Λεπτομέρειες για το δείπνο που θα δοθεί προς τιμήν του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχουν δοθεί στην δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τον «Βηματοδότη», στο δείπνο θα παραστεί και η σύζυγος του πρωθυπουργόυ, Περιστέρα Μπαζιάνα, καθώς και η σύζυγος του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Μαρέβα Μητσοτάκη, οι οποίες και θα καθίσουν σε κοντινά σημεία του τραπεζιού.

Το μενού το έχει αναλάβει ο σεφ του Προεδρικού Μεγάρου και μόνο, καθώς τα δημοσιεύματα που θέλουν τον Ερντογάν να έχει φέρει τον δικό του σεφ δεν ευσταθούν.

Μάλιστα αν και θα σερβιριστούν αλκοολούχα ποτά, έχει δοθεί εντολή στο προσωπικό να μη βάλει σε καμία περίπτωση ποτήρι με κρασί στο τραπέζι όπου θα κάθεται ο Τούρκος πρόεδρος.

Ο Ερντογάν, ακολουθώντας τις μουσουλμανικές παραδόσεις, δεν πίνει αλκοόλ, παρά μόνο νερό ή κρύο τσάι.

Όσον αφορά τους προσκεκλημένους, παρόντες θα είναι άτομα από τον πολιτικό και τον επιχειρηματικό κόσμο, όπως και εκπρόσωποι από τα τέσσερα Ιδρύματα της χώρας, το Ιδρυμα Λάτση, το Ιδρυμα «Ελπίδα» (του Βαρδή Βαρδινογιάννη), το Ιδρυμα Ωνάση και το Ιδρυμα Νιάρχου.

Στο δείπνο θα παρίσταται και το Λύκειο Ελληνίδων, φορώντας παραδοσιακές φορεσιές.

Φωτογραφίες: Εurokinissi

[iefimerida]

Τον λόγο για τον οποίο θα επισκεφθεί τη Θράκη, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα, ανέφερε ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΚΑΪ και τον Αλέξη Παπαχελά, λίγες ώρες πριν την άφιξή του στην ελληνική πρωτεύουσα.

“Είχα πάει στη Θράκη το 2005, εκεί όπου υπάρχουν 150.000 πολίτες ομοεθνείς μας”, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος και συνέχισε: “Από τη στιγμή που θα βρίσκομαι στην Αθήνα, θεωρώ πως δεν θα ήταν σωστό να μην επισκεφθώ του ομοεθνείς μας”.

Ο Ερντογάν τόνισε πως ο ενθουσιασμός το 2005 ήταν ιδιαίτερα σημαντικός και αρκετά μεγάλος και πρόσθεσε πως: “Η άφιξη μας στην Αθήνα θα είναι πολύ μεγάλη για τους ομοεθνείς μας και συμπατριώτες μας που χτίζουν μία “γέφυρα” μεταξύ της Τουρκίας και της Ελλάδας και θεωρώ ότι η επίσκεψή μας θα συνεισφέρει εξαιρετικά στην ενδυνάμωση της σχέσης των δύο χωρών”.

“Οι Ρωμιοί συμπατριώτες μας στην Τουρκία δεν είναι τόσοι πολλοί, όσοι οι Τούρκοι στη Δυτική Θράκη”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Δείτε το απόσπασμα από τον ΣΚΑΪ:

Ο Αλέξης Τσίπρας υποδέχτηκε τον Τούρκο πρόεδρο στο Σύνταγμα. Κατόπιν ο Ερντογάν κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Στη συνέχεια μετέβη στο Προεδρικό Μέγαρο όπου συναντάται με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο.

Δείτε το βίντεο από την ΕΡΤ:

Του Αγίου Νικολάου χθες και αρκετοί ήταν οι χρήστες του Facebook που έσπευσαν να του ευχηθούν με inbox στη σελίδα «Νίκος Καζαντζάκης» αν και έχει φύγει από την ζωή τον Οκτώβριο του 1957.

facebook

Έτσι οι διαχειριστές της σελίδας αναγκάστηκαν να προβούν σε… διευκρινιστική δήλωση, ενημερώνοντας πως ο σπουδαίος Έλληνας συγγραφέας έχει πεθάνει και η σελίδα απλώς τιμά το έργο του.

facebook

Σε πολύ βαρύ κλίμα ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία ξεκινά σήμερα η διήμερη επίσημη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου Ρετζεπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα. Για την επιδείνωση του κλίματος ευθύνεται προσωπικά ο Τούρκος Πρόεδρος, ο οποίος σε τηλεοπτική συνέντευξη που παραχώρησε χθες στο ΣΚΑΙ μεταξύ άλλων έθεσε εκ νέου θέμα αναθεώρησης της συνθήκης της Λωζάννης, λέγοντας ότι χρειάζεται «επικαιροποίηση».

Η συνέντευξη αυτή και ειδικά τα όσα είπε ο κ. Ερντογάν για τη συνθήκη της Λωζάνης προκάλεσαν ταραχή στην Αθήνα. Είναι ενδεικτικό, πως η κυβέρνηση αισθάνθηκε την υποχρέωση να σηκώσει το γάντι. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος απάντησε ευθέως στον Τούρκο Πρόεδρο λέγοντας ότι η συνέντευξη Ερντογάν «εγείρει έντονο προβληματισμό και ερωτήματα» ενώ επανέλαβε ότι «ο σεβασμός της συνθήκης της Λωζάνης αποτελεί τον αποκλειστικό και αδιαπραγμάτευτο θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο μπορεί να οικοδομηθεί η ειλικρινής συνεργασία των δυο χωρών» και εμμέσως πλην σαφώς χαρακτήρισε τις αναφορές περί αναθεώρησης ως μη εποικοδομητικές.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει τις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί στο εσωτερικό της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργικού Επιτελείου σε σχέση με την επίσκεψη Ερντογάν και τις αμφιβολίες ως προς τη χρησιμότητά της. Αν κάτι προσδοκούσε η Αθήνα από την επίσκεψη ήταν η βελτίωση του κλίματος ανάμεσα στις δύο χώρες, την οποία έκρινε ιδιαίτερα χρήσιμη σε μια συγκυρία επιδείνωσης των σχέσεων της Τουρκίας με την ΕΕ και τη Δύση γενικότερα.

Ωστόσο ο Τούρκος Πρόεδρος, πριν καν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα, έβαλε αρνητική ατζέντα και προδιέγραψε το κλίμα, καθώς θεωρείται δεδομένο πως τόσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος όσο και ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεν θα αφήσουν αναπάντητα τα όσα είπε ο κ. Ερντογάν. Σε συνέντευξη που παραχώρησε χθες στο Πρακτορείο «Αναντολού» άλλωστε, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι ο πλήρης σεβασμός της συνθήκης της Λωζάνης αποτελεί τη βάση για την ανάπτυξη των διμερών σχέσεων.

Έχουν ιδιαίτερη σημασία πάντως όχι μόνον η συγκυρία στην οποία ο κ. Ερντογάν επαναφέρει τα περί αναθεώρησης της Λωζάννης (λίγες ώρες πριν έρθει στην Αθήνα) αλλά και δύο αποστροφές του που φανερώνουν για πρώτη φορά ξεκάθαρα τις προθέσεις του. Ως τώρα άλλωστε, η αμφισβήτηση της Λωζάνης από τον κ. Ερντογάν είχε ως κύριο αποδέκτη την εσωτερική πολιτική σκηνή στην Τουρκία, στόχο τους κεμαλιστές και έκανε λόγο για μια «κακή συνθήκη» που αποδέχτηκαν ο Κεμάλ και ο Ινονού.

Για πρώτη φορά τόσο ξεκάθαρα, ο κ. Ερντογάν συναρτά την ανάγκη αναθεώρησης με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή – «η Λωζάνη, με βάση τα πρόσφατα γεγονότα, χρειάζεται μια επικαιροποίηση», είπε στον Αλέξη Παπαχελά και για πρώτη φορά επίσης η Έλλάδα μπαίνει στο κάδρο της αναθεώρησης . «Αυτή η επικαιροποίηση δεν αφορά μόνο την Τουρκία, αλλά και την Ελλάδα», είπε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Πέρα από το μείζον ζήτημα της αμφισβήτησης της Λωζάνης, ο Τούρκος Πρόεδρος προχώρησε και σε άλλες προκλήσεις για την Αθήνα. Έβαλε εκ νέου στο τραπέζι μεταξύ άλλων το θέμα της έκδοσης των οκτώ, υποστηρίζοντας εκ νέου ότι ο Πρωθυπουργός του είχε υποσχεθεί την έκδοσή τους την νύχτα του Πραξικοπήματος, έβαλλε κατά της ελληνικής δικαιοσύνης και χαρακτήρισε τη μειονότητα «ομοεθνείς» του.

Αυτό το τελευταίο προκαλεί ανησυχία για το τι θα πει στη Θράκη, την οποία θα επισκεφτεί την Παρασκευή – αν και για την επίσκεψη αυτή υπήρξε εργώδης προπαρασκευή και υποτίθεται συμφωνία ανάμεσα στις δύο πλευρές να αποφευχθούν πράξεις και δηλώσεις που θα δυναμιτίσουν το κλίμα. Ο κ. Ερντογάν δεν χρειάζεται να την παραβιάσει, ότι είχε να πει το είπε εκ προοιμίου.

Τζανακόπουλος: Έντονος προβληματισμός και ερωτήματα για τη συνέντευξη Ερντογάν

Την έντονη δυσφορία της ελληνικής κυβέρνησης για τα όσα δήλωσε ο Ταγίπ Ερντογάν στην τηλεοπτική του συνέντευξη στον ΣΚΑΪ, εξέφρασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος με γραπτή του δήλωση.

Αναλυτικά η δήλωση του κ. Τζανακόπουλου:

«Η σημερινή συνέντευξη του κ. Ερντογάν εγείρει έντονο προβληματισμό και ερωτήματα. Η Ελληνική κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός επιθυμούν η επίσκεψη του να αποτελέσει αφορμή να χτιστούν γέφυρες όχι να υψωθούν τείχη.

Ο σεβασμός της συνθήκης της Λωζάνης αποτελεί τον αποκλειστικό και αδιαπραγμάτευτο θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο μπορεί να οικοδομηθεί η ειλικρινής συνεργασία των δυο χωρών.

Οι αναφορές περί αναθεώρησης της δε συμβάλλουν στο κλίμα που προσπαθούμε να οικοδομήσουμε στις σχέσεις μας και στην περιοχή».

Στις 9 μ.μ. ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα , στη συμβολή των οδών Μεσολογγίου και Τζαβέλα στα Εξάρχεια. Μια ώρα μετά, η πληροφορία της εν ψυχρώ δολοφονίας έχει διαδοθεί και το κέντρο της Αθήνας παίρνει φωτιά.

Στις πορείες που οργανώνονται την επόμενη μέρα με κατεύθυνση τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, η κοινωνική σύνθεση των συμμετεχόντων περιλαμβάνει ως επί το πλείστον παιδιά στην ηλικία του Αλέξη. Λίγο μεγαλύτερους ή λίγο μικρότερους έφηβους που για πρώτη φορά κατεβαίνουν στο δρόμο στις 7 Δεκεμβρίου του 2008 και γυρίζουν στο σπίτι τους στα τέλη Γενάρη του 2009. Άνθρωποι που δεν έχουν προλάβει να χρωματιστούν κομματικά και πολιτικά δημιουργούν αυθόρμητα και απατρονάριστα ένα δικό τους κίνημα που σε αντίθεση με τα κινήματα του ’60-’70 δεν περιέχει ελπίδα, αλλά απόγνωση.

Κάνουν καταλήψεις στα σχολεία τους, πορείες στα Αστυνομικά Τμήματα των περιοχών τους, κατεβαίνουν στο Σύνταγμα καθημερινά, δίνουν λουλούδια στις δυνάμεις καταστολής και ξαπλώνουν μπροστά τους για να αναπαραστήσουν νεκρά σώματα. Συγκρούονται με τα ΜΑΤ και εισπνέουν δακρυγόνα, απαξιώνουν το πολιτικό και το μιντιακό σύστημα και οργανώνουν τα δικά τους δίκτυα αντιπληροφόρησης. Κυρίως ασχολούνται με ένα τρόπο σχεδόν ποιητικό και έχουν μια εκτός ελέγχου λαχτάρα για αλλαγή.

Μερικούς μήνες μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της χώρας και υπογράφει λίγο αργότερα το πρώτο Μνημόνιο. Σήμερα, επτά χρόνια και τρία Μνημόνια μετά, η γενιά αυτή μεγάλωσε και πρωταγωνιστεί σε μια Ελλάδα που διανύει μια περίοδο βαθιάς ύφεσης. Οι προοπτικές μπροστά τους μοιάζουν περιορισμένες ενώ τα αποτυπώματα της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη του 2008 είναι σήμερα απτά, αναγνωρίσιμα και συνθέτουν το προφίλ της σύγχρονης ελληνικής νεολαίας που δηλώνει κάτι παραπάνω από δυσαρεστημένη με τον κόσμο, τις δυνάμεις καταστολής και την πολιτική της χώρας. Μεγάλο κομμάτι αυτής της γενιάς εντάχθηκε στον αναρχικό χώρο και όσοι αναρχικοί δέχτηκαν να μας μιλήσουν προϋπόθεση ήταν να μην δείξουμε τα πρόσωπά τους.

Νίκος

 «Όταν ξεκίνησαν τα γεγονότα ήμουν ακριβώς στην ηλικία του Αλέξη. Αρχικά ήμουν αδιάφορος και θυμάμαι πως με παρακίνησαν οι συμμαθητές μου να κατέβω στις πορείες. Τότε δεν είχα καμιά επαφή κανένα πολιτικό χώρο, απλά μου φάνηκε σωστό το να πάρω μέρος στις κινητοποιήσεις. Μετά ξεκίνησα να ψάχνομαι, αυτό ήταν η αφορμή για να οργανωθώ, να διαβάσω, να αποκτήσω αναρχική πολιτική συνείδηση. Από εκείνο τον Δεκέμβρη που ένας αστυνομικός σκότωσε ένα παιδί στην ηλικία μου, δεν είδαμε καμιά αλλαγή στον τρόπο που λειτουργεί η αστυνομία. Αντιθέτως η κατάσταση έχει γίνει χειρότερη και από θαύμα δεν έχουμε παρόμοιες περιπτώσεις δολοφονιών. Η περίπτωση του Γρηγορόπουλου παραμένει χαραγμένη μέσα μας και δεν θα έπρεπε να τον ξεχάσουμε. Ούτε τον Αλέξη, ούτε τον Καλτεζά, ούτε κανένα νεκρό. Αυτό που έχω να πω για την Κυριακή είναι ότι ο κόσμος δεν χρειάζεται να περιμένει κι άλλες αφορμές για να εξεγερθεί. Έχει ήδη αρκετές και κάθε μορφή αντίστασης είναι καλή γιατί δείχνει πως συνειδητοποιούμε ότι κάτι πηγαίνει πολύ λάθος τριγύρω μας. Στην Ελλάδα απέχουμε πολύ από το να κάνουμε τα πράγματα καλύτερα. Αυτό προϋποθέτει να αλλάξουν τα μυαλά των ανθρώπων και σήμερα δεν είμαστε, ούτε και ζούμε σαν άνθρωποι».

Μάιρα

 «Πήγαινα Β΄ Γυμνασίου όταν ο Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε. Το αρχικό συναίσθημα ήταν το σοκ. Αργότερα ήρθε η οργή. Την επόμενη της δολοφονίας πήγαμε στο σχολείο και υπήρχε από όλους τους μαθητές διάθεση για κινητοποίηση παρά το γεγονός πως υπήρχαν καθηγητές που μας απειλούσαν με αποβολές γιατί θεωρούσαν πως ο Γρηγορόπουλος ευθυνόταν. Η άμεση αντίδραση μας ήταν να κάνουμε πορείες στο Αστυνομικό τμήμα της περιοχής μας, ενώ, επειδή ήμασταν και λίγο η γενιά του msn, θυμάμαι πως είχε έρθει σε όλους μας ένα μήνυμα να ανάψουμε κεριά στα μπαλκόνια και να κρεμάσουμε λευκά σεντόνια σαν ένδειξη πένθους σε ό, τι έγινε. Χωρίς να έχουμε καθοδήγηση από κανέναν και χωρίς κάποιος από εμάς να ανήκει σε κάποιο πολιτικό χώρο. Εγώ πολύ αργότερα, όταν μπήκα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, οργανώθηκα από το πρώτο έτος στη Νεολαία Συνασπισμού και μετέπειτα στη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όπου και αποχώρησα φέτος, ωστόσο συμμετέχω σε κινητοποιήσεις και πορείες.

Ο θάνατος του Γρηγορόπουλου ήταν ένα κινητήριο έναυσμα ώστε να δραστηριοποιηθώ πολιτικά προς την Αριστερά. Ήταν μια στιγμή που προσωποποιήθηκαν τα πάντα. Είδαμε ξαφνικά πως αυτά δεν γίνονται μόνο στην Αμερική, αλλά ένας αστυνομικός σκότωσε ένα παιδί εδώ δίπλα μας κι αυτό αυτόματα διαμόρφωσε και την άποψη μου προς τις δυνάμεις καταστολής. Τότε υπήρχαν δυο ειδών παιδιά όπως και σήμερα υπάρχουν δυο ειδών άνθρωποι. Αυτοί που ήθελαν να αντιδράσουν σε ό,τι είχε γίνει και αυτοί που ήθελαν να χάσουν μάθημα και δεν ασχολήθηκαν. Υπάρχουν παιδιά που γνώρισα μέσω της πολιτικοποίησης μου όμως, που το βίωσαν πολύ έντονα αυτό. Με τις πορείες στο κέντρο, με την κηδεία, με όλη την πολιτική κατάσταση. Για εμάς ήταν τόσο τραυματική αλλά παράλληλα γόνιμη εμπειρία το να κατέβουμε εκείνη τη στιγμή στο δρόμο, οπότε ήταν και πολύ σημαντικό σημείο έναρξης για την πολιτικοποίηση μας».

Νίκος

 «Το 2008 όταν άκουσα την είδηση για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, ήταν για μένα κάτι πολύ περίεργο, επειδή ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός. Αυτό που με άφησε άφωνο όμως, ήταν κυρίως το ότι βρέθηκαν και βρίσκονται άνθρωποι που υπερασπίζονται τον Κορκονέα. Ο θάνατος του Γρηγορόπουλου έδειξε στη γενιά μας ότι ο αστυνομικός δεν συνεπάγεται κάτι καλό απαραίτητα, ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή σαν έφηβοι είχαμε μια εξιδανικευμένη εικόνα για τον κόσμο η οποία κατέρρευσε στα δελτία των 8. Στη συνέχεια ακόμη κι αν ήθελες να πεις πως «απλά συνέβη ένα τυχαίο περιστατικό και ίσως να μην συνέβαινε ποτέ σε εμένα», αναπόφευκτα μπαίνεις στη θέση του Γρηγορόπουλου γιατί ξέρεις πως δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό αστυνομικής βίας. Δεν ξέρω τι μπορώ να περιμένω σήμερα, τα πάντα συμβαίνουν τριγύρω μας σαν να είναι φτιαγμένα για να υπάρχουν ειδήσεις στα δελτία. Ακόμη και οι πολιτικοί, έχουν γίνει περισσότερο τηλεπερσόνες. Πολιτικά δεν θα μπορούσα να ανήκω σε κανένα κόμμα, ούτε και στον αναρχικό χώρο. Επιλέγω να είμαι ουμανιστής και να πιστεύω πως όταν ο κόσμος καταλάβει πως αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν θα δει πως είναι θέμα χρόνου να αποδομήσει όλους τους πολιτικούς χώρους και να βρεθεί στο ίδιο στρατόπεδο. Δυστυχώς αυτό που παρατηρώ είναι πως η γενιά μου έχει παραιτηθεί και πως οι ηλικιωμένοι έχουν περισσότερη διάθεση για αλλαγή».

Σωτήρης

 «Τη στιγμή που έμαθα για την δολοφονία του Γρηγορόπουλου, έβλεπα μια ταινία που τη διέκοψε ένα έκτακτο δελτίο. Προσπαθούσα να καταλάβω τι γίνεται όταν μετά από μια ώρα άρχισαν να μεταδίδονται πλάνα από την Αθήνα να καίγεται. Με τα επεισόδια αυτά και τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου ο αστυνομικός ενώ ήταν κάτι καλό στη συνείδηση μου, έγινε αυτόματα ένας άνθρωπος που πληρώνεται για να χτυπάει κόσμο. Τα περιστατικά βίας είναι πια αναρίθμητα και αυτό που θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν όλοι είναι πως ακόμη κι αν υπερασπίζονται τον αστυνομικό στην ουσία και οι ίδιοι τον φοβούνται. Κι όμως ακόμη και τότε χωριστήκαμε σε δυο στρατόπεδα. Με θυμάμαι δηλαδή να τσακώνομαι στα διαλείμματα με συμμαθητές μου για τον Γρηγορόπουλο. Σήμερα βρίσκομαι στον αναρχικό χώρο επειδή μόνο εκεί μπορώ να δω τον εαυτό μου. Δεν είναι όμως ο Δεκέμβρης που πρέπει να βαφτεί μαύρος. Ο κόσμος πρέπει να δείξει την οργή του απέναντι στην καταστολή και την εξαθλίωση που βιώνει. Κι αυτό πρέπει να το κάνει όλους τους μήνες του χρόνου. Όπως και η αλληλεγγύη προς τους ανθρώπους που δυστυχούν δεν θα πρέπει να προέρχεται μόνο από αναρχικά στέκια και καταλήψεις, αλλά από όλο τον κόσμο. Έχεις μια κουβέρτα επιπλέον σπίτι σου. Τη δίνεις σε κάποιον που δεν έχει. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι το να αναπτύξουμε κοινωνικό ιστό».

[vice]