Ο 15χρονος, σήμερα, Max Loughanείναι φυσικός, εφευρέτης, επιχειρηματίας και δημιουργός αλλαγών… μάλλον, όπως λέει ο ίδιος. Απολαύστε τη συνέντευξή του στην οποία μιλάει για το Θεό, τον Τέσλα αλλά και για παράλληλα σύμπαντα όταν ήταν 13 ετών.
Λίγα λόγια για τον Max Loughan
Ο Max Loughan γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2002 και ξεκίνησε μαθήματα επιπέδου κολλεγίου (on-line) στο MIT στην ηλικία των 14 ετών. Πρόκειται για έναν Αμερικανικής καταγωγής έφηβο επιστήμονα, χορευτή και ομιλητή που δημιούργησε ένα κρυστάλλινο ραδιόφωνο από αντικείμενα που βρέθηκαν γύρω από την οικία της οικογένειάς του στο Incline Village της Νεβάδα.
Η συσκευή, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος, χρησιμοποιεί ενέργεια από ραδιοκύματα και ενσωματώνει μερικές από τις αρχές που ανέπτυξε ο Nikola Tesla στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Max επιμένει ότι πρόκειται για μια πηγή ελεύθερης ενέργειας.
Ο Loughan έχει συμμετάσχει σε πολλές εκδηλώσεις και διεπιστημονικές ημερίδες, ενώ τον Φεβρουάριο του 2017 ήταν o βασικός ομιλητής στο πανεπιστήμιο Global Green και Flaunt Magazine Academy στο TAO στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας, μαζί με τους Orlando Bloom, Jeff Bridges και Oliver Stone.
Τον Μάρτιο του 2017, ο Loughan ήταν μέλος πάνελ του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Επιστήμης στο Μπρίσμπεϊν που φιλοξένησε ο βραβευμένος με το Νόμπελ καθηγητής Brian Schmidt.
Από που πήραν το όνομά τους η Νέα Σμύρνη, ο Άλιμος και η Γλυφάδα;
Άλιμος
Το όνομα Άλιμος προέρχεται ετυμολογικά από την Ομηρική λέξη “αλς” που σημαίνει θάλασσα στην αρχαία ελληνική γλώσσα ή κόκκο αλατιού, ή από τη λέξη “λιμός” και το στερητικό “α” που σημαίνει αυτός που διώχνει την πείνα. Σύμφωνα με άλλη ερμηνεία, η ονομασία προέρχεται από το θαμνώδες φυτό άλιμος (αλιμιά ή αρμυρήθρα), το οποίο ανήκει στο γένος των χηνοποδιιδών (chenopodiaceae) και φυτρώνει στα παραλιακά υφάλμυρα εδάφη.
Αργυρούπολη
Ιδρύθηκε από Πόντιους πρόσφυγες από την Αργυρούπολη του Πόντου, μετά από το διωγμό που υπέστησαν, αλλά και την ανταλλαγή πληθυσμών, κατά τα έτη 1918 – 1926.
Βάρη
Η Βάρη, που στην αρχαιότητα ήταν μέρος του δήμου του Αναργυρούντος, οφείλει κατά πάσα πιθανότητα το όνομα της στην αρβανίτικη ρίζα “varr”, που σημαίνει τάφος-μνήμα. Κάτι που επιβεβαιώνεται από τις ανασκαφές, κατά τις οποίες αποκαλύφθηκαν πολλά οργανωμένα νεκροταφεία στην περιοχή.
Βούλα
Κατά το 19o και τις αρχές του 20ου αιώνα η Βούλα είχε τη μορφή φέουδου. Ήταν, δηλαδή, μια επαρχία με τους δικούς της κανόνες. Είχε θεσπίσει την επιβολή “διοδίων” σε όσους ήθελαν να περάσουν από τον παραλιακό τότε δρόμο (σημερινή Ποσειδώνος). Ποιοι ήταν αυτοί; Κυρίως έμποροι που έκαναν τη διαδρομή από τον Πειραιά στα Μεσόγεια. Όποιος περνούσε, δηλαδή, από τα διόδια μαρκαριζόταν με μια βούλα για να αναγνωρίζουν ότι έχει καταβάλει το εκάστοτε αντάλλαγμα και έτσι πήρε αυτή την ονομασία μέχρι σήμερα.
Βουλιαγμένη
Οφείλει το όνομά της στην ομώνυμη λίμνη που δημιουργήθηκε από καθίζηση του εδάφους και έχει ιδιαίτερα μεγάλο βάθος.
Γλυφάδα
Ο δήμος της Γλυφάδας κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Αιξωνή και ήταν γνωστός για την αιξωνική τρίγλη (μπαρμπούνι). Η ονομασία Γλυφάδα είναι σχετικά πρόσφατη και προέρχεται από τα πηγάδια της περιοχής, που το νερό τους είναι υφάλμυρο, δηλαδή γλυφό.
Ελληνικό
Η παλιά ονομασία της περιοχής ήταν Λοιμικό, λόγω του λοιμοκαθαρτηρίου που υπήρχε εκεί. Στις αρχές του 20ου αιώνα καθιερώθηκε η ονομασία Ελληνικό, ως πιο εύηχη παραλλαγή της προηγούμενης ονομασίας.
Ηλιούπολη
Το τωρινό όνομά του ο Δήμος το οφείλει στους πρώτους επιχειρηματίες ιδιώτες, που δημιούργησαν αυτό το σύγχρονο προάστιο, οι οποίοι ήταν Αιγυπτιώτες (Έλληνες εξ Αιγύπτου) και ειδικά στον Δρανδάκη (γόνο κρητικής οικογένειας από το Ρέθυμνο, που σπούδασε στην Ηλιούπολη του Καΐρου), ο οποίος αγόρασε από τον Αλέξιο Νάστο 1.030 στρέμματα τα οποία και οικοπεδοποίησε, ενώ έδωσε στο καινούριο προάστιο το όνομα της αρχαίας αιγυπτιακής πόλης Ηλιούπολης (πόλη του θεού Ρα, Θεού του ήλιου).
Μοσχάτο
Στην περιοχή του Μοσχάτου το 19ο αιώνα υπήρχαν άφθονα αμπέλια και περιβόλια. Από το γεγονός αυτό βγαίνει το συμπέρασμα, ότι την εποχή εκείνη καλλιεργούνταν στην περιοχή κόκκινα ή μαύρα σταφύλια, πιθανώς μοσχάτα, απ’ όπου ίσως πήρε και τη σημερινή ονομασία.
Νέα Σμύρνη
Η περιοχή της σημερινής Νέας Σμύρνης ονομαζόταν στο παρελθόν Ανάλατος, λόγω ενός πηγαδιού με γλυκό νερό που βρισκόταν κοντά στο ναό των Αγίων Θεοδώρων, στη θέση όπου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο του Πανιωνίου. Η δημιουργία του συνοικισμού χρονολογείται περί το 1926, μετά την έλευση προσφύγων από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας, από όπου πήρε και το όνομά του.
Παλαιό Φάληρο
Ιδρυτής του Φαλήρου αναφέρεται ο τοπικός ήρωας Φάληρος, γιος του Άλκωνα και εγγονός του βασιλιά της Αθήνας, Ερεχθέα, που έλαβε μέρος στην Αργοναυτική Εκστρατεία.
Η σύζυγος του βασιλιά Μοχάμεντ ΣΤ’, Λάλα Σάλμα, απέκτησε τον δικό της επίγειο παράδεισο στo Αιγαίο, μια εντυπωσιακή βίλα με επτά κρεβατοκάμαρες, εννιά μπάνια, υπόσκαφο spa και πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων
Η εντυπωσιακή κοκκινομάλλα σύζυγος του βασιλιά του Μαρόκου απέδειξε για άλλη μια φορά την αγάπη της για την Ελλάδα και τα νησιά της.
Η Λάλα Σάλμα, που δεν φείδεται χρημάτων όταν θέλει να αποκτήσει κάτι, έκανε την πρώτη γενναιόδωρη επένδυσή της εντός ελληνικού εδάφους αγοράζοντας πριν από λίγες ημέρες μια υπερπολυτελή βίλα στην Τζια. Η ονειρεμένη εξοχική κατοικία, μοναδικής αισθητικής, με φόντο το απέραντο γαλάζιο, βρίσκεται στην περιοχή Κούνδουρος, την οποία προτιμά το διεθνές jet set και περιβάλλεται από κήπο 5 στρεμμάτων. Το κτίσμα είναι μοναδικό, καθώς συνδυάζει την αρχιτεκτονική πρωτοτυπία με την πολυτέλεια. Τα νούμερα ζαλίζουν: διαθέτει επτά κρεβατοκάμαρες -από τις οποίες 4 master- εννέα μπάνια και μια πισίνα σχεδόν ολυμπιακών διαστάσεων, η οποία γίνεται πιο εντυπωσιακή με την υπερχείλιση νερού και τους φωτισμούς το βράδυ. Μικρές λεπτομέρειες μαρτυρούν τη χλιδή της συγκεκριμένης οικίας.
Η ονειρεμένη εξοχική κατοικία, μοναδικής αισθητικής, με φόντο το απέραντο γαλάζιο βρίσκεται στην περιοχή Κούνδουρος, την οποία προτιμά το διεθνές jet set και περιβάλλεται από κήπο 5 στρεμμάτων
Ολα τα εξωτερικά χωρίσματα είναι πετρόκτιστα. Πέτρα έχει χρησιμοποιηθεί και για τα τζάκια, τα μπάρμπεκιου, τις βεράντες αλλά και για το εκκλησάκι. Σημαντική λεπτομέρεια του σπιτιού που μαρτυρά τη διάθεση για πολυτελή ζωή είναι το υπόσκαφο spa που υπάρχει μεταξύ σαλονιών και υπόγειου γκαράζ. Σκαμμένα μέσα στον βράχο βρίσκονται δωμάτια για χαλάρωση και μασάζ, ενώ ο χώρος διαθέτει και μια τελευταίου τύπου σάουνα.
Με καταπληκτική θέα στο Αιγαίο πέλαγος, τόσο από τους εσωτερικούς όσο και από τους εξωτερικούς χώρους, το φυσικό τοπίο της Κέας συνδυάζεται με τις υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις και ανέσεις. Η εξοχική κατοικία που επέλεξε η σύζυγος του βασιλιά του Μαρόκου κερδίζει τις εντυπώσεις με τη θέα της και την υψηλή αισθητική της. Συγκαταλέγεται στα ωραιότερα σπίτια του νησιού και κατασκευάστηκε το 2008.
Το εντυπωσιακό σαλόνι λουσμένο στο φως
Το ορφανό κορίτσι που έγινε βασιλική σύζυγος
Η ζωή της βασίλισσας του Μαρόκου θυμίζει παραμύθι. Γεννημένη σε μια μεσοαστική οικογένεια, η Σάλμα Μπενάνι, όπως είναι το πατρικό της όνομα, χάνει τη μητέρα της σε ηλικία 3 ετών. Η οικογένειά της όμως θα σταθεί στο πλευρό της και θα τη μεγαλώσει με πολλή αγάπη. Η Σάλμα φοιτά σε ιδιωτικά σχολεία και σπουδάζει μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και αναλυτής προγραμμάτων. Μαθαίνει ξένες γλώσσες και όταν σε ηλικία μόλις 21 ετών συναντά τον βασιλιά του Μαρόκου η ζωή της θα αλλάξει για πάντα.
Το βασιλικό ζεύγος του Μαρόκου με τα παιδιά τους
Τα ασυνήθιστα κόκκινα μαλλιά της, η ευφυΐα και το ταμπεραμέντο της τον κάνουν να την ερωτευτεί κεραυνοβόλα. Το 2001 γίνεται ο γάμος τους, ο οποίος αποτέλεσε θέμα συζήτησης στον διεθνή Τύπο για το κόστος και τη χλιδή του. Η Σάλμα δεν γίνεται απλώς η πρώτη κυρία της χώρας της, αλλά και μια γυναίκα-σύμβολο που ο λαός του Μαρόκου λατρεύει. Είναι η πρώτη φορά που δίνεται βασιλικός τίτλος σε κοινό θνητό και μάλιστα γυναίκα. Από Σάλμα Μπενάνι μετονομάζεται σε πριγκίπισσα Λάλα Σάλμα, αφού προτιμά να παραμένει αντισυμβατική για τα βασιλικά ήθη. Το απλό κορίτσι που απέκτησε βασιλικό τίτλο και κατέκτησε μια θέση στην καρδιά του αραβικού κόσμου γίνεται πρότυπο. Ασχολείται με τη φιλανθρωπία, έχει ιδρύσει σύλλογο για την πρόληψη του καρκίνου και δίνει αγώνα κατά του ΑΙDS που μαστίζει την Αφρική.
Ενα από τα εννιά μπάνια
Λάτρης της πολυτέλειας
Πολυτέλεια και Λάλα Σάλμα είναι έννοιες ταυτόσημες. Η βασίλισσα του Μαρόκου είναι η καλύτερη πελάτισσα των οίκων υψηλής ραπτικής του Παρισιού. Τα βρετανικά καταστήματα Harrods την ενημερώνουν για ό,τι καινούριο κομμάτι haute couture παραλαμβάνουν, ενώ διαθέτει ολόκληρη συλλογή από παπούτσια Zanotti, τσάντες Hermès και κοσμήματα Cartier, Chopard και Ηarry Winston. Κάθε φορά που το επιτελείο της τηλεφωνεί στους οίκους Hermès και Gucci για μια επίσκεψη, οι επικεφαλής κάνουν πάρτυ αφού γνωρίζουν ότι οι τζίροι θα εκτοξευτούν στα ύψη.
Η Λάλα Σάλμα ανακυκλώνει το χρήμα. Είναι εξαιρετικά ευγενική, απαιτητική αλλά και γενναιόδωρη. Κάθε διαμονή της στο ξενοδοχειακό συγκρότημα του «Αστέρα» στοίχιζε μια μικρή περιουσία. Επί σειρά ετών έφτανε εκεί με το σκάφος της και φρουρά 100 ατόμων κάνοντας τρελούς λογαριασμούς. Το ίδιο συνέβαινε και τους υπόλοιπους καλοκαιρινούς μήνες όπου επισκεπτόταν το αγαπημένο της νησί, την Κέρκυρα, αλλά και την Κυλλήνη. Πληροφορίες ανέφεραν ότι για διαμονή μόλις μιας εβδομάδας είχε ξοδέψει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 5 εκατ. ευρώ. Οταν το νούμερο έγινε γνωστό στη διοίκηση της επιχείρησης, κάποιοι έτριβαν με έκπληξη τα χέρια τους.
Η πισίνα ενώνεται με τη θάλασσα
Η Λάλα Σάλμα αγαπά την Ελλάδα και γυρίζοντάς τη με σκάφος, επί σειρά ετών, ανακάλυψε τις φανερές αλλά και τις κρυφές ομορφιές της χώρας μας. Ανθρωποι του περιβάλλοντός της λένε ότι έψαχνε καιρό για μια επένδυση. Και μάλιστα σε ένα μέρος που να της εξασφαλίζει ιδιωτικότητα και ασφάλεια. Η Τζια, το αρχοντικό αυτό νησί στο οποίο διαθέτουν καταφύγιο επιτυχημένοι και σημαίνοντες άνθρωποι απ’ όλο τον κόσμο, θεωρήθηκε η ιδανικότερη επιλογή. Η υπερπολυτελής βίλα που σχεδίασε και έχτισε ο αρχιτέκτονας Χρήστος Βλάχος τής άρεσε τόσο πολύ ώστε χωρίς δεύτερη σκέψη και παζάρια προχώρησε στην αγορά της.
Η εξοχική κατοικία με minimal γραμμές που εντυπωσιάζει, καθώς συνδυάζει αριστοτεχνικά το μοντέρνο με την παραδοσιακή πέτρα, ήρθε στα χέρια της από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, γνωστό Ιταλό τραπεζίτη. Φήμες θέλουν τον Ιταλό billionaire να μην εμφανίζεται πουθενά στα χαρτιά, καθώς το κτίσμα ανήκε φαινομενικά σε ελβετική εταιρεία η οποία προχώρησε και στην πώληση.
Η εντυπωσιακή βεράντα της βίλας
Με το αστρονομικό ποσό των 3,8 εκατ. ευρώ η Λάλα Σάλμα τα καλοκαίρια πολιτογραφείται πλέον κάτοικος Τζιας. Η υπερπολυτελής οικία στην περιοχή Κούνδουρος δέχεται ήδη κάποιες μικρές μετατροπές προκειμένου να φιλοξενήσει σύντομα την ίδια, τον βασιλιά του Μαρόκου και τα δυο τους παιδιά. Μπαίνουν ισχυρά συστήματα ασφαλείας, ενώ λέγεται ότι σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου έχουν στηθεί ειδικά φυλάκια με σεκιούριτι για να προστατεύουν το σπίτι και τους γαλαζοαίματους ενοίκους του. Το ότι η Τζιά απέκτησε τον βασιλιά της αποτελεί πια κοινό μυστικό.
Υπήρξαν εποχές που ο Τάσος Προύσαλης σε έκανε να γελάσεις και μόνο που τον έβλεπες στη μικρή οθόνη.
Με ένα στόμα επιτηδευμένα στραβό κι ένα μάγκικο ύφος από τα λίγα, ξεχώριζε με τις αμίμητες γκριμάτσες και το χαρακτηριστικό look-σήμα κατατεθέν των ’80s: τo μουστάκι και τη χαίτη-λασπωτήρα δηλαδή!
Υπήρχε βέβαια πάντα κι εκείνο το αργό και μακρόσυρτο «δικέ μου» που έλεγε μονίμως και έβρισκε το κοινό ακαταμάχητο.
Και μπορεί να ερχόταν συνήθως από τα μετόπισθεν του καστ, σύντομα γινόταν όμως ο χαρακτήρας που δεν χόρταινες να βλέπεις. Ηθοποιός ολοκληρωμένος δηλαδή, όσο κι αν οι προχειροδουλειές του βίντεο δεν άφηναν να αποκαλυφθεί το υποκριτικό του μεγαλείο.
Παρά το γεγονός ότι ο Τάσος Προύσαλης, ανιψιός του αείμνηστου Αθηνόδωρου Προύσαλη, έγινε ευρύτερα γνωστός από την αρπαχτή της βιντεοκασέτας, εκείνος ήταν πάντα πολλά περισσότερα από το ανεκδιήγητο μαγκάκι του γυαλιού.
Πρωτίστως ήταν ένας θεατρικός ηθοποιός και η βιντεοταινία δεν ήταν παρά ένα μικρό κεφάλαιο της καριέρας του, μια αξιοσημείωτη υποσημείωση σε μια πορεία που απαθανατίστηκε σε σανίδι, πανί και τηλεόραση.
Όταν πέρασε η δεκαετία του 1980, ο Προύσαλης έκλεισε το ιδιαίτερο αυτό κεφάλαιο της επαγγελματικής του διαδρομής και αφιερώθηκε στο μεγάλο θεατρικό ρεπερτόριο ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, διατηρώντας εδώ και χρόνια τη δική του σκηνή.
Αποδεικνύοντας ότι το τηλεοπτικό τυπάκι των ’80s, ο άπαιχτος «Μπίλιας» των «Μηχανόβιων και μπάτσων» (1989), και ο Προύσαλης του σήμερα (και του χθες) ήταν πάντα δυο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι…
Υποκριτική καριέρα
Ο Αναστάσιος Προύσαλης γεννήθηκε στο Θησείο με την υποκριτική να ρέει στις φλέβες του, καθώς θείος του ήταν ο σπουδαίος ηθοποιός Αθηνόδωρος Προύσαλης. Ήταν σαν να τον διάλεξε η υποκριτική, κι έτσι δεν είχε και πολλά περιθώρια επαγγελματικής αποκατάστασης παρά να γίνει ηθοποιός.
Αφού περάσει από δραματική σχολή, θα βρει σύντομα τη θέση του στις σκηνές κεντρικών αθηναϊκών θεάτρων, δίπλα στα μεγάλα κωμικά ονόματα της εποχής, όπως ο Γκιωνάκης, ο Βουτσάς, ο Κωνσταντίνου, ο Ρίζος, ο Γεωργίτσης και ο Αθηνόδωρος Προύσαλης φυσικά. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και έπαιξε πρακτικά τα πάντα, από νεοελληνικό θέατρο μέχρι και ξένο ρεπερτόριο, ακόμα και Αριστοφάνη.
Ξεχωρίζουν ίσως οι παραστάσεις «Το φυντανάκι» του Παντελή Χορν, «Φωνάζει ο κλέφτης» του Δημήτρη Ψαθά, «Υποψήφιος Βουλευτής» του Σοφοκλή Καρύδη, «Ξύπνα ραγιά» του Γιώργου Κοτζιούλα κ.ά. Το 1982 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο στον αριστοφανικό «Πλούτο», όπως έκανε και την επόμενη χρονιά, πάλι με το Εθνικό, στην «Ειρήνη» του Αριστοφάνη.
Με αυτές τις περγαμηνές μπήκε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 στη μαγνητοταινία του βίντεο, γι’ αυτό και δεν χάθηκε όταν τα βιντεοκλάμπ εξαφανίζονταν σιγά-σιγά. Η θεατρική του πορεία δεν υπονομεύτηκε μάλιστα καθόλου από την αρπαχτή της εποχής. Παραμένοντας στα θεατρικά πράγματα, ίδρυσε το 2004 τη σκηνή ΕσωΘέατρο και από την επόμενη χρονιά ανέβαζε πλέον τις δικές του παραγωγές.
Τώρα διασκεύαζε ή προσάρμοζε τα έργα και ανέβαινε στη σκηνή ως πρωταγωνιστής, κρατώντας μάλιστα συχνά και τη θέση του σκηνοθέτη. Από κάποια στιγμή και μετά το ΕσωΘέατρο λειτουργούσε και ως δραματική σχολή, με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Προύσαλη να διδάσκει αρχαίο δράμα και κλασικό θέατρο.
Ο Προύσαλης ξεχώρισε στις ερμηνείες του στη «Σκόνη του δρόμου» του Κένεθ Γκούντμαν, στη «Νυχτερινή συνομιλία με ένα απεχθές πρόσωπο» του Φρίντριχ Ντίρενματ, στα «Έγκλημα και Τιμωρία» και «Μπόμποκ» του Ντοστογιέφσκι αλλά και στον «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο, τον οποίο διασκεύασε, σκηνοθέτησε και έπαιξε.
Πριν τον ανακαλύψει η βιντεοκασέτα, τον είχε ήδη ανακαλύψει ο ελληνικός κινηματογράφος. Έπαιξε στους «Άρχοντες» (1977) του Μανούσου Μανουσάκη, στο φιλμ του Κώστα Βουτσά «Αλλαγή και το λουρί της μάνας» (1982), στη «Σκιάχτρα» (1985) του Μανουσάκη, καθώς και στο οπτικό δοκίμιο του Δήμου Θέου «Καπετάν Μεϊντάνος: Η εικόνα ενός μυθικού οπλαρχηγού» (1987).
Την ευρύτερη αναγνώριση θα την αποκτούσε ωστόσο μέσα από τη μαγνητοταινία του βίντεο, έναν χώρο που υπηρέτησε με την ίδια αξιοπρέπεια που συνήθιζε να περιβάλει τις δουλειές του. Αν πρέπει να ξεχωρίσουμε μία και μόνο μία, θα μιλήσουμε αναγκαστικά για το «Κάνε μου λιγάκι… μα» (1987), εκεί που τον βλέπεις και δεν τον ξεχνάς ποτέ!
Aπό τις καμιά σαρανταριά βιντεοκασέτες που πήρε μέρος ή πρωταγωνίστησε ξεχωρίζουν «Ο καλλιτέχνης της πλάκας» (1987), «Ο Λόρενς της αφραγκίας» (1987), «Άγριες πλάκες στα θρανία 2» (1987), «Γρανίτα από χιόνι» (1986), «Η μεγάλη των κερατάδων σχολή» (1986), «Ο ιππότης της σφαλιάρας» (1985), «Λάκης και πάσης Ελλάδος» (1985), «Κρυστάλλω κιντ» (1988), «Παπαδίστικη Κομπανία Νο 3»…
Αλλά και «Μηχανόβιοι και μπάτσοι» (1989), «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα 4» (1987), «Φαντάροι για κλάματα» (1988), «Γύφτικη δυναστεία» (1986), «Πυρετός στην γκαρσονιέρα μου» (1987) και το αμίμητο «Χουάν Γκαμόν Φούντες Γκράτσια Χοσ…Κοτά» (1988), μια παρωδία του ελληνικού μικρόκοσμου της εποχής στην οποία ο Προύσαλης δίνει ρέστα ως τσοπανάκος που «βαφτίζεται» ουρουγουανός μπαλαδόρος για τα μάτια του προέδρου Γιώργου… Χοσκωτά!
Κι αν σε πολλές ταινίες του τον βλέπουμε να γρατσουνάει την κιθάρα και να τραγουδά, αυτό συνέβαινε γιατί είναι και μουσικός. Σουρεαλιστής μουσικός φυσικά! Ο Προύσαλης ηχογράφησε μερικά ροκ άσματα το 1982 (γραμμένα από το 1977-1980), ενώ στα νιάτα του διατηρούσε και συγκρότημα με τον γιο του Μίκη Θεοδωράκη, Γιώργο. Πρόκειται για έξοχα δείγματα σατιρικών στίχων που καυτηριάζουν το κοινωνικό και πολιτικό κατεστημένο…
Υπήρχαν εξάλλου εποχές που μετά τη δραματική σχολή τραγουδούσε επαγγελματικά στις μπουάτ της Πλάκας, παίζοντας ταυτόχρονα την κιθαρούλα του. Κάποια μάλιστα από τα τραγούδια που είχε σκαρώσει βρήκαν τον δρόμο τους για τις βιντεοταινίες που πήρε μέρος…
Ο Τάσος Προύσαλης έπαιξε και σε καμιά ντουζίνα τηλεοπτικές σειρές, από τις οποίες αναφέρουμε ενδεικτικά τα «Παραμύθια πίσω από τα κάγκελα» (1984 – ΕΡΤ2), «Καφενείο Εμιγκρέκ» (1986 – ΕΡΤ2), «Άγγελος κατά λάθος» (1990 – ΑΝΤ1), «Τα εφτά κακά της μοίρας μου» (1991 – MEGA), «Η Ελίζα και οι άλλοι» (1992 – MEGA), «Άλλη το πρωί, άλλη το βράδυ» (1994 – MEGA) κ.ά.
Πλέον μετρά μια πολύχρονη παρουσία στο θέατρο ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και δάσκαλος υποκριτικής πια, έχοντας εκδώσει και ένα σχετικό πόνημα το 2011: «Το Αρχαίο Δράμα για φυγόπονους σπουδαστές υποκριτικής».
Στην προσωπική του ζωή, παραμένει κάτοικος Θησείου, διατηρεί μακροχρόνια σχέση και ασχολείται με τον αποκρυφισμό και τον δωδεκαθεϊσμό, μελετώντας ενδελεχώς την ινδουιστική παράδοση και τη σχέση της με την αρχαιοελληνική μας κληρονομιά.
Και βέβαια συνεχίζει εξίσου δυναμικά την ενασχόλησή του με το καλλιτεχνικό γίγνεσθαι
O Elia Colombo είναι ένας Ιταλός εικονογράφος που μέσα από τα σκίτσα του περνάει μηνύματα για την πορεία της σύγχρονη πραγματικότητα. Μέσα από αυτά εκφράζει την επιφανειακότητα της σύγχρονης ζωής.
Η σημερινή κοινωνία χαρακτηρίζεται από μια έντονη ματαιοδοξία που εύστοχα ο Ιταλός καλλιτέχνης τα αποτυπώνει μέσα από αυτά τα σκίτσα το που ακολουθούν.
Η Κάτια Δανδουλάκη έχει πετύχει κάτι που λίγοι καλλιτέχνες έχουν καταφέρει: Να μοιάζει πως ανήκει στην οικογένεια του καθενός μας ξεχωριστά -και όλων μαζί. Αμεση, οικεία, διακριτική και ειλικρινής, αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία, που πείθει γι΄ αυτό που κάνει, είτε ερμηνεύει Τσέχωφ είτε Φώσκολο.
«Από τα παιδικά μου χρόνια κρατάω μια σόμπα αγάπης, μια γλύκα. Αλλα και μια αυστηρότητα, όχι από τον μπαμπά μου. Ηταν πολύ μαλακός και με έστελνε πάντα στη μαμά, η οποία, ως δασκάλα, με είχε σούζα. Μεγάλωσα σούζα, με τεράστια αγάπη. Και μου έμεινε. Είμαι σούζα στη ζωή μου. Δεν έχεις δει πιο υπάκουο άτομο. Οταν ανήκω σε ένα σύνολο, ανήκω εκεί. Οταν ηγούμαι συνόλου, ξέρω καλά την ιεράρχηση. Γι΄αυτό και δεν τσακώνομαι, δεν έχω δημιουργήσει ποτέ καβγά. Κάνω σλάλομ ανάμεσα στα εμπόδια.
Από μικρή ήθελα το θέατρο. Κλεινόμουν στο δωμάτιό μου και έπαιζα ρόλους. Η μητέρα μου είχε λατρεία με το θέατρο. Είχε παίξει λίγο, αλλά φυσικά οι δικοί της δεν ήταν άφησαν. Ηταν δασκάλα στο Διδασκαλείο του Κουντουρά στη Θεσσαλονίκη, που ήταν κάτι σαν το Σχολείο των Χαμένων Ποιητών. Από τριών με πήγαινε σε παραστάσεις κάθε τέλος εβδομάδας. Στα δεκάξι μου είπα «θα γίνω ηθοποιός».
Δεν ήταν καθόλου δύσκολη η αρχή. Είδα τον μπαμπά μου να κλαίει, για πρώτη φορά, όχι για αυτό που διάλεξα αλλά από τον φόβο της ανασφάλειας. Ημουν πάρα πολύ καλή μαθήτρια -μπήκα στη Νομική, πήγα έξι μήνες. Ορκίστηκα όμως στους γονείς μου, πως αν δεν κάνω γι΄ αυτή τη δουλειά θα την αφήσω, μέσα σε δύο χρόνια. Ηδη από τη σχολή κατάλαβα ότι κάνω. Είχα ραγδαία εξέλιξη. Θέμα τύχης και διάθεσης. Ημουν καλοκύματη. Οπου πήγαινα, έβγαινα με μια δουλειά στο χέρι. Ηταν κέρδος η σχολή του Κουν. Μετά, στο Λονδίνο μεγάλο μάθημα ήταν ότι είδα πολύ θέατρο -Λόρενς Ολίβις, Μάγκυ Σμιθ.
Τον φθόνο, τον παρέκαμπτα. Δεν έτυχε αλλά και δεν τον έβλεπα. Κι αν τον έβλεπα, κοιτούσα αλλού.
Στην πορεία μου με βοήθησαν όλοι οι μεγάλοι. Μου άπλωσαν το χέρι. Ναι, είναι κάτι που το κέρδισα. Θυμάμαι όταν έπαιζα με τη Λαμπέτη και την κυρία Κατερίνα. Η Κατερίνα δεν με ήθελε, γιατί ήμουν πιο ψηλή από εκείνη και ήμουν η αγαπημένη της Λαμπέτη. Γι΄ αυτό στεκόμουν προσεκτικά μπροστά της. Μετά, για χρόνια, ερχόταν στις πρεμιέρες μου και μου έλεγε «εσύ παιδί μου θα πας μπροστά». Δεν ξέρεις τι θησαυρός είναι αυτός.
Δεν ήμουν άνθρωπος με λυμένο ζωνάρι. Κατανοούσα, είχα μια σοφία, μια στωικότητα από μικρή. Μια αίσθηση ευθύνης, μια σιγουριά ότι αυτό που κάνω δεν είναι ψεύτικο και θα βρει αποτέλεσμα. Τα κυκλώματα, δεν τα βρήκα μπροστά μου. Τον φθόνο, τον παρέκαμπτα. Δεν έτυχε αλλά και δεν τον έβλεπα. Κι αν τον έβλεπα, κοιτούσα αλλού.
Εχουμε εξαιρετικό θέατρο. Είμαστε πάνω από το μέσο όρο του εξωτερικού. Κι ας μου ριχτούν όσοι θέλουν και με όποιο τρόπο θέλουν.
Μόλις ένιωσα ότι μπορώ, έκανα δικό μου θίασο. Ηξερα ότι τα θέλω μου δεν θα μπορούσα να τα επιβάλω σε έναν παραγωγό. Επρεπε να τα χρεωθώ εγώ. Και καλά έκανα. Εκανα πραγματικότητα τα όνειρά μου. Δεν είχα την υπομονή να επιλέγω. Ημουν και πολύ δραστήρια από φύση. Εχω κάτι το ηγετικό από μέσα μου, θέμα χαρακτήρα και αγωγής. Μπορώ να ηγούμαι χωρίς να δημιουργώ θέματα.
Τελικά, τα πολύ μεγάλα σκαλιά της ζωής τα περνάμε μόνοι.
Ούτε το γυναίκα ήταν πρόβλημα. Η γυναίκα, επειδή φέρνει τη ζωή στον κόσμο, την αποκλείει από πράγματα που θα μπορούσε ένας άνδρας να κάνει με μεγαλύτερη ευκολία. Εχουμε όμως προοδεύσει. Δυστυχώς, υπάρχει πάντα η κακοποίηση: πρέπει να μάθει η γυναίκα να μην την κρύβει.
Δεν ήταν επιλογή μου να μην κάνω παιδί. Στη ζωή μου ό,τι θέλησα πάρα πολύ το κυνήγησα, το κατάφερα. Αν πραγματικά ήθελα ένα παιδί, θα το είχα κάνει. Φαίνεται ότι ουσιαστικά δεν το ήθελα τόσο όσο άλλα. Υποκλίνομαι στις γυναίκες που το έχουν στόχο.
Από τον Μάριο Πλωρίτη κρατάω το μέγεθος, το μέγεθος ζωής της καθημερινότητας και είναι τεράστιο. Η καθημερινότητα σφραγίζει το τι είσαι και αφήνει τα πιο βαθιά χνάρια στην ψυχή σου. Οχι τα μεγάλα λόγια και οι μεγάλες ιδέες. Η απόλυτη ταπεινή καθημερινότητα. Νομίζω ότι αυτό μου λείπει όλο και πιο πολύ. Οι ανεκτίμητες στιγμές, να πίνουμε καφέ μαζί, να γελάμε μαζί, να βλέπουμε μια ταινία, να πάμε σινεμά, να τρώμε σε μια ταβέρνα με τους φίλους μας.
Η Μελίνα, ο Ντασέν, ο Χατζιδάκις, ο Ελύτης, ήταν μια παρέα στην οποία είχα την τύχη να είμαι κι εγώ, χάρη στον Μάριο. Από εκεί που ήταν μαζεμένα όλα τα μεγέθη, βρέθηκα να κοιτάω γύρω-γύρω… Αυτός όμως είναι ο πλούτος μου, και με οδηγεί στον τρόπο που θα ζήσω από εδώ και πέρα. Και οι φίλοι μου. Τελικά, όμως, τα πολύ μεγάλα σκαλιά της ζωής τα περνάμε μόνοι. Ο μεγάλος πόνος, η μεγάλη χαρά πρέπει να περάσουν από μοναξιά για να γίνουν δημιουργία, αγάπη…
Είμαι κοινωνικό ον, δεν είμαι κοσμική. Θα πάω κάπου με πολύ κόσμο μόνον όταν είναι εξαιρετικά απαραίτητο. Δεν μπορώ τον πολύ θόρυβο ούτε μπορώ να συμφιλιωθώ με τις μηχανές. Κι αυτό ίσως με κρατάει πίσω. Δεν θέλω να μιλάω μέσω facebook, αλλά με κάποιον που μπορώ να τον κοιτάω στα μάτια. Θέλω το βιβλίο, την εφημερίδα, να γυρνάω τις σελίδες, να μυρίζω το χαρτί, να σκίσω το απόκομμα. Εχω μάθει αλλιώς.
Ο Μάριος θυμάμαι έγραφε πάντα σε γραφομηχανή. Όταν η Αλκη Ζέη του χάρισε μια εξαιρετική καινούργια ηλεκτρική, δεν μπορούσε να γράψει. «Δεν ακούω τον ήχο κι εγώ έχω μάθει να σκέφτομαι μαζί με τον ήχο», μου είχε πει…
Τριάντα δύο χρόνια ήμασταν μαζί. Σχέση ζωής. Οταν έφυγε τα περισσότερα χρόνια τα είχα ζήσει μαζί του. Για μένα στην ουσιαστική σχέση δεν υπάρχει διαφορά, λόγω ηλικίας. Βλέπω κάτι καρμικό. Πώς αλλιώς να εξηγήσω ότι όταν είδα στον Μάριο, κι ήμουν ακόμα στη σχολή, είπα «αυτός ο άνθρωπος θα σφραγίσει τη ζωή μου;». Είχα ενδιάμεσα δεσμούς, αλλά μετά από δέκα χρόνια ήμασταν μαζί. Οπως ο Μακρόν, που από τα δέκα πέντε, είπε «θέλω αυτή τη γυναίκα και καμία άλλη».
Δεν ξέρω πώς θα ήμουν με έναν νεώτερο άνδρα. Ηθελα πάντα να θαυμάζω τον άλλον, να με προστατεύει, να είμαι λίγο πιο κάτω, να με τραβάει μπροστά. Κι επειδή στη ζωή μου σκέφτομαι το «πάντα», ο νεώτερος θα μου δημιουργούσε μια ανασφάλεια ότι θα φύγει. Εκτός αν μιλάμε για σχέση μιας μέρας, μιας βδομάδας, ενός μήνα. Το μόνο που με απωθεί είναι το συμφέρον και η εκμετάλλευση. Φθηναίνουν τη σχέση.
Δουλεύω πάρα πολύ για τον εαυτό μου. Πολύς κόπος, πολλές στερήσεις. Μην νομίζουμε, εμείς οι γυναίκες, ότι μια πλαστική επέμβαση σώζει. Τίποτα δεν σώζει. Αυτό που σώζει είναι να διατηρείς τον εαυτό σου στο βάρος που πρέπει. Τι θα πει «τώρα που μεγαλώνουμε, παχαίνουμε». Μπορείς να παραμείνεις στο ίδιο size που ήσουν έφηβη. Το βάρος, η διατροφή, η γυμναστική, είναι σημαντικοί παράγοντες. Οι κρέμες, όχι ακριβές, απλές, από το φαρμακείο, φυτικές. Μικρή χρησιμοποιούσα Νivea. Μου έλεγε η μαμά μου να μην αφήνω ποτέ ξηρό το δέρμα μου.
Ποτέ δεν προσδοκούσα να δούνε το σώμα μου για να με ερωτευθούν. Την ψυχή μου μπορούν να τη δούν;
Στις επεμβάσεις, οι γυναίκες πρέπει να ξέρουν τι θέλουν να κάνουν. Αν θέλουν να γίνουν κάποιος άλλος, τότε ας αρχίσουν από τα τριάντα ή και τα είκοσι. Αν όμως θέλουν να κρατήσουν αυτό που είναι, να μαζέψουν επεμβατικά τη χαλάρωση στο πρόσωπο, να κάνουν τα bottox τους, αλίμονο, γιατί να είναι ταμπού. Εξαρτάται από το πως θέλεις να βλέπεις τον εαυτό σου και να τον χαίρεσαι. Αν όμως θες να τρως, να πίνεις και μετά να κρατιέσαι νέος με μια λιποαναρρόφηση, δεν γίνεται.
Είμαι πολύ επιρρεπής στις ηδονές της ζωής. Εκοψα τις σοκολάτες, τα παγωτά με μεγάλο κόπο στα 35-40. Εβαλα τον εαυτό μου σε απόλυτη αποχή, έπαθα τρεμούλες, έτρωγα τσίχλες. Ποτέ δεν ήμουν του ποτού, του ξενυχτιού. Η μητέρα μου με είχε μάθει από μικρή στη διατροφή. Δεν άντεχα τα πιο λαδερά, τα «βρώμικα», αν και τρελαίνομαι για σουβλάκι με πίτα. Θα το φάω μια στο τόσο.
Πρέπει να είσαι συμβατή με την ηλικία σου και να μην μπεμπεδίζεις. Αυτό με ενοχλεί πολύ. Ποτέ δεν προσδοκούσα να δούνε το σώμα μου για να με ερωτευθούν. Την ψυχή μου μπορούν να τη δούν; Αυτό με ένοιαζε.
Δεν ακολουθώ μόδα που δεν μου πάει. Πρέπει η γυναίκα να ξέρει τι την κολακεύει. Κάνω ό,τι η αισθητική μου μου επιβάλει. Δεν ντύνομαι ακριβά, κι ας δίνω αυτή την αίσθηση. Είμαι κοκέτα, όχι φιλάρεσκη. Από μικρή δεν πήγαινα ούτε ως το περίπτερο απεριποίητη. Στα γυρίσματα έβλεπα πάντα τα νέα παιδιά να κοιτάζονται στο καθρέφτη κάθε μισάωρο, εγώ ούτε μια φορά. Μπορεί να ήθελα τρεις ώρες να ετοιμαστώ και οι άλλοι μισή ώρά, αλλά μετά δεν με απασχολούσε. Δεν με νοιάζει αν στο πλάνο φανεί μια ρυτίδα.
Ενιωσα πάρα πολύ νωρίς ότι ο κόσμος με αγαπάει, με διάρκεια. Αυτή είναι όλη μου η περιουσία. Η σχέση μας είναι χτισμένη στην ειλικρίνεια, στην αλήθεια. Δεν πούλησα κάτι που δεν ήμουν. Κι αυτό το κρατάει ο κόσμος. Εχω μια ζεστή σχέση μαζί του. Δεν είμαι περαστική από τη ζωή τους.
Δεν κατάφερα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, γιατί επέλεξα να κάνω παραγωγές. Τώρα μου λείπουν σαν μαξιλαράκι, να ακουμπήσω.
Φυσικά το χρωστάω και στην τηλεόραση. Γι΄ αυτό και λέω πάντα ότι την λατρεύω. Την στήριξα. Στη «Λάμψη» πίστευα κάθε φράση του Νίκου Φώσκολου που έλεγα, γιατί ήξερα ότι είναι κι αυτό ένα είδος διασκέδασης για μια γυναίκα που θα ανοίξει την τηλεόραση για να το δει. Πρέπει να σεβαστείς πώς θα μπεις στο σπίτι της.
Ούτε την επιτυχία ούτε την αποτυχία την ζω στο ζενίθ. Στην επιτυχία δεν χοροπηδάω στα τραπέζια. Στην αποτυχία πρώτα σκέφτομαι πού χρωστάω κι ύστερα αναρωτιέμαι τι δεν έκανα καλά. Κι αυτό με κυνηγάει, γιατί αν δεν το βρω, θα το ξανακάνω. Στο θέατρο δεν έχω καταφέρει να επιλέγω κάθε φορά αυτό που αφορά στον κόσμο, αλλά αυτό που αφορά στην ψυχή μου.
Στη ζωή μου δεν έχω κάνει τα ταξίδια που ήθελα. Δεν χάρηκα έξω από το θέατρο. Ηταν επιλογή μου. Δεν κατάφερα να είμαι οικονομικά ανεξάρτητη, γιατί επέλεξα να κάνω παραγωγές. Τώρα μου λείπουν σαν μαξιλαράκι, να ακουμπήσω.
Σήμερα με αγανακτεί η μικροψυχία, η φτηνή προσέγγιση στα μεγάλα πράγματα, τα μικρά μεγέθη, η ημερομηνία λήξεως. Με ενοχλεί η μιζέρια, η έλλειψη ορίζοντα, που δεν υπάρχουν φώτα. Είμαστε στην εποχή της κατεδάφισης. Είναι πολύ δύσκολο συγχρόνως με την κατεδάφιση να γεννηθεί το καινούργιο. Γι΄ αυτό και πρέπει να κατεδαφίσουμε γρήγορα, για να αρχίσει πάλι το χτίσιμο.
Πιθανότατα να μην έχουμε φτάσει ακόμα στον πάτο. Σαν χώρα είμαστε στο απόλυτο χάος. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος και γι΄ αυτό πιστεύω ότι θα φτάσουμε στο τέλος της ανοησίας. Θα μας πάρει πολλά χρόνια όμως… Για τον εαυτό μου δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι θα ζήσω καλύτερες μέρες. Ο ρεαλισμός μου μου υπαγορεύει να μπορέσω να προσαρμοστώ, χωρίς να βλάψω την ψυχή μου. Ξέρω πόσο εξαρτώμαι από τους νέους όπως ξέρω και πόσο εξαρτώνται εκείνοι από εμάς. Εκείνοι δεν το ξέρουν.
Είμαστε ένας λαός που του έχει δώσει ο θεός όλες τις ευλογίες και μία κατάρα: Κακό χαρακτήρα. Γιατί διαπρέπουν οι Ελληνες που πάνε στο εξωτερικό; Γιατί μπαίνουν στον κορσέ κάποιου πολιτισμού, ακολουθούν τους κανόνες της χώρας. Αλλιώς δεν γίνεται. Εδώ υπάρχει απόλυτη ασυδοσία. Χωρίς κανόνες δεν μεγαλώνει ένα μωρό. Γίνεται ένα ανυπόφορο πλάσμα κι εμείς έχουμε γίνει ένας ανυπόφορος λαός.
Δεν πιστεύω σε ιδεολογίες, αλλά σε μεγάλα οράματα μεγάλων ηγετών. Σ΄ αυτούς προσδοκώ. Το μετά, το αύριο, με απασχολεί. Πιστεύω στο «όλοι μαζί μπορούμε», σε μια ομαδικότητα που θέλει ωρίμανση προσωπικοτήτων. Το είδα στον ΔΟΛ και είδαμε το αποτέλεσμα. Πιστεύω στον κοινό στόχο. Μπορούμε να καλυτερεύσουμε την ποιότητα της καθημερινότητάς μας, όσο για τα μεγάλα πράγματα, ας ελπίσουμε ο κόσμος να γεννά παιδιά για να βγούνε τα νέα φώτα πορείας.»
Πόσα χρόνια είπες ότι πρέπει να ασφαλιστώ για να πάρω μια καθαρή σύνταξη των 1000 ευρώ; Πόσαααα;».
Μπορεί η Ηλεκτρονική Αθηνών να μην υπάρχει πλέον όμως οι διαφημίσεις με τον κυρ Αλέκο δεν ξεχνιούνται. Και αν ο κυρ Αλέκος καλούνταν να αναρωτηθεί ποιες προϋποθέσεις απαιτούνται για να πάρει μια σύνταξη (καθαρή) άνω των 1000 ευρώ μετά την αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού, την επιβολή του φόρου, της εισφοράς αλληλεγγύης και της αυξημένης εισφοράς υγείας που ισχύει από το 2015, σίγουρα την ίδια λέξη θα χρησιμοποιούσε: «πόσααα;».
Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι συνδυασμοί που πρέπει να πιάσει κάποιος προκειμένου να εξασφαλίσει το τετραψήφιο ποσό από την κύρια σύνταξη ξεπερνώντας τους χαμηλούς συντελεστές αναπλήρωσης, την υψηλή φορολογία, την εισφορά υπέρ υγείας αλλά και την εισφορά αλληλεγγύης, είναι αδιανόητοι τουλάχιστον για τα σημερινά δεδομένα στην αγορά εργασίας.
Από τη μια οι χαμηλοί μισθοί στην αγορά και η απροθυμία των εργοδοτών να εμφανίσουν υψηλές αποδοχές ακόμη και για τα στελέχη τους –υπό το βάρος φυσικά των πολύ υψηλών εισφορών- και από την άλλη η ανεργία που εμποδίζει τη συγκέντρωση πολλών ενσήμων, καθιστά πολύ δύσκολους αν όχι αδύνατους τους ακόλουθους συνδυασμούς που οδηγούν στο πολυπόθητο «1000άρικο».
Αυτό που θα καταγράφει για όλο το επόμενο χρονικό διάστημα το σύστημα ΗΛΙΟΣ του υπουργείου Εργασίας (το οποίο ενεργοποιήθηκε και πάλι υποχρεωτικά κατόπιν απαίτησης των δανειστών θα είναι η συνεχιζόμενη μείωση της μέσης σύνταξης. Εκτός από τη βίαιη περικοπή που θα γίνει από την 1/1/2019 λόγω της κατάργησης της προσωπικής διαφοράς σε κύριες και επικουρικές, θα ενεργοποιηθεί και στην πράξη ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης με βάση τον νόμο Κατρούγκαλου.
Οι όποιες υψηλές συντάξεις που έχουν μείνει στο σύστημα θα χάνονται λόγω της φυσιολογικής πορείας της ζωής (θάνατοι και αντικατάσταση των συντάξεων από πολύ χαμηλότερες συντάξεις χηρείας ή θα εξαφανίζονται εντελώς) και στη θέση τους θα μπαίνουν μικρότερες συντάξεις που θα προκύπτουν από τη νέα μέθοδο υπολογισμού. 1000άρικο, δεν θα δικαιούται κανείς όπως προκύπτει και από τα ακόλουθα στοιχεία:
Με 15 χρόνια προϋπηρεσία, δεν θα παίρνει κανείς σύνταξη 1000 ευρώ ακόμη και αν ο μέσος όρος αποδοχών καθ’ όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου είναι 4000 ευρώ. Στα 15 χρόνια, η σύνταξη θα ξεκινάει από τα 420 ευρώ για μέσο όρο συντάξιμων αποδοχών της τάξεως των 800 ευρώ και θα φτάνει στα 589 ευρώ μόνο για όσους έχουν μέσο όρο συντάξιμων αποδοχών και στα 15 χρόνια του εργασιακού βίου της τάξεως των 2500 ευρώ.
Με 20 χρόνια προϋπηρεσία και πάλι δεν υπάρχει περίπτωση για σύνταξη των 1000 ευρώ. Ακόμη και με …4000 ευρώ μέσο εισόδημα σε αυτή την 20ετία, η σύνταξη δεν θα ξεπεράσει τα 896 ευρώ καθαρά.
Με 25 χρόνια προϋπηρεσίας, σύνταξη άνω των 1000 ευρώ δικαιούται όποιος ξεπεράσει μέσες αποδοχές των 3500 ευρώ. Αντίθετα, με 30 χρόνια προϋπηρεσίας αρκούν 3000 ευρώ, με 35 χρόνια προϋπηρεσίας 2500 ευρώ και με 40 χρόνια προϋπηρεσίας ακόμη και 2000 ευρω
Βασανιστικό θάνατο βρήκε ένας γαϊδαράκος στον ζωολογικό Changzhou στην ανατολική Κίνα, όταν μια ομάδα ανδρών τον άρπαξαν από τους στάβλους του κήπου και τον έριξαν ζωντανό μέσα στον περίκλειστο χώρο που φυλάσσονται οι τίγρεις, με αποτέλεσμα τα πεινασμένα ζώα να τον καταβροχθίσουν.
Το περιστατικό, που έλαβε χώρα μπροστά στα έντρομα μάτια των επισκεπτών – αρκετοί από τους οποίους κατέγραψαν τη σκηνή με τα κινητά τους – προκάλεσε σάλο στην Κίνα, αφού αρχικά είχε κυκλοφορήσει η πληροφορία ότι τα άτομα που ήταν υπεύθυνα για αυτή τη φρικτή πράξη ήταν εργαζόμενοι στο ζωολογικό κήπο.
Ωστόσο, στη συνέχεια έγινε γνωστό ότι η συμμορία των ασυνείδητων ανδρών έδρασε με εντολή ενός μετόχου του ζωολογικού κήπου, ο οποίος έχει το τελευταίο διάστημα διαφωνίες με το διοικητικό συμβούλιο. Ο επιχειρηματίας – του οποίου το όνομα δεν έχει αποκαλυφθεί – διέταξε τους μπράβους του να κλέψουν ορισμένα ζώα για να τα πουλήσουν.
Ωστόσο, όταν εκείνοι έγιναν αντιληπτοί από το προσωπικό ασφαλείας και συνειδητοποίησαν ότι δεν θα κατάφερναν να βγάλουν από τον κήπο τον γαϊδαράκο και την κατσίκα που είχαν αρπάξει, αποφάσισαν να οδηγήσουν τα άτυχα ζώα στην τάφρο γύρω από τον χώρο με τις τίγρεις, για να τα σκοτώσουν.
Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες, ο γάιδαρος καταβροχθίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά από τα δύο πεινασμένα ζώα. Ευτυχώς για την κατσικούλα, επισκέπτες του πάρκου σταμάτησαν τους μπράβους του μετόχου από το να την πετάξουν κι αυτή στην τάφρο, ενώ στη συνέχεια οι άνδρες συνελήφθησαν από τις τοπικές αρχές.
Ενα ζευγάρι από τον Καναδά, η Στέφανι Σαρλάκης (28ετών) και ο Νικόλαος Σαρλάκης (33 ετών), ζουν πλέον έναν εφιάλτη.
Ενα ζευγάρι από τον Καναδά, η Στέφανι Σαρλάκης (28ετών) και ο Νικόλαος Σαρλάκης (33 ετών), που βρέθηκαν στην Ελλάδα για το μήνα του μέλιτος που ονειρεύονταν, ζουν πλέον έναν εφιάλτη. Ο Νικόλαος Σαρλάκης – ελληνικής καταγωγής- είχε δύο σοβαρά χειρουργεία και πλέον παλεύει με πνευμονία στο Ναυτικό Νοσοκομείο της Αθήνας, όπως γράφει ο «Εθνικός Κήρυκας».
Το ζευγάρι έφυγε από το Ουίνιπεγκ στις 11 Μαΐου για μία μικρή γαμήλια τελετή με την οικογένεια του Νικόλαου στη Σαλαμίνα. Σχεδίαζαν να επιστρέψουν στο Ουίνιπεγκ στις 9 Ιουνίου, αλλά τώρα, δεν γνωρίζουν πότε τελικά θα τα καταφέρουν.
Στις 21 Μαΐου, μπήκαν σε πλοίο της γραμμής για τη Σαντορίνη. Ο Νικόλαος άρχισε να παραπονιέται ότι δε νιώθει καλά. «Κάτα κάποιο τρόπο είπαμε πως έφταιγε η θάλασσα που τον έκανε να νιώθει άρρωστος», είπε η Στέφανι. Προσπάθησαν να πάνε για φαγητό, αλλά ο σύζυγός της είχε πυρετό, σύγκριες και πόνο που δυνάμωνε στην κοιλιά.
Stephanie Sarlakis
Νωρίς το επόμενο πρωί τον πήγε στο Νοσοκομείο Σαντορίνης με ταξί, καθώς δεν υπήρχαν ασθενοφόρα εκείνη την ώρα. Μετά από κάποιες εξετάσεις οι γιατροί υποπτεύθηκαν πως έχει σκωληκοειδίτιδα.
Το μικρό νοσοκομείο είχε ανοίξει μόλις 10 μήνες πριν, με χειρουργούς εκεί από τον Μάρτιο, είπε η κ. Σαρλάκης. Αλλά οι γιατροί της ανέφεραν πως αν μετέφερε τον σύζυγό της σε μεγαλύτερο νοσοκομείο στην Αθήνα, μπορεί να πέθαινε από μόλυνση κατά τη μεταφορά.
Επέλεξαν να γίνει εκεί το χειρουργείο. Βρήκαν ότι το έντερο του Νικόλαου είχε διαρραγεί ως αποτέλεσμα της εκκολπωματίτιδα. Κάτι που δημιουργεί πρόβλημα στα τοιχώματα του παχέως εντέρου. Οι γιατροί έκαναν την επέμβαση.
Στις 27 Μαΐου αφέθηκε από το νοσοκομείο με οδηγίες για ανάρρωση μερικές ημέρες πριν επιστρέψει για εξέταση. Επέστρεφαν στη Σαλαμίνα στις 29 Μαΐου αλλά η κατάστασή του χειροτέρεψε. «Ηταν στο μπάνιο και ούρλιαζε από πόνο, καλώντας βοήθεια και έλεγε πως είχε μία δεύτερη ‘επίθεση’ και ότι πρέπει να επιστρέψει στο νοσοκομείο», δήλωσε η Στέφανι Σαρλάκης.
«Ηταν τρομακτικό. Οι γιατροί εκτιμούσαν πως διέτρεχε κίνδυνο για τη ζωή του», είπε. Της είπαν να μιλήσει με ιερέα, πριν ο σύζυγός της μπει πάλι στο χειρουργείο. Εξαιτίας της σοβαρότητας της μόλυνσης δεν ήταν σίγουροι ότι θα μπορούσε να αντέξει την επέμβαση.
Stephanie Sarlakis
Οι γιατροί βρήκαν και άλλο πρόβλημα στο έντερό του και μία γάγγραινα είχε αρχίσει να αναπτύσσεται ως αποτέλεσμα της μόλυνσης. Αφαίρεσαν το τμήμα αυτό και προχώρησαν σε επεμβατική μέθοδο έκαναν ό,τι μπορούσαν για να υπάρξει ίαση και να καθαρίσει η μόλυνση.
Ο Νικόλαος με αεροδιακομιδή βρέθηκε στην Αθήνα από τη Σαντορίνη. Νοσηλεύεται στο Ναυτικό Νοσοκομείο με πυρετό ως αποτέλεσμα μία πνευμονίας που εξελίσσεται. Τώρα καθώς αναρρώνει από τις δύο επεμβάσεις στο έντερο, παλεύει με μόλυνση στους πνεύμονες και έχει πρόβλημα καθώς δεν γίνεται σωστός καθαρισμός των υγρών σε αυτή την περιοχή.
Η κατάστασή του είναι σταθερή, αλλά χρειάζεται υψηλά επίπεδα οξυγόνου και φροντίδα. Οι γιατροί εκτιμούν πως η νοσηλεία του θα διαρκέσει αρκετές ακόμη εβδομάδες.
Θα χρειαστεί εντατική αποκατατάσταση και φυσιοθεραπεία όταν επιστρέψει στον Καναδά, κάτι που η ίδια ελπίζει να γίνει μέχρι τέλη Ιουνίου. Οι γιατροί δεν έχουν κάνει υποσχέσεις, δεδομένης της σοβαρότητας της κατάστασής του, είπε η Στέφανι. «Ο,τι μπορούμε να κάνουμε είναι να πάμε μέρα με τη μέρα και να ελπίζουμε ότι θα γίνει καλύτερα ώστε να μπορεί να επιστρέψει στον Καναδά, να είναι σπίτι», τόνισε.
Τι αναφέρθηκε σε εκδήλωση του ΙΕΛΚΑ και 4 σούπερ μάρκετ για την καταπολέμηση κατάχρησης της πλαστικής σακούλας.
Στα πλαίσια αυτά με πρωτοβουλία του ΙΕΛΚΑ ( Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών) τέσσερις μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ: Σκλαβενίτης, ΑΒ Βασιλόπουλος, MyMarket και Μασούτης ξεκινούν καμπάνια για τον περιορισμό χρήσης της πλαστικής σακούλας αρχικά μέσω καμπάνιας η οποία ξεκίνησε από τις 20 Ιουνίου.
Σε ερώτηση σχετικά με την επιβάρυνση χρήσης πλαστικής σακούλας ο πρόεδρος του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης Δημήτρης Πολιτόπουλος ανέφερε ότι αυτή θα ξεκινήσει από 1 Ιανουαρίου 2018 και θα είναι από 4 έως 8 λεπτά του ευρώ αναλόγως το μέγεθος και το είδος της σακούλα.
Η σχετική έρευνα του ΙΕΛΚΑ που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2017 σε δείγμα 350 ατόμων από όλη την χώρα είναι αποκαλυπτική για το μέγεθος του προβλήματος.
Ο Έλληνας παίρνει κατά Μ.Ο. 3,9 σακούλες ανά επίσκεψη στο σουπερμάρκετ. Αυτός αντιστοιχεί σε περίπου 270 πλαστικές σακούλες κατά κεφαλήν μόνο από τα σούπερ μάρκετ.
Κατά μέσο όρο φεύγει από το σούπερ μάρκετ με 3,9 σακούλες ανά επίσκεψη βάζοντας λιγότερα από 3 προϊόντα σε κάθε σακούλα. Ο κύριος λόγος της υπερκατανάλωσης σακούλας σούπερ μάρκετ είναι για την χρήση τους για τα σκουπίδια. Συγκεκριμένα 8 στους 10 που μετείχαν στην έρευνα ανέφεραν ότι τις χρησιμοποιούν για να πετάξουν τα σκουπίδια τους.
Ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι όσοι συμμετείχαν στην έρευνα ανέφεραν ότι σε περίπτωση χρέωσης της σακούλας μόνο 11% θα πλήρωνε για την αγορά της, ένα 57% θα χρησιμοποιούσε επαναχρησιμοποιούμενη και το υπόλοιπο 33% δήλωσε ότι δεν γνωρίζει ακόμη τι θα πράξει.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΙΕΛΚΑ κ. Κωνσταντίνο Μαχαίρα στόχοι της ενημερωτικής καμπάνιας είναι η προετοιμασία των καταναλωτών ως ενδιάμεσο στάδιο για τα μέτρα της πολιτείας σχετικά με την μείωση της πλαστικής σακούλας και η εκπαίδευση στη χρήση εναλλακτικών επιλογών της πλαστικής σακούλας.
maxloughan
Ο θάνατος πουλάει
