O 28χρονος Μαριάνο ντι Βάιο και ο 30χρονος Νικ Μπέιτμαν είναι ίσως τα πιο διάσημα μοντέλα άντρες παγκοσμίως στα κοινωνικά δίκτυα. Στο Instagram έχουν εκατομμύρια ακολούθους κυρίως γυναίκες που σε κάθε ανάρτηση τους τους αποθεώνουν στην κυριολεξία για την ομορφιά τους.
Οι δυο άντρες ταξιδεύουν συχνά και φωτογραφίζονται για να διαφημίσουν την εταιρία nohow που αντιπροσωπεύουν.
Αυτές τις μέρες επέλεξαν και οι δυο να κάνουν διακοπές στην Μύκονο. Οι φωτογραφίες που ανεβάσουν στα προφίλ τους στο Instagram λαμβάνουν εκατοντάδες χιλιάδες καρδίες και ταυτόχρονα διαφημίζουν την Μύκονο σε κάθε άκρη της γης ακόμη περισσότερο.
Ο ηθοποιός Χρήστος Σιμαρδάνης που έφυγε πέρσι από την ζωή είχε μιλήσει το 2012 για τη σεξουαλική του σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό περιοδικό ΤV ΕΘΝΟΣ.
Τα λόγια του βγήκαν ξανά στην δημοσιότητα με αφορμή το σημερινό Athens Pride.
Με τα τότε λόγια του ηθοποιού συμφώνησαν χιλιάδες χρήστες στα ελληνικά κοινωνικά δίκτυα.
Η τοποθέτηση του ήταν η εξής:
«Την ημέρα του Gay Pride μου ζήτησαν από ραδιοφωνικό σταθμό να μιλήσω, αλλά τους είπα ότι δεν συμφωνώ. Δεν είμαι περήφανος που είμαι ομοφυλόφιλος. Κανείς δεν μπορεί να είναι περήφανος για το τι κάνει στο κρεβάτι του. Είναι σαν να λες ”είμαι περήφανος που έχω αυτιά”. Δεν μπορείς να είσαι περήφανος επειδή είσαι θηλαστικό ή επειδή έχεις δύο αυτιά. Περήφανος μπορείς να είσαι για….χίλια δύο άλλα πράγματα. Θα μου άρεσε να νιώθω περήφανος για τον εαυτό μου για κάποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά μου. Δεν νιώθω περήφανος που είμαι gay, ούτε εσύ πρέπει να νιώθεις περήφανος που είσαι straight. Να είσαι περήφανος επειδή είσαι τίμιος, καλός άνθρωπος, ή καλός πατέρας.»
Ο οποίος επίσης είχε διευκρινίσει το γιατί αποφάσισε να είναι τόσο ειλικρινής και αν θα το έκανε ξανά:
«Από 16 ετών δεν υπήρχε άνθρωπος γύρω μου που να μην ξέρει ποιος είμαι και τι θέλω. Δεν το έκανα από επαναστατικότητα, αλλά γιατί βαριόμουνα να λέω άλλα και να εννοώ άλλα. Κανείς μας δεν ξέρει πότε θα πεθάνει και είναι βλακεία να χαρίζεις χρόνο από τη ζωή σου. Σήμερα, δεν θα έκανα ποτέ τη δήλωση αυτή στο περιοδικό, που έγινε λίγο εξ’ ατυχήματος, γιατί αυτό είναι τροφή για μεσημεριανές εκπομπές».
Αν σας αρέσουν οι βόλτες στη φύση, μάλλον θα το σκεφτείτε πολύ καλά πριν ξαναπάτε! Γιατί; Ένας άντρας αποφάσισε να κάνει μια βόλτα με τη γυναίκα του στο δάσος. Κάποια στιγμή, κάνει στην άκρη για να μιλήσει στο κινητό. Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που ένα τεράστιο πτηνό (χρώματος μπλε) είδε τη μπλε ζακέτα του και αποφάσισε να ορμήξει!
Το αποτέλεσμα; Πέταξε πάνω του και άρχισε να… κάνει τη δουλειά του, χαρίζοντάς μας ένα ξεκαρδιστικό θέαμα! Ήταν τόσο αστεία στιγμή, που η γυναίκα του αποφάσισε να το τραβήξει βίντεο και να το μοιραστεί με τον κόσμο του διαδικτύου. Πώς ξέρουμε ότι το διασκέδασε; Την ακούμε καθ’ όλη τη διάρκεια να γελά (να ξεκαρδίζεται, καλύτερα, στα γέλια) και να μη σταματά με τίποτα!
«Δεν γνώριζα ότι έπρεπε να υποβάλλω δήλωση πόθεν έσχες, δεν ξέρω τι έκαναν οι προηγούμενοι». Αυτό είπε ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης όταν κλήθηκε ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας να δώσει εξηγήσεις γιατί παρέλειψε να υποβάλλει δήλωση περιουσιακής κατάστασης την περίοδο 2011-2012, όταν ήταν σύμβουλος επί οικονομικών θεμάτων του πρώην Πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου.
Ο κ. Χαρδούβελης κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου και όταν ήρθε η στιγμή της απολογίας του επικαλέστηκε άγνοια νόμου υποστηρίζοντας πως δεν γνώριζε ότι ήταν υπόχρεος σε υποβολή δήλωσης ως προϊστάμενος γραφείου πρωθυπουργού.
Πρόεδρος: Ρωτήσατε τον προηγούμενο αν υπάρχει υποχρέωση δήλωσης;
Κατηγορούμενος: Δεν μου παρέδωσε κανείς. Παραλάβαμε χάος… μου ζήτησε ο κ. Παπαδήμος να αναλάβω. Δεν είχαμε παράδοση και παραλαβή. Μόλις κατάλαβα ότι υπήρχε περίπτωση να είμαι υπόχρεος, υπέβαλα αμέσως. Υφίσταμαι έναν ανελέητο έλεγχο από τις αμερικανικές αρχές. Τα είχα έτοιμα. Επειδή είχα κάνει την ίδια δουλειά από το 2000-2004 και δεν έπρεπε να κάνω, έπεσα από τα σύννεφα όταν έμαθα ότι πρέπει να το κάνω. Εγώ στην κυβέρνηση πήγα με διάθεση να βοηθήσω.
Πρόεδρος: Μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες…
Ο συνήγορος του πρώην υπουργού Παναγιώτης Κουρελέας τόνισε ότι η περίπτωση του εντολέα του δεν αναφέρεται ρητά στο νόμο υπογραμμίζοντας πως βρέθηκε στην συγκεκριμένη θέση για πέντε μήνες. «Επειδή η σύζυγος του είναι Αμερικανίδα πολίτης είναι υποχρεωμένος να κάνει φορολογική δήλωση στην Αμερική. Άρα δεν του ήταν τίποτα, αν το ήξερε, να υποβάλλει και στην Ελλάδα» ανέφερε χαρακτηριστικά ο συνήγορος.
Νωρίτερα, στο δικαστήριο κατέθεσε ο εκπρόσωπος του Ποταμιού Δημήτρης Τσιόδρας ο οποίος την επίμαχη περίοδο ήταν προϊστάμενος του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού. Όπως είπε ο μάρτυρας δεν είχαν καμία ειδοποίηση ότι έπρεπε να υποβάλλουν πόθεν έσχες. «Εγώ υποβάλλω δήλωση ως δημοσιογράφος. Η Ένωση ενημερώνει όμως συνεχώς…» επεσήμανε και πρόσθεσε πως ο πρώην υπουργός «είχε διατελέσει στη ίδια θέση σε προηγούμενο διάστημα και δεν ήταν υπόχρεος δήλωσης. Στο μεταξύ αυτό αλλάζει αλλά κανείς δεν τον ενημερώνει.(…) Οι δηλώσεις στο μεταξύ υποβάλλονται τον Ιούνιο και έφυγε Μάιο. Ενδεχομένως αν έμενε έως τότε να είχε γίνει κάποια συζήτηση».
Ο εισαγγελέας της έδρας ζήτησε την απαλλαγή του πρώην υπουργού. «Δεν υπήρχε δόλια προαίρεση αλλά αμελής συμπεριφορά. Πρέπει να μείνει ατιμώρητος ενόψει αυτού του γεγονότος» ανέφερε στην αγόρευση του ο εισαγγελικός λειτουργός.
Τελικά, το δικαστήριο υιοθέτησε την εισαγγελική πρόταση και ομόφωνα απάλλαξε τον Γκίκα Χαρδούβελη.
Η Σοφίας Μουτίδου έχει γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα του ελληνικού YouTube και αυτή την φορά επέλεξε να σχολιάσει τα γυναικεία παπούτσια με ένα ρεαλιστικό και άκρως χιουμοριστικό τρόπο.
Στα σχόλια για το νέο βίντεο της γράφει “Παπούτσια και ρούχα μέσα από τη ζωή. Όταν η πασαρέλα χτυπάει την πόρτα του διαμερίσματός σου και συ πρέπει να βγεις αλώβητος απ’αυτό. Ψεκάσου με ένα σπρέι ΨΥΧΡΑΙΜΙΖΟΛ και δες το¨
Χωρίς μοντάζ, χωρίς μακιγιάζ και χωρίς μπλούζα χαρίζει άφθονο γέλιο με το ταλέντο της.
Η Καίτη Παπανίκα έφυγε από τη ζωή έπειτα από σκληρή μαχή που έδωσε με τον καρκίνο. Η σπουδαία ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 75 ετών, στην οικία της στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Η ασθένεια την ταλαιπώρησε αρκετά και τα τελευταία χρόνια και είχε απομονωθεί στο σπίτι της. Όλοι κάνουν λόγο για την ευγένεια του χαρακτήρα της και το πηγαίο ταλέντο που είχε στο θεατρικό σανίδι.
Σε συνέντευξη της σε εφημερίδα, η πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, είχε μιλήσει για την περιπέτεια υγείας της.
«Με την αρρώστια αυτή, τον καρκίνο, παλεύω από το 2009. Δεν θέλω να αναφέρω ούτε το όνομα… Όχι, τον θάνατο δεν τον φοβάμαι.
Δεν θέλω όμως να ταλαιπωρηθώ. Το παλεύω και θα το παλέψω μέχρι τέλους. Άλλωστε, όλοι από κάτι θα πεθάνουμε. Είτε λέγεται καρκίνος, είτε άλλη αρρώστια… Πιστεύω ότι ο τελευταίος μου ρόλος θα είναι στο «Συγγνώμη μαμά». Θέλω να τελειώσω με αυτόν την καριέρα μου», είχε πει.
«Περνάω την αρρώστια μου με αισιοδοξία. Προσεύχομαι συνέχεια, έχω κάνει τάματα, αλλά -το κυριότερο- βοηθάω όσο μπορώ αδυνάτους, για να μου το επιστρέψει ο Θεός σε υγεία», είχε προσθέσει στην ίδια συνέντευξη.
Η Καίτη Παπανίκα γεννήθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1942. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και αποφοίτησε με άριστα.
Διδάχτηκε την υποκριτική από σημαντικούς δασκάλους, όπως την Κατίνα Παξινού, την Άννα Συνοδινού, τον Θάνο Κωτσόπουλο, τον Δημήτρη Μυράτ, τον Λυκούργο Καλλέργη, την Ελένη Χαλκούση και τον Αλέξη Σολωμό.
Παράλληλα σπούδασε κλασσικό τραγούδι στο Ωδείο Αθηνών. Μαθήτρια ακόμη, πήρε μέρος σε φεστιβάλ απαγγελίας ποίησης στο Παρίσι, βραβεύτηκε και κηρύχθηκε επίτιμη δημότης. Υπήρξε σύζυγος του γνωστού ηθοποιού Θεόδωρου Κατσαδράμη.
«Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη»
Πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή το 1964, στο έργο «Υπόγειο της Λέλας» του Β. Ιμπροχώρη, στο Θέατρο Αττικόν. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με θιάσους γνωστών πρωταγωνιστών και διακρίθηκε στην πρόζα και στην επιθεώρηση.
Στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1963 με την ταινία «Μας κρύβουν τον ήλιο» και το 1968 ήταν σταθμός για την καριέρα της, όταν και έγινε περισσότερο γνωστή παίζοντας στην ταινία «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη».
1ο Κρατικό Βραβείο για το «Αντε γεια»
Η Καίτη Παπανίκα είχε λάβει μέρος σε περισσότερες από 50 ταινίες, δράματα, κωμωδίες και περιπέτειες και είχε τιμηθεί με το κρατικό βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου το 1990 για την ερμηνεία της στην ταινία «Άντε γεια» του Γ. Τσεμπερόπουλου, ενώ είχε παίξει και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές.
Εδινε τον μισθό της σε άπορες οικογένειες
Ο προβληματισμός για τα κοινά την οδήγησε στη θέση της δημοτικής συμβούλου στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ως αντιπρόεδρος στον τομέα του Πολιτισμού και του Αθλητισμού, έριξε στο τραπέζι μια ρηξικέλευθη πρόταση: να δίνει τον μισθό της από το δημοτικό συμβούλιο (600 ευρώ) σε οικογένειες που έχουν πραγματική ανάγκη από χρήματα για να επιβιώσουν.
«Τον θάνατο δεν τον φοβάμαι. Δεν θέλω όμως να ταλαιπωρηθώ»
Πριν από περίπου έναν χρόνο είχε μιλήσει για την ασθένειά της σε συνέντευξη στη Freddo.
«Με την αρρώστια αυτή, τον καρκίνο, παλεύω από το 2009. Δεν θέλω να αναφέρω ούτε το όνομα. Όχι, τον θάνατο δεν τον φοβάμαι. Δεν θέλω όμως να ταλαιπωρηθώ. Το παλεύω και θα το παλέψω μέχρι τέλους. Άλλωστε, όλοι από κάτι θα πεθάνουμε. Είτε λέγεται καρκίνος, είτε άλλη αρρώστια… Του άρεσε, φαίνεται, το σώμα μου και έμεινε μέσα.
Στην ουσία, πηγαινοέρχεται η αρρώστια μου. Η δική μου η αρρώστια είναι σε δύσκολα σημεία. Ασ’ τα, μην τα ψάχνεις.
Γράψε ότι περνάω την αρρώστια μου με αισιοδοξία» έλεγε η Καίτη Παπανίκα.
Tην δική του απάντηση στον Κώστα Καζάκο για τα όσα είπε περί προδοσίας των νέων όταν μεταναστεύουν δίνει Έλληνας γιατρός που αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Ιρλανδία.
Ο Δημήτρης Τσορτανίδης έγραψε στον λογαριασμό του στο Facebook:
Σου χαρίζω τα δάκρυά μας . Ναι Κώστα Καζάκο . Στα χαρίζω . Κι ας μην τ’ αξίζεις ίσως . Παιδί ακόμα σε θυμαμαι απ’ τις ασπρομαυρες ταινίες . Σε θυμάμαι που νηστικός ζητάς να φας . Δε θυμαμαι σε ποια ταινία , ίσως κάποιος φίλος να θυμάται καλύτερα . Ο πιτσιρικάς , που του ζητάς φαϊ , σου απανταει με αφοπλιστική ειλικρίνεια «Είχαμε φασόλια και τα φάγαμε». Τόσο εντύπωση μου έκαναν τα λόγια που ακόμα τα θυμάμαι . Σαράντα τόσα χρόνια αργότερα σου ξαναλέω αυτή τη φράση . Είχαμε φασόλια και τα φάγαμε . Δεν έμεινε τίποτα .
Ακολουθώντας πολιτικές και νοοτροπίες που μας οδήγησαν στο σημερινό τέλμα , βρεθήκαμε αντιμέτωποι με χρέη που μας πνίξαμε . Ποτέ δε θα μάθουμε το γιατί . Προφανώς δε συμφέρει κανέναν. Ποτέ κανείς δε θα κληθεί να δώσει εξηγήσεις . Ποτέ κανείς δε ζήτησε συγγνώμη απο τον ελληνικό λαό . Ποτέ κανείς δεν αναγνώρισε την άθελή του ( ή πρός ίδιον συμφέρον ) ΠΡΟΔΟΣΙΑ του.
Μαζί τα φάγαμε , αλλά κάποιοι χόρτασαν για πάντα . Μη λέμε τη μισή αλήθεια . Κι εμείς κλαίμε , πάνω στο καράβι που μας πηγαίνει μακριά . Κλαίμε για μας , κλαίμε για αυτούς που μένουν πίσω και κουνούν μαντήλια , κλαίμε για την Ελλάδα . Όμως Ελλάδα δεν είναι οι κυβερνήσεις της , οι πολιτικοί της , το οργανωμένο κράτος . Ελλάδα είναι οι άνθρωποι , ο τόπος , τα άγια τούτα χώματα.
Μη νομίζεις πως έχουμε το σύνδρομο της Στοκχόλμης και έχουμε συναισθήματα γι’ αυτό που μας πλήγωσε τόσο βαθιά . Αγαπάμε τα λουλούδια της , τα ηλιοβασιλέματά της , τα βουνά της , τις θάλασσες . Αγαπάμε την τέχνη της , τη μουσική της . Αγαπάμε όλους αυτούς που μας μεγάλωσαν στην αγκαλιά της . Αγαπάμε κι εσένα Κώστα Καζάκο , γιατί είσαι κομμάτι μας .
Δε φύγαμε για να πλουτίσουμε , ούτε να κάνουμε καμια dolce vita. Φύγαμε για να ζήσουμε . Κι όπου να πάμε θα είμαστε Έλληνες . Βλέπεις η Ελλάδα είναι τόσο μεγάλη που ο χώρος είναι μια διάσταση που δεν την περιορίζει . Είναι πάνω από μας , μια δύναμη ασύγκριτη κι ασυγκράτητη συνάμα.
Θα μπορούσα να γράψω κατεβατά . Φτάνει όμως . Το’ πιασες το νόημα . Κι αν δεν το’ πιασες καλά κοίτα τις φωτογραφίες που είναι πάνω στο καράβι . Το καράβι που μας πήγε μακριά . Κοίτα τη γυναίκα μου που σκουπίζει τα δάκρυα του γιού μου . Κοίτα την κόρη μου που χαιρετά με όλη της τη δύναμη . Κοίτα τους ανθρώπους μας πίσω απ’ τα κάγκελα . Κοίτα κι εμένα ,που δε φαίνομαι ,και απλά απαθανατίζω τις στιγμές , σα να συμβαίνει σε κάποιον άλλον . Κοίτα και θα νιώσεις τα υγρά δάκρυα στα μάγουλα . Κοίτα στα μάτια τους «προδότες». ΚΟΙΤΑ
Κάποιοι άνθρωποι δε νιώθουν ευγνωμοσύνη για τη δουλειά που έχουν και πιστεύουν πως δεν τους καλύπτει αρκετά. Τα ιδιότροπα αφεντικά, μπορούν να κάνουν τις ώρες εργασίας ακόμη δυσκολότερες. Υπάρχει επίσης η πιθανότητα, ο μισθός να μην καλύπτει τα έξοδα και τις ανάγκες του εργαζόμενου.
Υπάρχουν δεκάδες λόγοι για τους οποίους παραπονιούνται οι υπάλληλοι και ορισμένοι σκέφτονται να παραιτηθούν. Αυτό, ίσως συμβαίνει γιατί δεν γνωρίζουν πως υπάρχουν και χειρότερα επαγγέλματα σε όλο τον κόσμο.
Παρακάτω θα μάθετε για μερικά από αυτά και θα δείτε τη δουλειά σας με άλλα μάτια.
Δυσκολεύεστε με τη δουλειά σας; Σκεφτείτε να ήσασταν στη θέση αυτών των ανθρώπων.
Αν σας αρέσουν οι γάτες και τα τουβλάκια της Lego, τότε μπορείτε να τα συνδυάσετε με επιτυχία. Πλέον, έχετε την ευκαιρία να παραγγείλετε ένα δημιούργημα γάτας φτιαγμένο από Lego, ώστε να κοσμεί τους χώρους σας.
Η εταιρεία «JEKCA» με έδρα το Χονγκ Κονγκ, προσφέρει στους ενδιαφερόμενους μίνι-αγάλματα γάτας, με μήκος ως και περίπου 50 εκατοστά. Η ποικιλία τους θα εκπλήξει ακόμη και τους πιο ιδιαίτερους πελάτες. Η εταιρεία δε διαφοροποιεί τις ράτσες των γατών, αλλά μπορείτε να παραγγείλετε μια γάτα σε διαφορετική στάση και σε διάφορα χρώματα.
Ένα τέτοιο άγαλμα από Lego θα σας κοστίσει περίπου 66 δολάρια. Επιπλέον, θα λάβετε ένα κουτί με τουβλάκια, ώστε να τα συναρμολογήσετε και μόνοι σας. Η εταιρεία αναφέρει στη σελίδα της στο Facebook: «Αυτές οι γάτες είναι σαν πραγματικά γλυπτά και δε θα καταρρεύσουν, ούτε θα σπάσουν!»
Αυτές οι δημιουργίες είναι ένας καλός τρόπος να τιμήσετε το κατοικίδιό σας όσο είναι κοντά σας ή να το διασκεδάσετε παραγγέλνοντας μια Lego εκδοχή που να του μοιάζει.
“Αυτή η λάμπα αναπαλαιώθηκε με περίπου 90 μπουκαλάκια από χάπια. Ένας φίλος μου με λίγα προβλήματα υγείας, άφησε απροσδόκητα μια τσάντα γεμάτη με άδεια μπουκαλάκια από χάπια που μάζευε για να τα δώσει σε μένα και να τα μετατρέψω σε κάτι χρήσιμο. Ως ανακυκλώτρια, δέχτηκα την πρόκληση”, αναφέρει η Έμιλι Σαϊλχάμερ.
“Έχω δει πολλά αντικείμενα φτιαγμένα από μπουκαλάκια χαπιών, αλλά μετά τη “Χημική Ισορροπία III” της Τζιν Σιν, ήξερα πως θέλω να φτιάξω κάποιο πορτατίφ. Κάτι που να μη συνδέεται με την προηγούμενη χρήση τους. Το όμορφο πορτοκαλί χρώμα και τα κυλινδρικά σχήματα χωρίς τις ετικέτες και τα καπάκια, δίνουν στα μπουκάλια μια νέα ομορφιά.”
Πόσα τέτοια μπουκαλάκια πετάτε κάθε χρόνο;
Πριν: μια παλιά λάμπα και ένα σωρό από άδεια μπουκάλια χαπιών (όλα της δωρίστηκαν… κανένα από αυτά δεν ήταν από δικά της φάρμακα!)
Μετά: μια απαλή λάμψη και γεωμετρικές σκιές
Κοιτάζοντας πάνω
Κάτοψη
Διαβάστε παρακάτω τη διαδικασία της δημιουργίας του
Αφαιρώντας το ύφασμα ενός πορτατίφ, κατάφερε να κρατήσει τον επάνω μεταλλικό δακτύλιο
Χρησιμοποιώντας πετονιά, έδεσε κάθε μπουκάλι πάνω στο μεταλλικό δακτύλιο, περνώντας την μέσα από μια πολύ μικρή τρύπα στον πάτο του μπουκαλιού
Για να τα στερεώσει καλά ώστε να μην πέσουν, χρησιμοποίησε μικρές χάντρες
Αυτό τη βοήθησε, επίσης, να τα κρεμάσει σε ένα μοτίβο
Τα στρώματα του μοτίβου των μπουκαλιών λειτουργούν ως μεγεθυντικός φακός, δίνοντας πολλαπλά χρώματα και διαστάσεις
Περιστρέψτε κυκλικά γύρω από τη βάση
Ναι, κινούνται και όταν τα αγγίζετε βγάζουν αστείους ήχους!
