Στο παρακάτω βίντεο, θα δείτε μια συνηθισμένη μέρα ενός αστέγου. Στην αρχή βλέπουμε 3 άντρες: έναν άστεγο που δεν ενοχλούσε κανέναν, ένα νταή που τον εκφόβιζε και έναν ακόμη άντρα, που δεν ξέρουμε ακριβώς τι κάνει (πιθανότατα είναι φίλος του δεύτερου). Πάρα τις προσβολές που δέχεται, βλέπουμε τον άτυχο άντρα να μην απαντά στον εκφοβιστή του και να μαζεύει τα πράγματά του για να φύγει από το σημείο. Βάζει το καπέλο του, παίρνει την τσάντα του και απομακρύνεται.
Αυτό που συμβαίνει στη συνέχεια, δίνει ένα σημαντικό μάθημα σε όλους μας. Ένας περαστικός που είδε τι συνέβη, στέκεται μπροστά στο νταή, του μιλά και στη συνέχεια του δίνει μπουνιά. Ο νταής πέφτει κάτω, σηκώνεται, τον ξαναπλησιάζει και τρώει άλλη μία. Σε αυτό το σημείο παραπατά και φαίνεται πως ο Καλός Σαμαρείτης ξέρει πολύ καλά τι κάνει και πού χτυπά. Έπειτα επιστρέφει, τρώει τη χαριστική βολή και λιποθυμά.
Ο τρίτος άντρας μοιάζει να μην κάνει τίποτα καθ’ όλη τη διάρκεια του βίντεο, απλά φεύγει μόλις λιποθυμά ο νταής. Δεν ξέρουμε αν είναι απλός περαστικός, αλλά αν είναι φίλος του, μάλλον θα πρέπει να διαλέξει καλύτερους!
Με την έκδοση, σήμερα Παρασκευή, σχετικής Κοινής Υπουργικής Απόφασης, ανοίγει ο δρόμος για την εισαγωγή εγκεκριμένων φαρμακευτικών σκευασμάτων και προϊόντων κάνναβης για ιατρική χρήση.
Όπως ανακοίνωσε τόσο ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, κατά την επίσκεψή του στο υπουργείο Υγείας, όσο και το ίδιο το υπουργείο Υγείας, σήμερα δημοσιεύθηκε το ΦΕΚ με την ΚΥΑ.
Νόμιμη η φαρμακευτική κάνναβη στη χώρα μας || 30 Ιουνίου 2017
Το απόσπασμα από την ομιλία του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Υγείας πριν λίγα λεπτά.
Αναλυτικότερα (καθώς και ολόκληρη η κοινή Υπουργική Απόφαση): https://goo.gl/Rb7XDV
Δημοσιεύτηκε από CannabisNews στις Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017
Όπως τόνισε ο πρωθυπουργός, «είναι μια σημαντική πρωτοβουλία, που θα έχει θετικά αποτελέσματα, τόσο σε ό,τι αφορά την ιατρική αντιμετώπιση ασθενειών, όσο όμως και σε ό,τι αφορά τον τομέα των επενδύσεων».
Στην ανακοίνωση του υπουργείου, τονίζεται ότι «τα σκευάσματα αυτά ενδείκνυνται για περιπτώσεις που έχουν αποδεδειγμένο κλινικό όφελος για μια σειρά από νόσους όπως ο χρόνιος πόνος, ο νευροπαθητικός πόνος, η ναυτία και έμεση λόγω χημειοθεραπείας, η καχεξία/ανορεξία. κ.α. Η εν λόγω ΚΥΑ υλοποιεί το πόρισμα της Επιστημονικής Επιτροπής που συγκροτήθηκε με πρωτοβουλία του υπουργού Υγείας, Ανδρέα Ξανθού, με σκοπό την αποτίμηση της σύγχρονης εμπειρίας και της υφιστάμενης νομοθεσίας, αναφορικά με την ιατρική χρήση της κάνναβης και την κατάθεση προτάσεων για τη δημιουργία κανονιστικού πλαισίου που θα ρυθμίζει το ζήτημα».
Όπως τονίζεται, η εφαρμογή του μέτρου προϋποθέτει μια σειρά επιπλέον διοικητικών διαδικασιών οι οποίες θα προχωρήσουν άμεσα ώστε οι ασθενείς να αποκτήσουν πρόσβαση στα φάρμακα το ταχύτερο δυνατόν.
Γαμπρός ντύθηκε ο τηλεοπτικός «Κεμάλ» της σειράς Kara Sevda, αφήνοντας το κλαμπ των εργένηδων για χάρη της πανέμορφης ηθοποιού Fahriye Evcen.
Ο κατά κόσμον, Burak Ozcivit, είχε κάνει πρόταση στην αγαπημένη του, όταν τότε μάλιστα είχε ανεβάσει μία φωτογραφία στα social media, όπου ήταν γονατισμένος μπροστά της και κρατούσε ένα μονόπετρο.
Μετά τον αρραβώνα τα Χριστούγεννα, το διάσημο ζευγάρι στην Τουρκία παντρεύτηκε το βράδυ της Πέμπτης, κάνοντας μετά ένα χλιδάτο γαμήλιο πάρτι δίπλα στην θάλασσα.
Βέβαια, τα βλέμματα δεν έκλεψε το «Κεμάλ», αλλά η νύφη, η οποία φόρεσε ένα ένα νυφικό- υπερπαραγωγή με πολύτιμους λίθους, το οποίο άλλαξε μετά, βάζοντας κάτι πιο απλό.
Από την άλλη, ο Burak Ozcivit, επέλεξε ένα λευκό σακάκι και μαύρο παντελόνι, ενώ το ζευγάρι έδειχνε πολύ ευτυχισμένο, με τον γαμπρό να φιλά και να αγκαλιάζει συνεχώς την νύφη.
Με ανακοίνωση της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Προσωπικού Επιχειρήσεων Ραδιοφωνίας – Τηλεόρασης ενημερώνει ότι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, αποφάσισαν να τοποθετήσουν μνημείο εντός του προαυλίου του Ραδιομεγάρου.
Όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση ο λόγος που προχωρούν σε αυτή την πράξη είναι «γιατί οι παρακαταθήκες, τα οράματα, οι αξίες, η αλληλεγγύη και η αυταπάρνηση, συστατικά αυτού του ανένδοτου αγώνα, πρέπει να μείνουν χαραγμένα στη μνήμη και να γίνουν ορόσημο και στις μελλοντικές γενιές».
Αναλυτικά η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Η μνήμη είναι ένα από τα πρωταρχικά συστατικά στοιχεία της πορείας του ανθρώπου στους αιώνες.
Χρέος όλων μας είναι να θυμόμαστε τους αγώνες για τα ιδανικά τους και την αιτία που έγιναν και να τιμούμε όλους αυτούς που τα έδωσαν όλα γι’ αυτό τον αγώνα, ορισμένοι ακόμα και τη ζωή τους.
Έτσι κι εμείς, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, αποφασίσαμε να τοποθετήσουμε μνημείο εντός του προαυλίου του Ραδιομεγάρου, όχι γιατί ζήσαμε αυτή την πραγματικότητα και είμαστε πρωταγωνιστές – μαζί με την κοινωνία – του αγώνα ενάντια στο μαύρο, για τη δημοκρατία, για τα συνταγματικά μας δικαιώματα, για την ελευθεροφωνία, για το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά, αλλά και γιατί οι παρακαταθήκες, τα οράματα, οι αξίες, η αλληλεγγύη και η αυταπάρνηση, συστατικά αυτού του ανένδοτου αγώνα, πρέπει να μείνουν χαραγμένα στη μνήμη και να γίνουν ορόσημο και στις μελλοντικές γενιές.
Αυτός ο συνδικαλιστικός αγώνας που είχε καθαρό ιδεολογικό – πολιτικό πλαίσιο και εργατική – ταξική αναφορά και συνείδηση, ξαναεπιβεβαίωσε τη ρήση και τη μόνη σίγουρη λύση “Όλα με αγώνες κατακτιούνται, τίποτα δεν μας χαρίζεται”.
Στο μνημείο “Μνήμες και χρέος”, θα τοποθετηθεί μοναδικό έργο αποτύπωσης του αγώνα, φιλοτεχνημένο από τον αλληλέγγυο της ERTopen, διεθνώς αναγνωρισμένο γλύπτη Κυριάκο Ρόκο που αφιλοκερδώς προσφέρθηκε να δημιουργήσει.
“Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει”.
Εμείς δεν σβήνουμε τη φλόγα και τη δυναμική μας, κρατάμε τις μνήμες ζωντανές και τις ψυχές μας αδούλωτες, τις παρακαταθήκες “όρθιες” και συνεχίζουμε στους ίδιους στόχους και αξίες γι’ αυτές που αγωνιστήκαμε.
Δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να επιβουλεύεται το δικό μας μέλλον και τη λειτουργία της ΕΡΤ, δεν επιτρέπουμε σε κανένα να βάζει «μαύρο» στη δημοκρατία και στις ζωές μας».
Ο αγανακτισμένος φοιτητής της Νομικής του ΑΠΘ, Νίκος Γιαμπολδάκης, δε μασά τα λόγια του και με θυμό, όπως υπογράφει ο ίδιος, στέλνει ένα γράμμα στον Πρόεδρο του ΟΑΣΘ, κ. Χρήστο Στεφανίδη, για να ζητήσει τα αυτονόητα.
Καλύτερη εξυπηρέτηση, ανάλογη του αντιτίμου των 1,20 ευρώ και πιο συχνά δρομολόγια είναι οι «απαιτήσεις» του.
Την ενυπόγραφη επιστολή του μάλιστα την έστειλε μέσω ΕΛΤΑ, με παραλήπτη τον ίδιο τον Πρόεδρο του ΟΑΣΘ.
Ολόκληρη η επιστολή του φοιτητή έχει ως εξής:
«Προς τον κύριο Χρήστο Στεφανίδη,
Προσπερνώ τους επίσημους χαιρετισμούς, καθώς σπαταλούν χρόνο και η αναζήτηση τρόπων για να σπαταλήσουμε το χρόνο μας πρέπει να μας ενδιαφέρει σε περιπτώσεις όπως όταν περιμένουμε τα λεωφορεία του ΟΑΣΘ (πλέον περικυκλωμένοι από σκουπίδια, αλλά αυτό είναι το περιεχόμενο μιας επιστολής που θα έπρεπε να αποστείλω στον Δήμαρχο). Κοινώς, του οργανισμού στον οποίο προεδρεύεις. Μου επιβάλλω τον ενικό γιατί ούτε κι εσύ με σέβεσαι.
Πώς θα σου φαινόταν, λοιπόν, αν ο γιατρός δεν ήθελε να δουλέψει και πρωινές ώρες με αποτέλεσμα να πεθάνει ασθενής για τον οποίο προέκυψε ανάγκη στις 10:30 το πρωί; Πώς θα σου φαινόταν αν ένας δάσκαλος δεν έδινε βιβλία στους μαθητές του;
Πώς θα σου φαινόταν αν ένας ιερέας τελούσε μόνον τον όρθρο ή αν ένα φωτοτυπάδικο είχε ένα φωτοτυπικό ή αν ένα βιβλιοπωλείο πωλούσε 5 τετράδια ή αν ζητούσες καφέ σε καφετέρια και σου απαντούσαν πως δεν κάνουν; Όπως ακριβώς φάνηκε σε μένα το τελευταίο 23 στις 23:50 της Τρίτης 27/06 (ενδεικτική ημερομηνία – η πιο πρόσφατη για το ίδιο περιστατικό) που ήρθε με διαφορά μισάωρου από το προηγούμενο και μάλιστα γεμάτο, με αποτέλεσμα να μην χωρέσω να επιβιβαστώ. «Συνθήκες Καλκούτας θυμίζουν τα αστικά σας», μου είχε πει Αθηναίος συμφοιτητής στην αρχή του εξαμήνου. Αν δεν προσβάλλεσαι εσύ, εγώ τουλάχιστον προσβάλλομαι.
Βλέπεις, το γεγονός πως πληρώνω τη μεταφορά μου ουσιαστικά μέσα στο λεωφορείο, δεν σημαίνει πως το δικαίωμα μου σε μεταφορά και συγκοινωνία παρεχόμενη από το Δημόσιο (έστω μέσω της ευγενικής μεσολαβητικής συνδρομής του οργανισμού σου) ενεργοποιείται από τη στιγμή που εισέρχομαι σε αυτό και μέχρι να κατέβω. Ισχύει πάντοτε, διαρκώς. Όποια στιγμή και να το επιθυμήσω πριν τις 00:00, σεβόμενος την έκτοτε παύση εργασίας των υπαλλήλων σου.
Σεβόμενος, επίσης, και την αύξηση του κομίστρου στο βραδινό 78Ν και τον οδηγό που αναλαμβάνει τη δοκιμασία να το οδηγήσει. Πάντα θα πληρώνω το εισιτήριο της μεταφοράς μου γιατί σέβομαι τον οδηγό του ΟΑΣΘ που μένει στη γειτονιά. Γιατί είμαι πελάτης και οι συνάδελφοι του εργαζόμενοι στην υπηρεσία που χρησιμοποιώ. Σεβάσου όμως κι εσύ τη φύση της παροχής που προσφέρεις (;) ως διαρκές (έστω 19ωρο) δικαίωμα των πολιτών.
Δεν σου ζητώ να βρει το 23 χώρο να χωρέσω. Σου ζητώ να προσθέσεις δρομολόγια. Να σταματήσει η εικόνα στην εφαρμογή σου που λέει «Σε 1’» και «Σε 31’». Δεν περνούν όλες οι γραμμές από την Εγνατία για να επιλέξω όποια «κάτσει». Η μισάωρη αναμονή είναι το…έγκλημα σου. Κι ο κόσμος δεν θα κάτσει, βέβαια, να περιμένει το επόμενο, αλλά θα σε βρίσει φεύγοντας και θα ψάξει άλλη λύση. Αν δεν υπάρχει θα κόψει το λαιμό του να πάει με τα πόδια. Κι αν προλάβει.
Σκέψου αγαπητέ να γεννιόταν το εγγόνι σου και να περίμενες μισή ώρα το αστικό. Ή – εντυπωσιακότερα – να περνούσε αλλά να μην είχε χώρο να σε πάρει. Σκέψου να αρρώσταινες και να περίμενες 30 λεπτά το 28 να σε πάει στο Παπαγεωργίου. Σκέψου να πήγαινες το αυτοκίνητο σου στο συνεργείο και να έπρεπε να πας με λεωφορείο στην άλλη άκρη της πόλης για να δουλέψεις.
Σκέψου να έδινες συνέντευξη για δουλειά και να μην σε έπαιρνε το λεωφορείο! Εγώ αναγκάστηκα να περπατήσω και έφτασα στο σπίτι 20 λεπτά αργότερα, αλλά σκέψου κύριε Στεφανίδη όσους εξαρτώνται από τις υπηρεσίες του Οργανισμού σου καθημερινά και αναλογίσου αν νιώθεις ικανοποιημένος από αυτά που τους προσφέρεις. Ή από αυτά που δεν τους προσφέρεις.
Όταν καθιστάς μια ολόκληρη πόλη όμηρο επειδή το κράτος δεν σου έχει δώσει τα συμφωνηθέντα δεκάδες εκατομμύρια. Λες και είσαι εξωτερικός του συνεργάτης. Λες και ζεις σε άλλο κράτος. Λες και είσαι πάνω από αυτό. Λες και σου οφείλουμε. Το μόνο που σου οφείλω είναι το 0,60€ που δεν κατάφερα να «βγάλω» τις ημέρες που δεν έφτανα τον κερματοδέκτη στο 23 από το συνωστισμό.
Με θυμό,
Νίκος Γιαμπολδάκης
Φοιτητής Νομικής ΑΠΘ
Κάτοικος Άνω Πόλης, που για να μεταφερθεί από και προς το Πανεπιστήμιο χρειάζεται καθημερινά 1,20€ αφού δεν βολεύει καμία γραμμή, αλλά θα προτιμούσε να τα δώσει σε μια ζητιάνα να πάρει γάλα στο παιδί της παρά σε σένα για να θρέψεις το δικό σου».
Το ανακοίνωσαν λίγο πριν από το τέλος της τελευταίας εκπομπής τους στον ΣΚΑΪ το πρωί της Παρασκευής σε κλίμα φορτισμένο. Αποχωρεί ο Βασίλης Λυριτζής από τον σταθμό.
Ενα από τα πιο γνωστά δίδυμα των μέσων ενημέρωσης -αν όχι το πιο γνωστό- χωρίζει. Eπειτα από σχεδόν τρεις δεκαετίες κοινής πορείας σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, χωρίζουν οι δρόμοι του Βασίλη Λυριτζή και του Δημήτρη Οικονόμου.
Την είδηση του «διαζυγίου» που είναι «κοινή συναινέσει» όπως είπαν, ανακοίνωσαν οι δύο δημοσιογράφοι στο φινάλε της εφετινής τηλεοπτικής σεζόν, επιστρέφοντας λίγο μετά τις 9.50 π.μ. από το τελευταίο για εφέτος διαφημιστικό διάλειμμα της ενημερωτικής εκπομπής «Πρώτη Γραμμή» στον ΣΚΑΪ.
Δείτε το βίντεο
Οι δύο δημοσιογράφοι φανερά συγκινημένοι και καθισμένοι επάνω στο γραφείο τους στο στούντιο ενημέρωσαν τους τηλεθεατές πως ο Βασίλης Λυριτζής αποχωρεί από τον ΣΚΑΪ.
«Αυτή τη φορά θα είναι ένα πραγματικό φινάλε» ξεκίνησε την ανακοίνωση συγκινημένος ο Δημήτρης Οικονόμου. «Είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή, καθώς χωρίζουν οι δρόμοι μας μετά από πολλά χρόνια. Συμβιώσαμε για πολλά χρόνια, αν και διαφορετικοί άνθρωποι. Το διαζύγιο είναι κοινή συναινέσει» πρόσθεσε ο δημοσιογράφος.
Από την πλευρά του, ο Βασίλης Λυριτζής σημείωσε στο ίδιο κλίμα συγκίνησης ότι «οι κύκλοι κλείνουν για να ανοίγουν. Κλείνει ένας κύκλος πολύτιμης συνεργασίας με τον Δημήτρη και τον ΣΚΑΪ. Ήταν μια συνεργασία, όχι χωρίς κύματα, αλλά ενδιαφέρουσα» είπε ευχαριστώντας παράλληλα τους συνεργάτες και τους τηλεθεατές και ζητώντας συγγνώμη για όποια λάθη παρουσιάστηκαν.
Από την εκπομπή αποχωρεί και ο αρχισυντάκτης της, Στρατής Τριλίκης, ο οποίος και αποκάλυψε ότι οι τρεις τους ξεκίνησαν να συνεργάζονται από τη δεκαετία του 1980 στο ραδιόφωνο του FLASH.
Θέλοντας, μάλιστα, να ελαφρύνει το φορτισμένο κλίμα είπε: «Έχουμε δώσει ασυλία στον Οικονόμου, εμείς είμαστε υπό αποχώρηση».
Oι δύο δημοσιογράφοι, με το ξεχωριστό -ενδυματολογικό και όχι μόνο- στιλ ο καθένας κατάφεραν να καθιερώσουν ένα νέο είδος ενημερωτικής εκπομπής από τα πρώτα χρόνια των ιδιωτικών ΜΜΕ στη χώρα μας, τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση.
Βεβαίως πέρασαν και από τη δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το 2002 ξεκίνησαν στη ΝΕΤ με την εκπομπή «Εκτός Γραμμής», που μετονομάστηκε σε «Πρώτη Γραμμή» όταν έγινε πολύ πρωινή και το 2010 πήραν μεταγραφή για τον ΣΚΑΪ.
Οπως ανέφερε στην ανακοίνωσή του ο ΣΚΑΪ οι δυο πλευρές αποφάσισαν από κοινού να μην ανανεώσουν την μεταξύ τους συνεργασία. Ευχαρίστησε επίσης τους δυο δημοσιογράφους για την καλή και δημιουργική συνεργασία των οκτώ τελευταίων χρόνων μέσα από την πρωινή εκπομπή «Πρώτη Γραμμή» και τους ευχήθηκε καλή συνέχεια στην επαγγελματική τους διαδρομή.
Βαλίτσες για Βοστώνη ετοιμάζει η Χανιώτισσα Κορίνα Διγαλάκη που συγκέντρωσε 19.574 μόρια και είναι η πρώτη σε βαθμολογία στον νομό.
Όπως λέει στο zarpanews.gr εμπιστεύεται τα ελληνικά Πολυτεχνεία και θεωρεί ότι ορισμένα είναι σε πάρα πολύ καλό επίπεδο.
Όμως από την στιγμή που έγινε δεκτή στο κορυφαίο τεχνολογικό ίδρυμα στον κόσμο, δεν χωρούν δεύτερες σκέψεις.
SONY DSC
«Ήταν τ’ όνειρό μου να πάω στο ΜΙΤ» μας λέει και εξηγεί ότι θα φοιτήσει σε σχολή που οδηγεί σε διπλό πτυχίο σε μαθηματικά και επιστήμη υπολογιστών». «Στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλά ιδρύματα που είναι σε πάρα πολύ καλό επίπεδο.
Απλώς ορισμένα ιδρύματα στο εξωτερικό είναι ξεχωριστά, τόσο και ως προς το επίπεδο των σπουδών που παρέχουν όσο και ως προς την ομάδα με την οποία θα βρίσκεσαι. Επίσης, θα υπάρχουν και καλύτερες προοπτικές για το μέλλον» μας απαντά, όταν την ρωτάμε τι είναι αυτό που κινητοποιεί όλο και περισσότερα παιδιά να σπουδάσουν στο εξωτερικό.
Massachusetts Institute of Technology
Για να γίνει δεκτή ανάμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες υποψηφίους από όλον τον κόσμο, η Κορίνα πέρασε από… χίλια κύματα: «Εκεί κοιτάνε πιο ολοκληρωμένα το προφίλ ενός ατόμου. Έδωσα κάποιες εξετάσεις στην Αθήνα όμως εκτός από αυτό έπρεπε να γράψω πολλές εκθέσεις για διάφορα πράγματα. Για τον εαυτό μου, τα ενδιαφέροντά μου, τι με απασχολεί, τι διακρίσεις έχω και άλλα».
Η αγάπη και το ταλέντο της για τις φυσικές επιστήμες της έχουν ήδη δώσει διακρίσεις στην Ολυμπιάδα των Μαθηματικών ενώ ήδη έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στην Ολυμπιάδα της Φυσικής που θα γίνει τον Ιούλιο στην Ινδονησία.
«Να ανοίξει το μυαλό μας»
Όσο για τη συμβουλή της ως προς τα παιδιά που θα ξεκινήσουν τώρα την γ’ λυκείου; «Να προσπαθούν να μην διαβάζουν μόνο αυτό που χρειάζεται για τις πανελλήνιες. Κάτι το οποίο τους ενδιαφέρει να το ψάχνουν λίγο περισσότερο. Στο διαδίκτυο υπάρχουν απεριόριστες πηγές ασκήσεων, προβλημάτων εφαρμογών των όσων μαθαίνουμε στην καθημερινότητα για να ανοίξει λίγο περισσότερο το μυαλό τους. Επειδή το σύστημα που εφαρμόζουμε τώρα που ξέρουμε ποια ακριβώς είναι η ύλη στο κάθε μάθημα και αν κάτι είναι έξω από την ύλη καταστρέφει την έννοια της μάθησης και κλείνει το μυαλό μας. Ακόμα και χρησιμοθηρικά όμως να το δούμε αν στις εξετάσεις μετά πέσει κάτι που είναι λίγο έξω από την ύλη, δεν θα μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε».
Κατά μήκος της άγριας ακτής του Ειρηνικού της Βρετανικής Κολομβίας, ζει ένας πληθυσμός από θαλάσσιους λύκους. Ο Ίαν Μακάλιστερ, ένας βραβευμένος φωτογράφος που μελετά τα ζώα για περίπου δύο δεκαετίες, αναφέρει: «Ξέρουμε από εξαντλητικές μελέτες DNA πως αυτοί οι λύκοι διαφέρουν από αυτούς που ανήκουν στην ηπειρωτική τους οικογένεια. Συμπεριφέρονται διαφορετικά, κολυμπούν από νησί σε νησί και ζουν τρώγοντας θαλάσσια ζώα. Επίσης, ξεχωρίζουν και μορφολογικά. Είναι μικρότεροι σε μέγεθος από τους υπόλοιπους.»
Ο φωτογράφος απαθανάτισε τη μαγεία αυτών των πλασμάτων, σε μερικές εξαιρετικές φωτογραφίες. Καθώς κολυμπούσε προς αυτούς, οι περίεργοι λύκοι τον πλησίασαν τόσο, που μπορούσε να τους ακούσει. Έβγαλε αρκετές φωτογραφίες και απομακρύνθηκε.
Το 90% της τροφής τους προέρχεται από τη θάλασσα και το ¼ αποτελείται από κατανάλωση σολομού. Οι θαλάσσιοι λύκοι είναι εξαιρετικοί κολυμβητές και η μεγαλύτερη απόσταση που έχει καταγραφεί να έχουν διανύσει, είναι 12 χιλιόμετρα μακριά από την κοντινότερη ακτή.
Κατά μήκος της άγριας ακτής του Ειρηνικού της Βρετανικής Κολομβίας, ζει ένας πληθυσμός από θαλάσσιους λύκους.
Η 20χρονη Εβίτα Πάτσεϋ Έντγκαρ Ντελμούντο από τη Μαλαισία, έχει υποστεί εκφοβισμό. Όταν ήταν παιδί, οι συμμαθητές της την αποκαλούσαν «τέρας» και «μπισκότο με κομμάτια σοκολάτας». Ο λόγος είναι πως η Εβίτα είχε τριχωτές σκούρες ελιές και σημάδια εκ γενετής, σε όλο της το σώμα. Η νεαρή εργάζεται σε ένα καφέ με γάτες και αποφάσισε να αγνοήσει τους ανθρώπους που τη χλευάζουν, με την οντισιόν της για το διαγωνισμού Μις Κόσμος.
«Στο δημοτικό, κανείς δεν ήθελε να είναι φίλος μαζί μου. Θυμάμαι μια δασκάλα να ζητάει από 2 κορίτσια να μου κάνουν παρέα κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και εκείνες ψιθύριζαν: ‘Γιατί πρέπει να την αντιμετωπίζουμε σαν πριγκίπισσα;’ Ράγισε η καρδιά μου. Τους είπα πως δεν είναι υποχρεωμένες να είναι μαζί μου και έφυγαν αμέσως. Βασικά, ήμουν ένα μοναχικό κορίτσι.»
Κάποτε σκέφτηκε να αφαιρέσει τις ελιές της. Η Εβίτα έμαθε να αποδέχεται τον εαυτό της όπως είναι, αφού πήγε σε μια εκκλησιαστική κατασκήνωση όταν ήταν 16 ετών. Η ίδια αναφέρει: «Έμαθα πραγματικά πώς να αγαπώ τον εαυτό μου και να επικοινωνώ με τους άλλους. Αυτή ήταν ίσως η πρώτη φορά που άρχισα πραγματικά να δέχομαι το ποια ήμουν και το πώς φαινόμουν.»
Η ακρόαση για τη Μις Κόσμος της Μαλαισίας, ήταν στις 17 Ιουνίου και περιμένει να μάθει αν θα προχωρήσει στον επόμενο γύρο ή όχι. Ακόμη κι αν δεν πετύχει, η Εβίτα λέει πως δε θα χάσει την αυτοπεποίθησή της και θα συνεχίσει να συμμετέχει και σε άλλες εκδηλώσεις ομορφιάς. «Εύχομαι να τα καταφέρω. Αν δεν περάσω, θα υπάρξουν και άλλες ακροάσεις.»
«Στο δημοτικό, κανείς δεν ήθελε να είναι φίλος μαζί μου. Ράγισε η καρδιά μου. Ήμουν ένα μοναχικό κορίτσι.»
Οι συμμαθητές της την αποκαλούσαν «τέρας» και «μπισκότο με κομμάτια σοκολάτας». Ο λόγος ήταν οι τριχωτές σκούρες ελιές και τα εκ γενετής σημάδια που έχει σε όλο της το σώμα.
Από πίσω, ο Μπασορί Λαλ μπορεί να θεωρηθεί παιδί, μιας και το ύψος του είναι περίπου 74 εκατοστά. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι 50 ετών και έγινε διάσημος στην περιοχή του, τη Μαντία Πραντές της Ινδίας, λόγω του μεγέθους του.
Ο ίδιος παραδέχεται πως αντιμετώπισε κοροϊδίες όταν ήταν νεότερος, αλλά σήμερα είναι ο «ήρωας» της περήφανης οικογένειάς του.
Ο 50χρονος Μπασορί Λαλ, έχει ύψος περίπου 74 εκατοστών, λόγω μιας άγνωστης ιατρικής κατάστασης που τον έκανε να σταματήσει να αναπτύσσεται σε ηλικία 5 ετών.Ο άνδρας ζει στην περιοχή Μαντία Πραντές της Κεντρικής Ινδίας. Κατοικεί στο ίδιο σπίτι με τον αδερφό του, τον Γκοπί Λαλ και τη γυναίκα του αδερφού του, τη Σατία Μπαΐ (αριστερά και δεξιά στις εικόνες).
Οι συγγενείς του αναφέρουν πως όταν ήταν παιδί, δε διέφερε από τους συνομηλίκους του. Όμως στην ηλικία των 5 ετών, σταμάτησε να μεγαλώνει σαν τα άλλα παιδιά.
Παρόλο που παρατήρησαν το πρόβλημα, οι συγγενείς του δεν είχαν χρήματα για να επισκεφτούν κάποιο γιατρό. Ως σήμερα, δεν έχουν ιδέα για ποιο λόγο είναι τόσο μικρόσωμος.
Ο Μπασορί είχε δεχτεί άσχημα σχόλια για το ύψος του όταν ήταν νεότερος. Τον αποκαλούσαν «εξωγήινο», αλλά σήμερα το ανάστημά του είναι πηγή περηφάνιας.
Ο 55χρονος Γκοπί, που έχει το μέσο ύψος και ζει με τον αδερφό του, εξηγεί πως η οικογένεια νιώθει ευλογημένη για τον Μπασορί. «Άνθρωποι από διαφορετικά χωριά έρχονται στο σπίτι για να δουν τον αδερφό μου. Αυτό είναι ευλογία για εμάς. Νιώθουμε περήφανοι που οι άνθρωποι αγαπούν και νοιάζονται τον Μπασορί.»
Και ο ίδιος ο Μπασορί είναι χαρούμενος για το ασυνήθιστο ανάστημά του. Αναφέρει: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το ύψος μου. Εργάζομαι, ζω, κοιμάμαι και τρώω σαν τους κανονικούς ανθρώπους. Είμαι εντάξει. Δεν αντιμετωπίζω προβλήματα λόγω του ύψους μου».
Παλαιότερα, όμως, είχε αντιμετωπίσει προκατάληψη λόγω του μεγέθους του.
Ο Μπασορί εργάζεται σε ένα εργοστάσιο μαζί με τους συγγενείς του και απολαμβάνει ένα ποτήρι ουίσκι κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί.
Η φήμη του έχει προσελκύσει πολλούς θαυμαστές, που ταξιδεύουν αρκετά χιλιόμετρα για να τον επισκεφτούν. Ωστόσο, δεν έχει παντρευτεί ποτέ και λέει πως δε θέλει.
Διανύοντας την 5η δεκαετία του, έχει αφήσει πίσω τα δύσκολα χρόνια που έζησε, αφού κέρδισε το θαυμασμό όσων ζουν στο χωριό του.
Παρά το μικρό του ανάστημα, δε σταμάτησε να ζει σαν φυσιολογικός άνθρωπος. Εργάζεται, τρώει και κοιμάται όπως όλοι.
Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας, δεν τους επέτρεπε να επισκεφτούν κάποιον γιατρό ώστε να διαγνωστεί η πάθηση του Μπασορί. Μέχρι σήμερα, κανείς δεν ξέρει τι του συμβαίνει.
Ο Γκοπί δηλώνει: «Κανείς δεν κατάφερε να τον πάει σε γιατρό. Είμαστε φτωχοί άνθρωποι, είμαι εργάτης. Πού θα τον πάω;»
Ευτυχώς, οι μέρες που αντιμετώπιζε δυσκολίες πέρασαν. Ο Μπασορί περιγράφει: «Οι άνθρωποι συνήθιζαν να με εκφοβίζουν πολύ. Με αποκαλούσαν εξωγήινο. Αλλά αυτές οι εποχές έχουν περάσει. Είμαι ο μόνος που αγαπούν τόσο οι χωρικοί.»
Σήμερα, ο Μπασορί ζει με τον αδερφό του, τον Γκοπί και τη σύζυγό του, τη Σατία.
Η κουνιάδα του τον χαρακτηρίζει ως θετικό άνθρωπο, που το μόνο που χρειάζεται είναι χαρά, καλούς ανθρώπους γύρω του και καλό ουίσκι.
Ο Μπασορί νιώθει εντάξει με την εμφάνισή του και πλέον δεν αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω του ύψους του.
Παραδέχεται πως είναι χαρούμενος που θα ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με τον αδερφό του.
Κάθε βράδυ γιορτάζει το μέγεθός του με ένα ποτήρι ουίσκι, βλέποντάς το ως ευλογία.
Ο Μπασορί εργάζεται με την κουνιάδα του σε ένα τοπικό εργοστάσιο και η ίδια αποτίει φόρο τιμής στο μικρόσωμο γαμπρό της. Η 50χρονη Σατία δηλώνει: «Ο Μπασορί είναι ένας άνθρωπος με θετική σκέψη. Δε νιώθει λύπη για το μέγεθός του. Δεν τον ενοχλεί. Χρειάζεται χαρά, καλούς ανθρώπους γύρω του και καλό ουίσκι.»
Σήμερα, ο άνδρας είναι ικανοποιημένος που περνά τη ζωή του με τον αδερφό του και εργάζεται στο εργοστάσιο για να κερδίσει περισσότερα χρήματα για την οικογένεια. Ο ίδιος αναφέρει: «Δε θέλω να παντρευτώ. Θέλω πάντα να ζω με τον αδερφό μου. Χρειάζομαι ένα ποτήρι ουίσκι πριν πάω για ύπνο. Αυτός είναι ο τρόπος μου να γιορτάσω το ύψος μου.»
Δείτε την ιστορία του Μπασορί, στο παρακάτω βίντεο.
Ο άνδρας ζει στην περιοχή Μαντία Πραντές της Κεντρικής Ινδίας. Κατοικεί στο ίδιο σπίτι με τον αδερφό του, τον Γκοπί Λαλ και τη γυναίκα του αδερφού του, τη Σατία Μπαΐ (αριστερά και δεξιά στις εικόνες).
