Ένας λάτρης της πεζοπορίας προκάλεσε άθελά του τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων ζητώντας τους να εντοπίσουν τη σύζυγό του σε μια φωτογραφία που τράβηξε σε βουνό
Ο χρήστης απαθανάτισε τη σύζυγό του κατά τη διάρκεια εξόρμησης σε ένα πεδίο από βράχια.
Πριν από την ανάβαση, ο ίδιος είχε διαλέξει την ενδυμασία της: ρούχα σε μαύρες, γκρι και λευκές αποχρώσεις, που τελικά την έκαναν να «χάνεται» μέσα στο βραχώδες τοπίο. Η εικόνα εξελίχθηκε σε άτυπο γρίφο, με πολλούς να δυσκολεύονται να τη βρουν, ακόμη και αφού δόθηκαν στοιχεία.
Για να λυθεί ο γρίφος, όπως εξήγησαν έμπειροι πεζοπόροι, έπρεπε να σκεφτεί κανείς σαν άνθρωπος του βουνού: να ακολουθήσει το φυσικό «μονοπάτι» πάνω στα χαλίκια και να θυμηθεί ότι η γυναίκα δεν ήταν αρχάρια, κινούνταν σταθερά και με ισορροπία. Τελικά αποκαλύφθηκε ότι βρισκόταν ελαφρώς αριστερά από το κέντρο της φωτογραφίας, ακριβώς κάτω από μια αντανάκλαση φωτός, με το λευκό καπέλο της να μη ξεχωρίζει όσο θα περίμενε κανείς.
Δείτε που βρίσκεται:
Αρκετοί χρήστες παραδέχτηκαν ότι χρειάστηκαν αρκετό χρόνο για να τη δουν, ενώ άλλοι αστειεύτηκαν πως «είχε γίνει ένα με τα βράχια».
Δεν έλειψαν και οι πιο πρακτικές συμβουλές: πολλοί πρότειναν να φορούν πιο έντονα χρώματα στις πεζοπορίες, ώστε να είναι ευκολότερα ορατοί σε περίπτωση ανάγκης.
Το όνομά του έχει συνδεθεί με την έρευνα, την παιδιατρική, την ψυχολογία, την Βιολογία και την Βιοχημεία.
Ο Γεώργιος Χρούσος γεννήθηκε στην Πάτρα, μεγαλούργησε σε Αμερική και Ελλάδα και θεωρείται –πλέον – ένας από τους πιο γνωστούς ερευνητές – επιστήμονες παγκοσμίως.
Η έρευνά του πάνω στο σύστημα του Στρες, καθώς και οι πρωτότυπες επιστημονικές του εργασίες τον κατατάσσουν στα μεγαλύτερα μυαλά της εποχής μας και σίγουρα οι γνώσεις και οι συμβουλές του είναι πολύτιμες για κάθε νέο άνθρωπο και ιδαιτέρως για κάθε νέο γονιό.
Πρόσφατα, διαβάσαμε μία συνέντευξή του στην «Καθημερινή» και θελήσαμε να μοιραστούμε μαζί σας τα όσα είπε για τη σημασία των πρώτων χρόνων ζωής ενός παιδιού, αλλά και τη σπουδαιότητα της εγκυμοσύνης στην διαμόρφωση των προσωπικοτήτων των ανθρώπων…
Για την έρευνα, την οποία έχει υπηρετήσει για πάνω από 40 χρόνια, δηλώνει πως είναι εθιστική. «Η έρευνα είναι σαν την τέχνη.Ικανοποιεί τον άνθρωπο και του γίνεται συνήθεια. Από εκεί άρχισα, συνέχισα και τώρα με αυτό θα ασχοληθώ. Στην Ιατρική δουλεύω από 25 χρόνων. Είμαι 67. Είχα την τύχη να προσληφθώ από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας των ΗΠΑ, τα οποία είναι τα μεγαλύτερα κέντρα έρευνας στον κόσμο. Είναι η Μέκκα της βιοϊατρικής έρευνας. Σε αμείβουν φυσικά για να ασχοληθείς με αυτό που σου αρέσει». «Και σε αξιολογούν», προσθέτω. «Κάθε τρεις μήνες!» απαντά. «Μου έχει τύχει διευθυντής να ζητάει κάθε τρεις μήνες να δει τι έχουμε προσθέσει στο βιογραφικό…»
Πόσο ζήσατε στην Αμερική;
Είκοσι επτά χρόνια.
Γιατί επιστρέψατε το 2001;
Δεν είχα το αίσθημα της προσφοράς στην Αμερική. Είναι τόσο μεγάλη η χώρα και τόσο πολλοί οι καλοί που δεν έχεις το αίσθημα ότι προσφέρεις. Δουλεύεις για τον εαυτό σου. Εδώ, πράγματα που εκεί θεωρούνται δεδομένα, είναι καινούργια. Δηλαδή μπορείς να εισάγεις στην Ελλάδα νεωτερισμούς που για την Αμερική δεν είναι, πλέον.
Τώρα, σκέφτεστε, ίσως, να ξαναγυρίσετε εκεί;
Στην Αμερική είμαι ομότιμος και έχω θέση στο Πανεπιστήμιο Τζορτζτάουν. Μπορώ να πάω όποτε θέλω και να διδάξω ή να κάνω έρευνα. Συνεπώς τώρα που τελειώνω εδώ, θα μπορώ να επανέλθω και στην ακαδημαϊκή καριέρα μου στην Αμερική ή αλλού στην Ευρώπη. Μου αρέσει όμως εδώ. Το κλίμα, οι άνθρωποι. Εχει μια πολυχρωμία και η κοινωνία και η δουλειά στη χώρα μας.
Η αριστεία είναι μοχλός για την εξέλιξη μιας κοινωνίας;
Ολη η πρόοδος που έχουμε οφείλεται σε εφευρέσεις από ανθρώπους. Αυτός που ανακάλυψε τη φωτιά ήταν σούπερ άριστος! Το ίδιο κι αυτός που ανακάλυψε τον τροχό ή το σπίτι. Αριστεία σημαίνει και δημιουργικότητα. Είναι μεν παραγωγός άγχους αλλά τη χρειαζόμαστε. Είναι ευ-στρες η αριστεία. Εχει σημασία η ηλικία του καθενός και σε ποια φάση της ζωής του βρίσκεται. Το πολύ άγχος είναι από τα 15 μέχρι τα 40-45. Μετά, απότομα, ελαττώνεται γιατί έχεις αυτοταυτοποιηθεί. Εχεις κατανοήσει, έχεις μάθει. Το συναίσθημα βελτιώνεται στη μέση ηλικία.
Ορίστε μου την αριστεία.
Να είσαι ανταγωνιστικός και δημιουργικός. Να έχεις την ικανότητα να δημιουργείς στο περιβάλλον σου. Η επίδραση του σχολείου, στα 5 ή 6 χρόνια ενός παιδιού, ξεκινάει αργά. Ηδη έχουν γίνει μεγάλες αλλαγές στον εγκέφαλο. Η καλύτερη επένδυση των γονιών είναι η κύηση και τα πέντε πρώτα χρόνια. Η ενασχόληση των γονιών με το παιδί είναι πολύ σημαντική. Εκτός από αγάπη και τρυφερότητα, πρέπει να τους παρέχουν θετικά ερεθίσματα. Να καταλάβουν τι σημαίνει η σωστή μάθηση για τα παιδιά τους. Η μάθηση φέρνει ευχαρίστηση στον άνθρωπο. Δεν είναι τυχαίο ότι όταν μαθαίνουμε κάτι καινούργιο αισθανόμαστε ευχαρίστηση. Το ήξερε και ο Πλάτων.
Ελεγε: «επιστήμη ποιητική ευδαιμονίας». Η ευδαιμονία δεν είναι απλώς η ευτυχία. Είναι ένα συναίσθημα που νιώθεις μετά τα 40-45. Ενα παιδί, όπως πίστευε και ο Αριστοτέλης, δεν μπορεί να είναι ευδαιμονικό. Μπορεί να είναι ευτυχισμένο.
Οι κακοποιήσεις μικρών παιδιών αυξάνονται, μαζί με τη νοσηρότητα της οικογένειας, το μπούλινγκ. Το παιδί πολιορκείται από κινδύνους.
Το να κακοποιείς ένα παιδί είναι τεράστιο κακούργημα. Η πιθανότητα να μην πάει καλά στη ζωή του είναι πολύ μεγάλη. Η μόνη θεραπεία είναι η παιδεία των ανθρώπων. Η καλύτερη επένδυση που μπορεί να κάνει μια κοινωνία είναι στις εγκύους και στα πέντε πρώτα χρόνια ενός παιδιού. Το πώς αισθάνεται μια μητέρα επηρεάζει το έμβρυο και το παιδί, το οποίο ξεκινάει τη ζωή του με προίκα, μεγαλύτερη ή μικρότερη. Δεν βρίσκεις εύκολα στις ΗΠΑ γιατρούς που σκίζονται για τον ασθενή
Κλείνετε έναν επαγγελματικό κύκλο. Τι θα σας λείψει, τι αφήνετε με ανακούφιση;
Το αφήνω με ανακούφιση γιατί είναι μια βαριά διανοητική και συναισθηματική δουλειά. Eχεις να κάνεις με ανθρώπους, προβλήματα, διλήμματα, πρέπει να λύνεις καταστάσεις που αφορούν τους εργαζομένους και τις οικογένειες των ασθενών.
Θα μου λείψουν οι νέοι άνθρωποι, ειδικευόμενοι, φοιτητές. Σκοπεύω βέβαια να επιβλέψω δύο, τρεις διδακτορικές διατριβές και να τις παρακολουθήσω. Θα συνεχίσω έτσι το ερευνητικό μου έργο, αλλά θα κρατήσω και την επαφή μου με τους νέους. Πολλές ιδέες προέρχονται από τους νέους ανθρώπους.
Στο ελληνικό πανεπιστήμιο, το επίπεδο βελτιώνεται ή παραμένει στάσιμο;
Εχει παραμείνει στάσιμο μάλλον. Η συμπεριφορά των φοιτητών δεν έχει αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια. Αναστατώνεται το σύστημα διδασκαλίας και μάθησης κάθε τόσο με τις καταλήψεις.
Στην Ιατρική, επιπλέον, χάνονται και υλικά που είναι ανεκτίμητα, όπως ανθρώπινα κύτταρα, τα οποία χρειάζονται παρακολούθηση, θρεπτικά υλικά. Χάνονται έτσι χιλιάδες ευρώ. Αλλά τα ελληνικά πανεπιστήμια διαθέτουν και εξαιρετικό ανθρώπινο υλικό που παράγει νέα γνώση. Εξαιρετικούς καθηγητές και φοιτητές. Νησίδες αριστείας που ανεβάζουν το συνολικό επίπεδο. Υπάρχουν αμερικανικά πανεπιστήμια πολύ χειρότερα από τα δικά μας. Δεν είναι όλα Χάρβαρντ και Γέιλ.
Βλέπω στο νοσοκομείο φιλότιμους ανθρώπους που σκίζονται για τον ασθενή. Δεν τους βρίσκεις εύκολα στην Αμερική. Εχω κυρίες παιδιάτρους μεγάλες σε ηλικία πια. Να δείτε τα ξενύχτια που κάνουν, αγόγγυστα, για να φροντίσουν ασθενείς. Διαθέτουμε πολύ λίγο προσωπικό σε σχέση με τον αριθμό των ασθενών. Στο Παίδων, μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο μπορούν να έρθουν και 800 παιδιά. Με το περιορισμένο αριθμητικά προσωπικό που έχουμε το ότι πάνε τόσο καλά τα παιδιά μας είναι αξιοθαύμαστο. Γίνονται σωστές διαγνώσεις, οι γιατροί μας είναι ευαισθητοποιημένοι και υπεύθυνοι. Φροντίζουμε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο χωρίς καμία διάκριση, είτε είναι Ρομά είτε από πλούσιες οικογένειες.
Επίσης οφείλω να πω ότι δεν έχει λείψει τίποτα από το νοσοκομείο, ούτε τα πολύ ακριβά φάρμακα. Το κράτος δίνει τα χρήματα που απαιτούνται για τα παιδιά. Με όλα μας τα προβλήματα έχουμε καλή ιατρική φροντίδα στην Ελλάδα. Στην Αμερική αν είσαι ανασφάλιστος την έχεις πατήσει.
Τα χρόνια της κρίσης έφυγαν πολλοί Ελληνες γιατροί στο εξωτερικό.
Πολλοί καλοί δικοί μου παιδίατροι φεύγουν ακόμη. Ζευγάρια γιατρών πάνε στη Γερμανία, στη Σουηδία. Διδάσκονται, εξοπλίζονται και ύστερα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε άλλη χώρα. Φεύγουν πολλοί καλοί. Επίσης, κάποιοι εξαιρετικοί και έμπειροι γιατροί με μεταπτυχιακές σπουδές έχουν πλέον συνταξιοδοτηθεί και μας λείπουν.
Η μεγαλύτερη απειλή που αισθανθήκατε αυτά τα χρόνια;
Η οικονομική κρίση παρήγαγε πολύ κοινωνικό στρες. Η κοινωνία μας πάσχει ψυχικά και χρειάζεται θεραπεία, που είναι πρώτα απ’ όλα η παιδεία και ό,τι μπορούμε να κάνουμε για τους συνανθρώπους μας. Οπως έλεγε και ο Αριστοτέλης, αν πάσχει η ψυχή θα πάσχει και το σώμα· αλλά και τανάπαλιν.
Τι προσδοκάτε;
Όσο είμαστε υγιείς, ψυχικά και σωματικά, να είμαστε ευτυχείς και να το εκτιμούμε. Να έχουμε ευγνωμοσύνη γι’ αυτό που έχουμε. Να βρούμε την ευδαιμονία.
Το χρόνιο στρες
Ο κ. Χρούσος συμμετείχε στην ανάπτυξη νέων εθνικών καμπυλών αύξησης του ελληνικού πληθυσμού παιδιών και εφήβων, ξεκίνησε εκστρατεία κατά της παιδικής παχυσαρκίας, προεδρεύει στην Εθνική Επιτροπή Μητρικού Θηλασμού. «Οταν πρωτοήρθα εντυπωσιάστηκα από το πόσο πολύ είχαν παχύνει τα παιδιά στην Ελλάδα. Το χρόνιο στρες συμβάλλει στην παχυσαρκία». «Μπορείς να ρυθμίσεις το στρες ώστε να είναι ωφέλιμο (ευ-στρες);» ρωτώ. «Ναι. Με γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Η ίδια που χρησιμοποιούσαν οι στωικοί και οι επικούρειοι στην αρχαιότητα. Μαθαίνεις τι είναι αυτό που σε στρεσάρει και μετά πώς να το ελέγχεις. Ο μετωπιαίος λοβός ρυθμίζει το συναίσθημα και το κατευνάζει. Η τέχνη και η έρευνα που αναφέραμε και προηγουμένως διεγείρουν το σύστημα του μετωπιαίου λοβού και μειώνουν το στρες».
Ο κ. Χρούσος, παράλληλα με τις σπουδές, την έρευνα και την εργασία του δημιούργησε οικογένεια με την οφθαλμίατρο καθηγήτρια, δρα Γεωργία Χρούσου, αποκτώντας τρεις κόρες, οι οποίες ζουν στο εξωτερικό: «Την πρώτη δεν τη γνώρισα καλά. Μεγάλωσε χωρίς να το καταλάβω. Είναι τώρα 38 (έχει δύο παιδάκια), έχει σπουδάσει business και δούλεψε στον Λευκό Οίκο την περίοδο Ομπάμα. Ηταν υπεύθυνη ενός τμήματος για την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Η δεύτερη είναι 35 και είναι γιατρός και η τρίτη 30 και είναι αρχιτέκτονας».
Oι σταθμοί του
1951
Γεννήθηκε στην Πάτρα.
1975
Αποφοίτησε πρώτος από την Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ.
1981
Ολοκλήρωσε την εκπαίδευση σε Παιδιατρική, Ενδοκρινολογία στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας στη Βηθεσδά των ΗΠΑ.
1985
Καθηγητής της Παιδιατρικής και Φυσιολογίας – Βιοφυσικής στο Πανεπιστήμιο Georgetown, Washington DC.
2000
Καθηγητής Ιατρικής και διευθυντής της Πρώτης Παιδιατρικής Κλινικής του ΕΚΠΑ.
2010
Μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής των ΗΠΑ, έδρα UNESCO στην Εφηβική Υγεία και Ιατρική, βραβείο Μποδοσάκη.
2011
Διακεκριμένη έδρα John Kluge στην Τεχνολογία και Κοινωνία, Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, ΗΠΑ.
Τα «πιόνια» στη γεωπολιτική σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου κινούνται γρήγορα λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Και η αλήθεια είναι πως με τις κινήσεις του ο Κυριάκος Μητσοτάκης εγκλώβισε τον Ταγίπ Ερντογάν. Στο διπλωματικό πεδίο η Ελλάδα κινήθηκε γρήγορα, στέλνοντας πολλαπλά μηνύματα τόσο στην Τουρκία όσο και στις Βρυξέλλες.
Για παράδειγμα η απόφαση αποστολής στην Κύπρο των δυο φρεγατών «Κίμων» και «Ψαρά», καθώς και των τεσσάρων F-16, δεν ήταν απλώς μια κίνηση συμβολική που αποδεικνύει ότι η Κύπρος δεν κείται μακράν. Ήταν μια έμπρακτη ενεργοποίηση του ενιαίου αμυντικού δόγματος, σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία ο Κυπριακός Ελληνισμός βρίσκεται γεωγραφικά πιο κοντά στη πυρίκαυστη ζώνη. Και όμως, με αυτήν την επιλογή η Αθήνα κατέστησε σαφές ότι οποιαδήποτε απειλή προς τη Λευκωσία δεν είναι περιφερειακό επεισόδιο, αλλά ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας. Το ίδιο μήνυμα εξέπεμψε και η ανάπτυξη συστοιχίας πυραύλων Patriot στην Κάρπαθο, κίνηση που ενίσχυσε δραστικά την αντιαεροπορική ομπρέλα στο νοτιοανατολικό Αιγαίο και δημιούργησε ένα συμπαγές πλέγμα αποτροπής από την Κρήτη έως την Κύπρο. Δίχως αμφιβολία δεν πρόκειται για επιθετική διάταξη, αλλά για μια στρατηγική θωράκιση σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες είναι εύθραυστες.
Το αδιέξοδο του Ερντογάν
Σε αυτό το περιβάλλον, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται μπροστά σε ένα διπλό αδιέξοδο. Από τη μία, η Άγκυρα επιχειρεί διαχρονικά να εμφανίζεται ως ρυθμιστής των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Από την άλλη, η ενεργοποίηση της Ελλάδας σε συντονισμό με την Κύπρο και με τη διακριτική αλλά ουσιαστική στήριξη χωρών όπως η Γαλλία και η Γερμανία, περιορίζει δραστικά τα περιθώρια μονομερών κινήσεων.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι η κρίση στη Μέση Ανατολή, που θεωρητικά θα μπορούσε να προσφέρει ευκαιρίες αναβάθμισης του γεωπολιτικού ρόλου στην Τουρκία, λειτούργησε τελικά ως επιταχυντής της ελληνικής στρατηγικής. Διότι η Αθήνα κατόρθωσε να μετατρέψει την περιφερειακή αστάθεια σε πεδίο ανάδειξης της αξιοπιστίας της ως πυλώνα σταθερότητας. Συν τοις άλλοις η Κύπρος παρουσιάζεται πλέον όχι ως «ανοιχτό ζήτημα», αλλά ως κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που απολαμβάνει έμπρακτη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Έτσι, ο Ερντογάν βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μια δύσκολη εξίσωση: Αν επιλέξει κλιμάκωση, θα βρεθεί απέναντι όχι μόνο στην Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή συμμαχία. Αν επιλέξει την αποκλιμάκωση, αναγνωρίζει σιωπηρά ότι η Αθήνα έχει κατοχυρώσει ρόλο συνδιαμορφωτή των εξελίξεων.
Το ελληνικό πλεονέκτημα
Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι η Ελλάδα κινήθηκε έξυπνα και γρήγορα. Η τοποθέτηση του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στη Βουλή ήταν μετρημένη: αμυντική αποστολή, ειρηνικός χαρακτήρας, στρατηγική ψυχραιμία. Αυτός ο συνδυασμός ισχύος και χαμηλών τόνων είναι που μας δίνει το πλεονέκτημα.
Επιπρόσθετα η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων τα τελευταία χρόνια, οι νέες προμήθειες, η επιχειρησιακή ετοιμότητα και η διπλωματική κινητικότητα δεν αποτελούν μεμονωμένες κινήσεις. Συνθέτουν μια στρατηγική που επιδιώκει να κλείσει τα «κενά» επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο. Και σε μια εποχή που ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή αναδιατάσσει συμμαχίες και ισορροπίες, η Ελλάδα επέλεξε να μην περιμένει τις εξελίξεις, αλλά να τις διαμορφώσει.
«Το τέλος του παραδείσου;» – Η χώρα με τα λιγότερα ATM καλεί σε ετοιμότητα για κρίσεις
Η Σουηδία, πρωτοπόρος στην ψηφιακή οικονομία και μία από τις χώρες όπου το χρήμα έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την καθημερινότητα, στέλνει ένα αναπάντεχο μήνυμα στους πολίτες της: Κρατήστε αρκετά μετρητά για να καλύψετε τα βασικά έξοδα μίας εβδομάδας.
Σε εποχή όπου οι συναλλαγές με κάρτες και εφαρμογές κινητών όπως το Swish έχουν γίνει ο απόλυτος κανόνας, η κυβέρνητική σύσταση έρχεται να υπενθυμίσει ότι η πλήρης εξάρτηση από την τεχνολογία μπορεί να αποβεί επικίνδυνη σε περιόδους κρίσεων.
Η Σουηδία κατέχει τα τελευταία χρόνια πρωτιά στην Ευρώπη ως προς την ψηφιοποίηση της οικονομίας της. Περισσότερο από το 98% των πληρωμών γίνεται ηλεκτρονικά, ενώ τα ATM μηχανήματα έχουν μειωθεί δραστικά – από περίπου 3.000 το 2010 σε λιγότερα από 1.000 σήμερα. Καταστήματα, εστιατόρια και ακόμη και μέσα μαζικής μεταφοράς αρνούνται συχνά τα μετρητά, χαρακτηρίζοντάς τα «ανθυγιεινά» ή μη αποδεκτά. Ωστόσο, πρόσφατες αναλύσεις και επίσημες οδηγίες από την Εθνική Τράπεζα της Σουηδίας (Riksbank) και την κυβέρνηση τονίζουν την ανάγκη εφεδρικών μετρητών για περιπτώσεις διακοπής ρεύματος, κυβερνοεπιθέσεων ή φυσικών καταστροφών.
Η σύσταση δεν είναι τυχαία. Πέρυσι, μια μεγάλη κυβερνοεπίθεση σε σουηδικές τράπεζες παρέλυσε συστήματα πληρωμών για ώρες, ενώ πρόσφατες πλημμύρες στη βόρεια Σουηδία απέδειξαν πόσο ευάλωτη είναι η ψηφιακή υποδομή. «Σε μια κρίση, τα μετρητά είναι ο πιο αξιόπιστος τρόπος συναλλαγών», δήλωσε εκπρόσωπος της Riksbank, καλώντας τους πολίτες να διατηρούν σε ασφαλές μέρος ποσό ισοδύναμο με τα βασικά έξοδα επτά ημερών – φαγητό, φάρμακα, καύσιμα. Παράλληλα, η κυβέρνηση επενδύει σε νέα ψηφιακή νόμισμα, το e-krona, αλλά παραδέχεται ότι τα φυσικά νομίσματα εξακολουθούν να παίζουν ρόλο «ασφαλίστρου».
Το φαινόμενο αυτό εγείρει ερωτήματα και για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου η χρήση καρτών αυξάνεται ραγδαία μετά την πανδημία και τις φορολογικές πιέσεις. Στη Σουηδία, η μετάβαση προς το «cashless» ξεκίνησε ως επιλογή ευκολίας, αλλά τώρα αναδεικνύει κινδύνους: κοινωνική απομόνωση για ηλικιωμένους και φτωχούς που δεν έχουν πρόσβαση σε τράπεζες, καθώς και ευπάθεια σε συστημικές βλάβες. Οι αρχές προτρέπουν: «Μην αφήνετε την τεχνολογία να σας αφήσει εκτός παιχνιδιού».
Η σουηδική περίπτωση λειτουργεί ως προειδοποιητικό σήμα. Σε έναν κόσμο όπου οι ψηφιακές συναλλαγές κυριαρχούν, η επιστροφή στα βασικά –ένα μάτσο μετρητά στο συρτάρι– ίσως είναι η πιο μοντέρνα μορφή ετοιμότητας.
«Δεν έχει λιώσει, θα την πάμε στα… αδιάλυτα.». Ένας εργάτης κουβαλά σ’ ένα καρότσι οικοδομής κάτι, σκεπασμένο με σεντόνι που έφερα εγώ όπως μου ζητήθηκε. Ανοίγει έναν λάκκο και ρίχνει το περιεχόμενο του καροτσιού.
Δηλαδή τη μαμά μου. Αφού κλείνει τον λάκκο πρόχειρα, μου επισημαίνει ότι πρέπει να ελέγχω ανά διαστήματα αν έχει αρκετό χώμα από πάνω. Φυσικά έφυγα περισσότερο τσακισμένη κι από τότε που έγινε η κηδεία. Μετά από μια εβδομάδα είμαι πλέον τσαντισμένη, γιατί αν η εκκλησία θεωρεί ότι η καύση είναι «περιύβριση νεκρού» η διαδικασία που περιέγραψα τι είναι; Οι στάχτες είναι πιο αξιοπρεπείς!
Όλοι μας έχουμε χάσει αγαπημένα μας πρόσωπα.Ίσως η πιο δύσκολη στιγμή είναι αυτή της ταφής γιατί εκεί συνειδητοποιείς ότι αυτό είναι το οριστικό αντίο. Αν δεν υπάρχει όμως… μόνιμη τελευταία κατοικία αυτό το αντίο δεν είναι οριστικό αλλά πολύ πιο επώδυνο.
Έτσι αφού πέρασε η τριετής ανάπαυση στο χώρο του κοιμητηρίου ήρθε το μπιλιετακι του δήμου για εκταφή. Σημειωτέον οτι ούτε μια μέρα μετά την τριετία είναι δεν είναι χωρίς επιπλέον χρέωση – το κόστος είναι 100 ευρώ ανά μήνα (μετάφραση: έλα και περιμένουν κι άλλοι!).
Ήρθε η μέρα λοιπόν. Ο κόμπος στο στομάχι ήταν εκεί, οι μνήμες εκεί, ο πόνος εκεί. Επτά και μισή το πρωί που σχεδόν δεν είχε ξημερώσει μέσα στο νεκροταφείο παίρνουμε πρώτοι σειρά.
Καταφτάνει ένας μικρός φορτωτής και δυο εργάτες που πιάνουν αμέσως δουλειά. Μέσα σε ένα τέταρτο κι αφού είσαι σε απόσταση ασφαλείας, σου ανακοινώνουν: «Πλησίασε, δεν έχει λιώσει, θα την πάμε στα… αδιάλυτα.» Επειδή ο εγκέφαλος δεν λειτουργεί πια, ακολουθώ έναν εργάτη που κουβαλά σ’ ένα καρότσι οικοδομής κάτι, σκεπασμένο με σεντόνι που έφερα εγώ όπως μου ζητήθηκε.
Φτάνουμε σε ένα σημείο στο νεκροταφείο που έχει μόνο στήλες με ονόματα, ανοίγει έναν λάκκο και ρίχνει το περιεχόμενο του καροτσιού. Δηλαδή τη μαμά μου.
Αφού κλείνει τον λάκκο πρόχειρα, μου επισημαίνει ότι πρέπει να ελέγχω ανά διαστήματα αν έχει αρκετό χώμα από πάνω. Δεν θέλω να σκέφτομαι ΤΙ γίνεται αν δεν έχει χώμα από πάνω!
Πλησιάζω πιο κοντά και διαπιστώνω ότι για να φτάσω στο σημείο που για έξι μήνες θα βρίσκεται η μητέρα μου πρέπει να πατήσω ουσιαστικά πάνω από σορούς σκεπασμένους με χώμα! Κυριολεκτώ!
Φυσικά έφυγα περισσότερο τσακισμένη κι από τότε που έγινε η κηδεία. Μετά από μια εβδομάδα είμαι πλέον τσαντισμένη, γιατί αν η εκκλησία θεωρεί ότι η καύση είναι «περιύβριση νεκρού» η διαδικασία που περιέγραψα τι είναι;
Σίγουρα το κείμενο μου δεν ταιριάζει με την θεματολογία όσων διαβάζω κι εγώ εδώ μέσα. Αλλά βρε παιδιά, επειδή κάποια στιγμή θες να μην το ζήσει κι άλλος αυτό, γι αυτό και το έγραψα.
Ηθικό και όχι χριστιανικό δίδαγμα; Οι στάχτες είναι πιο αξιοπρεπείς! Καύση και πάλι καύση.
Ήταν 27 Σεπτεμβρίου 2004 στις 10 το πρωί, όταν στο Ασπρονέρι Καμένων Βούρλων γίνεται ένα τραγικό δυστύχημα που συγκλονίζει το Πανελλήνιο.
Επτά μαθητές από την Φαρκαδόνα Τρικάλων, που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή, την χάνουν σε τροχαίο δυστύχημα, πηγαίνοντας σχολική εκδρομή σύμφωνα με trikalaola.gr.
Έξι χρόνια αργότερα, την ίδια ημερομηνία, 27 Σεπτεμβρίου 2010 στις 17:00 ένα άλλο τραγικό τροχαίο δυστύχημα, αυτή τη φορά στην περιοχή της Φαρκαδόνας, στην εθνική οδό Τρικάλων – Λάρισας στο ύψος του Πετρόπορου, χάνουν τη ζωή τους άλλα 7 άτομα, μεταξύ αυτών και δύο μικρά παιδιά. Μετά των επτά ατόμων είναι και μία 4μελής οικογένεια που ξεκληρίστηκε.
Δείτε το βίντεο:
Δείτε τις φωτογραφίες:
Tο τραγικό τροχαίο με 7 νεκρούς μαθητές στο “πέταλο” του Μαλιακού
Πέρασαν 21 χρόνια από το τροχαίο δυστύχημα που σόκαρε το πανελλήνιο, στο γνωστό “πέταλο” του Μαλιακού, με θύματα επτά μαθητές Λυκείου.
Το ημερολόγιο έγραφε 27 Σεπτεμβρίου 2004. Είναι λίγο πριν από τις 10 το πρωί, όταν λεωφορείο του ΚΤΕΛ Τρικάλων μεταφέρει 37 μαθητές και τέσσερις καθηγητές συνοδούς της Α’ τάξης του Λυκείου Φαρκαδόνας Τρικάλων στην Αθήνα για να παρακολουθήσουν αγωνίσματα των Παραολυμπιακών Αγώνων.
Στο 176ο χλμ. της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, στο Ασπρονέρι, το λεωφορείο συγκρούεται πλαγιομετωπικά με νταλίκα που πέρασε στο αντίθετο ρεύμα. Επτά μαθητές ανασύρονται νεκροί, τρεις τραυματίζονται σοβαρά, ενώ άλλοι 27 ελαφρά τραυματισμένοι.
Νεκροί είναι οι μαθητές Μπουραζέλης Χρήστος, Λίτσιου Αικατερίνη, Καλύβα Στεφανία, Τέλλιος Κωνσταντίνος, Σαράφη Ευγενία, Οικονομούλας Απόστολος και Καματσέλος Ιωάννης. Με απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών, οι κηδείες τους γίνονται δημοσία δαπάνη.
Ένας από τους σοβαρότερα τραυματισμένους μαθητές, ο Κωνσταντίνος Αμπλιανίτης, ακρωτηριάζεται στο αριστερό του χέρι. Έφερε επίσης θλαστικό τραύμα στο κεφάλι και θλάση πνευμόνων σοβαρής μορφής. Επίσης, η Βασιλική Κιόση, με σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, μεταφέρεται σε νοσοκομείο της Αθήνας, ενώ η Αρετή Γεωργίου υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση και μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο της Λαμίας στο νοσοκομείο της Λάρισας.
Τραυματίες: Σωτηρίου Κωνσταντίνα, Λίτσιου Αθηνά, Καραμάνος Δημήτριος, Αμπλιανίτη Καλλιόπη, Μουράτη Κωνσταντίνα, Παρδάλη Ιφιγένεια, Ξάνθος Ιωάννης, Αθανασιάδη Ελπινίκη, Ξάνθου Παρασκευή, Τέλλιος Αθανασίος, Αλτάνης Γεώργιος, Μακρής Γεώργιος, Μπραζιώτη Δήμητρα, Χαχόπουλος Κωνσταντίνος, Γεωργίου Αικατερίνη, Μπουζάνα Κωνσταντινιά, Ξάνθος Αθανασιος, Βασιλειάδης Αναστάσιος, Σπυροπούλου Αννα (καθηγήτρια), Μαλέκα Σοφία (καθηγήτρια)Στεργίου Κωνσταντίνος, Αθανασίου Αικατερίνη, Στεργίου Ιφιγένεια, Αυγέρη Γεωργία, Βλιώρα Ζαχαρούλα, Γεροδήμου Έλλη, Μαλέκα Ζωή, Μεριβάνη Μαρία και Πίκα Θωμαή. Αν και τραυματίας ο Μυλωνάς Αριστείδης, καθηγητής του Λυκείου, διέσωσε τους περισσότερους τραυματίες από το λεωφορείο.
Πώς συνέβη το δυστύχημα στο “πέταλο” του Μαλιακού
Στο 176ο χλμ. της εθνικής οδού, στο ύψος του Ασπρονερίου, ο οδηγός του φορτηγού, που βρισκόταν στο αντίθετο ρεύμα, έχασε τον έλεγχο. Το ρυμουλκούμενο, που μετέφερε σε κοντέινερ τζάμια, συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με το λεωφορείο. Και τα δύο οχήματα ανατράπηκαν.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, αλλά και από όσα διηγήθηκαν οι συμμαθητές των άτυχων νεαρών που σκοτώθηκαν και επέβαιναν σε προπορευόμενο λεωφορείο του ΚΤΕΛ, η νταλίκα με οδηγό τον Αντώνη Παρδαλάκη, 60 ετών, είχε διανύσει πορεία περίπου 20 μέτρων στις αριστερές ρόδες και μετά ο οδηγός της έχασε τελείως τον έλεγχο του οχήματος.
Ο οδηγός του λεωφορείου, Πεσλής Δημήτρης, 21 ετών, από το Μουζάκι και ο οδηγός της νταλίκας κρατήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα των Καμένων Βούρλων, στο πλαίσιο της προανάκρισης για το τροχαίο δυστύχημα.
Βαρύ το πένθος στη χώρα, ενώ το καλλιτεχνικό μέρος της Τελετής Λήξης των Παραολυμπιακών ματαιώνεται. Ο πρωθυπουργός δίνει εντολή να προχωρήσουν ταχύτατα οι έρευνες και να αποδοθούν οι ευθύνες στους υπεύθυνους του τραγικού δυστυχήματος.
Σύμφωνα με τον ΚΟΚ, ο οδηγός του λεωφορείου δεν είχε το όριο ηλικίας που προβλέπεται για να οδηγήσει επαγγελματικό λεωφορείο εκτός νομού -επιτρέπεται να οδηγεί σε τοπικά δρομολογια, απόσταση 50 χιλιομέτρων από την έδρα του οχήματος.
Οι δίκες
Για τον οδηγό της νταλίκας, αρχικά η απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Καρπενησίου (2007) ήταν 13 χρόνια φυλάκιση και έξι μήνες χωρίς δικαίωμα άσκησης έφεσης. Οδηγήθηκε στη φυλακή. Στον οδηγό του λεωφορείου επεβλήθη εξαγοράσιμη ποινή 56 μηνών -προς 5 ευρώ την ημέρα- με δικαίωμα έφεσης. Αφέθηκε ελεύθερος. Στον ιδιοκτήτη της νταλίκας επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 59 μηνών, η οποία μετατράπηκε σε εξαγοράσιμη προς 5 ευρώ την ημέρα με δικαίωμα έφεσης. Αφέθηκε ελεύθερος.
Στο άκουσμα των ποινών οι συγγενείς των νεκρών μαθητών ξέσπασαν με οργή, καθώς θεωρήθηκαν ήπιες. Η υπόθεση εκδικάστηκε στο Εφετείο Λαμίας, στις 22 Μαρτίου 2010. Το Εφετείο Λαμίας, ύστερα από πολυήμερη διαδικασία, αποφάσισε να μειώσει σε εννιά χρόνια την ποινή του οδηγού της νταλίκας που προκάλεσε το δυστύχημα με τους επτά νεκρούς μαθητές, ωστόσο δεν μετέβαλε την ποινή του ιδιοκτήτη του μοιραίου φορτηγού, αλλά ούτε την ποινή στον οδηγό του λεωφορείου.
Το τραγικό δυστύχημα στο Πέταλο του Μαλιακού συνέβη περίπου 1,5 χρόνο μετά το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, όταν είχαν χάσει τη ζωή τους 21 μαθητές. Το πολύνεκρο τροχαίο είχε στις 13 Απριλίου 2003, όταν νταλίκα πέρασε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και συγκρούστηκε με τουριστικό λεωφορείο, στο οποίο επέβαιναν 49 μαθητές της Α’ τάξης από το Λύκειο Μακροχωρίου Ημαθίας.
Ο 17χρονος, που σκότωσε τον πατέρα του στη Λέρο, περιέγραψε τη φρίκη που ζούσε στα χέρια του κατά τη διάρκεια της απολογίας του.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, το κακοποιητικό περιβάλλον ήταν αδιανόητο. Ο πατέρας του φέρεται να του είχε προκαλέσει σοβαρούς τραυματισμούς, μεταξύ άλλων τρυπώντας του την παλάμη με κατσαβίδι, περνώντας το από τη μία πλευρά στην άλλη, ενώ τον χτυπούσε επανειλημμένα με διάφορα αντικείμενα.
Δείτε το βίντεο:
Όπως αναφέρουν μάλιστα οι ίδιες πληροφορίες, κατά την απολογία του, ο 17χρονος έδειξε στους δικαστικούς λειτουργούς τις ουλές του. Μετά την κατάθεσή του, αφέθηκε ελεύθερος με όρο την παρακολούθηση από ψυχολόγο.
Τι φέρεται να κατέθεσε ο 17χρονος
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε η τηλεόραση του Mega ο 17χρονος φέρεται να υποστήριξε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Με χτυπούσε πολύ. Με έβριζε συνέχεια. ”Μπα…, π… γιέ, κοπρίτη, τελειωμένο” επειδή μου είχαν γράψει μια φαρμακευτική αγωγή και είχε δει τη μητέρα μου να μου δίνει τα χάπια. Με φώναζε ”πρεζάκια”, ”άρρωστο”. Μου έχει πετάξει κατσαβίδι στην πλάτη και έχω ουλή, σας την επιδεικνύω. Μου τρύπησε την παλάμη με κατσαβίδι και βγήκε από την άλλη πλευρά, σαν επιδεικνύω την ουλή. Επίσης μου πέταξε κατσαβίδι στο κεφάλι και έχω ουλή, την οποία επίσης σας επιδεικνύω. Τις περισσότερες φορές έκλαιγα και έπαιρνα το μηχανάκι και εξαφανιζόμουν ή πήγαινα πάνω στη μάνα μου και έκανα παράπονα. Όταν ερχόταν στο συνεργείο γινόταν άλλος άνθρωπος. Έμπαινε ο διάβολος μέσα του. Ήταν διπρόσωπος».
Δείτε το βίντεο:
Ενώ σε άλλο σημείο της κατάθεσής του πρόσθεσε σύμφωνα με τις πληροφορίες: «Και τον δείκτη του δεξιού χεριού εκείνος μου το έκοψε με το κλαρκ κατά λάθος. Την πρώτη μέρα έκλαιγε και μετά πήγαινε στο καφενείο με τους φίλους του και το έλεγε και γέλαγε. Όμως με χτύπησε και άλλη μια φορά στο ίδιο δάκτυλο που ενώ κοιμόμουν ένα πρωί ήρθε και με ξύπνησε με ξύλο χτυπώντας μου το δάχτυλο με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανοίξει το δάκτυλό μου πια ενώ πριν άνοιγε. Εκείνη την μέρα κάποια στιγμή μπήκε στο συνεργείο και επειδή δεν είχα κάνει πολύ δουλειά άρχισε στην αρχή να με βρίζει. Μετά πάει σ’ ένα ράφι με ακριβά ανταλλακτικά από μηχανάκια, κυλίνδρου και πιστόνια και άρχισε να τα παίρνει και να μου τα πετάει».
Δείτε το βίντεο:
«Δεν ήθελα να πάθει κακό»
Και κατέληξε ως προς την ημέρα του φονικού: «Κάποια στιγμή έπιασε ένα κυλονδροπίστονο πολύ ακριβό και του λέω μην μου το πετάξεις σε παρακαλώ και εκείνος μου το πέταξε και με βρήκε στη δεξιά πλευρά της κοιλιακής χώρας. Την μελανιά αυτή την έδειξα και στους αστυνομικούς στη Λέρο. Όπως με χτύπησε το κυλινδροπίστονο το έπιασα στον αέρα και χωρίς να κοιτάξω το πέταξα πίσω. Δεν γύρισα το βλέμμα να δω. Όταν σήκωσα το βλέμμα ήταν πολύ αργά. Δεν έπεσε κατευθείαν κάτω ο πατέρας μου. Έκατσε πρώτα, μου ζήτησε να του φέρω λίγο νερό. Είχα καταλάβει από τη στιγμή που τον βγάλαμε από το μαγαζί ότι μπορεί να είχε τελειώσει. Μάλιστα το πρόσωπό του είχε μελανιάσει. Δεν ήθελα να πάθει κακό ο πατέρας μου. Ζητώ την επιείκειά σας…».
Υποθυρεοειδισμός και υποπαραθυρεοειδισμός συχνά μπερδεύονται. Δείτε τις βασικές ομοιότητες, τις κρίσιμες διαφορές και τι σημαίνουν για την υγεία.
Ο υποθυρεοειδισμός και ο υποπαραθυρεοειδισμός είναι δύο διαφορετικές ορμονικές διαταραχές που συχνά συγχέονται λόγω της ονομασίας τους. Παρότι σχετίζονται με αδένες που βρίσκονται στην ίδια περιοχή του λαιμού, επηρεάζουν τον οργανισμό με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Ο πρώτος αφορά τη μειωμένη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, ενώ ο δεύτερος σχετίζεται με τους παραθυρεοειδείς αδένες και τη ρύθμιση του ασβεστίου στο σώμα. Παρόλο που μπορεί να υπάρχουν κοινά σημάδια, όπως κόπωση ή αίσθημα αδυναμίας, οι αιτίες, οι επιπτώσεις και η αντιμετώπιση διαφέρουν σημαντικά. Το άρθρο αυτό εξηγεί με απλό και κατανοητό τρόπο τις ομοιότητες και τις κρίσιμες διαφορές, ώστε να αποφεύγεται η σύγχυση και να γίνεται σωστή ενημέρωση.
Παρά ταύτα, πρόκειται για ξεχωριστές ενδοκρινικές διαταραχές, που επηρεάζουν διαφορετικούς αδένες, ορμόνες και συστήματα του σώματος.
Η κατανόηση του πώς διαφέρουν και πού αλληλεπικαλύπτονται είναι απαραίτητη για την ακριβή διάγνωση και την αποτελεσματική θεραπεία.
Τι είναι ο υποθυρεοειδισμός;
Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται όταν ο θυρεοειδής αδένας δεν παράγει αρκετές θυρεοειδικές ορμόνες, θυροξίνη (συνθετική Τ4) και τριιωδοθυρονίνη (συνθετική Τ3). Αυτές οι ορμόνες ρυθμίζουν τον μεταβολισμό, τον καρδιακό ρυθμό, τον έλεγχο της θερμοκρασίας και πολλές πτυχές της χρήσης ενέργειας.
Όταν τα επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών είναι χαμηλά, οι μεταβολικές διεργασίες επιβραδύνονται, επηρεάζοντας σχεδόν κάθε σύστημα οργάνων.
Τα συμπτώματα συνήθως αναπτύσσονται σταδιακά και μπορεί να περιλαμβάνουν:
Κόπωση και χαμηλή ενέργεια
Αύξηση βάρους παρά την αμετάβλητη όρεξη
Δυσανεξία στο κρύο
Ξηροδερμία και αραίωση μαλλιών
Δυσκοιλιότητα
Κατάθλιψη ή/και επιβράδυνση της σκέψης
Διαταραχές εμμήνου ρύσεως
Τι είναι ο υποπαραθυρεοειδισμός;
Ο υποπαραθυρεοειδισμός είναι μια πάθηση κατά την οποία οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν ανεπαρκή παραθορμόνη (PTH). Η PTH παίζει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της ισορροπίας ασβεστίου και φωσφόρου, η οποία είναι κρίσιμη για την λειτουργία των νεύρων, τη συστολή των μυών και την υγεία των οστών.
Η χαμηλή PTH οδηγεί σε υπασβεστιαιμία, η οποία ευθύνεται για τα περισσότερα συμπτώματα της πάθησης. Τα συμπτώματα συχνά αντικατοπτρίζουν χαμηλά επίπεδα ασβεστίου και συνήθως είναι:
Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στα χείλη, τα δάχτυλα των χεριών ή των ποδιών
Μυϊκές κράμπες ή σπασμοί
Επιληπτικού τύπου κρίσεις (σε σοβαρές περιπτώσεις)
Κόπωση και αδυναμία
Άγχος ή ευερεθιστότητα
Μη φυσιολογικός καρδιακός ρυθμός
Βασικές διαφορές μεταξύ υποθυρεοειδισμού και υποπαραθυρεοειδισμού
Χαρακτηριστικό
Υποθυρεοειδισμός
Υποπαραθυρεοειδισμός
Προσβληθείς αδένας
Θυροειδής
Παραθυρεοειδής
Κύρια εμπλεκόμενη ορμόνη
Θυρεοειδικές ορμόνες
Παραθυρεοειδική ορμόνη
Πρωτογενές σύστημα που επηρεάζεται
Μεταβολισμός
Ρύθμιση ασβεστίου και νεύρων
Βασικά εργαστηριακά ευρήματα
Χαμηλές θυρεοειδικές ορμόνες
Χαμηλό ασβέστιο
Έναρξη συμπτωμάτων
Σταδιακή
Συχνά απότομη
Πιο συχνή αιτία
Αυτοάνοσο νόσημα
Χειρουργικός τραυματισμός
Παρά την ανατομική τους εγγύτητα, οι βιολογικοί ρόλοι αυτών των αδενών είναι εντελώς διαφορετικοί, γεγονός που εξηγεί τα ξεχωριστά πρότυπα συμπτωμάτων.
Ο υποθυρεοειδισμός και ο υποπαραθυρεοειδισμός είναι ξεχωριστές ενδοκρινικές διαταραχές με διαφορετικούς ορμονικούς ρόλους, συμπτώματα και θεραπείες. Ο υποθυρεοειδισμός επιβραδύνει τον μεταβολισμό λόγω χαμηλών θυρεοειδικών ορμονών, ενώ ο υποπαραθυρεοειδισμός διαταράσσει τη ρύθμιση του ασβεστίου λόγω χαμηλών παραθυρεοειδικών ορμονών. Παρά τα παρόμοια ονόματά τους, απαιτούν διαφορετικές διαγνωστικές προσεγγίσεις και στρατηγικές διαχείρισης.
Η σωστή ενημέρωση είναι καθοριστική όταν πρόκειται για ορμονικές διαταραχές. Παθήσεις που μοιάζουν στο όνομα μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικές επιπτώσεις στον οργανισμό και να απαιτούν διαφορετική προσέγγιση.
Διαβάζοντας και κατανοώντας τις βασικές διαφορές, μπορούμε να συμμετέχουμε πιο ενεργά στη φροντίδα της υγείας μας. Μην αφήνετε την άγνοια ή τη σύγχυση να σας αγχώνει. Ενημερωθείτε, ρωτήστε τον ειδικό σας και δώστε στον εαυτό σας την προσοχή που αξίζει. Η γνώση είναι πάντα σύμμαχος της υγείας.
Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και βασίζεται σε επιστημονικές πηγές.
Ποια είναι η στάση του καθηγητή αναφορικά με το Παλαιστιανιακό και τον πόλεμο στο Ιράν;
Ο Νικόλας Κοσματόπουλος είναι καθηγητής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και ζει μόνιμα στον Λίβανο. Χθες το απόγευμα ήταν καλεσμένος του Νίκου Ευαγγελάτου στην τηλεόραση και πραγματικά υπήρξε πολύ μεγάλη ένταση (θα το δείτε στο βίντεο) μεταξύ των δύο ανδρών. Ο καθηγητής είχε μια εντελώς διαφορετική άποψη για τον πόλεμο και έγινε μάχη στο στούντιο.
Δείτε το βίντεο:
Η ένταση στο στούντιο και η διαφορετική άποψη
Ο καθηγητής στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, Νικόλας Κοσματόπουλος, καταθέτει τη δική του οπτική για τα δρώμενα στη Μέση Ανατολή ενώ ο πόλεμος μαίνεται.
«Η επίθεση Ισραήλ-Τραμπ στο Ιράν είναι ένας παράνομος και παρανοϊκός πόλεμος. Χωρίς καμία δικαιοδοσία από το διεθνές δίκαιο. Χωρίς καμία νομιμοποίηση από το αμερικανικό Κογκρέσο. Ο Τραμπ βάζει φωτιά στον πλανήτη με εντολή Νετανιάχου, ο οποίος καταζητείται ήδη για εγκλήματα πολέμου. Μαζί διακινδυνεύουν τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο.
⚠️Διασυρμός Ευαγγελάτου από τον καθηγητή Κοσματόπουλο ύστερα από προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρα: “Κύριε Ευαγγελάτε νομίζω ότι θέλετε να γίνεται viral… Αν καταστραφει το Ιραν η μετανάστευση και τιμές του πετρελαίου θα αυξηθούν επί 10! Τι έγινε με τη Λιβύη κ. Ευαγγελάτο; Είστε επικίνδυνος!!”
Κάποιοι και κάποιες από εμάς, που ζούμε στην περιοχή, κρούαμε τον κώδωνα του κινδύνου εδώ και καιρό. Κι όμως, τα επίσημα κανάλια φιλοξενούν «ειδικούς» που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στη Μέση Ανατολή, δεν γνωρίζουν την ιστορία, τη γλώσσα, την κοινωνία. Αυτή η επιστημονική ένδεια μπορεί να εξυπηρετεί την εγχώρια προπαγάνδα, όπως και αυτή του Ισραήλ, αλλά είναι επικίνδυνη για τη λήψη αποφάσεων για τη θέση της χώρας.
Η Παλαιστίνη
Η Δυτική Ασία δεν είναι στούντιο ούτε ριάλιτι σόου για πολεμοκάπηλους. Το τι συμβαίνει στην Κύπρο σήμερα είναι η καλύτερη απόδειξη. Ο λαός στην Ελλάδα αξίζει πολύ καλύτερη ενημέρωση, όπως και μια πολύ καλύτερη κυβέρνηση άλλωστε.
Ας είμαστε ειλικρινείς: ο λόγος για αυτόν τον πόλεμο δεν είναι ούτε το πυρηνικό ούτε το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν. Αυτά είναι προσχήματα. Η πραγματική αιτία για την επίθεση στο Ιράν είναι η Παλαιστίνη. Το Ισραήλ θέλει να βάλει οριστική ταφόπλακα στο Παλαιστινιακό και στον παλαιστινιακό λαό, και το Ιράν είναι το τελευταίο μεγάλο εμπόδιο. Η στήριξη της αντίστασης είναι ο λόγος επίθεσης για το Ισραήλ, η συνεργασία με την Κίνα εκείνος για τις ΗΠΑ. Απέναντι σε αυτήν την ανίερη συμμαχία που έχει ήδη καταστρέψει ολοσχερώς χώρες και κοινωνίες στην περιοχή, το Ιράν αμύνεται. Κι έχει κάθε δικαίωμα να αμύνεται.
Έχει δικαίωμα με βάση το διεθνές δίκαιο να στοχεύει τις βάσεις μέσα από τις οποίες δέχεται επίθεση. Στο Κατάρ, στο Ντουμπάι, στο Άμπου Ντάμπι, στο βόρειο Ιράκ, στην Κύπρο, στη Σούδα. Τι δουλειά έχουν άραγε όλες αυτές οι βάσεις στην περιοχή μας; Όλοι αυτοί οι Έλληνες και Κύπριοι πατριώτες που φωνασκούν για ανεξαρτησία και ελευθερία, τι λένε για την κατοχή ελληνικών εδαφών από ξένο στρατό;
Για την Παλαιστίνη γίνεται ο πόλεμος. Για την Παλαιστίνη θυσιάστηκε ο Νασράλα. Αντιθέτως, οι δυτικοί ηγέτες κούνησαν γη και ουρανό για την αρωγή της γενοκτονίας. Ενώ η δυτική ηγεσία συνωστίζεται στο νησί του Έπσταϊν, η ηγεσία της Αντίστασης θυσιάζεται σε μια άλλη χώρα για να σταματήσει μια γενοκτονία, χωρίς να κρύβεται. Κάθε θυσία τους γιγαντώνει τη νομιμοποίηση του αγώνα τους στα μάτια των οπαδών τους. Αυτό δεν έχουν καταλάβει ο Τραμπ και οι σύμβουλοί του.
Και επειδή ακούμε συνέχεια για τη «θεοκρατία» του Ιράν: να θυμίσω ότι το Ιράν έχει εκλογές, όσο κι αν δεν μας αρέσει το σύστημά τους. Αυτό που δεν έχει είναι κατοχή άλλων λαών. Δεν δολοφονεί μωρά στο όνομα της Βίβλου. Δεν εξολοθρεύει λαούς επειδή μοιάζουν με λαούς της Παλαιάς Διαθήκης. Αυτά τα κάνει το Ισραήλ – η θεοκρατική αποικιοκρατία, με συμμάχους τους χριστιανούς σιωνιστές που περιμένουν την έλευση του Μεσσία. Το Ισραήλ είναι η θεοκρατία που απειλεί τον πλανήτη με πυρηνικό ολοκαύτωμα.
Σήμερα στο Ιράν εκτυλίσσεται η τελευταία πράξη ενός σχεδίου που εκπονήθηκε ίσως και πριν από τους Δίδυμους Πύργους: η μετατροπή της Μέσης Ανατολής σε δυτική σφαίρα επιβολής, σε αυτό που έλεγαν ήδη από το 2001 ως «Νέα Μέση Ανατολή». Το Ιράν είναι ο τελευταίος στόχος, μετά το Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία, την Παλαιστίνη, τον Λίβανο.
Ελλάδα και Κύπρος ως «δορυφόροι» του Ισραήλ
Και τώρα – εκ του αποτελέσματος – μπορούμε να θέσουμε την ερώτηση: ήταν η δίδυμη κρίση στην Ελλάδα και στην Κύπρο μέρος αυτού του σχεδίου; Τι σημαίνει το ότι ακριβώς μέσα από αυτές γίναμε δορυφόροι – προτεκτοράτα του Ισραήλ; Σήμερα, οικόπεδα και δημοσιογράφοι αγοράζονται με την ίδια άνεση από επενδυτές από το Ισραήλ και τους ντόπιους συμμάχους τους. Ενώ όποιος αντιστέκεται πέφτει θύμα του Predator.
Ποιος άραγε αποφάσισε να κάνει την Ελλάδα και την Κύπρο στόχο των βαλλιστικών του Ιράν; Με ποιο δικαίωμα ο Μητσοτάκης έχει μετατρέψει την Κρήτη σε βάση της γενοκτονίας; Με ποιο δικαίωμα ο Τσίπρας παραχώρησε τη βάση της Καλαμάτας σε Ισραηλινούς εκπαιδευτές; Με ποιο αντάλλαγμα;
Σίγουρα όχι την προστασία. Άλλωστε σήμερα οι περιβόητοι σύμμαχοι του Ισραήλ (Εμιράτα) δέχονται επίθεση κι αυτό δεν ασχολείται καν να τους υπερασπιστεί. Οι ΗΠΑ έχουν αφήσει μόνα τους τα αυταρχικά καθεστώτα του Κόλπου, τα οποία παραπονιούνται σαν μωρά παρατημένα στην παιδική χαρά από την νταντά τους.
Δείτε το βίντεο:
Με εκπλήσσει πάντα το μεγαλείο της ακροδεξιάς ανοησίας. Πανηγυρίζουν για μια ακόμα καταστροφή στη Μέση Ανατολή, αλλά θα φωνάζουν αύριο για τους πρόσφυγες που αυτή η καταστροφή δημιουργεί. Βέβαια, οι πρόσφυγες είναι το βούτυρο στο ψωμί της ηγεσίας τους που καρπώνεται την οργή σε ψήφους και τη μετατρέπει σε συμμαχίες με το Ισραήλ και νέους πολέμους. Αυτό πρέπει να σταματήσει.
Μόνος δρόμος για την ανθρωπότητα είναι η ήττα του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ. Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και θα ανοίξει ο δρόμος για μια νέα εποχή στα παγκόσμια δρώμενα με ανεξαρτησία, συνεργασία και δικαιοσύνη».
Τη θλίψη της για τον θάνατο του Δημήτρη Τσιγκούνη, ιστορικού στελέχους της Νέας Δημοκρατίας και επί σειρά ετών δημάρχου Λεωνιδίου Αρκαδίας, εξέφρασε με ανακοίνωσή της η ΝΔ.
Ο εκλιπών άφησε ισχυρό αποτύπωμα τόσο στην τοπική αυτοδιοίκηση όσο και στην πορεία της παράταξης.
Έφυγε από τη ζωή ο Δημήτρης Τσιγκούνης, ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και ένας από τους μακροβιότερους δημάρχους της χώρας, έχοντας υπηρετήσει τον Δήμο Λεωνιδίου Αρκαδίας για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Την είδηση του θανάτου του συνόδευσε ανακοίνωση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία εξέφρασε τη βαθιά θλίψη της για την απώλειά του.
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, ο Δημήτρης Τσιγκούνης γεννήθηκε το 1944 και σπούδασε οικονομολόγος. Από νεαρή ηλικία ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση, ενώ εντάχθηκε στη Νέα Δημοκρατία από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της.
Σημαντικό σταθμό στην πολιτική του πορεία αποτέλεσε η θητεία του στην ΟΝΝΕΔ, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος από το 1978 έως το 1982. Σύμφωνα με τη Νέα Δημοκρατία, η περίοδος εκείνη αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την ιδεολογική και οργανωτική ισχυροποίηση της νεολαίας του κόμματος.
Η μακρά θητεία στον Δήμο Λεωνιδίου
Το 1982 εξελέγη δήμαρχος Λεωνιδίου Αρκαδίας, αξίωμα στο οποίο παρέμεινε για 28 χρόνια. Επανεκλέχθηκε συνολικά σε επτά συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002 και 2006), γεγονός που τον κατέστησε τον δήμαρχο με τη μεγαλύτερη συνεχόμενη θητεία στη χώρα.
Κατά τη διάρκεια της μακράς παρουσίας του στην τοπική αυτοδιοίκηση, εργάστηκε –όπως επισημαίνεται– με συνέπεια και αποτελεσματικότητα για την ανάπτυξη της περιοχής του, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση των συμπολιτών του.
Το μήνυμα της Νέας Δημοκρατίας
Στην ανακοίνωσή της η Νέα Δημοκρατία τονίζει ότι ο Δημήτρης Τσιγκούνης υπήρξε σταθερά παρών στους αγώνες της παράταξης, επιδεικνύοντας πίστη στις αρχές και τις αξίες της.
«Η οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας αποχαιρετά με θλίψη και σεβασμό ένα ιστορικό της στέλεχος, τον Δημήτρη Τσιγκούνη», αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανακοίνωση.
Το κόμμα υπογραμμίζει ακόμη ότι ξεχώρισε για την αφοσίωση, τη μαχητικότητα και το ήθος του, ενώ εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήριά του προς την οικογένεια και τους οικείους του.
