H 29χρονη Λώρεν Γουάσερ έχασε το ένα της πόδι το 2012 από σύνδρομο τοξικού σοκ που προκλήθηκε από την χρήση ταμπόν.
Το μοντέλο από το Λος Άντζελες ανέφερε ότι αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει και το άλλο πόδι της, γιατί οι πόνοι που ένιωθε ήταν ανυπόφοροι.
“Η ζωή μου πρόκειται να αλλάξει για μια ακόμα φορά. Η διάθεσή μου είναι καλή και είμαι έτοιμη για το επόμενο κεφάλαιο στην ζωή μου”, ανέφερε η 29χρονη σε ανάρτησή της στο Instagram.
Δείτε το βίντεο
H Λώρεν Γουάσερ (δεξιά) ακρωτηρίασε το δεύτερο πόδι της την προηγούμενη εβδομάδα μαζί με την παραολυμπιονίκη Έιμι Πούρντι (αριστερά), που έχει ακρωτηριάσει επίσης και τα δυο πόδια της.
Το σώμα της Γουάσερ παρήγαγε ασβέστιο, το οποίο προκαλούσε ανάπτυξη των οστών στο άλλο πόδι της.
“Το αριστερό μου πόδι έχει ανοιχτό έλκος, χωρίς φτέρνα και χωρίς δάκτυλα. Ο καθημερινός πόνος είναι ανυπόφορος”, έγραψε τον προηγούμενο μήνα σε άρθρο της στο InStyle.
Κατά συνέπεια, έπρεπε να κάνει μια επέμβαση για να αφαιρέσει το κόκκαλο, το οποίο της προκαλούσε μεγάλο πόνο και δεν μπορούσε να περπατήσει.
Η 29χρονη υπέστη ένα βαρύ έμφραγμα, είχε υψηλό πυρετό και η γάγγραινα στο πόδι της την ανάγκασε να το ακρωτηριάσει.
Τώρα, η 29χρονη μάχεται για την προώθηση της νομοθεσίας που θα προτρέπει τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας να βεβαιώνονται σε μεγαλύτερο ποσοστό ότι τα προϊόντα γυναικείας υγιεινής είναι ασφαλή.
Τώρα, χρησιμοποιεί ένα χρυσό προσθετικό πόδι.
Αφού ολοκλήρωσε το πρώτο εκκλησάκι ο Άγιος Γερμανός αναζήτησε στο δάσος ένα ξύλο κατάλληλο για να εικονίσει τη Θεοτόκο, ως ένδειξη ευχαριστίας. Όταν το επεξεργάστηκε και το ετοίμασε ξαφνικά το ξύλο ράγισε και ο άγιος λυπήθηκε και σκέφτηκε να το αφήσει. Τότε ένα «φοινικούν», υπέρλαμπρο δηλαδή, κοκκινωπό φως έλουσε το σχισμένο ξύλο και φάνηκε η Παναγία μας μαζί με το Χριστό και μια φωνή ακούστηκε να του λέει: «Παιδί μου ήλπισε, εγώ είμαι εδώ» και τη στιγμή εκείνη εντυπώθηκε η Παναγία πάνω στο ξύλο. Αυτό το φως έδωσε και το όνομα στην αχειροποίητο εικόνα (εικών – φοίνισσα).
Δεύτερος κτίτορας θεωρείται ο Άγιος Διονύσιος ο Α΄ (15ο αιώνα), ο οποίος παραιτήθηκε από τη θέση του Οικουμενικού Πατριάρχη και έγινε ηγούμενος της μονής δίνοντας της τη μεγαλύτερη λαμπρότητα.
Κατά την Τουρκοκρατία, η συμβολή της Ιεράς Μονής στη διατήρηση της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού υπήρξε ανεκτίμητη. Η δράση των μοναχών στην ευρύτερη περιοχή προκάλεσε την οργή των Τούρκων, οι οποίοι θανάτωσαν το 1507 και τους 172 μοναχούς. Το μνημείο τους βρίσκεται προ της μονής.
Το 1798, μετά την πρώτη του Πατριαρχία, έμεινε ως εξόριστος στη μονή ο μετέπειτα Εθνομάρτυρας και άγιος Γρηγόριος Ε΄.
Το 1917 οι Βούλγαροι άρπαξαν τα περισσότερα κειμήλια και τα μετέφεραν στη Βουλγαρία, όπου φυλάσσονται μέχρι σήμερα στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο Σόφιας.
Κατά την περίοδο εκείνη των επιθέσεων και αρπαγών των Βουλγάρων, ένας αξιωματικός τους επιχείρησε να συλήσει την Εικόνα της Παναγίας, αλλά τινάχθηκε πίσω και εξέπνευσε, ενώ η μπότα και το πιστόλι του αποτυπώθηκαν στις μαρμάρινες πλάκες του δαπέδου για να ενθυμίζουν πάντοτε το θαύμα. Ακόμα και σήμερα στο μαρμάρινο δάπεδο του Ναού φαίνονται αυτά τα σημεία.
Το 1943 οι Βούλγαροι, στην Κατοχή, εκδίωξαν πάλι τους μοναχούς, έβαλαν φωτιά και κάηκε όλο το μοναστήρι εκτός από το ναό. Η Ιερά Μονή Εικοσιφοίνισσας αφέθηκε έρημη μέχρι την επαναλειτουργία της ως γυναικείου μοναστηριού το 1967. Σήμερα στη μονή ζουν περίπου 25 μοναχές.
Το επιβλητικό τετράγωνο (20 Χ 20 μέτρα) Καθολικό των Εισοδίων της Θεοτόκου διαθέτει όμορφο τέμπλο, ενώ το Ιερό Βήμα σώζεται από τον 11ο αιώνα. Στο ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο του Καθολικού βρίσκεται η αχειροποίητος και θαυματουργή Ιερά Εικόνα.
Εκτός από το ναό, το μοναστήρι επίσης περιλαμβάνει ξενώνες (τρία κτίρια με 200 κρεβάτια), τα κελλιά των μοναζουσών, Τράπεζα, αρχονταρίκι, μουσείο, τα παρεκκλήσια της Αγίας Βαρβάρας (με Αγίασμα) και της Ζωοδόχου Πηγής, εργαστήρια κεντητικής και αγιογραφίας κ.α. Αξιοθαύμαστα είναι και τα δύο μικρά κυπαρίσσια που εδώ και πολλά χρόνια ζουν θαυματουργικά στη στέγη του ναού (στη βάση του μικρού τρούλου).
Η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας εορτάζει στις 15 Αυγούστου στη μνήμη της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στις 14 Σεπτεμβρίου στη μνήμη του τιμίου Σταυρού και στις 21 Νοεμβρίου στη μνήμη των Εισοδίων της Θεοτόκου.
