“Κλεφτοπόλεμος” για να αποτρέψει ο Δήμος τη μετατροπή με το «έτσι θέλω» ενός ελεύθερου χώρου στον Δήμο Αλίμου, σε πάρκινγκ για μαγαζί της παραλίας.
Αναγνώστης της HuffPost επικοινώνησε μαζί μας για να κάνει την παρακάτω καταγγελία, παρακαλώντας για τη διατήρηση της ανωνυμίας του – τουλάχιστον για την ώρα. Ο λόγος είναι ότι οι πρακτικές που χρησιμοποιούν οι καταπατητές, που επιχειρούν να εγκατασταθούν ’ντε φάκτο” σε χώρο δίπλα σε μαγαζί της παραλίας και να ”βαφτίσουν” πάρκινγκ ένα ελεύθερο χώρο τον οποίο διαχειρίζεται ο Δήμος Αλίμου, προκαλούν εύλογα ανησυχία ή και φόβο σε κατοίκους της περιοχής. Ακολουθεί το κείμενο της καταγγελίας.:
″Μια αλλόκοτη ιστορία απασχολεί τις τελευταίες μέρες την αστυνομία στα νότια προάστια. Ένα μαγαζί της παραλίας είχε καταλάβει παράνομα μια έκταση που ανήκει στον δήμο Αλίμου, την οποία είχε μετατρέψει σε πάρκινγκ αυτοκινήτων και μάλιστα υπενοικιασμένο σε τρίτο ο οποίος το εκμεταλλεύεται και πληρώνει νοίκι στον καταληψία.
Όταν λοιπόν ο δήμος αποφάσισε να πάρει πίσω την έκταση που του ανήκει για να φτιάξει χώρο αναψυχής για τους κατοίκους του και για τους επισκέπτες της παραλίας, οι καταληψίες άρχισαν τις μηνύσεις για φθορά ξένης ιδιοκτησίας (!). Οι αστυνομικοί μάλιστα βρέθηκαν μπροστά στην απαίτηση των καταληψιών, να πάνε τον δήμαρχο Αλίμου Ανδρέα Κονδύλη και δυο-τρεις αντιδημάρχους του στο αυτόφωρο, ως αποτέλεσμα της μήνυσης τους. Αυτό κι αν είναι θράσος.
Όποιος περάσει αυτές τις μέρες από την παραλιακή, λίγο πιο ανατολικά από την πεζογέφυρα που υπάρχει στην συμβολή Ποσειδώνος και Καλαμακίου, θα βρεθεί μπροστά σ’ ένα αλλόκοτο θέαμα. Ο δήμος Αλίμου έχει κλείσει με κορδέλες και με μηχανήματα έναν μεγάλο κοινόχρηστο χώρο ακριβώς δίπλα στις γραμμές του τραμ, μέσα στέκουν κάνοντας περιφρούρηση ο δήμαρχος, οι αντιδήμαρχοι, μέλη του δημοτικού συμβουλίου και κάτοικοι της περιοχής, ενώ απ’ έξω περιμένουν αλλοδαποί εργάτες που πληρώνονται από τους καταπατητές, έτοιμοι να μπουν και να ξανακαταλάβουν τον χώρο για να τον μετατρέψουν πάλι σε πάρκινγκ.
Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται. Ο καταπατητής όχι μόνο να απειλεί με φυλακή τον ιδιοκτήτη, αλλά να είναι ακροβολισμένος στο σημείο της παρανομίας του έχοντας ευθέως δηλωμένη πρόθεση να ξανακάνει κατάληψη μόλις του δοθεί ευκαιρία. Και μόνο στην Ελλάδα βρίσκεται πολιορκημένος ένας εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού για να υπερασπιστεί την δημοτική ιδιοκτησία και την ελεύθερη χρήση του δημόσιου χώρου. Παντού αλλού οι κρατικές υπηρεσίες θα μεριμνούσαν υπέρ της νομιμότητας, εδώ ο δήμαρχος καλείται να τα βάλει μόνος του με τα θηριώδη συμφέροντα που λυμαίνονται την παραλία.
Ο Ανδρέας Κονδύλης έχει ήδη προξενήσει την οργή των ασύδοτων επιχειρηματιών της παραλιακής, όταν πέρυσι το καλοκαίρι προσπάθησε και κατάφερε να τους επιβάλει ένα κάπως φυσιολογικό νυχτερινό ωράριο. Έκοψε τα μεταμεσονύχτια πάρτι, τα τερατώδη ντεσιμπέλ μέσα σε κατοικημένη περιοχή, τα βεγγαλικά μέσα στα ξημερώματα και άλλα παρόμοια που είχαν μετατρέψει την παραλία σε Λας Βέγκας.
Τώρα προσπαθεί να επανακτήσει τον δημόσιο χώρο που η μαφία έχει καταπατήσει ξεδιάντροπα. Θα τα καταφέρει γιατί είναι πεισματάρης κι έχει την στήριξη των κατοίκων, παρά τον πακτωλό χρημάτων που μαθαίνουμε ότι διοχετεύεται για να τον εξοβελίσουν και να βάλουν στην θέση του ένα «δικό» τους δήμαρχο. Πράγμα δύσκολο καθώς ο Κονδύλης βγαίνει με 70% και παραπάνω.”
Άλιμος: Κάλυψαν πρόχειρα με πίσσα το φρεάτιο από το οποίο πλημμύρισε με λύματα η Ποσειδώνος
Σάλος με τα βοθρολύματα που γέμισε η λεωφόρος Ποσειδώνος, με τους ειδικούς να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία, και τους υπεύθυνους να… ανταλλάζουν κατηγορίες, για το ποιος ευθύνεται για τη ντροπιαστική αυτή κατάσταση, που προέκυψε από μια… βροχή.
Το Newsbomb.gr δημοσιεύει την καταγγελία του γνωστού Συμβούλου Οδικής Ασφάλειας, Κίμωνα Λογοθέτη, βάσει της οποίας η κατάσταση αναμένεται να γίνει ακόμα χειρότερη στο μέλλον, αφού όπως φαίνεται, ως λύση οι υπεύθυνοι σκέφτηκαν να… κρύψουν το πρόβλημα κάτω από χαλί!
Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει στο Newsbomb.gr ο Κίμων Λογοθέτης, προκύπτουν πολύ σοβαρά ερωτήματα για την ασφάλεια και τη διαχείριση των υποδομών καθώς οι αρμόδιοι, όπως προκύπτει από την απόφαση των αρμόδιων αρχών, φρεάτιο της ΕΥΔΑΠ στο επίμαχο σημείο στην Ποσειδώνος καλύφθηκε με… πίσσα!
«Αυτή η πρακτική δεν αποτελεί απλώς ένδειξη προχειρότητας, αλλά δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια της κυκλοφορίας και την οδική ασφάλεια γενικότερα», αναφέρει χαρακτηριστικά.
H συγκλονιστική στιγμή που αστυνομικοί εντοπίζουν το βρέφος δίπλα σε κάδο απορριμμάτων
Το κοριτσάκι τριών μηνών βρέθηκε το απόγευμα στο σημείο – Είχε προηγηθεί καταγγελία από τη γιαγιά του ότι της το άρπαξαν στην Ομόνοια – Οι Αρχές μιλούν για μία περίεργη υπόθεση
Στο «φως» της δημοσιότητας δίνει το newsit.gr τη συγκλονιστική στιγμή με τους αστυνομικούς να εντοπίζουν το βρέφος – ένα κοριτσάκι περίπου τριών μηνών – στον Άλιμο.
Το βρέφος βρέθηκε λίγο πριν από τις 17:00 το απόγευμα της Τετάρτης (14.05.25) ανάμεσα σε δύο κάδους σκουπιδιών στον Άλιμο σκεπασμένο με κομμένα κλαδιά.
Το μωρό που βρέθηκε στον Άλιμο
Το μικρό κοριτσάκι εντοπίστηκε στο σημείο από μία γυναίκα, η οποία μιλώντας στους δημοσιογράφους περιέγραψε πως το βρήκε μπρούμυτα, ενώ έκλαιγε ασταμάτητα.
Όπως φαίνεται και στο παρακάτω βίντεο που εξασφάλισε το newsit.gr οι αστυνομικοί κρατούν στην αγκαλιά τους το μικρό κοριτσάκι, σε μία φανερά συγκινητική στιγμή, προσπαθώντας να το ηρεμήσουν ενώ εκείνο έκλαιγε.
Δείτε το βίντεο:
«Το άκουσα να κλαίει και το βρήκα κάτω από κλαδιά»
«Ήταν ένας άλλος κύριος στην αρχή που δουλεύει στο μαγαζί το γωνιακό και την ώρα που περνούσα μου λέει ”ένα μωρό κλαίει”. Περνάω από το σημείο και βλέπω το μωρό ντυμένο κάτω από κλαδιά, ήταν μπρούμυτα και έκλαιγε ασταμάτητα. Ο άλλος κύριος δεν ήθελε να το πάρει αγκαλιά, εγώ ως γυναίκα το πήρα και το ακούμπησα πάνω σε κάτι καρέκλες και το βάλαμε το κοριτσάκι να κάθεται εκεί.
Μετά πήρα την αστυνομία και ήρθε στο σημείο. Το παιδί ήταν κάτω από τα κλαδιά κρυμμένο» ανέφερε χαρακτηριστικά η γυναίκα που το εντόπισε.
Το βρέφος εντοπίστηκε σε καλή κατάσταση και στη συνέχεια μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού, προκειμένου να υποβληθεί σε εξετάσεις.
Πληροφορίες αναφέρουν πως η κατάσταση της υγείας του δεν εμπνέει ανησυχία.
Το σημείο όπου βρέθηκε το βρέφος στον Άλιμο ανάμεσα σε κάδους
Η καταγγελία της γιαγιάς του
Λίγες ώρες νωρίτερα – και συγκεκριμένα στις 14:20 αργά το μεσημέρι – μία 43χρονη Ρομά, η οποία δήλωσε στους αστυνομικούς πως είναι η γιαγιά του βρέφους – πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως και κατήγγειλε πως κάποιος της άρπαξε το μωρό, το οποίο και στη συνέχεια βρέθηκε δίπλα σε κάδο σκουπιδιών στον Άλιμο.
Όπως ανέφερε η 43χρονη στους αστυνομικούς, η αρπαγή του βρέφους έγινε ενώ εκείνη πραγματοποιούσε αγορές σε σούπερ μάρκετ στην Ομόνοια. Τότε, σύμφωνα με πληροφορίες η ίδια φέρεται να ισχυρίστηκε στους αστυνομικούς πως ένας άνδρας την πλησίασε ενώ βρισκόταν στο μαγαζί και της ζήτησε να αγοράσει το μωρό.
Ωστόσο, όπως φέρεται να είπε, της άρπαξε το βρέφος και τράπηκε σε φυγή. Λίγες ώρες αργότερα το μωρό βρέθηκε στον Άλιμο.
Η γυναίκα καταθέτει στο Τμήμα Ανηλίκων, με τις Αρχές να κάνουν λόγο για μία περίεργη υπόθεση.
Εφορευτική επιτροπή… αγνοείται σε εκλογικό κέντρο του Αλίμου.
Οι πολίτες που πήγαν να ψηφίσουν στις δεύτερες εκλογές μετά τις 07:00 εξυπηρετήθηκαν μόνοι τους με τα ψηφοδέλτια.
Οι εκλογές, βέβαια, διεξάγονται κανονικά στο εκλογικό τμήμα του Αλίμου, καθώς η δικαστική αντιπρόσωπος και ο ένας γραμματέας ήταν εκεί.
Η δικαστική αντιπρόσωπος και ο γραμματέας έκαναν τον έλεγχο της ταυτότητας και των στοιχείων όσων πήγαν να ψηφίσουν στο εκλογικό τμήμα του Αλίμου.
Δεν προλάβαιναν όμως, να δίνουν και τα ψηφοδέλτια των κομμάτων που μετέχουν στις εκλογές στους ψηφοφόρους.
Έτσι οι πολίτες έπαιρναν μόνοι τους τα ψηφοδέλτια και έμπαιναν στα παραβάν για να ρίξουν την ψήφο τους στις εκλογές.
Η μη προσέλευση μέλους της εφορευτικής επιτροπής πάντως, αποτελεί αδίκημα και μπορεί να τιμωρηθεί με φυλάκιση από τρεις μήνες έως τρία χρόνια.
Μάλιστα, ο αντιπρόσωπος της δικαστικής αρχής μπορεί να διατάξει βίαιη προσαγωγή του μέλους της εφορευτικής επιτροπής που δεν έχει προσέλθει στο εκλογικό τμήμα.
Ο άτυχος μαθητής της 4ης Δημοτικού έτρωγε ξύλο καθ’ όλη τη διάρκεια του μαθήματος έως ότου η δασκάλα έδωσε εντολή να σταματήσουν – «Μαμά σώθηκα όταν χτύπησε το κουδούνι» είπε κλαίγοντας ο μαθητής – Επιβεβαιώνει το συμβάν ο διευθυντής του σχολείου
Δεν το χωρά ανθρώπινος νους το περιστατικό που συνέβη στο 6ο Δημοτικό σχολείο Αλίμου με πρωταγωνιστές την δασκάλα της μουσικής και τους μαθητές της. Ένα περιστατικό που προκάλεσε την οργή των γονέων των μαθητών, οι οποίοι βρίσκονται στην διαδικασία συλλογής υπογραφών (μέχρι και χθες είχαν μαζέψει 121 υπογραφές) προκειμένου να ζητήσουν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Παιδείας την άμεση απομάκρυνση της δασκάλας.
6ο Δημοτικό σχολείο Αλίμου
Φαντάζει αδιανόητο και προκαλεί ανατριχίλα, όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό, το γεγονός ότι μια δασκάλα επέλεξε ως μορφή τιμωρίας απέναντι στον 9χρονο μαθητή της μια μέθοδο που παραπέμπει σε στρατιωτικό καψόνι, σαν κι’ αυτά που έχουμε δει να συμβαίνουν κατά την διάρκεια της περιβόητης «διαβολοβδομάδας» στα κέντρα εκπαίδευσης των ομάδων Υποβρυχίων Καταστροφών.
Τι συνέβη: Ο 9χρονος μαθητής …τόλμησε κατά την διάρκεια του μαθήματος της μουσικής να προσποιηθεί ότι οδηγεί ένα αυτοκίνητο, πράγμα απολύτως φυσιολογικό για την ηλικία του. Η δασκάλα εξοργίστηκε και αντέδρασε με τον εξής απαράδεκτο τρόπο. Ζήτησε από τους συμμαθητές του να διακόψουν το μάθημα τους και να αρχίσουν να χτυπούν τον συμμαθητή τους.
6ο Δημοτικό σχολείο Αλίμου
«Σηκωθείτε να του δώσετε μερικές φάπες για να σταματήσει» φέρεται να τους προέτρεψε. Κάποια από τα παιδιά «πάγωσαν» και έμειναν ακίνητα στις θέσεις τους, όμως τα περισσότερα υπάκουσαν στην εντολή της δασκάλας και άρχισαν να τον χτυπάνε στο κεφάλι κι όπου αλλού τον έβρισκαν!
Το παιδί προσπάθησε να βγει από την πόρτα για να γλιτώσει, όμως δεν τα κατάφερε καθώς τα άλλα παιδιά τον στρίμωξαν σε μια γωνία και συνέχισαν να τον βαρούν στο κεφάλι. «Μπράβο παιδάκια τώρα καθίστε κάτω» φέρεται να είπε η δασκάλα στους μαθητές που συμμετείχαν στον ξυλοδαρμό.
« Μαμά σώθηκα όταν χτύπησε το κουδούνι» είπε ο άτυχος 9χρονος μαθητής στην μητέρα του, η οποία αναζήτησε ευθύνες από τον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες την προέτρεψε να πάει να βρεί την δασκάλα και να λύσουν μεταξύ τους το θέμα. Σύμφωνα με πληροφορίες η δασκάλα είπε εκ των υστέρων στον διευθυντή του σχολείου ότι το περιστατικό συνέβη « πάνω στον θυμό της» επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τα όσα φριχτά είχαν συμβεί μέσα στην τάξη της.
Οι γονείς του μαθητή έχουν καταθέσει μήνυση κατά της δασκάλας καθώς και έγγραφη αναφορά στην διεύθυνση Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Επιβεβαιώνει το συμβάν ο διευθυντής του σχολείου
Ο διευθυντής του σχολείου, κ. Νίκος Τόγιας με τον οποίο επικοινωνήσαμε μας ανέφερε ότι η διεύθυνση Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι ενήμερη για το περιστατικό και πως έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα.
6ο Δημοτικό σχολείο Αλίμου
«Ότι ενέργεια έπρεπε να κάνω την έχω κάνει» ανέφερε ο διευθυντής του σχολείου, προσθέτοντας ότι, « Οι γονείς του μαθητή που αντιμετώπισαν το πρόβλημα έκαναν ότι έπρεπε να κάνουν με την σειρά τους και η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της διερεύνησης». Ο διευθυντής παραδέχεται ότι μίλησε με την δασκάλα για το απίστευτο αυτό περιστατικό, όμως δεν θέλησε να αποκαλύψει το περιεχόμενο της συνομιλίας τους.
Απίστευτες εικόνες εκτυλίχθηκαν σε σχολείου του Αλίμου, με γονείς να προσπαθούν να σπάσουν την κατάληψη.
Στα χέρια πιάστηκαν γονείς και μαθητές έξω από το κτιριακό συγκρότημα, όπου στεγάζονται το 2ο και το 5ο Γυμνάσιο στον Άλιμο, το πρωί της Παρασκευής.
Τα συγκεκριμένα σχολεία τελούν υπό κατάληψη τις τελευταίες ημέρες, με τους μαθητές να διαμαρτύρονται για τα μέτρα για τον κορονοϊό.
Γονείς προσπάθησαν να σπάσουν την κατάληψη με τη βία, με αποτέλεσμα να προκληθεί σύρραξη με τους μαθητές.
Τα όσα συνέβησαν κατέγραψαν μαθητές με τα κινητά τους τηλέφωνα και το βίντεο ανέβηκε στο διαδίκτυο.
Άλιμος: Αγοράκι 3 ετών βρέθηκε να τρέχει ξυπόλητο μέσα στο κρύο
Το παιδί άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του και βγήκε, ενώ η μητέρα του κοιμόταν μέσα
Ένα παιδί μόλις 3 ετών βρέθηκε να περπατά μόνο του και χωρίς παπούτσια σε δρόμο του Αλίμου και σώθηκε χάρη στη έγκαιρη παρέμβαση ενός περαστικού οδηγού.
Σύμφωνα με το notia.gr, όλα έγιναν το πρωί της Δευτέρας όταν ένας οδηγός εντόπισε το μικρό παιδί να τρέχει χωρίς τη συνοδεία ενηλίκου στην οδό Καρυάτιδων στον Άλιμο. Το παιδί, μάλιστα, δεν φορούσε ούτε παπούτσια, ούτε μπουφάν.
Ο οδηγός σταμάτησε και κατέβηκε από το αυτοκίνητο, όπου διαπίστωσε ότι το παιδάκι έτρεμε από το κρύο.
Άμεσα ενημερώθηκε η αστυνομία και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, που έβαλαν το παιδί μέσα σε αυτοκίνητο για να ζεσταθεί, ενώ άρχισαν να ψάχνουν το σπίτι του, ελπίζοντας ότι ήταν κοντά.
Κάτοικος της περιοχής αναγνώρισε τον μικρό και υπέδειξε το σπίτι που μένει, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 200 μέτρων από το σημείο που εντοπίστηκε να τρέχει.
Οι αστυνομικοί πήγαν στο σπίτι και βρήκαν τη μητέρα του, ηλικίας 21 ετών, η οποία δεν είχε αντιληφθεί ότι έλειπε. Αστυνομικές πηγές αναφέρουν ότι η μητέρα κοιμόταν, όταν το παιδί άνοιξε την πόρτα και έφυγε. Την υπόθεση έχει αναλάβει το Αστυνομικό Τμήμα Αλίμου.
Συναγερμός σήμανε αργά το απόγευμα της Τετάρτης (22/10) σε γυμναστήριο στον Άλιμο, όταν ένα 15χρονο αγόρι υπέστη ανακοπή καρδιάς την ώρα της προπόνησής του, βυθίζοντας στο σοκ τους προπονητές, τα μέλη του γυμναστηρίου και την τοπική κοινωνία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ανήλικος, ο οποίος φέρεται να αθλούνταν συστηματικά, κατέρρευσε ξαφνικά ενώ εκτελούσε ασκήσεις ενδυνάμωσης. Παρά τις προσπάθειες των παρευρισκομένων να τον βοηθήσουν, η πτώση του ήταν σφοδρή, με αποτέλεσμα να χτυπήσει το κεφάλι του στο δάπεδο και να τραυματιστεί σοβαρά.
Άμεσα ειδοποιήθηκε το ΕΚΑΒ, το οποίο έφτασε στο σημείο μέσα σε λίγα λεπτά. Οι διασώστες παρείχαν τις πρώτες βοήθειες στο παιδί, το οποίο βρισκόταν σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση, και στη συνέχεια το μετέφεραν στο Ασκληπείο Βούλας. Εκεί οι γιατροί προσπάθησαν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή του, ενώ αμέσως μετά έκριναν αναγκαία τη διακομιδή του στο νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία».
Ο 15χρονος διασωληνώθηκε και νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Σύμφωνα με τις πρώτες ιατρικές εκτιμήσεις, φέρει κάταγμα στο ινιακό οστό, πιθανότατα από την πτώση τη στιγμή που έχασε τις αισθήσεις του. Οι γιατροί παρακολουθούν στενά τη νευρολογική του εικόνα και αναμένεται να υποβληθεί σε περαιτέρω εξετάσεις τις επόμενες ώρες.
Οι αρχές ερευνούν τις ακριβείς συνθήκες του περιστατικού. Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν πως ο ανήλικος συμμετείχε σε προπόνηση χαμηλής έως μέτριας έντασης, χωρίς να έχουν διαπιστωθεί ενδείξεις υπερκόπωσης. Ωστόσο, εξετάζεται το ενδεχόμενο να υπήρχε κάποιο προϋπάρχον καρδιολογικό πρόβλημα που δεν είχε διαγνωστεί.
Στο σημείο επικράτησε πανικός, με συναθλητές και προπονητές να προσπαθούν να τον συνεφέρουν μέχρι να φτάσει το ασθενοφόρο. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, η εικόνα ήταν συγκλονιστική, ενώ πολλοί παρέμειναν σε κατάσταση σοκ.
Η οικογένεια του παιδιού βρίσκεται στο πλευρό του στο νοσοκομείο.
Το δικό του σενάριο για το βρέφος που βρέθηκε μέσα σε μαύρη σακούλα σκουπιδιών στην περιοχή του Αλίμου έδωσε ο Σταύρος Μπαλάσκας.
Ο αστυνομικός αναλυτής μιλώντας στο MEGA υποστήριξε ότι ο λόγος που βρέθηκε στους κάδους στο παιδί είναι ότι η αγοραπωλησία έγινε, στράβωσε στη συνέχεια και με κάποιον τρόπο το ξεφορτώθηκε.
«Πετύχαμε να βάλουμε αυτή τη γυναίκα μέσα σε ένα κελί μέχρι πιάσουμε τον άντρα. Να δούμε πώς αυτός ο άντρας με αυτή τη γυναίκα έπαιξε το παιχνίδι με το μωρό – βαλίτσα. Γιατί το λέω μωρό – βαλίτσα; Γιατί μια πάρε το εσύ να πας να ζητιανέψεις, μια εσύ να πάρω πάνες, το παιδί πήγαινε από χέρι σε χέρι.
Μια μικρή ψυχούλα. Δεν έχει αποδειχθεί ακόμα κάτι. Ένας σοβαρός άνθρωπος δεν λέει κράτα το παιδί να πάρω πάνε. Αν φύγεις εσύ δεν θα έχω το νου μου; Κάτι δεν κολλάει. Να πιάσουμε τον τύπο, να δούμε αν υπάρχει ντιλ. Έχουμε πολλές υποθέσεις Ρομά.
Εγώ έχω ένα σενάριο. Το πούλησε η γιαγιά, το πήρε εκείνος, πήγε το έδειξε, δεν άρεσε το παιδί στον πωλητή το πέταξε σε έναν κάδο και σηκώθηκε και έφυγε. Σενάρια όσα θέλετε».
Οι μπίζνες του Βαρδινογιάννη και η απομόνωση της Τζίνας στο «νεκροταφείο των πλουσίων» πυροδότησαν το διαζύγιο που εξελίσσεται σε ματωμένο πόλεμο, με θύματα τα παιδιά που ποτέ δεν φταίνε
Δυσδιάκριτη η απόσταση ανάμεσα στον έρωτα και το μίσος. Αγαπηθήκαμε. Και τώρα θα «σκοτωθούμε». Ετσι, από την ερωτική κλίνη καταλήγουν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Και οι επώνυμοι στα μανταλάκια των περιπτέρων. Ετσι, από το «αγάπη μου» στο «εχθρός μου». Και έτσι η ιστορία του Παύλου με την Τζίνα θυμίζει τη σχέση του Ολιβερ με την Μπάρμπαρα. Του Μάικλ Ντάγκλας με την Κάθλιν Τέρνερ στην αλησμόνητη και εμβληματική ιστορία «Ο πόλεμος των Ρόουζ».
Μεταφορική και συμβολική η ονομασία «Rose». Τριαντάφυλλο. Ροδοπέταλα. Και είναι οξύμωρο και αντιφατικό. Γιατί, πώς είναι ποτέ δυνατόν να υπάρξει και να συμβεί πόλεμος ανάμεσα σε δύο «τριαντάφυλλα»; Κι όμως, μπορεί. Και συμβαίνει άπειρες φορές, σε άπειρους γάμους, μετά από άπειρα ειδύλλια και από άπειρα ζευγάρια. Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου!
Καταρρακτώδης, όξινη βροχή
Επειδή, λοιπόν, και εγώ από διαζευγμένους γονείς. Επειδή είναι οικεία και γνώριμη η πληγή. Επειδή γύρω μου τα διαζύγια πέφτουν βροχή. Καταρρακτώδη, όξινη βροχή. Επειδή το περιβάλλον είναι τοξικό. Επειδή τους γνώρισα. Επειδή μαζί τους πολλές σκέψεις και πολλές ιδέες μοιράστηκα. Και επειδή τις κατηγορίες, από τις δικογραφίες, διάβασα. Και επειδή οι κατηγορίες είναι από ακραίες έως «δολοφονικές».
Για όλους αυτούς τους λόγους σκέφτηκα πως μια μαρτυρία, με την ψυχραιμία ενός αντικειμενικού παρατηρητή, θα ήταν χρήσιμη. Μια προσπάθεια ψηλάφησης κάποιας αλήθειας. Μια χειρονομία καλής θέλησης. Μια γέφυρα ψυχραιμίας, αυτογνωσίας και συμφιλίωσης. Μακριά από το σκάνδαλο. Μακριά από την αγοραία πρόκληση. Και μακριά από το λάδι που μπορεί να φουντώσει ακόμα περισσότερο την πυρκαγιά. Η ακεραιότητα, έλεγε κάποιος σοφός, είναι το πιο ακριβό πράγμα στον κόσμο. Και το τίμημα για την απόκτηση και τη φροντίδα της, ακόμα μεγαλύτερο. Πόσοι μπορούν να παραμένουν ακέραιοι σε έναν κόσμο όπου όλοι σχεδόν αγοράζονται και όλοι θέλουν να αγοράσουν; Η τιμή της αγάπης τιμή δεν έχει. Ελεγε στο μυθιστόρημά του ο τιτάνας Κωνσταντίνος Θεοτόκης.
Κι όμως, η τιμή της αγάπης καταλήγει σε ακραίες αλληλοκατηγορίες. Συνηθισμένες σε άπειρα διαζύγια. Τα περισσότερα, σχεδόν όλα, τα αγνοούμε. Ποιος ενδιαφέρεται να ασχοληθεί με τον χωρισμό και το διαζύγιο του, φέρ’ ειπείν, Στράτου με τη, φέρ’ ειπείν, Σούλα; Ουδείς!
Ομως του Πέτρου Κωστόπουλου με την Τζένη Μπαλατσινού; Του Αλέξη Κούγια που «σκοτώθηκε» με την Εύη Βατίδου; Της Ελένης Μενεγάκη με τον Γιάννη Λάτσιο; Της Νατάσας Θεοδωρίδου με τον Ανδρέα Φουστάνο; Της Αθηνάς Ωνάση με τον Αλβάρο Αλφόνσο ντε Μιράντα Νέτο; Του Παύλου Βαρδινογιάννη με την Τζίνα Αλιμόνου;
Οι ζωές -και οι πομπές- των άλλων
Α, εδώ το ψητό! Εδώ η κλειδαρότρυπα. Εδώ το τρικούβερτο γλέντι. Εδώ τα άπλυτα. Εδώ οι ζωές των άλλων. Να χαιρόμαστε με τις ζωές των άλλων. Να ηδονιζόμαστε με τα άπλυτά τους. Τις απιστίες τους. Τα «ασημικά» τους. Που τα διαμοιράζουν στα δικαστήρια. Να τους βγάλουμε βούκινο. Να τους εξευτελίσουμε. Γιατί όχι; Αφού πρώτοι εκείνοι ευτελίζουν τον έρωτα, την αγάπη, τη σχέση τους, τα παιδιά τους. Κάπως έτσι ξεχνάμε τις δικές μας πομπές. Κάπως έτσι, φυσικά προσωρινά, ξεπλένουμε τα δικά μας άπλυτα, διαδίδοντας με μειδιάματα και χλευαστικά σχόλια τα δικά τους άπλυτα. Κάπως έτσι βολεύονται οι δικές μας ενοχές. Οι δικές μας τύψεις. Κάπως έτσι, προσωρινά, λαμβάνουμε συγχωροχάρτι για τα δικά μας «εγκλήματα». Μικρά και μεγάλα. Κάπως έτσι δικαιολογούμε μέσα μας τους χαρακτηρισμούς που είχαμε εκτοξεύσει για την πρώην γυναίκα μας, για τον πρώην σύζυγο, για τη μητέρα και τον πατέρα των παιδιών. Πως «είναι πουτάνα, κύριε πρόεδρε». Και πως «με ξυλοφόρτωνε ο άθλιος από το πρωί μέχρι το βράδυ και τις νύχτες τριγυρνούσε με τις πουτάνες του, κύριε πρόεδρε».
Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε δικηγόρο, ένα πράγμα θα σας βεβαιώσει από την πείρα του. Πως τέτοιες αλληλοκατηγορίες και τέτοιες «πολεμικές αντιπαραθέσεις» συμβαίνουν σε πολλά μα πάρα πολλά διαζύγια. Ολων των ταξικών, κοινωνικών στρωμάτων. Ολων των μορφωτικών επιπέδων. Ολων των ηλικιών. Και όλων των κατηγοριών. Ακόμα και μισή ρίζα ελιάς έχει καταλήξει λεία δύο πρώην συντρόφων. Που προκειμένου να την αποκτήσουν παραλίγο να ξεριζώσουν τα μάτια ο ένας του άλλου. Τόσο ασυγκράτητο μίσος. Και τόσο αθεράπευτη τυφλότητα! Ολα αυτά τα γράφω όχι επειδή επιθυμώ να εξωραΐσω πρόσωπα και καταστάσεις. Αλλωστε δεν έχω τίποτα να κερδίσω, να αποσπάσω κάτι από τον έναν ή τον άλλον. Ποτέ δεν ζήτησα κάτι από τους δύο. Εχει σημασία αυτό. Ούτε χρωστάω, ούτε μου χρωστάνε. Φροντίζω οι σχέσεις μου να βασίζονται σε αμοιβαία εκτίμηση. Και η εκτίμηση κερδίζεται με την ανιδιοτέλεια. Για παράδειγμα, ποτέ δεν εργάστηκα -ή έστω στιγμιαία συνεργάστηκα- με το κανάλι STAR, ιδιοκτησίας της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Ούτε με τα υπόλοιπα μέλη της μεγάλης και πανίσχυρης αυτής φαμίλιας σχετίστηκα. Ποτέ!
Η αγάπη ήρθε νωρίς
Η γνωριμία έγινε από ένα ζευγάρι κοινών φίλων. Ουδεμία σημασία έχει το όνομά τους. Το ζευγάρι είναι κουμπάροι τους. Και από την αρχή είχαν εκφράσει, σε εμένα, τα θετικά τους σχόλια για τον Παύλο και την Τζίνα. Βέβαια η πρώτη προκατάληψη που προκύπτει στις σκέψεις σου είναι πως το χρήμα και η εξουσία είναι οι δύο «σπάνιες αρετές», τα ακατανίκητα αφροδισιακά που κάνουν την καρδιά κάθε γυναίκας να ταράζεται και να υποκύπτει από τη γνωριμία με κάποιον μαικήνα. Μια γνωριμία που ίσως καταλήξει στο περιπόθητο στεφάνι. Συμβαίνει. Σε όλους. Ομως όταν τους γνώρισα από κοντά πείστηκα για τα αισθήματα που έτρεφαν ο ένας για τον άλλον. Και που διακριτικά δεν το έκρυβαν. Αλλωστε όταν για πρώτη φορά τούς συνάντησα ήδη είχε προκύψει στην οικογενειακή τους εστία το πρώτο παιδί, η τρισχαριτωμένη Ανδριάνα.
Ενα κορίτσι που όταν το έβλεπες δεν έφερε κανένα από τα χαρακτηριστικά ενός πλάσματος κακομαθημένου από το πλούσιο περιβάλλον της. Με έναν λόγο, εκ πρώτης αλλά και δευτέρας όψεως, ο Παύλος, η Τζίνα και η μικρή Ανδριάνα δεν ανταποκρίνονταν στα γνωστά στερεότυπα, όπως «πλούσιοι και ακατάδεκτοι», «αδιάφοροι», «κυνικοί» και άλλα τέτοια.
Μάλιστα, αν θυμάμαι καλά, το οικογενειακό περιβάλλον της Τζίνας, από κάποιο χωριό κοντά στη Σπάρτη, διαθέτει και εκπέμπει αρχοντική λαϊκότητα και κοινωνική ευαισθησία. Μάλιστα ο Παύλος διαρκώς ανήσυχος για τα πολιτικά δρώμενα. Διαρκώς επιθετικός εναντίον κάθε ελληνικής παθογένειας και κάθε κομματικού μικροσυμφέροντος. Και διαρκώς, σε όλες τις συναντήσεις και τις κουβέντες, η πολιτική, με όλες τις παραλλαγές της, ήταν και είναι στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του. Η βασική αιτία αυτής της δικής του πολιτικοποίησης, και όχι κομματικοποίησης, ήταν το παρελθόν του και το προσωπικό βιογραφικό του. Επειδή μεγάλωσε στο εξωτερικό. Επειδή είχε βιωματικά εκτιμήσει τα πλεονεκτήματα οργανωμένων κοινωνιών. Και επειδή έτσι η Ελλάδα γι’ αυτόν έμοιαζε με κάτι το τριτοκοσμικό, το αθεράπευτο και το εχθρικό.
Εκείνος με την πολιτική, εκείνη με το θέατρο
Εξαιτίας αυτής της ριζωμένης σχέσης του με κάθε οργανωμένη δυτική κοινωνία, ιδιαίτερα με την Ελβετία και τις ΗΠΑ, γι’ αυτό από την αρχή της γνωριμίας μας τον άκουγα να εκφράζει τη βαθιά του επιθυμία να μετακινηθεί και να εγκατασταθεί οριστικά με την οικογένειά του στη Νέα Υόρκη. Αυτή η επιθυμία του, να φύγει από την Ελλάδα και να εγκατασταθεί στις ΗΠΑ, ήταν η αιτία της αναταραχής, της δυσαρμονίας και του διαζυγίου με την Τζίνα. Φυσικά η μετακίνηση σε μια άλλη χώρα δεν μπορεί από μόνη της να προκαλέσει μια τέτοια «πολεμική συνθήκη» ανάμεσα σε δύο αγαπημένα πρόσωπα. Ομως ποιος γνωρίζει τόσο καλά τι συμβαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι όταν κλείνει η πόρτα της κρεβατοκάμαρας; Κανείς. Ισως ούτε οι ίδιοι. Οι συζητήσεις και οι κουβέντες με τον Παύλο, εκτός από την πολιτική, ανεξάντλητη σε σημείο κόπωσης και αφόρητης επανάληψης, περιελάμβαναν και το γνωστό αντρικό αλατοπίπερο του ποδοσφαίρου, του γηπέδου και της αντιπαράθεσης. Επειδή εκείνος «βάζελος», εγώ «χανουμάκι». Και επειδή μ’ αρέσει να πειράζω τους φίλους μου, διαρκώς σχολίαζα, για να τον ερεθίσω, τα «επιτεύγματα» της ομάδας του, των προέδρων της και των αλλεπάλληλων αποτυχιών της από τον αιώνιο αντίπαλο, τους «γαύρους». Ηταν η πλάκα μας! Η Τζίνα, από την άλλη, σε διαρκή ανησυχία για την καριέρα της.
Στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Στην αρχή προσπερνούσα τους προβληματισμούς της. Πιστεύοντας ότι εκείνη και το θέατρο, πράγματα αντίθετα και ασύμβατα. Ελα τώρα, έλεγα μέσα μου. Τι σχέση μπορεί να έχει αυτή η όμορφη γυναίκα, ένα πρώην μοντέλο, με το θεατρικό σανίδι;
Ομως εκείνη με την επιμονή της με έσπρωξε να δρασκελίσω το κατώφλι μιας θεατρικής σκηνής στην οποία εμφανιζόταν. Ετσι, προς έκπληξή μου, ανακάλυψα αρκετά ίχνη ταλέντου. Και πως αν τα καλλιεργούσε πεισματικά και στοχοπροσηλωμένα, μακριά από τις ευκολίες και τις ρηχές κοσμικές, εμπορικές συνταγές, θα μπορούσε να αναδειχθεί και να καθιερωθεί ως μία από τις πολλές θεραπαινίδες του θεάτρου. Συμφωνούσε μαζί μου και μάλιστα διαρκώς μου ζητούσε να μεσολαβήσω ώστε να γνωρίσει καλλιτέχνες διαφορετικούς, απαιτητικούς, εναλλακτικούς. Ετσι, έναν απ’ αυτούς τον είχε προσκαλέσει στο πάρτυ που διοργάνωνε μία φορά τον χρόνο, αλλά εκείνος (δεν έχει σημασία το όνομά του) όχι απλώς αδιαφόρησε, αλλά, θα έλεγα, την περιφρόνησε. Λάθος του.
Αυτός ο ακατανίκητος φόβος για τα μικρόβια
Αυτή η περιφρόνηση προς κάθε γνωστό όνομα, «λερωμένο» από κοσμικότητα και φτηνή δημοσιότητα, είναι ελληνική συνήθεια. Γεγονός που δεν συμβαίνει ούτε στο Χόλιγουντ ούτε στη Γαλλία. Σε καμία σοβαρή, οργανωμένη, δυτική κινηματογραφία. Το ίδιο και με τον Σάκη Ρουβά. Που όταν τον είδα να πρωταγωνιστεί σε ένα θρίλερ με σκηνοθέτη από τον Καναδά, θαύμασα τις ερμηνευτικές, ευέλικτες, ικανότητές του. Αυτός ο εν Ελλάδι «αρχοντοεπαρχιώτικος» κομπλεξισμός είναι αθεράπευτος και ρατσιστικός!
Τις περισσότερες φορές εγώ και ο κουμπάρος του συναντούσαμε τον Παύλο μόνο του. Περίεργο; Καθόλου. Για δύο λόγους. Ο πρώτος ήταν τα τρίδυμα που ήρθαν στη ζωή τους πριν από πέντε χρόνια. Ο δεύτερος ήταν η ακατανίκητη φοβία της Τζίνας προ κάθε είδους μικρόβιο. Απίστευτο. Προφανώς, λέγαμε περιπαικτικά στον Παύλο, θα σε αναγκάζει η γυναικούλα σου να πλένεσαι και να τρίβεσαι μετά μανίας κάτω από τη βρύση του μπάνιου. Πριν ανοίξεις την πόρτα της κρεβατοκάμαρας, πριν αγγίξεις τα μωρά και πριν ακουμπήσεις οτιδήποτε στο σπίτι.
Αυτή η συστηματική απουσία της Τζίνας ήταν ο λόγος που πίστεψα και πιστεύω πως όχι απλώς διεκπεραιώνει άρτια τα καθήκοντά της ως μητέρα, αλλά το κάνει με φανατισμό σε σημείο «τρέλας». Και περιττό να πω ότι ουδέποτε ο Παύλος, σ’ αυτές τις συναντήσεις μιας αντροπαρέας, είχε εκφράσει το παραμικρό παράπονο για τη φροντίδα της αγαπημένης του προς τα παιδιά τους και την οικογένειά τους. Ούτε καν ως υπαινιγμό. Ασε που η Τζίνα και η μητέρα της επόπτευαν με άγρυπνο μάτι το περιεχόμενο κάθε κατσαρόλας, κάθε φαγητού, κάθε μεζέ, κάθε φαγώσιμου, κάθε ποτηριού. Απίστευτο. Επειδή ήταν ελάχιστες οι φορές που η Τζίνα, ως οικοδέσποινα, με είχε καλέσει στο σπίτι της, άρχισα να πιστεύω ότι αυτή η «περιφρονητική» στάση οφείλεται στους φόβους της για τα μικρόβια. Οσο λιγότεροι φίλοι στο σπίτι τόσο καλύτερα. Αυτή η φοβία λοιπόν είναι η αιτία που εκείνη αποφεύγει να πλένει σε όλο τους το σώμα κάθε ημέρα τα παιδιά της. Γιατί, όπως λένε οι δερματολόγοι, έτσι μου έχει πει η ίδια, το καθημερινό μπάνιο στα μικρά παιδιά φθείρει ανεπανόρθωτα το δέρμα τους! Οταν ο Παύλος μας ανακοίνωσε την απόφασή του να εγκατασταθεί με την οικογένειά του στο Κονέκτικατ, αυτό το πλούσιο προάστιο της Νέας Υόρκης, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα και του είπα: «Μα θα το αντέξεις;». Εκείνος, φυσικά, εξοικειωμένος με το αμερικανικό περιβάλλον και αποφασισμένος να συνεχίσει εκεί τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, δεν είχε διατυπώσει ποτέ του την παραμικρή αμφιβολία γι’ αυτή τη ριζική αλλαγή γεωγραφικού προσανατολισμού.
«Ανθρωπίνως αδύνατον να αντέξω εδώ»
Με την Τζίνα δεν το είχα συζητήσει. Ομως, όπως αργότερα είχα πει στην ίδια, ήταν μοιραίο το λάθος της που πριν απ’ αυτή τη σαρωτική αλλαγή στα πάντα, δεν είχε δοκιμάσει την αντοχή της τουλάχιστον για ένα πρώτο τρίμηνο. Το μοναδικό πράγμα που σκέφτηκα -και της το είπα- ήταν ότι η Νέα Υόρκη μπορεί να αποδειχθεί για την ίδια ανεκτίμητος θησαυρός. Θα μπορούσε να θητεύσει, ως ακροάτρια, στο θρυλικό «Actor’s Studio» ή σε κάποιον άλλο γκουρού της θεατρικής τέχνης. Διάολε. Η Νέα Υόρκη ήταν, είναι και θα είναι το κέντρο του θεατρικού σύμπαντος.
Ομως εκείνη, όπως αργότερα έμαθα, ούτε καν είχε προσπαθήσει να δρασκελίσει το κατώφλι κάποιου θεατρικού εργαστηρίου. Ομως εκείνη, όπως μου είχε πει, βρέθηκε απομονωμένη και αποκομμένη. Ομως ήταν αδύνατον να ενσωματωθεί σ’ αυτό το ψυχρό, παγωμένο περιβάλλον του Κονέκτικατ. Ομως εκεί τον χειμώνα το περιβάλλον έμοιαζε με «νεκροταφείο πλουσίων». Με έναν λόγο, όπως η ίδια είχε πει, «είναι ανθρωπίνως αδύνατον να αντέξω να μείνω εκεί».
Ενός λάθους μύρια έπονται. Ο Παύλος είχε υπογράψει δεσμευτικό και πανάκριβο συμβόλαιο για την ενοικίαση αυτής της μεγάλης και πολυτελούς μονοκατοικίας. Ο Παύλος είχε φροντίσει για την οικογένειά του να μισθώσει πλήθος υπηρετικού και άλλου προσωπικού. Ο Παύλος ήταν αδύνατον, για τον ίδιο και τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, να εγκαταλείψει και να επιστρέψει στην «τριτοκοσμική» Ελλάδα. Ο Παύλος, δηλαδή, θα έμενε εκεί. Η Τζίνα με τα παιδιά, το πρώτο καλοκαίρι των θερινών τους διακοπών, αρνήθηκε κατηγορηματικά την επιστροφή, αποφασισμένη στην Αθήνα να εγκατασταθεί! Από εκεί και πέρα το πράγμα αρχίζει να ξεφεύγει. Και η συγκατοίκηση, τις ημέρες που ο Παύλος κάθε μήνα καταφτάνει στην Αθήνα για να δει τα παιδιά του, θα μεταβληθεί σε κόλαση. Γιατί το ενοίκιο μιας μεγάλης οικίας στο Ψυχικό, στην οποία διαμένουν η Τζίνα με τα τέσσερα παιδιά, το πληρώνει ο Παύλος φυσικά. Οπως πληρώνει και το υπηρετικό προσωπικό. Ετσι η μεν Τζίνα συγκατοικεί με τον «εχθρό» της. Και έτσι συγκατοικεί με ένα επίσης «εχθρικό» προσωπικό. Γιατί ποιος μισθωτός θα τολμούσε ποτέ να πάρει το μέρος του ανθρώπου τον οποίο «εχθρεύεται» το αφεντικό του; Πάντως όχι εγώ!
Για τη σωτηρία των παιδιών, καρπών ενός αληθινού έρωτα
Και φυσικά ο Παύλος συγκατοικεί κι αυτός με τον «εχθρό» του. Αυτή η αναγκαστική συγκατοίκηση είναι που λειτουργεί ως προθάλαμος «πολεμικών εχθροπραξιών». Οι οποίες στο τέλος καταλήγουν στα δικαστήρια. Που ανάβουν φλόγες. Που οι φλόγες θα τους τσουρουφλίσουν όλους. Και που δημιουργούν τις πιο εύκρατες συνθήκες ενός ασταμάτητου και ατελείωτου «βασανιστηρίου» αμφοτέρων των πλευρών.
Το τελικό συμπέρασμα έχει να κάνει με τα παιδιά και ελάχιστα με τους γονείς. Τους πρώην «Roses». Τα πρώην «τριαντάφυλλα» που μαράθηκαν, που έβγαλαν αγκάθια και που τα αγκάθια χώνονται, πληγώνουν, ματώνουν το ένα το άλλο. Τα παιδιά λοιπόν. Μια εμπειρία, ένα βίωμα οικείο σε πολλούς, μα πάρα πολλούς εξ ημών και υμών. Γιατί πώς ένα παιδί μπορεί να ανατραφεί από μια «πουτάνα» και ένα «πρεζόνι»; Και πώς το ίδιο παιδί θα εκτιμήσει έναν πατέρα που «κακοποιούσε» τη μητέρα του; Οπως πολλοί και πολλές ισχυρίζονται στα δικαστήρια. Αλλά και πώς το ίδιο το παιδί, όταν αύριο μεγαλώσει, δεν θα ρωτήσει με αυστηρότητα τον πατέρα του και τη μητέρα του: «Μα ύστερα από δέκα χρόνια ανακάλυψες εσύ, πατέρα, πως η γυναίκα σου ήταν πουτάνα, και εσύ, μητέρα, πως ο άντρας σου ήταν βίαιος και βάναυσος;».
Για τη σωτηρία των παιδιών. Μόνο αυτών. Αποκλειστικά γι’ αυτά τα τέσσερα πλάσματα. Ηρθε ο καιρός να καλλιεργηθούν. Οχι οι τριανταφυλλιές και τα ροδοπέταλα. Αλλά η εκεχειρία, ο στοιχειώδης πολιτισμός, η ψυχραιμία, η αυτοεκτίμηση. Για τη σωτηρία τεσσάρων παιδιών που ήρθαν στον κόσμο από έρωτα αληθινό!
