Ο Κύπριος δισεκατομμυριούχος έγινε πρωταγωνιστής σε άλλο ένα μίνι-σκάνδαλο και, όπως συνήθως πράττει, το διαφήμισε ο ίδιος μέσω του λογαριασμού του στο Instagram
>Δεν υπάρχει πανδημία για τον Άλκη Δαυίδ και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φορέσει μάσκα σε δημόσιο χώρο, όπως πχ σε ένα σούπερ-μάρκετ. Και όχι μόνον αυτό, αλλά όποιος τολμήσει να του κάνει παρατήρηση, ή έστω μια σύσταση, ότι η μάσκα, καλώς ή κακώς, είναι υποχρεωτική για όλους, τότε ποιος είδε τον Δαυίδ και δεν τον φοβήθηκε.
Ο Κύπριος δισεκατομμυριούχος έγινε πρωταγωνιστής σε άλλο ένα μίνι-σκάνδαλο και, όπως συνήθως πράττει, το διαφήμισε ο ίδιος μέσω του λογαριασμού του στο Instagram. Σε ένα σύντομο βίντεο, ο Άλκης Δαυίδ εμφανίζεται εκτός εαυτού, έτοιμος να έρθει στα χέρια με κάποιον άγνωστο. Ο Δαυίδ ωρύεται «να φορέσεις εσύ τη γ@… μάσκα! Να πας εσύ να εμβολιαστείς. Φωνάξτε την αστυνομία, εγώ έτοιμος είμαι» κ.λπ.
Η σκηνή διαδραματίστηκε, πιθανότατα, σε κάποιο σούπερ-μάρκετ της αλυσίδας Coop, μάλλον κάπου κοντά στο Γκστάαντ της Ελβετίας όπου ο Δαυίδ διαθέτει σαλέ. Φυσικά, ο τόπος δεν έχει μεγάλη σημασία, παρά μόνο το πρόσωπο και το μήνυμα: Ο Άλκης Δαυίδ ανήκει στους φανατικούς αρνητές της Covid-19 και σε μια άλλη ανάρτησή του στο Instagram ανακηρύσσει τη μάσκα «τελειωμένη υπόθεση» («thing of the past»).
Ο Άλκης Δαυίδ μοιάζει εξοργισμένος με την «παγκόσμια απάτη» του κορωνοϊού και φαίνεται έτοιμος να δώσει τη μάχη για την αλήθεια. Εν τω μεταξύ, ενώ ο ίδιος αναρωτιέται γιατί δεν κάλεσαν την αστυνομία να τον συλλάβει στο σούπερ-μάρκετ, ο απόηχος του προηγούμενου σκανδάλου, με τη σύλληψή του το Μάιο του 2019 για κατοχή ινδικής κάνναβης αξίας 1,3 εκατ. δολαρίων δεν έχει σβήσει. Ίσως όμως το νέο εγχείρημα του εκκεντρικού κροίσου να είναι η σταυροφορία κατά της πανδημίας -δηλαδή της ιδέας ότι υπάρχει κάτι σαν πανδημία.
Εχοντας πατήσει τα 77 του χρόνια, συνεχίζει να αποφεύγει συστηματικά κάθε είδους δημοσιότητα, δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις ούτε φωτογραφίζεται στις σπάνιες κοσμικές εμφανίσεις που κάνει. Ως εκ τούτου, η φωτογραφία του που εξασφάλισε η «Espresso» θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ακόμη και… συλλεκτική!
Την ανάρτησε επιστήθια φίλη του στον προσωπικό λογαριασμό της στο facebook, γνωρίζοντας πως ο παλαίμαχος ηθοποιός έχει επιλέξει να μένει μακριά από τα φλας των παπαράτσι. Σύμφωνα με εκμυστηρεύσεις ανθρώπων του περιβάλλοντός του, ο Αλκης Γιαννακάς, ο οποίος μένει κοντά στην πλατεία Αμερικής, βρίσκεται καθημερινά στο Σπίτι του Ηθοποιού, όπου τα πρωινά πίνει το καφεδάκι του και βοηθάει την πρόεδρο του ιδρύματος Αννα Φόνσου να φέρει εις πέρας το σπουδαίο έργο που επιτελείται εκεί. Ο ίδιος, άλλωστε, υπήρξε και ένας εκ των πρώτων υποστηρικτών του ιδρύματος.
O Άλκης Γιαννακάς δεν έπαιξε σε πολλές ταινίες, ωστόσο υπήρξε σύμβολο ανδρισμού και ερωτισμού. Μάλιστα, υπήρξε sex symbol στην εποχή του και οι ερωτικές ιστορίες του είχαν πολυσυζητηθεί.
Τον ερωτεύτηκαν πολλές συμπρωταγωνίστριές του με τις οποίες είχε συνάψει σχέση. Η Γκιζέλα Ντάλι υπήρξε σύντροφος του για μεγάλο διάστημα και όπως είχε δηλώσει: «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άντρας και ήταν δικός μου. Ζήσαμε μια σχέση πάθους». Μαζί πρωταγωνίστησαν στην ταινία «Ο Παρθένος».
Το 1965 πρωταγωνίστησε στο «Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» και από τότε καθιερώθηκε. Η τελευταία του ταινία ήταν το 1987 και από τότε εξαφανίστηκε από τα Μέσα και έπαψε να δίνει συνεντεύξεις.
Ο Άλκης Γιαννακάς, ο «γόης» της δεκαετίας του ’60, έφυγε από την ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Οκτωβρίου σε ηλικία 80 ετών.
Ήταν Έλληνας ηθοποιός, γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις ταινίες Ένας ντελικανής (1963) και Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965).
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο και για αρκετά χρόνια ζούσε στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του. Ο σπουδαίος ηθοποιός έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ο ωραίος κακός του σινεμά».
Η κηδεία του πραγματοποιείται σήμερα, Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στο Ελληνικό, με φίλους, συγγενείς και οικογένεια, να τον οδηγούν στην τελευταία του κατοικία. Τραγική φιγούρα είναι η σύντροφός του, Κατερίνα, που βρισκόταν πλάι του μέχρι την τελευταία στιγμή.
Εικόνες από την κηδεία του Άλκη Γιάννακα
«Η σύντροφός του ήταν συντετριμμένη και υποβασταζόμενη», μετέφερε η δημοσιογράφο Μάρω Κανελλάλη, ενώ η σύντροφος του Άλκη Γιαννακά της δήλωσε: «Μετά από πολλά χρόνια κλείνει ένα κεφάλαιο ζωής».
Ποιος ήταν το «ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» – Οι γυναίκες που ερωτεύτηκε και η απομόνωση
Γεννημένος στην Αθήνα το 1941, σε μια Ελλάδα που ακόμη επουλώνει τις πληγές του πολέμου, ο Γιαννακάς έζησε από μικρός τη δυσκολία και την απώλεια. Αν και οι πληροφορίες γύρω από την οικογένειά του είναι ελάχιστες, ένα είναι σίγουρο: όταν εμφανίστηκε στον ελληνικό κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του ’60, το βλέμμα του είχε κάτι από μια σιωπηλή οδύνη.
Η μεγάλη του στιγμή ήρθε με τον «Αστέρω» (1969) και φυσικά το εμβληματικό “Μια ζωή την έχουμε” (1970), όπου ερμήνευσε τον αντι-ήρωα, τον εσωστρεφή νέο της μεταπολεμικής Ελλάδας που ασφυκτιά μέσα σε μια κοινωνία που αλλάζει. Η φιγούρα του αντρική, μελαγχολική. Κι όμως, παρά την επιτυχία, ο Γιαννακάς δεν έγινε ποτέ «σταρ». Δεν επιδίωξε το προσκήνιο, προτιμούσε τις εσωτερικές διαδρομές από τους προβολείς, και την σιωπή από την έκθεση.
Ακολούθησαν συμμετοχές σε δημοφιλείς ταινίες όπως «Μια γυναίκα στην αντίσταση», «Ο παρθένος», «Μονεμβασιά», «Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας» και «Μαντώ Μαυρογένους». Ωστόσο, ο ρόλος που καθόρισε την πορεία του ήταν εκείνος στο φιλμ «Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη». Υποδυόμενος τον χαρτοπαίχτη που εκμεταλλεύεται γυναίκες για να ζήσει, προκάλεσε αίσθηση. Η ταινία χαρακτηρίστηκε τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής και ο νεαρός τότε ηθοποιός καθιερώθηκε ως «ο ωραίος κακός» του ελληνικού σινεμά.
Ένας ηθοποιός που διάλεξε να σιωπήσει
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 και μετά, άρχισε σταδιακά να αποσύρεται. Ο Άλκης Γιαννακάς ένιωθε πως ο κινηματογράφος που αγάπησε είχε αλλάξει και η Ελλάδα μεταμορφωνόταν. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο και για αρκετά χρόνια ζούσε στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του.
Έζησε μια ζωή μακριά ήρεμη. Δεν απασχόλησε ποτέ με σκάνδαλα, δεν κυνήγησε τη δημοσιότητα. Η απουσία του, όμως, ήταν ταυτόχρονα παρουσία καθώς ήταν πάντα εκεί στα πρόσωπα των ρόλων που υποδύθηκε με αφοσίωση και αλήθεια.
Ο παθιασμένος έρωτας με την Γκιζέλα Ντάλι
Μπορεί για πολλά χρόνια να έμεινε εκτός της δημοσιότητας, όμως οι θυελλώδεις έρωτές με τις συμπρωταγωνίστριές του έκαναν τα Μέσα της εποχής «βουίζουν» όσο και οι επιτυχίες του. Η πιο γνωστή και θυελλώδης σχέση του ήταν με την Γκιζέλα Ντάλι. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας «Ο Παρθένος». «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άνδρας και ήταν δικός μου», είχε δηλώσει η ίδια χρόνια αργότερα, περιγράφοντας μια σχέση πάθους και έντασης.
Η έντονη σχέση με την Ελένη Ερήμου
Ο Άλκης Γιαννακάς έζησε έναν ακόμη δυνατό έρωτα με την ηθοποιό Ελένη Ερήμου, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ήταν ένας δεσμός σύμφωνα με τις πληροφορίες γεμάτος πάθος, αλλά και πολλές συγκρούσεις, ο οποίος δεν άντεξε στον χρόνο. Ο ίδιος, πάντως, δεν μίλησε ποτέ δημόσια για την προσωπική του ζωή, διατηρώντας πάντα την ζωή του ιδιωτική.
Τα 25 χρόνια με την σύντροφό του, Κατερίνα
Ο Άλκης Γιαννάκος μετά την αποχώρησή του από τα φώτα, έζησε τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του σε σχέση με την αγαπημένη του, Κατερίνα, η οποία τον αποχαιρέτησε μιλώντας στην εκπομπή Το Πρωινό του ΑΝΤ1, με την ίδια να λέει για εκείνον φανερά συγκινημένη.
«Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Ήμασταν μαζί 25 χρόνια. Πέρασα υπέροχα μαζί του. Τώρα, πραγματικά, θα μου λείψει πάρα πολύ, γιατί η προσωπικότητά του είναι πολύ έντονη και θα μου λείψει πάρα πολύ.
Μεγάλη απώλεια για εμένα, γιατί ήταν ο σύντροφος της ζωής μου. Κάναμε σχέδια και όνειρα και από εδώ και πέρα, γιατί δούλευε μέχρι τον Ιούνιο και τώρα βγήκε η σύνταξη και σχεδιάζαμε να ζήσουμε κάπως αλλιώς, αλλά δυστυχώς, η ζωή τα έφερε αλλιώς. Η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Δεν είχε καταλάβει την αξία του, ήταν ένας πολύ απλός άνθρωπος και δίκαιος, με αστείρευτο χιούμορ, ενέργεια μεγάλη, δίψα για τη ζωή. Ήθελε να είναι ήσυχος.
Ήθελε να είναι ήσυχος, να βγαίνει με τους φίλους του. Δεν ήθελε να έχει καμία επαφή με όλο αυτό, δεν ήθελε να είναι… Ούτε στα κανάλια έβγαινε, ούτε ήθελε να δίνει αφορμές για να τον σχολιάζουν. Δηλαδή, αυτό θέλω να το σεβαστώ απόλυτα για τον Άλκη.Γιατί ήξερα πολύ καλά ότι δεν το ήθελε. Τον ενοχλούσε πάρα πολύ. Η κηδεία θα γίνει την Πέμπτη στο Ελληνικό, στις 12 η ώρα. Δεν είμαι καθόλου καλά… δυστυχώς».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε ήσυχα στην Αθήνα, αποφεύγοντας τα μέσα ενημέρωσης και τις επίσημες εκδηλώσεις. Έμενε στην πλατεία Αμερικής και σχετιζόταν με δραστηριότητες όπως το Σπίτι του Ηθοποιού, όπου φέρεται ότι πήγαινε για να βοηθάει.
Σε μια σπάνια του δήλωση στην εφημερίδα «Espresso» τον περασμένο Μάιο, ο ηθοποιός είχε πει: «Δεν με ενδιαφέρει η δημοσιότητα ούτε και το επάγγελμά μου. Έφυγα πριν από 40 χρόνια και έφυγα ψηλά. Δεν θα επέλεγα να επιστρέψω σε καμιά περίπτωση».
Η ιστορία του Άλκη Γιαννακά δεν είναι η ιστορία ενός σταρ, είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που προτίμησε να μείνει αληθινός, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα ξεχαστεί. Μέσα στην ταπεινότητά του και την ευγένειά του θα μείνει για πάντα χαραγμένος στην μνήμη όλων για την ανθρωπιά του, κάτι που διαρκεί περισσότερο από την δόξα.
Με δρεπάνι. Με χτυπήματα στο κεφάλι. Θάνατος. Βίαιος, ψυχρός, βάρβαρος.
Δεν είμαι σίγουρη ότι σήμερα μπορείς να προσπεράσεις αυτό που συμβαίνει και να ασχοληθείς με τηλεοπτικό σανό. Για την ακρίβεια είμαι σίγουρη ότι δεν μπορώ να ακολουθήσω χνάρια σε πλατό, σε παραλίες και αρένες ριάλιτι, σε σκηνικά μυθοπλασίας και σε καλοφωτισμένα στούντιο και σε πολυτελή καμαρίνια…
Η σκέψη μου από το πρωί που το έμαθα είναι στο πεζοδρόμιο που έσφαξαν τον Άλκη. Όχι μόνο γιατί είμαι μάνα. Αλλά γιατί είμαι άνθρωπος που νιώθει πως πλέον ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού βγαίνω σε μία Μόρντορ βίας, σε ένα σκηνικό Μαντ Μαξ όπου όλα απειλούνται και εξολοθρεύονται από το φόβο και την επίθεση.
Ο Άλκης ήταν 19 ετών. Τον σκότωσαν στο ξύλο και τον έσφαξαν με δρεπάνι.
Ο Άλκης περπατούσε στον δρόμο με τους φίλους του και αυθόρμητα, όταν ρωτήθηκε «τι ομάδα είσαι», είπε «Αρης». Τότε το κτήνος, τότε τα κτήνη, οι βάρβαροι, τον έσφαξαν, τον σκότωσαν. Ένα παιδί. Εν ψυχρώ.
Δεν μπορώ να μπω στην ψυχή της μάνας και του πατέρα τού Άλκη. Δεν αντέχω, δεν μπορώ να το σηκώσω. Πώς γίναμε έτσι; Πώς αναθρέψαμε τέρατα, πως σιωπήσαμε όταν βλέπαμε τα κοφτερά δόντια, τις φωτιές από το βλέμμα να εκκολάπτονται και να μας απειλούν; Γιατί επιτρέψαμε στον φόβο και την σιωπή να γιγαντώσουν το έρεβος; Γιατί ανεχτήκαμε και ανεχόμαστε το σκοτάδι και την κατρακύλα; Γιατί απαθείς προσπερνάμε το χτυπημένο, το κακοποιημένο, το αδικημένο; Πώς αφήνουμε τα παιδιά μας κι εμάς τους ίδιους να κολυμπάμε στο ψέμα, στην επίπλαστη ευδαιμονία, στις ψευδαισθήσεις; Πώς το «μην ανακατεύεσαι» έγινε ευαγγέλιο της ευζωίας και της καλοπέρασης;
Ο Άλκης παρακάλεσε σπαρακτικά να σταματήσουν να τον χτυπάνε. Οποιος άκουσε την κραυγή του, σημαδεύτηκε για πάντα. Η μάνα του Άλκη με την κραυγή του παιδιού της θα κοιμάται και θα ξυπνάει.
Αναθρέψαμε τέρατα. Τα χαϊδέψαμε. Κάναμε ότι δεν βλέπαμε. Βαφτίσαμε το μίσος «μαγκιά». Επιτρέψαμε το ποδοπάτημα από το σχολικό προαύλιο κιόλας ως φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Ανεχτήκαμε νταήδες και νταηλίκια. Τους βαφτίσαμε ακόμη και γόηδες. Χαρακτηρίσαμε το χαστούκι ως δικαιολογημένη αντίδραση ζήλιας από αγάπη. Προσπαθήσαμε να κουκουλώσουμε τα αδικαιολόγητα για να μην ταράξουμε τις κοινωνικές ανισορροπίες που βαφτίσαμε ως ιερές συμβουλές «μην χαλάσεις το σπίτι σου». Ξύλο, βιασμοί, βόμβες, γκαζάκια, επιθέσεις, λεκτική βία, εκβιασμοί, διαφθορά, δολοφονία.
Έσφαξαν το παιδί.
Έσφαξαν το παιδί και το έδειραν μέχρι θανάτου μέσα στο δρόμο.
Έσφαξαν σήμερα αυτό το παιδί και αύριο κάποιο άλλο.
Η συγγραφέας Άλκη Ζέη μίλησε στα TEDxAthens, τον Φεβρουάριο του 2016 και μοιράστηκε τη δική της ιστορία. Ας τη θυμηθούμε.
«’Oλοι έχουν μια αφετηρία στη ζωή τους. Εμένα δεν ξέρω γιατί, μου πέσανε πάρα πολλές και κάθε φορά άρχιζα από έναν καινούριο δρόμο. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, τον θυμάμαι στη Σάμο. Ενώ δεν γεννήθηκα εκεί, πήγα τριών χρονών με την αδερφή μου επειδή είχε πάθει η μητέρα μας φυματίωση.
Για μένα όλος ο κόσμος ήταν η Σάμος. Αυτή ήταν η Ελλάδα. Τα πεύκα, η θάλασσα, ο παππούς που νομίζαμε ότι είναι αρχαίος Έλληνας γιατί ήταν καθηγητής αρχαίων ελληνικών και μόνο για θεούς και μύθους μάς μιλούσε. Νιώθαμε ότι αυτός είναι ένας ευτυχισμένος τόπος που δεν θέλαμε καθόλου να τον χάσουμε».
«Εκείνο που κυρίως πίστευα τότε είναι ότι μέσα στη ζωή, όπως βάζεις τα παπούτσια σου κάθε πρωί, έτσι πρέπει να πάρεις και ένα βιβλίο. Γιατί πάντα βλέπαμε τον παππού μας να κρατάει ένα βιβλίο στο χέρι, ακόμα και όταν πήγαινε περίπατο στην παραλία, διάβαζε περπατώντας.
Έτσι κι εγώ, μικρή έπαιρνα ένα βιβλίο και περπατούσα πάνω-κάτω, έτσι νόμιζα ότι έπρεπε να κάνουμε. Από αυτόν τον ωραίο τόπο φύγαμε, γιατί η μητέρα μας έγινε καλά και μας πήγανε στο Μαρούσι. Μας φάνηκε ότι πήγαμε σε μια ξένη γη, με δυο ξένους ανθρώπους που μας είπαν ότι ήταν οι γονείς μας και όταν έφυγε ο παππούς μας, νόμιζα ότι πήρε τα πάντα μαζί του. Ήταν μια καινούρια αφετηρία».
«Στο σχολείο στην Αθήνα, γνώρισα τη Ζωρζ Σαρρή και ως την τελευταία της στιγμή που έφυγε για πάντα μείναμε φίλες. Και αυτό που λέω πάντα στους νέους είναι ότι η φιλία παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή. Με την αδερφή μου μας άρεσε πολύ να διαβάζουμε ποίηση και κυρίως ποιήματα λυπητερά του Παλαμά, του Πολέμη… Τα διαβάζαμε κάθε βράδυ και κλαίγαμε. Και έτσι κάτι μού μπήκε μέσα μου, μήπως γράψω κι εγώ ποιήματα».
«Ο δίδυμος αδερφός της μητέρας μου είχε αρραβωνιαστεί μια κοπέλα. Αυτή η κοπέλα, που είχε και λίγο στραβή μύτη αλλά και κάτι μάτια που έβγαζαν φλόγες, ήταν η μεγάλη μας συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου.
Όποιος δεν την έχει γνωρίσει σαν άνθρωπο έχει χάσει πολλά κι εμείς κερδίσαμε πάρα πολλά ζώντας μαζί της. Μας έκανε να θέλουμε ν’ αγαπάμε κάτι, να ενδιαφερόμαστε για κάτι και να διαβάζουμε βέβαια. Στον γάμο της, της έγραψα ένα ποίημα. Η Διδώ το πήρε. Ήμουν 9 χρονών. Χαμογέλασε αλλά όταν κοίταξα τα μάτια της, μου φάνηκαν τόσο λυπημένα και πήρα απόφαση στη ζωή μου ότι δεν θα γίνω ποτέ ποιήτρια».
(Όταν μπήκε ο πόλεμος). «Όσο έλειπε ο πατέρας μου στην τράπεζα, που δούλευε το πρωί, το σπίτι μας γινόταν γιάφκα. Έφερνε η Διδώ τις γυναίκες της αντίστασης, την Ηλέκτρα Αποστόλου που εκτέλεσαν οι Γερμανοί, τη Μέλπω Αξιώτη, τη Ζέρβου, τη Σβόλου και όταν έφευγαν -γιατί κάπνιζαν σαν τεκέδες- η πρώτη μας αντιστασιακή πράξη με την αδερφή μου ήταν να ανοίγουμε την μπαλκονόπορτα και με τραπεζομάντιλα να αερίζουμε τον χώρο, ώστε να φύγει η μυρωδιά του καπνού, μη γυρίσει ο πατέρας μας και καταλάβει τίποτα. Η Διδώ συνήθιζε να μας λέει τότε: “Μη νομίζετε ότι δεν είναι τίποτα, είναι κάτι σπουδαίο”.
Μετά οργανωθήκαμε στην ΕΠΟΝ. Στην ΕΠΟΝ κάναμε και πάρτι ολονύχτια, γιατί δεν μπορούσαμε να γυρίζουμε αργά στα σπίτια, απαγορευόταν η κυκλοφορία.
Και βάζαμε ένα γραμμόφωνο και κάναμε ότι χορεύαμε για να μπορούμε να τυπώνουμε παράνομες εφημερίδες, προκηρύξεις κ.ά. Στο πιάνο έπαιζε ένα παιδί όλη τη νύχτα και του βάζαμε στο στόμα μαύρες σταφίδες για να μην πεινάει. Αυτό το παιδί ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις. Πολλές φορές με τη Ζωρζ -όσο ζούσε ακόμα- καθόμασταν και λέγαμε: “Μην το πούμε πουθενά αλλά τα χρόνια της κατοχής ήταν ευτυχισμένα χρόνια”, γιατί πιστεύαμε σε κάτι, είχαμε ένα όραμα, πιστεύαμε ότι πραγματικά και εμείς βοηθούμε στο να απελευθερωθεί η Ελλάδα. Λέγαμε, όταν τελειώσει η Κατοχή, θα ζήσουμε αυτό το όραμα. Τώρα αν δεν μας βγήκε, είναι άλλο θέμα…».
«Ο Κουν μες στη μαύρη Κατοχή έμαθε στον κόσμο το πραγματικό θέατρο, ένα αξέχαστο θέατρο που έχουν μείνει οι ρίζες του και σήμερα. Έτσι τσίμπησα λίγο κι εγώ και λέω μήπως βγω στη σκηνή. Ο Γιώργος μού έλεγε: “Εγώ νομίζω να γράψεις”. Δεν πήγα στη Σχολή που δίδασκε εκείνος, γιατί ήταν σίγουρο ότι δεν θα με έπαιρνε. Πήγα στη Σχολή του Ωδείου Αθηνών που δίδασκε ο Ροντήρης και ο Βεάκης και λέγανε ότι ο Ροντήρης έκανε και ένα παλούκι να μιλάει. Φαίνεται πως έκανε λίγο το παλούκι και μίλησε και τελείωσα τη Σχολή».
(Η ημέρα της απελευθέρωσης). «Η 12η Οκτωβρίου που δεν γιορτάζεται στην Ελλάδα ήταν η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου, η μέρα που πιστέψαμε ότι όλα τα όνειρά μας θα γίνουν πραγματικότητα. Αλλά δεν βάστηξε πολύ. Ήρθε ο Δεκέμβρης του 1944, που θα ‘θελα να μην είχε υπάρξει ούτε στην ιστορία ούτε στη ζωή μου. Εκεί κατάλαβα τι θα πει εμφύλιος, τι θα πει να χωριζόμαστε στα δύο, τι θα πει η διπλανή μου στο θρανίο, όταν φτάσαμε στον Βόλο που πηγαίναμε με τα πόδια και της χτύπησα την πόρτα, να με κοιτάζει σαν να βλέπει τον μεγαλύτερό της εχθρό.
Και εκεί είπα «δεν είναι δυνατόν πια να μην αγαπάμε ο ένας τον άλλον, τον άνθρωπο που ήμασταν κοντά». Όλη αυτή την αγριάδα που είχε ο Δεκέμβρης, δεν την έχω ξεχάσει. Και τώρα, όταν βλέπω τους πρόσφυγες που περπατούν χιλιόμετρα για να φτάσουν, θυμάμαι πώς περπατούσαμε εμείς για να ξεφύγουμε όταν τέλειωσε ο Δεκέμβρης. Δεν φοβήθηκα ποτέ στη ζωή μου, όσο φοβήθηκα τότε».
«Στο σπίτι του παππού στη Σάμο, στο σαλόνι, υπήρχε μια βιτρίνα και μέσα ήταν ένας τίγρης, το καπλάνι. Έτσι το έλεγα εγώ στη Σάμο και νόμιζα πως το ξέρουν όλοι στην Ελλάδα όταν έγραφα το βιβλίο. Ούτε το καπλάνι ήξερε τότε, ούτε εγώ τι ρόλο θα παίξουμε στη ζωή μας και οι δύο. Το βιβλίο μεταφράστηκε, πήρε βραβεία, μπήκε στα σχολεία (κυρίως από πείσμα των δασκάλων, γιατί πολλοί ήταν και εκείνοι που πάλεψαν για να μην μπει) και αυτό μου δίνει μίαν ανάταση. Όταν το έγραφα, δεν ήξερα ότι γράφω βιβλίο για παιδιά. Ήθελα να πω τις αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια».
«Να είστε μαζί, να αγαπιέστε και να βοηθάει ο ένας τον άλλον. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε σήμερα, να παρασταθούμε ο ένας στον άλλον και υλικά αλλά και ψυχικά, για να μην μας πάρει η κατάθλιψη. Είναι πολύ φοβερό να πάθουμε κατάθλιψη σαν λαός, γι’ αυτό νομίζω ότι πρέπει μέσα μας να έχουμε μια μικρή φλόγα, μια μικρή χαρά και τότε θα δείτε πως όλα θα είναι πιο ανάλαφρα. Είναι δύσκολα χρόνια, όσο κρίση και αν υπάρχει όμως, έστω και σε ένα πολύ μικρό πράγμα να ελπίζετε, σιγά σιγά θα γίνει ένα μεγάλο παζλ».
Τα τελευταία 11 χρόνια ο Γιώργος Αλκαίος απέχει από τα μουσικά δρώμενα μιας και ζει μόνιμα στη Μήλο και δραστηριοποιείται στον τουριστικό κλάδο.
Ο τραγουδιστής αποφάσισε να επιστρέψει λέγοντας το «ναι» στην πρόταση που δέχτηκε από το Mega. Λίγο πριν τον απολαύσουμε στο «Σπίτι με το Mega» παραχώρησε την πρώτη του τηλεοπτική συνέντευξη έπειτα από τόσα χρόνια.
«Το ότι ξανατραγούδησα, που εγώ δεν τραγουδάω ούτε στο μπάνιο, είχα να τραγουδήσω 11 χρόνια, ήταν ωραία. Τα χρόνια που έλειψα δεν έχασα τίποτα. Είδα πράγματα που στεναχωρήθηκα, ήταν πάρα πολύ σκληρά για όλο τον κόσμο, αλλά στο μουσικό φάνηκε ποιος το ‘χει και ποιος δεν το ‘χει», είπε αρχικά στον Αντώνη Δημητριάδη και στην κάμερα της εκπομπής Mega Star.
O ίδιος μίλησε και για τη σχέση του με την τεχνολογία λέγοντας χαρακτηριστικά: «Μπορεί να μην έχω social media αλλά όσοι με θεωρούν… δεινόσαυρο επειδή δεν έχω social media τους λέω ότι στα υπόλοιπα που έχουν να κάνουν με το διαδίκτυο τους… έχω όλους. Ότι έχει να κάνει με τη μουσική μου ασχολούμαι εγώ και στο τεχνικό κομμάτι. Τώρα ετοιμάζω έναν δίσκο με 32 μουσικούς από το Ιράν μέχρι την Βενεζουέλα, όλους αυτούς τους ψάχνω πάνω από 1,5 χρόνο».
Όσο για το αν σχεδιάζει να επιστρέψει στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας αρκέστηκε να σχολιάσει: «Θα επιστρέψω στις νυχτερινές πίστες όταν τελειώσει όλος αυτός ο διαχωρισμός, δεν είναι η φύση μου τέτοια με όλο αυτό».
Δείτε το βίντεο:
Επέστρεψε με μονόλογο στον αέρα του Mega – «Για όσους με ξέρετε, γεια σας»
Ο Γιώργος Αλκαίος μετά από πολλά χρόνια αποχής από την δισκογραφία και τα φώτα της δημοσιότητας, επέστρεψε σε μια μοναδική εμφάνιση στον τηλεοπτικό αέρα του Mega.
Το βράδυ του Σαββάτου ήταν αφιερωμένο στον Γιώργο Αλκαίο ο οποίος βρέθηκε στο Σπίτι με το Mega ανοίγοντας την βραδιά με έναν μονόλογο για τα χρόνια της αποχής του αλλά και την επανεμφάνισή του.
«Κυρίες και κύριοι, καλωσήρθατε στο Σπίτι με το MEGA. Για όσους δεν με ξέρετε, είμαι ο Γιώργος Αλκαίος. Για όσους με ξέρετε, γεια σας! Τι κάνετε; Πως είμαστε; Πέρασαν λίγα χρόνια αλλά στο μυαλό μου είχα να βγάλει ένα επετειακό άλμπουμ μετά από 11 χρόνια απουσίας μέχρι που ήρθε αυτή η πρόταση από το Mega. Η αλήθεια είναι ότι μέσα στα δύσκολα χρόνια, που ζούμε όλοι, η μουσική είναι το μόνο που ανυψώνει την ψυχή και το νέο Mega έφερε νέες ιδέες τα τελευταία δύο χρόνια και στηρίζει ενεργά όλο τον καλλιτεχνικό χώρο», είπε ο Γιώργος Αλκαίος στον αέρα του Mega.
Ο Γιώργος Αλκαίος ήταν καλεσμένος στην εκπομπή “The 2night show” με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου το βράδυ της Δευτέρας.
Ο τραγουδιστής μίλησε για την απόφασή του να πουλήσει ό,τι είχε στην Αθήνα και να πάει να ζήσει μόνιμα στη Μήλο πριν έντεκα χρόνια και ν’ ασχοληθεί με τον τουρισμό, αγοράζοντας ένα υπέροχο οικόπεδο όπου έχτισε το σπίτι του και 8 πολυετελή ενοικιαζόμενα δωμάτια.
Μάλιστα, όπως ο ίδιος είπε έχει ασχοληθεί προσωπικά με τον τουρισμό και με τους καλεσμένους του, ενώ τον πρώτο καιρό δεν κοιμόταν αν δεν επέστρεφαν όλοι οι πελάτες του το βράδυ για να κοιμηθούν.
Στην εκπομπή έδειξαν και πλάνα από τα δωμάτια μπροστά στη θάλασσα τα οποία έχουν υπέροχη θέα, τζακούζι και πισίνα.
Είπε μεταξύ άλλων ο Γιώργος Αλκαίος:
“Ουσιαστικά η Eurovision με έκανε να βάλω κάτω τον εαυτό μου και να τον σαπίσω στο ξύλο σε πολύ υψηλό επίπεδο, όταν βρισκόμουν στο νησί. Δεν ήμουν καλά ισορροπημένος μέσα μου. Δεν έβρισκα κοινωνικό πλαίσιο να μπορώ να μιλήσω με ανθρώπους. Βρήκα πλέον άλλες λύσεις, όπως το διάβασμα. Η πρώτη μου επιτυχία έγινε όταν ήμουν 19, με πήρε η μπάλα και μέχρι να φτάσω στα 40 που έγινε η Eurovision, είπα ότι πρέπει να κάνω κάτι”.
“Έκλεισε ο κύκλος γι’ αυτό που έκανα. Εγώ το έλεγα χρόνια σε συνεντεύξεις μου και δεν με πήρε κανείς στα σοβαρά. Δεν θέλω να γίνω 60 χρονών και να είμαι επάνω σε μια πίστα. Δεν με φανταζόμουν έτσι. Και αυτό έκανα. Το 2000 με 2010 δεν ήθελα να δουλέψω μέσα σε αυτό, άλλαξε όλη η δουλειά. Μπήκαν τα ριάλιτι και νέα παιδιά μετά από το 2002 και έβλεπα να πηγαίνουμε προς την αντιμουσική… Εβλεπα να έρχεται μεγάλη καταστροφή (σ.σ. στο χώρο της μουσικής) και ήρθε, μετά το 2010”, τόνισε χαρακτηριστικά ο 50χρονος τραγουδιστής.
Δείτε όλα όσα είπε ο Γιώργος Αλκαίος για την απόφασή του να τα αφήσει όλα και να πάει στη Μήλο:
Γενικά αίθριος αναμένεται ο καιρός τη Δευτέρα, με τοπικές μόνο νεφώσεις κατά διαστήματα.
Η ορατότητα στα ηπειρωτικά θα είναι τοπικά περιορισμένη, τόσο έως το πρωί όσο και προς το τέλος του εικοσιτετραώρου, σύμφωνα με το Meteo.
Η θερμοκρασία στη Δυτική Μακεδονία θα κυμανθεί από -3 έως 17 βαθμούς Κελσίου, στην υπόλοιπη Μακεδονία και στη Θράκη από 0 έως 18, στη Θεσσαλία από 2 έως 19, στην Ήπειρο από 1 έως 15, στη Δυτική Στερεά από 1 έως 16, στην υπόλοιπη Στερεά από 1 έως 20, στην Πελοπόννησο από 1 έως 18 στα νησιά του Ιονίου από 2 έως 16, στα νησιά του Βορείου και Ανατολικού Αιγαίου από 3 έως 18, στις Κυκλάδες από 6 έως 17, στα Δωδεκάνησα από 10 έως 17 και στην Κρήτη από 5 έως 21 βαθμούς Κελσίου.
Οι άνεμοι στο Κεντρικό και Βόρειο Αιγαίο θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 3 έως 5 μποφόρ. Στο Νότιο Αιγαίο οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 4 έως 6 μποφόρ. Στο Ιόνιο οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις 2 έως 4 μποφόρ.
Στην Αττική αναμένεται αίθριος καιρός με αραιές μόνο νεφώσεις κατά διαστήματα. Οι άνεμοι θα πνέουν από βορειοδυτικές διευθύνσεις έως 3 μποφόρ όμως το μεσημέρι και απόγευμα θα γίνουν πρόσκαιρα μεταβαλλόμενοι έως 3 μποφόρ. Η θερμοκρασία στο κέντρο των Αθηνών θα κυμανθεί από 10 έως 20 βαθμούς Κελσίου.
Στον νομό Θεσσαλονίκης αναμένεται αίθριος καιρός με αραιές μόνο νεφώσεις κατά διαστήματα. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις έως 3 μποφόρ και το μεσημέρι πρόσκαιρα 2 έως 4 μποφόρ. Η ορατότητα προς το τέλος του εικοσιτετράωρου θα είναι τοπικά περιορισμένη. Η θερμοκρασία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης θα κυμανθεί από 8 έως 17 βαθμούς Κελσίου.
Ο καιρός τη Δευτέρα σύμφωνα με την Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία
Αίθριο καιρό προβλέπει και η ΕΜΥ, με αραιές νεφώσεις κατά περιόδους κυρίως στα βόρεια.
Οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 3 με 5 και από το απόγευμα στα νότια τοπικά 6 μποφόρ.
Η θερμοκρασία θα σημειώσει άνοδο και θα φτάσει στις περισσότερες περιοχές τους 18 με 20 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή σε επίπεδα υψηλότερα για την εποχή κατά 5 με 6 βαθμούς. Τις πρωινές ώρες στα βόρεια ηπειρωτικά θα σημειωθεί κατά τόπους παγετός.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος με αραιές νεφώσεις μέχρι το απόγευμα.Ανεμοι: Δυτικοί βορειοδυτικοί και στη Θράκη δυτικοί νοτιοδυτικοί, 2 με 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από -01 (μείον 1) έως 18 βαθμούς Κελσίου. Στη δυτική Μακεδονία 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.
Καιρός: Γενικά αίθριος, με λίγες πρόσκαιρες νεφώσεις τις πρωινές ώρες.
Ανεμοι: Μεταβλητοί 2 με 4 και στο Ιόνιο δυτικοί βορειοδυτικοί τοπικά 5 μποφόρ στα νότια.
Θερμοκρασία: Από 02 έως 19 βαθμούς Κελσίου. Στο εσωτερικό της Ηπείρου 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΥΒΟΙΑ, ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ
Καιρός: Γενικά αίθριος.
Ανεμοι: Δυτικοί βορειοδυτικοί 3 με 5 και στα νότια τοπικά 6 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 01 έως 19 βαθμούς Κελσίου.
ΚΥΚΛΑΔΕΣ, ΚΡΗΤΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος.
Ανεμοι: Δυτικοί βορειοδυτικοί 3 με 5 και βαθμιαία στην Κρήτη 5 με 6 μποφόρ. Από το μεσημέρι στις Κυκλάδες θα στραφούν σε νοτιοδυτικούς.
Θερμοκρασία: Από 08 έως 19 βαθμούς Κελσίου.
ΝΗΣΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ – ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ
Καιρός: Γενικά αίθριος με αραιές νεφώσεις στα βόρεια μέχρι το απόγευμα.
Ανεμοι: Νοτιοδυτικοί 3 με 5 και στα Δωδεκάνησα δυτικοί βορειοδυτικοί πρόσκαιρα έως 6 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 09 έως 19 βαθμούς Κελσίου. Στα βόρεια 2 με 3 βαθμούς χαμηλότερη.
ΘΕΣΣΑΛΙΑ
Καιρός: Γενικά αίθριος με αραιές νεφώσεις κατά τόπους μέχρι το μεσημέρι.
Ανεμοι: Δυτικοί βορειοδυτικοί 3 με 4 μποφόρ και από το μεσημέρι δυτικοί νοτιοδυτικοί.
Θερμοκρασία: Από 01 έως 17 βαθμούς Κελσίου.
ΑΤΤΙΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος.
Ανεμοι: Δυτικοί βορειοδυτικοί 3 με 4 και από το μεσημέρι τοπικά 5 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 05 έως 18 βαθμούς Κελσίου.
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Καιρός: Γενικά αίθριος, με αραιές νεφώσεις μέχρι το μεσημέρι.
Ανεμοι: Βόρειοι βορειοδυτικοί 3 με 4 μποφόρ.
Θερμοκρασία: Από 03 έως 17 βαθμούς Κελσίου.
«Οι Αλκυονίδες διαρκούν περισσότερο στην Αττική»: Ο Θοδωρής Κολυδάς εξηγεί
Το φαινόμενο των Αλκυονίδων ημερών εξηγεί σε ανάρτησή του διευθυντής της ΕΜΥ, Θοδωρής Κολυδάς.
Ο κ. Κολυδάς, αφού ορίζει τις «Αλκυονίδες ημέρες», διευκρινίζει ότι το φαινόμενο δεν είναι ίδιο σε όλη την Ελλάδα, καθώς κάποιες περιοχές μπορεί να έχουν «ημέρες καλοκαιρίας» και άλλες όχι.
Στην Αττική, δε, όπως αναφέρει, Αλκυονίδες διαρκούν συνήθως περισσότερο, εξηγώντας ότι «αυτό συμβαίνει γιατί με την αύξηση της θερμοκρασίας στην καρδιά του χειμώνα δημιουργείται αντικυκλωνική κυκλοφορία πάνω από την Αττική, δηλαδή δημιουργείται ένα πεδίο υψηλών πιέσεων, που «παγιδεύει» τις θερμές μάζες της ατμόσφαιρας στο ίδιο σημείο για περισσότερες ημέρες».
Η ανάρτηση του Θοδωρή Κολυδά
✅Αλκυονίδες ημέρες ορίζονται οι «ημέρες καλοκαιρίας» μεταξύ της 16ης Δεκεμβρίου και της 16ης Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη υπερβαίνει τους 16 βαθμούς Κελσίου.
Τις ημέρες αυτές, για να τις ονομάσουμε Αλκυονίδες, ο καιρός θα πρέπει να «κυλήσει» με λίγα σύννεφα και η μέση ταχύτητα του ανέμου δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 6 κόμβους, δηλαδή η μέση ένταση του ανέμου να μην ξεπερνά τα 2 μποφόρ.
✅Η συμπεριφορά των Αλκυονίδων δεν είναι ίδια σε όλη την Ελλάδα. Θα είχαμε την εμφάνιση ακόμη περισσότερων τέτοιων ημερών, αν δεν υπήρχε κυρίως το κριτήριο της ελάχιστης θερμοκρασίας. Ετσι, μπορεί σε κάποιες περιοχές της χώρας να έχουμε αλκυονίδες ημέρες και σε άλλες να μην έχουμε.
✅Πάντως στο λεκανοπέδιο της Αττικής οι Αλκυονίδες διαρκούν συνήθως περισσότερο και γίνονται πιο εύκολα αισθητές. Αυτό συμβαίνει γιατί με την αύξηση της θερμοκρασίας στην καρδιά του χειμώνα δημιουργείται αντικυκλωνική κυκλοφορία πάνω από την Αττική, δηλαδή δημιουργείται ένα πεδίο υψηλών πιέσεων, που «παγιδεύει» τις θερμές μάζες της ατμόσφαιρας στο ίδιο σημείο για περισσότερες ημέρες.
✅#Αλκυονίδες ημέρες ορίζονται οι «ημέρες καλοκαιρίας» μεταξύ της 16ης Δεκεμβρίου και της 16ης Φεβρουαρίου, κατά τη διάρκεια των οποίων η ελάχιστη θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 4 βαθμούς και η μέγιστη υπερβαίνει τους 16 βαθμούς Κελσίου. Τις ημέρες αυτές, για να τις… pic.twitter.com/ICqywCHrtY
Γιαννόπουλος: Οι αλκυονίδες ημέρες ήρθαν για να μείνουν
Συνεχίζεται η άνοδος της θερμοκρασία και τη Δευτέρα. Όλη την νέα εβδομάδα η θερμοκρασία θα κυμαίνεται πάνω από τα κανονικά επίπεδα. Οι αλκυονίδες ημέρες ήρθαν για να μείνουν μέχρι τουλάχιστον τις 15 Φλεβάρη δεν αναμένεται κάποια ψυχρή εισβολή, όπως αναφέρει ο μετεωρολόγος της ΕΡΤ Παναγιώτης Γιαννόπουλος.
Πιο αναλυτικά, τη Δευτέρα προβλέπεται γενικά αίθριος καιρός με λίγες πρόσκαιρες τοπικές νεφώσεις. Οι άνεμοι θα πνέουν από δυτικές διευθύνσεις 3 με 5 και από το μεσημέρι στα νότια τοπικά έως 6 μποφόρ. Η θερμοκρασία θα σημειώσει περαιτέρω άνοδο και θα φτάσει στις περισσότερες περιοχές τους 17 με 19 βαθμούς Κελσίου, δηλαδή σε επίπεδα υψηλότερα από τα κανονικά για την εποχή κατά 4 με 5 βαθμούς.
Στην Αττική ηλιοφάνεια. Ασθενείς οι άνεμοι. Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 9 έως 18 βαθμούς.
Στην Θεσσαλονίκη επίσης προβλέπεται μια ημέρα με αίθριο ουρανό. Οι άνεμοι μεταβλητοί ασθενείς, Η θερμοκρασία θα κυμανθεί από 6 έως 17 βαθμούς.
Μπορεί η Αλιόνα Αμπράμοβα να μην είχε μπει στο σπίτι του GNTM 2 και να κόπηκε από τους κριτές στις οντισιόν, ωστόσο, όλοι την θυμόμαστε από τις δηλώσεις της, οι οποίες είχαν γίνει viral.
Τώρα η 30χρονη Αλιόνα, που είναι ιδιαίτερα ενεργή στα social media, έκανε γνωστό πως γύρισε στην πατρίδα της, την Λευκορωσία, καθώς έφυγε από τη ζωή ο… Sugar Daddy της.
Σε πολλά από τα βίντεο που μοιράζεται δείχνει πως ήταν η ζωή της πριν, όταν της τα πλήρωσε όλα ο άντρας με τον οποίο έβγαινε και είχε πολλά χρήματα και πως είναι τώρα που δεν έχει καθόλου λεφτά και χρειάζεται να δουλεύει στην Λευκορωσία.
Ωστόσο, να σημειώσουμε πως μπορεί απλά να είναι χιουμοριστικά βίντεο, αφού σε παλαιότερο σχόλιο της είχε πει ότι χαίρεται όταν υπάρχουν άνθρωπο να καταλαβαίνουν το χιούμορ της.
Η αγαπημένη ηθοποιός Αλίνα Κωτσοβούλου μίλησε για την εγκυμοσύνη της σε μεγαλύτερη ηλικία, την οποία κατάφερε να κρατήσει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
«Για μένα, με τον τρόπο με τον οποίο βιώνω τη ζωή μου με τον σύντροφό μου, η εγκυμοσύνη μου ήταν κάτι ιδιωτικό. Καταλαβαίνω ότι κάποιος κόσμος – όχι πολύς – μπορεί να ενδιαφέρεται, αλλά το θεώρησα πολύτιμο για να το βγάλω προς τα έξω. Το παιδί το έκανα στα 41 μου, στα 38 γνώρισα τον άντρα μου.
Δεν είχα κάνει κατάψυξη ωαρίων, το παιδί ήρθε με τη βοήθεια του Θεού, με πολλή χαρά, έρωτα, αγάπη και με κάποια σταθερότητα. Με τον κρίνο δε γίνεται το παιδί. Όλα γίνονται. Έχω μια καταπληκτική γυναικολόγο που τη συμβουλεύτηκα, είχα μια πολύ καλή εγκυμοσύνη» είπε η Αλίνα Κωτσοβούλου στην Κατερίνα Καινούργιου.
Στη συνέχεια, η ηθοποιός αποκάλυψε και τον ρόλο που έπαιξαν ο Θοδωρής Αθερίδης και ο Γιάννης Ζουγανέλης στην απόφασή της να κάνει παιδί στα 41 της χρόνια.
«Και θα σας πω και μια ιστορία. Έκανα παιδί επειδή με πίεσαν ο Αθερίδης και ο Ζουγανέλης. Παίζαμε μαζί στην παράσταση, “Πράματα και θάματα” εκείνη τη χρονιά, είχαν γνωρίσει τον σύντροφό μου, τον Μάριο και με ρώτησε ο Θοδωρής Αθερίδης, που έκανε πολύ νέος τη κόρη του, αν θέλω να κάνω παιδί, του είχα πει ναι. Οι ηθοποιοί, επειδή κάνουμε αυτή τη ζωή, νομίζουμε ότι είμαστε πολύ νέοι και είχα πει στον Αθερίδη τότε, “ναι κάποια στιγμή θα κάνω”, “Αλίνα, μεγάλωσες” μου είπε.
Έρχεται και ο Ζουγανέλης, μου πιάνει την κοιλιά και λέει, “θα κάνει παιδί, θα κάνει”. Μέχρι επτά μηνών δούλευα κανονικά στο θέατρο. Ήμουν σε μια θεατρική οικογένεια που με φρόντισαν πολύ. Δεν ήταν τόσο κρυφή η εγκυμοσύνη, έπαιζα στο θέατρο με την κοιλιά. Απλά δε το διατυμπάνισα… Αν βρεθώ σε έναν πολυχώρο με το παιδί, δε θα φωτογραφηθώ… Προσπαθώ, όσο μπορώ – δε θεωρώ ότι είμαι καμιά σπουδαία, μια δουλειά κάνω – να το προφυλάσσω» είπε.
