Μια συγκινητική πρωτοβουλία της μητέρας του Άλκη Καμπανού πήρε σάρκα και οστά: ένα λεωφορείο με το όνομα του αδικοχαμένου φιλάθλου θα πηγαίνει βόλτες παιδιά με αυτισμό στη Βέροια.
Βόλτες με το λεωφορείο που αποκτήθηκε στη μνήμη του δολοφονημένου Άλκη Καμπανού, το οποίο και φέρει την προσωπογραφία του 19χρονου φοιτητή που έπεσε θύμα οπαδικής βίας την 1η Φεβρουαρίου του 2022 στην περιοχή Χαριλάου της Θεσσαλονίκης θα πηγαίνουν από δω και στο εξής παιδιά με αυτισμό στη Βέροια.
Λίγες ημέρες μετά τη δολοφονία του Άλκη, η μητέρα του Μελίνα, θέλησε να κάνει τον πόνο προσφορά προς τον σύλλογο «Μ.Α.μ.Α. – Μέριμνα Ατόμων με Αυτισμό», με έδρα τη Βέροια Ημαθίας, και ζήτησε τα χρήματα καμπάνιας από τον απλό κόσμο να τα καταθέσουν για την αγορά ενός μίνι βαν που θα μεταφέρει τα παιδιά αυτά με άνεση και ασφάλεια στις καθημερινές τους ανάγκες και υποχρεώσεις.
«Ήταν πέρσι τον Φεβρουάριο, μόλις λίγες ημέρες μετά τον βίαιο θάνατο του Άλκη. Στη μητέρα του Μελίνα και τη θεία του Έλσα, εθελόντριες και φίλες για χρόνια του συλλόγου μας, προτάθηκε στο πλαίσιο τηλεοπτικής συνέντευξης στο Star και στην εκπομπή “Αλήθειες με τη Ζήνα”, να γίνει μια καμπάνια συγκέντρωσης χρημάτων στη μνήμη του 19χρονου. Αυθόρμητα, η μητέρα του είπε να προσφερθούν συμβολικά στο σύλλογο μας γιατί μας γνώριζε, όπως και τις ανάγκες μας», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του συλλόγου «Μ.Α.μ.Α. – Μέριμνα Ατόμων με Αυτισμό» Ελένη Γεωργιάδου – Στεφανάκη.
Όπως είπε η κ. Γεωργιάδου – Στεφανάκη, η ανταπόκριση του κόσμου ήταν μεγάλη κι ενώ αρχικά ο σύλλογος σχεδίαζε να αποκτήσει ένα μίνι βαν εννέα θέσεων, τελικά κατάφερε να αγοράσει ένα λεωφορείο δεκαεννέα θέσεων. «Υπήρχε κόσμος που έβαζε στο λογαριασμό μας διάφορα ποσά. Υπήρχαν άνθρωποι που έβαλαν ένα ευρώ και αυτό το ένα ευρώ, ως μητέρα που μεγαλώνω παιδί ΑμΕΑ, το εκτίμησα γιατί το έκαναν με τη ψυχή τους».
Το Σάββατο τα εγκαίνια
Τα εγκαίνια του λεωφορείου, που είναι έτοιμο για πολλές και όμορφες βόλτες, θα πραγματοποιηθούν το ερχόμενο Σάββατο, 8 Οκτωβρίου, με το σύνθημα «Πάμε βόλτα τα όνειρά μας με τον Άλκη». Ο σύλλογος εκφράζει τις ευχαριστίες προς τους γονείς και τους συγγενείς του 19χρονου φοιτητή που θα παραστούν στα εγκαίνια καθώς, όπως λέει η κ. Γεωργιάδου – Στεφανάκη, «έχουν δώσει μαθήματα αξιοπρέπειας και μετουσίωσαν τον πόνο τους σε αγάπη και προσφορά.
Πέρα από το λεωφορείο, το όνομα του Άλκη Καμπανού έχει δοθεί και σε αίθουσα του Κέντρου Συμβουλευτικής του συλλόγου «Η Φωλιά του Άλκη». Η «Μ.Α.μ.Α.- Μέριμνα Ατόμων με Αυτισμό» «γεννήθηκε» το 2015 στη Βέροια και σήμερα υποστηρίζει 35 οικογένειες.
Ακριβώς ένας χρόνος συμπληρώνεται τα ξημερώματα της 1ης Φεβρουαρίου, από την στιγμή που ο 19χρονος Άλκης Καμπανός, έπεφτε νεκρός από τα δολοφονικά χτυπήματα της ομάδας των 12 κατηγορούμενων στην δίκη.
Από νωρίς την Τρίτη, όπως άλλωστε γινόταν σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, φίλοι, γνωστοί, φίλαθλοι και πάρα πολύς κόσμος πέρασε από το σημείο της στυγερής δολοφονίας, στη συμβολή των οδών Άλκη Καμπανού (όπως ονομάζεται πλέον) και Πλαστήρα, αφήνοντας ένα λουλούδι ή ανάβοντας ένα κεράκι και ως φόρο τιμής στον 19χρονο, ο θάνατος του οποίου συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Την ίδια στιγμή, σε όλη τη γύρω περιοχή, έχουν τοποθετηθεί προειδοποιητικές κορδέλες προκειμένου να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα, ενόψει των εκδηλώσεων μνήμης πού θα γίνουν αύριο.
Συγκεκριμένα, λόγω του τρισάγιου που θα τελεστεί στις 11:00, με πρωτοβουλία του Α.Σ Άρη και λόγω της απογευματινής συγκέντρωσης στις 18:00, μετά την οποία θα ακολουθήσει πορεία προς τον Λευκό Πύργο, τα αυτοκίνητα απαγορεύεται να παρκάρουν από τις 10:00 έως τις 20:00 στο συγκεκριμένο σημείο.
Στα χρώματα του κίτρινου, του πορτοκαλί και του σιέλ θα «ντυθούν» την Τετάρτη, στην ημέρα μνήμης της δολοφονίας του αδικοχαμένου Άλκη Καμπανού οι «ομπρέλες» του Ζογγολόπουλου στην Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης, ενώ μέλη της «Δομής εις το όνομα του Άλκη» θα οργανώσουν ένα ιδιαίτερο δρώμενο στον αύλειο χώρο του μνημείου του Λευκού Πύργου.
Επιπλέον, αν και υπήρξαν κάποια «κολλήματα» για το δρώμενο στο μνημείο του Λευκού Πύργου, στο τέλος βρέθηκε λύση για να αναδειχθεί όσο περισσότερο γίνεται η μνήμη του Άλκη.
Το μνημείο του Λευκού Πύργου ανήκει στην Εφορία Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης. Τελικά δόθηκε έγκριση να τοποθετηθεί προτζέκτορας σε σημείο του αύλειου χώρου του Λευκού Πύργου
Το χρονοδιάγραμμα της πορείας
Αρχικά, οπαδοί, παιδιά και οικογένειες θα συγκεντρωθούν στις 18.00 μ.μ. στον τόπο δολοφονίας του Άλκη Καμπανού, μεταξύ των οδών Νικ. Πλαστήρα και Άλκη Καμπανού (πρώην Θεοδ. Γαζή). Εκεί η Δομή θα προβεί σε μία κίνηση ιδιαίτερου συμβολισμού.
Στη συνέχεια, η πορεία θα κατευθυνθεί στις 19.00 μ.μ., στο Πάρκο Αθλητικής Φιλίας (απέναντι από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο). Εκεί είναι το ραντεβού με όλους τους συλλόγους, αθλητές, πολίτες που δεν θα βρίσκονται στο σημείο της δολοφονίας.
Τέλος, μέσω της Λεωφόρου Στρατού η πορεία θα καταλήξει στο μνημείο του Λευκού Πύργου. Εκεί θα υπάρξει προβολή φωτογραφιών του Άλκη, φωτογραφιών από ενέργειες που έγιναν στη μνήμη του σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και από ενέργειες της Δομής. Επίσης θα υπάρξει και ένα δρώμενο μπροστά στο Λευκό Πύργο.
Μαθητές φόρεσαν τις φανέλες των ομάδων τους και έγιναν μια αγκαλιά
Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς έστειλαν ηχηρά μηνύματα κατά της οπαδικής βίας.
Την Τρίτη το πρωί μαθητές φόρεσαν τις φανέλες των αγαπημένων τους ομάδων και έδειξαν ότι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα μεταξύ τους, συνεχίζοντας να παίζουν μαζί στο προαύλιο του σχολείου. Οι φανέλες και τα κασκόλ του ΠΑΟΚ, του Άρη, του Ηρακλή και άλλων ομάδων μπήκαν μπροστά από το συγκλονιστικό γκράφιτι που απεικονίζει τον 19χρονο Άλκη να προστατεύει τα παιδιά που φοράνε φανέλες με διαφορετικά χρώματα. Μάλιστα ετοίμασαν κι ένα συγκινητικό τραγούδι στο οποίο φώναξαν μεταξύ άλλων “είμαστε όλοι φίλοι”.
Ο δημιουργός του γκράφιτι, “Sam84”, δήλωσε ότι αυτή η δημιουργία είναι για τον Άλκη και πως θέλει να περάσει το μήνυμα ότι όλοι μπορούμε να συνυπάρχουμε ειρηνικά ανεξάρτητα της ομάδας που υποστηρίζουμε. “Θεωρούμε ότι θα ήταν όνειρο του Άλκη να μπορεί να συμβεί αυτό. Σχεδιάστηκε να βλέπει από ψηλά για να χαζεύει αυτόν τον ιδανικό κόσμο“.
Αξίζει να σημειωθεί και η δήλωση της προέδρου του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 11ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς, Μαρία Πινιατάρο.
Όπως εξήγησε, ο μικρός της γιος ανησυχούσε την προηγούμενη μέρα πως αν φορέσει τη φανέλα της αγαπημένης του ομάδας, κάποια άλλα άτομα μπορεί να του κάνουν ό,τι έκαναν και στον Άλκη. “Προσπάθησα να του δώσω να καταλάβει ότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει ξανά” είπε.
Τέλος, οι μικροί μαθητές ζωγράφισαν σε μια γωνιά του σχολείου τις λέξεις “αλληλεγγύη, συνύπαρξη, αλληλοσεβασμός”.
Η ίδια ενημέρωσε τόσο την Αστυνομία, όσο και την Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης.
Απειλές κατά της ζωής της και ύβρεις καταγγέλλει ότι δέχεται, μέσω τηλεφώνου αλλά και του διαδικτύου, η ιατροδικαστής Κατερίνα Αποστολίδου, μετά την κατάθεσή της στη δίκη για τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού, στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης.
Η ίδια ενημέρωσε τόσο την Αστυνομία όσο και την Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, ενώ προτίθεται να καταθέσει μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου.
Διαβάστε επίσης: Ο Ζοσέ Ανιγκό έχει ζήσει/κάνει/δει τα πάντα. Και τα περισσότερα δεν θα τα μάθουμε ποτέ…
Η ιατροδικαστής κατέθεσε χθες στο δικαστήριο ως μάρτυρας υπεράσπισης – τεχνική σύμβουλος, για λογαριασμό ενός εκ των 12 κατηγορουμένων, διατυπώνοντας τις επιστημονικές της διαφωνίες προς την ιατροδικαστική έκθεση που συνέταξε η συνάδελφός της Λήδα – Καλλιόπη Κοβάτση, η οποία διενήργησε τη νεκροτομή στη σορό του 19χρονου Άλκη.
Μεταξύ άλλων διαφώνησε με την αιτία θανάτου του αδικοχαμένου νεαρού, αναφέροντας πως δεν θεωρεί θανατηφόρες τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις που υπέστη το θύμα, αλλά ο θάνατός του προήλθε από αιμορραγικό σοκ, αποτέλεσμα του χτυπήματος στη μηριαία αρτηρία.
Σε φορτισμένο κλίμα συνεχίστηκε σήμερα η δίκη για τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού. Οι μητέρες των κατηγορούμενων για τον θάνατό του ζήτησαν «συγνώμη» από τους γονείς του αδικοχαμένου νεαρού.
Με την εξέταση μαρτύρων υπεράσπισης συνεχίζεται για 20η μέρα, ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης η δίκη για την «τυφλή» οπαδική επίθεση που στοίχισε τη ζωή του 19χρονου Άλκη Καμπανού.
Στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκαν συγγενικά πρόσωπα, οικογενειακοί φίλοι και εκπαιδευτικοί των 12 κατηγορούμενων που αναφέρθηκαν κυρίως στις προσωπικότητες των νεαρών εμπλεκόμενων στο φονικό επεισόδιο. Μεταξύ αυτών, μητέρες που εξέφρασαν τα συλλυπητήριά τους στους γονείς του αδικοχαμένου Άλκη, ζητώντας, με απολογητικό ύφος, «συγγνώμη» για την απώλεια του 19χρονου και την εμπλοκή των παιδιών τους.
«Καταλαβαίνουμε τη δική σας θέση, δεν είστε εδώ ως κατηγορούμενες», ήταν τα λόγια της προεδρεύουσας του δικαστηρίου προς τις τρεις γυναίκες που εξετάστηκαν σήμερα.Μεταφέροντας όσα τους εκμυστηρεύτηκαν τα παιδιά τους, πριν συλληφθούν και καταστούν κατηγορούμενα, αναφορικά με τον βαθμό συμμετοχής τους στο επεισόδιο, είπαν -καθεμία για λογαριασμό του δικού της παιδιού- ότι δεν χτύπησαν τον Άλκη ούτε ήρθαν σε σωματική επαφή μαζί του.
Συγνώμη από τους γονείς του Άλκη Καμπανού ζήτησαν μητέρες των κατηγορούμενων για τον θάνατό του / Φωτογραφία αρχείου Eurokinissi (Βασίλης Βερβερίδης)
Δίκη Καμπανού: «Θέλω να ζητήσω συγγνώμη από τη μητέρα του Άλκη»
«Είναι δύσκολο για μένα να μιλάω για την υπόθεση», κατέθεσε η μητέρα του 1ου κατηγορούμενου, σημειώνοντας ότι έχει κλονιστεί ψυχικά η υγεία της μετά το συμβάν.
Τον παρακαλούσα να μου πει την αλήθεια. Κλαίγοντας, μου είπε “ μαμά, δεν τον χτύπησα”. Αν τον είχε χτυπήσει δε θα στεκόμουν απέναντι σας.
«Θέλω να ζητήσω μια μεγάλη συγγνώμη που ο γιος μου βρέθηκε εκεί», ανέφερε η μητέρα του τέταρτου κατηγορούμενου. «Κρατούσε έναν πυρσό […] δεν πρόλαβε να δει κάτι γιατί έφυγε», κατέθεσε -μεταξύ άλλων- η ίδια για τη συμμετοχή του κατηγορούμενου γιου της, ο οποίος μετά τη δολοφονική επίθεση, έφυγε στην πατρίδα του, την Αλβανία, για να παραδοθεί τελικά κάποια 24ωρα αργότερα στις ελληνικές διωκτικές αρχές.
Η τρίτη μάρτυρας, μητέρα του 11ου κατηγορούμενου, εξέφρασε τη συντριβή της για το φονικό συμβάν, το οποίο, όπως είπε, «έπεσε σαν βόμβα μέσα στο σπίτι μας». «Δεν μπορούσα να φανταστώ πως το παιδί μου θα είχε μία τέτοια εμπλοκή», ανέφερε, σημειώνοντας ότι ο γιος της, με βάση όσα της μετέφερε, «κρατούσε ένα ξύλο και επιτέθηκε στο φίλο του Άλκη».
Οι γονείς του Άλκη Καμπανού συγκλόνισαν, μιλώντας για πρώτη φορά μετά την απόφαση του δικαστηρίου για τη δολοφονία του γιου τους.
Οι δώδεκα νεαροί που ήταν κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του Άλκη Καμπανού στη Θεσσαλονίκη καταδικάστηκαν ομόφωνα, με τους γονείς του 19χρονου να μιλούν για πρώτη φορά στην ΕΡΤ μετά την απόφαση.
«Διπλώθηκα κάτω από τον πόνο, το κλάμα και την οδύνη που ένιωσα εκείνη τη στιγμή όταν το άκουσα», λέει ο πατέρας του Άλκη Καμπανού, Αριστείδης.
«Ο Άλκης ήταν ένας πραγματικός άγγελος. Ένα παιδί γεμάτο χαρά και φως. Πάντοτε χαμογελαστός. Παντού δημιουργούσε φιλίες. Ήταν γεμάτος αγάπη. Ήξερε να δίνει» περιέγραψε η μητέρα του, Μελίνα Κακουλίδου.
Όσο για τη μοιραία νύχτα, ο πατέρας του Άλκη, είπε: «Δέχθηκα τηλεφώνημα από τον αδερφό μου. Ήταν μία κραυγή του αδερφού μου ότι σκότωσαν τον Άλκη. Το πίστεψα από την πρώτη στιγμή ενώ η σύζυγός μου δεν το πίστευε. Διπλώθηκα κάτω από τον πόνο, το κλάμα και την οδύνη» περιέγραψε συγκλονισμένος ακόμα, ο πατέρας του.
«Περισσότερο ένοχους θεωρώ τους γονείς οι οποίοι έπρεπε να δώσουν στα παιδιά τους ηθική διαπαιδαγώγηση. Δεν είναι δυνατόν να πηγαίνουν στα κλαμπ τα οργανωμένα με μαχαίρια και λοστάρια και να μην το ξέρουν οι γονείς. Και αν δεν το ήξεραν, είναι δυο φορές πιο ένοχοι» είπε με νόημα ο πατέρας του Άλκη, αναφερόμενος στους γονείς των κατηγορουμένων.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Αριστείδης Καμπανός, είπε μία φράση η οποία ανατριχιάζει: «Εγώ το είχα πει και δεν αλλάζω αυτό που είπα. Θα τους πω ότι λυπάμαι που δεν γνώρισαν τον Άλκη. “Θα γινόταν ο καλύτερος φίλος σας”. Αυτό. Και αν τυχόν έχουν συνείδηση και κάποιες τύψεις συνειδήσεως, αν τους κατατρέχουν σαν Ερινύες, μπορούν να ζητήσουν συγγνώμη στο μνήμα του Άλκη και σίγουρα θα τη δεχθεί».
Η μητέρα του αδικοχαμένου Άλκη, το 2003 εργαζόταν στο ίδιο σχολείο, με τον πατέρα της Ελένης Τοπαλούδη. Οι γονείς της Ελένης Τοπαλούδη μίλησαν στον ΑΝΤ1.
“Κούλα και Γιάννη από σήμερα είστε αδέλφια μου, έχεις μια αδερφή και έναν αδερφό εδώ στην Βέροια. Είμαστε οικογένεια, να το ξέρεις”.
Είναι τα σπαρακτικά λόγια της μητέρας του 19χρονου Άλκη προς την Κούλα Αρμουτίδου, μητέρα της δολοφονημένης Ελένης Τοπαλούδη.
Σχεδόν είκοσι χρόνια μετά οι δύο μανάδες θα θρηνούν τα παιδιά τους από βίαιες ενέργειες. .
Ο πατέρας της αδικοχαμένης Ελένης είπε στον ΑΝΤ1 “Πέσαμε από τα σύνεφα γιατί έγραφε μέσα από τα μηνύματα της ότι θυμόταν την Ελένη μας που πήγαινε δευτέρα δημοτικού τότε ποια σασκάλα είχε, σε ποιο νηπιαγωγείο πήγαινε η Κούλα, θυμόταν πολλά πράγματα”.
Χθες το πρωί, η μητέρα του Άλκη μέσα από ένα μήνυμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επικοινώνησε με την Κούλα Αρμουτίδου, περίγραφοντας όσα θυμόταν από τις κοινές τους – ευτυχισμένες τότε – στιγμές...
“Προσπάθησα να της δώσω κουράγιο. Ταυτίστηκα με τον πόνο της, μου ξύπνησε μνήμες φριχτές, μου ξύπνησε την θολούρα του μυαλού, το γκρέμισμα των συναισθημάτων με την ψυχή μου, λέω:” Α, ρε μανούλα τι σε περιμένει, μόνο θα παίρνεις ανάσες για να μπορείς να αναπνέεις, δεν θα ξανα ζήσεις”.δυστυχώς δεν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο του παιδιού”.
Ο Κύπριος δισεκατομμυριούχος έγινε πρωταγωνιστής σε άλλο ένα μίνι-σκάνδαλο και, όπως συνήθως πράττει, το διαφήμισε ο ίδιος μέσω του λογαριασμού του στο Instagram
>Δεν υπάρχει πανδημία για τον Άλκη Δαυίδ και, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να φορέσει μάσκα σε δημόσιο χώρο, όπως πχ σε ένα σούπερ-μάρκετ. Και όχι μόνον αυτό, αλλά όποιος τολμήσει να του κάνει παρατήρηση, ή έστω μια σύσταση, ότι η μάσκα, καλώς ή κακώς, είναι υποχρεωτική για όλους, τότε ποιος είδε τον Δαυίδ και δεν τον φοβήθηκε.
Ο Κύπριος δισεκατομμυριούχος έγινε πρωταγωνιστής σε άλλο ένα μίνι-σκάνδαλο και, όπως συνήθως πράττει, το διαφήμισε ο ίδιος μέσω του λογαριασμού του στο Instagram. Σε ένα σύντομο βίντεο, ο Άλκης Δαυίδ εμφανίζεται εκτός εαυτού, έτοιμος να έρθει στα χέρια με κάποιον άγνωστο. Ο Δαυίδ ωρύεται «να φορέσεις εσύ τη γ@… μάσκα! Να πας εσύ να εμβολιαστείς. Φωνάξτε την αστυνομία, εγώ έτοιμος είμαι» κ.λπ.
Η σκηνή διαδραματίστηκε, πιθανότατα, σε κάποιο σούπερ-μάρκετ της αλυσίδας Coop, μάλλον κάπου κοντά στο Γκστάαντ της Ελβετίας όπου ο Δαυίδ διαθέτει σαλέ. Φυσικά, ο τόπος δεν έχει μεγάλη σημασία, παρά μόνο το πρόσωπο και το μήνυμα: Ο Άλκης Δαυίδ ανήκει στους φανατικούς αρνητές της Covid-19 και σε μια άλλη ανάρτησή του στο Instagram ανακηρύσσει τη μάσκα «τελειωμένη υπόθεση» («thing of the past»).
Ο Άλκης Δαυίδ μοιάζει εξοργισμένος με την «παγκόσμια απάτη» του κορωνοϊού και φαίνεται έτοιμος να δώσει τη μάχη για την αλήθεια. Εν τω μεταξύ, ενώ ο ίδιος αναρωτιέται γιατί δεν κάλεσαν την αστυνομία να τον συλλάβει στο σούπερ-μάρκετ, ο απόηχος του προηγούμενου σκανδάλου, με τη σύλληψή του το Μάιο του 2019 για κατοχή ινδικής κάνναβης αξίας 1,3 εκατ. δολαρίων δεν έχει σβήσει. Ίσως όμως το νέο εγχείρημα του εκκεντρικού κροίσου να είναι η σταυροφορία κατά της πανδημίας -δηλαδή της ιδέας ότι υπάρχει κάτι σαν πανδημία.
Εχοντας πατήσει τα 77 του χρόνια, συνεχίζει να αποφεύγει συστηματικά κάθε είδους δημοσιότητα, δεν δίνει ποτέ συνεντεύξεις ούτε φωτογραφίζεται στις σπάνιες κοσμικές εμφανίσεις που κάνει. Ως εκ τούτου, η φωτογραφία του που εξασφάλισε η «Espresso» θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ακόμη και… συλλεκτική!
Την ανάρτησε επιστήθια φίλη του στον προσωπικό λογαριασμό της στο facebook, γνωρίζοντας πως ο παλαίμαχος ηθοποιός έχει επιλέξει να μένει μακριά από τα φλας των παπαράτσι. Σύμφωνα με εκμυστηρεύσεις ανθρώπων του περιβάλλοντός του, ο Αλκης Γιαννακάς, ο οποίος μένει κοντά στην πλατεία Αμερικής, βρίσκεται καθημερινά στο Σπίτι του Ηθοποιού, όπου τα πρωινά πίνει το καφεδάκι του και βοηθάει την πρόεδρο του ιδρύματος Αννα Φόνσου να φέρει εις πέρας το σπουδαίο έργο που επιτελείται εκεί. Ο ίδιος, άλλωστε, υπήρξε και ένας εκ των πρώτων υποστηρικτών του ιδρύματος.
O Άλκης Γιαννακάς δεν έπαιξε σε πολλές ταινίες, ωστόσο υπήρξε σύμβολο ανδρισμού και ερωτισμού. Μάλιστα, υπήρξε sex symbol στην εποχή του και οι ερωτικές ιστορίες του είχαν πολυσυζητηθεί.
Τον ερωτεύτηκαν πολλές συμπρωταγωνίστριές του με τις οποίες είχε συνάψει σχέση. Η Γκιζέλα Ντάλι υπήρξε σύντροφος του για μεγάλο διάστημα και όπως είχε δηλώσει: «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άντρας και ήταν δικός μου. Ζήσαμε μια σχέση πάθους». Μαζί πρωταγωνίστησαν στην ταινία «Ο Παρθένος».
Το 1965 πρωταγωνίστησε στο «Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» και από τότε καθιερώθηκε. Η τελευταία του ταινία ήταν το 1987 και από τότε εξαφανίστηκε από τα Μέσα και έπαψε να δίνει συνεντεύξεις.
Ο Άλκης Γιαννακάς, ο «γόης» της δεκαετίας του ’60, έφυγε από την ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Οκτωβρίου σε ηλικία 80 ετών.
Ήταν Έλληνας ηθοποιός, γνωστός κυρίως από τις συμμετοχές του στις ταινίες Ένας ντελικανής (1963) και Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη (1965).
Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο και για αρκετά χρόνια ζούσε στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του. Ο σπουδαίος ηθοποιός έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ο ωραίος κακός του σινεμά».
Η κηδεία του πραγματοποιείται σήμερα, Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στο Ελληνικό, με φίλους, συγγενείς και οικογένεια, να τον οδηγούν στην τελευταία του κατοικία. Τραγική φιγούρα είναι η σύντροφός του, Κατερίνα, που βρισκόταν πλάι του μέχρι την τελευταία στιγμή.
Εικόνες από την κηδεία του Άλκη Γιάννακα
«Η σύντροφός του ήταν συντετριμμένη και υποβασταζόμενη», μετέφερε η δημοσιογράφο Μάρω Κανελλάλη, ενώ η σύντροφος του Άλκη Γιαννακά της δήλωσε: «Μετά από πολλά χρόνια κλείνει ένα κεφάλαιο ζωής».
Ποιος ήταν το «ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη» – Οι γυναίκες που ερωτεύτηκε και η απομόνωση
Γεννημένος στην Αθήνα το 1941, σε μια Ελλάδα που ακόμη επουλώνει τις πληγές του πολέμου, ο Γιαννακάς έζησε από μικρός τη δυσκολία και την απώλεια. Αν και οι πληροφορίες γύρω από την οικογένειά του είναι ελάχιστες, ένα είναι σίγουρο: όταν εμφανίστηκε στον ελληνικό κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του ’60, το βλέμμα του είχε κάτι από μια σιωπηλή οδύνη.
Η μεγάλη του στιγμή ήρθε με τον «Αστέρω» (1969) και φυσικά το εμβληματικό “Μια ζωή την έχουμε” (1970), όπου ερμήνευσε τον αντι-ήρωα, τον εσωστρεφή νέο της μεταπολεμικής Ελλάδας που ασφυκτιά μέσα σε μια κοινωνία που αλλάζει. Η φιγούρα του αντρική, μελαγχολική. Κι όμως, παρά την επιτυχία, ο Γιαννακάς δεν έγινε ποτέ «σταρ». Δεν επιδίωξε το προσκήνιο, προτιμούσε τις εσωτερικές διαδρομές από τους προβολείς, και την σιωπή από την έκθεση.
Ακολούθησαν συμμετοχές σε δημοφιλείς ταινίες όπως «Μια γυναίκα στην αντίσταση», «Ο παρθένος», «Μονεμβασιά», «Τα μυστικά της αμαρτωλής Αθήνας» και «Μαντώ Μαυρογένους». Ωστόσο, ο ρόλος που καθόρισε την πορεία του ήταν εκείνος στο φιλμ «Το ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη». Υποδυόμενος τον χαρτοπαίχτη που εκμεταλλεύεται γυναίκες για να ζήσει, προκάλεσε αίσθηση. Η ταινία χαρακτηρίστηκε τολμηρή για τα δεδομένα της εποχής και ο νεαρός τότε ηθοποιός καθιερώθηκε ως «ο ωραίος κακός» του ελληνικού σινεμά.
Ένας ηθοποιός που διάλεξε να σιωπήσει
Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 και μετά, άρχισε σταδιακά να αποσύρεται. Ο Άλκης Γιαννακάς ένιωθε πως ο κινηματογράφος που αγάπησε είχε αλλάξει και η Ελλάδα μεταμορφωνόταν. Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο και για αρκετά χρόνια ζούσε στην Αθήνα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας μαζί με τη σύζυγό του.
Έζησε μια ζωή μακριά ήρεμη. Δεν απασχόλησε ποτέ με σκάνδαλα, δεν κυνήγησε τη δημοσιότητα. Η απουσία του, όμως, ήταν ταυτόχρονα παρουσία καθώς ήταν πάντα εκεί στα πρόσωπα των ρόλων που υποδύθηκε με αφοσίωση και αλήθεια.
Ο παθιασμένος έρωτας με την Γκιζέλα Ντάλι
Μπορεί για πολλά χρόνια να έμεινε εκτός της δημοσιότητας, όμως οι θυελλώδεις έρωτές με τις συμπρωταγωνίστριές του έκαναν τα Μέσα της εποχής «βουίζουν» όσο και οι επιτυχίες του. Η πιο γνωστή και θυελλώδης σχέση του ήταν με την Γκιζέλα Ντάλι. Οι δυο τους γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της ταινίας «Ο Παρθένος». «Ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου. Ήταν ο ωραιότερος και πιο περιζήτητος άνδρας και ήταν δικός μου», είχε δηλώσει η ίδια χρόνια αργότερα, περιγράφοντας μια σχέση πάθους και έντασης.
Η έντονη σχέση με την Ελένη Ερήμου
Ο Άλκης Γιαννακάς έζησε έναν ακόμη δυνατό έρωτα με την ηθοποιό Ελένη Ερήμου, στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Ήταν ένας δεσμός σύμφωνα με τις πληροφορίες γεμάτος πάθος, αλλά και πολλές συγκρούσεις, ο οποίος δεν άντεξε στον χρόνο. Ο ίδιος, πάντως, δεν μίλησε ποτέ δημόσια για την προσωπική του ζωή, διατηρώντας πάντα την ζωή του ιδιωτική.
Τα 25 χρόνια με την σύντροφό του, Κατερίνα
Ο Άλκης Γιαννάκος μετά την αποχώρησή του από τα φώτα, έζησε τα τελευταία 25 χρόνια της ζωής του σε σχέση με την αγαπημένη του, Κατερίνα, η οποία τον αποχαιρέτησε μιλώντας στην εκπομπή Το Πρωινό του ΑΝΤ1, με την ίδια να λέει για εκείνον φανερά συγκινημένη.
«Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος. Ήμασταν μαζί 25 χρόνια. Πέρασα υπέροχα μαζί του. Τώρα, πραγματικά, θα μου λείψει πάρα πολύ, γιατί η προσωπικότητά του είναι πολύ έντονη και θα μου λείψει πάρα πολύ.
Μεγάλη απώλεια για εμένα, γιατί ήταν ο σύντροφος της ζωής μου. Κάναμε σχέδια και όνειρα και από εδώ και πέρα, γιατί δούλευε μέχρι τον Ιούνιο και τώρα βγήκε η σύνταξη και σχεδιάζαμε να ζήσουμε κάπως αλλιώς, αλλά δυστυχώς, η ζωή τα έφερε αλλιώς. Η ζωή τα φέρνει αλλιώς. Δεν είχε καταλάβει την αξία του, ήταν ένας πολύ απλός άνθρωπος και δίκαιος, με αστείρευτο χιούμορ, ενέργεια μεγάλη, δίψα για τη ζωή. Ήθελε να είναι ήσυχος.
Ήθελε να είναι ήσυχος, να βγαίνει με τους φίλους του. Δεν ήθελε να έχει καμία επαφή με όλο αυτό, δεν ήθελε να είναι… Ούτε στα κανάλια έβγαινε, ούτε ήθελε να δίνει αφορμές για να τον σχολιάζουν. Δηλαδή, αυτό θέλω να το σεβαστώ απόλυτα για τον Άλκη.Γιατί ήξερα πολύ καλά ότι δεν το ήθελε. Τον ενοχλούσε πάρα πολύ. Η κηδεία θα γίνει την Πέμπτη στο Ελληνικό, στις 12 η ώρα. Δεν είμαι καθόλου καλά… δυστυχώς».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζούσε ήσυχα στην Αθήνα, αποφεύγοντας τα μέσα ενημέρωσης και τις επίσημες εκδηλώσεις. Έμενε στην πλατεία Αμερικής και σχετιζόταν με δραστηριότητες όπως το Σπίτι του Ηθοποιού, όπου φέρεται ότι πήγαινε για να βοηθάει.
Σε μια σπάνια του δήλωση στην εφημερίδα «Espresso» τον περασμένο Μάιο, ο ηθοποιός είχε πει: «Δεν με ενδιαφέρει η δημοσιότητα ούτε και το επάγγελμά μου. Έφυγα πριν από 40 χρόνια και έφυγα ψηλά. Δεν θα επέλεγα να επιστρέψω σε καμιά περίπτωση».
Η ιστορία του Άλκη Γιαννακά δεν είναι η ιστορία ενός σταρ, είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που προτίμησε να μείνει αληθινός, ακόμη κι αν αυτό σήμαινε ότι θα ξεχαστεί. Μέσα στην ταπεινότητά του και την ευγένειά του θα μείνει για πάντα χαραγμένος στην μνήμη όλων για την ανθρωπιά του, κάτι που διαρκεί περισσότερο από την δόξα.
Με δρεπάνι. Με χτυπήματα στο κεφάλι. Θάνατος. Βίαιος, ψυχρός, βάρβαρος.
Δεν είμαι σίγουρη ότι σήμερα μπορείς να προσπεράσεις αυτό που συμβαίνει και να ασχοληθείς με τηλεοπτικό σανό. Για την ακρίβεια είμαι σίγουρη ότι δεν μπορώ να ακολουθήσω χνάρια σε πλατό, σε παραλίες και αρένες ριάλιτι, σε σκηνικά μυθοπλασίας και σε καλοφωτισμένα στούντιο και σε πολυτελή καμαρίνια…
Η σκέψη μου από το πρωί που το έμαθα είναι στο πεζοδρόμιο που έσφαξαν τον Άλκη. Όχι μόνο γιατί είμαι μάνα. Αλλά γιατί είμαι άνθρωπος που νιώθει πως πλέον ανοίγοντας την πόρτα του σπιτιού βγαίνω σε μία Μόρντορ βίας, σε ένα σκηνικό Μαντ Μαξ όπου όλα απειλούνται και εξολοθρεύονται από το φόβο και την επίθεση.
Ο Άλκης ήταν 19 ετών. Τον σκότωσαν στο ξύλο και τον έσφαξαν με δρεπάνι.
Ο Άλκης περπατούσε στον δρόμο με τους φίλους του και αυθόρμητα, όταν ρωτήθηκε «τι ομάδα είσαι», είπε «Αρης». Τότε το κτήνος, τότε τα κτήνη, οι βάρβαροι, τον έσφαξαν, τον σκότωσαν. Ένα παιδί. Εν ψυχρώ.
Δεν μπορώ να μπω στην ψυχή της μάνας και του πατέρα τού Άλκη. Δεν αντέχω, δεν μπορώ να το σηκώσω. Πώς γίναμε έτσι; Πώς αναθρέψαμε τέρατα, πως σιωπήσαμε όταν βλέπαμε τα κοφτερά δόντια, τις φωτιές από το βλέμμα να εκκολάπτονται και να μας απειλούν; Γιατί επιτρέψαμε στον φόβο και την σιωπή να γιγαντώσουν το έρεβος; Γιατί ανεχτήκαμε και ανεχόμαστε το σκοτάδι και την κατρακύλα; Γιατί απαθείς προσπερνάμε το χτυπημένο, το κακοποιημένο, το αδικημένο; Πώς αφήνουμε τα παιδιά μας κι εμάς τους ίδιους να κολυμπάμε στο ψέμα, στην επίπλαστη ευδαιμονία, στις ψευδαισθήσεις; Πώς το «μην ανακατεύεσαι» έγινε ευαγγέλιο της ευζωίας και της καλοπέρασης;
Ο Άλκης παρακάλεσε σπαρακτικά να σταματήσουν να τον χτυπάνε. Οποιος άκουσε την κραυγή του, σημαδεύτηκε για πάντα. Η μάνα του Άλκη με την κραυγή του παιδιού της θα κοιμάται και θα ξυπνάει.
Αναθρέψαμε τέρατα. Τα χαϊδέψαμε. Κάναμε ότι δεν βλέπαμε. Βαφτίσαμε το μίσος «μαγκιά». Επιτρέψαμε το ποδοπάτημα από το σχολικό προαύλιο κιόλας ως φυσιολογικό και αναπόφευκτο. Ανεχτήκαμε νταήδες και νταηλίκια. Τους βαφτίσαμε ακόμη και γόηδες. Χαρακτηρίσαμε το χαστούκι ως δικαιολογημένη αντίδραση ζήλιας από αγάπη. Προσπαθήσαμε να κουκουλώσουμε τα αδικαιολόγητα για να μην ταράξουμε τις κοινωνικές ανισορροπίες που βαφτίσαμε ως ιερές συμβουλές «μην χαλάσεις το σπίτι σου». Ξύλο, βιασμοί, βόμβες, γκαζάκια, επιθέσεις, λεκτική βία, εκβιασμοί, διαφθορά, δολοφονία.
Έσφαξαν το παιδί.
Έσφαξαν το παιδί και το έδειραν μέχρι θανάτου μέσα στο δρόμο.
Έσφαξαν σήμερα αυτό το παιδί και αύριο κάποιο άλλο.
