Τα μαθηματικά δεν αρέσουν σχεδόν σε κανένα παιδί και αυτό οφείλεται στους αυστηρούς κανόνες τους. Όμως αυτή η σπαζοκεφαλιά δεν ακολουθεί κανέναν μαθηματικό κανόνα. Μπορείτε να την λύσετε;
Προσπαθήστε να φανταστείτε τους μεγάλους αριθμούς στα δεξιά ως σύνθετους αριθμούς που αποτελούνται από μερικές τιμές.
Λύση
Η λύση στην πραγματικότητα είναι πολύ απλή: κάθε αριθμός μετά το ίσον αποτελείται από τρεις ξεχωριστές τιμές, οι οποίες είναι αποτέλεσμα πολλαπλασιασμού, πρόσθεσης και αφαίρεσης των δύο αριθμών στο πρώτο μέρος της εξίσωσης.
Για παράδειγμα, 8+2 = 16106
8 * 2 = 16
8 + 2 = 10
8 – 2 = 6
Με τον ίδιο τρόπο λύνονται και υπόλοιπες εξισώσεις. Είμαστε σίγουροι πως όλοι οι αναγνώστες μας λύσανε χωρίς κανένα πρόβλημα αυτό το πρόβλημα. Πως τα πήγανε οι φίλοι σας;
Ένα συνηθισμένο και ανύποπτο Σαββατόβραδο σε ένα ιταλικό εστιατόριο, που βρίσκονταν σε ένα οικείο και γνωστό στενάκι στο κέντρο της πόλης, συνέβη κάτι εντελώς ασυνήθιστο. Συνέβη φόνος.
Ο πιανίστας του εστιατορίου βρέθηκε νεκρός . Τη στιγμή εκείνη στο χώρο βρίσκονταν μία γυναίκα που απολάμβανε τα σπαγγέτι της.
Ένα ζευγάρι που έπινε κόκκινο κρασί Τοσκάνης, ο σερβιτόρος του εστιατορίου που τους σερβίριζε την πίτσα και ο μάγειρας που ετοίμαζε την επόμενη σπεσιαλιτέ.
Ένας από αυτούς είναι ο δολοφόνος! Δες με προσοχή τη φωτογραφία και κάθε της λεπτομέρεια. Ο δολοφόνος έχει κάνει ένα μοιραίο λάθος. Μπορείς να το(ν) βρεις;
Παρακάτω θα βρεις τη λύση >>
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Ο δολοφόνος της εικόνας είναι ο μάγειρας, γιατί δεν θα μπορούσε ο μάγειρας ενός Ιταλικού εστιατορίου να φοράει ποδιά με τα χρώματα της Γαλλίκης σημαίας. Συνεπώς, ο μάγειρας δεν ανήκει σε αυτό το εστιατόριο και φόρεσε μια τυχαία ποδιά για να υποδυθεί το μάγειρα προκειμένου να διαπράξει το σχεδιασμένο του έγκλημα.
Η άνοιξη έχει ήδη φτάσει και πριν καλά καλά το καταλάβουμε θα έρθει και το καλοκαίρι. Οι περισσότεροι ανυπομονούν να βγουν έξω και να απολαύσουν τον ωραίο καιρό, αλλά μαζί με τις υψηλές θερμοκρασίες έρχονται παρέα και μερικά μικρά και ενοχλητικά πλάσματα: τα κουνούπια!
Είναι σχεδόν αδύνατον να αποφύγουμε αυτά τα ενοχλητικά ιπτάμενα έντομα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει, ότι τα κουνούπια ήταν υπεύθυνα για πάνω από 1 εκατομμύρια θανάτους, καθιστώντας τα τα πιο θανατηφόρα ζώα του πλανήτη.
Ο ιός Ζίκα είναι ένας από τους πιο πρόσφατους παγκόσμιους κινδύνους για την υγεία και μεταδίδεται μέσω των κουνουπιών.
Ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε το λογικό είναι να πάρουμε προληπτικά μέτρα. Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν εντομοαπωθητικά, που περιέχουν DEET, μια ισχυρή χημική ουσία που μπορεί να προκαλέσει μερικές πολύ άσχημες και σοβαρές παρενέργειες. Αντί να ψεκάζετε με χημικά σπρέι το δέρμα σας δοκιμάστε μια εναλλακτική λύση που περιλαμβάνει την βιταμίνη Β1 (θειαμίνη).
Είναι ένας ασφαλέστερος τρόπος για να αποφύγετε τα κουνούπια και ίσως είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεστε.
Γνωστή και ως θειαμίνη, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την βιταμίνη Β1 για να απομακρύνουν τα κουνούπια εδώ και πολλά χρόνια. Πολλοί ισχυρίζονται, ότι με μια καθημερινή δόσης βιταμίνης Β1 έχουν καταφέρει να μειώσουν δραματικά τα κουνούπια που τους τσιμπάνε.
Η βιταμίνη Β1 αλλάζει την οσμή του σώματος με έναν τρόπου που δεν αρέσει καθόλου στα κουνούπια. Η ημερήσια συνιστώμενη ποσότητα είναι 20-25 μιλιγκράμ 3 φορές την ημέρα, αλλά μπορείτε να την πάρετε και μέσω της διατροφής σας από τρόφιμα, όπως το λάχανο, το μπρόκολο, οι ηλιόσποροι και το κουνουπίδι.
Η πρώτη σκέψη που σου περνάει από το μυαλό όταν βλέπεις από κοντά ένα ελάφι ή ένα ζαρκάδι, είναι το πόσο όμορφα και ευγενή είναι τα ζώα αυτά. Η αμέσως επόμενη, όταν τα αντικρίζεις σε μια φάρμα- εκτροφείο, είναι το πώς μπορεί κανείς να βάλει στο πιάτο του ένα τέτοιο πλασματάκι, γεμάτο αθωότητα. Ήταν η πρώτη φορά που συναντούσαμε ελάφια, σταματήσαμε σε έναν επαρχιακό δρόμο για να τα θαυμάσουμε. Κάποιο κρεοπωλείο διαφήμιζε η ταμπέλα στο κτήμα…
Είδος υπό εξαφάνιση σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και ειδικά τα κόκκινα ελάφια. Η νομοθεσία απαγορεύει το κυνήγι τους αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που παρανομούν… Εκτός των άλλων, ακολουθεί κατά κύριο λόγο τα ευρωπαϊκά πρότυπα, ξεχνά όμως πως σε πολλές χώρες της Ευρώπης τα ζώα αυτά δε βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης τόσο, όσο στην Ελλάδα.
Ίσως βιαστήκαμε να κατακρίνουμε τον εκτροφέα της περιοχής που βρεθήκαμε μιας και μαθαίνουμε πως αρκετές οικολογικές οργανώσεις θεωρούν πως η ελεγχόμενη και οργανωμένη εκτροφή μπορεί να δράσει θετικά στη διάσωση του είδους και να αποτρέψει το παράνομο κυνήγι στα δάση. Ακόμα και η κατανάλωση θα είναι πιο οριοθετημένη με αυτό τον τρόπο.
Τα ελάφια στην αρχαία Ελλάδα ήταν ζώα ιερά επρόκειτο για το αγαπημένο ζώο της θεάς Αρτέμιδος, τα θαύμαζαν και τα προστάτευαν. Σύμφωνα με τη μυθολογία, στον Τρωικό Πόλεμο, όταν ο βασιλιάς Αγαμέμνονας σκότωσε το ιερό ελάφι της θεάς εκείνη απαίτησε τη θυσία της κόρης του για να καθαρίσει η αμαρτία…
Σήμερα, δεν είναι μονάχα οι χορτοφάγοι εκείνοι που δε θα ήθελαν να τα πειράξει κανείς και θα απέφευγαν να καταναλώσουν το κρέας του. Ευτυχώς, δεν είναι μια αρκετά διαδεδομένη τροφή στη χώρα μας. Θα μου πεις δεν είναι εξίσου κρίμα να θανατώνονται και τα άλλα τα οικόσιτα ζώα; Φυσικά, αλλά αν δεν μπορούμε να αποφύγουμε την κρεατοφαγία, ίσως θα ήταν καλό να μην εμπλουτίζουμε το πιάτο μας με «νέα είδη» απλά και μόνο για να γίνουν πιο γκουρμέ. Αρκετές γεύσεις έχουμε ήδη στην επιλογή μας.
Το δέρμα των ελαφιών χρησιμοποιείται στην παραγωγή ρούχων και παπουτσιών, λες και δεν υπάρχουν άλλες πρώτες ύλες. Εξίσου εξωφρενικό είναι ότι τα ζώα αυτά θανατώνονται προκειμένου από τα κέρατά τους να παραχθούν κοκάλινα αντικείμενα, μπαστούνια ακόμα και ζελατίνες (!).
Τα ελάφια και τα ζαρκάδια είναι ήσυχα ζωάκια που δεν ενοχλούνται με την ανθρώπινη παρουσία, τι και αν ο άνθρωπος μαζί με άλλα αρπαχτικά είναι οι βασικοί τους κίνδυνοι. Στη φάρμα που επισκεφτήκαμε, τα περισσότερα άφησαν κατευθείαν το φαγητό τους και μας πλησίασαν με «διάθεση» φιλική.
Τα αρσενικά ελάφια έχουν κέρατα τα θηλυκά είναι λίγο πιο μικρόσωμα. Μια ολόκληρη οικογένεια με πολύ μικρά μωρά βρέθηκε κοντά μας. Τα θηλυκά γεννούν μια φορά το χρόνο ένα με δυο ελαφάκια που τα θηλάζουν και τα προσέχουν πολύ μέχρι να μεγαλώσουν. Τα ελάφια γνωρίζουν από αγάπη και όσοι ασχολούνται με το είδος πιστεύουν πως έχουν αληθινά συναισθήματα. Λέγεται πως ένα ζευγάρι ελαφιών είναι συνήθως τόσο αγαπημένο που αν τύχει και χάσει τη ζωή του το ένα, το άλλο μπορεί και να πεθάνει από στεναχώρια και μαρασμό, έχοντας περιπλανηθεί πολλές μέρες στη φύση, μόνο του.
Τα ελάφια τα συναντάμε σε πολλές θρησκείες και παραδόσεις σε όλο τον κόσμο. Από τις προϊστορικές ζωγραφιές μέχρι τα νεότερα χρόνια, από την Ανατολή μέχρι την Αμερική. Συνήθως ο συμβολισμός τους έχει να κάνει με τη θηλυκότητα, ακόμα και σήμερα λέμε για μια ωραία γυναίκα «είναι σαν ελαφίνα». Το ελάφι σε πολλές περιπτώσεις είναι σύμβολο αγνότητας αθωότητας και συνδέεται με τις αρετές της καθαρής, όμορφης ψυχής.
Στη λαογραφία της Γαλλίας συναντάμε μια άμεση σύνδεση του ζώωου αυτού με τη γυναικεία φύση: Αν κάποιος σκοτώσει ελάφι, λέει ο λαογραφία, είναι καταραμένος να μην αγαπηθεί από καμία γυναίκα, γιατί το ελάφι είναι νεράιδα! Οι Ινδιάνοι εστιάζουν περισσότερο στον κίνδυνο, μάλλον φοβόντουσαν πιο πολύ τη γυναικεία δύναμη. Υπάρχουν φυλές που πιστεύουν πως είναι ένα πνεύμα γυναίκας που έρχεται για να προειδοποιήσει τους άνδρες για κακά μελούμενα ή ακόμα και για να τους οδηγήσει στο θάνατο.
Όσον αφορά την προσωπική σας υγιεινή, πιθανότατα έχετε αναπτύξει κάποιες καθημερινές πρωινές και νυχτερινές συνήθειες, χωρίς να τις σκέφτεστε και πολύ.
Δυστυχώς, όταν κάνουμε κάποια πράγματα “μηχανικά”, πολλές φορές δεν συνειδητοποιούμε ότι μπορεί να εκτιθέμεθα σε κίνδυνο υγείας από τις πιο ανύποπτες πηγές.
Και μία από αυτές τις πηγές είναι το ντους. Υπάρχει ένα πράγμα, που αν το συνηθίζετε στο ντους, θα μπορούσε να προκαλέσει μη αναστρέψιμη ζημιά.
Οι γιατροί λένε να μην φοράτε φακούς επαφής στο ντους
Μην μπαίνετε στο ντους ενώ εξακολουθείτε να φοράτε τους φακούς επαφής σας. Η οπτικός Charissa Lee, εκ των επικεφαλής στην Johnson & Johnson Vision Care, Inc., λέει ότι “είναι απαραίτητο να αφαιρέσετε τους φακούς επαφής προτού κάνετε μπάνιο». Αυτό συμβαίνει επειδή, όπως προειδοποιούν και τα αμερικανικά Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), οι φακοί επαφής σας δεν πρέπει ποτέ να έρχονται σε επαφή με νερό.
Δεν είναι μόνο ένα ντους που μπορεί να σας προκαλέσει βλάβη. Η οπτικός Ora Esfahani, διευθύντρια οπτομετρικών υπηρεσιών στο Southern California Eye Institute, λέει ότι πρέπει να αφαιρέσετε τους φακούς επαφής σας και πριν κολυμπήσετε, ή να πριν μπείτε σε υδρομασάζ.
Το νερό μπορεί να περιέχει επιβλαβή μικρόβια που προσκολλώνται στους φακούς επαφής
Η οπτομέτρης Gabriela Olivares, μέλος του VSP Network Eye Doctor, λέει ότι το νερό από πηγές όπως ντους, υδρομασάζ και πισίνες περιέχει πολλά είδη μικροβίων, συμπεριλαμβανομένης της ακανθοαμοιβάδας (acanthamoeba). Σύμφωνα με τον Seamus Flynn, οπτομέτρη και συνιδιοκτήτη της μάρκας γυαλιών Sapphire Eyewear, αυτό το βακτήριο μπορεί να προσκολληθεί στους φακούς επαφής, εάν τους φοράτε στο ντους.
«Εάν δεν φοράτε φακούς επαφής και το μάτι σας έρθει σε επαφή με την ακανθοαμοιβάδα, το μάτι την απομακρύνει με φυσικό τρόπο. Ωστόσο, εάν φοράτε φακούς επαφής, το βακτήριο προσκολλάται στον φακό«, εξηγεί.
Μερικά από αυτά τα μικρόβια μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές παθήσεις των ματιών, συμπεριλαμβανομένης της τύφλωσης
Η ακανθοαμοιβάδα μπορεί να προκαλέσει έναν σπάνιο, αλλά πολύ σοβαρό τύπο οφθαλμικής λοίμωξης, που ονομάζεται κερατίτιδα ακανθοαμοιβάδας, σύμφωνα με το CDC.
«Η κερατίτιδα ακανθοαμοιβάδας είναι εξαιρετικά επώδυνη και δύσκολη στη θεραπεία. Μόλις εισέλθει στο μάτι, η ακανθοαμοιβάδα απελευθερώνει πρωτεΐνες που διαλύουν τον κερατοειδή χιτώνα«, προειδοποιεί η Olivares. Ο κερατοειδής είναι το διαφανές, προστατευτικό εξωτερικό στρώμα πάνω από το μπροστινό μέρος του ματιού. «Οι χειρότερες λοιμώξεις από κερατίτιδα ακανθοαμοιβάδας μπορεί να οδηγήσουν σε τύφλωση«.
Το νερό μπορεί επίσης να κάνει τους φακούς επαφής να κολλήσουν στα μάτια σας
Σύμφωνα με το CDC, το νερό μπορεί επίσης να επηρεάσει τους φακούς επαφής προκαλώντας τους να αλλάξουν σχήμα, να διογκωθούν και να κολλήσουν στο μάτι σας. Αυτό, εκτός από ενόχληση, μπορεί επίσης να γρατζουνίσει τον κερατοειδή σας. Αυτές οι γρατζουνιές μπορούν να οδηγήσουν σε «μικροσκοπικές εκδορές στην επιφάνεια, διευκολύνοντας άλλα μικρόβια να προκαλέσουν μόλυνση«, όπως η κερατίτιδα ακανθοαμοιβάδας, λέει η Lee.
Βγάλτε τους φακούς επαφής αμέσως εάν έρθουν σε επαφή με νερό
Εάν κατά λάθος μπείτε στο ντους ενώ εξακολουθείτε να φοράτε τους φακούς σας, η Olivares συνιστά να «κλείσετε αμέσως τα μάτια σας και να βγείτε προσεκτικά από το ντους μέχρι να αφαιρέσετε σωστά τους φακούς». Εάν ήρθατε σε επαφή με επικίνδυνα μικρόβια, «μόλις αφαιρεθεί ο φακός επαφής, τα βακτήρια ή άλλα μικρόβια είναι πιο πιθανό να αφαιρεθούν από μόνα τους, καθώς τίποτα δεν θα τα κρατά πλέον στα μάτια σας», εξηγεί η Esfahani.
Σύμφωνα με την Lee, πρέπει να αφαιρείτε και να αγγίζετε τους φακούς επαφής μόνο με στεγνά χέρια. Εάν οι φακοί έρθουν σε επαφή με νερό, θα πρέπει να τους «πετάξετε ή να τους απολυμάνετε με ένα κατάλληλο διάλυμα φακού επαφής». Ορισμένα σημάδια ότι οι φακοί επαφής σας έχουν αλληλεπιδράσει αρνητικά με το νερό και έχουν βλάψει τα μάτια σας μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, ερυθρότητα, θολή όραση ή άλλα ασυνήθιστα συμπτώματα, λέει η Olivares. Εάν αντιμετωπίσετε οποιοδήποτε από αυτά τα ζητήματα, θα πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας το συντομότερο δυνατό.
Πιπεριές, πάπρικα, τσίλι, μπούκοβο και πόσες άλλες διαφορετικές ονομασίες και εκδοχές του καρπού αυτού μπορείς να σκεφτείς ότι έχεις δοκιμάσει;
Αλήθεια, οι πιπεριές είναι απ’ τα πιο ευρέως καλλιεργημένα και αξιοποιημένα φυτά, τόσο για τις γαστρονομικές εφαρμογές τους, όσο και για τις ιδιότητες των βιοενεργών συστατικών τους, που μπορεί να έχουν ακόμα και φαρμακολογικές προεκτάσεις. Είναι ένα τρόφιμο που αν το εκμεταλλευτείς σωστά, μπορεί να απογειώσει τα γεύματά σου αλλά και την υγεία του οργανισμού σου!
Από πού «κατάγονται»
Οι πιπεριές (Capsicum) είναι ένα γένος φυτών της οικογένειας των Στρυχνοειδών και της τάξης των Στυχνωδών. Είναι ιθαγενές της Αμερικής, όμως μετά την επονομαζόμενη Κολομβιανή Ανταλλαγή (Columbian Exchange) διαδόθηκε και καλλιεργήθηκε ανά τον κόσμο.
Έκτοτε έχουν χρησιμοποιηθεί ως λαχανικό ή μπαχαρικό στην μαγειρική τέχνη, στην ιατρική ή ακόμη και σαν χημικό όπλο (σπρέι πιπεριού, δακρυγόνο)
Σημειώνω, ότι βοτανολογικά πρόκειται για ένα μονοετές, αγγειόσπερμο, δικότυλο, ποώδες και θαμνώδες φυτό. Σαν καρπός θεωρείται ράγα (δηλαδή ένας καρπός στον οποίο τα σπέρματά του περιβάλλονται από μαλακή σάρκα, όπως στο σταφύλι ή στη ντομάτα). Παρότι αποδίδει παραπλήσια έντονη πικάντικη και καυτερή αίσθηση με το μαύρο πιπέρι ή το πιπέρι Σετσουάν όταν καταναλώνονται, δεν έχει καμία συγγένεια με τα φυτά αυτών των καρπών.
Ποικίλες ποικιλίες
Στο γένος Capsium ανήκουν πάνω από 27 είδη, από τα οποία 5 καλλιεργούνται συστηματικά: C. annuum, C. baccatum, C. chinense, C. frutescens και C. pubescens. Το χρώμα, σχήμα και μέγεθος ποικίλουν έντονα ακόμα και μεταξύ των ειδών, το οποίο έχει κατά καιρούς δυσκολέψει τους βοτανολόγους στην ταξινόμησή τους.
Πέρα από την επιστημονική ονοματολογία, οι πιπεριές έχουν μεγάλη ποικιλία ονομάτων ανάλογα το μέρος προέλευσης ή τον τύπο τους. Για παράδειγμα, οι πιο καυτερές πιπεριές ονομάζονται τσίλι (chilies). Οι πιο κοινές ήπιες εκδοχές αναφέρονται απλά ως «πιπεριές» ή στα αγγλικά «bell peppers». Ενίοτε, στα πιο εμπορικά προϊόντα, χρησιμοποιούνται οι τοπικές ονομασίες τους, όπως jalapeño, peperoncini, habanero, κ.ά.
Οι κλασσικές ποικιλίες που μπορείς να συναντήσεις στην ελληνική αγορά (αλλά και στις περισσότερες χώρες δυτικής κουλτούρας) υπάγονται στο είδος C. annuum. Αυτές περιλαμβάνουν τόσο τις κλασσικές πιπεριές διαφόρων χρωμάτων, τις πιπεριές κέρατο (καυτερές ή μη), τις πιπεριές Φλωρίνης, αλλά και άλλες ξενόφερτες ποικιλίες όπως οι χαλαπένιο, οι αντσο κτλ. Οι απλές χρωματιστές πιπεριές (πράσινες, κίτρινες, πορτοκαλί ή κόκκινες) είναι καρποί φυτών της ίδιας ποικιλίας, μόνο που συλλέγονται σε διαφορετικό στάδιο ωρίμανσης, εξ’ ου και το διαφορετικό χρώμα.
Πώς τις βρίσκουμε στην αγορά;
Στην αγορά τις πιπεριές τις συναντάμε σε διάφορες μορφές. Φρέσκιες, τουρσί για μεζέ, αποξηραμένες οι οποίες συνήθως είναι καυτερές και προστίθενται σε μικρή ποσότητα στο μαγείρεμα, σε σκόνη όπου είναι γνωστές με την ονομασία πάπρικα (που σε κάποιες χώρες ταυτίζεται με την ονομασία του φρέσκου καρπού) ή ακόμα και τους εσωτερικούς σπόρους απογυμνωμένους και αποξηραμένους (το γνωστό στην Ελλάδα μπούκοβο).
Γιατί κάποιες ποικιλίες καίνε;
Αν είσαι λάτρης των πικάντικων γεύσεων, σίγουρα να έχεις δοκιμάσει και αναζητήσει πιάτα που είναι παρασκευασμένα με καυτερές πιπεριές. Η αίσθηση καψίματος που αυτές αφήνουν οφείλεται στην ουσία καψαϊκίνη που υπάρχει σε κυστίδια στην εσωτερική επιδερμίδα του καρπού της πιπεριάς, ακριβώς στα σημεία που αλλάζουν οι «θόλοι» του καρπού και που συχνά «κρέμονται» οι σπόροι. Έχει εφευρεθεί, δε, κλίμακα μέτρησης της έντασης του καψίματος που προκαλεί η κατανάλωση μιας πιπεριάς, η οποία χρησιμοποιεί τα Scoville Heat Units (SHU) σα μονάδα. Στον πίνακα που ακολουθεί μπορείς να δεις κάποιες από αυτές:
Ονομασια
Χώρα προέλευσης
SR (Scoville Rating)
C. annuum
Bird’s Eye
Νοτιοανατολική Ασία
50000-100000
Καγιέν (cayenne)
Γαλλική Γουιάνα
30000-50000
Πεπεροντσίνο (pepperoncino)
Ιταλία
15000-30000
Σεράνο (serrano)
Μεξικό
10000-23000
Aleppo (Πουλ μπιμπέρ)
Συρία – Τουρκία
15000
Χαλαπένιο (jalapeño)
Μέξικο
2500-8000
Ουγγαρέζικη (Hungarian waxy)
Ουγγαρία
2500-8000
Τσέρι (Cherry)
3500
Cascabel
Μεξικό
3000
Piment d’ Espelette
Βασκία
1500-2500
Poblano (ancho)
Μεξικό
1000-2000
Anaheim
ΗΠΑ
500-2500
Cubanelle
0-1000
Friggitelli
Ιταλία
100-500
Banana
0-500
C. chinense
Dragon’s Breath
Ηνωμένο Βασίλειο
2480000
Bhut jolokia (Ghost pepper)
Βορειοανατολική Ινδία
1041427
Scotch Bonnet
Καραϊβική – Κεντρική Αμερική
80000-400000
Habanero
Αμαζόνιος – Μεξικό
100000-350000
C. frutescens
Piri piri
Νοτιοανατολική Αφρική
50000-175000
Tabasco
Μεξικό
30000-5000
Η καψαϊκίνη έχει μια μακρά υδρόφοβη ουρά στο μόριό της, που της επιτρέπει να δεσμεύεται ισχυρά με λιποπρωτεϊνικούς υποδοχείς στη γλώσσα. Αυτή η υδρόφοβη ουρά της επιτρέπει επίσης να διαχέεται διαμέσου των κυτταρικών μεμβρανών, κάνοντας την αίσθηση καψίματος πιο έντονη και επίμονη. Το νερό μπορεί να προσφέρει μια πρόσκαιρη ανακούφιση από την αίσθηση καψίματος, αλλά επειδή η καψαϊκίνη δεν μπορεί να διαλυθεί σε αυτό και επομένως να απομακρυνθεί εύκολα, δεν είναι τόσο αποτελεσματικό μέσο.
Αντίθετα, το γάλα περιέχει πρωτεΐνες και λιπαρά μόρια που μπορούν εύκολα να δεσμεύσουν την λιπόφιλη ουρά της καψαϊκίνης. Για παράδειγμα, η καζεΐνη που περιέχει το γάλα μπορεί να συναγωνιστεί την καψαϊκίνη στους λιποπρωτεϊνικούς υποδοχείς της γλώσσας, παρακωλύοντας την δέσμευσή της και μειώνοντας έτσι την αίσθηση καψίματος.
Διατροφική αξία
Τα διαφορετικές ποικιλίες πιπεριάς αποδίδουν περίπου την ίδια ενέργεια ανά γραμμάριο: περίπου 25 kcal/100 γρ. Είναι μέτριες έως καλές πηγές καλίου, το οποίο τις κάνει ιδανική επιλογή αν θες να μειώσεις τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Χρειάζεται όμως να τις καταναλώνεις με μέτρο αν έχουν βρεθεί αυξημένα επίπεδα καλίου στον εργαστηριακό σου έλεγχο ή έχεις νεφρική ανεπάρκεια. Φυσικά είναι και πολύ καλές πηγές βιταμίνης C, έχοντας 1,5 φορά την περιεκτικότητα του πορτοκαλιού (αν τις καταναλώσεις στην ίδια ποσότητα).
Από αρκετές μελέτες είναι φανερό, ότι οι πιο ώριμες (κόκκινες) κλασσικές πιπεριές, είναι πιο πλούσιες σε υδατοδιαλυτές βιταμίνες και ανόργανα στοιχεία σε σχέση με τις πιο «αγίνωτες» (πράσινες και κίτρινες). Αντίστοιχα, η κλασσική πράσινη πιπεριά είναι καλύτερη πηγή βιταμίνης K από τις πιο ώριμες του είδους. Η πιο πλούσια σε βιταμίνη Α, όπως ίσως προδίδει το χρώμα της είναι η ώριμη (κόκκινη) κλασσική πιπεριά. Οι καυτερές πιπεριές είναι κι αυτές πολύ καλές πηγές βιταμίνης Α, και γενικότερα υπερτερούν έναντι των κλασσικών στα περισσότερα μικροθρεπτικά συστατικά. Αναλυτικά μπορείς να δεις τη θρεπτική αξία κάποιων ειδών πιπεριάς στον πίνακα που ακολουθεί.
Μακροθρεπτικά συστατικά
Πράσινη πιπεριά
Κίτρινη πιπεριά
Κόκκινη πιπεριά
Χαλαπένιο
Κόκκινη τσίλι
Πράσινη τσίλι
Ενέργεια
kcal
20
27
26
29
40
40
Πρωτεΐνες
g
0.86
1
0.99
0.91
1.87
2
Λιπαρά
g
0.17
0.21
0.3
0.37
0.44
0.2
Υδατάνθρακες
g
4.64
6.32
6.03
6.5
8.81
9.46
εκ των οποίων σάκχαρα
g
1.7
4.2
4.12
5.3
5.1
Εδώδιμες ίνες
g
2.4
0.9
2.1
2.8
1.5
1.5
Μικροθρεπτικά συστατικά
Ανόργανα στοιχεία
Ασβέστιο (Ca)
mg
10
11
7
12
14
18
Σίδηρος (Fe)
mg
0.34
0.46
0.43
0.25
1.03
1.2
Μαγνήσιο (Mg)
mg
10
12
12
15
23
25
Φώσφορος (P)
mg
20
24
26
26
43
46
Κάλλιο (K)
mg
175
212
211
248
322
340
Νάτριο (Na)
mg
3
2
4
3
9
7
Χαλκός (Zn)
mg
0.13
0.17
0.25
0.14
0.26
0.3
Βιταμίνες
Βιταμίνη C
mg
80.4
183.5
127.7
118.6
143.7
242.5
Θειαμίνη (Β1)
mg
0.057
0.028
0.054
0.04
0.072
0.09
Ριβοφλαβίνη (Β2)
mg
0.028
0.025
0.085
0.07
0.086
0.09
Νιασίνη (Β3)
mg
0.48
0.89
0.979
1.28
1.244
0.95
Βιταμίνη Β6
mg
0.224
0.168
0.291
0.419
0.506
0.278
Φολικό οξύ
μg
10
26
46
27
23
23
Βιταμίνη Β12
μg
0
0
0
0
0
0
Βιταμίνη A
IU
370
200
3131
1078
952
1179
Βιταμίνη E
mg
0.37
0
1.58
3.58
0.69
0.69
Βιταμίνη D
IU
0
0
0
0
0
0
Βιταμίνη Κ
μg
7.4
0.028
4.9
18.5
14
14.3
Ανάλυση των αντιοξειδωτικών συστατικών
Εκτός από το μεγάλο εύρος μικροθρεπτικών συστατικών που περιέχουν οι πιπεριές, τόσο σε ανόργανα στοιχεία όσο και σε βιταμίνες, έχουν και έναν εντυπωσιακό αριθμό φυτοχημικών ενώσεων, με αντιοξειδωτική δράση. Αν δεν έχεις διαβάσει ή ακούσει γι’ αυτά, τα φυτοχημικά συστατικά είναι ομάδες ουσιών που δεν μπορούν να συντεθούν από τον ανθρώπινο οργανισμό και, λόγω της αντιοξειδωτικής τους ικανότητας, μπορούν να καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες, να έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες και να προστατεύουν από τη φθορά τα κύτταρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ακόλουθες ομάδες:
Καψανοειδή
Aλληλεπιδρούν με έναν αισθητηριακό υποδοχέα υπεύθυνο για την αίσθηση καψίματος αλλά και πόνου σαν ένδειξη επικίνδυνης κατάστασης. Η ομάδα αυτή αριθμεί πάνω από 20 μόρια, τα οποία ταξινομούνται σε 4 υποομάδες: της καψαϊκίνης (69%), της διϋδροκαψαϊκίνης (22%), της νορδιϋδροκαψαϊκίνης (7%), και της ομάδας αναλόγων ομοκαψαϊκίνης / ομοδιϋδροκαψαϊκίνης (1%). Η περίοδος μέγιστης παραγωγής τους από το φυτό είναι κοντά στο τέλος του ανώριμου σταδίου, οπότε και του είναι πιο χρήσιμα. Η ένταση της πικάντικης γεύσης της κάθε πιπεριάς είναι σαφώς συνδεδεμένη με την περιεκτικότητά της σε καψανοειδή.
Καροτενοειδή
Είναι σημαντικά για τη διατροφή του ανθρώπου καθώς δεν μπορεί να τα συνθέσει και αποτελούν πρόδρομα μόρια της βιταμίνης Α. Στις πιπεριές μπορούν να διακριθούν βάση χρώματος σε δύο βασικές κατηγορίες. Τα κίτρινα που περιλαμβάνουν ουσίες όπως τα α- και β-καροτένια, τη β-κρυπτοξανθίνη και τη ζεαξανθίνη, την βιολαξανθίνη και τα κόκκινα όπως η καψανθίνη και καψορουμπίνη.
Το προφίλ των κόκκινων και κίτρινων καροτενοειδών στις πιπεριές, ξεκάθαρα συνδέεται με το στάδιο ωρίμανσης του καρπού (όσο πιο ώριμη, τόσο μεγαλύτερη η περιεκτικότητα), αλλά ενίοτε και με την ποικιλία στην οποία ανήκει. Αντίθετα κάποια καροτενοειδή όπως η λουτεΐνη και η νεοξανθίνη, σημειώνουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα στο ανώριμο στάδιο του καρπού και στη συνέχεια φθίνουν.
Φλαβονοειδή
Συγκεντρώνονται κυρίως στη φλούδα του καρπού και είναι ιδιαίτερα διαδεδομένα για την αντιοξειδωτική τους δράση. Τα κύρια φλαβονοειδή της πιπεριάς είναι η κερκετίνη και η λουτεολίνη, που αντιπροσωπεύουν το 41% της συνολικής περιεκτικότητας σε φλαβονοειδή. Αντίθετα με τα καροτενοειδή, τα φλαβονοειδή μειώνονται κατά την ωρίμανση, σε ποσοστό που μπορεί να φτάσει το 85% της μέγιστης περιεκτικότητας, ανάλογα την ποικιλία της πιπεριάς.
Οι διαφορετικές ποικιλίες, ο βαθμός ωρίμανσης κατά τη συγκομιδή αλλά και η εποχή συγκομιδής του καρπού είναι παράγοντες που επηρεάζουν τα επίπεδα αντιοξειδωτικών που θα λάβεις από τις πιπεριές. Συγκεκριμένα, ο Σεπτέμβρης μοιάζει να είναι ο μήνας που το φυτό αγγίζει τις μέγιστες τιμές συγκέντρωσης στα περισσότερα αυτό αυτά τα βιοενεργά συστατικά, ανεξάρτητα άλλους παράγοντες όπως ο βαθμός ωρίμανσης ή η ποικιλία της πιπεριάς.
Οφέλη για την υγεία
Με όσα έχεις διαβάσει μέχρι στιγμής για τις πιπεριές, δεν είναι αναμενόμενο τα οφέλη για την υγεία να είναι σημαντικά; Με συντομία, οι πιπεριές λόγω του δυνατού αντιοξειδωτικού τους προφίλ, είναι σε θεωρητικό επίπεδο ιδανικοί σύμμαχοι στην υποστήριξη του οργανισμού σου όταν έχει να αντιμετωπίσει νόσους ή καταστάσεις που υποβάλουν τα κύτταρα σε οξειδωτικό στρες. Δεν υπάρχουν όμως μεγάλης κλίμακας μελέτες που να διερευνούν τα οφέλη της κατανάλωσης πιπεριάς στο καθημερινό διαιτολόγιο των ανθρώπων, γι’ αυτό και θα χρειαστεί να γίνουν περαιτέρω μελέτες για να εξακριβωθούν οι θετικές επιδράσεις που εκ πρώτης φαίνεται να έχουν στην υγεία.
Καρδιοπροστατευτική δράση
Τα φυτοχημικά συστατικά της πιπεριάς που βρίσκονται σε σύμπλοκα με φυτικές ίνες της έχουν την ικανότητα να δεσμεύουν το χολικό οξύ που εκκρίνεται από τη χολή. Σα συνέπεια αυτό αποβάλλεται από τα κόπρανα και ο οργανισμός για να αντικαταστήσει την έλλειψή του, μέσω του ήπατος, διασπά τη χοληστερόλη αίματος. Αποτέλεσμα είναι να σημειώνονται μειωμένες τιμές χοληστερόλης αίματος.
Υγεία οφθαλμών
Ένα φλιτζάνι πιπεριές μπορούν να παρέχουν 315 μg καροτενοειδών, συγκεκριμένα λουτεΐνης και ζεαξανθίνης, που υπάρχουν σε μεγάλες συγκεντρώσεις στη ωχρά κηλίδα του ματιού και προστατεύουν από βλάβες οξείδωσης. Υπάρχει, επομένως, ένα θεωρητικό υπόβαθρο που μπορεί να αξιοποιηθεί για τη μελέτη εκφυλιστικών παθήσεων του οφθαλμού.
Νευροεκφυλιστικές παθήσεις
Η υπερβολική συγκέντρωση αμυλοειδών πρωτεϊνών στους χώρους γύρω από κάποια νευρικά κύτταρα (χολενεργικοί νευρώνες), φαίνεται να είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου Alzheimer. Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι πιπεριές παρεμποδίζουν τη δράση κάποιων καθοριστικών ενζύμων για τη δημιουργία αυτών των αμυλοειδών πρωτεϊνών. Εκτενέστερες μελέτες, στο μέλλον, θα μπορούν να δώσουν πιο ασφαλή συμπεράσματα για τον τρόπο που επιτυγχάνεται αυτή η προστατευτική δράση.
Ιδέες για την κατανάλωσή τους
Οι πιπεριές είναι ένα λαχανικό που προσθέτει γεύση και χρώμα παντού και παρότι είναι ένα εποχικό λαχανικό, μπορείς σχεδόν πάντα να το βρεις στις αγορές. Αν θες να επωφεληθείς από τη βιταμίνη C που περιέχουν, τότε φρόντισε να εντάξεις τις πιπεριές σε κρύα πιάτα. Μπορεί να είναι σαλάτες με λαχανικά ή κρύα πιάτα ζυμαρικών (οι γνωστές μακαρονοσαλάτες) ή να τις προσθέσεις σε μια τορτίγια με κατίκι. Αν ψάχνεις κάτι να «τσιμπήσεις», μπορείς εύκολα να τις κόψεις σε λωρίδες και να τις συνοδέψεις με χούμους ή μια σως γιαουρτιού.
Με ένα ελαφρύ σοτάρισμα, μπορούν να συνοδέψουν το κοτόπουλό σου και ανάλογα τα καρυκεύματα που θα βάλεις να δημιουργήσεις παραδοσιακά ή έθνικ πιάτα: σπετζοφάι, κοτόπουλο τηγανιά, κινέζικο κοτόπουλο, fajitas ή απλά σουβλάκια. Γιατί να μην επιχειρήσεις να κάνεις σάλτσες ζυμαρικών ή τυροκαυτερή για να γεμίσεις ένα μπουφέ ή το γιορτινό τραπέζι. Και φυσικά πάντα μπορείς να τις ψήσεις στο φούρνο και να τις απολαύσεις με τον πιο απλό τρόπο!
Ο Έρνεστ και η Ανέκ Ρόμπινσον γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει να αγωνίζεσαι με όλες σου τις δυνάμεις για να σώσεις το παιδί σου.
Γνωρίζουν όμως επίσης πολύ καλά τι σημαίνει να χάνεις το παιδί σου και να πρέπει να ζήσεις την υπόλοιπη ζωή σου χωρίς αυτό.
Ο Μάθιου, ο γιος τους, γεννήθηκε το 1988, αλλά εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου είχε από μωρό πολλά προβλήματα υγείας. Ήταν τυφλός, παράλυτος από τη μέση και κάτω, και μπορούσε να πει μόνο μερικές λέξεις. Κανένα από τα προβλήματα υγείας του όμως, δεν τον εμπόδισε από το να επηρεάσει τις ζωές όλων των ανθρώπων που βρέθηκαν στον δρόμο του.
Αλλά όταν το αγόρι πέθανε 11 μόλις χρόνια αργότερα, οι γονείς του ένιωθαν τόση ευγνωμοσύνη για την ευτυχία που έφερε στη ζωή τους ο γιος τους, που δημιούργησαν έναν ιδιαίτερα συγκινητικό τάφο για να τον τιμήσουν.
Ένας τάφος που δεν θυμίζει καθόλου τους συνηθισμένους τάφους ενός νεκροταφείου. Πρόκειται για ένα ένα άγαλμα του Μάθιου ο οποίος σηκώνεται από το αναπηρικό καροτσάκι του και πετάει χαρούμενος προς τον ουρανό!
«Αντί για θλίψη, το άγαλμα δημιουργεί σε όλους όσους επισκέπτονται τον τάφο του γιου μας μια αίσθηση ευτυχίας. Είναι ένας τάφος που φέρνει στους ανθρώπους την ελπίδα, ακριβώς όπως έκανε και ο Μάθιου όσο ζούσε» λέει ο πατέρας του.
Ένα από τα πράγματα που δίδαξε ο Μάθιου στους γονείς του όσο ακόμη ζούσε, είναι οι δυσκολίες που πρέπει να ξεπεράσουν τα άτομα με αναπηρία για να ζήσουν ως ενεργά και ισότιμα μέλη μιας κοινωνίας.
Έτσι όταν τον έχασαν, αποφάσισαν να ιδρύσουν έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που προσφέρει σε ανθρώπους με αναπηρίες και με οικονομικά προβλήματα, τα μέσα αποκατάστασης και τον εξοπλισμό που χρειάζονται προκειμένου να καλυτερεύσουν τη ζωή τους.
Είναι τόσο μεγάλη, που κάποτε την ονόμαζαν «πέλαγος». Είναι τόσο καλά κρυμμένη στο βύθισμα ανάμεσα στα όρη Παναιτωλικό και Αράκυνθο, ώστε παρέμεινε μοναχική και άγνωστη στον περισσότερο κόσμο.
Είναι τόσο ιδιαίτερη, ώστε αξίζει να τη γνωρίσετε από κοντά: Είναι η λίμνη Τριχωνίδα ή Απόκουρος και είναι η μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας.
Εάν σταθείς στην όχθη της και κοιτάξεις τριγύρω, δεν διακρίνεις παρά μονάχα νερό, όσο φτάνει το μάτι. Τα περίπου 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα της υδάτινης επιφάνειάς της ποτίζουν εδώ και αιώνες χωράφια, ελαιώνες και κάμπους με εσπεριδοειδή. Γι’ αυτόν τον λόγο και η ανθρώπινη παρουσία γύρω από τη λίμνη παρέμεινε σταθερή μέσα στον χρόνο. Οι πρώτοι κάτοικοι της Αιτωλίας, όπως ονομαζόταν η περιοχή στην αρχαιότητα, ήταν οι Κουρήτες, και τους ακολούθησαν οι Ιωνες, οι Επειοί, οι Βοιωτοί και οι Αιολείς. Οι πιο πιστοί κάτοικοι της Τριχωνίδας ήταν και είναι οι ψαράδες που ακόμα και σήμερα ρίχνουν τα δίχτυα τους στα βαθιά, καθαρά νερά της, αναζητώντας τη νόστιμη, λιμνίσια αθερίνα, που υπάρχει μόνο εδώ.
Η Τριχωνίδα γειτονεύει με μια άλλη, μικρότερη και ακόμα πιο άγνωστη λίμνη, τη Λυσιμαχία. Τις δύο λίμνες χωρίζει μια λωρίδα γης πλάτους δύο χιλιομέτρων.
Γύρω της είναι χτισμένα καμιά εικοσαριά χωριουδάκια, άλλα περιποιημένα και γεμάτα ζωή και άλλα εγκαταλειμμένα στην τύχη τους, με φύλακες λιγοστούς γέροντες.
Tα χωριά της λίμνης Τριχωνίδας, μπορεί να μη φημίζονται για την τουριστική τους υποδομή και το κοσμοπολίτικο περιβάλλον τους, διαθέτουν όμως πρωτόγονη ομορφιά και πολλά άγνωστα μνημεία και αρχαιολογικούς χώρους με μεγάλο ενδιαφέρον.
Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος, που ολοκληρώνει τον γύρο της λίμνης, έχει μήκος περίπου 70 χιλιόμετρα και προσεγγίζεται εύκολα είτε από το Αγρίνιο είτε από τη Ναύπακτο. Ο γύρος της λίμνης δεν είναι μια προβλέψιμη παράκτια διαδρομή, όπως θα ανέμενε κάποιος. Ο δρόμος για κάποια χιλιόμετρα ακουμπά σχεδόν στο νερό και μετά χάνεται μακριά, ακολουθώντας μια διαδρομή «από χωρίου εις χωρίον». Πολλά χωριά βρίσκονται στους πρόποδες του Αράκυνθου, ενός βουνού όμορφου και άγνωστου, που καλύπτεται μέχρι την κορυφή του με βελανιδιές και καστανιές. Τα χωριά είναι τριγυρισμένα από ελαιώνες και χωράφια, στα οποία κάποτε φύτευαν τα φημισμένα αγρινιώτικα καπνά, μια καλλιέργεια που σήμερα εγκαταλείπεται.
Ξεκινώντας από το Αγρίνιο, το πρώτο χωριό που θα συναντήσετε στις βορειοανατολικές όχθες της λίμνης είναι το Παναιτώλιο, πατρίδα του γλύπτη Χρήστου Καπράλου, με τα σπίτια του χτισμένα κατά μήκος του δρόμου.
Στη συνέχεια, ο δρόμος περνάει μέσα από το Καινούργιο, που όπως λέει το όνομά του είναι ένα σχετικά νέο χωριό, το οποίο διατηρεί μερικά σπίτια του 18ου αιώνα, απομεινάρια του παλαιότερου οικισμού που ήταν χτισμένος στις όχθες της λίμνης. Το επόμενο μεγάλο χωριό της λίμνης είναι η Παραβόλα, από το κάστρο της οποίας ο Οδυσσέας Ανδρούτσος το 1821 κατόρθωσε να αποκρούσει τα στρατεύματα του Ομέρ Βρυώνη.
Σήμερα στο κάστρο, το οποίο δεσπόζει σε λόφο πάνω από το χωριό, υπάρχουν λείψανα των τειχών της αρχαίας πόλης του Βουκατίου, καθώς και ερείπια βυζαντινών πύργων. Στην κορυφή του ίδιου λόφου σώζεται ένα ακόμα σημαντικό βυζαντινό μνημείο της περιοχής, η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, μια τρίκλιτη παλαιοχριστιανική βασιλική. Από την Παραβόλα αξίζει να κάνετε μια μικρή παράκαμψη προς τα βόρεια για να βρεθείτε στο εγκαταλειμμένο πλέον μοναστήρι του Βλοχού, με θέα προς την Τριχωνίδα και τη Λυσιμαχία, αλλά και προς τις κορυφές του Παναιτωλικού. Από το μοναστήρι που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα σώζεται σήμερα το καθολικό και τα κελιά.
Μερικά χιλιόμετρα μετά το χωριό, ο δρόμος στρίβει και πάλι προς την όχθη της λίμνης. Αφού περάσετε το χωριό Δουγρί, με το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου του 16ου αιώνα, θα βρεθείτε μέσα σ’ ένα πυκνό πλατανόδασος που εκτείνεται μέχρι το πανέμορφο χωριουδάκι της Μυρτιάς. Η Μυρτιά είναι γνωστή κυρίως για δύο λόγους: τα λουτρά και τον νερόμυλό της. Η πηγή η οποία αναβλύζει ιαματικά νερά βρίσκεται στην άκρη του χωριού και είναι γνωστή από το τέλος του 19ου αιώνα. Οι σημερινές εγκαταστάσεις των λουτρών δεν είναι ιδιαίτερα οργανωμένες, αλλά παρ’ όλα αυτά, ιδιαίτερα το καλοκαίρι, συγκεντρώνουν αρκετό κόσμο. Ο καλοδιατηρημένος νερόμυλος του χωριού, ο οποίος λειτουργεί αδιάκοπα από το 1771, κινείται χάρη στους μικρούς καταρράκτες που σχηματίζουν τα νερά του Διχαλορέματος κατεβαίνοντας από το βουνό. Η Μονή Μυρτιάς είναι ένα αξιοθέατο που αξίζει να δείτε, κυρίως για το καθολικό με τις τοιχογραφίες του Ξένου Διγενή (1491) και του Φράγκου Κατελάνου του 1539. Η Μονή λειτούργησε ως «κρυφό σχολειό» και ήταν κέντρο των μοναστηριών της επαρχίας Τριχωνίδας το 1835 όταν όλα τα μοναστήρια του Απόκουρου διαλύθηκαν. Νότια του νεκροταφείου του χωριού βρίσκεται το ασκηταριό της Ελεούσας, ένας υπέροχος σπηλαιώδης ναΐσκος με τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Από το ασκηταριό θα έχετε μοναδική θέα στη λίμνη. Κατεβαίνοντας στην παραλίμνια Κάτω Μυρτιά θα βρείτε ταβερνάκια, ένα ξενοδοχείο και τα Λουτρά, μια ιαματική πηγή, που ωστόσο έχει εγκαταλειφθεί και ερημώνει.
Το χωριουδάκι της Αγίας Σοφίας, το οποίο θα συναντήσετε στη συνέχεια, φιλοξενεί ένα πραγματικά εντυπωσιακό μνημείο βυζαντινής αρχιτεκτονικής. Πρόκειται για το σύμπλεγμα των ναών του Αγίου Νικολάου και των Ταξιαρχών του 13ου αιώνα, που είναι χτισμένοι με ογκόλιθους από το αρχαίο ιερό της Αρτέμιδος που προϋπήρχε εδώ. Λίγο πιο πέρα βρίσκονται τα ερείπια του ναού της Αγίας Σοφίας που χτίστηκε το 1296 από την Αννα Καντακουζηνού-Παλαιολόγου.
Το Θέρμο είναι το κεφαλοχώρι της Τριχωνίδας. Το παλαιό όνομά του ήταν Κεφαλόβρυσο και ήταν αρχικά εμπορικό και διοικητικό κέντρο, χτισμένο στη διασταύρωση των εμπορικών δρόμων που συνέδεαν την ορεινή Ναυπακτία, με την Ευρυτανία και την Αιτωλία. Σήμερα, το Θέρμο είναι ένα όμορφο και πολύ περιποιημένο χωριό, που διαθέτει αρκετές αξιόλογες επιλογές για διαμονή και φαγητό.
Στο κέντρο του χωριού ξεχωρίζει η πλατεία του Κοσμά του Αιτωλού, με τα αιωνόβια πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά, όπου τα καλοκαίρια, εκτός από το πανηγύρι στη μνήμη του Κοσμά του Αιτωλού, διεξάγονται πολλές ακόμα πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το χωριό. Πρόκειται για τον αρχαίο Θέρμο, με εντυπωσιακές στοές, ναούς, βάθρα ανδριάντων, δρόμους, κρήνες και πολλά αρχαιολογικά ευρήματα που στεγάζει το μικρό υποτυπώδες μουσείο που βρίσκεται εκεί.
Ο Θέρμος ήταν η έδρα της πανίσχυρης Αιτωλικής Συμπολιτείας (ή Κοινό των Αιτωλών), η οποία εμφανίζεται τον 4ο π.Χ. αιώνα και είναι μια ομοσπονδία με ισότιμα μέλη όλες τις αιτωλικές κοινότητες.
Εδώ οι δημότες της Αιτωλικής Συμπολιτείας ψήφιζαν τα εκτελεστικά όργανα της συμπολιτείας σύμφωνα με τις αρχές της άμεσης δημοκρατίας. O θεσμός της διαιτησίας, αναγράφεται για πρώτη φορά χαραγμένος στις πλάκες των ψηφισμάτων του αρχαίου Θέρμου. Επίσης, υπήρξε θρησκευτικό κέντρο των Αιτωλών, μέσω της λατρείας του θεού Απόλλωνα.
Το χωριουδάκι Μέγα Δένδρο, που βρίσκεται βορειοδυτικά του Θέρμου, είναι η γενέτειρα του εθναπόστολου Κοσμά του Αιτωλού. Ο Κοσμάς ο Αιτωλός ήταν διάσημος δάσκαλος του Ελληνισμού τον 18ο αιώνα.
Από το Θέρμο μπορείτε εύκολα να επισκεφτείτε τα χωριά της ανατολικής πλευράς της λίμνης. Ξεχωρίζουν η Χρυσοβίτσα, κοντά στα ερείπια της αρχαίας πόλης των Κορόντων, και το Πετροχώρι.
Για να φτάσετε στα Σιταράλωνα, που βρίσκονται στις νοτιοανατολικές ακτές της λίμνης, μπορείτε είτε να ακολουθήσετε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο που ξεκινά από το Θέρμο είτε να πάρετε τον παραλίμνιο χωμάτινο δρόμο που ξεκινά από τη Μυρτιά και συνεχίζει κατά μήκος της πανέμορφης ανατολικής όχθης.
Το οδοιπορικό σας στην Τριχωνίδα θα ολοκληρωθεί με την επίσκεψη στα χωριά της νότιας πλευράς της. Τα πιο ενδιαφέροντα απ’ αυτά είναι η Γαβαλού, γνωστή και από τις μάχες της Επανάστασης του 1821.
Είναι το πιο μεγάλο κεφαλοχώρι εδώ, με 1.500 κατοίκους. Κάτω από ένα στέγαστρο βρίσκονται οι μνήμες των αρχαίων ενοίκων του τόπου, ένας ναός του Ασκληπιού. Η αρχαία πόλη που υπήρχε ήταν το Τριχώνιο, πατρίδα σπουδαίων στρατηγών της Αιτωλικής Συμπολιτείας, όπως ο Σκόπας, ο Δωρίμαχος και ο Θόας.
Οι λίμνες Τριχωνίδα και Λυσιμαχία ανήκουν στο δίκτυο Natura 2000 και στην ουσία φιλοξενούν παρόμοια οικοσυστήματα.
Η παραλίμνια βλάστηση στην Τριχωνίδα αποτελείται από αιωνόβια πλατάνια, ιτιές, φράξους, λεύκες, καβάκια, λυγαριές, κυπαρίσσια, δάφνες, πικροδάφνες, ευκαλύπτους, καλαμιές, βούρλα, ψαθιά, βαλτώδεις εκτάσεις και εσπεριδοειδή.
Ο ζωικός της πληθυσμός αποτελείται από πολλών ειδών ψάρια, όπως δρομίτσα, τσουρούκλα, αθερίνα, κυπρίνι (γριβάδι), λουρογοβιός, χέλι, γουρνάρα, τριχωνοβελονίτσα, σαλιάρα, κουνουπόψαρο, γλανίδι, νανογωβιός.
Στα νερά της λίμνης διαβιούν ακόμη σπόγγοι, οστρακώδη και μαλάκια. Στα νερά των ρεμάτων, κυρίως στις εκβολές τους, ζουν αρκετά ψάρια όπως η μπούλκα, η μπριάνα, η λιάρα, η νιάσκα ή τσίμα. Εκτιμάται ότι οι αλιευόμενες ποσότητες ψαριών υπερβαίνουν τους 350 τόνους ετησίως.
Η ορνιθοπανίδα της λίμνης είναι επίσης πολύ ενδιαφέρουσα. Εχουν παρατηρηθεί πάνω από 140 είδη πτηνών. Από αυτά, τα τριάντα είδη – τουλάχιστον – υπάγονται στα απειλούμενα και στα αυστηρά προστατευόμενα από την κοινοτική νομοθεσία.
Πολύ σημαντικοί για τη διατήρηση των υδρολογικών και περιβαλλοντικών συνθηκών της περιοχής είναι οι ασβεστούχοι βάλτοι οι οποίοι έχουν χαρακτηριστεί ως «οικότοποι προτεραιότητας» και δημιουργήθηκαν από αποθέσεις ιζημάτων και συσσώρευση νεκρού φυτικού υλικού.
Χαρακτηριστικό των περιοχών που καταλαμβάνουν είναι το φυτό Κλάδιο, το οποίο οι ντόπιοι αποκαλούν «Κοψιά» εξαιτίας των κοφτερών φύλλων του. Στη περιοχή Αμπάρια στο χωριό Καινούργιο, δίπλα στις όχθες της Τριχωνίδας, σε ένα ανακαινισμένο παλαιό αντλιοστάσιο βρίσκεται το Κέντρο Περιβάλλοντος Τριχωνίδας.
Η Τριχωνίδα αιώνες τώρα δίνει δουλειά σε επαγγελματίες ψαράδες. Μετά την Κατοχή στη λίμνη ψάρευαν πάνω από 300 ψαράδες, όμως σήμερα ελάχιστοι συνεχίζουν την παράδοση από γενιά σε γενιά.
Η Τριχωνίδα είναι πολύ πλούσια σε ψάρια, τα οποία γεννούν τα αβγά τους στη γειτονική, ρηχή Λυσιμαχία και στη συνέχεια περνούν στην Τριχωνίδα από ένα στενό κανάλι που συνδέει τις δύο λίμνες.
Στην Τριχωνίδα ζουν 25 είδη ψαριών από τα οποία 16 είναι βρώσιμα και 1 1 ενδημικά στην Ελλάδα, ενώ ένα είδος ψαριού ζει μόνο εκεί: είναι ο νανογωβιός, ένα από τα μικρότερα σπονδυλωτά ζώα της Γης (τα ενήλικα θηλυκά έχουν 2 εκατοστά μήκος). Ομως, το πιο γνωστό, δημοφιλές και νόστιμο ψάρι της Τριχωνίδας είναι η γνωστή αθερίνα, που «μεταπήδησε» από τη θάλασσα στη λίμνη, προσαρμόστηκε και πλέον ζει εκεί.
Στη βιομηχανία της μόδας, η Rosella Iardini είναι γνωστό όνομα. Μια έμπειρη Ιταλίδα σχεδιάστρια προσφέρει τις συμβουλές της για το πώς να πετύχετε ένα μοναδικό και μοντέρνο στυλ:
Κλασικά παντελόνια, βραδινά τζάκετ και διπλό παλτό είναι τα θεμέλια της ανδρικής γκαρνταρόμπας που θα δημιουργήσουν τολμηρά και θηλυκά σύνολα.
Το απαραίτητο αξεσουάρ μιας επιχειρηματία είναι ένα ζευγάρι ανδρικές μπότες Hermes.
Ένα καλογραμμένο πουκάμισο είναι ένα απαραίτητο ρούχο. Το αγαπημένο χρώμα της Ροζέλα είναι το πράσινο μήλο, αν και μια λευκή μπλούζα δεν φεύγει ποτέ από τη μόδα.
Ενώ το να φοράτε πολλά ρούχα είναι σημαντικό, είναι σημαντικό να διατηρήσετε την ισορροπία.
Tα υφάσματα υψηλής ποιότητας είναι απαραίτητα για μια πολυτελή, εκλεπτυσμένη εμφάνιση. Μην φοβάστε τα αντικείμενα με ζωηρά χρώματα.
Κανόνες & μυστικά για κομψό στυλ – ανεξαρτήτως ηλικίας
Ποιοτικά υφάσματα πάνω από μέγιστη ποσότητα
Η επένδυση σε καλά υφάσματα, καλά κομμένα ρούχα, σωστή ραφή — αυτά κάνουν τη διαφορά. Τα φθηνά υφάσματα μπορεί να «δηλώνουν» πιο εύκολα την ηλικία ή την φθορά.
Tip: Ένα καλό βαμβακερό πουκάμισο, ένα μεταξωτό φουλάρι ή ένα παλτό από μάλλινο ύφασμα μπορούν να προσδίδουν αμέσως αίσθηση ποιότητας.
Κλασικές γραμμές με μοντέρνες «πινελιές»
Τα βασικά κομμάτια: ένα σωστά κομμένο σακάκι, ένα κομψό παλτό, ένα παντελόνι που εφαρμόζει σωστά. Σε αυτά, πρόσθεσε μια μικρή μοντέρνα λεπτομέρεια: ένα έντονο χρώμα, ένα κόσμημα που τραβάει το βλέμμα, ένα ιδιαίτερο παπούτσι.
Γιατί: Έτσι δείχνεις ότι ξέρεις το τιμόνι του στυλ – δεν ακολουθείς απλώς μόδες, αλλά τις προσαρμόζεις.
Καλή εφαρμογή/σχέση ρούχου–σώματος
Ό,τι φοράς πρέπει να «κάθεται» σωστά στο σώμα σου: όχι πολύ φαρδύ (που «χάνεται» το σχήμα), αλλά ούτε υπερβολικά σφιχτό που μπορεί να δείχνει άβολο ή νεανικό με λάθος τρόπο.
Tip: Αν αλλάζεις συχνά στάση σώματος / ύψος / βάρος, καλό είναι να κάνεις ρούχα «στα μέτρα» ή έστω προσαρμογές από ράφτη.
Χρώματα που κολακεύουν και όχι απλώς «είναι στη μόδα»
Η ηλικία δεν είναι εμπόδιο για χρώμα — αλλά η επιλογή του σωστού χρώματος κάνει τη διαφορά. Τα «ζωντανά» χρώματα μπορούν να αναζωογονούν την εμφάνιση, αλλά πρέπει να ταιριάζουν με τον τόνο του δέρματος, τα μαλλιά, το βλέμμα.
Tip: Αν δεν είσαι σίγουρη, κράτα ένα χρώμα ως βασικό (π.χ. ουδέτερο) και πρόσθεσε μικρή έμφαση – όπως ένα πράσινο μήλο φουλάρι ή ένα ροζ-παλτό.
Αξεσουάρ με φειδώ αλλά με σημασία
Τα σωστά αξεσουάρ — ωραία τσάντα, εντυπωσιακό μαντήλι, κομψό ρολόι ή σκουλαρίκια — μπορούν να ανεβάσουν τη συνολική εικόνα. Αλλά το «πολύ» μπορεί να αποσπάσει ή να δείξει πως προσπαθούμε υπερβολικά.
Tip: Φρόντισε τα αξεσουάρ να συνδυάζονται προς τον ίδιο τόνο στυλ — αν φοράς κομψό παλτό, απόφυγε πολύ casual τσάντα.
Υγιές και φροντισμένο «πλαίσιο»: δέρμα, μαλλιά, στάση σώματος
Στυλ δεν είναι μόνο τα ρούχα — η συνολική εικόνα μετράει: καθαρό, φροντισμένο δέρμα, καλή στάση σώματος, προσεγμένα μαλλιά/χτένισμα. Η αυτοπεποίθηση παίζει ρόλο.
Tip: Μια καλή ενυδατική, ένα χτένισμα που σε κολακεύει, και το να στέκεσαι ευθυτενώς μπορούν να κάνουν τεράστια διαφορά.
Στυλ = συνέπεια + προσωπική «υπογραφή»
Δεν χρειάζεται να αλλάζεις ρούχα κάθε σεζόν. Το σημαντικό είναι να έχεις ένα προσωπικό στυλ που σε εκφράζει — και μέσα σε αυτό να δοκιμάζεις μικρές παραλλαγές. Όταν η εμφάνιση είναι «ο εαυτός σου» και όχι «αντιγραφή», δείχνει πειστική.
Tip: Βρες ένα ή δύο στοιχεία που «σε χαρακτηρίζουν» – π.χ. ένα συγκεκριμένο χρώμα, ένα μοτίβο (ρίγες/καρό), ένα είδος παπουτσιού.
Αποδοχή της ηλικίας με στιλ, όχι «κατάρα» της ηλικίας
Η ηλικία δεν είναι εμπόδιο για να φαίνεσαι κομψή — αντίθετα, μπορεί να είναι πλεονέκτημα: εμπειρία, αυτογνωσία, ομορφιά που δεν βασίζεται σε νεανικότητα μόνο. Το κλειδί είναι να μην πας σε «νεανίζω πάση θυσία» — αυτό πολλές φορές φαίνεται αφύσικο.
Tip: Αν θέλεις να φορτίσεις λίγο νεανικότητα, κάν’ το με μια λεπτομέρεια — αλλά κράτησε ως βάση την αξιοπρέπεια και την κομψότητα.
Παραπάνω «μυστικά» για… το επόμενο επίπεδο
Δοκίμασε μονοχρωμία ή πολύ κοντινούς τόνους (π.χ. όλες οι αποχρώσεις του γκρι, ή μπεζ-καφέ) για ένα σοβαρό/εμβληματικό αποτέλεσμα.
Φρόντισε το πολύ — «καλή φόρμα», αλλά και άνεση: αν δεν αισθάνεσαι άνετα, αυτό φαίνεται.
Εναλλαγές σε μήκη και αναλογίες μπορούν να φρεσκάρουν την γκαρνταρόμπα: π.χ. midi φούστα με μποτάκι, παλτό έως το γόνατο με sneaker (όταν η περίσταση το επιτρέπει).
Καλή συντήρηση των ρούχων: ένα καλό παλτό που διατηρείται, μια μπλούζα που δεν χάνει το σχήμα της.
Μην ξεχνάς το χρώμα στα χείλη ή στα νύχια: ένα κόκκινο κραγιόν ή ένα ωραίο μανικιούρ μπορούν να ολοκληρώσουν την εικόνα.
Αν υπάρχει budget, επένδυσε σε ένα statement κομμάτι που ξεχωρίζει — αλλά στο υπόλοιπο συνόλο κράτησε λιτότητα.
