Είναι γνωστό ότι η σαρκοφάγος του Μεγάλου Κωνσταντίνου στην Κωνσταντινούπολη με το λείψανό του συλήθηκε από τους Σταυροφόρους της Δ” Σταυροφορίας, ενώ το μαυσωλείο με τους τάφους των Βυζαντινών αυτοκρατὀρων που βρισκόταν στον ναό των Δώδεκα Αποστόλων καταστράφηκε ολοκληρωτικά από τους Οθωμανούς Τούρκους με την άλωση της Πόλης.
Ωστόσο κάποια από τα λείψανα του Αγίου έχουν διασωθεί και βρίσκονται:
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) σε λειψανοθήκη προερχόμενη από την Βατοπαιδινή Σκήτη του Αγίου Δημητρίου Αγίου Όρους βρίσκεται σήμερα στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κωστάντζα της Ρουμανίας.
Η λειψανοθήκη που ανακαλύφθηκε στο καμπαναριό του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου στην Κωστάντζα της Ρουμανίας και προέρχεται από το Άγιον Όρος. Φέρει λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) σε πρωτότυπη λειψανοθήκη που δημιούργησε η μοναστική αδελφότητα της Ουκρανίας «Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος» (Спасо-Преображенское братство) στο Κίεβο της Ουκρανίας.
Η πρωτότυπη ουκρανική λειψανοθήκη με Τίμιο Ξύλο και λείψανατων Αγίων Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης. Το μικρολείψανο της Αγίας Ελένης αριστερά και του Μεγάλου Κωνσταντίνου δεξιά.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) σε σταυροθήκη Τιμίου Ξύλου της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Αγίου Όρους που συχνά βρίσκεται σε ιερές περιοδείες στην Ελλάδα.
Το Τίμιο Ξύλο της Ιεράς Μονής Παντοκράτορος Αγίου Όρους.Εκτός από κομμάτι από τον άρραφο χιτώνα του Χριστού (κάτω αριστερά) και λίθο από τον Πανάγιο Τάφο (κάτω δεξιά) ενσωματώνει και μικροτεμάχια λειψάνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης (πάνω αριστερά και δεξιά) σε θήκες που συναρμόζονται με ειδικούς ήλους στην κυρίως λειψανοθήκη.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) σε εικόνα-λειψανοθήκη με το όνομα «Света Богородица Осеновица» που αποθησαυρίζεται στον Καθολικό Ναό της Ιεράς Μονής του Αγίου Ιωάννου της Ρίλας στη Βουλγαρία. Η εικόνα πιστεύεται ότι είναι θαυματουργή και μάλιστα κατά τον Μεσαίωνα λιτανευόταν σε διάφορα μέρη της βαλκανικής χερσονήσου για αποτροπή, αλλά και θεραπεία λοιμωδών νόσων, καθώς και άλλων ασθενειών.
Η θαυματουργή βυζαντινή εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας με ενσωματωμένα λείψανα 32 αγίων.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) σε σταυροθήκη Τιμίου Ξύλου που κατέχει η Ιερά Μονή Αιμυαλών Αρκαδίας.
Η σταυροθήκη Τιμίου Ξύλου της Ιεράς Μονής Αιμυαλών Αρκαδίας. Στη σταυροθήκη έχουν ενσωματωθεί μικροτεμάχια λειψάνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.
Στη σταυροθήκη έχουν ενσωματωθεί μικροτεμάχια λειψάνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) εντοπίστηκε σε ιερά περιοδεία στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ασσήρου Θεσσαλονίκης (αγνώστου κατόχου).
Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου σε ιερά περιοδεία στον Ιερό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ασσήρου Θεσσαλονίκης.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) εντοπίστηκε σε ιερά περιοδεία στη Ρουμανία.
Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου στη Ρουμανία.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (τουλάχιστον ένα μικροτεμάχιο) εντοπίστηκε σε ιερά περιοδεία στη Ρουμανία.
Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου στη Ρουμανία. Κτήμα του Καθεδρικού Ναού του Ρουμανικού Πατριαρχείου. Περιέχει τουλάχιστον ένα μικροτεμάχιο λειψάνου του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) υπάρχει σε ιδιωτική συλλογή οικογένειας από το Αγρίνιο.
Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου σε ιδιωτική συλλογή οικογένειας από το Αγρίνιο
- Λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου (μικροτεμάχιο) στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου στην Αστόρια της Νέας Υόρκης των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Λείψανα Αγίου Βικεντίου, Μαρίας Μαγδαληνής, από τον ιερό σπόγγο, Ιωάννου Χρυσοστόμου, Λουκίας μάρτυρος, από τον χιτώνα του Κυρίου, από το άγιο σουδάριο, ιερός λίθος από Τάφο Κυρίου, Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, Στεφάνου Πρωτομάρτυρος, Ευαγγελιστού Ματθαίου, Αποστόλου Βαρθολομαίου, Ιωάννου Βαπτιστή, Αγίου Κωνσταντίνου και Αγίου Ιακώβου του Αδελφόθεου. Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.
- Το δεξί χέρι του Μεγάλου Κωνσταντίνου σώζεται στο κειμηλιαρχείο του Καθεδρικού Ναού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο.
Το δεξί χέρι του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σήμερα στο κειμηλιαρχείο του Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κρεμλίνο της Μόσχας.
Συγκεντρωτικά
Από τα λείψανα που εντόπισε μέχρι τώρα η λειψανοθήκη, 3 βρίσκονται στη Ρουμανία, 1 στη Βουλγαρία, 1 στη Ρωσία, 1 στην Ουκρανία, 1 στις ΗΠΑ και 4 στην Ελλάδα (1 στο Άγιον Όρος). Από το Άγιον Όρος σίγουρα προέρχονται τα 2.
Όλες οι λειψανοθήκες είναι νεώτερες (του 20ου αιώνα), εκτός από δύο. Η σερβικής καταγωγής λειψανοθήκη με το δεξί χέρι του Μεγάλου Κωνσταντίνου του 14ου αιώνα και η εικόνα λειψανοθήκη της Ιεράς Μονής Ρίλας της Βουλγαρίας του 15ου αιώνα (έχει προταθεί ακόμα και βυζαντινή καταγωγή από τον 12ο αιώνα).
Είναι ενδιαφέρον ότι δεν σώζεται, τουλάχιστον από τις έρευνες της λειψανοθήκης μέχρι στιγμής, καμία βυζαντινή λειψανοθήκη με λείψανο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
Πηγή: ekklisiaonline.gr













Πηγή:

















[…] Σε μια αυλή έξω από την οποία περνώ ετοιμάζεται τσιμπούσι. Όλα τα πρόσωπα είναι στραμμένα προς το τηγάνι που έρχεται από το εσωτερικό του σπιτιού, κρατημένο σαν κάνιστρο σε αρχαία πομπή από το χέρι της αρχιέρειας νοικοκυράς. Μόλις τα συκωτάκια ρίχνονται στην πιατέλα, οι καθήμενοι τα υποδέχονται με ελαφρά επιφωνήματα, πολύ διαφορετικά από εκείνες τις φιλοφρονήσεις προς την οικοδέσποινα και τη μαστοριά της που δέκα χρόνια αργότερα θα θεωρούνταν ένδειξη κοσμιότητας στα μικροαστικά τραπέζια. Είναι πρώιμο έως και άτοπο να λέγονται διάφορα κομπλιμεντάκια μόνο με το που σερβίρεται το έδεσμα. Αυτό φρονούσαν τότε οι ομοτράπεζοι. Και περίμεναν να αποφανθεί πρώτα ο οισοφάγος τους και μετά να μιλήσουν.
Με μαγνήτιζε ιδιαίτερα η σοβαρότητα με την οποία δοκίμαζαν τις πρώτες μπουκιές. Και τα επόμενα, όμως, στάδια της διαδικασίας ήταν αξιοπρόσεχτα. Η προσήλωσή τους σε ό,τι βρισκόταν μέσα στο στόμα τους, το άλεσμα της τροφής στον μύλο, η συνδυασμένη δράση για μερικά δευτερόλεπτα των τραπεζιτών και των κοπτήρων, κι έπειτα εκείνο το «μμμ…» εκ βαθέων, με το οποίο επικυρωνόταν η απόλαυση. Έφθαναν πλέον κοντά στη γευστική πλησμονή: σε λίγο δεν θα τους έλειπε το παραμικρό, όλη η φύση κι όλος ο πολιτισμός της κουζίνας θα βρίσκονταν πάνω στις θηλές της γλώσσας τους.
Ξεχείλιζαν από μια μεστωμένη ευχαρίστηση που τη χάζευα και που, παρότι ήμουν συνηθισμένος αρκετά με το θέαμα, μ’ άφηνε κάπως απ’ έξω: δυσκολευόμουν να την καταλάβω καλά, να μπω στο εσωτερικό της. Ένας νέος δεν μπορεί να ευχαριστιέται έτσι. Του λείπει η πείρα, του λείπουν ακόμη πολλοί πόνοι ώστε να μπορεί να εκτιμήσει, όταν έχει πια ξεφύγει απ’ αυτούς, την αξία μιας ηδονής που μοιάζει απλή. Τίποτε όμως δεν είναι απλό όταν έχεις προηγουμένως υποφέρει.
Τότε το κάθε τι που ξεφεύγει από την τανάλια του πόνου γίνεται τόσο πολύτιμο όσο εκείνα που θεωρούμε εκλεκτά επειδή σπανίζουν. Απορούσα βλέποντας την εύθυμη ομήγυρη. Πώς μπορούσαν κι έδειχναν τόσο ευχαριστημένοι με τόσο λίγα; Μερικές μερίδες συκωτάκια και δυο κιλά κοκκινέλι τούς είχαν ανεβάσει στους γαλαξίες, αν ήταν δυνατόν. Το σφάλμα στη σκέψη μου βρισκόταν ήδη στην αφετηρία: χαρακτήριζα λίγο αυτό που οι ίδιοι, τις στιγμές εκείνες, δεν το μετρούσαν καθόλου με όρους ποσότητας.
«Τίποτε δεν είναι απλό όταν έχεις προηγουμένως υποφέρει. Τότε το κάθε τι που ξεφεύγει από την τανάλια του πόνου γίνεται τόσο πολύτιμο όσο εκείνα που θεωρούμε εκλεκτά επειδή σπανίζουν».
Να απολαμβάνουν ό,τι βρισκόταν στο πιάτο τους, αναγνωρίζοντας εκεί μέσα τους κόπους των προηγούμενων ωρών. Δικαιωματικά το πιρούνι λάμβανε την ανταμοιβή τους σε μορφή ριγανάτου νεφρού ή σπλήνας. Είχαν δώσει ζωή με τον μόχθο τους και τώρα την έπαιρναν πίσω. Και θα την ξανάδιναν, το επόμενο πρωί, ήταν αναπόφευκτο αυτό.

[…] //Απόσπασμα από το βιβλίο «Η εποχή της όρεξης – Ακολουθώντας τα ίχνη του ’60» του συγγραφέα και καθηγητή Πολιτισμού και Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Βασίλη Καραποστόλη, εκδόσεις Πατάκη, 2012.













