Δεν τον γονάτισε ούτε η ιταλική οβίδα που έκοψε τα πόδια!
Η ασύλληπτη μορφή του ελληνικού ηρωισμού στο μέτωπο της Αλβανίας ενσαρκώνεται περίτρανα στο πρόσωπο του συνταγματάρχη Γκίκα Τρίπου.
Γεννημένος στις 2 Οκτωβρίου του 1917 στην Ύδρα, πολέμησε με το βαθμό του Συνταγματάρχη στο μέτωπο της Βορείου Ηπείρου το Χειμώνα του 1940.
Στις 27 Δεκεμβρίου του 1940, ενώ πολεμούσε στην Πρεμετή της Βορείου Ηπείρου, τραυματίστηκε από έκρηξη Ιταλικής οβίδος, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστούν και τα δύο του πόδια.
Και όμως, αυτός ο ήρωας, δεν γονάτισε ούτε τότε. Για την ακρίβεια, δεν γονάτισε ποτέ.
Αντίθετα, υπήρξε η εμβληματική μορφή που άνοιγε τις παρελάσεις της 28 Οκτωβρίου κάθε χρόνο. Τις ίδιες παρελάσεις που σήμερα κάποιοι επιχειρούν να καταργήσουν με πρόσχημα την πανδημία.
Αναλογιστείτε την τρομακτική δυσμορφία του νεοελληνικού κράτους: Τον ήρωα Γκίκα Τρίπο με τα ακρωτηριασμένα από την ιταλική οβίδα πόδια, να παρελαύνει αγέρωχος μέσα στις δεκαετίες, και το ανίκανο και επικίνδυνο κράτος, να βρίσκει αφορμές για να καταργήσει αυτή την ελάχιστη απόδοση τιμής στον ήρωα και τους δεκάδες χιλιάδες ήρωες που έχυσαν το αίμα τους για να μπορεί αυτό το κράτος σήμερα να υφίσταται.
Τιμή και συγκίνηση για τους ήρωες, θλίψη και απαξίωση για τους ανάξιους κληρονόμους των θυσιών τους.
Οι παράξενες φιλίες ζώων πάντα εντυπωσιάζουν τους ανθρώπους. Κυρίως αυτά τα ζώα είναι φυσικοί εχθροί και στην άγρια φύση συγκρούονται σθεναρά ή αλληλοσκοτώνονται. Ωστόσο, τα ζώα είναι εδώ για να μας δείξουν πόσο απρόβλεπτα είναι και πως ξεφεύγουν από όλα τα στερεότυπα.
Στο παρακάτω βίντεο που ανέβηκε στο YouTube από τον χρήστη Pam Aus, θα δείτε δύο αετούς να κάθονται στο μπαλκόνι μαζί με μια γάτα που ονομάζεται Gizmo. Ο ένας από αυτούς δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και όταν η γάτα απομακρύνεται, την ακολουθεί και την πλησιάζει ώστε να την παρατηρήσει καλύτερα. Αυτή η κίνηση δεν αρέσει ιδιαίτερα στην Gizmo που νιαουρίζει προειδοποιητικά και κάνει τον αετό να οπισθοχωρεί.
Το βίντεο απαθανατίστηκε στην περιοχή της Unalaska, ανοιχτά των ακτών της Αλάσκα και αποτελεί σπίτι για πολλούς αετούς. Σύμφωνα με την ιδιοκτήτρια της γάτας δεν υπάρχουν προβλήματα μεταξύ των αετών και των άλλων πλασμάτων καθώς είναι εξοικειωμένα.
Δείτε το όμορφο βίντεο παρακάτω.
Amazing When the eagles are quietly on the balcony with the cats
Ένας αγώνας. Μια απίστευτα σκληρή πίστα και 12 βόλοι που ανταγωνίζονται για να πάρουν τον τίτλο.
Αυτό είναι ακριβώς ότι θα δείτε παρακάτω σε ένα εντυπωσιακό βίντεο που θα τραβήξει την προσοχή σας: ένας επικός αγώνας με βόλους σε ένα λόφο από άμμο, 12 βόλοι που κυλούν όσο πιο γρήγορα μπορούν, ελπίζοντας να βγουν μπροστά και να ξεπεράσουν τους άλλους. Ο αγώνας χωρίζεται σε 4 επίπεδα με πολλά και διαφορετικά εμπόδια όπως κόμβοι, σωλήνες, σλάλομ και άλλα ενδιαφέροντα.
Θεωρητικά, ο αγώνας δεν θα έπρεπε να είναι τόσο εντυπωσιακός αλλά είναι κάτι στο σχολιασμός και τη διαδρομή τους που τον κάνει συναρπαστικό και δεν θα μπορείτε να πάρετε τα μάτια σας από την οθόνη κατά τη διάρκεια του βίντεο. Είναι διασκεδαστικό να το βλέπει κανείς.
Δείτε τον αγώνα και τον νικητή στο παρακάτω βίντεο.
Αυτή η διήγησις μου εξιστορήθη παρά του γέροντος Χριστοδούλου, ότε εύρισκόμην εις το εν Βουνώ αγροκήπιον[1], βοηθών συνάμα τον κηπουρόν αδελφόν Ιερόθεον, κατά την 12ην του μηνός Ιουνίου του 1944.
Ο Γέρων Χριοτόδουλος αναμνησθείς τι γεγονός, επισυμβάν επί τουρκοκρατίας, κατά το 1910 περίπου, μου το διηγήθη εις δόξαν και τιμήν του Αγίου Ονουφρίου, ως εξής:
«Εγώ, μας λέγει, κατ΄ εκείνην την εποχήν νεώτερος ων, κατά την επιστασίαν του δάσους της Μονής και μίαν ήμέραν γυρίζοντας επάνω εις την Παναγίαν, ανταμωθήκαμεν με ένα Τούρκον, δασοφύλακα, δηλαδή κυβερνητικόν και, αφού επί ώρας εγυρίσαμεν και του έδειξα τα σύνορα της Μονής, εν τέλει κατεβήκαμεν εδώ να ξεκουρασθώμεν και να γευματίσωμεν. Με την περιοδείαν την οποίαν είχομεν ο Τούρκος εκουράσθη, ήταν και λίγο σωματώδης και, αφού κερασθήκαμεν· επήγαμεν εις την βρύσιν και ο Τούρκος ευχαριστηθείς και ευφρανθείς με το κρύο νερό της πηγής, έπιε και πάλιν, έπιε και εγώ δεν ξέρω πόσον.
Μου έλεγε: α! μασιαλά! μασιαλά! κρύο αυτό, καλό! και δός του πάλιν έπιεν. Δεν επέρασε πολλή ώρα και τον πιάνει ένας πόνος και φούσκωσε η κοιλιά και το φούσκωμα ανέβαινε προς το στήθος και άρχισε να φωνάζη και να κλαίη, ζητών βοήθειαν. Αλλά τι να τον κάμωμεν και ημείς δεν ηξέραμεν.
«Ωχ, φώναζε, θα σκάσω, Θα σκάσω». Ω, πειρασμός πού μας συνέβη! Λέγω στον γέρο Ιωακείμ τον Κρητικόν, βέβαια τον θυμάσαι: —Γέρο Ιωακείμ, θα πεθάνη και θα βρούμε τον μπελά μας. —Έε, μου λέγει, λυπάσαι τον Τούρκο; Ας πεθάνη. —Μα δεν είναι έτσι. Θα μας ενοχοποιήσουν θα μας κουβαλούν στη Σαλονίκη, και ποιος ξέρει τί έξοδα θα γίνουν στη Μονή.
—Έε! καλά μου λέγει· εδώ στο βουνό πού είμαστε, τί γιατρικά να του κάμωμεν; Ότι ξέρεις κάμε το. Εγώ δεν ανακατεύομαι, γιατί να πιή τόσο νερό; Για να σκάση; Τέλος εν τη απελπισία μου, ενθυμήθηκα τον Άγιον Ονούφριον. Αυτός μόνον, λέγω, αν θελήση, θα τον σώση. Ο Τούρκος ξαπλωμένος βογγά, κλαίει, τσιρίζει, ζητά βοήθειαν. Πηγαίνω εις την εικόνα του Αγίου και βάζω τρεις μετάνοιες: «Άγιε Ονούφριε, παρακαλώ σε, βοήθησέ μας, να μή βρούμε τον μπελά μας».
Παίρνω το σκεύος με τον Αγιασμόν, το βάζω εμπρός εις την εικόνα, ετράβηξα και ένα κομποσχοίνι με πίστη στον Άγιον, παρακαλώντας τον να μας συνδράμη. Παίρνω τον Τούρκον, τον πηγαίνω εις την εκκλησίαν και του δείχνω την εικόνα του Αγίου Ονουφρίου, προστάτου του αγροκηπίου και του λέγω: «Αυτός ο Άγιος είναι ο νοικοκύρης του σπιτιού. Μόνον αυτόν, αν τον παρακάλεσης με την καρδιά σου μπορεί να σε σώση να μή αποθάνης. Βάλε τρεις μετάνοιες και φίλησε του τους πόδας και να πιής απ΄ αυτό το νερό για να γίνης καλά».
Θέλοντας και μή υπό της ανάγκης βιαζόμενος και εκ του φόβου να μή αποθάνη έκαμε με όλη την ψυχή και την καρδίαν του τις μετάνοιες, του φίλησε τα πόδια, έπιε από τον Αγιασμόν και ύστερα του λέγω: «Μή φοβάσαι, ο Άγιος θα σε γιατρέψη· κάμε μία βόλτα έως την στέρνα να ξαλαφρώσης». Αυτός με άκουε με προσοχήν και με τελείαν πίστιν και, ω του θαύματος αδελφοί μου! αφού έκαμε την βόλτα.
ηού του είπα, εντός 10-15 λεπτών της ώρας γυρίζει χαρούμενος, τελείως υγιής, ο προ μικρού μισοπεθαμένος και με μεγάλην φωνήν και με πολλάς εδαφιαίας μετανοίας ευχαριστησε τον Άγιον διά την θεραπείαν και γιατρειάν, πού του έκαμεν». Αυτά μας εδιηγήθη ο γέρων Χριστόδουλος και εθαυμάσαμεν το συμπαθές του Αγίου, πού και εις απίστους ενεργεί θαυμάσιά του, όταν μετά πίστεως τον επικαλεσθούν. Διά ·ο και αυτό το έκρινα άξιον σημειώσεως, προς τιμήν και μνήμην του οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου του Αιγυπτίου.
2. Διήγησις του Μονάχου Θεοδούλου περί θαύματος του Όοίον πατρός ημών ‘Ονουφρίου. Ο αδελφός Θεόδουλος διηγήσατό μοι μίαν αξιόλογον θαυματουργίαν του Αγίου Ονουφρίου, γενομένην προ διετίας· ήτοι κατά μήνα Αύγουστον του 1956. Αύτη έχει ως ύθως.
«Ήλθον, αδελφέ Λάζαρε, μαζί με τον εργάτην της Μονής Αναστάσιον Αύγέρου εκ Συκιάς Χαλκιδικής εις το εν τω αγρόκτημά μας, αφιερωμένον εις τον Άγιον Ονούφριον και εκεί εβάζαμε κρεμμύδια εις το κάτω τελευταίον λι. Όταν ήλθεν η ώρα διά να φύγωμεν, εφορτώσαμε δύο σάκκους μεγάλους κρεμμύδια, και εξεκινήσαμε. -Εγώ προαισθάνθηκα ότι κάτι κακό θα πάθουμε εις τον δι΄ αυτό είπα εις τον εργάτην να πάρη εις τα χέρια καπίστρι και πορευόμενος εμπρός να καθοδηγη το Ιως ότου φθάσωμεν εις την Μονήν, διότι όλος σχεδόν ιος είναι ανώμαλος και στενός. Αυτός δεν έδωσε προ-εις τα λεγόμενά μου, ειπών δη το ζώον γνωρίζει τον και δεν είναι ανάγκη να το οδηγώμεν ημείς.
Αφού, λοιπόν, επεράσαμεν τα δύο πεζούλια και προχωρούσαμε διά το τρίτον, τα σακκιά ήταν πολύ βαρεία και εις μίαν καμπύλην του δρομίσκου, όπου είναι μία πέτρα μεγάλη και το δρομάκι στενό, κτυπά το σακκί επάνω εις την πέτραν και σπρώχνει το μουλάρι και πέφτει, ως ήτο φορτωμένον, εις το κάτωθεν μικρό πεζούλι.
Εις την προσπάθειάν του να σηκωθή το μουλάρι, δεν το κατόρθωσε λόγω του βαρέως φορτίου, και ξαναδίνει μία ακόμη τούμπα και πέφτει το ταλαίπωρον καθώς ήτο φορτωμένον, κάτω εις το βάραθρον! Επήγε εις το βάθος του πόταμου, ένα βάθος περί τα 30 ή και 40 μέτρα. Ω, της δυστυχίας μου! Αμέσως υπέθεσα ότι το μουλάρι θα σκοτώθηκε. Τί απολογία να δώσω τώρα εις το Μοναστήρι;
Τότε ενθυμήθηκα τον νοικοκύρην του αγροκτήματος και από βάθους ψυχής και καρδίας είπα: «Άγιε Ονούφριε, σε παρακαλώ, βοήθησέ με, δείξε την αγάπην σου και το θαύμα σου και σώσε το ζώον να μή σκοτωθή. Τοιαύτα συνεχώς μονολόγων και υπό πολλής θλίψεως και λύπης συνεχόμενος, μετά πολλού κόπου κατωρθώσαμεν να καταβώμεν εις την χαράδραν. Και τί βλέπω; Ω των ανέλπιστων πραγμάτων και θαυμάτών Σου, Κύριε! Η πρεσβεία και ευχή του Αγίου Ονουφρίου έφθασε εις τα ώτα του Κυρίου Παντοκράτορος και Θεού μας και δεν επέτρεψε να πάθη τίποτε το ζώον. Πράγματι λοιπόν ευρήκαμεν το ζώον να στέκη εις τα πόδια του υγιέστατον, ενώ το σαμάρι με τα σακκιά κείμενα κάτω εις την γήν.
Τούτο το παράδοξον θαυματούργημα ιδών, από μέσης καρδίας ευχαρίστησα τον προστάτην του κτήματος, Άγιον Ονούφριον, τον ποιούντα θαυμαστά και εξαίσια εις τους μετ΄ αγάπης και ευλαβείας επικαλούμενους αυτόν, διά των πρεσβειών του οποίου, είθε να τύχωμεν και ημείς της αιωνίου ζωής και μακαριότητος εις την βασιλείαν των ουρανών. Αμήν».
Εις ένδειξιν ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης εποίησα εν προσόμοιον εις τον Άγιον Ονούφριον, Προστάτην του αγροκτήματος, καθότι και εις εμέ εγένετο βοηθός και θεράπων, ότε, εις το αυτό αγρόκτημα, εκ δαιμονικής συνεργείας, εκτύπησα το πόδι μου και εντός τριών ήμερων έγινα τελείως καλά, καίτοι τούτο είχε μελανιάσει και πρισθή.
Ότε εκ του ξύλου. Ήχος Β’
Ότε επινεύσει Θεϊκή, ένδον της ερήμου εισήλθες, ίνα ευφράνης Θεόν, Πάτερ δι΄ ασκήσεως, σοφέ Ονούφριε· και σαρκός έξω γέγονας, πάντα σου τον πόθον, της ψυχής επτέρωσας προς τα ουράνια· τότε και τροφήν δι΄ αγγέλου έλαβες προς ρώσιν σαρκίου, εν τη κατά μόνας ησυχία σου.
Σημειώσεις:
1. Εννοείται το αυτό κάθισμα «Άγιος Ονούφριος» με ομώνυμο παρεκκλήσιον.
Πηγή: Λαζάρου Μοναχού Διονυσιάτου, Διονυσιάτικες Διηγήσεις, Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου Αγίου Όρους, Β’έκδοση, 1988 πηγη diakonima.gr
Τα όνειρα τελικά γίνονται πραγματικότητα! Ο Walter Thomas είναι ένας 91χρονος άνδρας που εκπλήρωσε πριν από λίγες μέρες την μοναδική επιθυμία που του ερχόταν στο μυαλό.
Η κάμερα ήταν εκεί όταν ο Walter φόρεσε ένα κράνος ασφαλείας, πάτησε τέρμα το γκάζι με την όπισθεν και βγήκε από το γκαράζ σπάζοντας την πόρτα! Επίτηδες, φυσικά!
Η αληθινή αγάπη είναι κάτι πέρα από ένα απλό συναίσθημα ή μια αίσθηση. Είναι μια κατάσταση του μυαλού που ξεπερνά τον εγωισμό ή την δυνατή φυσική έλξη.
Αυτοί που έμαθαν,έζησαν και αγάπησαν πραγματικά κάποιο άλλο πρόσωπο, γνωρίζουν ότι αληθινή αγάπη είναι: ‘ να νοιάζεσαι καλοπροαίρετα και πιστά για το καλό του άλλου’.
Υπάρχουν πολλές ιστορίες αγάπης που σπαράζουν την καρδιά.
Την παρακάτω ιστορία έγραψε μια νοσοκόμα που συγκινήθηκε από έναν ηλικιωμένο κύριο ο οποίος έδειχνε ανείπωτη αγάπη στην σύζυγό του.
Δείτε παρακάτω την σπαραχτική ιστορία και παράδειγμα αληθινής αγάπης.
Ένα πρωί, γύρω στις 8:30 πμ, ήρθε ένας 80άχρονος ηλικιωμένος κύριος. Ήθελε να κόψει τα ράμματα στο δάχτυλό του και βιαζόταν γιατί είχε ένα άλλο ραντεβού στις 9 πμ.
Τον έβαλα να καθίσει γιατί θα περνούσε τουλάχιστον μια ώρα πριν τον δει κάποιος. Τον έβλεπα που κοιτούσε το ρολόι του συνεχώς και αποφάσισα να ρίξω εγώ μια ματιά στην πληγή του αφού είχα χρόνο.
Αφού είδα ότι είχε θεραπευτεί η πληγή καλά, μίλησα με τους γιατρούς, πήρα τα απαραίτητα για να του κάνω την αλλαγή και να του δέσω πάλι το τραύμα.
Τον ρώτησα αν είχε άλλο ραντεβού σε γιατρό το πρωί γιατί φαινόταν πολύ βιαστικός. Ο ηλικιωμένος απάντησε ότι δεν είχε, αλλά έπρεπε να πάει στο γηροκομείο για να φάει πρωινό με την γυναίκα του.
Τότε ρώτησα για την υγεία της. Μου είπε ότι είχε λίγο καιρό εκεί και ότι έπασχε από Alzheimer.
Καθώς τελείωνα με το τραύμα του, τον ρώτησα αν η γυναίκα του θα ανησυχούσε για αυτόν αν αργούσε. Ο κύριος απάντησε ότι δεν θα ανησυχούσε και ότι αυτή δεν τον γνωρίζει ποιος είναι εδώ και 5 χρόνια.
‘ Και συνεχίζετε να πηγαίνετε κάθε πρωί ενώ ξέρετε πως δεν σας γνωρίζει;’ ρώτησα με έκπληξη. ‘Αυτή δεν ξέρει ποιος είμαι αλλά εγώ ξέρω ποια είναι αυτή.’ είπε χαμογελώντας.
Δεν μπορούσα να κρατήσω τα δάκρυα μου καθώς έφευγε. Είχα ανατριχιάσει. Σκέφτηκα, ‘Να τι είδους αγάπη θέλω στην ζωή μου.’
Ο Eugene Bostick, ένας 80χρονος συνταξιούχος από το Fort Worth του Τέξας, περνά τον καιρό του με κάτι πραγματικά απίθανο. Έχει κατασκευάσει μόνος του ένα τραινάκι με το οποίο βγάζει βόλτα αδέσποτα, γύρω στην γειτονιά και στο δάσος, για να τα διασκεδάσει.
Ο Eugene και ο αδερφός του Corky ζουν στο αδιέξοδο ενός δρόμου, όπου πολλοί ντόπιοι αφήνουν τα ανεπιθύμητα σκυλιά τους. Ο Eugene άρχισε να τα υιοθετεί, να τα πηγαίνει στον κτηνίατρο για στείρωση και να τα βγάζει βόλτα με το τρακτέρ του.
‘Είδα κάποιον με το τρακτέρ του που μετέφερε πέτρες με τέτοια μικρά βαγόνια, και σκέφτηκα ότι κάτι τέτοιο θα έκανε για τα σκυλιά. Και αφού τα καταφέρνω με τα χέρια μου, έκοψα αυτά τα πλαστικά βαρέλια με τρύπα, τους έβαλα ρόδες και τα ένωσα μεταξύ τους.’ είπε ο Eugene.
‘Κάθε φορά που με βλέπουν τα σκυλιά να συνδέω το τραινάκι με το τρακτέρ, πετάνε από την χαρά τους.’
‘Ξεκίνησα με το τρακτέρ μου …έβαζα 4-5 σκυλιά και τα πήγαινα βόλτα.’
‘Ξαφνικά, εμφανίστηκαν ακόμη δυο σκυλιά και σκέφτηκα πως δεν υπήρχε πια αρκετός χώρος. Έτσι κατέληξα με αυτό ΕΔΩ.’
΄Είμαι καλός συγκολλητής, έτσι πήρα αυτά τα πλαστικά βαρέλια, τους έκανα τρύπα στην μέση και έβαλα ρόδες από κάτω….’
Τώρα ο 80χρονος συνταξιούχος βγάζει βόλτα τα σκυλιά που διέσωσε δυο φορές την εβδομάδα.
‘Όποτε με βλέπουν να το ετοιμάζω, τρελαίνονται από την χαρά τους.’
Δείτε το βίντεο με το τραινάκι για σκύλους και θα νιώσετε μια ζεστασιά στην καρδιά.
Όλα ξεκίνησαν με ένα δημοσίευμα της Humans of Bombay για έναν συνηθισμένο οδηγό ταξί με μια ασυνήθιστη ιστορία.
«Μας κέντρισε το ενδιαφέρον και αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα. Ένα αποπνικτικό απόγευμα, πλησιάσαμε τη γειτονιά του οδηγού, καθίσαμε μαζί του σε ένα κοντινό μαγαζί για τσάι και συζητήσαμε πως ξετυλίχθηκε η ζωή του. Μια ιστορία που άγγιξε εκατομμύρια καρδιές ανθρώπων σε όλη τη χώρα.»
«Ο Vijay Tharuk, ένας οδηγός ταξί 75 ετών άφησε την καριέρα του ως μηχανικός και ξεκίνησε να οδηγά ταξί, προσφέροντας σε μια υπηρεσία ασθενοφόρων χωρίς κόστος για όλους εκείνους που χρειάζονταν να πάνε στο νοσοκομείο, κάποια ώρα της νύχτα. Αυτό συνέβη μετά από ένα βράδυ που η έγκυος σύζυγός του Vijay ένιωσε αιφνίδιους πόνους στην κοιλιά της και έτυχε να μην υπάρχουν ταξί για να την μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Η γυναίκα του απέβαλε εκείνη τη νύχτα και αυτό αποτέλεσε ένα σημείο καμπής στη ζωή του Vijay.»
«Νιώσαμε πως η ιστορία του Vijay Thakur χρειαζόταν να αποτυπωθεί. Έτσι, μαζί με τον σχεδιαστή Poorva Shingre αποφασίσαμε να το πραγματοποιήσουμε με το Taxi Fabric (πλατφόρμα ομάδας σχεδιαστών) στο ίδιο του το ταξί. Οι ευγενείς πράξεις του Vijay μιλούν από μόνες τους και το Taxi Fabric του έδειξε ένα μικρό δείγμα εκτίμησης για την ανθρωπιά του.» έγραψε η Isha Jhunjhunwala.
Αυτός είναι ο Vijay Thakur που άφησε την δουλειά του ως μηχανικός για να εργαστεί σε μια υπηρεσία ασθενοφόρων δωρεάν για όλους εκείνους που πρέπει να μεταφερθούν στο νοσοκομείο οποιαδήποτε ώρα της νύχτας.
Όλα ξεκίνησαν όταν η έγκυος γυναίκα του ένιωσε ξαφνικούς πόνους στην κοιλιακή χώρα.
Ήταν 03:00 το ξημέρωμα και κανένα ταξί δεν σταματούσε για να τους μεταφέρει στο νοσοκομείο παρά τις απελπισμένες εκκλήσεις του Vijay.
Η γυναίκα του απέβαλλε και εκείνο το βράδυ ήταν για τον ίδιο μια κρίσιμη καμπή στη ζωή του.
Μέχρι σήμερα, ο 75 ετών άνδρας έχει μεταφέρει εκατοντάδες ανθρώπους με περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης στο νοσοκομείο, όλες δωρεάν.
Μόνο και μόνο επειδή ο Vijay δεν θέλει κανείς άλλος να περάσει ότι και ο ίδιος πριν από χρόνια.
Το Taxi Fabric (ομάδα σχεδιαστών) σε συνεργασία με τον σχεδιαστή Poorva Shingre ένιωσαν πως αυτή η ιστορία χρειάζεται έναν καμβά.
Αλληλεπιδρώντας μαζί του σε προσωπικό επίπεδο, έμαθαν περισσότερα για τον ίδιο και τα ερμήνευσαν σε όμορφες απεικονίσεις.
Ο Vijay μιλά στοργικά για την κόρη του, την Khushi που έφερε μεγάλη χαρά στη ζωή του.
Από εκείνη έρχεται η έμπνευση του να κάνει καθημερινά το ίδιο πράγμα για άλλους ανθρώπους.
Έτσι, η ομάδα ένιωσε πως ήταν κατάλληλο να αφιερώσει όλο αυτό στην khushi.
Το ταξί του Vijay είναι γνωστό ως το ασθενοφόρο της Khushi.
Το ταξί-ασθενοφόρο ζωντανεύει με την παιχνιδιάρικη εικονογράφηση του Vijay και της κόρης του, σκορπώντας χαρά και ζεστασιά σε όλους όσους το έχουν ανάγκη. Οι σχεδιαστές δήλωσαν πως αυτές οι εικόνες μιλούν για την αγάπη και την αποφασιστικότητα του άνδρα να βοηθήσει άλλους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.
Όταν μιλάμε για πολεμιστές κανείς δεν είναι πολύ νέος ή πολύ γέρος για να πολεμήσει και ο 63χρονος Abu Tahseen είναι η ζωντανή απόδειξη.
Ο Ιρακινός έχει πάρει μέρος σε πέντε πολέμους και έχει σκοτώσει πολλά μέλη του ISIS με το όπλο του. Έχει πολεμήσει στον πόλεμο Yon Kippur, στην εισβολή στο Κουβέιτ, στον πόλεμο του Κόλπου, στον πόλεμο ανάμεσα στο Ιράν και στο Ιράκ και τώρα είναι αποφασισμένος να πολεμήσει ενάντια στο Ισλαμικό κράτος.
Μην σας ξεγελάει η ηλικία του. Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει αυτόν τον πολεμιστή και από ότι φαίνεται είναι αποφασισμένος να εξαφανίσει τον ISIS.
“Είμαι ήρεμος. Το μυαλό μου είναι ήσυχο. Την προηγούμενη φορά μου έδωσαν έναν μήνα άδεια και 12 μέρες μετά επέστρεψα”, αναφέρει ο Tahseen σε ένα βίντεο από το Sky99.DK.
Ο Tahseen έχει χριστεί ασημένιος ελεύθερος σκοπευτής. Άρχισε να πολεμάει με την πολιτοφυλακή Shia στο Ιράκ τον προηγούμενο Μάιο για να προστατεύσει την πατρίδα του. Ισχυρίζεται, ότι μέχρι τώρα, δηλαδή σε λιγότερο από έναν χρόνο, έχει σκοτώσει 173 μέλη του ISIS. Εντυπωσιακό!
Στο παρακάτω βίντεο ο Tahseen μιλάει για τα θύματά του. Περιγράφει, ότι πρώτα σπρώχνει τα θύματά του ένα μέτρο πίσω πριν τα σκοτώσει. Επίσης, είναι περήφανος για το γεγονός, ότι οι στρατιώτες του ISIS διστάζουν να κάνουν επιδρομή στην περιοχή που προστατεύει. “Βλέπεις την περιοχή εκεί πέρα; Σου εγγυώμαι, ότι κανένας δεν θα εισβάλει”, αναφέρει.
Ο ηλικιωμένος ελεύθερος σκοπευτής ανήκει σε μια ομάδα εθελοντών πολεμιστών, πολλοί από τους οποίους έχουν πολεμήσει ενάντια στον ISIS στην Συρία. Κάποια από τα μέλη αυτής της ομάδας έφυγαν για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους, ειδικά όταν ο ISIS έφτιαξε βάση στο Ιράκ.
Στο παρακάτω βίντεο θα δείτε τον πολεμιστή εν ώρα δράσης. Δείτε πως ενεργεί: ετοιμάζει το όπλο του, κοιτάζει το πεδίο δράσης του και παρατηρεί το θύμα του μέχρι να σιγουρευτεί, ότι το έχει εξουδετερώσει.
