Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος και η σύζυγός του, Λίνα Πρίντζου, γιορτάζουν 10 χρόνια γάμου, με τον αγαπημένο ηθοποιό να κάνει μια συγκινητική ανάρτηση στα social media για την επέτειό τους.
“10 χρόνια…” αρκέστηκε να γράψει ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος για τον ευτυχές γεγονός, με τους φίλους του στο Instagram να σπεύδουν να του ευχηθούν κάθε υγεία κι ευτυχία.
Να υπενθυμίσουμε ότι ο γάμος τους έγινε στη Βενετία, το 2014, στον ελληνορθόδοξο ναό του Αγίου Γεωργίου, παρουσία λίγων συγγενών και φίλων. O ηθοποιός γνώρισε την σύζυγό του στην τράπεζα, στην οποία και ήταν πελάτης και έκτοτε έβρισκε δικαιολογίες προκειμένου να τη βλέπει πιο συχνά.
“Η γιαγιά της μου είπε “Πήγα στην τράπεζα για κατάθεση και έφυγα με ανάληψη”. Δούλευε στην τράπεζα και κάποια στιγμή που ήμουν πελάτης μου είπαν να πάω στον πρώτο όροφο και εκεί γνωριζόμαστε και γίνονται όλα με έναν τρόπο…Μαθαίνεις σιγά σιγά για τον άλλον για τη ζωή του. Ειπώθηκε να πάμε ένα ταξίδι μαζί, δεν έγινε αμέσως αλλά ήταν σαν να είπαμε “Θες να ζήσουμε για πάντα μαζί;”. Για να βρίσκω μία δικαιολογία να πάω, ρωτούσα για μετοχές και ήταν στο φοβερό διάστημα που έλεγα “μήπως να αγοράσω αυτή την μετοχή;”. Και της είπα “μου στοίχισες πάρα πολύ”. Το 2009 έγινε όλο αυτό, είχε φύγει το χρηματιστήριο τότε. Κάποιες φορές δεν καταλαβαίνουμε πώς συμβαίνουν τα πράγματα αλλά καταλαβαίνουμε αυτό που υπάρχει στην ατμόσφαιρα. Και περιμένεις μπορεί και μήνες και χρόνο αλλά ξέρεις ότι θα έρθει την σωστή στιγμή. Η Λίνα μου είχε πει ότι με είδε πρώτη φορά στο “Μόλις χώρισα” το 1999 και μιλούσα μόνο ισπανικά και όταν με είδε, είπε: “Αυτός εάν δεν είναι Ισπανός, είναι τεράστιο ταλέντο”, είχε αποκαλύψει, μιλώντας στην εκπομπή “Στούντιο 4” της ΕΡΤ.
“Η Λίνα είναι συλλεκτικό κομμάτι. Είναι ένα πλάσμα που είναι βουτηγμένη μέσα στην καλοσύνη, στην αγνή αγάπη για τους ανθρώπους, δεν αντέχει να βλέπει κάτι άσχημο και είναι χαμογελαστή πάντα. Αυτό που έχουμε και μας κρατάει τόσα χρόνια είναι ότι ξεχνιόμαστε μαζί. Δεν έχουμε την αγωνία μην ξεχάσουμε την επέτειο ή τα γενέθλια. Και να τα ξεχάσουμε, είμαστε πολύ ευτυχισμένοι. Δεν πιέζει ο ένας τον άλλον για τίποτα, ονειρευόμαστε. Σημασία έχει ότι μετά από τόσα χρόνια είμαστε μαζί. Με κινητοποίησε σε πολλά πράγματα. Βλέπει πράγματα που εγώ δεν μπορώ να δω με την πρώτη. Θα δει εάν υπάρχει ανάγκη κάπου και θα με βουτήξει και θα πάμε αμέσως. Με κάνει καλύτερο άνθρωπο, δεν ξέρω εάν είμαι. Έχουμε φτάσει στο στάδιο της ελευθερίας που δίνουμε στον άλλον, δεν έχουμε την ανάγκη να είμαστε κάθε μέρα μαζί. Υπάρχει μία περίεργη ωραία εμπιστοσύνη και ελευθερία” είχε αναφέρει, τότε, ο ηθοποιός.
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος έχει κάτι από τους παλιούς κωμικούς ηθοποιούς, που πίσω από το γέλιο, έκρυβαν καλά μια ρωγμή. Ίσως γι’ αυτό και να τράβηξε αυτόν το δρόμο. Συναισθηματικός και ευαίσθητος, σταθερός και πιστός, μετρά πολλά χρόνια στο σανίδι και την οθόνη, μεγάλη και μικρή. Γεννήθηκε στο Βύρωνα. Είναι παντρεμένος με τη Λίνα. Και πιστεύει στον Θεό.
«Μεγάλωσα και έζησα στον υπέροχο Βύρωνα μέχρι τα σαράντα μου χρόνια. Εκεί πρωτοένιωσα τα πάντα, όλους τους δρόμους τους περπάτησα με διαφορετικό νούμερο παπουτσιού, έκανα φιλίες δοκιμασμένες που έχουνε διαρκείας, για μια ζωή.
Για ένα περίεργο λόγο, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ήθελα να γίνω ηθοποιός. Μεγάλο ρόλο σίγουρα έπαιξε το πώς μαγευόμουν βλέποντας στην ασπρόμαυρη τηλεόραση όλες αυτές τις υπέροχες ταινίες με τους υπέροχους πρωταγωνιστές. Ήταν όλοι τους από τότε ένα κομμάτι της οικογένειάς μας, που βρίσκονταν σ’ ένα κουτί στο σαλόνι μας, περιμένοντάς με να γυρίσω από το σχολείο, περιμένοντάς με να φάω και να μου κάνουν συντροφιά ανά πάσα στιγμή.
Θέατρο για πρώτη φορά είδα περίπου στα δέκα μου χρόνια. Σε μια αλάνα απέναντι από το γυμναστήριο του Βύρωνα είχε στηθεί ένα πατάρι από το δήμο για διάφορες εκδηλώσεις και θυμάμαι τον εαυτό μου πάνω σ’ ένα δέντρο και να παρακολουθώ τον Μίμη Φωτόπουλο σε μια από τις μεγάλες του επιτυχίες, τον “Δον Καμίλο”. Στο φινάλε της παράστασης κατέβηκα από το δέντρο και πήγα να δω πόσο αληθινοί άνθρωποι ήταν αυτοί που βγήκαν από το κουτί που είχα στο σπίτι μου. Δεν είχε καμία πολυτέλεια αυτή η δουλειά, βλέποντας τους ηθοποιούς να μαζεύουν οι ίδιοι τα κοστούμια τους, ιδρωμένοι και κουρασμένοι από την παράσταση, αλλά με ένα τεράστιο χαμόγελο. Γι’ αυτό το χαμόγελο που μπορούσε να διώξει στεναχώριες μάλλον κυνήγησα αυτό το όνειρο. Οι υπέροχοι γονείς μου έκρυβαν κάθε αγωνία τους πίσω από το όνειρό μου και με άφησαν να το ακολουθήσω παρακολουθώντας με διακριτικά.
Ήμουν ένα παιδί από το Βύρωνα χωρίς καμιά γνωριμία και καμιά βοήθεια γι’ αυτό το δύσκολο ταξίδι. Τελείωσα τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, όπου ουσιαστικά έμαθα κάποια κλειδιά υποκριτικής, αλλά το κυριότερο προτέρημα της σχολής ήταν να μου δημιουργήσει το αίσθημα της ευθύνης και του σεβασμού που πρέπει να έχω απέναντι στο θέατρο και στους συνοδοιπόρους μου σ’ αυτό το όνειρο. Τελειώνοντας τη σχολή μετά από διάφορες οντισιόν. την πρώτη ευκαιρία να ανέβω στο σανίδι μου την έδωσαν ο αείμνηστος Βαγγέλης Σειληνός, σε μια μουσικοχορευτική παράσταση, και η θεατρική μου μητέρα Ξένια Καλογεροπούλου στον “Μορμόλη” στη Μικρή Πόρτα. Τίποτε δεν ήταν εύκολο στην αρχή, μια αρχή που κράτησε περίπου οκτώ χρόνια, μέχρι να νιώσω ότι μπορώ να επιβιώσω οικονομικά από τη δουλειά μου. Αλλά η αλήθεια είναι ότι, ποτέ δεν είναι εύκολα τα πράγματα σε καμιά φάση της διαδρομής.
Το “τα κατάφερα” και “πέτυχα” δεν το λες ποτέ σ΄ αυτή τη δουλειά. Μετά από κάθε επαγγελματικό ταξίδι που φτάνει στο τέλος του ξεκινάει άλλο ένα με προορισμό το άγνωστο. Όσο για το “ονοματεπώνυμο”. καταλαβαίνεις από τα λόγια του κοινού τις διαβαθμίσεις για την πορεία της διαδρομής σου και της σχέσης σου μαζί του. Π.χ. όταν πρωτοκάνεις αίσθηση ακούς “εσύ μικρέ είσαι καλός”, κι ακολουθεί το “Εσύ, Xαραλαμπίδη είσαι ωραίος”, για να γίνει “Εσύ, Χαραλαμπόπουλε μπράβο σου…!”
Το ιδανικότερο σκαλοπάτι της σχέσης σου με το κοινό βέβαια είναι να ακούσεις “Κύριε Χαραλαμπόπουλε σας ακολουθούμε σε κάθε σας καλλιτεχνικό βήμα”».
«Η δημοσιότητα μ’ αρέσει όταν αφορά τα επαγγελματικά μου σχέδια, τις επιτυχίες ή και τις αποτυχίες. Η αναγνωρισιμότητα τώρα επί των πλείστων είναι αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μου, αλλά ευτυχώς είναι χαρούμενο κομμάτι γιατί παίρνω πολλή αγάπη από τον κόσμο.
Πιστεύω ακράδαντα στην αντίληψη και το ταλέντο ενός ηθοποιού, που από νωρίς θα δείξει και θα αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στερεότυπα
Τα τελευταία εικοσιένα χρόνια έχω κάνει μόνο οκτώ σειρές. Στην τηλεόραση, από τη στιγμή που μπορώ, δε θέλω απλώς να εργάζομαι, θέλω να παθιάζομαι. Κι αυτό που μετράει πάντα για μένα είναι αρχικά το καλό σενάριο και οι υπέροχοι συνεργάτες.
Πιστεύω ακράδαντα στην αντίληψη και το ταλέντο ενός ηθοποιού, που από νωρίς θα δείξει και θα αποδείξει ότι δεν υπάρχουν στερεότυπα. Δεν υπάρχει κωμικός ή δραματικός ηθοποιός. Υπάρχει ενίοτε ένας χαρακτήρας μη πραγματικός, ο οποίος ανάλογα με τη δύναμη και τις δυνατότητες του ηθοποιού, μπορεί να εισχωρήσει στο μυαλό και τη ψυχή του θεατή και να τον πείσει για μια άλλη πραγματικότητα, που διαρκεί όσο μια παράσταση. Ο Συρανό ήταν μια αναμέτρηση με τον εαυτό μου αλλά και μια προσωπική μονομαχία με όλα τα στερεότυπα και τις ταμπέλες που μπορούν εύκολα να μπαίνουν ως κατηγορίες ηθοποιών».
Στην παράσταση «Σιρανό ντε Μπερζεράκ»
«Είναι αναπόφευκτο να είμαι σταθερός σε συνεργασίες, φιλίες και σχέσεις γιατί είναι δοκιμασμένες στο χρόνο. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι, κυρίως στη δουλειά, δεν είμαι ανοιχτός και σε νέες συνεργασίες. Το αντίθετο μάλιστα. Είναι μεγάλη η χαρά να συνεργάζομαι με νέους και ταλαντούχους ανθρώπους. Στις νέες φιλίες, όμως, που τείνουν να γίνουνε σχέσεις ζωής κι εμπιστοσύνης θέλει χρόνο για να θεωρηθούν πραγματικές.
Με ρωτάς αν είναι δύσκολο το “μαζί στην ζωή”; Θα σου πω ότι το πιο δύσκολο πράγμα είναι το “μόνοι” στη ζωή. Τον άνθρωπο της ζωής σου δε θα στον συστήσει ο έρωτας, θα στον συστήσει ο χρόνος. Με τη Λίνα (σ.σ. την γυναίκα του) τότε είχα μια διαίσθηση ότι θα ήταν ο άνθρωπος της ζωής μου. Τώρα όμως ξέρω. Περνάει ο χρόνος χωρίς να τον μετράμε, γελάμε όπως γελάγαμε, και πάντα ονειρευόμαστε.
Τον άνθρωπο της ζωής σου δε θα στον συστήσει ο έρωτας, θα στον συστήσει ο χρόνος
Το σπίτι στο Πήλιο ήταν μια απόφαση ζωής πριν από κάποια χρόνια, όταν αναζητούσαμε να φτιάξουμε το δικό μας σπίτι–καταφύγιο και να αναβαθμίσουμε την ποιότητα της ζωής μας. Έχουμε τη χαρά να ζούμε κοντά στην υπέροχη φύση του Πηλίου, ν’ ασχολούμαστε με το μποστάνι μας και το κυριότερο απ’ όλα, να μοιραζόμαστε απλές στιγμές χαράς με φίλους που αγαπάμε κι εκτιμούμε…»
Με τη σύζυγό τους, Λίνα Πρίντζου/ Φωτογραφία: NDP Photo Agency
«”Ο Ροδομάγουλος” είναι ένα καμουφλαρισμένο παραμύθι για μεγάλους που θα χρησιμοποιήσουν την ιστορία του για να μιλήσουν στα παιδιά για την αξία της φιλίας του έρωτα, της αγάπης, της αυτοθυσίας -και όχι μόνο. Θα μπορούν να τους μιλήσουν και για την απώλεια, κάτι που σε ένα παιδί δεν είναι εύκολο να επικοινωνήσεις. Στην ουσία, μέσα από το παραμύθι μου, μιλάω για ό,τι νιώθω πως έχει πραγματικά αξία για να ζεις και να αγωνίζεσαι σ΄ αυτή τη ζωή.
Εκτός από το άμεσο μέλλον που είναι σχεδόν παρόν δε βλέπω τίποτε άλλο. Μέχρι τέλους ένας απλός παραμυθάς είμαι, με όποιο τρόπο.
Η ζωή είναι απρόβλεπτη, τόσο απρόβλεπτη που δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτε πια
Την απώλεια, τον θάνατο, δεν τα διαχειρίζομαι, δεν μπορώ να τα διαχειριστώ, η ζωή δεν είναι πια ίδια, ποτέ δε θα είναι ίδια. Πιστεύω στον Θεό κι όταν θα Τον συναντήσω έχω πολλά “γιατί” να Τον ρωτήσω…
Η ζωή είναι απρόβλεπτη, τόσο απρόβλεπτη που δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τίποτε πια. Η αναμέτρηση του Ανθρώπου με τον ίδιο του τον εαυτό. Ο κορωνοϊός είναι η απόδειξη της αδυναμίας που έχει η δύναμη του ανθρώπου. Ο κορωνοϊός ήρθε για να αποδείξει ότι η βλακεία και η ανοησία των ανθρώπων δεν είναι μόνο ελληνική αλλά παγκόσμια. Υπάρχουν τόσοι πολλοί σε όλον τον κόσμο που μιλάνε για συνωμοσίες που είναι αρνητές και δεν πείθονται με όλους αυτούς τους θανάτους, παρά μόνο όταν κολλήσουν και υποφέρουν οι ίδιοι και δικοί τους. Αλλά είναι αργά, δεν είναι;»
«Όλα αυτά τα χρόνια υπάρχω σ’ αυτή τη δουλειά σεβόμενος το θέατρο, τον κινηματογράφο την τηλεόραση αλλά και όποιον συνάδελφο και συνεργάτη συναντήσω. Όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ κι έχω καταφέρει να αποφεύγω τοξικές συνεργασίες. Εκτός από φήμες για παράξενους και αγενείς ανθρώπους δεν είχα ιδέα για θέματα ποινικών αδικημάτων.
Θυμάμαι, όμως, την Τζένη Μπότση να μας εξιστορεί κλαίγοντας το γεγονός που της είχε συμβεί και που ήταν φανερό πόσο άσχημα την είχε σημαδέψει. Εξεπλάγην φυσικά με όλα όσα βγήκαν στη φόρα και δεν ξέρω αν θα οδηγήσουν τον χώρο μας σε κάποιου είδους κάθαρση. Όμως, είναι μια καλή αρχή, για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα για όλους. Ξέρω όμως με σιγουριά ότι με αυτό που συνέβη γνωρίζουν πλέον οι νέοι άνθρωποι ότι δεν υπάρχει κανένας άγραφος κανόνας, ότι πρέπει να υποστούν ψυχική ή σωματική κακοποίηση, προκειμένου να κάνουν καριέρα. Και θα γνωρίζουν, πλέον, οι έχοντες κάποια εξουσία ότι θα πρέπει να το σκεφτούν πολύ καλά πριν τη χρησιμοποιήσουν για ανήθικους σκοπούς.
Είχα πολλά χρόνια να κάνω τηλεόραση και αυτό το μικρό ταξίδι στην Κρήτη, για τα γυρίσματα της “Καρτ Ποστάλ” άνθισε την ψυχή μου. (σ.σ. η νέα σειρά της ΕΡΤ σε σενάριο της Βικτόρια Χίσλοπ και σκηνοθεσία του Γιώργου Παπαβασιλείου με τους Ανδρέα Κωνσταντίνου, Μαρία Ναυπλιώτου, Ορφέα Αυγουστίδη κ.ά.)».
«Συνάντησα πολλούς παλιούς συνεργάτες από το παρελθόν και γνώρισα καινούριους που μ’ έκαναν να νιώθω σαν να τους ξέρω χρόνια. Είναι σημαντικό να νιώθεις ότι μπορείς να βάλεις κι εσύ ένα λιθαράκι σε τόσο αξιόλογες δουλειές στη τηλεόραση. Και στα “Kαλύτερά μας χρόνια” που συνεργάζομαι με την Tanweer και στο “Καρτ Ποστάλ” με τη Needafixer ένιωσα την αξία και τη σημαντικότητα που δίνουν οι συγκεκριμένοι παραγωγοί στο πραγματικά αξιόλογο τηλεοπτικό προϊόν!
Καρτ Ποστάλ δεν θα ήθελα να στείλω σε κανέναν γιατί αυτό θα σήμαινε ότι δε τον είχα κοντά μου…».
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος μιλάει για τον ρόλο που τον σημάδεψε στο θέατρο, αλλά και για τους άλλους ρόλους… στην πραγματική ζωή, με συνέντευξη που δίνει στο People και τον Γιώργο Πράτανο.
Υπάρχει κάποιος ρόλος που σου έχει γίνει εμμονή;
Ένας ρόλος που πάντοτε είχα στο μυαλό μου, χωρίς να είναι και στόχος ζωής αλλά αγαπούσα αληθινά, ήταν ο Cyrano de Bergerac. Δεν γνώριζα, όμως, αν άξιζα να τον υποδυθώ. Ήταν ο ρόλος- τεστ που θα με έκανε να καταλάβω αν μπορώ και αντέχω να είμαι σε ένα τέτοιο επίπεδο. Νομίζω πως πήγε καλά!
Πάμε και στο ρόλο του συζύγου… Είναι τόσο δύσκολος όσο φαντάζει σε έναν εργένη;
Όχι… Ακούγεται βαρύγδουπο το «σύζυγος». Βασικό συστατικό του καλού γάμου είναι η προϋπηρεσία συμβίωσης. Γιατί το μόνο που αλλάζει μετά το γάμο είναι πως πλέον έχεις υπογράψει κι ένα χαρτί. Αν γίνει το μυστήριο με όμορφο τρόπο, το ζήσεις χωρίς να αγχωθείς, νιώθεις πως έχει γίνει μια ιερή ένωση.
Α, το ένιωσες; Μπήκες πραγματικά στο ρόλο…
(γέλια) Ναι! Και μάλιστα χωρίς να έχω προετοιμαστεί για κάτι τέτοιο. Έτσι δένεσαι, είναι ευλογία το «από το δύο είστε ένας».
Και ο ρόλος του πατέρα;
Δεν ξέρω, μακάρι να έρθει. Δεν το κυνηγάω κιόλας. Όπως δεν κυνήγησα τίποτε μέχρι τώρα, ούτε και το γάμο. Αν το θέλει ο Θεός και η μοίρα… Δεν είναι ακριβώς απόφαση αλλά απαιτεί πολλή ευθύνη. Βλέπουμε, όμως, πως όποιος μπαίνει στο χορό χορεύει. Οπότε, αν μου συμβεί, ελπίζω να χορέψω όμορφα.
Σου έχει συμβεί κάτι στην προσωπική σου ζωή που να σε παραπέμπει σε κάποιο έργο που έχεις παίξει;
Μου έχει συμβεί να πω κάτι και ξαφνικά να θυμηθώ πως αυτό είναι ατάκα έργου που έχω παίξει. Τότε λες ένα «οχ, τι έγινε εδώ; Το χρησιμοποίησα ή μου βγήκε αυθόρμητα;». Συμβαίνουν τέτοια, παθαίνεις περίεργες διαλείψεις, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι «είμαι ένας ψεύτικος άνθρωπος επειδή λέω λόγια ενός χαρακτήρα που υποδύθηκα στο παρελθόν;». (γέλια)
Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στο People, που κυκλοφορεί μαζί με το Έθνος της Κυριακής.
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος παραδέχεται στο Down Town ότι δεν μπορεί να συμβιβαστεί με το γεγονός ότι μεγαλώνει και αποκαλύπτει τι είναι αυτό που δεν ανέχεται πια.
Πώς αισθάνεσαι που πλησιάζεις τα 50;
Τραγικά. Το νιώθει το σώμα μου, αλλά το μυαλό μου και η ψυχή μου δεν συμβαδίζουν. Μου φαίνεται σαν ανέκδοτο όταν λέω αυτή την ηλικία που είμαι.
Μεγαλώνοντας τι δεν ανέχεσαι;
Μπορεί να με τρελάνει η αγένεια. Με εκνευρίζουν οι αγενείς άνθρωποι και αυτό το γελοίο «ξέρεις ποιος είμαι εγώ». Και ποιος είσαι εσύ, στην τελική, που δεν σε ξέρω;
Τι θέλεις να αλλάξεις πάνω σου;
Νομίζω τη σχέση μου με το φαγητό. Όλο λέω ότι θα κάνω υγιεινή διατροφή, περνάω μια φάση και μετά μου τελειώνει. Γενικά τρέχω τόσο πολύ, που ξεχνάω τη δική μου φροντίδα.
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Καλύτερα δεν γίνεται» στον Alpha.
Ο ταλαντούχος ηθοποιός είχε μία συζήτηση εφ’ όλης της ύλης με την παρουσιάστρια Ναταλία Γερμανού και την ομάδα της, στην οποία αναφέρθηκε και στη σύζυγό του Λίνα Πρίντζου. Όπως είπε, πυρήνας αυτής της σχέσης που κρατάει εδώ και μία 15ετία, είναι το χιούμορ.
Σε σχετική ερώτηση της Ναταλίας Γερμανού, αν η σύζυγός του φέρνει γέλιο ή ισορροπία στη ζωή του, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος ανέφερε: «Ισορροπία δεν νομίζω, και ευτυχώς, αλλιώς δεν θα κρατούσε τόσα χρόνια αυτή η κολόνια. Με τη Λίνα κοντεύουμε τα 15 χρόνια μαζί, μπορεί και να τα έχουμε κλείσει. Αυτό είναι το ωραίο, ότι δεν σκεφτόμαστε τα χρόνια και γελάμε ακόμα, έχουμε χιούμορ».
Δείτε το βίντεο
Η χιουμοριστική αναφορά του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου στα δώρα που κάνει στη γυναίκα του
«Δεν ακολουθούμε τα standards μίας σχέσης, να θυμηθούμε την επέτειο, τα γενέθλια, τις γιορτές, τα ξεχνάμε πρώτοι. Και γιατί στη ζωή μας το δώρο θα το κάνουμε μία οποιαδήποτε μέρα, που θα πάμε να το αγοράσουμε. Έτσι έχουμε ανακουφιστεί, γιατί δεν πρέπει να τρέξουμε για μία συγκεκριμένη μέρα που ο ένας γιορτάζει. Μπορεί να το έχουμε ξεχάσει και να περάσουν και μέρες», ανέφερε αμέσως μετά, για να καταλήξει με χιούμορ: «Μπορεί να δω κάτι, και να της ταιριάζει. Θα περιμένω να έρθει η γιορτή της για να της το πάρω; Θα γλιτώσω το δώρο της γιορτής»!
Στη συνέχεια ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος αναφέρθηκε στο κοινό τους ταξίδι στη ζωή: «Έχουμε αποφασίσει να είμαστε στη ζωή, σε αυτό το ταξίδι, στο ίδιο βαγόνι παρέα και να ζούμε μαζί τα πράγματα. Από κει και πέρα δεν σημαίνει ότι είναι εγκλωβισμένη, η υπογραφή γάμου δεν σημαίνει ότι φυλακιστήκαμε. Ο καθένας έχει την ελευθερία του να ζει τη ζωή, είτε μαζί, είτε χώρια, με την έννοια ότι μπορεί να πάει κάπου και να μην είμαι εγώ. Δεν έγινε κάτι, δεν γίνεται συνέχεια να είμαστε κολλητά».
Ο Βασίλης Χαλακατεβάκης ήταν καλεσμένος στο Πρωινό της Τετάρτης και μεταξύ άλλων, αποκάλυψε μια απίθανη είδηση – έκπληξη τόσο για τους δύο παρουσιαστές της εκπομπής, όσο και για τους τηλεθεατές.
Ο πρωταγωνιστής του “Καφέ της Χαράς” που κλείνει τα 63 σε λίγες μέρες, αποκάλυψε ότι σε τρεις μήνες θα γίνει πατέρας για πρώτη φορά, αφού η 20 χρόνια νεότερη σύζυγός του Δέσποινα Μαραγκουδάκη είναι έγκυος.
“Θα σας δώσω και μια είδηση. Σε τρεις μήνες περιμένουμε παιδάκι”, είπε ο Βασίλης Χαλακατεβάκης με τον Γιώργο Λιάγκα και τη Φαίη Σκορδά να μένουν άφωνοι αρχικά…
Συγκεκριμένα, ο Γιώργος Λιάγκας έμεινε με το στόμα ανοιχτό, ενώ η Φαίη Σκορδά με χαμόγελο έκπληξης και χαράς του έδωσε τις θερμές ευχές της.
Ποια είναι η σύζυγός του
Σε παλαιότερη συνέντευξή του, ο γνωστός ηθοποιός είχε αποκαλύψει ότι πέρασε καρκίνο, και αυτή η περιπέτεια τον έκανε πιο δυνατό ενώ είχε μιλήσει για τη σύζυγό του που θεωρεί δώρο Θεού.
“Η χειρότερη στιγμή στη ζωή μου είναι κάποια στιγμή που την ξεπέρασα. Όταν ήταν να φύγω, αλλά δεν έφυγα από αυτόν τον τόπο. Πέρασα δύο καρκίνους και είμαι καλά. Ήταν στο παχύ έντερο με μετάσταση στον πνεύμονα. Γιατί να μην το πεις; Έχουν περάσει 8 χρόνια και είμαι μια χαρά. Το δώρο μου ήταν η Δέσποινα που μπήκε στη ζωή μου εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή και παρέμεινε κοντά μου.
“Με πάντρεψαν με έναν γάμο έκπληξη. Μου έστειλαν προσκλητήριο ότι σε 24 ώρες παντρεύομαι. Η γυναίκα μου. Κάλεσε 150 φίλους, γνωστούς συγγενείς και κάναμε ένα γάμο κάτω από την Ακρόπολη σε έναν υπέροχο χώρο. Ήταν ένας γάμος – έκπληξη. Είχε αιώνιους όρκους πίστης και αγάπης, δεν έχουν σημασία τα χαρτιά. Σημασία έχει να σκέφτεσαι τα πράγματα με τη λογική. Το θέμα δεν είναι να αγαπάς εσύ, το θέμα είναι να σε αγαπάνε οι άλλοι. Το να αγαπάς είναι λίγο, το να σε αγαπούν είναι πολύ. Είναι 20 χρόνια μικρότερη μου, αλλά υπάρχει μια τέτοια χημεία που δεν υπάρχει διαφορά”.
Από τότε που νόσησα με καρκίνο, έζησα τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου
Πριν από λίγους μήνες ο Βασίλης Χαλακατεβάκης είχε κάνει μια εκ βαθέων εξομολόγηση για τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο πριν από 11 χρόνια.
“Τα τελευταία χρόνια η υγεία μου είναι πολύ καλά. Έχω περάσει τις περιπέτειές μου, όπως και όλος ο κόσμος. Αλλά σημασία έχει να είσαι δυνατός, γερός, να ψάχνεσαι για να μην δημιουργηθεί πάλι πρόβλημα και να προχωράς. Μια φορά το χρόνο θα κάνω όλες τις απαραίτητες εξετάσεις γιατί με αυτά τα πράγματα δεν παίζουνε. Είμαι πολύ συνεπής σε αυτό το κομμάτι και από τότε που νόσησα μέχρι τώρα είναι τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου.
Έχω περάσει καρκίνο στο παχύ έντερο και μετάσταση στον πνεύμονα. Είναι 11 χρόνια τώρα… Ευτυχώς ήταν χειρουργήσιμο, οπότε αντιμετωπίστηκε και σταμάτησε εκεί. Την ώρα που το μαθαίνεις χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου, αλλά από εκεί και πέρα δεν είπα ποτέ “γιατί σε μένα;”. Μπορεί να συμβεί στον οποιονδήποτε”, ανέφερε ο Βασίλης Χαλακατεβάκης.
Για τις δύσκολες στιγμές τις οποίες έζησε όταν διαγνώστηκε με καρκίνο, καθώς και για τον αναπάντεχο γάμο του, μίλησε ανοιχτά στη Σάσα Σταμάτη ο ηθοποιός Βασίλης Χαλακατεβάκης.
«Με πάντρεψαν με έναν γάμο έκπληξη. Μου έστειλαν προσκλητήριο ότι σε 24 ώρες παντρεύομαι. Η γυναίκα μου. Κάλεσε 150 φίλους, γνωστούς συγγενείς και κάναμε ένα γάμο κάτω από την Ακρόπολη σε έναν υπέροχο χώρο. Ήταν ένας γάμος – έκπληξη. Είχε αιώνιους όρκους πίστης και αγάπης, δεν έχουν σημασία τα χαρτιά. Σημασία έχει να σκέφτεσαι τα πράγματα με τη λογική. Το θέμα δεν είναι να αγαπάς εσύ, το θέμα είναι να σε αγαπάνε οι άλλοι. Το να αγαπάς είναι λίγο, το να σε αγαπούν είναι πολύ. Είναι 20 χρόνια μικρότερη μου, αλλά υπάρχει μια τέτοια χημεία που δεν υπάρχει διαφορά», εξομολογείται ο γνωστός ηθοποιός.
«Η χειρότερη στιγμή στη ζωή μου είναι κάποια στιγμή που την ξεπέρασα. Όταν ήταν να φύγω, αλλά δεν έφυγα από αυτόν τον τόπο. Πέρασα δύο καρκίνους και είμαι καλά. Ήταν στο παχύ έντερο με μετάσταση στον πνεύμονα. Γιατί να μην το πεις; Έχουν περάσει 8 χρόνια και είμαι μια χαρά. Το δώρο μου ήταν η Δέσποινα που μπήκε στη ζωή μου εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή και παρέμεινε κοντά μου. Δεν μπορώ να πω ότι φοβήθηκα. Είπα θα το παλέψω και το πάλεψα. Κι όπου πάει», εκμυστηρεύτηκε ο Βασίλης Χαλακατεβάκης.
Δείτε την συνέντευξη που έδωσε ο Βασίλης Χαλακατεβάκης στο βίντεο που ακολουθεί:
«Να προσέχουμε τον εαυτό μας και να ελέγχουμε όταν χτυπάει καμπανάκι την υγεία μας», δήλωσε μεταξύ άλλων ο γνωστός ηθοποίος.
Ο Βασίλης Χαλακατεβάκης, παραβρέθηκε στο πλατό της εκπομπής «Ποιος είναι πρωινιάτικα» και παραχώρησε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης. Ο γνωστός ηθοποιός μεταξύ άλλων αποκάλυψε πως έχει περάσει δυο φορές καρκίνο.
«Αυτό που με έκανε να συνειδητοποιήσω είναι ότι πρέπει να είμαστε λίγο πιο ήρεμοι και χαλαροί, να αγαπάμε τον εαυτό μας, να αγαπάμε ότι μας έχει κάνει καλό και να διώχνουμε ότι δεν μας κάνει καλό.
Να προσέχουμε τον εαυτό μας και να ελέγχουμε όταν χτυπάει καμπανάκι την υγεία μας για να μην δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα που δεν μπορεί να διορθωθεί όταν είναι αργά. Είπα “φτάνει πια με το άγχος“.
Έχουν περάσει 13 χρόνια από τη διπλή περιπέτεια που πέρασα, ήταν διπλός καρκίνος. Είχα νοσήσει μια φορά στο παχύ έντερο και μετά είχε μετάσταση στον πνεύμονα. Έκανα δύο φορές θεραπεία…»
Νέο «χτύπημα» από τον γραμματέα Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ μετά τον σάλο για τη δήλωσή του για τα Τέμπη.
Στη δεινή θέση να μιλήσουν για το τσουνάμι παράνομων επιδοτήσεων στον ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκονται το τελευταίο διάστημα στελέχη της ΝΔ. Ωστόσο, ο γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού και Επικοινωνίας της ΝΔ, Βασίλης Φεύγας, υπερέβη τα εσκαμμένα, επιστρατεύοντας ειρωνείες για τους αγρότες της Κρήτης που έχουν κατέβει στα μπλόκα.
Δείτε το βίντεο:
Υπενθυμίζεται πως πριν από δύο εβδομάδες μία άλλη δήλωση του ίδιου ανθρώπου προκάλεσε σάλο όταν υποστήριξε, με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών, ότι «τα παιδιά αυτά, δεν έπεσαν για την πατρίδα», με αφορμή τη συζήτηση για τον Άγνωστο Στρατιώτη.
Εν προκειμένω, μιλώντας το βράδυ της Πέμπτης στο Kontra, συζητώντας για το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και τα μπλόκα των αγροτών, ισχυρίστηκε: «Κάποιοι που ξεβολεύτηκαν από αυτή την κατάσταση, ας κλείσουν και τους δρόμους».
«Οι αγρότες της Κρήτης που είναι στον δρόμο είναι οι άνθρωποι που ξεβολεύτηκαν;», ήταν η δημοσιογραφική ερώτηση, σε αναζήτηση διευκρινίσεων για την απαξιωτική δήλωση Φεύγα.
«Γιατί ποιος μας το λέει ότι είναι οι πραγματικοί αγρότες; Στην Κρήτη δεν συνέβησαν αυτά τα πράγματα;», επανήλθε απαντώντας ο γραμματέας Στρατηγικού Σχεδιασμού της ΝΔ, συμπληρώνοντας ότι: «Η πλειοψηφία των αγροτών, περιμένει υπομονετικά και έχει δίκιο, να λάβει τα χρήματά της και θα τα λάβει».
Συνέχισε μάλιστα, σημειώνοντας πως: «Ξέρουμε πολύ καλά ότι υπάρχουν αρκετοί αγρότες που έχουν ξεβολευτεί από τη συγκεκριμένη κατάσταση», προτού επιχειρήσει να… ανασκευάσει μερικώς τα λεγόμενά του: «Δεν έχω πει ότι οι αγρότες που θα βγουν στους δρόμους είναι όλοι αυτοί, αλλά είναι και κάποιοι από αυτούς που έχουν ξεβολευτεί».
Δύο εβδομάδες πριν, κληθείς να σχολιάσει την υπόθεση με το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, είχε αναφέρει τα εξής: «Δεν είναι αναγκαίο να σβήσουν τα ονόματα των νεκρών. Εκεί είναι τα ονόματα παιδιών που έπεσαν για την πατρίδα. Τα παιδιά αυτά, δεν έπεσαν για την πατρίδα. Να λέμε την αλήθειες. Μπορεί να μην ακούγεται πάρα πολύ ωραία, να υπάρχει σύγχυση…».
Ο Βασίλης Τσιάρτας έσπευσε να απαντήσει εμμέσως πλην σαφώς στη μητέρα και την αδερφή του, οι οποίες τόνισαν ότι δεν δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις απόψεις του πρώην ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ και της Εθνικής Ελλάδας.
Ο Βασίλης Τσιάρτας θα είναι υποψήφιος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές με το κόμμα «ΕΘΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» των Θάνου Τζήμερου και Φαήλου Κρανηδιώτη, και οι αντιδράσεις από τον στενό οικογενειακό του κύκλο ήταν… μάλλον αρνητικές.
Η απάντηση του Βασίλη Τσιάρτα στο facebook:
“Διευκρινίζω, προς κάθε ενδιαφερόμενο, τις πολιτικές μου απόψεις:
– Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες. Αυτό ήταν και το σύνθημα του κόμματος που ψήφιζε ο αείμνηστος πατέρας μου. Εγώ το διευρύνω: ανήκει και σε όσους ήρθαν ή θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα για να υιοθετήσουν τον Ελληνικό και τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, να ζήσουν ως Έλληνες και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με Ελληνική Παιδεία. Πάντως, η Ελλάδα δεν ανήκει σε όσους επιδιώκουν να εγκαθιδρύσουν στη χώρα μας και στην Ευρώπη, με το προκάλυμμα της θρησκείας, ένα ολοκληρωτικό κοινωνικό και νομικό πλαίσιο ζωής, που είναι απολύτως ασύμβατο με τον πολιτισμό και τη νομοθεσία μας, με τις αρχές του Διαφωτισμού, με την ισότητα ανδρών και γυναικών, με τα δικαιώματα των παιδιών, και μάλιστα εισβάλλοντας στην Ελληνική Επικράτεια. Αυτή η άποψη αποκαλείται από κάποιους “ρατσιστική”.
– Θέλω η χώρα μου να μην είναι ο επαίτης της διεθνούς κοινότητας και να διακριθεί ξανά στον σύγχρονο κόσμο παράγοντας καινοτομία, τεχνολογία, προϊόντα, υπηρεσίες, πολιτισμό, τέχνες, γράμματα, επιστήμες, αξιοπρέπεια. Θέλω η Ελλάδα να είναι σεβαστή στους φίλους της και τρομερή στους εχθρούς της. Θέλω οι Έλληνες να διακρίνονται και να προκόβουν στη χώρα τους, όπως κάνουν σε άλλες χώρες που έχουν ένα πλαίσιο ευνομίας και αξιοκρατίας. Θέλω τα παιδιά μου να μην πρέπει να ξενιτευτούν, για να βρουν δουλειές και αμοιβές, που θα τους επιτρέπουν να ζουν αξιοπρεπώς. Αυτό το πλαίσιο δεν υπάρχει στην Ελλάδα του κομματικού φατριασμού, μπλε, πράσινου και κόκκινου, των πελατειακών σχέσεων και του σοβιετικού κράτους – πατερούλη που μοιράζει επιδόματα σε δήθεν “ευπαθείς και ευάλωτους”, γονατίζοντας από τη φορολογία κάθε παραγωγικό Έλληνα και “φεσώνοντας” τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτή η επιθυμία αποκαλείται από κάποιους “εθνικιστική”.
– Πιστεύω πως κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να ζει με τον τρόπο που εκείνος επιλέγει, χωρίς να ζητάει την έγκριση των άλλων, αρκεί να μην τους βλάπτει. Σε όλη μου τη ζωή αγωνίστηκα ώστε οι ιδιαιτερότητες των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του ερωτικού προσανατολισμού, να μην είναι κριτήριο για την ποιότητα, την αξία τους ή την αποδοχή τους. Στο κρεβάτι του, ο καθένας κάνει ό,τι νομίζει, και μεταξύ συναινούντων ενηλίκων όλα επιτρέπονται. Όμως πιστεύω πως ένα παιδί χρειάζεται μπαμπά και μαμά – όχι γονέα 1 και γονέα 2. Πιστεύω πως συζητώντας για την υιοθεσία παιδιών, το μόνο κριτήριο πρέπει να είναι το καλό του παιδιού, και όχι η ικανοποίηση – για ψηφοθηρικούς λόγους – οργανωμένων ομάδων πίεσης που προσπαθούν να επιβάλουν τις δικές τους επιλογές σε όλους, ως κανονικότητα. Αυτή η θέση αποκαλείται από κάποιους “ομοφοβική”.
– Πιστεύω πως μια κοινωνία πρέπει να ζει με κανόνες. Ένας από αυτούς είναι πως νόμος είναι ένα κείμενο που ψηφίζεται από την Βουλή. Δεν είναι το “δίκαιο του εργάτη”, όπως το διαμορφώνουν κάθε φορά, ανάλογα με το πώς τους συμφέρει, κάποιοι αυτόκλητοι εκπρόσωποι του εργάτη. Δεν είναι η παρανομία του “δικού μας παιδιού”, όπως την “κουκουλώνουν” κάθε φορά οι πολιτικοί του προστάτες. Δεν είναι τα τάγματα εφόδου που παρελαύνουν 3 φορές τη μέρα στους δρόμους της πόλης μπλοκάροντας τη ζωή των κατοίκων της. Δεν είναι οι εγκληματίες που έχουν μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε άντρα παραβατικότητας. Αν δεν μας αρέσει ο νόμος, θα πρέπει να τον αλλάξουμε με έναν άλλον νόμο, που θα ψηφίσει πάλι η Βουλή. Δεν θα τον “καταργήσουμε στον δρόμο”, διότι, κάνοντάς το αυτό, ξαναγυρνάμε στον νόμο της ζούγκλας. Αυτή η άποψη θεωρείται από κάποιους “φασιστική”.
– Πιστεύω ότι κάθε αγώνας – και ο πολιτικός – έχει κανόνες που πρέπει να τηρούνται. Στο ποδόσφαιρο, αν πιάσεις τη μπάλα με τα χέρια στη μεγάλη περιοχή, ο διαιτητής σφυρίζει πέναλτι, όποιος κι αν είσαι. Στην πολιτική, ο κανόνας για τη λειτουργία των κομμάτων ορίζεται στο άρθρο 29 του Συντάγματος: “η οργάνωση και η δράση τους οφείλει να εξυπηρετεί την ελεύθερη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος”. Κόμμα που δηλώνει απερίφραστα πως στόχος του είναι η κατάλυση της Δημοκρατίας και η επιβολή δικτατορίας κι ότι, αν η χώρα δεχθεί επίθεση, αυτό θα αναλάβει αυτόνομη στρατιωτική δράση, μέχρι την ολοκληρωτική ήττα της εγχώριας αστικής τάξης, και την, διά των όπλων, κατάληψη της εξουσίας, δεν θα έπρεπε να συμμετέχει στις εκλογές, τουλάχιστον. Αυτή η άποψη θεωρείται από κάποιους “ακροδεξιά”.
Καταλαβαίνω ότι τα παραπάνω είναι πολύ δυσνόητα στην Ελλάδα της ιδεολογικής τρομοκρατίας της αριστεράς, που, ειδικά στις μικρές κοινωνίες, είναι ιδιαίτερα απειλητική. Ταθέτω πάντως στη διάθεση όσων ενδιαφέρονται πραγματικά για το τι πιστεύει κάποιος. Χαίρομαι που η Εθνική Δημιουργία, με τον Θάνο Τζήμερο, τον Φαήλο Κρανιδιώτη και τους πολλούς άξιους συνεργάτες τους, αγωνίζεται για να αρχίσουμε ξανά να χρησιμοποιούμε την κοινή λογική στη χώρα που γέννησε τον ορθό λόγο. Είμαι ευτυχής που δίνω αυτόν τον αγώνα μαζί τους. Αισθάνομαι ότι υπερασπίζομαι ξανά τα εθνικά μας χρώματα, όπως το 2004. Θέλω να κάνουμε όλοι μαζί τη χώρα μας δυνατή και περήφανη στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η Ελλάδα της παραγωγής και της προόδου είναι η μεγάλη μας οικογένεια».
Η μητέρα και η αδερφή του Βασίλη Τσιάρτα με δήλωσή τους παίρνουν αποστάσεις από την υποψηφιότητα του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή.
Διευκρινιστική δήλωση των Σοφίας, χήρας Αναστασίου Τσιάρτα και Ελευθερίας Τσιάρτα του Αναστασίου. Aναφορικά με την δήλωση υποψηφιότητας του Βασιλείου Τσιάρτα του Αναστασίου.
Βέροια, 06/02/2023
Προς αποφυγήν κάθε παρεξηγήσεως ή σύγχυσης και εξ αφορμής της δηλωθείσας υποψηφιότητας του Βασιλείου Τσιάρτα του Αναστασίου, επιθυμούμε να διευκρινίσουμε ότι, παρά την συγγενική μας σχέση, ουδεμία απολύτως σχέση έχουμε ή πρόκειται ή θέλουμε να έχουμε με την προσφάτως ανακύψασα πολιτική δραστηριότητα του ανωτέρω και την υποψηφιότητά του με συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό.
Άλλωστε, ουδέποτε στην οικογένειά μας είχαμε ομοφοβικές, ρατσιστικές ή εθνικιστικές αντιλήψεις αλλά αντίθετα διαπνεόμασταν από δημοκρατικές, προοδευτικές και αλληλέγγυες ιδέες, όπως αυτές μας εμφυτεύθηκαν από τον σύζυγο και πατέρα μας Αναστάσιο Τσιάρτα και την οικογένειά του.
