Ενίοτε άγνωστες ιστορίες από την δράση του στην Ελλάδα από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 μέχρι και το 2006 αποκαλύπτουν κάποια μόνο κεφάλαια της δράσης του «Μπιλ από την Κάρπαθο».

Ενός εξαιρετικού επιχειρησιακού στελέχους της CIA στον σταθμό της Αθήνας που ήταν προικισμένος με μια εξαιρετική επικοινωνιακή συμπεριφορά.
Τέτοια, ώστε όπως έλεγε χρόνια μετά συνάδερφός του που υπηρέτησαν μαζί «τον γνώριζες και μέσα σε πέντε λεπτά του έλεγες τα πάντα για την ζωή σου, χωρίς να σε ρωτήσει τίποτε. Όλοι ήθελαν να κάνουν παρέα με τον Μπιλ είτε στα κεντρικά της υπηρεσίας, είτε στους σταθμούς της CIA σε διάφορες χώρες, όπου υπηρέτησε».

Στα μέσα του 1999 ο William Basil, ενεργούσε αυτόνομα σε μια άκρως απόρρητη επιχείρηση που είχε στήσει ο ίδιος στην Αθήνα, σύμφωνα με πληροφορίες που βλέπουν πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας.

Από όσα διέρρευσαν χρόνια μετά και χωρίς πολλές λεπτομέρειες, εικάζεται ότι ο δαιμόνιος πράκτορας που έφερε την ιδιότητα του Β’ Γραμματέα της Αμερικάνικης πρεσβείας στην ελληνική πρωτεύουσα, κατάφερε κάτι μοναδικό.

Φέρεται να στρατολόγησε σχεδόν ταυτόχρονα υπαλλήλους στις εδώ πρεσβείες της Ρωσίας, της Κίνας και του Ιράν, μετά από πολλές συναντήσεις.
Χρησιμοποιώντας προφανώς την άριστη επικοινωνιακή του συμπεριφορά κατάφερε να τους πείσει να τοποθετήσουν κοριούς τελευταίας τεχνολογίας στα τηλεφωνικά κέντρα και στις λεγόμενες κόκκινες συσκευές των τριών πρεσβειών.

Αυτές δηλαδή που χρησιμοποιούνται για απόρρητες και ασφαλείς επικοινωνίες της πρεσβείας με ευαίσθητες υπηρεσίες της χώρας τους, ώστε να μεταφέρονται όποτε χρειαζόταν ευαίσθητες και απόρρητες πληροφορίες.

Η μυστική βράβευση

Το πόσο σημαντική ήταν η επιχείρηση, φάνηκε, όταν μετά τα μέσα του 1999 φέρεται να αφίχθη στην Αθήνα ο τότε διευθυντής της NSA Μάικλ Χέϊντεν, κάτω από άκρα μυστικότητα.

Έμπειρα στελέχη στου κλιμακίου της CIA στην Αθήνα, εξεπλάγησαν από την άφιξη ενός τόσο σημαίνοντος αξιωματούχου των μυστικών υπηρεσιών στην Ελλάδα.

Σε μια πολύ κλειστή τελετή τριών ή τεσσάρων ατόμων ο Χέϊντεν απένειμε τιμητική διάκριση για εξέχουσες υπηρεσίες προς την πατρίδα στον William Basil.

Οι «συνάδελφοί» του στον σταθμό της υπηρεσίας που στεγάζεται στον τελευταίο όροφο του κτηρίου της Αμερικάνικης πρεσβείας δεν έμαθαν ποτέ για πιο λόγο βραβεύθηκε.

Ο μελλοντικός πρωταγωνιστής στο σκάνδαλο των υποκλοπών με τα καρτοκινητά-σκιές που παρακολουθούσαν την μισή κυβέρνηση Καραμανλή, δεν είπε τίποτε για την τελετή, ακόμη και όταν ρωτήθηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου.

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν δύο δεκαετίες για να αποκαλυφθεί ότι ο «Μπιλ από την Κάρπαθο» κατάφερε με τον τρόπο του να ακούνε οι Αμερικανοί τι έλεγαν οι Ρώσσοι, οι Κινέζοι και οι Ιρανοί στις πρεσβείες τους, με ότι αυτό συνεπάγεται για την συλλογή απόρρητων πληροφοριών και επικοινωνιών.

Χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια από την αποκάλυψη του σκανδάλου των υποκλοπών για να ταυτοποιηθεί τελικά ο William Basil ως ο πράκτορας που αγόρασε και ενεργοποίησε τα καρτοκινητά-σκιές στο δίκτυο της Vodafone.

Έκτοτε ο γεννειοφόρος κάποτε Μπιλ-έτσι τον φώναζαν όλοι-παραμένει ένα φάντασμα κινούμενο μεταξύ Αμερικής και μέσης Ανατολής, ένας συνταξιούχος πράκτορας που έγινε εκπαιδευτής στην περίφημη «Φάρμα» της CIA.

Στα εξήντα επτά του πλεόν χρόνια το μόνο για το οποίο στεναχωριέται πολύ, είναι ότι δεν μπορεί να επισκεφθεί την Κάρπαθο, το νησί από όπου κατάγεται.

Το σπίτι του στο Διαφάνι παραμένει μισοτελειωμένο και στον Όλυμπο, το χωριό από όπου κατάγεται η σύζυγός του έχουν να τον δουν τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Η «σκιά» όμως του παλαι ποτέ γοητευτικού άνδρα με τα γαλάζια μάτια και το αφοπλιστικό χαμόγελο περιφέρεται ενίοτε στις μνήμες συγγενών και φίλων που τον αγαπούν.

Είναι αυτοι που πιστεύουν ότι ο Basil ήταν υπεύθυνος ασφαλείας στην Αμερικάνικη πρεσβεία της Αθήνας και ο άνθρωπος που βοήθησε πολλούς από το νησί να πάρουν βίζα για τις ΗΠΑ.

Μόνο που όλοι αυτοί δεν τον είδαν ποτέ να οδηγεί μια θηριώδη μηχανή, φορώντας αλεξίσφαιρο γιλέκο και οπλισμένος με δύο περίστροφα-το ένα στον αστράγαλο του-να παρεμποδίζει ένα αυτοκίνητο γεμάτο Ιρανούς πράκτορες να ακολουθήσουν ένα τζιπ της πρεσβείας.

Μέσα στο τζιπ υπήρχε ένας πιθανός πληροφοριοδότης, τον οποίο κλιμάκιο τεσσαρων πρακτόρων πήγαινε σε άγνωστη τοποθεσία της Αθήνας για ανάκριση.

Όταν οι Ιρανοί κόρναραν στον Basil που τους είχε κλείσει τον δρόμο με την μηχανή του, αυτός απλά τους κοίταξε έτοιμος για όλα και περίμενε μέχρι οι «συνάδελφοί» του να εξαφανιστούν στα στενά της πρωτεύουσας.

Μετά έβαλε μπρος, τους έδειξε πιθανότατα το μεσαίο του δάχτυλο και εξαφανίστηκε.