Όσοι περίμεναν πως με το που θα έκλειναν οι πύλες στο Μετρό θα σχηματίζονταν ουρές από πολίτες, που θα έτρεχαν να βγάλουν εισιτήριο, διαψεύστηκαν. Κι αυτό γιατί η ελληνική εφευρετικότητα έκανε και πάλι το θαύμα της.
Όπως βλέπετε στο βίντεο του protothema.gr, δεν υπήρξε ιδιαίτερος συνωστισμός όταν έπεσαν οι μπάρες διότι με το ένα εισιτήριο περνούσαν δύο και τρία άτομα μαζί. Όσοι δεν είχαν μαζί τους κάποιο εισιτήριο, τους ήταν προτιμότερο να χωθούν πίσω από τον μπροστινό τους που χτυπούσε το εισιτήριο στην πύλη παρά να χάσουν χρόνο πηγαίνοντας στα εκδοτήρια.
«Στο πρώτο μου πέρασμα από κλειστή πύλη , ένας μεσήλικας επιβάτης πέρασε από πίσω μαζί μου χωρίς να έχει εισιτήριο για να επικυρώσει», λέει στο protothema.gr μια νεαρή κοπέλα.
Κάποιοι βέβαια επιβάτες που δεν είχαν μαζί τους εισιτήριο έκαναν μεταβολή προς το εκδοτήριο μόλις αντίκριζαν τις πύλες κλειστές.
Οι πύλες έκλεισαν στις 10 το πρωί της Τρίτης σε τουλάχιστον 13 σταθμούς των γραμμών 2 και 3 του μετρό και θα παραμείνουν κλειστές σε μόνιμη βάση, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που εξυπηρετούν ειδικές κατηγορίες πολιτών, στο πλαίσιο της εφαρμογής του ηλεκτρονικού εισιτήριου. Πρόκειται για τους σταθμούς από την Εθνική Άμυνα έως το Σύνταγμα, στην γραμμή 3 και από τα Σεπόλια έως και τη Δάφνη στη γραμμή 2.
Οι πύλες στους σταθμούς Μοναστηράκι, Ομόνοια και Πανεπιστήμιο θα παραμείνουν ανοικτές.
Εκπροσώπησε την Κύπρο με το κομμάτι “Fuego”, έβαλε φωτιά από τη σκηνή του Altice Arena και πήρε την 2η θέση στον τελικό της Eurovision 2018.
Η Ελένη Φουρέιρα δε μάγεψε μόνο όλη την Ευρώπη με την εκρηκτική της παρουσία, αλλά και τον πιλότο του αεροπλάνου με το οποίο, το βράδυ της Κυριακής, επέστρεψε στην Αθήνα από τη Λισαβόνα.
Κι αυτό αποδεικνύεται από την αφιέρωση που της έκανε μέσα στο αεροπλάνο, λίγο πριν την απογείωση, ο πιλότος από τα μεγάφωνα.
“Ελένη, θα θέλαμε κι εμείς με τη σειρά μας να σε συγχαρούμε για τη μεγάλη προσπάθεια και την εξαιρετική διεθνή εμφάνιση. Ελένη σ’ αγαπάμε και σου ευχόμαστε πάντα επιτυχίες. Ελπίζουμε να εκπροσωπήσεις και την Ελλάδα σε κάποια επόμενη Eurovision”, είπε.
Τα μνημεία, το φρούριο, τα εκατοντάδες café, οι βόλτες, οι κοντινοί προορισμοί και όλα όσα θα σας κάνουν να δείτε τη Λάρισα με άλλο μάτι στην πρώτη σας επίσκεψη.
Με τα café της
Η Λάρισα είναι γνωστή ως η πόλη του καφέ, όχι μόνο για τις αλυσίδες που επεκτάθηκαν σε όλη την Ελλάδα (από εδώ ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις των Mikel, Bruno και Sicily), αλλά και με τον αριθμό των café που λειτουργούν, αφού υπολογίστηκε πως αντιστοιχεί… μια καφετέρια ανά 119 άτομα. Από την πλατεία Ταχυδρομείου ως την πλατεία Σάπκα (που όλοι αποκαλούν Κεντρική) και το αρχαίο θέατρο, και στα πεζοδρομάκια ανάμεσά τους, οι επιλογές είναι αμέτρητες και παντού… ξέρουν από καλό καφέ.
Με το φρούριό της
Στην καρδιά της Λάρισας, οι πεζόδρομοι αρχίζουν να ανηφορίζουν προς τον λόφο του φρουρίου, η διαδρομή προς το οποίο περνά από πολλά παλαιοχριστιανικά, βυζαντινά και οθωμανικά μνημεία, όπως το Μπεζεστένι, τα λουτρά και ο Άγιος Αχίλλειος. Στην κορυφή, την «Ακρόπολη» της Λάρισας, βρίσκεται το λεγόμενο φρούριο, με μεγάλες πλατείες να το περιβάλλουν και ένα μοντέρνο café με τεράστια αυλή κάτω από τα δέντρα. Από την πίσω πλευρά, προς τον Άγιο Αχίλλειο, το φρούριο απολαμβάνει θέα προς τον Πηνειό και το γνωστό… γλυπτό – αλογάκι της Λάρισας. Στο δίκτυο πεζοδρόμων που ανηφορίζουν προς το φρούριο βρίσκονται και τα πιο παρεΐστικα ταβερνάκια της πόλης.
Με το αρχαίο της θέατρο
Στα «πόδια» του λόφου, στο τέρμα της οδού Βενιζέλου, βρίσκεται το Α’ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, ένα από τα μεγαλύτερα ελληνιστικά θέατρα, που χτίστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν η Θεσσαλία αποτελούσε τμήμα του βασιλείου της Μακεδονίας. Το αρχαίο θέατρο βγήκε στο φως την τελευταία εικοσαετία και πλέον σώζονται 21 σειρές εδωλίων.
Με τη Γιορτή του Πηνειού
Κάθε χρόνο, στα τέλη Ιουνίου, η ζωή της πόλης μεταφέρεται στο «λιμανάκι» που διαμορφώθηκε στην κοίτη του Πηνειού, κάτω από τον Άγιο Αχίλλειο. Συναυλίες, θέατρο δρόμου, θεατρικό παιχνίδι, εικαστικές εκθέσεις, αγορά τοπικών προϊόντων, αθλητικές δράσεις και φυσικά βόλτες στις όχθες του ποταμού και στα γεφυράκια των Νυμφών συγκαταλέγονται στις εμπειρίες του Φεστιβάλ, που πρωτοξεκίνησε πριν 18 χρόνια με στόχο να ξαναφέρει τους Λαρισαίους κοντά στο ποτάμι τους.
Με το Αλκαζάρ
Από τις πιο πράσινες βόλτες της πόλης, ο περίπατος στο Αλκαζάρ είναι αναζωογονητικός, καθώς περνά από το μεγαλύτερο αστικό άλσος της περιοχής, με ανοιχτούς χώρους άθλησης, με υπαίθριο κηποθέατρο που φιλοξενεί συνεχώς συναυλίες και παραστάσεις τα καλοκαίρια και φυσικά (τι άλλο;) καφετέριες.
Με τα μουσεία και τα μνημεία της
Το νέο «καμάρι» της Λάρισας είναι το Διαχρονικό της Μουσείο, χτισμένο στο λόφο Μεζούρλο, λίγο έξω από το κέντρο. Τα εκθέματα της μόνιμης έκθεσης προέρχονται από ανασκαφές στη Λάρισα, τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα, καθώς και από δωρεές, παραδόσεις και επαναπατρισμό αρχαιοτήτων, μέσα από τις οποίες πραγματοποιείται η αφήγηση της πορείας της Θεσσαλίας στον χρόνο. Για πιο σύγχρονη θεσσαλική τέχνη θα κατευθυνθείτε στη Δημοτική Πινακοθήκη στη Νεάπολη, ενώ για μια λαογραφική περιήγηση στις παραδόσεις του τόπου θα επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο. Στο Μπεζεστένι, θα δείτε την σκεπαστή υφασματαγορά της οθωμανικής περιόδου, σε ένα γοητευτικό πέτρινο κτίριο του 16ου αιώνα, ενώ εδώ είναι συγκεντρωμένα και άλλα ιστορικά κτίρια και χώροι πολιτισμού.
Με την αγάπη της στο ποδήλατο
Πέρα από τον λόφο του φρουρίου, η πόλη της Λάρισας είναι… επίπεδος κάμπος, με δρόμους που ενδείκνυνται για πετάλι και ένα καλό δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Δείτε και έναν χάρτη με τις καλύτερες διαδρομές και ποδηλατοβόλτες από τους Ποδηλάτες Λάρισας.
Με τα φοβερά ταβερνάκια της
Παραδοσιακά ταβερνάκια στο φρούριο, τσιπουράδικα στο κέντρο, brunch στους πεζοδρόμους και τις πλατείες, παντού… τρώμε καλά. Στο Ελιά και Κάπαρη και στην Ακαμάτρα στο φρούριο δοκιμάζουμε ελληνική κουζίνα, στο Las Ramblas και το Estrella φοβερά brunch καλούδια, στο Brothers In Law στην πλατεία Ταχυδρομείου εξαιρετικά burgers και στο Bukowski τσιμπολογήματα με κοκτέιλ.
Με τις παραλίες της
Κι όμως, έχει και η Λάρισα παραλίες και είναι σωτήριες, αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι η πιο θερμή ελληνική πόλη. Τους καλοκαιρινούς μήνες, λοιπόν, η ζωή μεταφέρεται μισή ώρα έξω από την πόλη, στις ακτές του νομού Λάρισας, στον Αγιόκαμπο και τη Βελίκα, όπου τα beach bars παρατάσσονται και κάνουν πάρτι όλη μέρα.
Με τα ορεινά χωριουδάκια γύρω της
Από τη μία ο Όλυμπος, με γραφικά ορεινά χωριουδάκια όπως η Ραψάνη και η Κρανιά. Από την άλλη ο Κίσσαβος, με ιστορικούς οικισμούς, όπως τα γραφικά Αμπελάκια. Και φυσικά, πολλοί ακόμα φυσιολατρικοί προορισμοί της Θεσσαλίας βρίσκονται σε απόσταση βολής: Το Πήλιο περίπου μία ώρα μακριά, τα πιερικά χωριά του Ολύμπου όπως ο Παλαιός Παντελεήμονας και η Σκοτίνα επίσης, ενώ προς τα δυτικά συναντάμε τη λίμνη Πλαστήρα και τα Μετέωρα, για σούπερ σαββατοκύριακα.
Ο πρωθυπουργός βούτηξε για να δοκιμάσει την τύχη του σε θαλάσσια περιοχή της Αττικής.
Την πρώτη του εξόρµηση για ψαροτούφεκο έκανε από πολύ νωρίς φέτος ο Αλέξης Τσίπρας. Ο πρωθυπουργός µε φιλική του παρέα, παρά τις όχι και πολύ καλές καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν, βούτηξε για να δοκιµάσει την τύχη του σε θαλάσσια περιοχή της Αττικής.
Οπως έγραψε το «Secret», ένθετο της εφημερίδας ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, η πρωθυπουργική παρέα χρησιµοποίησε µικρό ταχύπλοο σκάφος το οποίο έχει χρησιµοποιήσει και τα προηγούµενα καλοκαίρια.
O Aλέξη Τσίπρας αγαπάει ιδιαίτερα την θάλασσα όπως προσφάτως είχε φωτογραφηθεί στην Τήλο.
Ο Κωνσταντίνος Αργυρός μας έχει συνηθίσει σε χαμηλούς τόνους στην προσωπική του ζωή την οποία, όπως δήλωσε και σε πρόσφατη συνέντευξή του στο People, θέλει να προστατεύει, τόσο για τον εαυτό σου, όσο και για την κοπέλα που είναι στο πλευρό του.
Αυτή την περίοδο, πάντως, ο ταλαντούχος τραγουδιστής δεν είναι μόνος. Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Άρης Καβατζίκης στο Πρωινό, εδώ και λίγες εβδομάδες ο Κωνσταντίνος είναι ερωτευμένος με Ελληνίδα μοντέλο που κάνει διεθνή καριέρα.
Την καρδιά του τραγουδιστή έχει κλέψει η Ηλιάνα Παπαγεωργίου, η 27χρονη καλλονή που πρωταγωνιστεί στις πασαρέλες των Ηνωμένων Πολιτειών και τα ντεφιλέ κορυφαίων σχεδιαστών του εξωτερικού.
Τις τελευταίες εβδομάδες η Ηλιάνα εγκατέλειψε για λίγο την Αμερική και βρίσκεται στην Ελλάδα, ενώ ο φωτογραφικός φακός την απαθανάτισε μαζί με τον Κωνσταντίνο στο Κολωνάκι, μετά από έξοδό τους με φιλικό ζευγάρι.
Ένα ολόκληρο, πλήρως εξοπλισμένο οφθαλμολογικό ιατρείο απέκτησε η Αμοργός, χάρη στη δωρεά πατρινού γιατρού που συνταξιοδοτήθηκε. Ο οφθαλμίατρος Δημήτρης Αποστολόπουλος βγήκε στη σύνταξη κι αποφάσισε να δωρίσει τον εξοπλισμό του ιατρείου του προς όφελος ανθρώπων που το έχουν ανάγκη. Πληροφορίες θέλουν να πρότεινε τη δωρεά σε οίκο ευγηρίας της Πάτρας που δεν την έκανε δεκτή μιας και δεν υπήρχε χώρος να τοποθετηθούν τα μηχανήματα.
Μετά από την παραίνεση του γνωστού πατρινού συγγραφέα Λευτέρη Πολυκρέτη, ο κ. Αποστολόπουλος δώρισε τον εξοπλισμό στο νησί της Αμοργού. Τέλη Μαρτίου, τα 10 φορτία που μεταφέρθηκαν στα Κατάπολα, άνοιξαν και τοποθετήθηκαν τα μηχανήματα στη θέση τους στο κοινοτικό γραφείο δίπλα στο αγροτικό ιατρείο.
Σημαντική η βοήθεια στην προσπάθεια που χαροποίησε ιδιαίτερα τους μόνιμους κατοίκους της Αμοργού προσέφεραν τόσο ο Λευτέρης Πολυκρέτης όσο και ο Νικήτας Σίμος.
Στην εφημερίδα FAZ μίλησε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος που δεσμεύτηκε ότι το καλοκαίρι, η Ελλάδα θέλει να σταθεί ξανά στα πόδια της, ενώ υπόσχεται ότι η χώρα δεν θα χρειαστεί επιπλέον πιστώσεις, προτού «πετάξει» τη «ρουκέτα» του περί φορολογίας…
«Ολοκληρώνουμε το πρόγραμμα προσαρμογής τον Αύγουστο και δεν σκοπεύουμε να ζητήσουμε μια προληπτική γραμμή στήριξης. Μετά τον Αύγουστο του 2018 δεν θα υπάρξουν πια άλλες πιστώσεις στην Ελλάδα από τον ΕΜΣ» δηλώνει με σαφήνεια ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, σε εκτενή συνέντευξη στην γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.
Ο Έλληνας υπουργός παραδέχεται ότι «θα υπάρξει μια μορφή επιτήρησης, όπως υπάρχει και σε κάθε άλλη χώρα με πρόγραμμα. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η εποπτεία αυτή θα είναι ενδεχομένως περισσότερο λεπτομερής. Μόλις δείξουμε πόσο αξιόπιστοι είμαστε δεν θα γίνεται πια λόγος για πολιτικούς στόχους και τα εργαλεία που απαιτούνται, αλλά μόνο για τους στόχους, όπως το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% που πρέπει να πετυχαίνει κάθε χρόνο η Ελλάδα μέχρι το 2022».
«Ζητούμενο η χρηματοδότηση της ανάπτυξης»
Αναφερόμενος στο μαξιλάρι ασφαλείας που δημιουργεί η Ελλάδα για κάθε ενδεχόμενο ο Ευ. Τσακαλώτος τονίζει: «Σύμφωνα με το ΔΝΤ από το μαξιλάρι θα πρέπει να καλυφθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες για ενάμιση με δύο χρόνια. Δεν θα έχουμε, ωστόσο, πρόσβαση στα χρήματα αυτά για τις δαπάνες του δημοσίου».
Σε ό, τι αφορά τα 88 προαπαιτούμενα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δηλώνει ότι «το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων είναι εμπροσθοβαρές και οι σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις βρίσκονταν στην αρχή. Τώρα το ζητούμενο είναι η ολοκλήρωση και βελτίωση μεταρρυθμιστικών βημάτων που έχουν ήδη γίνει και όχι θεμελιώδη πολιτικά ζητήματα».
Στο ερώτημα πως θα επιτευχθεί ο στόχος της ανάπτυξης, ο υπουργός Οικονομικών απάντησε, μεταξύ άλλων: «Υπάρχουν αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις που έχουν ολοκληρωθεί, άλλες που βρίσκονται στο στάδιο της εφαρμογής και άλλες που πρέπει να ξεκινήσουν, όπως ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης, αποδοτικότερη δημόσια διοίκηση, καταπολέμηση γραφειοκρατίας και καλύτερο επενδυτικό κλίμα. Ζητούμενο είναι ταυτόχρονα η χρηματοδότηση της ανάπτυξης, μιας και οι συστημικές τράπεζες είναι επιβαρυμένες με κόκκινα δάνεια. Για τον λόγο αυτό έχουμε πολλές ιδέες, για μια ελληνική δημόσια αναπτυξιακή τράπεζα, για το πώς θα αξιοποιήσουμε χρήματα της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και για το πως από κονδύλια περιφερειακής ανάπτυξης δεν θα ωφεληθεί μόνο η υποδομή, αλλά και μεσαίες επιχειρήσεις».
«Γενικά η φορολογία δεν είναι υπερβολικά υψηλή»
Επιβαρύνατε υπερβολικά με φόρους τους Έλληνες θυσιάζοντας την ανάπτυξη; ρωτά ο δημοσιογράφος της FAZ: «Για να πετύχουμε το πρωτογενές πλεόνασμα επιβαρύναμε υπέρ του δέοντος τμήματα της κοινωνίας. Τώρα όμως δημιουργούμε τα δημοσιονομικά περιθώρια για να μειώσουμε τα βάρη στα εν λόγω τμήματα της κοινωνίας. Γενικά όμως η φορολογία δεν είναι υπερβολικά υψηλή». Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος πρόσθεσε μάλιστα ότι χάρη στην ανάπτυξη του 0,8% που πέτυχε η Ελλάδα «υπάρχουν πλέον μεγαλύτερα περιθώρια για φοροελαφρύνσεις».
Στη συνέχεια, ο υπουργός Οικονομικών υποσχέθηκε ότι τηρώντας τους υπάρχοντες κανόνες «καταβάλλονται προσπάθειες για την αύξηση του κατώτατου μισθού. Σε περίπτωση που και το 2018 ξεπεράσουμε τους στόχους του προϋπολογισμού θα χορηγήσουμε και πάλι ένα κοινωνικό μέρισμα».
Σε ερώτηση για το μέλλον του ελληνικού χρέους, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος απάντησε στη γερμανική εφημερίδα: «Θα είναι μια δοκιμή για όλους μας να δούμε αν οι αγορές λάβουν το μήνυμα ότι το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο. Σε περίπτωση ωστόσο που ζητούσαμε μια προληπτική γραμμή στήριξης τότε δεν θα αξιολογούνταν ποτέ αντικειμενικά η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Για το χρέος έχουμε δύο στόχους: μακροπρόθεσμα το πρωτογενές πλεόνασμα πρέπει να βρίσκεται κοντά στο 2%, οι χρηματοδοτικές μας ανάγκες να μην ξεπεράσουν το 15% του ΑΕΠ μέχρι το 2030 και μετά να μην είναι υψηλότερες από 20%. Έτσι διασφαλίζουμε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο για τα δημοσιονομικά μας και είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε ποίες ελαφρύνσεις απαιτούνται».
«Όπως η Γερμανία το 1952»
Ο υπουργός Οικονομικών αναφέρθηκε και στον «γαλλικό μηχανισμό» που συζήτησε με τους ομολόγους του από τη Γαλλία και τη Γερμανία, αλλά και το ΔΝΤ: «Η Ελλάδα θα λάβει αρχικά ορισμένες ελαφρύνσεις. Αν η ανάπτυξη βρίσκεται στα επίπεδα που προβλέπουν οι Ευρωπαίοι τότε όλα καλά. Σε περίπτωση όμως που οι αναπτυξιακοί ρυθμοί είναι χαμηλότεροι, όπως προβλέπει το ΔΝΤ, τότε θα υπάρξει δεύτερος γύρος ελαφρύνσεων».
Στο ερώτημα τέλος αν θα ήταν ικανοποιημένος από μια μείωση της ονομαστικής αξίας του ελληνικού χρέους ο Ευ. Τσακαλώτος τόνισε: «Θα επιθυμούσα η Ελλάδα να αντιμετωπιστεί όπως η Γερμανία στη Συμφωνία του Λονδίνου το 1952 (σσ. με τη γενναία διαγραφή του χρέους), η οποία αποδείχθηκε χρήσιμη για το μετέπειτα οικονομικό θαύμα. Είμαι ωστόσο ικανοποιημένος με όσα συμφώνησαν οι υπουργοί Οικονομικών ήδη τον Ιούνιο του 2017».
Ο 69χρονος Κινέζος Σια Μπογιού έγινε χτες ο πρώτος ορειβάτης με ακρωτηριασμένα και τα δύο του πόδια που ανεβαίνει στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου, την Τσομολάνγκμα (Έβερεστ), από την πλευρά του Νεπάλ, όπως επιβεβαίωσαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Μέχρι σήμερα, ο μόνος άνθρωπος χωρίς πόδια που κατάφερε να σκαρφαλώσει στην κορυφή Τσομολάνγκμα είναι ο Μαρκ Ίνγκλις από τη Νέα Ζηλανδία, που ανέβηκε στην κορυφή από την πλευρά του Θιβέτ το 2006.
«Ο Κινέζος ορειβάτης, ο οποίος έχει υποστεί ακρωτηριασμό και των δύο κάτω άκρων του, σκαρφάλωσε στην κορυφή στις 8:40 σήμερα το πρωί (τοπική ώρα). Είναι ο πρώτος άνθρωπος με ακρωτηριασμένα και τα δύο του πόδια, που σκαρφαλώνει στην κορυφή από την νότια πλευρά», δήλωσε τηλεφωνικά στο πρακτορείο Xinhua (Νέα Κίνα) από την κατασκήνωση βάσης ο Γκιανέντρα Σρέστα, αξιωματούχος του υπουργείου Πολιτισμού, Τουρισμού και Πολιτικής Αεροπορίας.
Ο Κινέζος ορειβάτης έλαβε την άδεια ανάβασης από την κυβέρνηση του Νεπάλ αφού το ανώτατο δικαστήριο της χώρας τον Μάρτιο επέτρεψε σε άτομα με ακρωτηριασμένα τα κάτω άκρα τους και προβλήματα όρασης να σκαρφαλώνουν σε υψόμετρο άνω των 6.500 μέτρων. Ο Σια κατάφερε να σκαρφαλώσει στην κορυφή με τη βοήθεια τεχνητών μελών, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.
Πριν από την αναχώρησή του, ο 69χρονος Κινέζος δήλωσε στα μέσα ενημέρωσης ότι πρόκειται για την πέμπτη προσπάθειά του να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή του κόσμου στα 8.848 μέτρα.
Ο Σια έχασε και τα δύο πόδια του το 1975 κατά την πρώτη απόπειρά του να φθάσει στην κορυφή, όταν οι γιατροί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν σε διπλό ακρωτηριασμό λόγω κρυοπαγήματος. Είχε επιχειρήσει να φθάσει στην κορυφή το 2014, το 2015 και το 2016 αλλά δεν κατάφερε λόγω μιας χιονοστιβάδας, ενός σεισμού και κακών καιρικών συνθηκών αντίστοιχα.
Σύμφωνα με την αρμόδια υπηρεσία τουρισμού του Νεπάλ, η οποία εκδίδει τις άδειες ανάβασης για την Τσομολάνγκμα, 346 ορειβάτες από 38 αποστολές Νεπαλέζων και ξένων έχουν λάβει τα σχετικά έγγραφα για να σκαρφαλώσουν φέτος στην υψηλότερη κορυφή του κόσμου.
Δύο πανομοιότυπες συλλαβές δίπλα δίπλα, σχηματίζουν την πιο μικρή, αλλά ουσιαστικά μεγάλη λέξη του κόσμου: η μαμά είναι με διαφορά, ο σπουδαιότερος ρόλος που μπορεί να αναλάβει μια γυναίκα στη ζωή της.
Κάποιες στιγμές μπορεί να τύχει, άλλες να έχει προγραμματιστεί, και περίπου είκοσι φορές το χρόνο, στην Ελλάδα, κάποιες γυναίκες γίνονται μητέρες μετά από αρκετή γραφειοκρατία, βάζοντας τις υπογραφές τους για να υιοθετήσουν παιδιά που έφεραν στον κόσμο κάποιες άλλες γυναίκες.
Η Φωτεινή Παντζιά είναι εδώ και τρεις περίπου μήνες, η μητέρα του Αμπάτου – Άγγελου. «Ήθελα να υιοθετήσω παιδάκι εδώ και πολλά χρόνια. Προσπαθούσα να βγάλω άκρη στην Ελλάδα, η αλήθεια είναι ότι δεν συναντούσα πουθενά ανοιχτές πόρτες και καμία πληροφόρηση. Μονογονεϊκές οικογένειες θεωρητικά δεν επιτρεπόταν – και λέω θεωρητικά γιατί στον νόμο υπάρχει μια πρόβλεψη, αλλά ποτέ δεν γινόταν πραγματικότητα, οι χρόνοι αναμονής τεράστιοι, οπότε προσπαθούσα να δω πόσο νόμιμα μπορούσα να υιοθετήσω ένα παιδί και δε μπορούσα να βρω πληροφορίες», μου λέει καθώς εξηγεί τα διαδικαστικά της υιοθεσίας.
Αφού έμαθε όλες τις πληροφορίες για το πώς μπορεί να υιοθετήσει ένα παιδί, νόμιμα, από το εξωτερικό, η Φωτεινή ξεκίνησε τις διαδικασίες αμέσως μόλις ένιωσε έτοιμη να γίνει μητέρα. Πήρε δύο χρόνια, αιτήσεις σε προξενεία, υπηρεσίες, ψυχολογικά και ιατρικά τεστ, χαρτιά και ταξίδια από και προς Αιθιοπία, μέχρι τη στιγμή που αντίκρυσε το σοκολατένιο αγοράκι το οποίο – όπως λέει και η ίδια – μάλλον υπήρχε πάντα στη ζωή της, απλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή να εμφανιστεί.
«Άρχισα να του δείχνω φωτογραφίες, από το σπίτι, από τα ζωάκια μου, από τα ξαδέρφια του, τους φίλους του που τον περιμέναν εδώ, από τους θείους του, και του υποσχέθηκα πως ό,τι και να γίνει, εμείς θα ζήσουμε μαζί, απλά χρειάζομαι λίγο την υπομονή του. Δεν ξαναέκλαψε ποτέ και αυτό μου έδωσε τη δυνατότητα να μπορώ να αντέξω αυτούς τους έντεκα μήνες που χρειάστηκε να πηγαινοέρχομαι μέχρι να έρθει σπίτι μας».
Το πιο δύσκολο κομμάτι αυτό είναι από τη στιγμή που τον έχεις γνωρίσει και τον αφήνεις πίσω γιατί έιναι πολύ μακριά, γιατί είναι σε συνθήκες που μπορεί να συμβεί οτιδήποτε, γιατί φοβάσαι, γιατί τον ξέρεις, γιατί τον αγαπάς, γιατί τον θες εδώ, γιατί ξέρεις ότι μπορείς να του δώσεις αυτά που έχει ανάγκη και πρέπει να κάνεις υπομονή.
Στο αεροπλάνο για Αθήνα, ο Αμπάτου ήταν ξύπνιος. Είχε μάθει ελάχιστες λέξεις στα ελληνικά και δεν έκρυβε τον ενθουσιασμό του που πετούσε και έβλεπε τη θάλασσα από το παράθυρό του: «Νερό, μαμά, νερό», έλεγε ξανά και ξανά. Αποφάσισε από μόνος του και αρκετά γρήγορα, να πει την Φωτεινή “μαμά”, μια λέξη που είναι από τις πιο συγκινητικές που έχει ακούσει ποτέ η ίδια.
Τώρα πια με λέει «μαμά μου» και αυτό το «μαμά μου» γεμίζει το στόμα του.
«Ο Αμπάτου είναι πολύ κουλ τύπος. Ακόμα και στο σπίτι που είναι σαφώς πιο μεγάλο από αυτό που ζούσε εκεί, δεν είχε καμια αντίδραση περίεργη. Φοβόταν τα ζωάκια στην αρχή, αλλά πολύ γρήγορα τα αγάπησε και τον αγάπησαν και είναι το πιο ωραίο ταξίδι που κάνω. Και είναι ό,τι ονειρευόμουν επί χίλια. Δε θα άλλαζα τίποτα απ’ ό,τι χρειάστηκε να κάνω γι αυτό το παιδί, μάλλον θα τα κανα επί είκοσι αν μου ζητούσαν να τα κάνω ξανά. Είναι σαν τη γέννα που λένε ότι την ξεχνάς. Μάλλον κάπως έτσι είναι, τα ξεχνάς», μου λέει και χαϊδεύει τον μικρό, ο οποίος μόλις έχει έρθει με την νταντά και το ποδήλατό του.
«Αναρωτιόμουν πριν έρθει εδώ, τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσω. Πάντα φοβάσαι. Νομίζω κι όταν γεννάς και φέρνεις ένα μωρό στο σπίτι, πάντα αναρωτιέσαι. Ό,τι προβλήματα είχα στο μυαλό μου ότι θα μπορούσαν να είναι προβλήματα, δεν ήταν καθόλου. Το αυθόρμητο που θα μπορούσα να πω αν με ρωτούσε κάποιος τι προβλήματα αντιμετωπίσατε θα ήταν να πω «κανένα». Δεν θα ήταν πολύ ειλικρινές,. Θα ήταν από την πολύ μεγάλη μου χαρά γι αυτό που ζω.
Υπήρχαν προβλήματα γιατί ήμουν 50 χρονών, γιατί είχα συνήθειες που πρέπει να τις αλλάξω γιατί το πρόγραμμά σου, ενώ ήταν πολύ γεμάτο, ήρθε ο μικρός και γίνεται ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς σου. Πρέπει να παντρέψεις και το επαγγελματικό σου, γιατί εγώ αυτό το μαγαζί το έχω μόνη μου οπότε εχει πάρα πολλές ευθύνες, όμως και πάλι, κάθε φορά που το σκέφτομαι, θα χαμογελάω και θα λεω «κανένα». Είναι σπουδαίο αυτό που ζω, κανένα».
Τον λένε Αμπάτου – Αγγελο, αλλά ο ίδιος έχει επιλέξει να τον λένε Αμπάτου. Τα παιδάκια, όταν τα βρίσκουν στην Αιθιοπία, τους δίνουν ονόματα οι νταντάδες, αλλά τα ονόματα που τους δίνουν είναι κατά συνθήκη, μπορεί να είναι από ένα τούρκικο σίριαλ και να δώσουν το όνομα της πρωταγωνιστριας. Όταν, λοιπόν ο γιος της Φωτεινής ήταν στο πρώτο ορφανοτροφείο, του είχαν δώσει το όνομα Αμπετί, που σημαίνει «μικρό παιδί». Έτσι τον ήξερε και η Φωτεινή στα πρώτα mails. Όταν έφυγε και πήγε σε άλλο ορφανοτροφείο, οι καινούριες νταντάδες του, άρχισαν να τον φωνάζουν Αμπάτου – το οποίο στα αμχαρικά σημαίνει «πατέρας». Ήταν μάλλον γραφτό, να βρεθεί στη ζωή του η Φωτεινή και να γίνει η μητέρα που του έλειπε.
«Όταν ήρθα και του σύστησα τον γιο μου «είναι ο Αμπάτου, είναι 5 χρονών είναι από την Αιθιοπία, τον έχω υιοθετήσει, δεν ξέρουμε πότε γεννήθηκε, δε θα ξέρουμε ποτέ το ωροσκόπιό του», διαπίστωσα ότι ο κόσμος είναι πολύ πιο έτοιμος απ’ ό,τι νομίζουμε. Ήταν πολύ μεγάλη έκπληξη για μένα αυτό. Επίσης, τα παιδάκια τα οποία παίρνουν πολύ αγάπη και γίνονται πολύ δυνατά, δε μπορεί ποτέ κανείς να τα ακουμπήσει σε αυτά τα κομμάτια, ακόμα κι αν βρεθούν κάποιοι άνθρωποι που κάτι θα πουν. Ελπίζω και πιστεύω ότι θα κάνω έναν γιο δυνατό και χαρούμενο κι αν κάποιο στιγμή στεναχωρηθεί για κάτι που θα του πουν, ξέρει ότι θα είναι στιγμιαίο γιατί η μαμά θα είναι εδώ για να το συζητήσουν», μου λέει με σιγουριά όταν την ρωτάω αν φοβάται τα σχόλια του κόσμου στο μέλλον.
Ο γιος μου ξέρει ότι πάντα θα ναι σοκολατένιος, και η μαμά του πάντα ροζ.
«Ο λόγος που δίνω αυτή τη συνέντευξη, είναι γιατί ένα από τα πράγματα που έχω υποσχεθεί στο παιδί μου, είναι ότι όταν θα τελείωνε αυτή η ιστορία και θα γυρνούσαμε σπίτι μας, εγώ όφειλα να μιλήσω πολύ για τις υιοθεσίες και τις μονογονεικές οικογένειες. Για γυναίκες που θέλουν παιδιά και δε μπορούν να αποκτήσουν.
Που μπορεί να κάνουν 35 εξωσωματικές και να είναι επικίνδυνες για το σώμα τους. Για ένα κράτος που δεν είναι φιλικό προς τις υιοθεσίες, για το νέο νομοσχέδιο που έχουν την υποχρέωση όλοι να το δουν όπως πρέπει να το δουν, για παιδιά που ζουν σε ιδρύματα και που κάθε παιδί έχει δικαίωμα να βρεθεί σε ένα σπιτικό που θα ‘χει αγάπη, αγκαλιά, προσοχή, φροντίδα, κουβέντα, χρώματα, αρώματα, στιγμές. Κάθε παιδί, καθε γυναίκα και κάθε πατέρας έχει δικαίωμα να νιώσει αυτά τα πράγματα».
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορεί να σε κρατήσουν μακριά από το να γεννήσεις ένα παιδί, αλλά σίγουρα δεν είναι αρκετοί ώστε να σε κρατήσουν μακριά από το να θες να γίνεις μητέρα. Σκεφτόμαι πολύ, αλλά δε μπορώ να βρω κάτι σπουδαιότερο του να μεγαλώνεις ένα παιδί. Οι στιγμές που μοιράζεται μια γυναίκα με ένα παιδί, είναι εκείνες που καθορίζουν το πότε και το αν θα τη νιώσει σαν τη δική του μαμά. Όταν δεις ένα βλέμμα σαν αυτό του Αμπάτου, τη στιγμή που ξεστομίζει το «μαμά μου» κοιτάζοντας τη Φωτεινή, τότε θα καταλάβεις ότι δεν έχει καμία σημασία, αν η πρώτη σας γνωριμία έγινε στο μαιευτήριο ή σε κάποιο ορφανοτροφείο εντός ή εκτός Ελλάδος.
Φυλάκιση έξι μηνών επιβλήθηκε σε κάτοικο του Βόλου από το Μονομελές Πρωτοδικείο της πόλης για χρήση φατσούλας που γελούσε (emoticon) στο Facebook.
Η υπόθεση αφορά σε Βολιώτη, σε βάρος του οποίου Βολιώτισσα επαγγελματίας είχε προχωρήσει σε ασφαλιστικά μέτρα κατηγορώντας τον για συκοφαντική δυσφήμιση. Με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, απαγορεύτηκε στον Βολιώτη να αναφέρεται άμεσα ή έμμεσα στην επαγγελματία.
Η επαγγελματίας, στις 2 Φεβρουαρίου 2017 ανάρτησε στην προσωπική της σελίδα στο facebook διαφήμιση της επιχείρησής της, και ο κατηγορούμενος «απάντησε» κάτω από την ανάρτηση με ένα emoticon που γελούσε. Και μόνο αυτή η φατσούλα ήταν αρκετή για να τον φέρει στο εδώλιο του κατηγορούμενου.
Την περασμένη εβδομάδα δικάστηκε και το δικαστήριο τού επέβαλλε ποινή φυλάκισης έξι μηνών για παραβίαση δικαστικής απόφασης.
Το emoticon που γελούσε κάτω από την ανάρτηση της επαγγελματία θεωρήθηκε προσβλητικό και μειωτικό. Το δικαστήριο έκανε δεκτό ότι η φατσούλα αποτελεί εκδήλωση συμπεριφοράς και διάθεσης για τον χαρακτηρισμότης προσωπικότητας του άλλου, και κρίθηκε ότι η «απάντηση» αποτέλεσε αξιόποινη πράξη και συγκεκριμένα παραβίαση των ασφαλιστικών μέτρων. Ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε.
Την υπόθεση χειρίστηκε ο Βολιώτης δικηγόρος Γιάννης Καραγκιόζος, ο οποίος επεσήμανε ότι πρόκειται για μία πρώτη τέτοια απόφαση που εκδίδεται από δικαστήριο του Βόλου. Η σημαντική αυτή απόφαση μάλιστα φαίνεται να δημιουργεί νομικό προηγούμενο, και ήδη έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον για τη δημοσίευσή της σε νομικά περιοδικά και τράπεζες νομικών πληροφοριών.
«Αναρωτιόμουν πριν έρθει εδώ, τι δυσκολίες θα αντιμετωπίσω. Πάντα φοβάσαι. Νομίζω κι όταν γεννάς και φέρνεις ένα μωρό στο σπίτι, πάντα αναρωτιέσαι. Ό,τι προβλήματα είχα στο μυαλό μου ότι θα μπορούσαν να είναι προβλήματα, δεν ήταν καθόλου. Το αυθόρμητο που θα μπορούσα να πω αν με ρωτούσε κάποιος τι προβλήματα αντιμετωπίσατε θα ήταν να πω «κανένα». Δεν θα ήταν πολύ ειλικρινές,. Θα ήταν από την πολύ μεγάλη μου χαρά γι αυτό που ζω. 
