Έναν σοκαριστικό και επίπονο τραυματισμό είχε ένας νεαρός που κολυμπούσε με τους φίλους του σε παραλία κοντά στην πόλη Ρεσίφε της Βραζιλίας, αφού δέχθηκε επίθεση από καρχαρία.
Ο νεαρός Jose Ernestor da Silva είχε απομακρυνθεί από την ακτή, με αποτέλεσμα οι ναυαγοσώστες της πλαζ να του φωνάζουν να κολυμπήσει προς τα έξω. Προτού προλάβει ωστόσο να υπακούσει στις οδηγίες τους, έναν μεγαλόσωμος καρχαρίας του επιτέθηκε, δαγκώνοντας τον λίγο πιο κάτω από την κοιλιά και κόβοντας το πέος του.
Δείτε το βίντεο
Στο σκληρό βίντεο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, διασώστες φαίνονται να μεταφέρουν τον νεαρό στην αμμουδιά, όπου κείτεται αιμόφυρτος.
Μερικοί από αυτούς προσπαθούν να σταματήσουν την αιμορραγία ασκώντας πίεση στην πληγή με υφάσματα, ενώ άλλοι προτρέπουν τον νεαρό, που βρίσκεται σε κατάσταση σοκ, να πάρει ανάσα.
Σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ, ένα ασθενοφόρο μετέφερε τον Jose στο νοσοκομείο, όπου υπέστη δύο εμφράγματα και πλέον νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση.
Ανακοίνωση της τοπικής πυροσβεστικής ανέφερε ότι ο έφηβος κολυμπούσε με τον αδερφό του σε νερά όπου υπάρχει προειδοποίηση για την εμφάνιση καρχαριών, και προέτρεψε τους λουόμενους για μία ακόμη φορά να μην απομακρύνονται από την ακτή σε περιοχές που φέρουν τη σχετική σήμανση κινδύνου.
Και τα χρόνια περνούν κι η κλεψύδρα της ζωής σου όλο και αδειάζει.
Kάθε κόκκος της σου είναι πια πολύτιμος και μονάκριβος, και όχι, δεν θέλεις να τους χαραμίζεις πια σε ανούσιες στιγμές.
Δεν έχεις πια την πολυτέλεια να δίνεις ατελείωτες ευκαιρίες σε τελειωμένες ιστορίες, δεν αντέχει άλλο το κορμί σου να χαραμίζεται από εδώ κι από εκεί.
Έχεις καταλάβει πλέον πόσο ακριβή και σπάνια είναι η ψυχή σου και δεν θέλεις να τη σπαταλάς σε ανθρώπους που ούτε στο ελάχιστο ποτέ τους δεν κατάλαβαν πόσο πολύ αξίζεις.
Δεν έχεις πλέον την υπομονή και το κουράγιο να μένεις σε καταστάσεις στάσιμες που δεν οδηγούν πουθενά. Κλείνεις τις πόρτες στο αέναο κρυφτό – κυνηγητό του παρελθόντος και στα φαντάσματα που δεν σ’ αφήνουν να ησυχάσεις.
Αρκετά με τις στοιχειωμένες αναμνήσεις.
Έχει έρθει η ώρα να τις βάλεις σ’ ένα κουτί και να τις κλειδώσεις εκεί.
Δεν έχεις τη θέληση πια να ξοδεύεις τον πολύτιμο εαυτό σου σε ανθρώπους που ψάχνουν από κάπου να πιαστούν, να κάθεσαι και ν’ ακούς τον πόνο τους πιστεύοντας ότι μπορεί και να τους σώσεις.
Καθένας μοναχός του πορεύεται και στη ζωή και στο θάνατο.
Δεν ήσουν ποτέ υπεύθυνος για την ευτυχία κανενός παρά μονάχα για τη δική σου, κι αν θυμάσαι τις στιγμές που ήσουν πραγματικά ευτυχισμένος έκανες και τους άλλους γιατί αυτή είναι μια λάμψη που μπορεί να μην διαρκεί για πάντα αλλά μοιράζεται.
Κι όταν συμβαίνει αυτό τα πάντα γύρω σου φωτίζουν.
Κι έρχονται κι εκείνες οι στιγμές που θυμώνεις με τον εαυτό σου που σου πήρε τόσο καιρό να καταλάβεις πως ένα είναι το ταξίδι κι εσύ επιλέγεις τους προορισμούς και τους συνεπιβάτες σου.
Θυμώνεις που πέρασε η μισή ζωή και εσύ χαμπάρι δεν πήρες. Που δεν σου φτάνει πια ο καιρός για να τολμήσεις πράγματα που πάντα ήθελες αλλά πάντα κάτι σ’εμπόδιζε και δεν έχεις πια το περιθώριο να τα παρατήσεις όλα πίσω σου και να πάρεις μια βαλίτσα και να εξαφανιστείς.
Δεν έχεις πια την ανεμελιά της νιότης, τότε που ήσουν έτοιμος να κατακτήσεις τον κόσμο.
Οι κόκκοι σου τελειώνουν και εσύ τρέχεις να προλάβεις κι εύχεσαι να είχες μια δεύτερη ζωή για να προλάβεις να κάνεις όλα όσα ονειρεύτηκες και δεν τόλμησες γιατί πάντα πίστευες ότι θα έχεις χρόνο να τα κάνεις αργότερα.
Η ζωή σου πήρε την τροπή που της έδωσες.
Είσαι οι επιλογές σου.
Γι’ αυτό κοίτα να είσαι όσο πιο επιλεκτικός μπορείς.
Ν’ ακολουθείς πάντα το ένστικτό σου, την πρώτη σου σκέψη, αψηφώντας τον κίνδυνο.
Μη σταματήσεις ποτέ να ψάχνεις γι’ ανεμόμυλους στην άκρη του πουθενά.
Και να θυμάσαι, ποτέ μα ποτέ δεν είναι αργά για να ράψεις τα φτερά σου.
Η Jennifer Aniston θα γίνει κουμπάρα στο γάμο της κάποτε συμπρωταγωνίστριάς της και φίλης Courteney Cox, καθώς η τελευταία πρόκειται μέσα στο καλοκαίρι να παντρευτεί τον αγαπημένο της και κιθαρίστα του συγκροτήματος Snow Patrol, Johnny McDaid.
Οι δυο τους είναι φίλες εδώ και τρεις δεκαετίες, από όταν βρέθηκαν στο πλατό για τα γυρίσματα της σειράς, στις αρχές του ’90. Κοντινή πηγή αναφέρει ότι «η Courteney δεν θα ήθελε να πάει στην εκκλησία χωρίς να έχει τη Jennifer στο πλευρό της. Η φιλία τους είναι πολύ δυνατή», σύμφωνα με την ιστοσελίδα Metro.
Φήμες λένε ότι η Jennifer βοηθάει πολύ την Courteney στη διοργάνωση του γάμου. Να σημειωθεί ότι η Cox ήταν κουμπάρα στο γάμο της Jennifer με τον πρώην σύζυγό της Justin Theroux, το 2015.
Η Courteney θα παντρευτεί στην πατρίδα του μελλοντικού συζύγου της, τη Βόρεια Ιρλανδία. Στη συνέχεια, το ζευγάρι θα ταξιδέψει στο Malibu της Καλιφόρνια όπου και θα διαβάσουν τους όρκους τους για δεύτερη φορά, σε τελετή που θα γίνει δίπλα στη θάλασσα.
«Δεν θέλω να μου αρέσει αυτό το βιβλίο. Και αφήστε με να εξηγήσω γιατί. Είμαι πρώην εισαγγελέας και για χρόνια εμείς οι εισαγγελείς ήμασταν αποδέκτες των προσβολών του Τζέρι Σπενς κατά του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης», εξομολογείται ο βετεράνος δημόσιος κατήγορος Laurie Levenson στην κριτική του βιβλίου του Σπενς που ασχολείται με το πώς τη γλιτώνουν οι αστυνομικοί των ΗΠΑ που προβαίνουν σε φόνο.
«Έφτασε μέχρι και να διαφημίζει καμαρώνοντας», συνεχίζει ο εισαγγελέας, «πως οι εισαγγελείς δεν είναι ευπρόσδεκτοι στις ομιλίες και τα σεμινάριά του. Κι έτσι αμφέβαλλα πολύ πως θα με συγκινούσαν αυτό που πίστευα πως θα ήταν οι αποκαλύψεις ενός από τους καλύτερους συνηγόρους υπεράσπισης της χώρας μας. Αλλά έκανα λάθος».
Και έκανε γιατί ο Τζέρι Σπενς δεν είναι άλλος ένας μεγαλοδικηγόρος διασημοτήτων. Έχει υπερασπιστεί βέβαια πολλές προβεβλημένες προσωπικότητες, αλλά και εξίσου πολλούς μεροκαματιάρηδες που βρέθηκαν μπλεγμένοι στα γρανάζια του συστήματος. Όποιον πελάτη αναλάμβανε, δεν κοιτούσε ποτέ το πορτοφόλι του, παρά μόνο αν ήταν ένας από δαύτους που η κοινωνία φαίνεται να μη θέλει στις τάξεις της.
Τα δικαστήρια των ΗΠΑ έζησαν από πρώτο χέρι τις ριπές της υπερασπιστικής του μεγαλοφυΐας, κάνοντας ακόμα και δικαστές να δηλώνουν πως η Αμερική χρειάζεται ανθρώπους σαν τον Τζέρι να εκπροσωπούν αυτούς που μοιάζουν ξοφλημένοι.
Κι αν εκτός Αμερικής είναι παντελώς άγνωστος, στους μη νομικούς κύκλους τουλάχιστον, στη χώρα του απασχολεί τις δικαστικές αρχές και τα Μέσα τα τελευταία 60 χρόνια, και όχι απαραίτητα για τα δερμάτινα σακάκια του με τα κρόσσια!
Ο Σπενς ασκεί τη μάχιμη δικηγορία από την εποχή που τέλειωσε τη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ το 1952. Αφού πέρασε ένα μικρό διάστημα ως δημόσιος κατήγορος, στράφηκε στην άλλη πλευρά του νομικού φάσματος για να γίνει ένα σωστό δικαστικό φαινόμενο. Δεν έχασε ποτέ του δίκη από το 1969 ως το 2014, όταν είπε στα 85 του πια να αποσυρθεί -μερικώς!- από τα έδρανα των δικαστηρίων. Για να είμαστε ακριβείς, όπως θα το ήθελε άλλωστε και ο ίδιος, δεν έχει χάσει ποτέ ποινική δίκη. Γιατί αστικό δικαστήριο έχει χάσει, αν και είναι πολύ παλιά για να το θυμάται, μιας και μετά το 1969 δεν θα το ξαναπάθαινε αυτό!
Στις πέντε αυτές δεκαετίες που πέρασε ως συνήγορος υπεράσπισης δεν έχασε ποτέ του ποινική δίκη. Ψέμα και πάλι! Έχασε μία, αλλά την κέρδισε κατόπιν στο Εφετείο! Οι υποθέσεις του είναι πια θρυλικές και διδάσκονται σε νομικές σχολές, μιας και χειρίστηκε μαεστρικά μια μακρά σειρά από δύσκολες ποινικές και αστικές υποθέσεις που ανήκουν πλέον στην ποινική μυθολογία της Αμερικής.
Εντωμεταξύ, έγραψε δυο ντουζίνες βιβλία περί Δικαίου, για την τέχνη του να είσαι δικηγόρος αλλά και το λατρεμένο του Γουαϊόμινγκ φυσικά. Η πραγματική καριέρα του όμως στηρίχθηκε ωστόσο κάπου αλλού, ότι εκπροσωπούσε πάντα τα μαύρα πρόβατα της κοινωνίας. Αυτούς που λάτρευαν άλλους θεούς, αυτούς που ζούσαν διαφορετικά και αυτούς που είχαν μια πλήρη αδιαφορία για το ποινικό σύστημα και τους περιορισμούς της συλλογικής ζωής. Αυτούς δηλαδή που είναι οι μεγάλοι αγαπημένοι των διωκτικών αρχών και των ποινικών θεσμών.
Ο Σπενς ήταν ένας δικηγόρος με τσαγανό και τόλμη. Δεν υποτίμησε ποτέ τη σοβαρότητα μιας κατάστασης και δεν θεώρησε τίποτα δεδομένο, γι’ αυτό και ξεπληρώθηκε με ένα απίστευτο μητρώο δικαστικών θριάμβων που δύσκολα θα βρει όμοιό του. Πελάτες του ήταν αρχικά όλοι, αν και τελικά προτίμησε τα «ανθρωπάκια» που συνθλίβονται συνήθως στα αδηφάγα γρανάζια του δικαστικού συστήματος. Οι νεαροί μαύροι άντρες εμπίπτουν στα σίγουρα στην παραπάνω κατηγορία.
Ο εισαγγελέας Laurie Levenson, που γνώρισε καλά τον δαιμόνιο Τζέρι μέσα στην αίθουσα, μας λέει πως όλοι οι συνήγοροι υπεράσπισης, παντού στον κόσμο, πρέπει να έχουν λίγο από Σπενς μέσα τους, εννοώντας πως οφείλουν να ερευνούν επαρκέστερα τις υποθέσεις τους, να εξετάζουν τους μάρτυρες πιο ενδελεχώς, να αμφισβητούν τις αστυνομικές καταθέσεις περισσότερο και να είναι δοσμένοι ολόψυχα στον πελάτη τους, ώστε να είναι σίγουροι πως θα έχει την καλύτερη υπεράσπιση που δικαιούται, σε κάτι που είναι τα ίδια τα θεμέλια της δημοκρατίας δηλαδή.
Αυτός είναι ο Τζέρι Σπενς, ένα δικηγορικό φαινόμενο που ξεδιπλώθηκε τόσο πάνω από πολύκροτες υποθέσεις όσο και απλά κατηγορητήρια ταπεινών μεροκαματιάρηδων, που ο ίδιος ανέδειξε βέβαια σε πολύκροτες δίκες ανατρέποντας όσα το ποινικό σύστημα θεωρεί δεδομένα για τους αδυνάτους αυτού του κόσμου…
Πρώτα χρόνια
Ο Τζέραλντ «Τζέρι» Λέοναρντ Σπένσερ γεννιέται στις 8 Ιανουαρίου 1929 στο Γουαϊόμινγκ, την πολιτεία όπου μεγάλωσε, ανατράφηκε, μορφώθηκε και δεν θα εγκατέλειψε ποτέ. Πέρασε ξένοιαστα παιδικά χρόνια στις ερημιές της πολιτείας και έμαθε να κυνηγά για να τρώει.
Έμαθε όμως και κάτι ακόμα, όπως εξομολογείται στο αυτοβιογραφικό του «The Making of a Country Lawyer», πως «ο φόνος στη δικαστική αίθουσα είναι σαν τον φόνο στα βουνά». «Όπως όλοι οι φόνοι», συνεχίζει, «κουβαλά μαζί του τα ίδια ηθικά πρότυπα με αυτά που έβλεπα τον πατέρα μου να ζει όταν ήμουν παιδί. Κανείς δεν σκοτώνει στο δικαστήριο για την απλή χαρά του θανάτου. Κανείς δεν σκοτώνει τον αντίπαλό του επειδή απλώς μπορεί. Μόνο τα λυσσασμένα σκυλιά, μερικοί αδίστακτοι λύκοι και οι κυνηγοί των επάθλων με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, που γεμίζουν τους τοίχους τους με αθώα θύματα, σκοτώνουν για ευχαρίστηση».
Η οικογένεια Σπενς δεινοπάθησε στη Μεγάλη Ύφεση, δεν έχασε ωστόσο τα πάντα. Έχασε όμως «τη μικρή Πέγκι», τη μικρότερη αδελφή του που πέθανε αιφνιδίως από μηνιγγίτιδα. Η περιπέτεια της μικρής και η πρώτη κακή επαφή με τις ασφαλιστικές εταιρίες θα αφήσουν το τραύμα τους στον ψυχισμό του μικρού, διαδραματίζοντας ιδιαίτερο ρόλο στην κατοπινή του καριέρα. Έμαθε να μισεί τους ασφαλιστικούς θεσμούς και τους τρόπους με τους οποίους διέφευγαν συνεχώς τις υποχρεώσεις πληρωμής τους.
Μετά το σχολείο, το έσκασε από το Γουαϊόμινγκ με έναν κολλητό του για να ζήσουν την περιπέτεια. Τώρα ήταν ναύτης σε εμπορικό και περνούσε τον χρόνο του πίνοντας και καπνίζοντας.
Όταν έζησε την επανάστασή του, επέστρεψε στη γενέτειρά του και τώρα ήθελε να γίνει δικηγόρος. Όχι βέβαια γιατί πίστευε στη δικηγορία, αλλά γιατί ήθελε να μοιάσει στον ήρωά του, έναν περιβόητο δικηγόρο του Γουαϊόμινγκ που υπερασπιζόταν έναν λαθρέμπορο οινοπνευματωδών στην Ποτοαπαγόρευση και ήπιε μονορούφι όλο το ουίσκι που είχαν μεταφέρει στη δικαστική αίθουσα ως «αποδείξεις», μπροστά στα εμβρόντητα μάτια δικαστή και ενόρκων!
Κι έτσι γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Γουαϊόμινγκ, την οποία τέλειωσε ωστόσο με άριστα το 1952. Τον Μάιο του 1990, τιμήθηκε από το ίδιο πανεπιστήμιο με τιμητικό διδακτορικό στα νομικά. Όσο ήταν στη σχολή, η οικογένειά του μετακόμισε στη Βολιβία, καθώς εκεί βρήκε δουλειά ο πατέρας, και ο ίδιος ήταν πια μόνος. Μόνος γιατί είχε χάσει τη μητέρα του το 1949, όταν εκείνη έκανε το απονενοημένο διάβημα.
Και επειδή δεν τον ήθελαν σε καμιά φοιτητική αδελφότητα, έτσι ρέμπελος καθώς ήταν, έκανε παρέα μόνο με περιθωριακούς και αντιδημοφιλείς τύπους. Τους ανθρώπους που τόσο θα αγάπαγε δηλαδή και θα υπερασπιζόταν στην υπόλοιπη ζωή του. Όπως είπε μάλιστα στην αυτοβιογραφία του, κανείς δεν έφταιγε που δεν χωρούσε πουθενά. Έτσι ήταν ως άνθρωπος, πάντα αουτσάιντερ…
Ο αχτύπητος κύριος συνήγορος
Στα χρόνια αμέσως μετά τη σχολή, ο Σπενς στράφηκε στην εισαγγελία, δουλεύοντας ως δημόσιος κατήγορος στις αίθουσες του Γουαϊόμινγκ. Λέγεται πως ήταν φαρμακερός! Κάποια στιγμή έχτισε ένα καλό όνομα και αποφάσισε να στραφεί στη μάχιμη δικηγορία, περνώντας από την άλλη πλευρά των εδράνων. Και τότε θα γινόταν ένας από τους καλύτερους συνηγόρους υπεράσπισης που θα έβλεπαν ποτέ τα αμερικανικά δικαστικά χρονικά.
Ο κύριος συνήγορος αναλάμβανε πια πολύκροτες υποθέσεις με διασημότητες και πλούσιους αστούς, ένα πράγμα ωστόσο δεν μπορούσε να του ξεκαρφωθεί από το κεφάλι: το πώς φερόταν το σύστημα στους αδυνάτους και τους παρίες της κοινωνίας. Ο ίδιος είχε ζήσει εξάλλου από πρώτο χέρι την ασφαλιστική περιπέτεια με την υγεία της αδελφής του, που άφησε την οικογένεια στον άσο, την ίδια ώρα που αντίκριζε συχνά στην αίθουσα τον βεβιασμένο τρόπο με τον οποίο αποδιδόταν η δικαιοσύνη όταν ο υπόδικος δεν ήταν «πλούσιος, λευκός, χριστιανός», όπως γράφει.
Κι έτσι θα ακολουθούσε τώρα ένα διαφορετικό υπερασπιστικό μονοπάτι, γινόμενος στην πορεία ο Νο 1 άνθρωπος στον οποίο κατέφευγαν τα «ανθρωπάκια» όταν είχαν μπλεξίματα με τις μεγάλες πολυεθνικές, τους ασφαλιστικούς κολοσσούς, τις τράπεζες και κάθε θεσμό εξουσίας και καταπίεσης. «Είδα το φως», είπε για την πλήρη μεταστροφή του υπέρ του κοσμάκη.
Πήγαιναν σε αυτόν όχι γιατί κέρδιζε τις υποθέσεις, το μητρώο του εξάλλου εκείνα τα χρόνια δεν ήταν κατά κανέναν τρόπο επίδοση-ρεκόρ. Χτυπούσαν την πόρτα του γραφείου του γιατί ήξεραν ότι ο Σπενς θα ασχοληθεί πραγματικά με την περίπτωσή τους και θα πληρωθεί μόνο αν κερδηθεί η δικαστική διαμάχη. Μόνο που η δικαστική μάχη κερδιζόταν πάντοτε!
Με πολλαπλές και τσουχτερές οικονομικά ετυμηγορίες υπέρ του, ο Σπενς πλούτισε τελικά, την ίδια ώρα που κέρδισε τις περισσότερες ποινικές υποθέσεις από κάθε άλλο δικηγόρο της Αμερικής. Δεν είναι δηλαδή μόνο το γεγονός ότι δεν έχασε ποτέ δίνοντας μερικές δίκες, είναι ότι δεν έχασε ποτέ παρά την παραγωγικότερη δικηγορική καριέρα που είδαν ποτέ οι ΗΠΑ!
Κάποιες πολύκροτες ποινικές υποθέσεις του βγήκαν φυσικά από τα στενά δικαστικά όρια του Γουαϊόμινγκ και της Αμερικής τελικά, ενώ στα αστικά δικαστήρια έκανε κυριολεκτικά πάρτι. Φανταστείτε την αποζημίωση που πήρε για τη θριαμβευτική επιδίκαση στη Μις Γουαϊόμινγκ ποσού 26,5 εκατ. δολαρίων από το περιοδικό «Penthouse»!
Αλλά και πόσα έβγαλε όταν κατάφερε να γονατίσει τον κολοσσό των McDonald’s υπέρ μιας μικρής οικογενειακής φίρμας παγωτών, αποσπώντας για λογαριασμό τους όχι λιγότερα από 52 εκατ. δολάρια. Ή όταν κατάφερε να υπερασπιστεί επιτυχώς έναν παραπληγικό πελάτη του που του την είχε φέρει η ασφαλιστική, αποσπώντας 15 εκατ. δολάρια σε αποζημιώσεις.
Θρύλος ωστόσο έγινε για τις ποινικές μάχες του, όταν αθώωνε στρατιές ολόκληρες από μετανάστες, πολίτες τρίτης κατηγορίας και λοιπούς εχθρούς του συστήματος σε δίκες που λάμβαναν χώρα σε όλη την αμερικανική επικράτεια! Πολλές μάλιστα από τις νίκες του γέννησαν δεδικασμένο και έβαλαν σε νέα πλαίσια τον τρόπο που δούλευαν οι κρατικοί φορείς και οι πολιτειακοί θεσμοί. Στη Γιούτα, για παράδειγμα, μία του νίκη κατά ιατρικής αμέλειας ανάγκασε την πολιτεία να πάρει αυστηρότερα μέτρα, θεσπίζοντας νέα πρότυπα για την αποτελεσματικότερη νοσοκομειακή φροντίδα.
Ποινικό δικαστήριο δεν έχασε ποτέ και αστικό είχε να χάσει από το 1969, αν και πλέον έχει αποσυρθεί από την ενεργό δικηγορία και όλα αυτά είναι απλώς ιστορίες για τον ίδιο, που τις διηγείται στο ίδιο καφέ που πηγαίνει από πιτσιρικάς. Πώς κατάφερε αυτός, ένας δικηγόρος μιας κωμόπολης του Γουαϊόμινγκ, να γίνει ένα από τα βαριά πυροβολικά του αμερικανικού ποινικού συστήματος, αυτό το ξέρει μόνο ο ίδιος.
Τα τελευταία του μάχιμα χρόνια, όντας πια σε προχωρημένη ηλικία, όργωνε τις νομικές σχολές των ΗΠΑ για διαλέξεις, αφήνοντας τους συνεργάτες και βοηθούς της νομικής του φίρμας (The Spence Law Firm) να κάνουν όλη τη βρόμικη δουλειά. Ο ίδιος είχε δουλέψει εξάλλου στη ζωή του και μάλιστα πολύ. Κάποια στιγμή ίδρυσε και μια μη κυβερνητική οργάνωση (Trial Lawyers College), στην οποία διδάσκει σε νεαρούς δικηγόρους επαναστατικές μεθόδους για το πώς να κερδίζουν υποθέσεις κατά του κράτους και των οικονομικών συμφερόντων, προς όφελος πάντα του ανυπεράσπιστου κόσμου.
Από το 1995-1996 κρατούσε μάλιστα τη δική του εκπομπή στο NBC («The Gerry Spence Show»), όπου συζητούσε νομικές και κοινωνικές προεκτάσεις του ποινικού συστήματος για να μάθει, όπως έλεγε, ο φτωχός λαός τα δικαιώματά του. Αργότερα έστησε και μια μη κερδοσκοπική νομική φίρμα στην πολιτεία του (Lawyers and Advocates for Wyoming), που αναλαμβάνει δωρεάν την εκπροσώπηση όσων δεν έχουν μία.
Πλέον ζει με τη δεύτερη σύζυγό του, πού αλλού, στο σπίτι του στο Γουαϊόμινγκ, με τα έξι παιδιά και τα 13 εγγόνια του. Απολαμβάνοντας ήσυχος τα στερνά του όχι ως ο δικηγόρος που δεν έχασε ποτέ μάχη, αλλά ως ο συνήγορος υπεράσπισης του κοσμάκη απέναντι στα αρπακτικά του κόσμου μας…
Η ΑΕΚ πενθεί την απώλεια του μικρού της φιλάθλου Ανδρέα, ο οποίος πάλευε για να κρατηθεί στη ζωή στο νοσοκομείο Παίδων όπου και νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα.
Ο μικρός Ανδρέας ήταν ένας από τους πρώτους τους οποίους επισκέφτηκε ο Μανόλο Χιμένεθ μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος λέγοντας στο μικρό αγόρι «όλη η ομάδα, όλη η ΑΕΚ είναι μαζί σου, διότι είσαι πρότυπο για όλους μας».
Ο πρώην προπονητής τη ΑΕΚ είχε αφιερώσει όλες τις νίκες στα ντέρμπιτου πρωταθλήματος στον Ανδρέα.
Ειδικά μετά το ματς με τον Ολυμπιακό τον είχε βάλει στα αποδυτήρια λέγοντας στους ποδοσφαιριστές της Ένωσης ότι ο μαχητής ο μεγάλος είναι αυτός με τους παίχτες να απαντούν για τον μικρό τους φίλο «Ανδρέα γερά, πρωτάθλημα ξανά».
Tα τελευταία χρόνια ο Πασχάλης Τερζής έχει επιλέξει να απέχει από τη δισκογραφία, αλλά και τις live εμφανίσεις, αφήνοντας πολλούς από τους θαυμαστές του με τη λαχτάρα να τον απολαύσουν κάποια στιγμή και πάλι σε κάποια συναυλία ή πίστα.
Ο αγαπημένος τραγουδιστής, που ξεχωρίζει για το ήθος και την αξιοπρέπειά του, ζει στην Χαλκιδική με την οικογένειά του, όπου συχνά τον επισκέπτεται και η κόρη του Γιάννα.
Η Γιάννα Τερζή, είχε την ευκαιρία να μεταδώσει live στους διαδικτυακούς της φίλους μία σπάνια στιγμή όταν ο Πασχάλης Τερζής σε οικογενειακό γλέντι όπου βρέθηκαν πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε -με τη φωνή του απαράλλαχτη- στο χρόνο τραγούδια όπως το «Επιστροφές καταστροφές».
«Πρέπει να επιστρέψει» ήταν το σχόλιο που εμφανιζόταν κάθε λίγο στο live video από τους φίλους της Γιάννας Τερζή. Ο ίδιος πάντως είχε πει πριν χρόνια σε συνέντευξή του στη Lifo για την αποχή του από τις πίστες: «Η ξεκούραση δεν χρειάζεται στον άνθρωπο; Σαράντα-σαράντα πέντε χρόνια ξενύχτι δεν είναι λίγα, και με τον ρυθμό που δούλευα εγώ! Όταν ξεκίναγα, αρχίζαμε στις 11 το βράδυ και σταματάγαμε στις 7-8 το πρωί. Μιλάμε για έξι μέρες την εβδομάδα».
Απίστευτες εικόνες από το Drone με το σπίτι στην Κρήτη που κρέμεται στον γκρεμό. Ένα σπίτι που δεν είναι απλά στο χείλος του γκρεμού, αλλά στην κυριολεξία ισορροπεί ανάμεσα στο έδαφος και το κενό, με ένα μέρος του να βρίσκεται εντελώς στον αέρα.
Η ανατριχιαστική αυτή εικόνα δεν δημιουργήθηκε από κάποιο φυσικό φαινόμενο που προκάλεσε κατολίσθηση. Το οίκημα αυτό εξαρχης κτίστηκε με ένα κομμάτι του να αιωρείται στο κενό.
Όπως μάθαμε από τους κατοίκους, ο ιδιοκτήτης του έμενε κανονικά σε αυτό ( φιλοξενούσε και κόσμο!! ) μέχρι πριν μερικά χρόνια που απεβίωσε και το σπίτι ερήμωσε.
Δεν φοβόταν μην καταρρεύσει παρά το γεγονός ότι όλη η κατασκευή ήταν εμφανώς προχειροφτιαγμένη και ”ιπτάμενη”.
Το ”εναέριο” σπίτι στέκεται ακόμα εκεί σε πείσμα των καιρικών συνθηκών και της Αρχιτεκτονικής… ως το ανατριχιαστικό αξιοθέατο μιας υπέροχης κατά τα άλλα περιοχής του Νότιου Κρητικού Πελάγους.
Είναι μια μεγάλη προσωπικότητα της ελληνικής μόδας και του lifestyle και οι εκκεντρικές τους εμφανίσεις ξεπερνάνε σε φαντασία η μια την άλλη. Ο Λάκης Γαβαλάς έχει πολλά tattoo στο κορμί του αλλά σήμερα αποφάσισε να διακοσμήσει και το κεφάλι του.
Ξυρίστηκε λοιπόν, αφήνοντας μαλλιά μόνο στο επάνω μέρος του κεφαλιού του, και έκανε ένα εντυπωσιακό τατουάζ σε ολόκληρο το κεφάλι του! Ο Λάκης μοιράστηκε μαζί μας στο Instagram όλη τη διαδικασία, το σχεδιασμό, την ώρα της της δημιουργίας και το αποτέλεσμα. Η αλήθεια είναι πως η στιγμή του τατουάζ και μάλιστα πάνω στο κεφάλι ήταν λίγο ανατριχιαστική ωστόσο ο Λάκης φάνηκε πολύ θαρραλέος!
Bέβαια να πούμε ότι ο Λάκης δεν έκανε σήμερα όλο το τατουάζ που βλέπεις στο κεφάλι του αφού είχε ήδη κάνει στο παρελθόν εκεί…
Ο καθηγητής γλωσσολογίας και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Μπαμπινιώτης διαψεύδει τον ισχυρισμό του υπουργού Ναυτιλίας, Παναγιώτη Κουρουμπλή περί «αναγνώρισης της ‘’μακεδονικής γλώσσας’’ από το 1977».
«Το μόνο θέμα που συζητήθηκε σε εκείνη τη διάσκεψη του ΟΗΕ ήταν ο μεταγραμματισμός τοπωνυμίων με λατινικούς χαρακτήρες διαφόρων χωρών μεταξύ των οποίων και των Σκοπίων» εξήγησε ο κ. Μπαμπινιώτης μιλώντας στον ΣΚΑΙ και πρόσθεσε: «Δεν ετέθη ποτέ θέμα αναγνώρισης της γλώσσας των Σκοπίων ως ‘’Μακεδονικής’’».
Νωρίτερα, μιλώντας στον ίδιο σταθμό, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής υποστήριξε πως
«το 1977 στο πλαίσιο συνεδρίου του ΟΗΕ η Ελλάδα αναγνώρισε τη ‘’μακεδονική γλώσσα’’», σημείωσε πως η κυβέρνηση παλεύει για να αναγνωριστεί ως σλαβική γλώσσα, ενώ δήλωσε πως υπήρξε συμφωνία του Τίτο με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
«Η αντιπολίτευση είναι σε πολύ μεγάλη αμηχανία», εκτίμησε ο υπουργός Ναυτιλίας μιλώντας στον ΣΚΑΙ, και πρόσθεσε: «Όταν έρθει η συμφωνία στη Βουλή τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα διασπαστούν. Η Νέα Δημοκρατία είναι τρία κόμματα σε ένα».
Σχολιάζοντας τους χειρισμούς της κυβέρνησης υπογράμμισε πως «διαχρονικά ακολουθήθηκε η γραμμή αυτή. Βάλαμε στο τραπέζι ζητήματα που κάποιοι τα απέφευγαν, όπως το γλωσσικό», ενώ σημείωσε πως κατά το παρελθόν καμία κυβέρνηση «δεν είχε θέσει ποτέ ζήτημα Συντάγματος στις διαπραγματεύσεις».
«Όλοι θα κριθούμε εκ του αποτελέσματος» είπε ακόμη ο υπουργός Ναυτιλίας και συνέστησε υπομονή: «Μόλις η κυβέρνηση θα είναι έτοιμη θα φέρει το θέμα στη Βουλή. Θα συζητηθεί με ηρεμία. Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει λόγο να κλείσει το θέμα χωρίς να το φέρει στη Βουλή».
«Η κυβέρνηση προσπαθεί φρονίμως να κλείσει ζητήματα με Σκόπια και Αλβανία. Αν γίνει αυτό η Ελλάδα θα είναι η ισχυρότερη δύναμη στα Βαλκάνια, μια περιφερειακή δύναμη. Πρέπει με ψυχραιμία και νηφαλιότητα να πάμε σε μια σωστή λύση για το Σκοπιανό, στη γραμμή και των προηγούμενων κυβερνήσεων», τόνισε ο υπουργός Ναυτιλίας.
Σχολιάζοντας το ενδεχόμενο οι ΑΝΕΛ να μην ψηφίσουν για το Σκοπιανό είπε ότι «πολλές φορές εκτιμήσατε ότι η κυβέρνηση θα πέσει. Η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία είτε σας αρέσει είτε όχι. Ο τελικός κριτής για όλους μας θα είναι ο λαός. (Ο ΣΥΡΙΖΑ) πήρε μια χώρα υπό οικονομική κατοχή και την έβαλε στην ανάπτυξη. Εκτιμώ πως ο ελληνικός λαός θα επενδύσει στο καθαρό βλέμμα του Τσίπρα».
«Αν θέλουμε να διαλύσουμε τα Σκόπια τα διαλύουμε την επόμενη μέρα. Ποιος θα κερδίσει από αυτό;» διερωτήθηκε ο κ. Κουρουμπλής, και διαβεβαίωσε πως η λύση για το χρέος δεν περνάει από τη λύση του Σκοπιανού.
«Η κρίση της Ιταλίας θα πιέσει τους ευρωπαίους να πάνε πιο εύκολα στη λύση για το χρέος. Ο Τσίπρας διαμηνύει σε κάθε τόνο πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται πιστοληπτική γραμμή και αναλαμβάνει το πολιτικό κόστος αυτού που λέει» σημείωσε.
Μια νίκη σημείωσε ο Brad Pitt σχετικά με την κηδεμονία των 6 παιδιών που έχει μαζί με την Angelina Jolie.
Mετά το χωρισμό των δύο star πριν από 2 χρόνια, η Angie διατηρεί την κηδεμονία των έξι παιδιών, με τον 52χρονο ηθοποιό απλά να τα επισκέπτεται αραιά και αυτό πάντα στο σπίτι της Angelina και ποτέ μακριά από αυτό.
Καιρό πριν φημολογούνταν πως η Angelina ήθελε να πάρει τα παιδιά της μαζί της στο Λονδίνο, όπου και θα μείνει για ένα χρονικό διάστημα, για τα γυρίσματα της ταινίας Maleficent 2 και ο Brad δεν ήταν σύμφωνος με αυτήν της την επιλογή. Κάπως έτσι κατέληξαν και πάλι σε νομική βοήθεια, με τους δικηγόρους, να δίνουν προσωρινά την κηδεμονία των παιδιών στον πατέρα και να μένουν μαζί του στο Los Angeles.
«Ο Brad πήρε επιτέλους τα παιδιά και είναι πολύ χαρούμενος με αυτό», ανέφερε ένας οικογενειακός φίλος στο In Touch.
Η Angelina του είχε πει πως βρήκε ένα σπίτι λίγο έξω από το Λονδίνο για να μένουν μαζί ώσπου να τελειώσουν τα γυρίσματα, και προκειμένου να τον πείσει του είπε πως θα έχει την δυνατότητα να περάσει μαζί τους περισσότερο χρόνο το καλοκαίρι. Εκείνος ωστόσο δεν συμφώνησε και ζήτησε προσωρινή κηδεμονία των 6 παιδιών τους μέχρι εκείνη να επιστρέψει και τα κατάφερε.
