Το πρώτο Repair Cafe στην Ελλάδα άνοιξε τις πόρτες του στο Ακταίο, στην Πάτρα και θα λειτουργεί κανονικά από τις αρχές του επόμενου μήνα. Τι διαφορετικό έχει τούτο το cafe;
Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ ΜΠΕ ο Αναστάσιος Νικολαδάκης, γραμματέας της Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης «Ανακυκλώνω στην πηγή», πρόκειται για ένα χώρο, στον οποίο “όσοι έχουν χαλασμένες συσκευές και αντικείμενα από μία κούπα μέχρι ένα laptop και από ένα ποδήλατο μέχρι ένα i-phone μπορούν να συναντηθούν με εθελοντές που πιάνουν τα χέρια τους και να προσπαθήσουν να τα επισκευάσουν δωρεάν.
Να πιούν τον καφέ τους και κάνουν σχεδόν καινούργιο το παλιό τους αντικείμενο”. “Αυτήν την περίοδο”, προσθέτει, “πολλοί δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αγοράζουν καινούργια. Γι’ αυτό και προχωρήσαμε ως «Ανακυκλώνω στην πηγή» σε τούτη την πρωτοβουλία”.
“Από την άλλη πλευρά όποιος δεν θέλει να πάρει πίσω το επισκευασμένο αντικείμενο από το Repair Cafe, τότε εμείς αναλαμβάνουμε να τα δώσουμε σε διάφορες δομές ή σχολεία. Ήδη, όταν λειτουργούσαμε σε πειραματικό στάδιο, κάποια αντικείμενα που είχαμε επισκευάσει (π.χ. οθόνες υπολογιστών) τα χαρίσαμε σε λύκειο στην Πάτρα”, αναφέρει ο κ. Νικολαδάκης
επίσης προσθέτει ότι για τις επισκευές τηρούνται όλοι οι κανόνες ασφαλείας. Επίσης, θα πει, ότι η λογική του Repair Cafe μπορεί να βρει “εφαρμογή” και σε άλλους χώρους όπως σύλλογοι, σχολεία, καφετέριες, καταστήματα, “φτάνει να υπάρχουν εθελοντές που θέλουν και μπορούν, βέβαια, να βοηθήσουν.
Εξάλλου, είναι μια πρωτοβουλία που στόχο έχει το μοίρασμα της γνώσης για τις επισκευές – κατασκευές στις γειτονιές μας”. Σημειώνεται ότι το πρώτο ελληνικό Repair Cafe συγκαταλέγεται στην παγκόσμια αλυσίδα επαναχρησιμοποίησης RepairCafe.org, που αριθμεί πάνω από 1.025 σημεία σε όλον τον πλανήτη.
Ο Γιάννης Δρυμωνάκος είναι ο παίκτης που αποχώρησε αυτή την εβδομάδα από το Survivor και λίγες ώρες μετά την αποχώρησή του, έκανε την πρώτη του ανάρτηση στα social media.
«Σας υπερευχαριστώ όλους για την αγάπη και την στήριξη! Δεν υπάρχουν λόγια!!! Ένα από τα ωραιότερα ταξίδια της ζωής μου έλαβε τέλος! #survivor2018 I’m coming home!», έγραψε ο πρωταθλητής Ευρώπης στην κολύμβηση.
«Ερχόμαστε… Το Πρωινό… Ένα και καλό» ακούγεται να λέει ο Γιώργος Λιάγκας στο τέλος του σποτ.
Το Πρωινό του ΑΝΤ1 επιστρέφει ανανεωμένο και το ολοκαίνουργιο τρέιλερ της εκπομπής προβλήθηκε το πρωί της Πέμπτης 21 Αυγούστου στην εκπομπή «Καλοκαίρι Παρέα» με την Κατερίνα Καραβάτου.
Τάσος Τεργιάκης και Φωτεινή Πετρογιάννη συνεχίζουν τη συνεργασία τους με την πρωινή εκπομπή, ενώ τα νέα μέλη της παρέας είναι: Δέσποινα Καμπούρη, Πάνος Κατσαρίδης και Γιώτα Κηπουρού.
«Ερχόμαστε… Το Πρωινό… Ένα και καλό» ακούγεται να λέει ο Γιώργος Λιάγκας στο τέλος του σποτ.
Το Πρωινό αναμένεται να κάνει πρεμιέρα το πρωί της Δευτέρας 15 Σεπτεμβρίου.
Δείτε το βίντεο:
Ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η ώρα έναρξης της εκπομπής. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν αλλαγές μετά την αποχώρηση του Γιώργου Παπαδάκη από το τιμόνι του «Καλημέρα Ελλάδα» και μένει να φανούν ποιες θα είναι οι τελικές αποφάσεις του ΑΝΤ1.
Δείτε στιγμές από τη φωτογράφιση του Γιώργου Λιάγκα για την εκπομπή του «Το Πρωινό»:
Γιώργος Λιάγκας και Μαρία Αντωνά μαζί στον αέρα του Πρωινού: «Θα λυσσάξουν όλοι τώρα» είπε ο παρουσιαστής
«Γέλα, μην έχεις άγχος, παιδί μου» είπε ο Γιώργος Λιάγκας στη Μαρία Αντωνά, όταν εκείνη εμφανίστηκε στο τηλεοπτικό παράθυρο.
Δείτε το βίντεο:
Η Μαρία Αντωνά πήρε προ ημερών συνέντευξη από τον Τόμας Γουόκαπ του Ολυμπιακού και ο Γιώργος Λιάγκας τη φιλοξένησε το πρωί της Τετάρτης (03-06-2026) στον αέρα της εκπομπής «Το Πρωινό» του ΑΝΤ1 για να συζητήσουν. Η ραδιοφωνική παραγωγός και δημοσιογράφος βγήκε στο «παράθυρο» δίπλα από τον σύντροφό της, ο οποίος την παρότρυνε να μην έχει άγχος.
Από τα πρώτα λεπτά της συνάντησής τους, ο Γιώργος Λιάγκας, δεν ήθελε ωστόσο να αφήσει ασχολίαστο το τηλεοπτικό του ενσταντανέ με την Μαρία Αντωνά και έτσι ανέφερε χαρακτηριστικά: «Την Κυριακή στην εκπομπή της Κατερίνας Καραβάτου εδώ στον ΑΝΤ1 ήταν καλεσμένος ο Τόμας Γουόκαπ με τη σύντροφό του, την Εστρέλλα».
Στη συνέχεια πρόσθεσε: «Στην εκπομπή δουλεύει και η Μαρία Αντωνά, όπως γνωρίζετε, και λέω “δεν κάνεις και μία συνέντευξη στον Γουόκαπ για εμάς;”. Είναι οικονομία κλίμακος στον ΑΝΤ1 αυτή, πρέπει να πάρουμε ένα bonus σήμερα. Ποιο bonus, βέβαια; Εδώ δεν θα ‘χουμε εκπομπή του χρόνου».
Στη συνέχεια ανέφερε: «Γέλα, μην έχεις άγχος, παιδί μου», ενώ η Μαρία Αντωνά τόνισε πως έχει τρακ. «Όποιος περνάει εδώ την πόρτα του σπιτιού σου, λίγο αγχώνεται». «Θα λυσσάξουν όλοι τώρα, θα πουν “την έβγαλε, θα ‘ναι μαζί του χρόνου” και τέτοια» πρόσθεσε ο Γιώργος Λιάγκας.
Ο Γιώργος Λιάγκας αναφέρθηκε προ μηνών δημόσια στη σύντροφό του, Μαρία Αντωνά, κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Το Πρωινό» στον ΑΝΤ1. Η αναφορά έγινε με αφορμή τα σχόλια που δέχτηκε ο Νίκος Οικονομόπουλος σχετικά με την πίστη του, ωστόσο ο παρουσιαστής δεν έχασε την ευκαιρία να αναφερθεί και στην αγαπημένη του.
«Το σύγχρονο βασανιστήριο για τους ανθρώπους, είναι να αρχίζει το μεροκάματο πριν από τις δέκα το πρωί», υποστηρίζει ο ερευνητής του Πανεπιστήμιου της Οξφόρδης, Δρ. Πωλ Κέλλεϋ.
Όπως αναφέρει, η πολύ πρωινή εργασία προκαλεί εξάντληση και στρες, λόγω της έλλειψης ύπνου και διαταράσσει το κιρκαδικό ρυθμό.
Πρόκειται για το βιολογικό ρολόι του σώματος, που ελέγχει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, τα επίπεδα ενέργειας, την αντίληψη του χρόνου και την παραγωγή ορμονών.
Όσοι αρχίζουν να δουλεύουν πριν από τις 10 π.μ., παρεμβαίνουν αφύσικα στον κιρκαδικό ρυθμό, βγάζοντας τον οργανισμός εκτός ισορροπίας.
«Η καρδιά και το ήπαρ για παράδειγμα επιβαρύνονται από το πολύ πρωινό ξύπνημα, επειδή τους ζητάμε να λειτουργήσουν στο έπακρο δύο ή τρεις ώρες νωρίτερα, απ’ ό,τι είναι προγραμματισμένες», τόνισε ο ερευνητής.
Για να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα, ο Δρ. Κέλλεϋ έκανε το εξής πείραμα:
Άλλαξε την ώρα έναρξης μαθημάτων σε ένα σχολείο, από τις 8.30 π.μ. στις 10.00 π.μ. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι, αυξήθηκαν τα επίπεδα συμμετοχής και βελτιώθηκε η παραγωγικότητα των μαθητών.
«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το βιολογικό μας ρολόι. Όσα ξυπνητήρια κι αν βάλουμε, ο οργανισμός μας παραμένει συγχρονισμένος με την ηλιοφάνεια.
Επομένως μπορεί να ανοίγουν τα μάτια, αλλά το σώμα ακόμα κοιμάται. Είναι το ίδιο με τα νοσοκομεία και τις φυλακές, όπου ξυπνάνε τους ασθενείς και τους έγκλειστους για να τους δώσουν να φάνε.
Εκείνοι υπακούν διότι δεν μπορούν να κάνουν κι αλλιώς και έτσι η έλλειψη ύπνου γίνεται βασανιστήριο», είπε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον Δρ. Κέλλεϋ, υπάρχει η ανάγκη για μια τεράστια κοινωνική αλλαγή στο ωράριο εργασίας και στο ωράριο του σχολείο.
“Εάν μετακινούσαμε τις ώρες έναρξης της δουλειάς αλλά και του σχολείου μερικές ώρες αργότερα, οι εργαζόμενοι δεν θα έμοιαζαν με τα ζόμπι, που πίνουν τρεις καφέδες την ημέρα.
Θα κοιμούνταν τις ώρες που εργάζονται, θα ήταν παραγωγικοί, γεμάτοι, εστιασμένοι, χρήσιμοι και χαρούμενοι”, κατέληξε.
Η γνώση αυτού του συμπτώματος μπορεί να σας σώσει τη ζωή. Είναι πολύ εύκολο να παραμελούμε τις προσωπικές μας ανάγκες υγείας.
Ίσως ο σύντροφος, τα παιδιά ή οι γονείς σας να έχουν το δικό τους φορτωμένο πρόγραμμα με ιατρικά ραντεβού και δραστηριότητες που πρέπει να παρακολουθείτε. Ίσως η δουλειά σας να σας απορροφά τόση ενέργεια που δεν μπορείτε να προσθέσετε ένα ραντεβού με το γιατρό στη λίστα των υποχρεώσεων σας, ειδικά αν δεν νιώθετε άρρωστοι.
Όμως, σύμφωνα με τους ογκολόγους, ανεξάρτητα από το πόσο απασχολημένοι είστε, ο προληπτικός έλεγχος της υγείας σας είναι ζωτικής σημασίας. Το να σκέφτεστε την υγεία σας μόνο όταν χρειάζεστε ιατρική παρέμβαση είναι λάθος.
Το πρώιμο σημάδι του καρκίνου που οι περισσότεροι αγνοούν
Υπάρχει ένα πρώιμο σύμπτωμα του καρκίνου που συχνά περνάει απαρατήρητο επειδή πολλοί από εμάς είμαστε “πολύ απασχολημένοι” για να το προσέξουμε. Σύμφωνα με την Dr. Susanna Greer, Ph.D., ανοσολόγο με ειδίκευση στην ογκολογία και την έρευνα αυτοάνοσων νοσημάτων, αυτό που συχνά παραβλέπετε είναι το σημάδι ότι κάτι δεν είναι φυσιολογικό για εσάς ή ότι υπάρχει μία αλλαγή στο σώμα σας που δεν είναι συνηθισμένη.
Γιατί η ανάληψη δράσης όταν κάτι δεν πάει καλά είναι το κλειδί για την πρόληψη του καρκίνου
Ο καρκίνος εμφανίζεται με πολλούς τρόπους, λόγω των διαφορετικών τύπων του. Η Dr. Greer τονίζει τη σημασία της εγρήγορσης με το σώμα μας (να γνωρίζουμε τι είναι φυσιολογικό για εμάς και τι όχι) για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου. «Γενικά, τα πρώιμα προειδοποιητικά σημάδια όλων των καρκίνων είναι αλλαγές στο σώμα σας που διαφέρουν από το φυσιολογικό για εσάς», λέει.
Ορισμένα προειδοποιητικά σημάδια του καρκίνου είναι:
κόπωση,
αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου ή της ουροδόχου κύστης,
πληγές που δεν επουλώνονται,
ασυνήθιστα εξογκώματα,
περιοχές με πάχος ή έκκριση,
αλλαγές στην αναπνοή όπως δύσπνοια ή βήχας,
ανεξήγητη απώλεια βάρους,
χρόνια δυσπεψία και
αλλαγές στα κονδυλώματα.
Ο Dr. Alfred Vargas, ογκολόγος και αιματολόγος στο OhioHealth, συμφωνεί με την Dr. Greer, επισημαίνοντας ότι συγκεκριμένες αλλαγές που πρέπει να προσέξουμε είναι:
η ανεξήγητη αλλαγή βάρους,
η κόπωση,
οι αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου,
τα εξογκώματα στο δέρμα
οι πληγές που δεν επουλώνονται στο δέρμα ή το στόμα.
Για τις γυναίκες, η Dr. Kellie Rath, γυναικολόγος ογκολόγος στο OhioHealth, προσθέτει ότι σημάδια του καρκίνου μπορεί να είναι:
η αδυναμία λήψης ενός πλήρους γεύματος,
αίμα στα ούρα ή τα κόπρανα,
ακανόνιστη κολπική αιμορραγία,
μη φυσιολογικές βλάβες στο δέρμα,
μάζα μαστού,
δύσπνοια ή βήχας,
πρησμένοι λεμφαδένες
Αυτό δεν σημαίνει ότι αν ξαφνικά αρχίσετε να αισθάνεστε κόπωση ή έχετε προβλήματα με την πέψη, πρέπει αυτόματα να υποθέσετε ότι έχετε καρκίνο. Δεν ισχύει καθόλου αυτό. Απλά σημαίνει ότι οποιεσδήποτε αλλαγές βιώνετε δεν πρέπει να τις αγνοείτε και θα πρέπει να τις λάβετε ως σήμα για να επισκεφθείτε τον γιατρό σας για έλεγχο.
Κατά την επίσκεψή σας στο γιατρό, η Dr. Rath λέει να εξηγήσετε στον γιατρό σας ποια είναι τα νέα σας συμπτώματα και γιατί ανησυχείτε. Εάν ανησυχείτε ότι έχετε καρκίνο, συνιστά να πάρετε μαζί σας κάποιον που εμπιστεύεστε στο ραντεβού. «Πολλές φορές, τα συμπτώματα του καρκίνου μπορεί να είναι διακριτικά. Είναι επίσης τρομακτικό να επισκεφθείτε έναν γιατρό όταν ανησυχείτε για καρκίνο», λέει. «Αν σας συνοδεύσει ένα μέλος της οικογένειας σας ή ένας φίλο σας μπορεί να σας βοηθήσει να έχετε λιγότερο άγχος και να θυμηθείτε όλα όσα θέλετε να ρωτήσετε το γιατρό σας».
Υγιεινές συνήθειες που μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου
Ενώ η πρόληψη του καρκίνου δεν είναι πάντα δυνατή και οι τρεις ειδικοί συμφωνούν ότι υπάρχουν ορισμένες συνήθειες που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου.
«Στην κορυφή της λίστας με όσα πρέπει να κάνετε για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου είναι ο περιορισμός της έκθεσης σε γνωστές καρκινογόνες ουσίες, όπως ο καπνός τσιγάρου και ο καπνός γενικότερα, η υπεριώδης ακτινοβολία του ήλιου, το αλκοόλ και τα λιπαρά τρόφιμα», λέει η Dr. Greer.
Προσθέτει ότι ο εμβολιασμός κατά του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), η διατήρηση της σωματικής δραστηριότητας και οι τακτικές εξετάσεις για καρκίνο του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του προστάτη και του παχέος εντέρου μπορούν επίσης να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη ή την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου.
Η Dr. Vargas και η Dr. Rath συνιστούν επίσης όλες αυτές τις ενέργειες. «Οι μεγάλες αλλαγές μπορεί να είναι δύσκολες, αλλά η καθημερινή προσπάθεια και η γνώση των παραγόντων που συμβάλλουν στον κίνδυνο καθώς και η έγκαιρη αναφορά συμπτωμάτων μπορεί να έχει μεγάλο αντίκτυπο», λέει ο Dr. Vargas.
Εκτός από τις παραπάνω ενέργειες, η Dr. Rath αναφέρει ότι είναι επίσης ωφέλιμο να γνωρίζετε το οικογενειακό σας ιστορικό καρκίνου. «Ορισμένοι ασθενείς με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό καρκίνου πληρούν τις προϋποθέσεις για γενετικό έλεγχο», λέει, προσθέτοντας ότι ο γενετικός έλεγχος μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό γονιδίων που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. «Εάν είστε φορείς ορισμένων γονιδίων, ενδέχεται να σας συνταγογραφηθούν φάρμακα ή να υποβληθείτε σε χειρουργικές επεμβάσεις για την πρόληψη του καρκίνου», λέει η ειδικός.
Μην ξεχνάτε
Τέλος, εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με την πρόληψη του καρκίνου, η Dr. Rath συνιστά να επισκεφτείτε τον γιατρό σας.
Αν δεν θέλετε να ζείτε με συνεχή φόβο για την εμφάνιση καρκίνου, είναι σημαντικό να παρακολουθείτε στενά την υγεία σας και αυτό ξεκινάει από το να γνωρίζετε τι είναι και τι δεν είναι φυσιολογικό για εσάς. Εάν παρατηρήσετε κάτι περίεργο, μην το παραμελήσετε λόγω φόβου ή πολυάσχολης καθημερινότητας. Σε κάθε μορφή καρκίνου, η έγκαιρη ανίχνευση είναι ζωτικής σημασίας.
Κοιτώντας τις φωτογραφίες στο κινητό του Κωνσταντίνου Μαρή, το μπλε χρώμα υπάρχει παντού. Ο ίδιος πέρασε έξι χρόνια φορώντας όλη μέρα μία μπλε στολή. Από το πρωί που ξυπνούσε, μέχρι το βράδυ που έμπαινε στο σπίτι του, το μπλε δεν έβγαινε από πάνω του.
«Φυσικά υπήρξαν και φορές που μπέρδευα τις στολές» λέει χαριτολογώντας στην «Κ». «Το πρωί φορούσα τη στολή μου ως αστυνομικός και συγκεκριμένα ως υπαρχιφύλακας και αμέσως μετά την υπηρεσία, έβαζα την πετρόλ ρόμπα του γιατρού για να πάω στο μάθημά μου. Δεν μπορούσα να κάνω και διαφορετικά».
Την ώρα που χιλιάδες υποψήφιοι των Πανελλαδικών έμπαιναν την Πέμπτη στο σύστημα για να δουν σε ποια σχολή πέρασαν, εκείνος κρατούσε όλο υπερηφάνεια το πτυχίο του από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου. Ωστόσο, ο ίδιος έχει βιώσει περισσότερο από τον καθένα αυτή την αγωνία περιμένοντας να δει τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Κι αυτό διότι ο Κωνσταντίνος Μαρής έχει δώσει Πανελλαδικές εξετάσεις, όχι μία, όχι δύο, ούτε τρεις, αλλά τέσσερις φορές.
Πρώτη φορά Πανελλαδικές: Τραυματική εμπειρία
Η πρώτη φορά που έγραψε το όνομά του στην κόλλα χαρτιού των Πανελλαδικών εξετάσεων ήταν το 2005. Ήταν η χρονιά που θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη του.
«Δυστυχώς την περίοδο που έδινα Πανελλαδικές, έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου. Πέθανε μία μέρα πριν δώσω το τελευταίο μου μάθημα και γι΄αυτό η μητέρα μου αποφάσισε να μην μου το πει την ίδια ημέρα, ώστε να ολοκληρώσω τις εξετάσεις μου. Εν τέλει, στην πιο δύσκολη περίοδο της ζωής μου πέρασα στο τμήμα Χρηματοικονομικών και Λογιστικής στο ΤΕΙ Πειραιά (νυν ΑΕΙ). Ωστόσο, τα επόμενα χρόνια για εμάς ήταν πολύ δύσκολα μέχρι να ορθοποδήσουμε ψυχολογικά και οικονομικά», αναφέρει ο υπαρχιφύλακας τονίζοντας πως παρόλο που αυτό το τμήμα δεν ήταν από τις πρώτες του επιλογές, αποφάσισε να μετακομίσει από την Χίο στην Αθήνα και να ξεκινήσει τις σπουδές του.
Δεύτερη φορά Πανελλαδικές: Αποτυχία
Η αποφοίτηση από το τμήμα του ΤΕΙ Πειραιά τον βρίσκει χωρίς σταθερή δουλειά κι έτσι ο ίδιος αποφασίζει να γυρίσει και πάλι στο νησί του.
«Αφού πήρα το πτυχίο μου το 2008 και γύρισα στη Χίο, επέλεξα να δώσω ξανά Πανελλαδικές για να μπω στη Σχολή Αστυφυλάκων. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη, ίσως εξαιτίας των αναμνήσεων που είχα από την προηγούμενη φορά ως μαθητής. Το αποτέλεσμα από τη δεύτερη φορά στα θρανία με απογοήτευσε. Δεν κατάφερα να περάσω στη μόναδική μου επιλογή, αλλά για μένα μία τρίτη φορά ήταν μονόδρομος», περιγράφει τονίζοντας πως εκείνη την περίοδο της ζωής του είχε οπλιστεί με αρκετή υπομονή ώστε να πετύχει τον στόχο του.
Τρίτη φορά Πανελλαδικές: Σχολή Αστυφυλάκων
«Το 2010 ήταν η χρονιά μου. Κατάφερα να περάσω στη Σχολή Αστυφυλάκων στα Χανιά, ενώ μάλιστα ήμουν ανάμεσα στους τρεις πρώτους νεοεισαχθέντες, έχοντας συγκεντρώσει περίπου 17.000 μόρια».
Επόμενος «σταθμός» για τον κ. Μαρή ήταν η Σητεία όπου σπούδαζε και παράλληλα εργαζόταν ως αστυνομικός. Μεθεπόμενος η Θεσσαλονίκη και η Διεύθυνση Τροχαίας. Ωστόσο φαίνεται πως για τον ίδιο «τερματικός σταθμός» δεν υπάρχει, τουλάχιστον όσον αφορά την γνώση.
Τέταρτη φορά Πανελλαδικές: Iατρική
«Ηταν το 2015 όταν πήρα τη μεγάλη απόφαση να πιέσω τον εαυτό μου και να δώσω για τέταρτη φορά Πανελλαδικές με στόχο τα Παιδαγωγικά. Ξεκίνησα μαθήματα στο 1ο εσπερινό Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης και έκανα δύο χρόνια εντατικά καθώς τότε, λόγω και της οικονομικής κρίσης, οι βάσεις ήταν υψηλές. Το 2017 έδωσα Πανελλαδικές, αλλά το αποτέλεσμα εξέπληξε ακόμη και εμένα τον ίδιο. Εβγαλα 19.200 μόρια κι έτσι επέλεξα την Ιατρική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου», διηγείται ο υπαρχιφύλακας.
Δια βίου μάθηση
Για τον κ. Μαρή, η ιατρική ήταν πρόκληση αλλά και δύσκολη υπόθεση. Ο ίδιος παραδέχεται πως ήταν μία εξαιρετικά απαιτητική σχολή με άριστη οργάνωση, την οποία δεν θα είχε ολοκληρώσει χωρίς τη βοήθεια και την υποστήριξη τόσο της δευθύντριάς του στην Τροχαία Θεσσαλονίκης, Παρασκευής Παπαγεωργιοπούλου, όσο και των συναδέλφων του στο επιτελείο.
«Προσωπικά όλες τις αποφάσεις μου τις έπαιρνα όχι επειδή είχα κάποιο συγκεκριμένο επαγγελματικό στόχο -και την ιατρική άλλωστε δεν σκοπεύω στην παρούσα φάση να την εξασκήσω-, αλλά επειδή αγαπώ τη δια βίου μάθηση. Μ’ αρέσει να “ρουφάω” γνώση και να συναστρέφομαι με άτομα που έχουν κοινά ενδιαφέροντα. Τώρα μάλιστα κάνω ένα μεταπτυχιακό στις καρδιαγγειακές παθήσεις, πάλι Αριστοτέλειο, ενώ θα ήθελα κάποια στιγμή δώσω κατατακτήριες για τα Παιδαγωγικά που τότε άφησα για την Ιατρική».
Να μην είναι η μόνη οδός στις Πανελλαδικές η μηχανική απομνημόνευση και η στεγνή αποστήθιση κειμένων.
Αυτό που σίγουρα άλλαξε αυτές τις τέσσερις φορές που έδωσε Πανελλαδικές ο κ. Μαρής ήταν ο τρόπος που διάβαζε. Ο ίδιος μπαίνοντας στην ίδια διαδικασία ξανά και ξανά, αντιλαμβανόταν καλύτερα τι ήταν πιο σημαντικό στη μελέτη του. Αυτό όμως δεν μπορεί να το κάνει τόσο εύκολα ένας 18χρονος μαθητής.
«Προσωπικά αυτό που επιθυμώ και εύχομαι να συμβεί στο μέλλον όσον αφορά τις Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι να μην είναι η μόνη οδός η μηχανική απομνημόνευση και η στεγνή αποστήθιση κειμένων, αλλά η προσπάθεια διαμόρφωσης κριτικής σκέψης της νέας γενιάς», επισημαίνει ο ίδιος και στέλνει ένα μήνυμα σε όσους έδωσαν αλλά δεν έπιασαν τον στόχο τους φέτος.
«Αν έχεις έναν στόχο, ούτε ο χρόνος μπορεί να σε εμποδίσει, ούτε ο τρόπος της εξέτασης. Τα πάντα είναι εφικτά από τη στιγμή που θα αποφασίσεις να “κυνηγήσεις” τις ανησυχίες σου».
Όσο για το πώς συνδύασε δουλειά και Ιατρική, η απάντηση είναι η αναμενόμενη. Έπρεπε να γίνουν κάποιες θυσίες.
«Αυτά τα έξι χρόνια όντως αφιερώθηκα στην Ιατρική. Το μόνο που κράτησα στη ζωή μου ήταν η γυμναστική και συγκεκριμένα η καλλισθενική. Από εκεί και πέρα αυτό που έκανα καθιημερινά ήταν να πηγαίνω από τη δουλειά στη σχολή και το ανάποδο», λέει προσθέτοντας πως πρέπει να υπάρξει ακόμα μεγαλύτερη υποστήριξη από την Πολιτεία σε όσους εργάζονται και παράλληλα σπουδάζουν. «Στην αστυνομία εν προκειμένω δεν υπάρχει ούτε αναγνώριση, ούτε επιβράβευση των πτυχίων για όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν το μονοπάτι της γνώσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται».
Ελπίζω να είναι υπερήφανος για μένα και ελπίζω να με καμαρώνει από εκεί ψηλά.
Σε κάθε περίπτωση, ο Κωνσταντίνος Μαρής νιώθει ευλογημένος στο τέλος της ημέρας. «Πολλές φορές σε κάθε κατόρθωμά μου σκέφτομαι τον μπαμπά μου που δεν πρόλαβε να χαρεί μαζί μου. Ελπίζω να είναι υπερήφανος για μένα και ελπίζω να με καμαρώνει από εκεί ψηλά. Ο ίδιος με έμαθε να είμαι έντιμος και καθαρός άνθρωπος και αυτό προσπαθώ να είμαι στη ζωή μου. Ελπίζω να το βλέπει».
Στο πιο ψηλό σκαλί του βάθρου ανέβηκε η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, η οποία αναδείχτηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης στα 35 χιλιόμετρα βάδην και χάρισε την Ελλάδα στο χρυσό μετάλλιο στη διοργάνωση.
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια τερμάτισε σε 2 ώρες 46 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα.
Η Ντρισμπιώτη ήταν επικεφαλής της κούρσας από νωρίς και κατέκτησε άνετα την πρώτη θέση.
Οι επιτυχίες της Αντιγόνης
Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη έχει ανέβει μάλιστα πολλές φορές στο πρώτο σκαλί του βάθρου.
Κατέκτησε την 4η θέση στα 35 χλμ βάδην στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Όρεγκον το 2022, την 8η θέση στα 20 χλμ βάδην στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021 και είχε αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα και στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο το 2016, όπου και τερμάτισε στην 15η θέση.
Θεωρείται ως μία από τις καλύτερες Ελληνίδες βαδίστριες όλων των εποχών.
Η ίδια είχε μιλήσει πέρσι στην ΕΡΤ πριν αναχωρήσει για το Τόκιο και είχε μιλήσει για τις σκληρές προπονήσεις που κάνει.
Το πρωί στο τσιπουράδικο, τα μεσάνυχτα προπόνηση
Όπως είχε αποκαλύψει μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας το περνά στην οικογενειακή επιχείρηση εστίασης στο κέντρο της Καρδίτσας, σερβίροντας μεζέδες της μαμάς Ντρισμπιώτη. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα και αφού ολοκληρώσει σέρβις και καθαριότητες, ξεκινά την προπόνησή της.
Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να προκριθεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο.
Για τη θέση της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο είπε σε συνέντευξή της στο www.sport24.gr:
«Όταν τερμάτισα, δεν ήξερα σε ποια θέση τερμάτισα ακριβώς. Έφυγα και πήγα στο δωματιάκι που έχουμε τα πράγματά μας. Και έρχεται η Κυριακή (σ.σ. αναφέρεται στη συναθλήτριά της Κυριακή Φιλτισάκου, η οποία τερμάτισε 29η) έπειτα από λίγο κλαίγοντας και μου έλεγε ‘τι έκανες;’ Της λέω ‘τι έκανα;’ Μου λέει ‘είσαι όγδοη ολυμπιονίκης’. Της λέω ‘όχι, ρε’. Μου λέει ‘ναι’ και έκλαιγε η καημένη και με πήραν τα κλάματα κι εμένα. Αλλά δεν το πιστεύω ακόμη, δεν το ‘χω καταλάβει, γιατί οι αθλήτριες που πέρασα είναι από αυτές που δεν νικιώνται εύκολα. Συνέβη και είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη, πάρα πολύ χαρούμενη».
Η πρωταθλήτρια του βάδην αφηγείται την ιστορία της ζωής της, που περιλαμβάνει πολλή δουλειά αλλά και επίπονες προπονήσεις
Θέληση, πείσμα, επιμονή και δουλειά είναι οι τέσσερις λέξεις που χαρακτηρίζουν την Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, την 38χρονη βαδίστρια, η οποία έκανε την καλύτερη εμφάνιση από την ελληνική τριάδα στον τελικό των 20χλμ. βάδην στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, καταλαμβάνοντας την 8η θέση με 1:31.24.
Και αν πρόκειται για λέξεις τετριμμένες για άλλους αθλητές στην περίπτωση της Καρδιτσιώτισσας βαδίστριας ισχύουν και με το παραπάνω. Και αυτό γιατί έχει αποδείξει καθ’ όλη τη διάρκεια της αθλητικής της καριέρας ότι όσα εμπόδια και αν εμφανιστούν στον δρόμο της, η ίδια στο τέλος θα τα ξεπεράσει, μένοντας πιστή στους στόχους της.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη θεσσαλική πόλη, όπου κατοικεί μέχρι σήμερα με τον σύζυγό της, σπούδασε στα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων και παράλληλα με τις προπονήσεις της όλα αυτά τα χρόνια εργάζεται στην οικογενειακή ταβέρνα για να βγάζει τα προς το ζην. Μπορεί ο στίβος να μην ήταν η πρώτη της επιλογή -ξεκίνησε σε ηλικία 3 ετών να κάνει ρυθμική γυμναστική και στα 7 της δοκίμασε στο κολύμπι- όμως ήταν αυτός που τελικά την κέρδισε στα 15 της, παρ’ ότι στην αρχή δεν την ενθουσίασε ιδιαίτερα.
Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής της στη «ΜτΚ» και αφηγείται πώς έφτασε από την Καρδίτσα στο Τόκιο, ενώ μοιράζεται και τις σκέψεις της για το μέλλον.
Αντιγόνη, πριν από λίγες ημέρες, έλαβες μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, τερματίζοντας μάλιστα στην 8η θέση έναντι της 15ης στην οποία είχες βρεθεί στη διοργάνωση του Ρίο. Ήταν κάτι που περίμενες;
Η αλήθεια είναι ότι περίμενα ότι θα βρίσκομαι στην πρώτη 12άδα, αλλά όχι στην 8άδα! Σαφώς, είμαι πολύ ευχαριστημένη με την επίδοσή μου. Ήμουν πολύ καλή προετοιμασμένη, πολύ καλά γυμνασμένη, ένιωθα έτοιμη και είχα πολύ καλή ψυχολογία. Νομίζω ότι όλα αυτά έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Μέχρι λίγες ημέρες πριν φύγουμε για την Ιαπωνία, ήμασταν με τον προπονητή μου για προετοιμασία πέντε εβδομάδες στο Άστρος Κυνουρίας, όπου είχε πολλή ζέστη και υγρασία, συνθήκες, δηλαδή, παρόμοιες με αυτές του Τόκιο για να συνηθίσω.
Ποιες ήταν οι πρώτες σου αντιδράσεις όταν είδες ότι ήσουν μέσα στην πρώτη 8άδα;
Όταν τελείωσε η κούρσα, δεν ήξερα ακριβώς τη θέση που είχα καταλάβει. Τότε ήρθε η Κυριακή (σ.σ. Φιλτισάκου, το ένα από τα τρία μέλη της ελληνικής αποστολής), που έκλαιγε από τη χαρά της και μού είπε ότι ήμουν όγδοη. Δεν το πίστευα! Αμέσως πήρα τηλέφωνο τη μητέρα μου και τον σύζυγό μου, οι οποίοι παρακολούθησαν τον αγώνα μου από την τηλεόραση, ενώ ακολούθησε καταιγισμός μηνυμάτων.
Πώς ήταν η εμπειρία από την παρουσία σου στην ιαπωνική πρωτεύουσα εν μέσω κορονοϊού;
Καταρχάς, οι Ιάπωνες είναι καταπληκτικοί άνθρωποι, αυθόρμητοι, με σεβασμό στον άνθρωπο. Εμείς δεν μείναμε στο Ολυμπιακό Χωριό. Μέναμε σε ένα ξενοδοχείο εκτός πόλης, όπου το κρεβάτι μου δεν ήταν χάρτινο (γέλια). Κοιμόμασταν σε κανονικά κρεβάτια. Ωστόσο, το φαγητό δεν ήταν τόσο καλό, δεν ήταν κατάλληλο για αθλητές. Πέραν αυτών, μπορώ να πω ότι η απομόνωση δεν με δυσκόλεψε. Απεναντίας, ίσως τελικά μού έκανε καλό, αφού με βοήθησε να είμαι πιο συγκεντρωμένη. Δυστυχώς, λόγω των μέτρων δεν είχα την ευκαιρία να γυρίσω το Τόκιο. Εύχομαι να μπορέσω να ξαναπάω κάποια στιγμή στη ζωή μου για να το δω, γιατί μού άρεσε πολύ.
Είδαμε ότι μέλη της ελληνικής Ολυμπιακής αποστολής ταλαιπωρήθηκαν από τον κορονοϊό, είτε λίγο πριν την αναχώρησή τους από την Ελλάδα είτε ακόμα και όταν έφτασαν στο Τόκιο, με αποτέλεσμα να μην αγωνιστούν. Είχες αυτό το άγχος;
Σίγουρα, είχα πολύ άγχος σε σχέση με τον κορονοϊό. Φοβόμουν πάρα πολύ, πρόσεχα, και ήλπιζα ότι δεν θα κολλούσα μέχρι τέλος. Δεν είχα μπορέσει να απομονωθώ, αφού μέχρι και ενάμιση μήνα πριν πάω στην Ιαπωνία δούλευα κανονικά. Επίσης, όταν φτάσαμε εκεί, εμείς οι αθλητές του στίβου, που μέναμε εκτός πόλης, ο καθένας είχε το δωμάτιό του και συνεπώς δεν διατρέχαμε τόσο μεγάλο κίνδυνο.
Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;
Για την ώρα, το μόνο που θέλω είναι να ξεκουραστώ. Με την επιστροφή μου από το Τόκιο, φρόντισα να ξεκουράσω όσους δούλευαν στην ταβέρνα αυτό το διάστημα για να μπορώ εγώ να προπονούμαι και πλέον ήρθε και η δικιά μου η σειρά για να φύγω διακοπές. Από εκεί και πέρα, ο επόμενος αγώνας μου είναι μετά τον Ιανουάριο, όπερ σημαίνει ότι θα ξεκινήσω εκ νέου προπονήσεις σε κανά μήνα.
Ονειρεύεσαι ήδη το Παρίσι ή είναι ακόμα μακριά;
Είναι ακόμα μακριά, πολύ μακριά το Παρίσι. Σίγουρα, θα ήθελα να είμαι παρούσα για τρίτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά ο δρόμος για εκεί είναι μακρύς. Έχει δύο παγκόσμια και ένα πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2022. Το καλό είναι ότι το βάδην είναι ένα από τα αγωνίσματα, όπου μπορεί να συμμετέχει κανείς και μετά τα 40, όταν και ωριμάζει πιο πολύ το σώμα. Ως προς αυτό, δηλαδή, είμαι τυχερή. Στόχος μου, επίσης, είναι να κάνω οικογένεια, οπότε βλέποντας και κάνοντας.
Σε επηρέασε στην προετοιμασία σου η περίοδος της καραντίνας;
Επειδή το δικό μας είναι αγώνισμα δρόμου σημαίνει ότι βγαίνουμε έξω και τρέχουμε. Άρα, στο κομμάτι αυτό μπορώ να πω ότι στάθηκα τυχερή, γιατί δεν είχα κανένα πρόβλημα. Έβγαινα στον δρόμο, είτε στην πόλη είτε στον περιφερειακό, όπως έκανα πάντα, και έτρεχα. Είναι άλλο να ζεις στη επαρχία και να γυμνάζεσαι και άλλο να είσαι στην Αθήνα. Μάλιστα, την περίοδο της καραντίνας μπόρεσα να προετοιμαστώ σωστά για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έκανα μία πολύ καλή αθλητική χρονιά, από πλευράς προπόνησης, αφού είχα τον χρόνο να ξεκουραστώ από τη δουλειά.
Πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι είχες καταφέρει να εξασφαλίσει το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες από πολύ νωρίς (σ.σ. από τις 14 Μαρτίου του 2020);
Οπωσδήποτε ήταν πολύ σημαντικό το ότι κατάφερα να πάρω την πρόκριση για το Τόκιο ήδη από τον Μάρτιο του ’20, πριν δηλαδή ξεκινήσει η πρώτη καραντίνα στη χώρα μας, καθώς μού έφυγε το άγχος και μπορούσα πλέον να δουλεύω συγκεντρωμένα για τη διοργάνωση. Το όριο ήταν πολύ υψηλό και ήξερα ότι δύσκολα θα το έπιαναν άλλες Ελληνίδες.
Παράλληλα, το προηγούμενο διάστημα δοκίμασες και στα 35 χλμ. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία;
Όντως, ξεκίνησα τους προηγούμενους μήνες να κάνω προπονήσεις και για άλλα χιλιόμετρα και έτσι αγωνίστηκα και στα 35 χλμ. Ήθελα να τεστάρω τον εαυτό μου σε μεγαλύτερη απόσταση. Είναι μία πολύ διαφορετική προπόνηση, πολύ χιλιομετρική. Δεν ξέρω ποιο μού αρέσει περισσότερο. Μάλλον και τα δύο μού αρέσουν εξίσου. Το 20αρι είναι πολύ γρήγορο, το 35άρη είναι πολύ μεγάλο. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι το 20΄παρι μού χάρισε την 8η θέση σε Ολυμπιακούς Αγώνες και το 35άρι την πρώτη θέση στην Ευρώπη.
Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΙΒΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
Η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη ξεκίνησε στα 15 της να ασχολείται με τον στίβο και παρά τις επιτυχίες που ήρθαν νωρίς, στα 19 της αποφάσισε να βάλει μια τελεία.
«Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τον στίβο, δεν ήμουν καθόλου καλή. Κατέληξα, μάλιστα, στο βάδην γιατί ο προπονητής που με ανέλαβε και με είχε μέχρι πριν από δύο χρόνια ασχολούνταν με αυτό. Στην αρχή, δεν μού άρεσε. Τρεις μήνες μετά την ενασχόλησή μου ήρθε το πρώτο μετάλλιο. Κέρδισα το πανελλήνιο πρωτάθλημα και η μια επιτυχία μετά διαδέχτηκε την άλλη. Το 2003, ωστόσο, ούσα και φοιτήτρια στα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων, αποφάσισα να σταματήσω για οικογενειακούς λόγους. Μέχρι το 2021 δεν έκανα τίποτα απολύτως που να έχει σχέση με τη γυμναστική», λέει.
«Δεν ήθελα να ξέρω τίποτα, δεν με ενδιέφερε καθόλου το θέμα. Δεν μού περνούσε τότε καν από το μυαλό ότι θα ασχοληθώ ξανά με τον στίβο στο μέλλον. Η όποια ενασχόλησή μου με τη γυμναστική εκείνα τα χρόνια ήταν στο πανεπιστήμιο. Δούλευα στις οικογενειακές επιχειρήσεις -βοηθούσα τη μητέρα μου στην ταβέρνα από το πρωί μέχρι το βράδυ- και ένα διάστημα μάλιστα έκανα δύο δουλειές», προσθέτει.
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΤΑΒΕΡΝΑ
Τι την έκανε το 2011 να αναθεωρήσει την απόφασή της και να επιστρέψει στον αθλητισμό;
«Έβαλα στοίχημα με ένα φίλο μου, ο οποίος πίστευε πολύ σε μένα και μού έλεγε ότι μπορώ να ξαναφτάσω στο επίπεδο που ήμουν. Με παρακίνησε, λοιπόν, να δοκιμάσω. Έτσι ξεκίνησα τότε προπονήσεις με τον τότε προπονητή μου, και σιγά σιγά, μέσα σε ένα εξάμηνο, άρχισαν να έρχονται οι διακρίσεις. Μάλιστα, το 2012 έχασα την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες για μόλις 4’’ για το ψηλό όριο».
Όσο για τον συνδυασμό δουλειάς και αθλητισμού, δηλώνει: «Το παν είναι η θέληση. Το πρόγραμμά μου είναι καθημερινά γεμάτο με προπονήσεις και δουλειά. Ξυπνάω νωρίς το πρωί, πηγαίνω για προπόνηση, στις 12 πηγαίνω στην ταβέρνα από όπου και φεύγω στις επτά το απόγευμα. Επιστρέφω στην προπόνηση μέχρι τις εννιά το βράδυ, όταν και γυρνάω στην ταβέρνα και φεύγω στις 2 το πρωί. Είμαι γενικά της γνώμης πως όταν θέλεις κάτι, μπορείς να το πετύχεις».
Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Όλα αυτά τα χρόνια η Αντιγόνη ζει και προπονείται στην Καρδίτσα. «Πηγαίνω στην Αθήνα, όπου είναι ο προπονητής μου, ο Ναπολέων Κεφαλόπουλος, όποτε χρειάζεται. Η αλήθεια είναι πως δεν σκέφτηκα να φύγω ποτέ από τον τόπο καταγωγής μου. Ίσως, σε πιο μικρή ηλικία μού είχε περάσει για λίγο από το μυαλό, αλλά παρέμεινα σταθερή».
Πριν από δύο χρόνια πήρε μεταγραφή στον Αλέξανδρο Μακεδονίας, όπου και ανήκει μέχρι σήμερα. Εξηγεί η ίδια: «Από την ημέρα που ξεκίνησα, το 1998, μέχρι και το 2019 άνηκα στον Φωκιανό Καρδίτσας. Πέρασα μια ολόκληρη ζωή στον σύλλογο, αλλά δυστυχώς δεν είδα κανένα να με βοηθάει. Οι άνθρωποι εδώ δεν μπορούσαν να με βοηθήσουν. Έτσι, πήγα στον Αλέξανδρο Μακεδονίας, σε αυτούς τους καταπληκτικούς ανθρώπους, οι οποίοι είναι συνεχώς δίπλα μου και με στηρίζουν οικονομικά και ηθικά. Είναι μια οικογένεια».
Στον ιερό ναό των Ταξιαρχών, στο Μεγάλο Χωριό της Τήλου, παρακολούθησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μαζί με την οικογένεια του, την Ακολουθία και την περιφορά του Επιταφίου.
Ο κ. Τσίπρας, που βρίσκεται από χτες, Μεγάλη Πέμπτη, στην Τήλο για τη σύντομη ανάπαυλα του Πάσχα, αύριο θα παρακολουθήσει τη λειτουργία της Αναστάσεως στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου, στην περιοχή Λιβάδια, στο λιμάνι του νησιού.
Σύμφωνα με το in.gr ο πρωθυπουργός πέρασε το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής με ποδηλατάδα στα Λιβάδια.
Η οικογένεια Τσίπρα μετέβη στη Ρόδο την Μεγάλη Πέμπτη, με πτήση της Olympic Airways και στη συνέχεια επιβιβάστηκε σε σκάφος του λιμενικού το οποίο τους μετέφερε στην Τήλο.
Σύμφωνα με το blackmonday.gr -το οποίο δημοσιεύει και τις σχετικές φωτογραφίες- μαζί με τον Αλέξη Τσίπρα, την σύντροφό του Περιστέρα και τα δυο τους παιδιά, βρίσκεται και ένα φιλικό τους ζευγάρι.
Ολοι τους είναι καλεσμένοι του δημοσιογράφου και διευθυντή του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού, Θανάση Καρτερού, ο οποίος διατηρεί μαζί με τη σύζυγό του Ευγενία Λουπάκη εξοχική κατοικία στο Μεγάλο Χωριό Τήλου.
Ο πρωθυπουργός διαμένει στο ξενοδοχείο Olympic Park στα Λιβάδια. Θα παραμείνει στο νησί μέχρι την Τρίτη του Πάσχα. Αν ο καιρός το επιτρέψει θα μεταβεί και στη Νίσυρο.
Το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ο πρωθυπουργός είχε συνάντηση με τη δήμαρχο του νησιού, Μαρία Καμμά – Αλιφέρη. Η συζήτηση ήταν χαλαρή αν και η δήμαρχος εξέθεσε στον κ. Τσίπρα όλα τα προβλήματα της Τήλου και των νησιών του νοτίου Αιγαίου.
