22 χρόνια συμπληρώνονται από το θάνατο του ιστορικού ηγέτη της χώρας Ανδρέα Παπανδρέου. Το The Caller φέρνει στη δημοσιότητα ένα εκτενές κείμενο του ιστορικού στελέχους και π. υπουργού του ΠΑΣΟΚ Κώστα Λαλιώτη, συνοδοιπόρου και στενού συνεργάτη του Ανδρέα Παπανδρέου, ενός ανθρώπου που είχε αποκρυπτογραφήσει όσο κανένας τη σύνθετη πολιτική προσωπικότητα του ιστορικού ηγέτη.

Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο ντοκουμέντο στο οποίο επιχειρείται μια συνολική αποτίμηση-αξιολόγηση της πορείας και του έργου του ιστορικού ηγέτη της Δημοκρατικής Παράταξης και το οποίο μπορεί να αποτελέσει υλικό για τον ιστορικό του μέλλοντος.

Το κείμενο αυτό συνοψίζει τα βασικά σημεία ορισμένων άρθρων του και δύο ομιλιών του (στο Ζάππειο 19/6/2006, και στα Χανιά 19/07/2007) αφιερωμένων στον αείμνηστο Ανδρέα Γ. Παπανδρέου. Επίσης συμπεριλαμβάνεται στο Βιβλίο του «Η ΠΥΞΙΔΑ» (Εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ).

Το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ μάλιστα… προλαβαίνει  όσους σπεύσουν να του προσάψουν υποκειμενικότητα.

Αναφέρει χαρακτηριστικά: “Ομολογώ εξ αρχής ότι οι αναφορές μου στον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στις εξελίξεις μιας ολόκληρης χρονικής περιόδου, έχουν φόρτιση, μονομέρεια και υποκειμενισμό γιατί αποτίω έναν οφειλόμενο φόρο τιμής. Όταν αποτίεις φόρο τιμής σε έναν μεγάλο Απόντα, με τον οποίο είχες μια 25χρονη πορεία ταύτισης με δεδομένους συναισθηματικούς, πνευματικούς, αγωνιστικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς δεσμούς, αφήνεις την κριτική αποτίμηση και την νηφάλια αξιολόγηση της παρουσίας και της δράσης του σε μία άλλη στιγμή. Άλλωστε, τις κριτικές μου απόψεις και τις υπαρκτές διαφωνίες μου, τις έχω διατυπώσει εκ των προτέρων την εποχή που ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν εν ζωή και κυρίαρχος του παιχνιδιού. Είναι γνωστό ότι από το 1974 είχα διαφωνήσει αρκετές φορές αλλά είμαστε πάντα Μαζί, με άρρηκτους δεσμούς, ακόμα και όταν είχα παραιτηθεί, με δική μου πρωτοβουλία, είτε από τα Κυβερνητικά αξιώματα είτε από όλα τα Όργανα του ΠΑΣΟΚ”.

Στο κείμενο ανοίγονται όλα τα μέτωπα της πολυκύμαντης πορείας του Ανδρέα: Για την προδικτατορική περίοδο και την αποστασία, την αντίσταση του ΠΑΚ και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, την πορεία προς την εξουσία και το ορόσημο του 81 αλλά και το θεσμικό έργο, την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και τον διεθνή ηγέτη, τις κρίσιμες αποφάσεις για την οικονομία αλλά το βρώμικο 89. Γιατί όπως αναφέρει χαρακτηριστικά “στην Ελλάδα δύο Πολιτικοί Ηγέτες διώχθηκαν με ασίγαστο μένος, παράλογο πάθος και υπέφεραν τα πάνδεινα από στις αντιπάλους τους. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ανδρέας Παπανδρέου”

 ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 

«ΩΣΕΙ ΠΑΡΩΝ» 

«…Ο Μεγάλος Απών **

με Διαρκή Παρουσία Παντού…»

 του ΚΩΣΤΑ ΛΑΛΙΩΤΗ

1. Αποτελεί χρέος μας να αποτίουμε πάντα τον οφειλόμενο φόρο τιμής στο μεγάλο απόντα, στο χαρισματικό εθνικό και λαϊκό Ηγέτη με την ανεπανάληπτη ακτινοβολία, στον Πρόεδρό μας, τον Πολιτικό, το Δάσκαλο, τον Επιστήμονα και τον Άνθρωπο, που οδήγησε τη Δημοκρατική, Προοδευτική Παράταξη σε μια ανεπανάληπτη ελπιδοφόρα και νικηφόρα πορεία και έδωσε με το ΠΑΣΟΚ νέα πνοή, σιγουριά και νέους ορίζοντες στην Ελλάδα και στους Έλληνες.

• Έχουν συμπληρωθεί αρκετά χρόνια από τη μέρα, που ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ έφυγε από τη ζωή, αλλά είναι ένας Μεγάλος Απών με διαρκή παρουσία.
• Γιατί ως Πολιτικός, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ως Πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει αφήσει τα θετικά αποτυπώματά του και τη σφραγίδα του στην ειρηνική και δημιουργική εξέλιξη της χώρας μας, της Κοινωνίας μας και της Δημοκρατίας μας σε μια μεγάλη και κρίσιμη ιστορική περίοδο.
• Το «φαινόμενο» Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, σε άρρηκτη σχέση με την πορεία και την εξέλιξη τόσο της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης και του ΠΑΣΟΚ, έχει διάρκεια, ένταση, συνέχεια και προοπτική, γιατί διαθέτει εθνικές και πολιτικές αναφορές, κοινωνικές ρίζες και ιδεολογικές σηματοδοτήσεις.
• Το «φαινόμενο» Ανδρέας Γ. Παπανδρέου αντιπροσωπεύει μια ατέλειωτη και πολύχρωμη τοιχογραφία, όπου σε αυτή αποτυπώνεται με κάθε λεπτομέρεια και περιγράφεται με ενάργεια το ιστορικό γίγνεσθαι της Ελλάδας τα τελευταία 60 χρόνια.
• Ο ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ως Πολιτικός Ηγέτης, σε συνδυασμό με την ακαδημαϊκή του αναφορά, είναι ο μόνος Πολιτικός που έχει «σπάσει» το φράγμα των Ελληνικών συνόρων.

Για δεκαετίες αποτελούσε μια διακριτή και κυρίαρχη προσωπικότητα σε όλες τις χώρες και τους λαούς της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, στις χώρες και στους λαούς των Βαλκανίων, της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και του Αραβικού Κόσμου, όπως και σε άλλες χώρες, στις ΗΠΑ, στις χώρες της Σοβιετικής Ένωσης και τη Ρωσία, στον Καναδά, στη Λατινική Αμερική, την Ινδία, την Κίνα και την Ιαπωνία.

• Με τη διαδρομή του ως Πρόσωπο με διεθνή αναγνώριση, εκτίμηση και καταξίωση, είχε αναδειχθεί συμβολικά και σημειολογικά για δεκαετίες σε μια εμβληματική φυσιογνωμία της Ελλάδας προς τις άλλες χώρες και τους άλλους λαούς. Κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί την ίδια περίπου ιστορική περίοδο με τον Φρανσουά Μιτεράν για τη Γαλλία, με τον Ούλοφ Πάλμε για τη Σουηδία, με τον Βίλι Μπράντ για τη Γερμανία, με τον Χάρολντ Ουίλσον για τη Βρετανία, με τον Mπρούνο Κραϊσκι για την Αυστρία, με την Ίντιρα Γκάντι για την Ινδία, με το Μάριο Σοάρες για την Πορτογαλία, με τον Φελίπε Γκονζάλες για την Ισπανία. 

• Αν περιδιαβεί κανείς τους χώρους μιας «Έκθεσης», αφιερωμένης στη ζωή και τους αγώνες του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, με τις φωτογραφίες, με το σπάνιο έντυπο υλικό, με τα ηχητικά ντοκουμέντα, με τα video, μπορεί να νοιώσει και μάρτυρας και συμμέτοχος, συνοδοιπόρος και συνδημιουργός σε μια συγκλονιστική ιστορική διαδρομή, στους ΔΡΟΜΟΥΣ της φωτιάς, των αγώνων και της δημιουργίας. 

2. Ο Πολιτικός των μεγάλων οραμάτων, των ανοιχτών οριζόντων, των λυτρωτικών υπερβάσεων και των δημιουργικών έργων δεν είναι πια κοντά μας. 

Όμως υπάρχει παντού και ζει μέσα μας γιατί οι ιδέες και το δημιουργικό του έργο έχουν διαχρονική αξία, διαχρονική δικαίωση.

Γιατί η αναλυτική του σκέψη, οι ρηξικέλευθες προτάσεις και οι αναζητήσεις του, οι βασικές επιλογές και προτεραιότητές του ήταν πάντα μπροστά από την εποχή τους.  Γι’ αυτό μπορούσαν κάθε φορά να συγκινούν, να συνεγείρουν και να δονούν τις Λαϊκές Δυνάμεις και κυρίως τις Νέες Γενιές. 

• Η μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, εκατομμύρια Έλληνες Πολίτες, άνδρες, γυναίκες και νέοι αγάπησαν και πίστεψαν το δικό τους ΑΝΔΡΕΑ.

Ταυτίστηκαν μαζί του γιατί ένιωσαν στο πρόσωπό του και στο λόγο του απελευθέρωση και ανάταση, αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια, ευαισθησία και φροντίδα, προστασία και ανθρωπιά.

Γιατί ένιωσαν στο δικό του πρόσωπο το δικό τους πρόσωπο, στη δική του φωνή τη δική τους φωνή, στη δική του επαγγελία και πράξη τον δικό τους πόθο, τον δικό τους καημό, τη δική τους προσδοκία και ελπίδα.

Γιατί έζησαν καλύτερες μέρες με ελευθερίες και δικαιώματα, με Δημοκρατία, Ανάπτυξη και Ευημερία, με Ασφάλεια και Ειρήνη, με Δικαιοσύνη και Αλληλεγγύη.

Γιατί ένιωθαν σίγουροι για τη νέα εποχή, για τους νέους ορίζοντες και για τους νέους δρόμους της Ελλάδας μέσα στην Ευρώπη των Λαών και μέσα σε ένα ειρηνικό και πιο δίκαιο κόσμο.

3. Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΕΙ μέσα μας και μέσα από όλους μας, γιατί τα μηνύματά του είχαν αντίκρισμα αλήθειας.

Ήταν συνυφασμένα με τη ζωή του, με την αυθεντικότητα, τη λαϊκότητα και τη σαγήνη του.

• Αρκετά χρόνια ο ΑΝΔΡΕΑΣ δεν είναι πια κοντά μας, δεν είναι πια μαζί μας. Και όμως υπάρχει παντού. Είναι ωσεί παρών.

Ζει και θα Ζει για πάντα με όλα όσα επαγγέλθηκε, συμβόλισε και δημιούργησε στις σκέψεις, στις καρδιές, στις μνήμες, στα όνειρα, στις αφηγήσεις, στις αξιολογήσεις και στα συναισθήματα του Ελληνικού λαού και του κάθε Έλληνα ξεχωριστά.

• Ο κάθε Έλληνας, η κάθε μία Ελληνίδα έχει τα δικά του βιώματα, τη δική του θύμηση, τους δικούς του μύθους και τις δικές του αλήθειες, για τον δικό του ΑΝΔΡΕΑ, για τον ανθρώπινο, τον γήινο, τον οικείο, τον ανοιχτό και συναισθηματικό Μεγάλο Πολιτικό, με την ευγένειά του, με την έμφυτη λαϊκότητά του, με τις αυθεντικές του εκφράσεις.
• Τα βασικά μηνύματα του Κινήματός μας έχουν ανεξίτηλες ιστορικές εγγραφές, δεμένες με την εποχή τους. 

Καταθέτω ενδεικτικά τα βασικά μηνύματα του ΑΝΔΡΕΑ, της Παράταξής μας και του Κινήματός μας, σε μια μακρόχρονη διαδρομή, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τα δεδομένα συγκεκριμένων ιστορικών περιόδων:

•  «Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ»,
• «Ο ΛΑΟΣ ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ»,  «Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΟ ΕΘΝΟΣ».
•  «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΙΧΩΣ ΒΑΣΙΛIΑ», «ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ», «ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΟΘΕΙΑ»,
• «Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ».
• «ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ και ΣΙΑ», «ΑΠΟΣΤΑΤΕΣ-ΕΦΙΑΛΤΕΣ»,
•  «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ», «ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ»,
• «ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ».
•    «ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΧΟΥΝΤΑΣ»,
• «ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ»,
• «ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΙΑΙΑ, ΚΥΡΙΑΡΧΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ και ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ».

***

Βρίσκεται πολύ κοντά στην Αττική και είναι ο ιδανικός προορισμός για μονοήμερη καλοκαιρινή εκδρομή. Η Τζια είναι μικρή και πανέμορφη, χωρίς πολύ κόσμο και με εντελώς χαλαρή διάθεση.

Εκεί θα συνδυάσετε βουνό και θάλασσα, αλλά και χαλάρωση με διασκέδαση, σε έναν προορισμό που καλύπτει κάθε ανάγκη για τις καλοκαιρινές σας αποδράσεις. Δείτε 3 πράγματα που μπορείτε να κάνετε σε μία μόλις μέρα.

Βόλτα

Η επίσκεψη στο μοναστήρι της Καστριανής είναι μια βόλτα που πρέπει να κάνετε. Χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου, σε ένα από τα βορειότερα σημεία της Κέας, είναι τόσο «μόνο» του που μοιάζει να αποπνέει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό. Κοιτώντας τον Βορρά και με τους αέρηδες του Αιγαίου να χτυπούν προς το μέρος του, στο μοναστήρι της Καστριανής θα βιώσετε την απόλυτη γαλήνη, έστω και για λίγο.

Ηλιοβασίλεμα

Τη στιγμή που δύει ο ήλιος, το χωριό της Ιουλίδας παίρνει τα χρώματά του. Μέσα από τις χαραμάδες στα σοκάκια του, περνούν ακτίνες γλυκού φωτός που σας αφήνουν μια αίσθηση χαλάρωσης και ρομαντισμού. Χωρίς να μπορείτε να δείτε το ηλιοβασίλεμα, το νιώθετε. Λέγεται πως η Χώρα της Κέας είναι η πιο όμορφη των Κυκλάδων κι ας είναι το πιο παρεξηγημένο νησί τους. Κάτι που ακόμη κι αν δεν ισχύει (διότι είναι… μεγάλη η κουβέντα ανάμεσα στα πιο μαγικά νησιά του χάρτη) είναι αρκετά παραμυθένιαγια να το διεκδικήσει. Στην πλατεία της Χώρας λοιπόν, κάτω από έναν μεγάλο πλάτανο, μπορείτε να απολαύσετε το νησιώτικο τσίπουρο με τους πιο γευστικούς μεζέδες.

Φαγητό

Στην Κορησσία βρίσκεται το λιμάνι της Κέας. Εκεί θα βρείτε πολλές επιλογές για φαγητό, καφέ ή κάποιο χαλαρό ποτό -εάν αποφασίσετε πως το νησί θέλει να σας κρατήσει για μια ημέρα ακόμη. Στο δρόμο για τη μεγάλη εκκλησία δίπλα στο λιμάνι, υπάρχει ένα μέρος με φανταστικό φαγητό και σε πολύ καλές τιμές. Γουρουνάκι στο σακί και διάφορους άλλους μεζέδες, σε συνοδεία με τις πίτες ημέρας είναι η καλύτερη επιλογή για να «σβήσετε» τη ζέστη από πάνω σας. Εάν και το λιμάνι του νησιού δεν μάζευε πολύ κόσμο παλαιότερα, τα τελευταία χρόνια έχει να σας προσφέρει μια από τις καλύτερες βόλτες του νησιού.

Αν πας στην Τζια θα πας στα απολύτως απαραίτητα. Και οι περισσότεροι στοιβάζονται στις ίδιες και τις ίδιες παραλίες, τις ίδιες και τις ίδιες ταβέρνες. Αλλά δεν είναι μονόδρομος όλα αυτά. Όπως ισχύει και για όλα τα νησιά της Ελλάδας, αν έχεις όρεξη να ψάξεις κάτι παραπάνω, αν έχεις όρεξη να δεις όσα δεν βλέπουν οι υπόλοιποι, θα ανακαλύψεις σε αυτό το νησί μικρούς καλά κρυμμένους προσωπικούς παραδείσους.

A photo posted by christoschatzi (@christoschatzi) on
Aug 9, 2014 at 6:46am PDT

Στο μοναστήρι της Καστριανής για βόλτα. Για πιστούς και άπιστους αυτή η βόλτα. Το μοναστήρι της Καστριανής, όπως όλα τα μοναστήρια βασικά, είναι στρατηγικά τοποθετημένο. Σε ένα από τα βορειότερα σημεία της Κέας, να κοιτά ατρόμητο τον Βορρά με τον άνεμο να το χτυπά αλύπητα σχεδόν καθημερινά. Αλλά είναι τόσο απόκοσμη η ομορφιά του, είναι τόσο εντυπωσιακά τα βράχια και τα κολπάκια από κάτω του, είναι τέτοια η γαλήνη μέσα στη φασαρία του αέρα που αξίζει πραγματικά το 15λεπτο από τον Οτζιά.

Στον Φίλιππα για γουρουνόπουλο. Παρακάτω θα βρεις διάφορες προτάσεις φαγητού για μεζέδες, για ψαρικά, για ό,τι τραβάει η όρεξή σου. Στον Φίλιππα, στον λόφο πάνω από το Γυαλισκάρι, ατενίζοντας το ηλιοβασίλεμα, θα νιώσεις ότι είσαι σε τσιμπούσι του Γαλατικού χωριού. Με τρομερό γουρουνόπουλο, φοβερά κοκορέτσια και κοντοσούβλια και πάσης λογής κρεατικό, με τη σφραγίδα ενός ανθρώπου που εκτρέφει τα δικά του ζώα τόσες δεκαετίες τώρα.

Στον Βρόσκοπο, τον Καλόγηρο και το Καλαμίτσι για την άγρια ομορφιά τους. Και οι τρεις είναι παραλίες στη δυτική μεριά, ανάμεσα στα Ξύλα και τον Κούνδουρο. Παραλίες που δύσκολα προσεγγίζεις ακόμα και με καλό αυτοκίνητο. Αλλά είναι ακριβώς αυτές οι “απάτητες” παραλίες της δυτικής και της ανατολικής μεριάς (Καλυδονίχι, Συκαμιά, Καλησκιά) που κάνουν την Τζια να ξεχωρίζει τόσο. Μια ομορφιά που απολαμβάνουν όσοι τις πλησιάζουν με σκάφη και ιστιοπλοϊκά, μια ομορφιά που δεν έχουν καταφέρει ακόμα να καταπατήσουν με bar και σπίτια τριγύρω.

Στο Zeus Faber για το πρώτο ποτό (και το δεύτερο και το τρίτο μη σου πω). Όταν άνοιξε πριν λίγα χρόνια, ήταν η εναλλακτική στις κλασικές αξίες του νησιού. Τώρα αποτελεί το καθιερωμένο στέκι για τα πρώτα ποτά καθενός που αποφασίζει να πάει στο Βουρκάρι για ποτό. Όχι ότι έχει να πάει και αλλού. Ωραία cocktail, ωραίες μουσικές σε ένα bar που ελπίζεις να είχες καθημερινά κοντά σου και στην πόλη. Στην βεράντα του για πιο χαλαρά, στις μέσα μπάρες του αν έχεις όρεξη να χορέψεις και λίγο. Ο Πότης έχει φτιάξει ένα πολύ ωραίο μαγαζί που είναι πολύ πιθανό να σε ψήνει κάθε βράδυ να το περνάς από τις 10 μέχρι τις 03:00 με τα ποτά του.

Στις 9 κόρες για τα πιο ωραία ψαρικά του νησιού. Πολλοί διεκδικούν αυτόν τον τίτλο αλλά ο Πέτρος έχει στήσει ένα από τα πιο όμορφα μαγαζιά του νησιού και τα ψαρικά που σερβίρει είναι ασύγκριτα. Από γόνο και χταποδάκι μέχρι φρέσκα ψάρια και αστακομακαρονάδες. Τα τραπέζια του κοιτούν τον κόλπο του Βουρκαρίου και αν προλάβεις κάποιο από τα τραπέζια δίπλα στη θάλασσα θα έχεις την ευκαιρία να περάσεις ένα από τα πλέον ειδυλλιακά απογεύματα ή βράδια στο νησί. Το κερασάκι στην τούρτα είναι η φανταστική πορτοκαλόπιτα με παγωτό μετά το γεύμα.

A photo posted by christoschatzi (@christoschatzi) on
Aug 10, 2014 at 10:32am PDT

Στην Κορρησία για την περατζάδα. Παλαιότερα το λιμάνι δεν είχε να προσφέρει και πολλά σαν βόλτα, πέρα από τα 2-3 σουβλατζίδικα. Πλέον όμως, στο λιμάνι ενδέχεται να βρεις περισσότερο κόσμο ακόμα και από το Βουρκάρι. Με τα αυτοκίνητα να μην προχωρούν προς την προβλήτα μετά τη δύση και τα μαγαζιά να βγάζουν τραπέζια σε όλο το μήκος του λιμανιού, δημιουργείται μία πολύ ωραία βόλτα για μικρούς και μεγάλους.

Στα Ξύλα για μία από τις καλύτερες παραλίες των Κυκλάδων. Μπορεί κάποιος να πει ότι υπερβάλω αλλά αυτός ο μικρός κόλπος στα δυτικά του νησιού έχει πάντα καθαρά νερά, παγωμένα νερά και μία εικόνα που από το πρωί μέχρι το ηλιοβασίλεμα μοιάζει μαγική. Με λιγοστά σπίτια στον απέναντι λόφο και τον κόσμο τον Αύγουστο να δίνει μάχη για μια σκιά, τα Ξύλα – μόλις 15 λεπτά από το λιμάνι – αποτελούν ενδεχομένως την πιο όμορφη (εύκολα προσβάσιμη) παραλία του νησιού. Μείνε ως αργά το απόγευμα εκεί, να δεις το ηλιοβασίλεμα να πέφτει πίσω από την Αττική.

Στον Μυλοπόταμο για να γνωρίσεις τα προϊόντα Αρισταίος. Ο Μυλοπότας είναι η περιοχή στην οποία τυγχάνει να παραθερίζω τα περισσότερα καλοκαίρια της ζωής μου. Να το πω αλλιώς, η περιοχή στην οποία τυγχάνει να τσιμπουρώνομαι κάθε καλοκαίρι στο σπίτι του κολλητού μου. Κι εκεί ανάμεσα στις όμορφες όσο και ξερές πλαγιές του, την πηγή και τα μονοπάτια του υπάρχει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός που προσφέρει μερικά από τα πιο ποιοτικά προϊόντα του νησιού. Θα ξεχωρίσω το brand “Αρισταίος” που έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα “σύνορα” του νησιού, με το μέλι, τα γλυκά του κουταλιού, τις μακαρούνες και τα ζυμαρικά του.

Στο Βινύλιο για την αίσθηση του νησιού. Ξεκινάς καθισμένος στο πεζούλι για να χαζεύεις την περατζάδα του νησιού μετά τη δύση του ηλίου. Και συνεχίζεις σιγά σιγά προς τα μέσα, στην πολύ ωραία και μεγάλη μπάρα του, στην οποία όσοι αγαπούν την Τζια, έχουν περάσει τα καλύτερα καλοκαιρινά βράδια της ζωής τους. Με τις μουσικές και το μεράκι του Δώρου στο μαγαζί εδώ και τόσα χρόνια, το Βινύλιο είναι το μοναδικό must του νησιού.

Στον Φούρνο στο Λιμάνι για τρίγωνη τυρόπιτα. Κλασική αξία τόσο για τους πρωινούς τύπους όσο και για τους ξενύχτηδες που γυρεύουν τα ξημερώματα κάτι να φάνε, ο Φούρνος στο Λιμάνι έχει εμπλουτήσει τη βιτρίνα των σφολιατοειδών με πάρα πολλά πράγματα. Διαχρονική αξία όμως παραμένει η τρίγωνη τυρόπιτά του, ένα μικρό ποίημα με πολύ ωραίο αλμυρό τυρί και ξεροψημένο φύλλο. Η στάση πριν το μπάνιο θεωρείται επιβεβλημένη.

Στο Στέκι του Στρογγύλη για καλό φαγητό. Από τα αγαπημένα μου στέκια, ειδικά αν επιλέξεις να φας κάτι στην Κορησσία. Στο δρόμο για τη μεγάλη εκκλησία πάνω από το λιμάνι θα βρεις τα τραπέζια του Στρογγύλη και στις επιλογές του θα βρεις μπελαλίδικα φαγητά, ωραίους μεζέδες αλλά κυρίως θα βρεις καλές τιμές και πολύ καλό φαγητό. Δοκίμασε οπωσδήποτε το γουρούνι στο σακί και όποια πίτα σερβίρει τη μέρα που θα πας.

Στον Ρολάνδο για το το κάτι διαφορετικό στο φαγητό. Ένας ωραίος τύπος που μαγειρεύει με αγάπη για αυτό που κάνει. Αυτό είναι ο Ρολάνδος ο οποίος αποτελεί εγγύηση για πολλούς από τους Τζιώτες αλλά και τους τουρίστες που επισκέπτονται κάθε χρόνο το νησί. Ψαρομεζέδες αλλά και μαγειρευτά φαγητά, τιμώντας φυσικά τις ντόπιες γεύσεις και όσα παράγει η γη της Τζιας.

Στον πάγκο των βιβλίων για το χάζεμα. Κάθε καλοκαίρι, κοντά εκεί που δένει το καράβι, θα βρεις έναν πάγκο με βιβλία. Μπορεί να μην είναι ο πιο ενημερωμένος πάγκος του κόσμου, μπορεί να μην βρεις ακριβώς αυτό που ψάχνεις αλλά για τους κλασικούς επισκέπτες του νησιού, είναι σχεδόν ιεροτελεστία να αγοράζουν από εκεί τα βιβλία του καλοκαιριού, σε μια βραδινή βόλτα στο λιμάνι.

Στις Τρεις Αμμουδιές για το τόσο κοντινό καταφύγιο. Υπάρχουν τρεις πολύ μικρές παραλίες σε απόσταση αναπνοής από το Βουρκάρι. Οι τρεις αμμουδιές μπορεί να παιδέψουν το αυτοκίνητό σου και σίγουρα μπορεί να μην σε “χωρέσουν” μιας και έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν πολύ λίγους κολυμβητές στα κολπάκια τους. Αλλά αν πας περίοδο χωρίς πολύ κόσμο, είναι από τις πιο ωραίες βουτιές που μπορείς να κάνεις στο νησί.

Στην Ιουλίδα για να ζήσεις το παραμύθι. Η Χώρα της Κέας αποκαλείται από πολλούς η ομορφότερη των Κυκλάδων. Δεν θα με βρουν σύμφωνο, όσο κι αν αγαπάω το νησί αλλά αυτόν δεν σημαίνει ότι η Ιουλίδα δεν παραμένει μία Χώρα βγαλμένη από παραμήθι. Χτισμένη στον βράχο, με αρχαίες καταβολές και ένα μωσαϊκό σπιτιών που μετατρέπεται σε πορτοκαλί πίνακα σε κάθε ηλιοβασίλεμα. Στα ανηφορικά σοκάκια της, θα βρεις όχι μόνο ωραίους περιπάτους αλλά και πολλά μικρά και μεγαλύτερα μαγαζιά για να φας και να πιεις τον καφέ σου.

Στο Κουνδουράκι για το τόσο όσο. Έτσι αποκαλούν τη δεύτερη, εμφανώς μικρότερη, παραλία στον Κούνδουρο. Λίγο μακριά από τη μεγάλη παραλία με το beach bar και τη μουσική, είναι μια παραλία που σου δίνει και ηρεμία αν τη ζητήσεις αλλά και την άνεση μιας ξαπλώστρας δίπλα σε κόσμο που φεύγει για water sports. Στα νερά του και την αμμουδιά του θα βρεις μια από τις πιο ωραίες παραλίες της Τζιας.

Στα μεγαλύτερα παιδιά της οικογένειας, αξίζει μεγαλύτερη αναγνώριση και ευγνωμοσύνη από όση συνηθίζουν οι γονείς να προσφέρουν. Η βοήθειά τους, η αγάπη και η υπομονή τους με τα μικρότερα αδέρφια τους είναι ανεκτίμητη και καμία μαμά δεν θα μπορούσε να εκφράσει καλύτερα το μεγάλο «ευχαριστώ» στα παιδιά αυτά, από το παρακάτω κείμενο, με το οποίο είμαστε βέβαιοι πως θα συμφωνήσετε απόλυτα.

«Δεν επιλέξατε να είστε σε αυτή τη θέση. Δεν ζητήσατε να γεννηθείτε εσείς πρώτα, μερικά χρόνια νωρίτερα, κι ακόμα κι αν το ζητούσατε, δεν θα μπορούσατε να ξέρετε τι σημαίνει να είσαι το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια. Τα πραγματικά μωρά και τα πραγματικά νήπια δεν έχουν καμία σχέση με τα φουσκωτά ζωάκια που σπρώχνατε μέσα στο καροτσάκι-παιχνίδι σας και που μετά βάζατε για ύπνο μέσα σε κουτιά παπουτσιών, έτσι δεν είναι; Ωστόσο, μεταχειρίζεστε τα μικρότερα αδέρφια σας με απρόσμενη υπομονή και καλοσύνη (τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον) και σχεδόν πάντα, εσείς τα «μεγάλα παιδιά» μπορείτε πολύ καλύτερα να συγκρατείτε τα νεύρα σας στις απαιτήσεις ενός δίχρονου, από τους περισσότερους ενήλικες. Μας δίνετε έμπνευση.

Τα μεγαλύτερα παιδιά είναι οι αφανείς ήρωες των γονιών. Σας ευχαριστούμε που κρατάτε απασχολημένο το μωρό, όταν ψάχνουμε τρελαμένοι μέσα στις τεράστιες τσάντες μας να βρούμε το πορτοφόλι για να πληρώσουμε τις πάνες και να φύγουμε τρέχοντας για το σπίτι, πριν να έρθει η ώρα του φαγητού. Προς το 10χρονο παιδί στο πάρκο, τις προάλλες, που έπαιζε ταυτόχρονα με πέντε πιτσιρίκια, ενώ οι μαμάδες τους κουβέντιαζαν και έπιναν αμέριμνες τον καφέ τους –ευχαριστώ! Δεν έχεις ιδέα πόσο ανάγκη είχαμε αυτό το διάλλειμα.

Κάθε φορά που μοιραστήκατε το γλυκό σας, που χορέψατε με το μικρό σας αδερφάκι ή που το γαργαλήσατε και το κάνατε να γελάει μέχρι τελικής πτώσης… αυτό που κάνατε ήταν πολύτιμο. Μας βοηθάτε να κουβαλάμε μεγάλο βάρος της μητρότητας και όταν είμαστε κουρασμένες και εκνευρισμένες, μας στηρίζετε με το χαμόγελό σας και τον παιδικό σας ενθουσιασμό και αυτόματα αποκαθιστάτε την πίστη μας στο μέλλον.

Μερικές φορές οι μεγάλοι έχουν πολλές απαιτήσεις από εσάς. «Πρόσεχε τον μικρό σου αδερφό!», «Δέσε το μωρό στο καθισματάκι του! ΤΩΡΑ!», «κουβάλα μερικές τσάντες», «Κάνε κάτι, ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ, για να πάει η μικρή στην τουαλέτα και να φύγουμε στην ώρα μας από το σπίτι!».

Εκ μέρους όλων των γονιών του κόσμου, ζητώ συγγνώμη για όλα αυτά. Δεν είμαστε τέλειοι. Κουραζόμαστε και βιαζόμαστε και συχνά νιώθουμε ότι είμαστε ένα βήμα πριν το φρενοκομείο. Αλλά αυτό που κάνατε, τότε που βάλετε τον αδερφό σας να προσποιηθεί ότι είναι γατούλα για να μπορέσει επιτέλους να πάει στο γιογιό, να κάνει τσίσα και να φύγουμε από το σπίτι… αυτό ήταν πραγματικά ευφυές! Γι’αυτό σας έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη. Είστε αρκετά μεγάλοι για να είστε υπεύθυνοι και να έχετε έναν βαθμό εξουσίας πλέον, αλλά ταυτόχρονα, είστε ακόμα παιδιά, κι αυτό σημαίνει ότι είστε όσο μικροί χρειάζεται για να βλέπετε τον κόσμο με καθαρό βλέμμα και νέες ιδέες, και να εφευρίσκετε δημιουργικές λύσεις σε πράγματα που μερικές φορές οι μεγάλοι είναι υπερβολικά κατάκοποι και βαριεστημένοι τη δεδομένη στιγμή, ώστε να σκεφτούν μόνοι τους.

Προσέξτε, όμως, δεν είναι μόνο ότι μας βοηθάτε. Είστε πολλά περισσότερα από ένα επιπλέον ζευγάρι χέρια, εν μέσω ενός χαοτικού απογεύματος. Είστε περισσότερα από μία κατ’οίκον baby sitter που μας επιτρέπει να κάνουμε ένα μπάνιο με σχετική ηρεμία. Η πραγματική αξία σας είναι πολύ μεγαλύτερη από όλα αυτά.

Ξανά και ξανά, λέμε στα μεγάλα παιδιά πόσο τα μικρότερα τα θαυμάζουν.

«Σας έχουν ως είδωλα», τους λέμε.

Μερικές φορές, όμως, όπως το λέμε ακούγεται σαν προειδοποίηση, ενώ αυτό που πραγματικά θέλουμε να πούμε είναι ότι όλοι σας λατρεύουν –οι ώρες που αφιερώνετε για να ολοκληρώσετε ένα σχολικό project, η αποφασιστικότητά σας για να τελειοποιήσετε την τεχνική σας στο πιάνο. Είναι παραπάνω από εντυπωσιακό να βλέπεις τέτοιον βαθμό αφοσίωσης και πάθους σε ένα τόσο μικρό παιδί. Είστε πολύ καλύτερα πρότυπα, από όσο οι γονείς μπορούν να γίνουν, όχι μόνο για τα μικρότερα αδέρφια σας, αλλά και για εμάς, τους μεγάλους. Είμαι ευγνώμων που σας έχουμε στην ζωή μας, γιατί έτσι η 4χρονη κόρη μου μπορεί να έρχεται στις γυμναστικές σας επιδείξεις και στα ρεσιτάλ πιάνου σας και στις σχολικές γιορτές σας και να βλέπει στο δικό της μέλλον τις δυνατότητες που έχει και πόσα μπορεί να κάνει αν δουλέψει εξίσου σκληρά, όπως έχει δει εσάς να κάνετε. Και αυτό είναι ένα μάθημα που μόνο εσείς, τα μεγάλα παιδιά, μπορείτε να της δώσετε, και το κάνετε χωρίς καν να προσπαθείτε.

Ως μαμά ενός από τα «μικρά παιδιά», σε ευχαριστώ, μεγάλε αδερφέ και μεγάλη αδερφή, μεγαλύτερη ξαδέρφη και ξάδερφε, μεγάλο παιδί στο πάρκο. Όταν επιμελώς τελειώνεις τα μαθήματα του σχολείου, όταν σταματάς για να σκουπίσεις τη μύτη της μικρής σου αδερφής, όταν με χαρά αναλαμβάνεις να προσέχεις ένα μωρό που κλαίει για να μπορέσει η μαμά σου να πάει στο γυμναστήριο, ή όταν υπνωτίζεις μια ομάδα μικρών παιδιών στην παιδική χαρά με τον αυθόρμητο χορό σου, μου ανεβαίνει ένας κόμπος στον λαιμό. Νιώθω συγκίνηση και χαρά. Παιδιά, είστε υπέροχα, και ξέρω ότι πολύ σύντομα, όταν τα μικρά γίνουν και αυτά μεγάλα, όπως εσείς, θα είναι εξίσου υπέροχα, γιατί είχαν εσάς να τους δείχνετε πώς να το κάνουν.»

Πηγή: mama365.gr