Τέσσερις ημέρες μετά το στερνό «αντίο» στον γιο της, η κυρά-Βασιλική μιλάει για πρώτη φορά για τις τελευταίες συγκλονιστικές στιγμές του Κωνσταντίνου της

Από τον
Νίκο Νικόλιζα

Τα συγκλονιστικά τελευταία λόγια του αδικοχαμένου γιου της, του ήρωα της Βορείου Ηπείρου Κωνσταντίνου Κατσίφα, λίγη ώρα πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες των αστυνομικών της Αλβανίας ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου περιέγραψε σε συνέντευξη «γροθιά στο στομάχι» η μητέρα του Βασιλική.

Ανάμεσα σε δάκρυα και λυγμούς για την τραγική απώλεια του «σταυραετού» της, όπως τον αποκαλεί, η υπερήφανη μάνα ξετύλιξε την αγάπη και την προσήλωσή του στο ελληνικό έθνος, και την ηρωική πορεία που τον οδήγησε έως τον θάνατο, για να τιμήσει το σύμβολο της πατρίδας του, την ελληνική σημαία.

Ο πόνος της, αγιάτρευτος. Τα μάτια της δεν στεγνώνουν ούτε λεπτό. Και ένα μεγάλο «γιατί» θα τριγυρνά για πάντα σαν εφιάλτης μέσα στο μυαλό της. «Μου έβαλε τον σταυρό στον λαιμό. Με κοιτούσε έντονα στα μάτια και με βλέμμα που με διαπερνούσε. Μου είχε πιάσει τις παλάμες με τα δυο του χέρια, σφιχτά. Με φίλησε και μου είπε: “Μάνα μου, να κρατήσεις γερά. Δεν σε φοβάμαι γιατί είσαι Ηπειρώτισσα. Θα αντέξεις εσύ”». Αυτές ήταν οι τελευταίες λέξεις που πρόλαβε να πει στη γυναίκα που τον έφερε στη ζωή πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Τις φράσεις, που μοιάζουν βγαλμένες από αρχαία τραγωδία, προς τη μάνα που ποτέ δεν θα ξαναδεί το σπλάχνο της μοιράστηκε σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso» η Βασιλική Κατσίφα, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την κηδεία του παλικαριού της.

Τα λόγια βγαίνουν με δυσκολία από το στόμα της. Προσπαθεί να μιλήσει και πολλές φορές η φωνή της χάνεται μέσα στα αναφιλητά. «Για τον Κωνσταντή μου η σημαία ήταν ο θεός του. Ο Κωνσταντής κάθε χρόνο με δικά του χρήματα σημαιοστόλιζε το χωριό μας. Εφερνε υλικά από τη Θεσσαλονίκη κρυφά και έφτιαχνε σημαίες. Τόσο περήφανος ήταν γι’ αυτόν τον ματωμένο τόπο μας» λέει και ξεσπάει σε λυγμούς για τον γιο της που έπεσε στα ηρωικά βουνά της Βορείου Ηπείρου για μια σημαία, για ένα σύμβολο.

Το στήριγμά τους

«Τι να σας πω για τον σταυραετό μου. Τι να σας πω για το λιοντάρι μου, που το έφαγαν τόσο άδικα; Το μόνο που αποζητώ είναι να έρθει να με πάρει, να είμαι μαζί του. Παρακαλάω την Παναγία να πάω κοντά του, να τον βρω. Ομως θα κάνω υπομονή μέχρι να μεγαλώσει η κορούλα του, η Βασιλική, που την είχε κορόνα στο κεφάλι του» λέει και η φωνή της ραγίζει ξανά από τον ανυπέρβλητο πόνο της μάνας που έχασε το παιδί της. Στο υπερήφανο σπίτι της οικογένειας Κατσίφα, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του χωριού Βουλιαράτες, στους πρόποδες του βουνού, τίποτα δεν είναι πλέον ίδιο. Για τους γονείς του χάθηκε το στήριγμά τους, ο γιόκας τους. Αλλά και για τους Ελληνες ομογενείς, που βλέπουν πλέον τον 35χρονο ως τον δικό τους εθνομάρτυρα, η απώλεια είναι δυσβάσταχτη.

Περίπου στη μέση του βουνού, δύο χιλιόμετρα απόσταση πάνω από το χωριό, το μεσημέρι της 28ης Οκτωβρίου δύο σφαίρες διαπέρασαν το σώμα του 35χρονου Κωνσταντή. Τα βουνά αντιλάλησαν από τους πυροβολισμούς των όπλων. Ενας βοσκός που βρισκόταν στην απέναντι πλαγιά και είδε το περιστατικό πλέον δεν βγαίνει από το σπίτι του. Ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει ότι δολοφόνησαν τον Κωνσταντή, το παιδί που μαχόνταν για το ιστορικό χωριό Βουλιαράτες

«Τι να σας πω εγώ, η δόλια η μάνα; Πείτε μου που έχω πιει πικρό ποτήρι» λέει η Βασιλική Κατσίφα, αρχίζοντας την αφήγησή της για τον ήρωα γιο της. «Ο Κωνσταντής μου ήταν ένα διαμάντι. Επιανε το χέρι του σε όλες τις δουλειές. Δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει άλλο παιδί σαν τον Κωνσταντή μας. Βοηθούσε όλο το χωριό όπου του ζητούσαν» λέει η χαροκαμένη μητέρα, το επώνυμο της οποίας έχει ήδη γραφτεί με χρυσά γράμματα στην Ιστορία. Πίνει μια γουλιά νερό. Κοιτάζει τις φωτογραφίες που έχει πάνω στο ξύλινο κομοδίνο που ο γιος της είχε σμιλέψει.

«Είχε ετοιμάσει τα πάντα»

«Ο Κωνσταντής πήγαινε τα καλοκαίρια και δούλευε σε διάφορα ξενοδοχεία για να έχει χρήματα για τον χειμώνα και μετά, τον Οκτώβρη, ερχόταν εδώ στο χωριό και μας έκανε παρέα. Μας βοηθούσε να σπείρουμε, να κλαδέψουμε. Πριν τον δολοφονήσουν, είχε πάει και είχε κόψει ξύλα για να έχουμε για τον χειμώνα. Γέμισε όλη την αποθήκη. Είχε σκάψει όλο τον κήπο μόνος του, φυτέψαμε σκόρδα για να έχουμε για τον χειμώνα, ενώ έβαλε σε όλο το σπίτι γύρω γύρω τσιμέντο με περβάζι. Τα είχε ετοιμάσει όλα για να είμαστε εμείς καλά. Προχθές είχε πάει και έφτιαξε μια σιδηροκατασκευή σε έναν φίλο του. Οταν γύρισε εξουθενωμένος, μου λέει: “Μάνα, δεν θα του πάρω λεφτά. Είναι και εκείνος μεροκαματιάρης σαν και εμάς”» περιγράφει η ηρωίδα μητέρα. «Η ψυχή του είχε έναν καλό λόγο για όλους τους συγχωριανούς του. Γι’ αυτό, παιδί μου, ήρθαν όλα τα χωριά να τον αποχαιρετήσουν στην κηδεία του. Ο Κωνσταντής μου φύλαγε Θερμοπύλες εδώ. Πήγαινε στην Ελλάδα και, όταν είχε ρεπό, ερχόταν στο χωριό. Το είχε στην καρδιά του, στο αίμα του» εξηγεί.

Την ημέρα της κηδείας σε όλους τους στύλους που φωτίζουν το χωριό ήταν κρεμασμένες σημαίες. «Αυτές, παιδί μου, τις είχε βάλει ο Κωνσταντής. Περίμενε πώς και πώς να έρθει η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου, για να ντύσει στα γαλανόλευκα το χωριό. Ηταν παντού μπροστάρης. Ηταν και καλός μαραγκός και καλός σιδεράς. Δεν ζητούσε ποτέ λεφτά από κανέναν. Ολα από την τσέπη του τα έβαζε. Ολα τα εκκλησάκια, και στο δικό μας το χωριό και στο διπλανό, ο Κωνσταντής τα είχε αναστηλώσει. Και το τέμπλο του Αϊ-Θανάση που είχε ξεκινήσει να το φτιάχνει, δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει. Τον έφαγαν οι κακούργοι» λέει με λυγμούς.

Την 28η Οκτωβρίου ο Κωνσταντίνος Κατσίφας σηκώθηκε πολύ πρωί. Ηθελε όλα να είναι στην εντέλεια και παντού να κυματίζει η γαλανόλευκη. Με σπαραγμούς η μάνα του θυμάται εκείνες τις τραγικές ώρες. «Του είχα πει: “Παιδί μου, πρόσεχε, γιατί αυτοί είναι αρπαχτικά. Είναι λύκοι, θα σε φάνε”. Και μου απάντησε: “Μάνα, δεν κάνω τίποτα κακό. Θα στολίσω το χωριό’’» λέει. Την ημέρα εκείνη είχε σηκωθεί πολύ νωρίς και είχε πάει να τελειώσει με την ηλεκτροκόλληση μια πέργκολα. «Οταν ήρθε, μου λέει: “Μάνα, έχει ζεστό νερό;” Πλύθηκε, έβαλε τα καλά του και πήγε για να βάλει τις υπόλοιπες σημαίες. Του έδωσα την ευχή μου και του λέω: “Παιδί μου, η Παναγιά μαζί σου”. Και εκείνος γυρίζει, με κοιτάζει στα μάτια, μου φοράει τον σταυρό που είχε κρεμασμένο στον λαιμό του και μου λέει: “Μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου. Θέλω να κρατήσεις γερά”. Τρεις φορές είπε τη λέξη “μάνα” με σπαρακτική φωνή. Εκλεισε την πόρτα και έφυγε για να πάει να βάλει τις υπόλοιπες σημαίες. Με τον πατέρα του τον περιμέναμε το μεσημέρι να φάμε μαζί. Κάθε μεσημέρι καθόμασταν όλοι, κάναμε προσευχή και τρώγαμε. Η ώρα περνούσε και τελικά πίσω δεν το ξαναείδα το παιδί μου» είναι η συγκλονιστική περιγραφή της για το μοιραίο πρωινό.

Οι δύο σημαίες

Και ο Κωνσταντής κατηφορίζει για την πλατεία του χωριού. Εκεί είναι ένα μνημείο στημένο, όπου αναφέρονται διάφοροι ήρωες. Σε κάθε εθνική επέτειο τοποθετούσε δύο σημαίες δεξιά και αριστερά από τα ονόματα των ηρώων. Σε αυτό το μνημείο, σύμφωνα με μαρτυρίες συγχωριανών του, διαπληκτίστηκε με κάποιους αστυνομικούς που δεν του επέτρεψαν να τοποθετήσει τη μία από τις δύο σημαίες.

Αλλωστε, η φωτογραφία που σήμερα δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα η «Espresso» αποδεικνύει ότι ακόμη και σήμερα στο μνημείο βρίσκεται μια κρεμασμένη σημαία. Από εκεί ο Κωνσταντής φεύγει και ανεβαίνει στο βουνό, όπου, σύμφωνα με την αλβανική αστυνομία, κρατούσε όπλο στα χέρια του. Απαντώντας σε ερώτηση για το επίμαχο όπλο, η μητέρα του είναι κατηγορηματική: «Παιδί μου, ούτε όπλο είχε εδώ ούτε τίποτα. Στο σπίτι δεν υπήρχε όπλο όλα αυτά τα χρόνια. Και αναρωτιόμαστε όλοι πού και πώς βρέθηκε αυτό το όπλο που λένε στα χέρια του».

«Ηταν σταυραετός»

Οπως περιγράφει η Βασιλική Κατσίφα, αφού ο γιος της ανεβαίνει στην κορυφή, επιστρέφει στη μέση της πλαγιάς όπου και εκτελείται, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες, την ώρα που δέχεται τις σφαίρες φωνάζει δυνατά τη λέξη «Ελλάδα». «Το παιδί μου ήταν σταυραετός. Είχε δύναμη μέσα του. Δεν ξέρω αν όλα αυτά τα έκανε γιατί ήθελε να γίνει ήρωας, αλλά δεν άντεχε τις αδικίες. Ο τόπος μας ήταν παρατημένος εδώ. Δεν είχαμε υποστήριξη καμιά, ούτε από την Ελλάδα. Είμαστε στο έλεος του Θεού όλα τα χρόνια. Τον χειμώνα είμαστε με τον φόβο των Αλβανών, οι οποίοι μας ανοίγουν τα σπίτια και μας ληστεύουν. Σπάνε τις πόρτες, τα παράθυρα και δεν αφήνουν τίποτα. Τον χειμώνα δεν έχουμε ούτε ρεύμα. Είμαστε με τη λάμπα, παιδί μου» λέει και σκύβει το κεφάλι.

Σύμφωνα με τη μάνα του ήρωα Βορειοηπειρώτη, αμέσως μετά την κηδεία και το ποτάμι του απλού λαού που έφτασε για να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του, οι αλβανικές Αρχές έχουν εξαπολύσει λυτούς και δεμένους, προκειμένου να βρεθεί η τεράστια σημαία-σύμβολο που είχε φτιάξει ο Κωνσταντίνος Κατσιφάς. «Είναι αλήθεια, αγόρι μου. Εχουν εξαπολύσει κυνηγητό για να βρουν τη σημαία του παιδιού μου. Μέχρι και αεροπλάνο πετούσε για να τη βρουν» λέει συγκλονισμένη για το μένος των αλβανικών Αρχών.

Παρά τον ανείπωτο πόνο της η τραγική μητέρα θέλει να μιλήσει, να ρίξει φως σε όλες τις σκοτεινές πτυχές της καθημερινότητας που βιώνουν οι Ελληνες ομογενείς της Βορείου Ηπείρου αλλά και στον εκφοβισμό τους από τις αλβανικές Αρχές. Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει, ο 35χρονος Κωνσταντίνος Κατσίφας βρισκόταν στο στόχαστρο των Αλβανών από καιρό.

«Το παιδί μου το παρακολουθούσαν εδώ και πέντε χρόνια. Και πέντε μέρες πριν τον σκοτώσουν, παρακολουθούσαν τις κινήσεις του. Πήγαινε, δούλευε και ερχόταν. Δεν μας άφηνε καθόλου μόνους μας. Είχε αγάπη για το χωριό μας. Για τη Βόρειο Ηπειρο. Κάθε φορά που ερχόταν, έφερνε κρυφά και σημαίες» αναφέρει. «Και εγώ του έλεγα: “Πρόσεχε, παιδί μου, θα σε φάνε. Μην τους προκαλείς”» ήταν τα λόγια της -που έμελλε να αποδειχθούν προφητικά- κάθε φορά που εκείνος έφερνε σημαίες στο σπίτι. Μόνο που η απάντησή του ήταν πάντα η ίδια. «Μάνα, είμαστε Ελληνες. Δεν κάνω κάτι κακό» της έλεγε. Αλλά αυτό που για εκείνον ήταν καθήκον, για κάποιους άλλους ήταν έγκλημα… «Μου τον σκότωσαν οι αλήτες. Μου τον έφαγαν τον Κωνσταντή» λέει και ξεσπά ξανά σε αναφιλητά η χαροκαμένη μητέρα.

Αναφερόμενη στη 13χρονη εγγονή της, η Βασιλική Κατσίφα εξηγεί ότι ήταν η μεγάλη αδυναμία του Κωνσταντίνου. «Την κορούλα του τη λάτρευε. Τρελαινόταν. Γιατί και εκείνος παιδί ήταν όταν έγινε πατέρας. Μόλις 19 ετών. Η γυναίκα του ήταν 17 ετών από την Κρήτη, την οποία υπεραγαπούσε και εκείνη. Την είχαμε και την έχουμε σαν κόρη μας ακόμη και σήμερα. Πηγαίναμε όλοι μαζί στον Πόρο, που είναι το άλλο μου παιδί, και κάθε καλοκαίρι κάναμε όλοι μαζί τα μπάνια. Του έλεγα: “Κάτσε, Κωνσταντή μου, εδώ στην αδερφή σου, με όλη την οικογένεια”. Εκείνος είχε τρέλα με το χωριό, τους Βουλιαράτες, και πηγαινοερχόταν συνέχεια» περιγράφει η μητέρα του.

Μήνυμα

Μιλώντας για το κύμα συμπαράστασης που δέχθηκε από χιλιάδες απλούς πολίτες, δηλώνει βαθιά ευγνωμοσύνη. «Θέλω, παιδί μου, να στείλω ένα μήνυμα σε όλο τον Ελληνισμό, να έχουν την υγειά τους και την ευχή μου για τη συμπαράσταση που μου έδειξαν και μου δείχνουν. Είμαι υποχρεωμένη σε όλους τους Ελληνες» λέει. Οσο για τα λόγια του Πάγκαλου; «Εκείνος και οι φίλοι του οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, ας τους δικάσει ο λαός. Εμείς εδώ είμαστε Ελληνες, παιδί μου, και ζούμε με τον τρόμο. Τι να μας πουν εμάς εδώ στη Βόρειο Ηπειρο ο Φίλης και ο Τσίπρας; Κάποτε καμάρωνα τον Τσίπρα και τον στήριζα, γιατί ήταν νέος. Και εκείνος δεν έστειλε ούτε ένα στεφάνι ούτε ένα τηλεφώνημα για το παιδί μου. Θέλω όμως να μάθω τι φοβήθηκε; Ας είναι καλά ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, που μας συμπαραστάθηκε, και ο Κουρουμπλής. Εχουμε στο πλευρό μας όλον τον Ελληνισμό και αυτή είναι η παρηγοριά μου. Και τον Κωνσταντίνο δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ. Γιατί δεν θα ξεχαστεί ούτε από την ελληνική Ιστορία» καταλήγει.

ΤΑ ΕΒΑΛΑΝ ΚΑΙ ΜΕ ΚΥΠΡΙΟ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗ

Ανεπιθύμητη στα αλβανικά εδάφη για τις «προκλητικές δραστηριότητές της» στην κηδεία του Κωνσταντίνου Κατσίφα κήρυξε την ευρωβουλευτή της Κύπρου Ελένη Θεοχάρους (φωτό) το υπουργείο Εξωτερικών της Αλβανίας!

Με προκλητική ανακοίνωση, κατηγορεί την Ελένη Θεοχάρους για υποκίνηση μίσους, κάνοντας λόγο «για μετατροπή μιας κηδείας σε μια απειλητική εκδήλωση εναντίον της συνταγματικής και της δημόσιας τάξης της Αλβανίας» καθώς και «για εξτρεμιστικές φωνές, υποκίνηση μίσους και κάλεσμα σε υπονομευτικές δράσεις εναντίον του αλβανικού κράτους»! Σε απάντησή της η ευρωβουλευτής τόνισε ότι είναι τίτλος τιμής να μπει στο στόχαστρο ακόμη ενός διεφθαρμένου, δικτατορικού καθεστώτος!

«Κάποτε καμάρωνα τον Τσίπρα και τον στήριζα, γιατί ήταν νέος! Και εκείνος δεν έστειλε ούτε ένα στεφάνι ούτε ένα τηλεφώνημα για το παιδί μου. Θέλω όμως να μάθω τι φοβήθηκε;»

Εχουν εξαπολύσει κυνηγητό για να βρουν τη σημαία του παιδιού μου! Εστειλαν μέχρι και αεροπλάνο

Τα συγκλονιστικά τελευταία λόγια του αδικοχαμένου γιου της, του ήρωα της Βορείου Ηπείρου Κωνσταντίνου Κατσίφα, λίγη ώρα πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες των αστυνομικών της Αλβανίας ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου περιέγραψε σε συνέντευξη «γροθιά στο στομάχι» η μητέρα του Βασιλική.

Ανάμεσα σε δάκρυα και λυγμούς για την τραγική απώλεια του «σταυραετού» της, όπως τον αποκαλεί, η υπερήφανη μάνα ξετύλιξε την αγάπη και την προσήλωσή του στο ελληνικό έθνος, και την ηρωική πορεία που τον οδήγησε έως τον θάνατο, για να τιμήσει το σύμβολο της πατρίδας του, την ελληνική σημαία.

Ο πόνος της, αγιάτρευτος. Τα μάτια της δεν στεγνώνουν ούτε λεπτό. Και ένα μεγάλο «γιατί» θα τριγυρνά για πάντα σαν εφιάλτης μέσα στο μυαλό της. «Μου έβαλε τον σταυρό στον λαιμό. Με κοιτούσε έντονα στα μάτια και με βλέμμα που με διαπερνούσε. Μου είχε πιάσει τις παλάμες με τα δυο του χέρια, σφιχτά. Με φίλησε και μου είπε: “Μάνα μου, να κρατήσεις γερά. Δεν σε φοβάμαι γιατί είσαι Ηπειρώτισσα. Θα αντέξεις εσύ”». Αυτές ήταν οι τελευταίες λέξεις που πρόλαβε να πει στη γυναίκα που τον έφερε στη ζωή πριν αφήσει την τελευταία του πνοή. Τις φράσεις, που μοιάζουν βγαλμένες από αρχαία τραγωδία, προς τη μάνα που ποτέ δεν θα ξαναδεί το σπλάχνο της μοιράστηκε σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στην «Espresso» η Βασιλική Κατσίφα, μόλις τέσσερις ημέρες μετά την κηδεία του παλικαριού της.

Τα λόγια βγαίνουν με δυσκολία από το στόμα της. Προσπαθεί να μιλήσει και πολλές φορές η φωνή της χάνεται μέσα στα αναφιλητά. «Για τον Κωνσταντή μου η σημαία ήταν ο θεός του. Ο Κωνσταντής κάθε χρόνο με δικά του χρήματα σημαιοστόλιζε το χωριό μας. Εφερνε υλικά από τη Θεσσαλονίκη κρυφά και έφτιαχνε σημαίες. Τόσο περήφανος ήταν γι’ αυτόν τον ματωμένο τόπο μας» λέει και ξεσπάει σε λυγμούς για τον γιο της που έπεσε στα ηρωικά βουνά της Βορείου Ηπείρου για μια σημαία, για ένα σύμβολο.

Το στήριγμά τους

«Τι να σας πω για τον σταυραετό μου. Τι να σας πω για το λιοντάρι μου, που το έφαγαν τόσο άδικα; Το μόνο που αποζητώ είναι να έρθει να με πάρει, να είμαι μαζί του. Παρακαλάω την Παναγία να πάω κοντά του, να τον βρω. Ομως θα κάνω υπομονή μέχρι να μεγαλώσει η κορούλα του, η Βασιλική, που την είχε κορόνα στο κεφάλι του» λέει και η φωνή της ραγίζει ξανά από τον ανυπέρβλητο πόνο της μάνας που έχασε το παιδί της. Στο υπερήφανο σπίτι της οικογένειας Κατσίφα, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του χωριού Βουλιαράτες, στους πρόποδες του βουνού, τίποτα δεν είναι πλέον ίδιο. Για τους γονείς του χάθηκε το στήριγμά τους, ο γιόκας τους. Αλλά και για τους Ελληνες ομογενείς, που βλέπουν πλέον τον 35χρονο ως τον δικό τους εθνομάρτυρα, η απώλεια είναι δυσβάσταχτη.

Περίπου στη μέση του βουνού, δύο χιλιόμετρα απόσταση πάνω από το χωριό, το μεσημέρι της 28ης Οκτωβρίου δύο σφαίρες διαπέρασαν το σώμα του 35χρονου Κωνσταντή. Τα βουνά αντιλάλησαν από τους πυροβολισμούς των όπλων. Ενας βοσκός που βρισκόταν στην απέναντι πλαγιά και είδε το περιστατικό πλέον δεν βγαίνει από το σπίτι του. Ακόμη δεν μπορεί να πιστέψει ότι δολοφόνησαν τον Κωνσταντή, το παιδί που μαχόνταν για το ιστορικό χωριό Βουλιαράτες.

«Τι να σας πω εγώ, η δόλια η μάνα; Πείτε μου που έχω πιει πικρό ποτήρι» λέει η Βασιλική Κατσίφα, αρχίζοντας την αφήγησή της για τον ήρωα γιο της. «Ο Κωνσταντής μου ήταν ένα διαμάντι. Επιανε το χέρι του σε όλες τις δουλειές. Δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει άλλο παιδί σαν τον Κωνσταντή μας. Βοηθούσε όλο το χωριό όπου του ζητούσαν» λέει η χαροκαμένη μητέρα, το επώνυμο της οποίας έχει ήδη γραφτεί με χρυσά γράμματα στην Ιστορία. Πίνει μια γουλιά νερό. Κοιτάζει τις φωτογραφίες που έχει πάνω στο ξύλινο κομοδίνο που ο γιος της είχε σμιλέψει.

«Είχε ετοιμάσει τα πάντα»

«Ο Κωνσταντής πήγαινε τα καλοκαίρια και δούλευε σε διάφορα ξενοδοχεία για να έχει χρήματα για τον χειμώνα και μετά, τον Οκτώβρη, ερχόταν εδώ στο χωριό και μας έκανε παρέα. Μας βοηθούσε να σπείρουμε, να κλαδέψουμε. Πριν τον δολοφονήσουν, είχε πάει και είχε κόψει ξύλα για να έχουμε για τον χειμώνα. Γέμισε όλη την αποθήκη. Είχε σκάψει όλο τον κήπο μόνος του, φυτέψαμε σκόρδα για να έχουμε για τον χειμώνα, ενώ έβαλε σε όλο το σπίτι γύρω γύρω τσιμέντο με περβάζι. Τα είχε ετοιμάσει όλα για να είμαστε εμείς καλά. Προχθές είχε πάει και έφτιαξε μια σιδηροκατασκευή σε έναν φίλο του. Οταν γύρισε εξουθενωμένος, μου λέει: “Μάνα, δεν θα του πάρω λεφτά. Είναι και εκείνος μεροκαματιάρης σαν και εμάς”» περιγράφει η ηρωίδα μητέρα. «Η ψυχή του είχε έναν καλό λόγο για όλους τους συγχωριανούς του. Γι’ αυτό, παιδί μου, ήρθαν όλα τα χωριά να τον αποχαιρετήσουν στην κηδεία του. Ο Κωνσταντής μου φύλαγε Θερμοπύλες εδώ. Πήγαινε στην Ελλάδα και, όταν είχε ρεπό, ερχόταν στο χωριό. Το είχε στην καρδιά του, στο αίμα του» εξηγεί.

Την ημέρα της κηδείας σε όλους τους στύλους που φωτίζουν το χωριό ήταν κρεμασμένες σημαίες. «Αυτές, παιδί μου, τις είχε βάλει ο Κωνσταντής. Περίμενε πώς και πώς να έρθει η 28η Οκτωβρίου και η 25η Μαρτίου, για να ντύσει στα γαλανόλευκα το χωριό. Ηταν παντού μπροστάρης. Ηταν και καλός μαραγκός και καλός σιδεράς. Δεν ζητούσε ποτέ λεφτά από κανέναν. Ολα από την τσέπη του τα έβαζε. Ολα τα εκκλησάκια, και στο δικό μας το χωριό και στο διπλανό, ο Κωνσταντής τα είχε αναστηλώσει. Και το τέμπλο του Αϊ-Θανάση που είχε ξεκινήσει να το φτιάχνει, δεν πρόλαβε να το ολοκληρώσει. Τον έφαγαν οι κακούργοι» λέει με λυγμούς.

Την 28η Οκτωβρίου ο Κωνσταντίνος Κατσίφας σηκώθηκε πολύ πρωί. Ηθελε όλα να είναι στην εντέλεια και παντού να κυματίζει η γαλανόλευκη. Με σπαραγμούς η μάνα του θυμάται εκείνες τις τραγικές ώρες. «Του είχα πει: “Παιδί μου, πρόσεχε, γιατί αυτοί είναι αρπαχτικά. Είναι λύκοι, θα σε φάνε”. Και μου απάντησε: “Μάνα, δεν κάνω τίποτα κακό. Θα στολίσω το χωριό’’» λέει. Την ημέρα εκείνη είχε σηκωθεί πολύ νωρίς και είχε πάει να τελειώσει με την ηλεκτροκόλληση μια πέργκολα. «Οταν ήρθε, μου λέει: “Μάνα, έχει ζεστό νερό;” Πλύθηκε, έβαλε τα καλά του και πήγε για να βάλει τις υπόλοιπες σημαίες. Του έδωσα την ευχή μου και του λέω: “Παιδί μου, η Παναγιά μαζί σου”. Και εκείνος γυρίζει, με κοιτάζει στα μάτια, μου φοράει τον σταυρό που είχε κρεμασμένο στον λαιμό του και μου λέει: “Μάνα μου, μάνα μου, μάνα μου. Θέλω να κρατήσεις γερά”. Τρεις φορές είπε τη λέξη “μάνα” με σπαρακτική φωνή. Εκλεισε την πόρτα και έφυγε για να πάει να βάλει τις υπόλοιπες σημαίες. Με τον πατέρα του τον περιμέναμε το μεσημέρι να φάμε μαζί. Κάθε μεσημέρι καθόμασταν όλοι, κάναμε προσευχή και τρώγαμε. Η ώρα περνούσε και τελικά πίσω δεν το ξαναείδα το παιδί μου» είναι η συγκλονιστική περιγραφή της για το μοιραίο πρωινό.

Οι δύο σημαίες

Και ο Κωνσταντής κατηφορίζει για την πλατεία του χωριού. Εκεί είναι ένα μνημείο στημένο, όπου αναφέρονται διάφοροι ήρωες. Σε κάθε εθνική επέτειο τοποθετούσε δύο σημαίες δεξιά και αριστερά από τα ονόματα των ηρώων. Σε αυτό το μνημείο, σύμφωνα με μαρτυρίες συγχωριανών του, διαπληκτίστηκε με κάποιους αστυνομικούς που δεν του επέτρεψαν να τοποθετήσει τη μία από τις δύο σημαίες.

Αλλωστε, η φωτογραφία που σήμερα δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα η «Espresso» αποδεικνύει ότι ακόμη και σήμερα στο μνημείο βρίσκεται μια κρεμασμένη σημαία. Από εκεί ο Κωνσταντής φεύγει και ανεβαίνει στο βουνό, όπου, σύμφωνα με την αλβανική αστυνομία, κρατούσε όπλο στα χέρια του. Απαντώντας σε ερώτηση για το επίμαχο όπλο, η μητέρα του είναι κατηγορηματική: «Παιδί μου, ούτε όπλο είχε εδώ ούτε τίποτα. Στο σπίτι δεν υπήρχε όπλο όλα αυτά τα χρόνια. Και αναρωτιόμαστε όλοι πού και πώς βρέθηκε αυτό το όπλο που λένε στα χέρια του».

«Ηταν σταυραετός»

Οπως περιγράφει η Βασιλική Κατσίφα, αφού ο γιος της ανεβαίνει στην κορυφή, επιστρέφει στη μέση της πλαγιάς όπου και εκτελείται, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες, την ώρα που δέχεται τις σφαίρες φωνάζει δυνατά τη λέξη «Ελλάδα». «Το παιδί μου ήταν σταυραετός. Είχε δύναμη μέσα του. Δεν ξέρω αν όλα αυτά τα έκανε γιατί ήθελε να γίνει ήρωας, αλλά δεν άντεχε τις αδικίες. Ο τόπος μας ήταν παρατημένος εδώ. Δεν είχαμε υποστήριξη καμιά, ούτε από την Ελλάδα. Είμαστε στο έλεος του Θεού όλα τα χρόνια. Τον χειμώνα είμαστε με τον φόβο των Αλβανών, οι οποίοι μας ανοίγουν τα σπίτια και μας ληστεύουν. Σπάνε τις πόρτες, τα παράθυρα και δεν αφήνουν τίποτα. Τον χειμώνα δεν έχουμε ούτε ρεύμα. Είμαστε με τη λάμπα, παιδί μου» λέει και σκύβει το κεφάλι.

Σύμφωνα με τη μάνα του ήρωα Βορειοηπειρώτη, αμέσως μετά την κηδεία και το ποτάμι του απλού λαού που έφτασε για να αποτίσει φόρο τιμής στη μνήμη του, οι αλβανικές Αρχές έχουν εξαπολύσει λυτούς και δεμένους, προκειμένου να βρεθεί η τεράστια σημαία-σύμβολο που είχε φτιάξει ο Κωνσταντίνος Κατσιφάς. «Είναι αλήθεια, αγόρι μου. Εχουν εξαπολύσει κυνηγητό για να βρουν τη σημαία του παιδιού μου. Μέχρι και αεροπλάνο πετούσε για να τη βρουν» λέει συγκλονισμένη για το μένος των αλβανικών Αρχών.

Παρά τον ανείπωτο πόνο της η τραγική μητέρα θέλει να μιλήσει, να ρίξει φως σε όλες τις σκοτεινές πτυχές της καθημερινότητας που βιώνουν οι Ελληνες ομογενείς της Βορείου Ηπείρου αλλά και στον εκφοβισμό τους από τις αλβανικές Αρχές. Μάλιστα, όπως αποκαλύπτει, ο 35χρονος Κωνσταντίνος Κατσίφας βρισκόταν στο στόχαστρο των Αλβανών από καιρό.

«Το παιδί μου το παρακολουθούσαν εδώ και πέντε χρόνια. Και πέντε μέρες πριν τον σκοτώσουν, παρακολουθούσαν τις κινήσεις του. Πήγαινε, δούλευε και ερχόταν. Δεν μας άφηνε καθόλου μόνους μας. Είχε αγάπη για το χωριό μας. Για τη Βόρειο Ηπειρο. Κάθε φορά που ερχόταν, έφερνε κρυφά και σημαίες» αναφέρει. «Και εγώ του έλεγα: “Πρόσεχε, παιδί μου, θα σε φάνε. Μην τους προκαλείς”» ήταν τα λόγια της -που έμελλε να αποδειχθούν προφητικά- κάθε φορά που εκείνος έφερνε σημαίες στο σπίτι. Μόνο που η απάντησή του ήταν πάντα η ίδια. «Μάνα, είμαστε Ελληνες. Δεν κάνω κάτι κακό» της έλεγε. Αλλά αυτό που για εκείνον ήταν καθήκον, για κάποιους άλλους ήταν έγκλημα… «Μου τον σκότωσαν οι αλήτες. Μου τον έφαγαν τον Κωνσταντή» λέει και ξεσπά ξανά σε αναφιλητά η χαροκαμένη μητέρα.

Αναφερόμενη στη 13χρονη εγγονή της, η Βασιλική Κατσίφα εξηγεί ότι ήταν η μεγάλη αδυναμία του Κωνσταντίνου. «Την κορούλα του τη λάτρευε. Τρελαινόταν. Γιατί και εκείνος παιδί ήταν όταν έγινε πατέρας. Μόλις 19 ετών. Η γυναίκα του ήταν 17 ετών από την Κρήτη, την οποία υπεραγαπούσε και εκείνη. Την είχαμε και την έχουμε σαν κόρη μας ακόμη και σήμερα. Πηγαίναμε όλοι μαζί στον Πόρο, που είναι το άλλο μου παιδί, και κάθε καλοκαίρι κάναμε όλοι μαζί τα μπάνια. Του έλεγα: “Κάτσε, Κωνσταντή μου, εδώ στην αδερφή σου, με όλη την οικογένεια”. Εκείνος είχε τρέλα με το χωριό, τους Βουλιαράτες, και πηγαινοερχόταν συνέχεια» περιγράφει η μητέρα του.

Μήνυμα

Μιλώντας για το κύμα συμπαράστασης που δέχθηκε από χιλιάδες απλούς πολίτες, δηλώνει βαθιά ευγνωμοσύνη. «Θέλω, παιδί μου, να στείλω ένα μήνυμα σε όλο τον Ελληνισμό, να έχουν την υγειά τους και την ευχή μου για τη συμπαράσταση που μου έδειξαν και μου δείχνουν. Είμαι υποχρεωμένη σε όλους τους Ελληνες» λέει. Οσο για τα λόγια του Πάγκαλου; «Εκείνος και οι φίλοι του οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, ας τους δικάσει ο λαός. Εμείς εδώ είμαστε Ελληνες, παιδί μου, και ζούμε με τον τρόμο. Τι να μας πουν εμάς εδώ στη Βόρειο Ηπειρο ο Φίλης και ο Τσίπρας; Κάποτε καμάρωνα τον Τσίπρα και τον στήριζα, γιατί ήταν νέος. Και εκείνος δεν έστειλε ούτε ένα στεφάνι ούτε ένα τηλεφώνημα για το παιδί μου. Θέλω όμως να μάθω τι φοβήθηκε; Ας είναι καλά ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος, που μας συμπαραστάθηκε, και ο Κουρουμπλής. Εχουμε στο πλευρό μας όλον τον Ελληνισμό και αυτή είναι η παρηγοριά μου. Και τον Κωνσταντίνο δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ. Γιατί δεν θα ξεχαστεί ούτε από την ελληνική Ιστορία» καταλήγει.

[espressonews]

Καινούρια στοιχεία, που αναμένεται να συμβάλουν στο ζήτημα της ταύτισης των νεκρών των βασιλικών τάφων της Βεργίνας, αναμένονται από την ανθρωπολογική επανεξέταση του σκελετικού τους υλικού που προβλέπεται, μεταξύ άλλων, σε προγραμματική σύμβαση, μεταξύ της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Με αφορμή την έγκριση, από την οικονομική επιτροπή της Περιφέρειας, της τροποποίησης σχετικής απόφασης της ίδιας και του Περιφερειακού Συμβουλίου, η Επιστημονική Υπεύθυνη του έργου, Χρυσούλα Σαατσόγλου – Παλιαδέλη, ομότιμη καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ, διευθύντρια της Πανεπιστημιακής Ανασκαφής στη Βεργίνα και περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την παράταξη “Συμμετέχω”, επισήμανε ότι ήδη στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής ανασκαφής έχουν προκύψει πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία θα εμπλουτιστούν με την διεύρυνση των ερευνών.

“Για παράδειγμα, από τη μέχρι στιγμής ανθρωπολογική εξέταση του σκελετικού υλικού προκύπτει ότι η ηλικία της γυναικείας μορφής που είναι θαμμένη στον τάφο του Φιλίππου είναι μεγαλύτερη από τα 20 με 21 έτη που είχε εκτιμηθεί στην αρχή και προσεγγίζει πλέον τα 30 με 34 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι εγκαταλείπεται η εκδοχή να πρόκειται για μια από τις δύο γυναίκες του Φιλίππου του Β, τη Μήδα, ή την Κλεοπάτρα, αλλά, κυρίως, αποκλείεται η δυνατότητα να πρόκειται για τη γυναίκα του Φιλίππου του Γ΄, ετεροθαλή αδελφού του Αλέξανδρου για τον οποίο ορισμένοι είχαν προτείνει ότι μπορεί να είναι ο νεκρός του βασιλικού τάφου. Το στοιχείο αυτό ισχυροποιεί ακόμη περισσότερο την άποψη ότι ο βασιλικός τάφος ανήκει στον Φίλιππο τον Β΄”, σχολίασε η κ. Παλιαδέλη.

Στην ανθρωπολογική επανεξέταση του σκελετικού υλικού από τους βασιλικούς τάφους της Μεγάλης Τούμπας και τις βασιλικές ταφές, από την Αγορά της αρχαίας πόλης των Αιγών, συμμετέχουν ανθρωπολόγοι, γιατροί από ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια, καθώς και από τον “Δημόκριτο”. “Η διαδικασία αυτή γίνεται στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής ανασκαφής που ξεκίνησε από το 1938 από τον δάσκαλο του Μανόλη Ανδρόνικου, Κωνσταντίνο Ρωμαίο και με εξαίρεση την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συνεχίστηκε από τα τέλη της δεκαετίας του ΄50 μέχρι σήμερα”, αναφέρει η κ. Παλιαδέλη. Διευκρινίζει, άλλωστε, ότι “σε αυτήν την πανεπιστημιακή ανασκαφή ανήκει το σύνολο των ευρημάτων της μεγάλης Τούμπας και των βασιλικών τάφων, ενώ σε αυτήν οφείλεται και ο εντοπισμός πολύ σημαντικών ευρημάτων εντός της οχυρωμένης πόλης”.

“Έχουμε βρει γλυπτά, επιγραφές, πολύ σημαντικά πράγματα τα οποία ανακοινώνουμε κάθε χρονιά στο ετήσιο αρχαιολογικό συνέδριο. Απλώς τα τελευταία χρόνια μειώθηκαν πάρα πολύ τα κονδύλια για τις ανασκαφές και τα χρήματα που έχουμε για τις πολλές ανασκαφές που γίνονται από το ΑΠΘ είναι πολύ λίγα. Συνεπώς για να επεκτείνει κανείς την έρευνα και να ανταποκριθεί σε θέματα συντήρησης και μελέτης των ευρημάτων είναι απαραίτητη η υλοποίηση της προγραμματικής σύμβασης μεταξύ Περιφέρειας, Πανεπιστημίου και Υπουργείου”, πρόσθεσε. Δεν παρέλειψε, μάλιστα, να αναφερθεί στον εκπαιδευτικό χαρακτήρα της ανασκαφής, καθώς μέσα από αυτήν προκύπτουν, όπως είπε, οι μελλοντικοί αρχαιολόγοι.

“Λόγω της οικονομικής κατάστασης των πανεπιστημιακών ανασκαφών, την οποία εμείς βιώνουμε στη Βεργίνα και τις άλλες ανασκαφές που κάνει το Αριστοτέλειο, δεν μπορούμε όχι μόνο να τις επεκτείνουμε και να τις διευρύνουμε αλλά ούτε να καλύψουμε τις ανάγκες μας απέναντι στα ευρήματα, δηλαδή στις ανάγκες μελέτης και συντήρησης. Η προγραμματική σύμβαση έχει αυτό ακριβώς το στόχο”, επισήμανε.

Σημειώνεται, ότι η προγραμματική σύμβαση προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη συντήρηση των κινητών ευρημάτων της πανεπιστημιακής ανασκαφής, τη σύνταξη μελετών για την προστασία και την συντήρηση των αρχιτεκτονικών της λειψάνων, την ηλεκτρονική και φωτογραφική τεκμηρίωση των δεδομένων της, την ψηφιακή διάσωση των ανασκαφικών ημερολογίων και των σχεδίων της, τη φωτογραμμετρική αποτύπωση των αρχιτεκτονικών καταλοίπων της, τη γεωφυσική έρευνα στους ανασκαφικούς της τομείς και τον επανασχεδιασμό και εμπλουτισμό της ιστοσελίδας της πανεπιστημιακής ανασκαφής.

Ο Γαζή Αχμέτ Εβρενός ήταν Οθωμανός στρατηγός, κατακτητής των Βαλκανίων και σφαγέας χριστιανών. Ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ αναφέρει σε γραπτό του έργο το 1409 ότι ο Εβρενός ήταν αιμοβόρος με «απαράμιλλη» έχθρα για τους Χριστιανούς.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Εβρενόζ (εκ του «Ουρανός»), αλλά μεταξύ των ελληνικών πληθυσμών αναφέρονταν και ως Εβρενέζ ή με παρόμοια ονόματα. Υπηρέτησε στον οθωμανικό στρατό από το 1359. Γνώρισε πολύχρονη σταδιοδρομία ως στρατηγός, κσι διακρίθηκε υπό την αρχηγία του πρίγκιπα Σουλεϊμάν Πασά (γιου του σουλτάνου Ορχάν), και των σουλτάνων Μουράτ Α΄, Βαγιαζήτ Α΄ και Σουλεϊμάν Τσελεμπή. Συμμετείχε σε πολλές σημαντικές μάχες των Οθωμανών. Κατέκτησε τη βυζαντινή Θράκη και Μακεδονία, και κατέκτησε την Κόρινθο το 1397.

Οι Βυζαντινοί ιστορικοί χαρακτηρίζουν με αρνητικό τρόπο τον Εβρενό. Ο Γαζή Εβρένος μπέης υπήρξε ιδρυτής του οθωμανικού οίκου Εβρενόζογλου, τουρκικού κλάδου του βυζαντινού οίκου των Ουρανών.

Υποστηρίζεται, αλλά είναι βιολογικώς απίθανο, ότι γνώρισε μακροβιότητα 129 χρόνων. Φαίνεται ότι μεταξύ των πολυάριθμων απογόνων του άρχοντα Εβρενός Γαζή, μεταξύ των οποίων και ο Γαζή Αχμέτ, προφανώς η μνήμη κάποιων χάθηκε στη λήθη, με τα κατορθώματά τους να ενσωματώνονται στα επιτεύγματα του ένδοξου προγόνου τους.

Δείτε την αφίσα της εκδήλωσης από τα «Τουρκικά Νέα»:

Μάλιστα πριν λίγες ημέρες έγινε απόβαση 2.000 Τούρκων για να τιμήσουν τον σφαγέα των Ελλήνων Κεμάλ Ατατούρκ.

60 λεωφορεία και αμέτρητα ΙΧ έκαναν τη διαδρομή από διάφορα μέρη της Τουρκίας και το προξενείο πλημμύρισε κόσμο. Οι προξενικές αρχές υπολογίζουν πως περίπου 2.000 άτομα βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη και πέρασαν από το ιστορικό κτίριο στην οδό Αγίου Δημητρίου.

ΣΕ ΙΣΧΥ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Ο ΜΕΛΑΣ!

Και ενώ δίνουμε έτσι χώρους σε ανθέλληνες και υποστηρικτές ανθρώπων που κατέσφαξαν τον Ελληνισμό, ο Μακεδονομάχος, Παύλος Μελάς, θεωρείται ανεπιθύμητος και δεν επιτρέπεται να διοργανωθούν εκδηλώσεις προς τιμήν του.

Το υπουργείο Παιδείας θεωρεί ανεπιθύμητους τους εθνικούς ήρωες

Απαγόρευσαν στους απογόνους των Μακεδονομάχων να επισκεφθούν γυμνάσιο της Θεσσαλονίκης επειδή «δεν κρίνεται εκπαιδευτικά κατάλληλη» η παρουσία τους.

Δείτε το έγγραφο:

Το πρωτοσέλιδο:

Η 10η Νοεμβρίου είναι ημερομηνία ορόσημο για το τουρκικό κράτος. Την ημέρα αυτή, το 1938, πέθανε ο Κεμάκ Ατατούρκ σε ηλικία 57 ετών.

Ο ιδρυτής της τουρκικής δημοκρατίας τιμάται με πολλές εκδηλώσεις στην πατρίδα του ενώ και το σπίτι όπου γεννήθηκε, το σημερινό τουρκικό προξενείο της Θεσσαλονίκης, είναι πόλος έλξης για Τούρκους.

Και φέτος, χιλιάδες ήταν αυτοί που ταξίδεψαν ως την Θεσσαλονίκη για να τιμήσουν με τον τρόπο αυτό τον αγαπημένο τους ηγέτη.

60 λεωφορεία και αμέτρητα ΙΧ έκαναν τη διαδρομή από διάφορα μέρη της Τουρκίας και πριν λίγες μέρες το προξενείο πλημμύρισε κόσμο.

Οι προξενικές αρχές υπολογίζουν πως περίπου 2.000 άτομα επισκέφθηκαν τη Θεσσαλονίκη και πέρασαν από το ιστορικό κτίριο στην οδό Αγίου Δημητρίου.

Ατομα όλων των ηλικιών, πολλοί φορώντας μπλουζάκι με την ημισέληνο και τον Κεμάλ, βρέθηκαν στο σπίτι όπου γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1881.

Στους επισκέπτες μίλησε ο Τούρκος πρόξενος Ορχάν Γιαλμάν Οκάν που αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και το βίο του Κεμάλ Ατατούρκ.

Δείτε τις εικόνες του Life-Events.gr…

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει να εντάξει στα ψηφοδέλτια πρόσωπα που δεν προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία – Συναντήθηκε με τους κ.κ. Τατσόπουλο και Πανούτσο που θα είναι υποψήφιοι στις εθνικές εκλογές

Υποψήφιοι με τη Νέα Δημοκρατία θα είναι στις προσεχείς εκλογές ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος και ο αρθρογράφος, Αντώνης Πανούτσος, που συναντήθηκαν σήμερα με τον πρόεδρο του κόμματος, Κυριάκο Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με τη ΝΔ, στόχος του κ. Μητσοτάκη είναι να διευρύνει το κόμμα με πρόσωπα που δεν προέρχονται από αυτό, γεγονός που σηματοδοτείται από την υποψηφιότητα του κ. Τατσόπουλου στον Βόρειο τομέα της Β’ Αθηνών και του κ. Πανούτσου στον Δυτικό τομέα.

Σύμφωνα με την Πειραιώς, ο Πέτρος Τατσόπουλος και ο Αντώνης Πανούτσος με το γραπτό λόγο τους και τις δημόσιες παρεμβάσεις τους στηρίζουν από καιρό την προσπάθεια της ΝΔ να φέρει την πολιτική αλλαγή που χρειάζεται η χώρα και έτσι σήμερα αποδέχθηκαν με χαρά την πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ενταχθούν στη ΝΔ και να τη στηρίξουν πλέον και στην πράξη.

Να σημειωθεί ότι ο Πέτρος Τατσόπουλος εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2012 και τον Ιανουάριο του 2014 αποχώρησε, καταγγέλλοντας τον τυχοδιωκτισμό της ηγετικής του ομάδας, τη λαϊκίστικη αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, το στρατηγικό εναγκαλισμό του με τους ΑΝΕΛ και την ανοχή προς τα φαινόμενα βίας. Οι εμπειρίες του από τη συμμετοχή του στον ΣΥΡΙΖΑ καταγράφηκαν στο βιβλίο του «Ήμουν κι εγώ εκεί». Η προσέγγισή του με τη ΝΔ έχει ξεκινήσει εδώ και πολλούς μήνες, ενώ είχε δώσει το παρών στο τελευταίο συνέδριο του κόμματος.

Από την πλευρά του, ο κ. Πανούτσος έχει διαδρομή στη δημοσιογραφία, κυρίως στην αθλητική. Όπως επισημαίνει η Νέα Δημοκρατία, εδώ και καιρό με την πολιτική αρθρογραφία του και τις δημόσιες παρεμβάσεις του δεν κρύβει τη στήριξη του στη ΝΔ και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη με τον οποίο έχει συχνή επικοινωνία. Ο Αντώνης Πανούτσος πολιτεύεται για πρώτη φορά και, όπως χαριτολογώντας λέει κι ο ίδιος, «έφτασε η ώρα από σχολιαστής του παιχνιδιού να μπει επιτέλους και στο γήπεδο».

«Τους καλωσορίζω στη μεγάλη προσπάθεια να αλλάξουμε την Ελλάδα»

Ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης καλωσόρισε τους δύο υποψήφιους τόσο από κοντά όσο και μέσω twitter, όπου τους καλωσόρισε «στη μεγάλη προσπάθεια να αλλάξουμε την Ελλάδα». Σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, η ένταξή τους στα ψηφοδέλτια γίνεται στο πλαίσιο της διεύρυνσης του κόμματος που συνεχίζεται δυναμικά.

Η διεύρυνση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζεται δυναμικά και σήμερα σηματοδοτείται με τη συμπόρευση του Πέτρου Τατσόπουλου και του Αντώνη Πανούτσου στην παράταξή μας. Τους καλωσορίζω στη μεγάλη προσπάθεια να αλλάξουμε την Ελλάδα. Μαζί μπορούμε. pic.twitter.com/5bJ2bX1lv6

— Kyriakos Mitsotakis (@kmitsotakis) November 13, 2018

Η επιλογή Αλβέρτη θεωρείται από κάποιους ως «καλή» για να σταθεί απέναντι στον Κωστή Μπακογιάννη που είναι ο υποψήφιος της ΝΔ.

Το όνομα του Φραγκίσκου Αλβέρτη έχει πέσει στο τραπέζι ως υποψηφίου δημάρχου Αθηναίων από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως αποκάλυψε το ραδιόφωνο ΘΕΜΑ 104,6. Οι ζυμώσεις είναι πολλές και ακόμα περισσότερα τα ονόματα που διακινούνται ως επιλογές, ωστόσο το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα δεν έχει ακόμα καταλήξει σε όνομα. Ωστόσο η επιλογή Αλβέρτη θεωρείται από κάποιους ως «καλή» για να σταθεί απέναντι στον Κωστή Μπακογιάννη που είναι ο υποψήφιος της ΝΔ, αλλά και τον Παύλο Γερουλάνο, που επίσης έχει ανακοινώσει την υποψηφιότητά του.

Ο παλαίμαχος άσος του Παναθηναϊκού, ο οποίος είναι στο σταφ του «τριφυλλιού», με δήλωσή του στην ιστοσελίδα Newbomb διαψεύδει τα σενάρια λέγοντας: «Δεν υπάρχει καμία τέτοια συζήτηση με κανέναν».

Η υποψηφιότητα για τον δήμο Αθηναίων είναι γεγονός πάντως ότι δυσκολεύει πολύ το επιτελείο της Κουμουνδούρου και μάλιστα για το θέμα διχάζονται οι κυβερνητικές φατρίες. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι ότι μία ομάδα μέσα στην κυβέρνηση -και μάλιστα ιδιαίτερα κοντά στον Αλέξη Τσίπρα- έχει προτείνει ως διέξοδο την υποστήριξη του Κώστα Μπακογιάννη! Συνεργάτης του πρωθυπουργού, έχοντας εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη πολλών στελεχών, μεταξύ αυτών και υπουργών, εξέφρασε την άποψη ότι με τον τρόπο αυτό θα υπήρχαν πολλαπλά οφέλη. Από τη μία θα αιφνιδίαζαν την αξιωματική αντιπολίτευση, στριμώχνοντας ιδιαίτερα τον Κυριάκο Μητσοτάκη και από την άλλη θα αποδείκνυαν εμπράκτως τη «διάθεσή μας να μην κινηθούμε μικροκομματικά, αλλά υπερκομματικά». «Εξάλλου και ο ίδιος ο Μπακογιάννης ως υπερκομματική επιλογή πλασάρεται», μας λέει το ίδιο στέλεχος. Τέλος, ως κόμμα εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ θα γλίτωνε την ηχηρή έλλειψη μιας ανταγωνιστικής υποψηφιότητας που θα μπορούσε να διεκδικήσει με αξιώσεις τον δήμο ή τουλάχιστον να καταφέρει να περάσει στον δεύτερο γύρο.

Σε αυτή την πρόταση, όμως, αντέδρασε σφόδρα μια άλλη ομάδα του κόμματος, η οποία απέρριπτε μετά βδελυγμίας και την επιλογή του Παύλου Γερουλάνου ως ελιτίστικη. Χαρακτηριστική είναι μεταμεσονύκτια συζήτηση σε γνωστό στέκι του Παγκρατίου, όπου μια παρέα προβεβλημένων στελεχών σχολίαζε ότι είναι «αστείο να μιλάμε ταξικά, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα των πολλών και να δίνουμε χρίσμα στον Γερουλάνο, ο οποίος εκπροσωπεί τους λίγους». Τι και αν η συγκεκριμένη παρέα αποφάσισε να απολαύσει αμέσως μετά ένα πανάκριβο ουίσκι, η τιμή του οποίου είναι απαγορευμένη για τους πολίτες τα συμφέροντα των οποίων λένε ότι προστατεύουν.

Πηγή: Protothema.gr

Μέχρι και αφανισμό ολόκληρων επαρχιών από τον ελαιοκομικό χάρτη μπορεί να προκαλέσει ενδεχόμενη έλευση του βακτηρίου «Xylella fastidiosa» στην Ελλάδα.

Ο Ελληνικός Σύνδεσμος Εισαγωγέων και Εξαγωγέων Φυτικού Υλικού (ΕΣΕΕΦΥ)  προειδοποιεί πως αν η Xylella περάσει τα σύνορα της χώρας μας, «τότε θα αλλάξει συνολικά η μορφή της γεωργίας και ακόμη περισσότεροι Έλληνες θα οδηγηθούν στο εξωτερικό για αναζήτηση εργασίας».

Παράλληλα, ο ΕΣΕΕΦΥ χαρακτηρίζει ανυπολόγιστη τη ζημιά που θα προέκυπτε αν επαληθευόταν αυτό το σενάριο και προσθέτει ότι η Ελλάδα αποτελεί το μοναδικό ευρωπαϊκό μεσογειακό κράτος καθαρό από Xylella. Ζητά δε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων “για την προστασία όλων μας”.

Όπως υπογραμμίζει σε σημερινή του ανακοίνωση ο ΕΣΕΕΦΥ, σε περίπτωση εμφάνισης του βακτηρίου σε ένα σημείο, «αμέσως δεσμεύεται η παραγωγή σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων, καταστρέφοντας όχι μόνο τους επαγγελματίες παραγωγούς, αλλά χωριά ολόκληρα. Η ελαιοπαραγωγή της χώρας συμβάλλει στο ΑΕΠ με 2 δισ. ευρώ, ενώ η αμπελουργία, η ανθοκομία και οι υπόλοιπες δενδροκομικές καλλιέργειες που μπορεί να προσβληθούν με 1 δισ. ευρώ».

Στο πλαίσιο αυτό, ο σύνδεσμος ζητά τον άμεσο έλεγχο όλων των εν δυνάμει ξενιστών στις πύλες εισόδου της χώρας, σημειώνοντας ότι το «βακτήριο εμφανίζει αυξημένες πιθανότητες να έρθει από λιμάνι».

Όπως διευκρινίζει, πρακτικά αυτό δίνει χρόνο στις αρχές της χώρας να αναμένουν την έλευση του κάθε καραβιού που μεταφέρει φορτηγά με φυτικό υλικό και να το ελέγχουν για να διαπιστώνουν την υγεία του φορτίου. Για να γίνει αυτό εφικτό χρειάζονται περισσότεροι φυτοϋγειονομικοί ελεγκτές με ευέλικτο ωράριο και υποστήριξη, ώστε να εκτελέσουν ανεμπόδιστα το καθήκον τους. Η χώρα μας εκπαιδεύει εξαιρετικούς γεωπόνους, ας τους δώσουμε τη δυνατότητα να μας προστατεύσουν.
Επιπλέον, σύμφωνα με τον σύνδεσμο, είναι απαραίτητος ο έλεγχος των ατόμων που έχουν δυνατότητα να εισάγουν φυτικό υλικό στη χώρα, ενώ θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους φυτοϋγειονομικούς ελεγκτές να επιθεωρούν και κήπους. Το βακτήριο μεταδίδεται με πολλά φυτά κηποτεχνίας άμεσα και εύκολα” υπογραμμίζει στην ανακοίνωσή του ο σύνδεσμος.

Όπως εξηγεί, «αυτή τη στιγμή, ο κάθε φυτωριούχος ελέγχεται τακτικά από τις αντίστοιχες υπηρεσίες, φέρει ειδικές άδειες και είναι πιστοποιημένος να παράγει, δυστυχώς όμως, επιτρέπεται η αγορά φυτών και σε μη πιστοποιημένους επαγγελματίες που λόγω κενού στην νομοθεσία δεν επιτρέπεται να ελεγχθούν ποτέ».

Στο πλαίσιο αυτό, ο ΕΣΕΕΦΥ σημειώνει ότι σε πολλούς κήπους και έργα πρασίνου «έχει παρατηρηθεί ο κατασκευαστής να φέρνει φυτά από το εξωτερικό, και καθώς στερείται αδειών, οι αρχές δεν έχουν αρμοδιότητα να επιθεωρήσουν το φορτίο. Τα φυτά δεν τοποθετούνται σε πιστοποιημένη μονάδα, αλλά απευθείας στο έδαφος και μπορούν να μολύνουν τη χώρα. Εξοικονομώντας λίγα χρήματα για έναν κήπο διακινδυνεύουμε να κοστίσουμε 3 δισ. ευρώ στο ΑΕΠ μας».

Περαιτέρω, σύμφωνα με τον σύνδεσμο είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για την πιστοποίηση και εκπαίδευση των γεωπόνων των φυτωρίων και θέσπιση Ελληνικού Σήματος ποιότητας.

Ετσι γίνεται ένα φυτό που το έχει προσβάλλει το βακτήριο Xylella fastidiosa, φωτογραφία: wikipedia

Η απουσία Xylella στην Ελλάδα είναι σύμφωνα με τον ΕΣΕΕΦΥ, ένα μεγάλο «ατού για εξαγωγές, καθώς είμαστε οι μόνοι που με ασφάλεια μπορούν να παράξουν 100% υγιές υλικό, τη στιγμή που οι εργολάβοι πρασίνου της Ευρώπης το έχουν ανάγκη. Ας το εκμεταλλευτούμε και ας το διαφημίσουμε τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων».

Υπενθυμίζεται ότι το 2013 εισέβαλλε στην Μεσόγειο η Xylella fastidiosa, ένα βακτήριο που καταστρέφει τις ελιές, τα αμπέλια, τις πικροδάφνες και περισσότερα από 500 είδη φυτών ακόμα. Μεταφέρεται εξαιρετικά γρήγορα με έντομα και δεν υπάρχει καμία θεραπεία για την αντιμετώπισή του. Αρχικά βρέθηκε στην Ιταλία, μετά στη Γαλλία, στη Γερμανία και γρήγορα και στην Ισπανία καταστρέφοντας χιλιάδες ελαιόδεντρα, διαλύοντας οικονομικά ολόκληρες τοπικές κοινωνίες. Πρόσφατα δε, ολόκληρο το Βέλγιο τέθηκε σε καραντίνα, καθώς μολυσμένα φυτά ελιάς από δύο διαφορετικές περιοχές της Ισπανίας εισήλθαν στη χώρα με επίσημα φυτοϋγειονομικά έγγραφα.