Οι φίλοι συχνά περιγράφονται ως η οικογένεια που επιλέγουμε — οι άνθρωποι που στέκονται δίπλα μας, μας στηρίζουν και μας βοηθούν να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Οι υγιείς φιλίες προσφέρουν άνεση, γέλιο και σταθερότητα, ιδιαίτερα στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής.

Στην πραγματικότητα, σχεδόν όλοι έχουν τουλάχιστον έναν κοντινό φίλο. Έρευνες δείχνουν ότι οι ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί μπορούν να αυξήσουν τη μακροζωία και να μειώσουν το άγχος.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί:

«Όταν ξέρουμε ότι έχουμε ανθρώπους στους οποίους μπορούμε να βασιστούμε, οι δύσκολες καταστάσεις φαίνονται πιο διαχειρίσιμες — γιατί δεν νιώθουμε μόνοι.»

Όμως, δεν είναι όλες οι φιλίες υγιείς.

Όταν η φιλία γίνεται επιβλαβής

Ενώ οι υποστηρικτικές φιλίες μας βοηθούν να εξελισσόμαστε, οι τοξικές κάνουν το αντίθετο. Πρόκειται για σχέσεις που προκαλούν άγχος, στεναχώρια ή ανασφάλεια αντί για χαρά και εξέλιξη.

Με τον καιρό, τέτοιες φιλίες μπορεί να σε εξαντλήσουν συναισθηματικά. Μπορεί να παρατηρήσεις ότι μετά από κάθε επαφή νιώθεις κουρασμένος, αμφισβητείς τον εαυτό σου ή συμπεριφέρεσαι διαφορετικά μόνο και μόνο για να μην υπάρξει ένταση.

13 τύποι τοξικών φίλων που πρέπει να προσέχεις

1. Ο καυχησιάρης

Μιλάει συνεχώς για τον εαυτό του και δείχνει ελάχιστο ενδιαφέρον για σένα.

2. Ο μόνιμα γκρινιάρης

Τίποτα δεν του είναι αρκετό. Η αρνητικότητά του σε ρίχνει ψυχολογικά.

3. Ο αδιάφορος

Όταν τον χρειάζεσαι, εξαφανίζεται. Οι αληθινοί φίλοι είναι παρόντες.

4. Ο αναξιόπιστος

Υπόσχεται πολλά αλλά σπάνια τα τηρεί.

5. Ο υποκριτής

Σε κρίνει για πράγματα που κάνει και ο ίδιος.

6. Αυτός που σε μειώνει

«Αστεία» που πληγώνουν ή συνεχείς υποτιμήσεις.

7. Ο υπερβολικά απαιτητικός

Ζητάει συνεχώς στήριξη χωρίς να δίνει πίσω.

8. Ο υπερβολικά αρνητικός

Μεγεθύνει τα προβλήματα και αγνοεί τα θετικά.

9. Ο εγωιστής

Περιμένει να τον βάζεις πρώτο, αλλά δεν κάνει το ίδιο.

10. Ο ζηλιάρης

Νιώθει απειλή από τις άλλες σου φιλίες και προσπαθεί να σε απομονώσει.

11. Ο χειριστικός

Σε κάνει να νιώθεις ενοχές για να πετύχει αυτό που θέλει.

12. Ο δραματικός

Δημιουργεί συνεχώς εντάσεις και δράματα χωρίς λόγο.

13. Ο «διπρόσωπος»

Δείχνει φιλικός μπροστά σου, αλλά μιλάει διαφορετικά πίσω από την πλάτη σου.

Τι να κάνεις αν έχεις τοξικούς φίλους

Το να αλλάξεις έναν τοξικό άνθρωπο είναι σπάνια εφικτό. Μπορεί να υποσχεθεί ότι θα αλλάξει, αλλά συχνά επιστρέφει στις ίδιες συμπεριφορές.

Αντί γι’ αυτό, επικεντρώσου σε αυτά που μπορείς να ελέγξεις:

• Θέσε ξεκάθαρα όρια

• Πάρε αποστάσεις όταν χρειάζεται

• Επένδυσε χρόνο σε ανθρώπους που σε στηρίζουν και σε ανεβάζουν

Το να απομακρυνθείς μπορεί να είναι δύσκολο, αλλά πολλές φορές είναι απαραίτητο για την ψυχική σου υγεία.

Όπως λένε: H ζωή είναι πολύ μικρή για να την περνάς με ανθρώπους που σου «ρουφάνε» τη χαρά αντί να σου τη δίνουν.

Επίλεξε φιλίες που σε κάνουν να γελάς, να νιώθεις ασφάλεια και να θυμάσαι ποιος πραγματικά είσαι. Οι υγιείς σχέσεις δεν δημιουργούν δράμα — δημιουργούν ηρεμία.

Δείτε πώς μπορούν να μεταμορφώσουν το σπίτι σας

Πριν πετάξετε τις φλούδες μανταρινιού στα σκουπίδια, ίσως αξίζει να το ξανασκεφτείτε. Αυτό που φαίνεται σαν απλό απορρίμμα κουζίνας μπορεί στην πραγματικότητα να γίνει μια φυσική, αναζωογονητική προσθήκη στο σπίτι σας—και μάλιστα χωρίς σχεδόν καμία προσπάθεια.

Με το ζωηρό τους χρώμα και το απαλό άρωμα εσπεριδοειδών, οι φλούδες μανταρινιού προσφέρουν έναν εύκολο τρόπο να φρεσκάρετε τον χώρο σας χωρίς να βασίζεστε σε τεχνητά προϊόντα.

Ένας φυσικός τρόπος να φρεσκάρετε τον χώρο σας

Ένα από τα πιο απλά κόλπα; Αφήστε τις φλούδες να στεγνώσουν φυσικά.

Τοποθετήστε τις σε ένα ηλιόλουστο περβάζι ή κοντά σε μια ζεστή επιφάνεια, όπως καλοριφέρ ή φούρνο. Καθώς στεγνώνουν, απελευθερώνουν σταδιακά ένα ελαφρύ, καθαρό άρωμα εσπεριδοειδών που βοηθά στη μείωση των δυσάρεστων ή στάσιμων οσμών.

Σε αντίθεση με τα έντονα αποσμητικά χώρου, το άρωμα είναι διακριτικό—δημιουργώντας μια αίσθηση φρεσκάδας, ηρεμίας και φιλοξενίας χωρίς να γίνεται υπερβολικό.

Φρεσκάρετε συρτάρια, ντουλάπες και λευκά είδη

Μόλις στεγνώσουν πλήρως, οι φλούδες μανταρινιού μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν με μικρούς αλλά αποτελεσματικούς τρόπους μέσα στο σπίτι.

Δοκιμάστε να τις τοποθετήσετε σε:

• Συρτάρια

• Ντουλάπες

• Κουτιά αποθήκευσης

Θα αφήσουν ένα απαλό άρωμα που κάνει τα ρούχα και τα λευκά είδη να φαίνονται πιο φρέσκα κάθε φορά που τα χρησιμοποιείτε. Είναι μια απλή πινελιά, αλλά προσθέτει μια ευχάριστη αίσθηση άνεσης στην καθημερινότητα.

Ένα απλό ενισχυτικό για τα ροφήματα

Οι φλούδες μανταρινιού δεν είναι χρήσιμες μόνο στο σπίτι—μπορούν να αναβαθμίσουν και τη ρουτίνα της κουζίνας σας.

Προσθέστε λίγες αποξηραμένες φλούδες σε ζεστό νερό ή τσάι για μια ήπια γεύση εσπεριδοειδών. Είναι ένας εύκολος και φυσικός τρόπος να δώσετε κάτι παραπάνω στο ρόφημά σας χωρίς επιπλέον υλικά.

Ένα μικρό βήμα προς ένα πιο βιώσιμο σπίτι

Η επαναχρησιμοποίηση των φλούδων μανταρινιού είναι επίσης ένας εξαιρετικός τρόπος να μειώσετε τα απορρίμματα και να κάνετε πιο συνειδητές επιλογές. Αντί να πετάτε κάτι χρήσιμο, του δίνετε έναν δεύτερο σκοπό.

Αυτές οι μικρές συνήθειες μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, αλλά με τον καιρό συμβάλλουν στη δημιουργία ενός σπιτιού πιο οργανωμένου, αποδοτικού και φιλικού προς το περιβάλλον—χωρίς επιπλέον κόστος ή προσπάθεια.

Δημιουργώντας μια πιο ήρεμη ατμόσφαιρα

Υπάρχει κάτι στα αρώματα εσπεριδοειδών που αμέσως αναζωογονεί τον χώρο. Ελαφριά και δροσερά, συνδέονται συχνά με καθαριότητα, θετική ενέργεια και ηρεμία.

Ενσωματώνοντας φυσικά στοιχεία όπως οι φλούδες μανταρινιού στο σπίτι σας, δεν φρεσκάρετε απλώς τον αέρα—δημιουργείτε ένα περιβάλλον πιο ισορροπημένο και ευχάριστο για να ζείτε.

Συμπέρασμα

Μερικές φορές, τα πιο απλά πράγματα κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά. Οι φλούδες μανταρινιού μπορεί να φαίνονται μικρές, αλλά με λίγη δημιουργικότητα μπορούν να γίνουν ένα πρακτικό, βιώσιμο και απροσδόκητα ευχάριστο μέρος της καθημερινότητάς σας.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα καθαρίσετε ένα μανταρίνι, μην πετάξετε τη φλούδα—ίσως κρατάτε ήδη στα χέρια σας τον επόμενο φυσικό «αποσμητή» του σπιτιού σας.

Η Χριστίνα Πολίτη «καpφώνει» την Αννα Βίσση: «Αν εγκαταλείπεις ανθρώπους που σου στάθηκαν είναι ηθικό ολίσθημα»

Ισχυρό κλονισμό δέχθηκε η σχέση μεταξύ της Άννας Βίσση και της Χριστίνας Πολίτη οι οποίες υπήρξαν στενές φίλες και κουμπάρες για 30 χρόνια με την κορυφαία τραγουδίστρια μάλιστα να έχει βαφτίσει και τον έναν από τους δύο γιους της δημοσιογράφου τον 19χρονο σήμερα Άλεξ.

Και μπορεί η είδηση να έγινε τώρα γνωστή μετά το unfollow που όπως αποκάλυψε η Τίνα Μεσσαροπούλου έκαναν η μία στην άλλη, ωστόσο με ένα κείμενο στο blog της η Χριστίνα Πολίτη πριν από λίγες μέρες είχε κάνει αναφορά για σχέσεις ζωής που έγιναν οικογένεια και μετά ολοκληρώθηκαν.

Η δημοσιογράφος που όπως είχε τονίσει ο Κώστας Φραγκολιάς, πριν τα unfollow είχε πάει στο καμαρίνι να δει την κουμπάρα της αλλά δεν την άφησαν να μπει μέσα, χωρίς να αναφέρει όνομα μιλάει για προδοσίες, διαγραφές αλλά και για το γεγονός πως οι άνθρωποι ξεχνάνε.

“Υπάρχει κάτι βαθιά αλλοιωμένο στον τρόπο που κινείται σήμερα η λεγόμενη “κοσμική” κοινωνία στην Ελλάδα. Και δεν είναι απλώς η επιφανειακή λατρεία του χρήματος -αυτή υπήρχε πάντα. Είναι η σχεδόν απόλυτη αντικατάσταση της σχέσης από τη χρησιμότητα, της φιλίας από την πρόσβαση, της αλήθειας από τη στρατηγική.

Οι άνθρωποι δεν συνδέονται πια, τοποθετούνται. Δεν συναντιούνται για να μοιραστούν, αλλά για να καταγραφούν ο ένας δίπλα στον άλλον, σαν στιγμιότυπα ενός αόρατου καταλόγου αξίας. Και αυτή η αξία δεν έχει πια καμία σχέση με το ήθος, το ταλέντο, την πορεία ή τη μνήμη. Μετριέται αλλού. Σε τραπέζια, σε προσκλήσεις, σε συνεργασίες που αλλάζουν χέρια με την ίδια ευκολία που αλλάζουν και οι παρέες.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η υποκρισία — είναι η κανονικοποίησή της. Το να μιλάς με κάποιον και την ίδια στιγμή να τον υπονομεύεις, το να χαμογελάς μπροστά του και να τον ακυρώνεις πίσω του, το να εγκαταλείπεις ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα σου για χρόνια, δεν θεωρείται πια ηθικό ολίσθημα. Θεωρείται σχεδόν… δεξιότητα. Ένας τρόπος επιβίωσης σε ένα περιβάλλον όπου η πίστη εκλαμβάνεται ως αδυναμία και η συνέπεια ως έλλειψη ευελιξίας.

Όλοι βλέπουν τις μετακινήσεις, τις απομακρύνσεις, τις ξαφνικές “αναβαθμίσεις” σχέσεων, τις σιωπηλές διαγραφές ανθρώπων που μέχρι χθες ονομάζονταν “οικογένεια”.

Και έτσι, σιγά σιγά, δημιουργείται ένα τοπίο όπου όλοι γνωρίζουν — και κανείς δεν μιλά. Όλοι βλέπουν τις μετακινήσεις, τις απομακρύνσεις, τις ξαφνικές “αναβαθμίσεις” σχέσεων, τις σιωπηλές διαγραφές ανθρώπων που μέχρι χθες ονομάζονταν “οικογένεια”. Αλλά επιλέγουν να τις προσπεράσουν, γιατί το κόστος της αλήθειας έχει γίνει μεγαλύτερο από το όφελος της συνύπαρξης. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. Όχι στο ότι κάποιοι προδίδουν. Αλλά στο ότι οι υπόλοιποι το αποδέχονται ως φυσική εξέλιξη.

Μια κοινωνία που μαθαίνει να ανταλλάσσει τους ανθρώπους της τόσο εύκολα, χάνει σταδιακά την ικανότητα να αναγνωρίζει τι έχει πραγματική αξία. Γιατί η αξία δεν είναι ποτέ αυτό που αποκτάς γρήγορα, αλλά αυτό που επιλέγεις να κρατήσεις όταν δεν σε συμφέρει. Κάποτε, η έννοια του “κύκλου” σήμαινε κάτι πιο ουσιαστικό από μια λίστα προσκεκλημένων. Σήμαινε συνέχεια, εμπιστοσύνη, κοινή διαδρομή” έγραψε και συμπλήρωσε:

“Σήμερα, μοιάζει περισσότερο με ένα ρευστό σχήμα που αλλάζει μορφή ανάλογα με το ποιος έχει τη μεγαλύτερη επιρροή τη δεδομένη στιγμή. Και μέσα σε όλο αυτό, το πιο αθόρυβο — αλλά και το πιο ηχηρό — σύμπτωμα είναι η απουσία ντροπής. Όχι της επιφανειακής, κοινωνικής ντροπής. Αλλά εκείνης της εσωτερικής, που σε σταματάει πριν μικρύνεις κάποιον που σε στήριξε, πριν διαγράψεις μια ιστορία, πριν αντικαταστήσεις μια σχέση με μια ευκαιρία. Όταν αυτή η ντροπή εκλείπει, δεν έχουμε απλώς αλλαγή εποχής. Έχουμε αλλαγή χαρακτήρα. Και τότε, το ερώτημα δεν είναι ποιος έμεινε και ποιος έφυγε. Είναι αν, μέσα σε αυτή τη διαρκή ανακύκλωση προσώπων και ρόλων, υπάρχει ακόμη χώρος για κάτι αληθινό, ή αν έχουμε πλέον συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι όλα είναι προσωρινά, ανταλλάξιμα και, τελικά, αδιάφορα.

Γιατί στο τέλος, μια κοινωνία δεν αποκαλύπτεται από το πώς ανεβάζει τους ανθρώπους της, αλλά από το πώς τους ξεχνά”.