Η Δήμητρα Ματσούκα παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό OK! και τον δημοσιογράφο, Μιχάλη Ροδόπουλο.
Η γνωστή ηθοποιός, μεταξύ άλλων, μίλησε για τη σχέση της με τον Πέτρο Κόκκαλη, για τη γνωριμία τους, αλλά και για το πώς βλέπει τον εαυτό της μεγαλώνοντας.
Γνωριστήκατε τυχαία, όπως έχεις πει, με τον Πέτρο σε μια οικολογική εκδήλωση στο Πάρκο Αντώνη Τρίτση. Πότε ήταν;
Τον Νοέμβριο του 2016. Είχα πάει με μια φίλη μου και την 9χρονη κόρη της σε μια εκδήλωση της Οργάνωσης Γη, της οποίας είναι ιδρυτικό μέλος ο Πέτρος. Είχαν εκπαιδευτικά προγράμματα περιβαλλοντικού χαρακτήρα εκεί για σχολεία, συλλογική κουζίνα όπου έτρωγαν, έδειχναν στα παιδιά καλλιέργειες, ντοματάκια, ραπανάκια… και σε έναν πάγκο της λαϊκής που είχαν στήσει με μικροπαραγωγούς τον είδα πρώτη εγώ.
Άρα ισχύει αυτό που λένε ότι η γυναίκα επιλέγει.
Εγώ την ακούω σοβαρά αυτή τη θεωρία, απλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί πως θα προσεγγίσω κάποιον, γιατί συνήθως με προσέγγιζαν. Με τον Πέτρο δεν συνέβη αυτό. Τον πλησίασα πρώτη εγώ, τα υπόλοιπα ήρθαν όμορφα και αβίαστα. Είχα μάθει να κάνουν την πρώτη κίνηση και όχι να την κάνω εγώ, αλλά δεν είχε συμβεί ποτέ να μου αρέσει κάποιος τόσο πολύ με την πρώτη ματιά. Δεν είχα ποτέ αισθανθεί ότι θα βρισκόταν ο άνθρωπος που θα είναι όπως ακριβώς επιθυμούσα.
Τι σε γοητεύει στον Πέτρο;
«Στην αρχή η εμφάνισή του, η φωνή του. Τον φωνάζω Τζιμ Μόρισον γιατί του αρέσουν οι Doors και χορεύει πολύ ωραία σαν εκείνον. Γελάει με αυτό, με θεωρεί λίγο τρελή. Πολύ σύντομα εκτίμησα την παιδεία του, την ευφυΐα του, την καλή του καρδιά. Έχει μια σπάνια ικανότητα να βλέπει την ουσία, μια απλότητα που μου αρέσει πάρα πολύ. Οι συνήθειές του με ευχαριστούν, σχεδόν με συγκινούν. Ο τρόπος που έχει επιλέξει να ζει ιδιωτικά, αλλά και αυτό που επιλέγει να δείχνει έξω είναι ενδεικτικά της ποιότητάς του. Δυσφορώ με όλα αυτά τα ξενοδοχεία, τις πισίνες, τα φαγητά, τα ακριβά ρούχα που κοινοποιούν στα social media».
Γιατί;
Με ενοχλεί η επίδειξη του πλούτου, γιατί πάντα σκέφτομαι ότι υπάρχει τόσος κόσμος εκεί έξω που υποφέρει, που ζει δύσκολα με έναν βασικό μισθό. Βεβαίως και είμαστε ελεύθεροι οι άνθρωποι να ζούμε όπως θέλουμε, όμως επιβάλλεται και λίγη ενσυναίσθηση.
Δεν νιώθεις ότι έχει άλλη οικονομική βάση από εκείνον;
Δεν με απασχολεί καθόλου μια τέτοια σκέψη. Έχω την πεποίθηση ότι η ζωή είναι πιο ωραία όταν δεν τη μετράμε με τα μηδενικά του τραπεζικού μας λογαριασμού. Έτσι και αλλιώς, επειδή ξέρω τον εαυτό μου, μπορώ να ζήσω πολύ εύκολα, όπως όλοι μας, με πολλά χρήματα, αλλά μπορώ αποδεδειγμένα και με τα λίγα. Και μάλιστα συχνά, σε περίπτωση που έχω χρήματα, μπορεί να επιλέξω να πάω με μια σκηνή, ας πούμε, στην Ανάφη.
Σε απασχολεί ο χρόνος που περνάει;
Σκέφτομαι ότι περνάει και δεν θα μπορώ να παίξω ρόλους που δεν έχω προλάβει. Αυτό που μου συνέβη όμως σε αυτή τη δεκαετία μετά τα 40 ήταν ό,τι πιο ωραίο μου έχει συμβεί σε όλους τους τομείς της ζωής μου. Και είναι κρίμα που και στην ελληνική μυθοπλασία οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι είναι σε αυτή τη δεκαετία των 20 μέχρι 30 και κάτι. Λες και μετά σταματάει η ζωή και ο έρωτας για τις γυναίκες. Τέλος πάντων, εγώ τον έρωτα της ζωής μου τον γνώρισα μετά τα 40 μου, και δεν είμαι η μόνη που στις πρώτες δεκαετίες της ζωής της όλα ήταν μπερδεμένα, αν όχι χλιαρά, σε σχέση με τα μετέπειτα χρόνια.
Αποφεύγεις να λες την ηλικία σου;
Όχι, είναι τόσο γνωστή, είναι γραμμένη στο Ίντερνετ, μπορεί εύκολα να τη βρει κάποιος στο Wikipedia. Όμως είναι ευκαιρία να ξεκαθαρίσω ότι δεν είμαι 1,65 όπως γράφουν εκεί, αλλά 1,72. Ευτυχώς, προς το παρόν έστω, δεν έχω μπει στη διαδικασία να σκέφτομαι την ηλικία μου με άγχος, να κάνω πράγματα, ούτε να προσέχω πόσο τρώω ή πόσο γυμνάζομαι ή να έχω μακιγιάζ και μαλλιά στην τρίχα και όλα αυτά. Παραμένω έτσι όπως ήμουν πάντα, συνήθως με μια αλογοουρά και άβαφη, με αυτοπεποίθηση μάλλον για ό,τι μου έδωσε η φύση.
