Αυτή την φορά ο γνωστός σκιτσογράφος σχολιάζει την συνέντευξη της συντρόφου του πρωθυπουργού Μπέτυς Μπαζιάνα και πιο συγκεκριμένη την φράση της ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία».

Αυτή την φορά ο γνωστός σκιτσογράφος σχολιάζει την συνέντευξη της συντρόφου του πρωθυπουργού Μπέτυς Μπαζιάνα και πιο συγκεκριμένη την φράση της ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την κυβέρνηση αλλά δεν πήρε την εξουσία».

Την κατάσταση στην Ελλάδα περιγράφει σε σκίτσο του το περιοδικό Economist.
Σε αυτό εμφανίζεται ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να χτυπά θυμωμένα τα πόδια του πάνω σε μια γέφυρα η οποία σχηματίζει τη λέξη «trust», που σημαίνει «εμπιστοσύνη». Πίσω του βρίσκεται ο ελληνικός λαός, ενώ μπροστά του στην άλλη άκρη της γέφυρας κάθονται οι πιστωτές. Ο κ. Τσίπρας παρουσιάζεται να πατά δυνατά και θυμωμένα τα πόδια του πάνω στη γέφυρα. Όσο περισσότερο πατά τόσο καταρρέει η «εμπιστοσύνη» .
Τότε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ συμβουλεύει τον έλληνα πρωθυπουργό:
«Δεν θα συνέχιζα να χτυπώ τα πόδια μου αν ήσουν εσύ».

Το ένα χέρι ανήκει στην ΕΕ. Το άλλο στην Ελλάδα. Τα δύο μαζί συναντιούνται σε μια χειραψία που υποδηλώνει συμφωνία.
Ως εδώ καλά. Μόνο που ανάμεσα σε αυτά τα δύο ευμεγέθη χέρια συνθλίβονται άνθρωποι που με όψη απόκοσμη προσπαθούν να ξεφύγουν και να αναπνεύσουν.
Αυτό είναι το σκίτσο της βρετανικής εφημερίδας Independent για τη συμφωνία της Ελλάδας με τους δανειστές της. Άνευ περαιτέρω σχολίων – άλλωστε και το σκίτσο έχει μόνο μια λέξη: deal (συμφωνία).
DEAL…

Οι σκιτσογράφοι πολλές φορές αποτυπώνουν με τρόπο συγκλονιστικό την επικαιρότητα. Τις τελευταίες ημέρες ολόκληρος ο πλανήτης κινείται στο ρυθμό δύο γεγονότων. Από τη μία η αγωνία για την τύχη των εγκλωβισμένων παιδιών στην Ταϊλάνδη και από την άλλη η τρελή φιέστα του Μουντιάλ. Ενας ταλαντούχος σκιτσογράφος συνδύασε αυτές τις δύο ειδήσεις με έναν πολύ συγκινητικό τρόπο.
Σκίτσαρε έναν δύτη να κάνει κάτι που όλοι θα θέλαμε να δούμε. Να δίνει το Παγκόσμιο Κύπελλο στα εγκλωβισμένα παιδάκια της Ταϊλάνδης. Γιατί όποια ομάδα και αν υποστηρίζει κανείς στο Μουντιάλ, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η αγαπημένη όλων είναι εκείνα τα παιδιά που βρέθηκαν σε ένα δαιδαλώδες σπήλαιο στην Ταϊλάνδη δείχνοντας θάρρος, υπομονή και ελπίδα.
Δείτε το σκίτσο:

Δείτε και άλλα σκίτσα:
Not all superheroes wear capes; some wear scuba tanks..? #ThaiCaveRescue pic.twitter.com/k3DTyKuWKJ
— Good heart bad mouth ?? (@Drehkz) July 8, 2018
We’re all with you❤️#ThaiCaveRescue pic.twitter.com/AfWcKrmJAC
— َ (@Nawayeri) July 8, 2018
Yes you are! Praying so hard for the boys, their rescuers, and families. #ThailandCaveRescue #ThaiCaveRescue pic.twitter.com/Zv5CgCDgS7
— Monica Pilcher (@monicapi1984) July 8, 2018
Narongsak Osottanakorn, who has been leading the #ThaiCaveRescue operation, confirmed that 18 divers had gone in to get the boys.
"This is D-Day," he said. "The boys are ready to face any challenges."#พาทีมหมูป่ากลับบ้าน #ถ้ำหลวง #hoping ? #GodSpeedhttps://t.co/mDt2YaxJei pic.twitter.com/NzO7dJQiV1
— ??Curtis S. Chin (@CurtisSChin) July 8, 2018
Ο δημοσιογράφος Πέτρος Νάζος, βέρος Μυκονιάτης, που ζει πλέον όλο τον χρόνο στο νησί των Ανέμων, πρωτοστατεί στην μάχη για την βελτίωση του οδικού δικτύου της Μυκόνου και την μείωση των τροχαίων ατυχημάτων που το καλοκαίρι αποτελούν καθημερινό φαινόμενο.
Στο πλαίσιο αυτού του αγώνα που δίνει, απευθύνθηκε στην Teesney, μια βραβευμένη ομάδα από Έλληνες σχεδιαστές και εικονογράφους, με επικεφαλής τους Μίλτο Θεοδωρίδη και Νικόλα Στεφαδούρο, η οποία ειδικεύεται στα κόμικς. Σκοπός, η δημιουργία ενός σκίτσου για την κατάσταση που βιώνουν όλοι όσοι κινούνται στο οδικό δίκτυο της Μυκόνου.
Έτσι το δημιουργικό team, το οποίο δείχνει ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση σε κοινωνικά θέματα, έφτιαξε ένα καρέ που αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο την σκληρή πραγματικότητα στους δρόμους του νησιού.
Στο σκίτσο αυτό, ο Χάρος έχει αναλάβει τον ρόλο του τροχονόμου δίπλα σε ένα εικονοστάσι. Στην γουρούνα επιβαίνουν τρεις μεθυσμένοι τουρίστες που κανένας τους δεν φοράει κράνος.
Η ταμπέλα είναι στραβή και ο δρόμος γεμάτος λακούβες. Αυτό που όλοι ευελπιστούν είναι να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι ώστε να αλλάξει σύντομα η θλιβερή εικόνα. Ήδη ο Δήμος Μυκόνου έχει προκηρύξει ηλεκτρονικό διαγωνισμό για την συντήρηση και αποκατάσταση του οδικού δικτύου. Οψόμεθα.
Δείτε το βίντεο
Μέσα από την πένα τους οι σκιτσοράφοι λένε την πιο σκληρή αλήθεια χωρίς να χρησιμοποιήσουν λέξεις. Αυτό έκανε και ο Γιάννης Αντωνόπουλος αποτυπώνοντας την θλιβερή πραγματικότητα που ζούμε.
Στο σκίτσο του φαίνεται ο Παπά-Στράτης Δήμου ή αλλιώς ο «Καλός Σαμαρείοτης», όπως τον χαρακτήριζε η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, να κουβαλά στα χέρια του τον Αϊλάν Κουρντί, το μικρό προσφυγόπουλο, που ξεβράστηκε νεκρό στις τουρκικές ακτές. Πίσω τους χιλιάδες άλλα μικρά παιδιά, που έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθεια τους να σωθούν από τις εχθροπραξίες.
Ο Παπα-Στράτης ήταν εκείνος που ίδρυσε την «Αγκαλιά» και βοηθούσε χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, ώστε να έχουν ένα ανθρώπινο μέλλον.
Μόλις στα 57 του χρόνια έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας σπουδαία παρακαταθήκη αλλυλεγγυής και ανιδιοτέλειας.

Πηγή:
“Θέλω να σας πω ότι οι άνθρωποι του κόσμου, οι άνθρωποι του πολέμου, τα παιδιά που αναζητούν την ελπίδα είναι αδέρφια μα…
Posted by John Antóno on Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015
Με ένα σκίτσο τους οι «The Times» αποτυπώνουν αυτό ακριβώς που διαδραματίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ-Τουρκίας. Το «μακρύ» χέρι του Ερντογάν ζητά χρήματα από την Ενωση σε αντάλλαγμα για τους πρόσφυγες.
Σε αυτό, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάθεται επάνω σε θρόνο και γεμάτος άνεση και αυτοπεποίθηση απλώνει το μακρύ του χέρι, «το χέρι βοηθείας», που σημειώνει και το σκίτσο προς το καράβι της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που βρίσκονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ φαίνεται να κρατά τσουβάλια με χρήματα και να του τα παραδίδει.
Στη στεριά, πίσω από τον Ερντογάν σκοτεινοί και απελπισμένοι οι πρόσφυγες βλέπουν τι εκτυλίσσεται μπροστά τους.

Πηγή: iefimerida.gr
Έγινε στάχτη το ευρώ στα χέρια της.
Κρατάει το ευρώ στα χέρια της κι αυτό διαλύεται, γίνεται στάχτη. Σαν γροθιά το σκίτσο της βρετανικής Telegraph για την Μέρκελ μιλάει από μόνο του….

Ένα σκίτσο κάνει θραύση στα social media αυτές τις ώρες μετά την επίθεση στην Βιέννη από τρομοκράτες. Το σκίτσο δείχνει την Ευρώπη να κλοτσάει… τους φανατικούς ισλαμιστές έξω από την Ευρώπη.
Να σημειωθεί ότι εκεί που προσγειώνονται είναι η… Τουρκία.
Δείτε το σκίτσο:
#Vienna#ViennaAttack
Kick them out!!! pic.twitter.com/abJfz2URsv— Χάνω Μέρες??????☦️ (@xanwmeress) November 2, 2020
Το σκίτσο από το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων αφιερωμένο στη “μάνα του στρατιώτη” είναι πάρα πολύ επιτυχημένο και εύστοχο. Αποτυπώνει απολύτως την πραγματικότητα! Η Ελληνίδα μάνα αν είναι δυνατόν θέλει να περάσει την πύλη του Κέντρου Νεοσυλλέκτων μαζί με τον “κανακάρη” της.
Όσοι έχουμε σχέση με τον χώρο της Άμυνας γνωρίζουμε καλά αυτή τη πραγματικότητα. Ένας από τους βασικούς “τροφοδότες” των “κοινωνικών αιτημάτων” στο στράτευμα είναι κι αυτή η Ελληνίδα μάνα!
Οι δημοσιογράφοι του αμυντικού ρεπορτάζ είμαστε κι εμείς “φορείς του ιού του ρουσφετιού”,μην κρυβόμαστε. Σας βεβαιώνουμε ότι κάποιες φορές προσπαθήσαμε να αντισταθούμε στα “αιτήματα” όχι γιατί είμαστε “άγιοι και αμόλυντοι”,αλλά επειδή δεν είναι πάντα εύκολο να “διεκπεραιώνεις” όσα σου ζητάνε.
Κανείς ,ποτέ όμως δεν μπόρεσε να τα βγάλει πέρα με μάνα στρατιώτη! Μ΄ αυτή τη κλασική Ελληνίδα μάνα που είναι βέβαιη ότι το στρατιωτικό αμπέχωνο δεν είναι αρκετό για να προστατεύσει τον γιό της από το κρύωμα! Μόνο η δική της ζακέτα μπορεί!
Γενιά με γενιά ζήσαμε το φαινόμενο της κυριαρχίας της Ελληνίδας μάνας στο θέμα θητεία. Τα …παλιά τα χρόνια τουλάχιστον έπαιρναν τηλέφωνα οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι. Οι “πιτσιρικάδες” πήγαιναν μόνοι τους στην στρατολογία για να ρωτήσουν για την αναβολή τους. Μόνοι έψαχναν να βρουν …το βύσμα. Με τα χρόνια οι μανάδες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους! Οι στρατολογίες “γεμίζουν” πλέον από μανάδες. Και τις “επαφές” με τα βύσματα τις αναλαμβάνουν προσωπικά. Είναι αδύνατον να γλιτώσεις από την πίεση της μάνας.
Έχουμε ζήσει αυτά τα χρόνια περιπτώσεις που η μητέρα ζητά με ένταση μετάθεση στην Αθήνα -όσο πιο κοντά στο σπίτι- και το παιδί έχει δηλώσει να πάει Κύπρο! Σε ορισμένες περιπτώσεις η ΕΛΔΥΚ είναι παιχνιδάκι μπροστά στο “θεριό μάνα”!
Όλα αυτά κατανοητά ως ένα βαθμό. Θα πρέπει όμως σιγά σιγά να τα αφήσουμε πίσω. Οι νέοι που παρουσιάζονται για τη θητεία τους ,πολύ γρήγορα προσαρμόζονται. Και οσο κι αν ακούγεται παράδοξο ή πολλοί αρνούνται να το παραδεχτούν , όταν πλησιάζει η ώρα να πάρουν απολυτήριο ,τους πιάνει μια μελαγχολία!
Γιατί κατανοούν ότι τα πραγματικά δύσκολα αρχίζουν μόλις περάσουν τη πύλη του στρατοπέδου με το απολυτήριο στα χέρια.
Όπως και να ΄χει να ΄ναι καλά τα παιδιά από το Δίκτυο Σπάρτακος με το σκίτσο τους. Στέλνουν σωστό μήνυμα.
