Νένα Χρονοπούλου: Η γνωστή ηθοποιός όπως πιθανός και να ξέρετε έχει δημιουργήσει ένα χώρο για παιδιά με αναπηρία το “4amea”. Εκεί λοιπόν σήμερα την συνάντησε ο τηλεοπτικός φακός του “Πρωινό μας” και συγκεκριμένα η Κατερίνα Νινιού. Στα όσα είπε εκεί , δεν έλλειψε η αναφορά στον γιο της αλλά και τις άσχημες συμπεριφορές που έχει βιώσει και την έχουν πληγώσει αρκετά.
Νένα Χρονοπούλου : Τα όσα δήλωσε
«Έχω πει ευτυχώς σε εμένα. Δεν μπορούν να νιώσουν το μπούλινγκ όλα τα παιδιά. Το μπούλινγκ το εισπράττει πρώτα ο γονιός. Όταν είναι μικρό το παιδάκι και σε κοιτούν με απέχθεια και με αηδία πολλές φορές, δεν μπορείς να φανταστείς τι συναισθήματα μπορείς να γεμίσεις από έναν άνθρωπο που κοιτά το παιδί σου με αηδία. Εγώ γίνομαι πολύ κακό παιδί σε αυτές τις περιπτώσεις, δεν είμαι καθόλου ευγενής» δήλωσε η γνωστή ελληνίδα ηθοποιός .
«Από την μέρα που αποφάσισα να γίνω μητέρα, ήθελα να μεγαλώσω εγώ το μωρό μου. Ήθελα να το θηλάσω. Όταν ήταν στην θερμοκοιτίδα -γιατί έμεινε 5 μήνες- έλεγα κοίταξε να δεις που δεν θα το χαρώ σαν μωρό. Που να ήξερα ότι θα μείνει για πάντα μωρό» συμπλήρωσε αρκετά συγκινημένη η Νένα Χρονοπούλου.
Ακόμα , χαρακτηριστικά είπε : «Η γιορτή της μητέρας είναι κινητή. Λέμε για την γιορτή της μητέρας του παιδιού με αναπηρία να γίνει σταθερή κάθε 14 Μαϊου. Έχω βγάλει κι ένα ψήφισμα για να τιμήσομε αυτήν την μητέρα που δεν θα δει το παιδί της να παντρεύεται, το γιο της να πηγαίνει φαντάρο, δεν θα έχει αγκαλιά εγγόνια, δεν θα ακούσει ποτέ το γιαγιά ή πεθερά. Όσο άσχημο κι αν ακούγεται για κάποιους, για κάποιους από εμάς θα είναι ευλογία να το ακούσουμε. Τουλάχιστον ας ακούσει την δική της γιορτή, όπως θα της άξιζε».
“Δεν ανέχομαι από κανέναν να προσπαθεί να μου γκρεμίζει αυτά τα όνειρα και την αγάπη μου για το θέατρο”
To «Κατερινιώ» υποδύεται η Μαρία Κορινθίου στη θεατρική μεταφορά του έργου «Η νεράιδα και το παλικάρι», έναν ρόλο που έχουμε όλοι συνδέσει με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Μιλώντας στην εκπομπή Τι λέει; και τον Οδυσσέα Μητσόπουλο, η ηθοποιός δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
«Αξίζει να συγκινείσαι. Το σίγουρο είναι πως ότι κάνω το κάνω μόνη μου, με πολλή αγάπη και πάθος και δεν ανέχομαι από κανέναν να προσπαθεί να μου γκρεμίζει αυτά τα όνειρα και την αγάπη μου για το θέατρο.
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη, επειδή ακόμα υπάρχει για όλους μας, έχει παίξει εδώ μέσα κι έχει πολύ μεγάλο βάρος. Για όλους μας είναι πολύ σημαντική. Αυτό που ήθελα εγώ να κάνω ήταν να σεβαστώ το δημιούργημά της», είπε η Μαρία Κορινθίου.
Δάκρυσαν από συγκίνηση πολλά μάτια στο γήπεδο της Λεωφόρου βλέποντας τον Σπύρο Μαραγκό να βραβεύεται, μαζί με τον Γιόζεφ Βάντσικ, για την προσφορά του στον Παναθηναϊκό.
Στα 55 χρόνια του, ο άλλοτε αέρινος ποδοσφαιριστής είναι καθηλωμένος σε κορατσάκι εξ αιτίας ενός αυτοάνοσου νοσήματος που τον ταλαιπωρεί τα τελευταία χρόνια.
Ο Μαραγκός αποτελεί κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου. Δεν είναι μόνο τα επτά χρόνια της προσφοράς του ως ποδοσφαιριστής (1989-96 με 199 αγώνες πρωταθλήματος και 17 γκολ), αλλά και η παρουσία του επί σειρά ετών στο προπονητικό τιμ της ομάδας που διακόπηκε αναπάντεχα με το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει.
«Εμαθα να χαμογελάω». Η φράση αυτή της κυρίας Αλεξάνδρας, οικονομικής μετανάστριας από την Ουκρανία τα τελευταία 22 και πλέον χρόνια, προκαλεί συγκίνηση.
Μια γυναίκα που σήμερα βιώνει από την δεύτερη πατρίδα της, την Ελλάδα, τον πόλεμο στην κανονική της πατρίδα, που κλαίει για τους συγγενείς τους, που κάνει τα πάντα για να τους βοηθήσει.
Και που ευχαριστεί μέσα από την καρδιά της τους Ελληνες γιατί την αγάπησαν και τη δέχθηκαν με τόση θέρμη.
Το γεύμα στο ουκρανικό bistro 67 στην περιοχή των Εξαρχείων, είχε προετοιμαστεί από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
«Θέλουμε να κλείσουμε ένα τραπέζι για 10 άτομα. Είμαστε από μια εταιρεία», είπαν στην κυρία Αλεξάνδρα από την Προεδρία, θέλοντας να κρύψουν το γεγονός ότι η Πρόεδρος θα πήγαινε στο μικρό, αλλά τόσο ζεστό μαγαζί τους.
Η παρέα από δημοσιογράφους υποδέχθηκε την κ. Σακελλαροπούλου, και τα πρώτα πιάτα με μεζεδάκια με ουκρανική συνταγή, είχαν αρχίσει να φτάνουν.
Αλλά και μια παραδοσιακή σούπα από τη χώρα που σήμερα συνθλίβεται από τον ρωσικό στρατό. Όλα με συνταγή της γιαγιάς, όλα φτιαγμένα με αγάπη από την κ. Αλεξάνδρα και τα παιδιά της.
Η συζήτηση με την Πρόεδρο περιστράφηκε, όπως ήταν φυσικό, γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Και στη βοήθεια που μπορεί να προσφέρει η χώρα μας στους χιλιάδες πρόσφυγες, αλλά και σε όσους μένουν στις εμπόλεμες ζώνες.
Η κ. Σακελλαροπούλου θα πάει την Τετάρτη το πρωί σε ένα ουκρανικό σχολείο στην Αθήνα. Είναι το Ουκρανικό Πολιτιστικό και Μορφωτικό Κέντρο «Μπερεγίνια». Εκεί όπου κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο γίνονται μαθήματα σε παιδιά από την Ουκρανία που μένουν χρόνια στη χώρα μας. Αλλά που πλέον δυστυχώς, καλείται να φιλοξενήσει 30 από τα «παιδιά του πολέμου».
Η συμβολική παρουσία της κ. Σακελλαροπούλου εντάσσεται στις διαρκείς προσπάθειες της Προεδρίας να βοηθήσει όσο μπορεί τους απλούς ανθρώπους που είναι τα θύματα ενός ακόμη βάρβαρου πολέμου.
Κι όχι μόνο τους ανθρώπους, αφού γίνονται προσπάθειες για να φιλοξενηθούν και τα εκατοντάδες κατοικίδια, γάτες και σκυλάκια, που πήραν μαζί οι ιδιοκτήτες τους για να γλιτώσουν από τη λαίλαπα του πολέμου.
Το γεύμα με την Πρόεδρο συνεχιζόταν σε πολύ ζεστό κλίμα, με τις ουκρανικές γεύσεις να κάνουν ακόμη πιο οικογενειακή την ατμόσφαιρα.
Όταν στην παρέα ήρθε και η κ. Αλεξάνδρα, η Ουκρανή ιδιοκτήτρια του μικρού αυτού καφέ – μπιστρό. Με άπταιστα ελληνικά, αλλά και με τρεμάμενη φωνή, μας διηγήθηκε τη δική της ιστορία.
Πώς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη της μετά την έκρηξη στο Τσερνόμπιλ. Πώς έφτασε στην πατρίδα μας, πώς μεγάλωσε τα παιδιά της με άπειρες ώρες δουλειάς και με αξιοπρέπεια πρωτοφανή.
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ έναν εργοδότη μου στο Διόνυσο που φύλαγα τα παιδιά του. Μου είπε ‘’Πάρε χρήματα και φέρε τα παιδιά σου να μεγαλώσουν με τα δικά μου. Δύο εσύ και δύο εμείς, θα έχουμε τέσσερα παιδιά’’.
Πάντα μου έλεγε: ‘’Εφαγαν τα παιδιά’’. Κι εγώ όταν του απαντούσα ότι έφαγαν εννοώντας τα δικά του παιδιά, μου έλεγε: ‘’Για τα δικά σου παιδιά ρωτώ αν έφαγαν, αυτά έχουν ανάγκη. Και όλα με φωνάζαν ‘’μάμα».
Η κ. Αλεξάνδρα συνέχιζε να μιλά για την Ελλάδα με τόση αγάπη. «Εδώ έμαθα να χαμογελάω. Εδώ στα Εξάρχεια τα παιδιά μου αισθάνθηκαν πώς είναι η γειτονιά. Εδώ στην Ελλάδα, την πατρίδα της Δημοκρατίας, που βοηθά όσους έχουν ανάγκη, που μπορούμε και μιλάμε ελεύθερα, που μπορούμε και χαμογελάμε.»
Αυτά δεν θα τα ξεχάσω ποτέ, είπε η κυρία Αλεξάνδρα με την Κατερίνα Σακελλαροπούλου να δακρύζει από συγκίνηση και να της λέει: «Παντού υπάρχει το καλό».
Το ζεστό αυτό γεύμα τέλειωσε με παραδοσιακή βότκα και τούρτα της γιαγιάς, και με τις ευχές όλων να τελειώσει ο πόλεμος που ξεσπιτώνει εκατομμύρια Ουκρανούς. Αλλά και με το γλυκό χαμόγελο της ιδιοκτήτριας αυτού του μικρού μαγαζιού στα Εξάρχεια, που επί 10 χρόνια επιβιώνει με τις συνταγές της Ουκρανής γιαγιάς.
Γιατί τελικά το καλό πάντα υπάρχει. Και γιατί υπάρχει και η άλλη πλευρά της Ελλάδας, αυτή της αλληλεγγύης για τον βασανισμένο, απ’ όπου κι αν προέρχεται, για τον πρόσφυγα που ξεσπιτώνεται, για τα μικρά παιδιά που θέλουν να γλιτώσουν από τη φτώχεια ή από τη φρίκη του πολέμου».
Κι ευτυχώς που η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θυμάται ότι υπάρχουν πολλές ουκρανικές καρδιές που χτυπούν δυνατά στην Ελλάδα για τους συγγενείς τους που δοκιμάζονται σε αυτόν τον βάρβαρο πόλεμο.
«Λούστηκα με αυτό το υγρό, το ένιωσα παντού πάνω μου» – Συγκλονίζει η Ιωάννα Παλιοσπύρου
Οι σκηνές που εκτυλίσσονται στο Μικτό ορκωτό δικαστήριο κατά τη διάρκεια της εκδίκασης της υπόθεσης για την επίθεση με το βιτριόλι τον Μάιο του 2020 στην Καλλιθέα, προκαλούν ανατριχίλα και σοκ.
Στο βήμα ανέβηκε για να καταθέσει το θύμα της επίθεσης, η 35χρονη Ιωάννα Παλιοσπύρου, η οποία για πρώτη φορά βρίσκεται στην ίδια αίθουσα με τη γυναίκα που της άλλαξε για πάντα τη ζωή. Την 37χρονη Έφη Κακαράντζουλα (κάθεται με τέσσερις αστυνομικούς), η οποία δεν την κοιτούσε καν την ώρα που κατέθετε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα όσα συνέβησαν.
Μάλιστα, με παροιμιώδη ψυχραιμία, η Ιωάννα λίγο πριν ανέβει στο βήμα, κοίταξε επίμονα την κατηγορούμενη, όταν εκείνη θέλησε να αλλάξει θέση, λέγοντάς της: «Εσύ τι κοιτάς;».
«Λούστηκα με αυτό το υγρό, το ένιωσα παντού πάνω μου»
Και ξεκίνησε να περιγράφει στο δικαστήριο το τι έγινε εκείνη την ημέρα: «Σηκώθηκα για να πάω στη δουλειά μου και ήμουν στην είσοδο της πολυκατοικίας των γραφείων. Πάτησα το κουμπί του ασανσέρ και περίμενα να κατέβει. Κοιτούσα προς το κάτω περιμένοντας. Άκουσα κάποιους θορύβους. Δεν έδωσα σημασία. Σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι η καθαρίστρια ή κάποιος άστεγος. Καθώς περίμενα το ασανσέρ εμφανίστηκε μπροστά μου μια γυναίκα, σήκωσα το βλέμμα και με κοίταξε στα μάτια. Μου έριξε το βιτριόλι που εκείνη τη στιγμή δεν κατάλαβα τι ήταν και έφυγε τρέχοντας. Θέλω να σας πω ότι λούστηκα με αυτό το υγρό, το ένιωσα παντού πάνω μου. Ήμουν παντού στο σώμα μου λουσμένη και κατευθείαν μου ήρθε η μυρωδιά».
«Φώναζα “θεέ μου βοήθησέ με, γιατί μόνο εσύ μπορείς’»
Αυτές οι πρώτες στιγμές μετά την επίθεση είναι βαθιά χαραγμένες στην ψυχή της Ιωάννας, η οποία θυμάται τα πάντα: «Το πρώτο πράγμα ήταν να τρέξω για κάποιο βοήθεια. Θυμήθηκα ότι είχε φαρμακείο δίπλα και έτρεξα προς το φαρμακείο. Οι πόνοι ήταν φρικτοί, δεν έβλεπα καθόλου από το ένα μάτι. Μπήκα μέσα στο φαρμακείο ουρλιάζοντας, οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν τι έλεγα, πανικοβλήθηκαν. Τους έλεγα “βοήθεια, κάποιος μου έριξε κάτι καυστικο, δώστε μου λίγο νερό”. Με πήγαν στο πίσω μέρος του φαρμακείου που υπήρχε ένας νιπτήρας, έριχναν νερό. Τα μαλλιά μου πέφτανε μέσα στον νιπτήρα. Έπιανα το πρόσωπό μου και καταλάβαινα ότι καίγομαι, ότι λιώνω. Από το βλέμμα στα μάτια των ανθρώπων που με κοίταζαν, ένιωθα ότι κάτι χάνω. Κάλεσαν σε βοήθεια το 166. Μου είπανε να βγάλω τα ρούχα μου, γιατί λιώνανε πάνω μου. Εγώ το μόνο που σκεπτόμουν ήταν να μη χάσω τις αισθήσεις μου. Γιατί καταλάβαινα ότι μόνο εγώ μπορούσα να σώσω τον εαυτό μου. Φώναζα “θεέ μου βοήθησέ με, γιατί μόνο εσύ μπορείς’».
«Μια κυρία αναφώνησε “θεέ μου” και κατάλαβα ότι το είπε για μένα…»
Η περιγραφή της Ιωάννας για τις ώρες που ακολούθησαν μετά τη διακομιδή της σε νοσοκομείο είναι σοκαριστική και καθηλωτική: «Θυμάμαι απλά να με βρέχουνε, να ουρλιάζω, να πονάω, να ξανακοιμάμαι, να ξαναξυπνάω, μου έκαναν τομές στο μάτι και στο αυτί. Αυτά, δεν θυμάμαι παραπάνω. Προσπαθούσα απλά να αντέχω, για να μην πονάω. Την επόμενη μέρα με ενημέρωσαν ότι θα διακομιστώ στο “Θριάσιο”».
Η 35χρονη γυναίκα περιέγραψε και μια πολύ χαρακτηριστική στιγμή μέσα στο νοσοκομείο: «Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη διακομιδή μου, επειδή δεν μπορούσα να δω, μπορούσα μόνο να ακούω, θυμάμαι την ώρα που περνούσαν τα φορεία στους διαδρόμους. Μια κυρία αναφώνησε “θεέ μου” και κατάλαβα ότι το είπε για μένα (κλαίει), κατάλαβα ότι η κατάσταση δεν είναι καλή. Κατάλαβα ότι έχω σοβαρά εγκαύματα και απλά παρακαλούσα να επιβιώσω. Μέσα στο νοσοκομείο ήταν η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής μου, έκανα επτά χειρουργεία. Θυμάμαι ότι δεν άντεχα το φως γιατί τα μάτια μου ήταν τραυματισμένα, ακόμα και το φως του δωματίου ήταν επίπονο».
«Για να αντέξω προσπαθούσα να κοροϊδέψω εαυτό μου»
Παρά την ψυχραιμία της, η Ιωάννα περιγράφοντας τα όσα φρικιαστικά έζησε δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.
«Για να αντέξω προσπαθούσα να κοροϊδέψω εαυτό μου. Ότι ζω ένα όνειρο. Το βράδυ, μετά τις 9, αφού πέρασαν όλοι οι γιατροί έλεγα “Ιωάννα θα ξυπνήσεις”. Προσπαθούσα να με πείσω, για να αντέξω, ότι τα όνειρα μου είναι πραγματικά και η πραγματικότητα είναι ο εφιάλτης».
Η Ιωάννα κατέθεσε ακόμα πως η κατηγορούμενη ήθελε να τη σκοτώσει, όπως κατάλαβε από τα στοιχεία των αστυνομικών, ενώ -όπως ανέφερε- την τρομάζει ότι η 37χρονη δεν πτοήθηκε ούτε στιγμή.«Αντί να πει “τι έκανα;”, αυτή βγαίνει και χορεύει πάνω στα τραπέζια. Ακόμη και τώρα δεν ξέρω τα κίνητρα της κατηγορουμένης. Ξέρω, όμως, πως δεν έχει μετανιώσει».
«Σκέφτηκα να δώσω τέλος στη ζωή μου»
Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί καν τι πέρασε αυτή η κοπέλα και τα όσα λέει προκαλούν σοκ. Μάλιστα, αποκάλυψε ότι σκέφτηκε ακόμα και να αυτοκτονήσει: «Θυμάμαι ότι δεν άντεχα το φως γιατί τα μάτια μου ήταν τραυματισμένα, ακόμα και το φως του δωματίου ήταν επίπονο. Σκέφτηκα να δώσω τέλος στη ζωή μου».
«Ρωτούσα, γιατί το έκανε αυτή, τι μου έχει συμβεί»
Όσο ήταν στο νοσοκομείο η αστυνομία που ερευνούσε την υπόθεση την ενημέρωνε και της έλεγε για την κατηγορούμενη: «Για όσα διάστημα ήμουν στο νοσοκομείο έλεγα στους αστυνομικούς ότι δεν έχω πειράξει κανέναν. Προσπαθούσα να τους βοηθήσω, αλλά δε μπορούσα. Δεν πίστευα ότι κάποιος μπορεί να κάνει τέτοιο κακό. Κάποια στιγμή, λοιπόν, μου είπαν ότι είχαν καταλήξει ποιος έκανε την επίθεση. Μου μιλούσαν για τη κατηγορούμενη και μου έλεγαν ότι εκείνη μού επιτέθηκε».
Ένα μεγάλο γιατί έχει μείνει αναπάντητο για την Ιωάννα: «Μαζί με αυτούς προσπαθούσα και εγώ να καταλάβω και να τους βοηθήσω. Αν ισχύει -τους έλεγα- αυτό που μου λέτε, ότι με παρακολουθεί εδώ και 1,5 χρόνο, άρα ξέρει ότι δεν έχω καμία σχέση με αυτόν τον σύντροφο που είχε. Δεν μπορούσαν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα. Δεν ήξερα αν ισχύουν όλα αυτά, γιατί το έκανε αυτή, τι μου έχει συμβεί. Δεν καταλάβαινα και δεν μπορούσαν να μου απαντήσουν».
Δάκρυσε η Εύη Βατίδου για τη “συνομοταξία του τίποτα”: “Ρε συ έχω παιδιά”
Συναισθηματικά φορτισμένη εμφανίστηκε η Εύη Βατίδου στις κάμερες, μετά τα αρνητικά σχόλια που δέχτηκε για τις δηλώσεις της αναφορικά με τις στυλιστικές επιλογές της Δανάης Μπάρκα. Το πρώην μοντέλο είχε απαντήσει σε ερώτηση για το αν είναι καλοντυμένες οι παρουσιάστριες, πως “η Δανάη Μπάρκα δεν μπορεί και να πολυντυθεί. Έχει πάρα πολλά κιλά, οπότε απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό. Απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό, overweight”.
Ο Ανδρέας Μικρούτσικος, σχολιάζοντας αυτή τη δήλωση, χρησιμοποίησε σκληρά λόγια και την ενέταξε στην “συνομοταξία του τίποτα”.
Ρωτήθηκε γι αυτό η Εύη Βατίδου, λέγοντας: “Υπάρχουν άνθρωποι κατά τη δική του (Μικρούτσικου) εκτίμηση που ανήκουν στο τίποτα; Δεν μπορεί να σου ζητάνε να πεις κάποια πράγματα -γιατί εσείς μου το ζητάτε- και στο τέλος να σου κάνουν bullying. Δεν είναι ξεκάθαρο bullying; Είναι ή δεν είναι; Να μας πει τελικά, ποια είναι η συνομοταξία του τίποτα;”, σχολίασε η Εύη Βατίδου σε νέες της δηλώσεις.
“Ρε συ, έχω παιδιά! Δηλαδή εντάξει… μόνο και μόνο για αυτό. Μία μάνα δεν θέλει να ακούνε τα παιδιά της να τη λένε “τίποτα”. Αυτό και το κλείνω”, πρόσθεσε με δυσκολία το πρώην μοντέλο, “λυγίζοντας” ενώπιον των ρεπόρτερ σε κοσμική της έξοδο.
Δάκρυα συγκίνησης από την Χανιώτισσα κολυμβήτρια Άννα Ντουντουνάκη η οποία έγινε η πρώτη Ελληνίδα που κατακτά χρυσό μετάλλιο σε ευρωπαϊκό 25άρας, και η πρώτη που έχει κατακτήσει χρυσό και σε 50άρα πισίνα (το 2021 στα 100μ. πεταλούδα) και σε 25άρα.
Στο Οτοπένι της Ρουμανίας και στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης σε πισίνα 25μ, η Άννα Ντουντουνάκη έγραψε ιστορία: θα επιστρέψει στη πατρίδα με δυο μετάλλια, το χάλκινο στα 100μ πεταλούδα, και τιο ολόχρυσο στα 50μ πεταλούδα.
Η Χανιώτισσα πρωταθλήτρια «μοιράσθηκε» τη πρώτη θέση με την Τέσα Τζίλε από την Ολλανδία, ενώ στη τρίτη θέση έμεινε η Σάρα Γιούνεβικ από τη Σουηδία.
Στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου και την ώρα που γινόταν η ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου, δεν μπορούσε να κρύψει τη συγκίνηση και τα δάκρυά της…
Η Ντουντουνάκη έγινε η πρώτη Ελληνίδα που κατακτά χρυσό μετάλλιο σε ευρωπαϊκό 25άρας, και η πρώτη που έχει κατακτήσει χρυσό και σε 50άρα πισίνα (το 2021 στα 100μ. πεταλούδα) και σε 25άρα.
Τον δικό της προσωπικό Γολγοθά βίωνε τους τελευταίους έξι μήνες η Έλενα Αγαθαγγέλου από τη Λεμεσό, η οποία νίκησε τον καρκίνο και κτύπησε το καμπανάκι του αιματολογικού θαλάμου στο Γενικό Νοσοκομείου Λεμεσού.
Μιλώντας στο SigmaLive η Έλενα ανέφερε ότι η διάγνωση έγινε τον περασμένο Οκτώβριο έπειτα από αρκετούς μήνες αναλύσεων και επισκέψεων σε διάφορους γιατρούς καθώς δεν υπήρχαν εμφανή συμπτώματα.
Όπως ανέφερε διαγνώστηκε με αιματολογικό καρκίνο, ή αλλιώς λέμφωμα, εξηγώντας ότι αυτή η πάθηση πλήττει πολλούς νέους ανθρώπους.
«Οι χημειοθεραπείες κράτησαν για 6 μήνες και τελείωσαν εχτές με τη βοήθεια του Θεού. Το καμπανάκι έγινε δωρεά, μαζί με τον πίνακα μου στο πλάι, όπου αναγράφεται ένα μήνυμα ελπίδας, στον θάλαμο του αιματολογικού στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου και έγιναν οι χημειοθεραπείες» είπε.
Διευκρίνισε ότι ήταν η πρώτη που είχε την χαρά να το χτυπήσει. «Από εδώ και πέρα θα το χτυπάει ο κάθε καρκινοπαθής που τελειώνει τις χημειοθεραπείες του και βγαίνει νικητής κι εύχομαι πραγματικά να μη φύγει ούτε ένας χωρίς να το χτυπήσει. Εύχομαι η δική μου εμπειρία και πορεία να αποτελέσει δύναμη ελπίδας, πάθος για ζωή, θάρρος για αγώνα!»
Συγγενείς και φίλοι χθες επιφύλαξαν μια έκπληξη στην Έλενα καθώς μαζεύτηκαν έξω από το σπίτι της με πανό και μπαλόνια για να γιορτάσουν μαζί της τη νίκη της.
Ο Γιώργος Παπαδάκης αναφέρθηκε στην αδερφή του, Μαρία, που είχε σύνδρομο Down, το Σάββατο 30 Δεκεμβρίου.
Ο δημοσιογράφος ήταν καλεσμένος στην εκπομπή «I Love Σου Κου» και βούρκωσε, όσο μιλούσε για την αδερφή του, αλλά και την απώλεια του αδερφού του.
«Το Μαράκι με σύνδρομο Down ήταν ένα μεγάλο… Έχω 11 χρόνια διαφορά. Είδες; Έχω…» είπε ο Γιώργος Παπαδάκης και διέκοψε για μερικά δευτερόλεπτα.
Συνέχισε, περιγράφοντας ότι: «Ήταν πολύ δύσκολο για εμένα. Πέθαναν οι γονείς μου και το Μαράκι έμεινε να προστατεύεται από εμένα και τον Μάρκο, τον αδερφό μου. Ξαφνικά στα 49 του πέθανε και ο Μάρκος. Το Μαράκι είχε φοβερή αδυναμία και στους δυο μας. Έπρεπε να το διαχειριστώ αυτό το πράγμα. Με ρωτούσε και είχε τη συμπεριφορά ενός παιδιού 6-7 ετών, αν και ήταν κοντά στα 40. Όταν με ρώτησε που είναι ο Μάρκος, της είπα πολύ πρόχειρα ότι είναι στην Αμερική».
Τέλος, ο Γιώργος Παπαδάκης, θυμήθηκε: «Από εκεί και πέρα για πολλά χρόνια την έπαιρνα τηλέφωνο από την Αμερική και της μιλούσα ο Μάρκος και στη συνέχεια γύριζα και της έλεγα “σε πήρε αυτός; “. Υποτίθεται ότι είχαμε κόντρα σε κάποια πράγματα. Το μυαλουδάκι λειτουργούσε ως 6-7 χρονών. Δεν της το είπα ποτέ».
papadakis_pyretos8347
Σε παλιότερη συνέντευξή του, είχε αναφερθεί ξανά στη Μαρία. Το 2017 είχε δηλώσει στο « Late Night» ότι:
«Δεν αισθάνθηκα ποτέ ντροπή για την αδερφή μου, αντιθέτως έχω παίξει ξύλο. Όταν πια άρχισα να μεγαλώνω, εκεί στα 13, 14, 15 μου, με την αδερφή μου είχαμε 11,12 χρόνια διαφορά, άρχισα να την παίρνω και να βγαίνουμε έξω. Μου την έδινε που κοιτούσαν περίεργα, όπως και το “χαζό κοριτσάκι” που είπε κάποια στιγμή ένας μέσα στο λεωφορείο και τον έδειρα.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Όταν γεννήθηκε η αδερφή μου πήγαινα έκτη δημοτικού, το έκρυβα δύο χρόνια ότι η αδερφή μου έχει σύνδρομο Down. Δούλευα και από τα λεφτά που έπαιρνα, το 90% πήγαινε στο σπίτι και τα υπόλοιπα, το 10% τα κρατούσα εγώ. Τα μάζεψα, τα μάζεψα, τα μάζεψα και είπα στον πατέρα μου και στη μάνα μου ότι θέλω να κάνω ένα πάρτι. Και έκανα πάρτι για να παρουσιάσω την αδερφή μου στους συμμαθητές μου και στους φίλους μου.
Και πήγαινα Τρίτη γυμνασίου όταν οι φίλοι μου και οι συμμαθητές μου είδαν το Μαράκι. Θα πρέπει να πω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συμμαθητών μου είχε μια εκπληκτική συμπεριφορά και αυτό είναι ένα θέμα που μου έχει μείνει στο μυαλό μου, το πόσο την αγκάλιασαν, το πόσο όμορφα της φέρθηκαν…».
Μια συγκινητική στιγμή έζησαν τα αδέρφια Αντετοκούνμπο στην Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, όταν η μητέρα τους είπε το τραγούδι που τους έλεγε όταν ήταν παιδιά.
Απίστευτη στιγμή στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, με τη μητέρα των Γιάννη και Θανάση Αντετοκούνμπο να κάνει έκπληξη στους γιους της, τραγουδώντας τους και εκείνους να ξεσπούν σε κλάματα!
