Ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, την ώρα που απηύθυνε το μήνυμά του για την εθνική επέτειο, υπέπεσε σε ένα μικρό αλλά αποκαλυπτικό λάθος.
Διέκοψε τη δήλωσή του και ζήτησε να την πει από την αρχή, προφανώς θεωρώντας ότι δεν είχε αρχίσει ακόμη η ζωντανή μετάδοση. Μόνο που η κάμερα έγραφε ήδη. Και το κοινό παρακολουθούσε live.
Δείτε το βίντεο:
Μια στιγμή αμηχανίας, από αυτές που κανονικά δεν χωρούν σε τόσο αυστηρά σκηνοθετημένες εθνικές τελετές, σημάδεψε το μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της μεγάλης στρατιωτικής παρέλασης για την 25η Μαρτίου στην Αθήνα.
Ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας, την ώρα που απηύθυνε το μήνυμά του για την εθνική επέτειο, υπέπεσε σε ένα μικρό αλλά αποκαλυπτικό λάθος. Διέκοψε τη δήλωσή του και ζήτησε να την πει από την αρχή, προφανώς θεωρώντας ότι δεν είχε αρχίσει ακόμη η ζωντανή μετάδοση. Μόνο που η κάμερα έγραφε ήδη. Και το κοινό παρακολουθούσε live.
Η εικόνα δεν ήταν απλώς ατυχής. Ήταν από εκείνες τις στιγμές που, όσο κι αν κάποιοι επιχειρήσουν να τις υποβαθμίσουν ως «ανθρώπινες», αφήνουν πίσω τους μια σαφή αίσθηση προχειρότητας. Διότι όταν μιλά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανήμερα της 25ης Μαρτίου, μετά τη στρατιωτική παρέλαση, δεν υπάρχει περιθώριο για δοκιμαστικά, επαναλήψεις και τηλεοπτικές δεύτερες σκέψεις. Δεν είναι πρόβα. Είναι η επίσημη εικόνα του κράτους.
Δείτε το βίντεο:
Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Σε μια ημέρα με βαρύ ιστορικό, εθνικό και συμβολικό φορτίο, σε μια τελετή που υποτίθεται πως αποπνέει θεσμική σοβαρότητα, το στιγμιότυπο αυτό έδωσε την εντύπωση ενός πολιτικού προσωπικού που συχνά λειτουργεί σαν να απευθύνεται σε ελεγχόμενο στούντιο και όχι σε ζωντανή δημόσια σφαίρα.
Ακολούθως, ο κ. Τασούλας διατύπωσε το μήνυμά του, επιχειρώντας να δώσει τον αναγκαίο τόνο ενότητας και ιστορικής συνέχειας. «Το 1821 οι πρόγονοί μας ανέλαβαν την ευθύνη της ελευθερίας, σήμερα εμείς ας τους τιμήσουμε ασκώντας την ελευθερία ενωμένοι, μονιασμένοι και με ευθύνη. Αυτό αξίζει στους αγωνιστές του 1821», δήλωσε.
Στη συνέχεια ανέφερε πως «σήμερα γιορτάζουμε και τιμούμε την απελευθερωτική επανάσταση του 1821 που ξέσπασε πριν 205 χρόνια, κηρύσσοντας ενώπιον θεού και ανθρώπων την πολιτική ύπαρξη του Ελληνικού Έθνους», για να προσθέσει ότι η Επανάσταση ξεκίνησε «κόντρα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και κόντρα σε όλα τα ποσοτικά δεδομένα» και οδήγησε στη διεθνή αναγνώριση του 1830, ενώ η εθνική ολοκλήρωση συνεχίστηκε το 1864, στους Βαλκανικούς Πολέμους και έως το 1947 με την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων.
Δείτε το βίντεο:
Το περιεχόμενο της δήλωσης κινήθηκε στο αναμενόμενο πλαίσιο: ιστορικές αναφορές, επίκληση της εθνικής ενότητας, αναφορά στην ευθύνη της ελευθερίας και ευχές για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Όμως η ζημιά είχε ήδη γίνει. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν μένει μόνο το κείμενο. Μένει η εικόνα. Και η εικόνα έδειξε έναν Πρόεδρο που δεν είχε πλήρη αίσθηση ότι βρίσκεται ήδη στον αέρα.
Κάποιοι θα πουν ότι πρόκειται για λεπτομέρεια. Δεν είναι. Στην πολιτική και πολύ περισσότερο στους θεσμούς κορυφής, οι λεπτομέρειες είναι η ουσία. Η στάση, ο έλεγχος της στιγμής, η καθαρότητα του λόγου, η αίσθηση επίγνωσης του δημόσιου χώρου, όλα αυτά είναι μέρος του ρόλου. Ιδίως όταν εκπροσωπείς την Προεδρία της Δημοκρατίας σε μια εθνική επέτειο που υποτίθεται ότι απαιτεί μέτρο, αυτοκυριαρχία και συμβολικό βάρος.
Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά απλή: την ώρα που το μήνυμα μιλούσε για ευθύνη, η εικόνα πρόδιδε αμηχανία. Και αυτό, όσο «μικρό» κι αν μοιάζει, δεν περνά απαρατήρητο.
Πηγή: geopolitico.gr