Μια αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Ελένη Ράντου στο νέο τεύχος του περιοδικού Vogue Greece και τους δημοσιογράφους Κωνσταντίνο Σαράντη και Γεωργία Φέκου.
Η γνωστή ηθοποιός, μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη μητρότητα, αλλά και τον θάνατο, κάνοντας μια συγκινητική αναφορά στη μητέρα της.
Πως βιώνετε τη μητρότητα σήμερα;
Για εμένα η μητρότητα έχει κάνει τον πλήρη κύκλο της. Φροντίζω το παιδί μου, αλλά και έναν γονιό που έχει γίνει πιο παιδί από το παιδί μου. Είναι πολύ αμήχανο να γίνεσαι γονιός του γονιού σου. Είναι μια άλλη μορφή μητρότητας, αφύσικη, για την οποία δεν προετοιμάζεσαι. Υπάρχουν στιγμές που η κόρη μου νιώθει παραμέλημένη, γιατί δεν έχει μάθει να μοιράζεται τη μητρική φορντίδα. Είναι δύσκολη συνθήκη, αλλά η παράσταση με βοηθάει πολύ. Τη δημιούργησα για να συμβφιλιωθώ με το τέλος της μητέρας μου, αλλά δεν τα έχω καταφέρει. Όσο πλησιάζει, καταρρακώνομαι περισσότερο. Το να γνωρίζεις το πρόβλημα σου δεν σημαίνει και πως το λύνεις.
Λένε όμως πως, αν καταλάβεις το πρόβλημα, έχεις διανύσει τη μισή διαδρομή.
Είναι η μισή. Σου μένει η υπόλοιπη που είναι πάντα υπαρκτή και πολύ ζόρικη. Απλώς, έχεις κάνει τη μισή ανηφόρα.
Εσείς σε ποιο σημείο της ανηφόρας βρίσκεστε;
Έχω αρχίσει να φοβάμαι λιγότερο τον θάνατο, αλλά δεν τον έχω αποδεχτεί. Ακόμη αντιστέκομαι, δεν μπορώ να δεχτώ πως θα φύγει η μητέρα μου. Όταν μεγαλώνεις, ο θάνατος των άλλων σε φέρνει πιο κοντά στον δικό σου και αυτό δυσκολεύει τη συμφιλίωση. Όταν έχασα τον πατέρα μου, δεν τρόμαξα γιατί ήμουν αρκετά νεότερη και υπήρχε απόσταση από την προβολή του δικού μου θανάτου. Τώρα είναι αλλιώς. Νομίζω ότι, όταν έρθει, θα έχω λιγότερο φόβο σε σχέση με τώρα. Είναι κάτι που λέω και στο έργο, το χειρότερο διάστημα δεν είναι όταν κάτι τελειώνει αλλά είναι η αναμονή. Ο φόβος της εκκρεμότητας, ότι θα μείνεις χωρίς τη ρίζα σου. Λένε “είσαι του τάδε” και μετά χάνεις τον γονιό σου και δεν είσαι κανενός.
Ελένη Ράντου: “Επειδή δεν έλαβα τρυφερότητα, έδωσα υπερβολική στην κόρη μου”
«Για μένα η μητρότητα έχει κάνει τον πλήρη κύκλο της. Φροντίζω το παιδί μου, αλλά και έναν γονιό που έχει γίνει πιο παιδί από το παιδί μου. Είναι πολύ αμήχανο να γίνεσαι γονιός του γονιού σου. Είναι μια άλλη μορφή μητρότητας, αφύσικη, για την οποία δεν προετοιμάζεσαι. Υπάρχουν στιγμές που η κόρη μου νιώθει παραμελημένη, γιατί δεν έχει μάθει να μοιράζεται τη μητρική φροντίδα. Είναι δύσκολη συνθήκη, αλλά η παράσταση με βοηθάει πολύ. Τη δημιούργησα για να συμφιλιωθώ με το τέλος της μητέρας μου, αλλά δεν τα έχω καταφέρει. Όσο πλησιάζει, καταρρακώνομαι περισσότερο. Το να γνωρίζεις το πρόβλημά σου δε σημαίνει και πως το λύνεις», δήλωσε η Ελένη Ράντου.
«Τη συγχώρησα τη μητέρα μου για όποια τραύματα μπορεί να προκάλεσε άθελά της. Παλεύω ακόμη να είμαι καλή κόρη. Η ασθένειά της μου έδωσε χρόνο να την καταλάβω καλύτερα. Ένα παιδί θέλει έναν παντοδύναμο γονιό, αλλά αυτό δεν είναι ρεαλιστικό. Ο γονιός δεν είναι θεός. Όταν καταρρέει αυτή η εικόνα, είμαστε άδικοι μαζί του. Πρέπει κι εκείνος να αγαπιέται, όχι μόνο να δίνει. Ο πατέρας μου είχε ένα φοβερό εύρος γνώσεων. Την πρώτη φορά που τον ρώτησα κάτι και δεν το ήξερε, έπεσε στα μάτια μου. Υπάρχει ωστόσο κάτι πιο ανθρώπινο από το να μην τα ξέρεις όλα;» παραδέχτηκε ακόμα.
Δείτε το βίντεο:
Επίσης η Ελένη Ράντου εξήγησε ότι έχει γίνει υπερβολική με την κόρη της, διότι κουβαλάει κάποια δικά της βιώματα.
«Ο ρόλος της μάνας εξαρτάται από τον χαρακτήρα και τα βιώματα. Εγώ επειδή δεν έλαβα τρυφερότητα, έδωσα υπερβολική. Ό,τι κουβαλάς, το μεταφέρεις. Ως δεύτερο παιδί, είχα πάντα μια αίσθηση πως δεν έχω τόσο χώρο, πως και αν έλειπα, δε θα γινόταν κάτι. Δεν ήθελα αυτό που ένιωσα εγώ να το νιώσει το παιδί μου. Θυμάμαι να λέω στην κόρη μου “σ’ αγαπώ” τόσο συχνά, που κάποια στιγμή μου είπε “το ξέρω, σταμάτα να μου το λες. Μου το έχεις πει χίλιες φορές”», εξομολογήθηκε ακόμα η Ελένη Ράντου για τον ρόλο της ως μητέρα.