Σήμερα Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου με βάση το εορτολόγιο, είναι των Οσίων Ευφροσύνης και Παφνουτίου.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα, σύμφωνα με το εορτολόγιο είναι τα εξής:
- Ευφροσύνη,
- Φροσύνη,
- Φρόσω,
- Ευφροσύνα,
- Φροσούλα,
- Φροσού,
- Έφη.
Οσία Ευφροσύνη
Βέβαια — το ίδιο περιεχόμενο, αλλά πιο καθαρό και καλογραμμένο, με έντονα τα κύρια σημεία:
Η Οσία Ευφροσύνη έζησε περίπου το 410 μ.Χ., στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μικρού. Ήταν μοναχοκόρη και καταγόταν από πολύ πλούσια και βαθιά πιστή οικογένεια της Αλεξάνδρειας. Πατέρας της ήταν ο Παφνούτιος, ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους της πόλης.
Σε ηλικία 12 ετών έχασε τη μητέρα της και ο πατέρας της ανέλαβε με μεγάλη αγάπη την ανατροφή της. Όταν η Ευφροσύνη έγινε 18 ετών, ο πατέρας της θέλησε να την παντρέψει με έναν νέο υψηλής κοινωνικής τάξης.
Η Ευφροσύνη, όμως, είχε κυριευτεί από τον θείο έρωτα, δηλαδή τη βαθιά αγάπη της για τον Θεό. Πίστευε ότι ο γάμος και η κοσμική ζωή θα την εμπόδιζαν να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στον Θεό, στην ελεημοσύνη και στην προσφορά προς τον συνάνθρωπο.
Έτσι, μοίρασε την περιουσία της στους φτωχούς και έφυγε κρυφά από το σπίτι της. Μεταμφιέστηκε σε άνδρα και κατέφυγε σε ανδρικό μοναστήρι, όπου πήρε το όνομα Σμάραγδος. Εκεί οι μοναχοί θαύμαζαν τον πνευματικό της αγώνα και την προθυμία της να υπηρετεί τους άλλους.
Η Ευφροσύνη έζησε στο μοναστήρι για 38 χρόνια. Προς το τέλος της ζωής της συναντήθηκε ξανά με τον πατέρα της, ο οποίος είχε γίνει και αυτός μοναχός στο ίδιο μοναστήρι.
Δείτε το βίντεο:
Η ζωή της Οσίας Ευφροσύνης αποτελεί παράδειγμα πίστης, εγκράτειας, αγάπης προς τον Θεό και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Μας υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος πρέπει να απομακρύνεται από τις μάταιες επιθυμίες και να ζει με εγκράτεια, δικαιοσύνη και ευσέβεια.
Το όνομα Ευφροσύνη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «εὐφροσύνη» και σημαίνει χαρά, ευθυμία και ψυχική αγαλλίαση. Από το όνομα έχουν προκύψει αρκετές γνωστές παραλλαγές, όπως Φρόσω, Φροσούλα και Έφη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και το όνομα Σμάραγδος, με το οποίο η Οσία έζησε στο μοναστήρι για πολλά χρόνια. Η πραγματική της ταυτότητα παρέμεινε άγνωστη στους υπόλοιπους μοναχούς για μεγάλο χρονικό διάστημα και αποκαλύφθηκε μόνο προς το τέλος της ζωής της.