Ο παρουσιαστής μίλησε για το συλλογικό μούδιασμα και έστειλε μήνυμα ταπεινότητας προς την εξουσία
Με λόγια που δεν έμοιαζαν με τηλεοπτικό μονόλογο αλλά με ανθρώπινη εξομολόγηση, ξεκίνησε η εκπομπή «Ράδιο Αρβύλα».
Δείτε το βίντεο:
@radioarvyla_official Η σιγουριά τους θα μας “φάει” #radioarvyla #tvshow #tv #fyp
Ο Αντώνης Κανάκης, εμφανώς φορτισμένος, άφησε για λίγο στην άκρη τη σάτιρα και μίλησε ανοιχτά για το βάρος που νιώθει μια ολόκληρη κοινωνία μετά από μια αλληλουχία τραγικών γεγονότων.
Η αιχμηρή τοποθέτηση του Κανάκη και η κριτική στην κυβέρνηση
Μίλησε για την αγωνία που συνοδεύει πλέον την καθημερινή ενημέρωση, για τον φόβο του τι καινούργιο κακό μπορεί να έχει συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Ένα αίσθημα εξάντλησης, όχι σωματικής, αλλά ψυχικής. Ο παρουσιαστής αναφέρθηκε στις πρόσφατες τραγωδίες που σημάδεψαν τη χώρα: στους ανθρώπους που χάθηκαν από τις πλημμύρες, στις πέντε εργαζόμενες γυναίκες που σκοτώθηκαν στο εργοστάσιο της Βιολάντα, αλλά και στους επτά νέους που έχασαν τη ζωή τους στο τροχαίο δυστύχημα στη Ρουμανία, πηγαίνοντας να στηρίξουν την αγαπημένη τους ομάδα. Κοινός παρονομαστής όλων, όπως τόνισε, δεν είναι απλώς ο θάνατος, αλλά η αίσθηση ότι τίποτα δεν αλλάζει.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η αναφορά του στις γυναίκες της Βιολάντα, οι οποίες, όπως είπε, επέλεξαν τη νυχτερινή βάρδια για να μπορούν να είναι παρούσες για τα παιδιά τους την ημέρα. Ο Αντώνης Κανάκης δεν περιορίστηκε στη θλίψη. Πέρασε γρήγορα στην κριτική, με λόγο αιχμηρό αλλά όχι κραυγαλέο. Θύμισε πως, όπως στο παρελθόν ακούγαμε διαβεβαιώσεις για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, έτσι και λίγες ημέρες πριν το δυστύχημα στη Βιολάντα υπήρχαν απόλυτες και ενοχλημένες τοποθετήσεις περί επάρκειας ελέγχων. Παρουσίασε μάλιστα δηλώσεις προσώπων της Νέας Δημοκρατίας που μιλούσαν για «εξαιρετικές επιδόσεις» της χώρας στα μη εργατικά δυστυχήματα, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση με την πραγματικότητα.
Το βασικό του μήνυμα, ωστόσο, δεν ήταν κομματικό. Ήταν βαθιά πολιτικό με την ουσιαστική έννοια της λέξης. Ο Κανάκης κάλεσε όσους έχουν δημόσιο λόγο και εξουσία να σταματήσουν να μιλούν με όρους αυτάρκειας και αυτάρεσκης επιτυχίας, επισημαίνοντας ότι τα ίδια τα γεγονότα διαψεύδουν αυτό το αφήγημα με τον πιο σκληρό τρόπο.
Αντί για θριαμβολογίες, πρότεινε κάτι πολύ πιο απλό αλλά και πολύ πιο δύσκολο: ταπεινότητα. «Κρατήστε χαμηλά την μπάλα», ήταν η χαρακτηριστική του φράση. Να παραδεχτούν τα λάθη, να πουν ότι η προσπάθεια συνεχίζεται, χωρίς μεγάλες κουβέντες και χωρίς αλαζονεία. Γιατί, όπως υπογράμμισε, όταν μια κοινωνία πενθεί διαρκώς, οι δηλώσεις υπεροχής ακούγονται σχεδόν προκλητικές.