Κωνσταντίνος Παππάς: O διακριτικός ηθοποιός του Εθνικού Θεάτρου και του παλιού ελληνικού κινηματογράφου
Ο Κωνσταντίνος Παππάς, που συναντάται και ως Κώστας Παππάς υπήρξε ένας από εκείνους τους ηθοποιούς που πέρασαν αθόρυβα αλλά ουσιαστικά από το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο.
Γεννημένος στα Ιωάννινα, ανήκει στη γενιά των ηθοποιών που διαμορφώθηκαν καλλιτεχνικά μέσα στο περιβάλλον του Εθνικού Θεάτρου, σε μια περίοδο όπου η ελληνική σκηνή αποκτούσε σταθερότερη μορφή, κύρος και επαγγελματική πειθαρχία. Σύμφωνα με διαθέσιμα βιογραφικά στοιχεία, σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1937.
Η σχέση του με το Εθνικό Θέατρο είχε ξεκινήσει ήδη από τα νεανικά του χρόνια. Από το 1934 έως το 1950 εμφανίστηκε σε σειρά παραστάσεων του Εθνικού Θεάτρου, με αναφορές να κάνουν λόγο για συμμετοχή σε 28 παραστάσεις. Η retroDB σημειώνει επίσης ότι γράφτηκε στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών στις 10 Οκτωβρίου 1934, στοιχείο που δείχνει την πρώιμη ένταξή του στον επαγγελματικό χώρο της υποκριτικής.
Στο θεατρικό αρχείο του Εθνικού Θεάτρου ο Παππάς εμφανίζεται σε παραγωγές σημαντικού ρεπερτορίου. Στον «Βασιλέα Ληρ» του 1938 καταγράφεται ως Κώστας Παππάς, στον ρόλο του «άλλου υπηρέτη», δίπλα σε μεγάλα ονόματα της εποχής όπως ο Αιμίλιος Βεάκης, η Κατίνα Παξινού, η Ελένη Παπαδάκη και ο Μάνος Κατράκης. Την ίδια περίοδο εμφανίζεται και σε άλλες παραγωγές, όπως ο «Ριχάρδος Γ΄» του 1939, όπου το αρχείο τον καταγράφει στη διανομή ως Κώστα Παππά.
Η κινηματογραφική του παρουσία δεν ήταν μεγάλη σε όγκο, όμως περιλαμβάνει τίτλους που ανήκουν στην ιστορία του ελληνικού σινεμά. Στην ταινία «Έξω οι κλέφτες!» του 1961 υποδύθηκε τον Προκόπη Αδάμαντα, ρόλο που συνδέεται άμεσα με την πλοκή της ταινίας, καθώς ο Προκόπης παρουσιάζεται ως ο αδελφός του τίμιου καθηγητή Τιμολέοντα Αδάμαντα, τον οποίο ερμήνευσε ο Ορέστης Μακρής.
Συμμετείχε επίσης στη «Λίμνη των πόθων» το 1958, στη «Φτωχούλα και το βασιλόπουλο» το 1960, στο «Ποντικάκι» του 1954, στο «Σταυροδρόμι του πεπρωμένου» του 1954, στην «Καταδρομή στο Αιγαίον» του 1946 και στο «Κανόνι και τ’ αηδόνι» του 1968. Η τελευταία ταινία, σε σκηνοθεσία Γιώργου και Ιάκωβου Καμπανέλλη, είναι σπονδυλωτή κωμικοδραματική ταινία με θέμα τη στάση των Ελλήνων υπό ξένο ζυγό.
Αυτό που ξεχωρίζει στην περίπτωση του Παππά είναι η διακριτικότητα της πορείας του. Δεν φαίνεται να επιδίωξε έντονη δημοσιότητα ούτε να χτίσει γύρω από το όνομά του έναν μύθο πρωταγωνιστή. Αντιθέτως, ανήκε σε εκείνη την κατηγορία ηθοποιών που στήριξαν παραστάσεις και ταινίες με μικρότερους ή δεύτερους ρόλους, δίνοντας αξιοπιστία και θεατρική παιδεία στις παραγωγές όπου συμμετείχαν. Η retroDB αναφέρει ότι συνταξιοδοτήθηκε αρκετά νωρίς και διέκοψε τη θεατρική του δραστηριότητα, κάτι που ίσως εξηγεί γιατί το όνομά του δεν διατηρήθηκε τόσο έντονα στη συλλογική μνήμη όσο άλλων συναδέλφων του.
Ο Κωνσταντίνος Παππάς παραμένει μια σεμνή μορφή του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Ένας ηθοποιός που πέρασε από τη σχολή και τη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, στάθηκε δίπλα σε κορυφαίους καλλιτέχνες της εποχής του και άφησε το ίχνος του σε ταινίες του παλιού ελληνικού σινεμά. Η μνήμη του αξίζει να διατηρηθεί, ακριβώς γιατί η ιστορία της τέχνης δεν γράφεται μόνο από τους μεγάλους πρωταγωνιστές, αλλά και από τους εργάτες της σκηνής που υπηρέτησαν το θέατρο και τον κινηματογράφο με συνέπεια.
Ενδεικτική φιλμογραφία
- Έρως και κύματα — 1927
- Καταδρομή στο Αιγαίον — 1946
- Το ποντικάκι / Το κορίτσι με τα λουλούδια — 1954, ως αστυνόμος
- Το σταυροδρόμι του πεπρωμένου — 1954
- Κυλισμένη στο βούρκο — 1955
- Η λίμνη των πόθων — 1958, ως Γιώργης
- Η φτωχούλα και το βασιλόπουλο — 1960
- Έξω οι κλέφτες! — 1961, ως Προκόπης Αδάμαντας
- Το κανόνι και τ’ αηδόνι — 1968