Aφιέρωμα στον Λάμπρο Κωστόπουλο – Ο σπουδαίος σκηνοθέτης και σύζυγος της Χλόης Λιάσκου
Μία σημαντική μορφή του ελληνικού θεάτρου, που συνέδεσε το όνομά της με το Εθνικό Θέατρο και άφησε πίσω της μια μακρά καλλιτεχνική διαδρομή, ήταν ο Λάμπρος Κωστόπουλος, σύζυγος της αγαπημένης ηθοποιού Χλόης Λιάσκου.
Ο Λάμπρος Κωστόπουλος έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2004, σε ηλικία 74 ετών, ενώ νοσηλευόταν επί περίπου μία εβδομάδα αντιμετωπίζοντας καρδιακά προβλήματα. Η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
Παρότι το όνομά του δεν έγινε τόσο αναγνωρίσιμο στο ευρύ κοινό όσο εκείνα των μεγάλων κινηματογραφικών πρωταγωνιστών της εποχής, η παρουσία του στον ελληνικό θεατρικό χώρο υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική. Υπηρέτησε το θέατρο ως ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη και στη συνέχεια σκηνοθέτης, έχοντας στενή και πολυετή σχέση με το Εθνικό Θέατρο.
Από την Πάτρα στο Εθνικό Θέατρο
Ο Λάμπρος Κωστόπουλος γεννήθηκε στην Πάτρα το 1930 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, έχοντας δάσκαλο τον Δημήτρη Ροντήρη. Τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα έγιναν στο ίδιο το Εθνικό, αρχικά ως ηθοποιός.
Το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου καταγράφει τη συμμετοχή του ήδη από τη δεκαετία του 1950 σε σειρά σημαντικών παραστάσεων. Μεταξύ άλλων εμφανίστηκε σε έργα όπως «Ο άνθρωπος του διαβόλου», «Το αστέρι της Σεβίλλης», την «Ορέστεια», τον «Οιδίποδα Τύραννο», τον «Άμλετ», την «Αντιγόνη» και τον «Φάουστ».
Στη συνέχεια πέρασε σταδιακά πίσω από τη σκηνή και εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές παραγωγές του Εθνικού. Ιδιαίτερη σημασία είχε η συνεργασία του με τον Αλέξη Μινωτή, δίπλα στον οποίο απέκτησε πολύτιμη εμπειρία πριν χαράξει τη δική του πορεία στη σκηνοθεσία.
Η «Μήδεια» και η μεγάλη σκηνοθετική διαδρομή
Η σκηνοθεσία εξελίχθηκε τελικά στο σημαντικότερο κομμάτι της καλλιτεχνικής ταυτότητας του Λάμπρου Κωστόπουλου.
Μία από τις χαρακτηριστικότερες δουλειές του υπήρξε η «Μήδεια» του Ευριπίδη το 1968, με πρωταγωνίστρια την Αλέκα Κατσέλη. Η παραγωγή παρουσιάστηκε από το Εθνικό Θέατρο και επαναλήφθηκε τα επόμενα χρόνια, με το όνομα του Κωστόπουλου να συνδέεται στενά με το συγκεκριμένο έργο.
Το 1969 ανέλαβε επίσης τη σκηνοθεσία της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή, η οποία παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο και αργότερα στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.
Αλέκα Κατσέλη (Μήδεια) & Λάμπρος Κωστόπουλος σκηνοθέτης της παράστασης.
Η πορεία του, όμως, δεν περιορίστηκε στο αρχαίο δράμα. Στη Νέα Σκηνή του Εθνικού σκηνοθέτησε, μεταξύ άλλων, το έργο «Η επίδραση των ακτίνων Γάμμα στα διαστημικά χρυσάνθεμα» του Πολ Ζίντελ, το 1974. Στη συγκεκριμένη παράσταση έπαιζε και η σύζυγός του, Χλόη Λιάσκου, στον ρόλο της Ρουθ.
Την ίδια χρονιά σκηνοθέτησε στη Νέα Σκηνή και τη «Δικαίωση» του Νίκου Ι. Ζακόπουλου, με ηθοποιούς όπως ο Θύμιος Καρακατσάνης, η Μίτση Κωνσταντάρα και η Νεφέλη Ορφανού.
Η δραστηριότητά του συνεχίστηκε για χρόνια, ενώ συνεργάστηκε και με Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, μεταξύ των οποίων εκείνα της Βέροιας και της Καλαμάτας. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή παιδικών βιβλίων και είχε συνεργασία με το λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Εστία».
Η κοινή ζωή με τη Χλόη Λιάσκου
Πέρα από την καλλιτεχνική του πορεία, ο Λάμπρος Κωστόπουλος ήταν ο άνθρωπος που μοιράστηκε για χρόνια τη ζωή του με τη Χλόη Λιάσκου, μία από τις χαρακτηριστικές παρουσίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.
Οι δυο τους δεν μοιράζονταν μόνο την προσωπική τους ζωή αλλά και την αγάπη τους για το θέατρο. Τα αρχεία διασώζουν αρκετές περιπτώσεις στις οποίες οι καλλιτεχνικές διαδρομές τους συναντήθηκαν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η παράσταση «Η επίδραση των ακτίνων Γάμμα στα διαστημικά χρυσάνθεμα», όπου εκείνος υπέγραφε τη σκηνοθεσία και εκείνη βρισκόταν στη διανομή.
Η συνεργασία τους πέρασε και στο ραδιόφωνο. Σε αρχειακές παραγωγές που διασώζει η ΕΡΤ συναντάμε τον Λάμπρο Κωστόπουλο στη σκηνοθεσία και τη Χλόη Λιάσκου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Στη ραδιοφωνική παραγωγή του έργου «Ο άνθρωπος και τα όπλα» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, για παράδειγμα, εκείνος είχε τη ραδιοφωνική προσαρμογή και σκηνοθεσία και εκείνη ερμήνευε τη Ραΐνα.
Αντίστοιχα, στη «Μαντώ Μαυρογένους» του Γεωργίου Ρούσσου η σκηνοθεσία ήταν του Λάμπρου Κωστόπουλου, ενώ η Χλόη Λιάσκου είχε τον ρόλο της αφηγήτριας.
Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τη Βάλια και τον Γιώργο. Η κόρη τους, Βάλια Κωστοπούλου, έγινε αργότερα γνωστή και από τον γάμο της με τον αξέχαστο ηθοποιό Κώστα Ευρυπιώτη, με τον οποίο απέκτησε δύο γιους.
Ένας άνθρωπος που έμεινε κυρίως πίσω από τα φώτα
Ο Λάμπρος Κωστόπουλος ανήκει σε εκείνη τη γενιά ανθρώπων του θεάτρου των οποίων το έργο ήταν συχνά πολύ πιο γνωστό από το πρόσωπό τους.
Ξεκίνησε ως ηθοποιός, βρέθηκε δίπλα σε κορυφαίες προσωπικότητες του Εθνικού Θεάτρου και σταδιακά πέρασε στη σκηνοθεσία, αφήνοντας το αποτύπωμά του τόσο στο αρχαίο δράμα όσο και στο σύγχρονο ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο.
Για περίπου 15 χρόνια εργάστηκε ως σκηνοθέτης στο Εθνικό Θέατρο, ενώ στη συνέχεια η δραστηριότητά του επεκτάθηκε και στην περιφέρεια, όπου ανέλαβε καλλιτεχνικές ευθύνες σε Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα.
Η καλλιτεχνική του παρουσία δεν περιορίστηκε, μάλιστα, αποκλειστικά στη θεατρική σκηνή. Το αρχείο της ελληνικής τηλεόρασης καταγράφει σκηνοθετικές δουλειές του και στην ΕΡΤ, ενώ οι ραδιοφωνικές παραγωγές του εξακολουθούν δεκαετίες αργότερα να επανέρχονται μέσα από το αρχείο της δημόσιας ραδιοφωνίας.
Ο θάνατός του τον Ιανουάριο του 2004 έκλεισε μια πορεία πολλών δεκαετιών στο ελληνικό θέατρο. Ήταν 74 ετών και άφησε πίσω του τη σύζυγό του Χλόη Λιάσκου, την οικογένειά τους και ένα σημαντικό αρχείο παραστάσεων και σκηνοθεσιών.
Σήμερα, περισσότερο από δύο δεκαετίες μετά τον θάνατό του, οι καταγραφές του Εθνικού Θεάτρου και της ΕΡΤ εξακολουθούν να θυμίζουν τη συμβολή του σε μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού θεάτρου.
Ο Λάμπρος Κωστόπουλος μπορεί να μην υπήρξε από τα πρόσωπα που αναζητούσαν διαρκώς τη δημοσιότητα, όμως υπήρξε ένας άνθρωπος που αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στη σκηνή και στη σκηνοθεσία – και το όνομά του παραμένει δεμένο τόσο με την ιστορία του Εθνικού Θεάτρου όσο και με τη ζωή της Χλόης Λιάσκου.