Άφωνους μας άφησε το δημοσίευμα ενός εκπαιδευτικού, δασκάλου της Ε’ Τάξης, στη σελίδα Free Mind, στο οποίο ο ίδιος αποκαλύπτει το απαράδεκτο bullying που δέχεται χρόνια τώρα μαθήτριά του στο σχολείο κυρίως από συμμαθήτριές της, αλλά και με πόση αξιοπρέπεια εκείνη αποφάσισε τελικά να “απαντήσει”. Δεν ξέρουμε τι να πρωτοσχολιάσουμε, για την σκληρότητα των παιδιών και τις ρίζες της ή για την παιδεία της 10χρονης πλέον κοπέλας… Διαβάστε το και πείτε μας τη γνώμη σας:

“Έφτασα 52. Έχω προ πολλού χάσει το μέτρημα των βηματισμών μου στα προαύλια των σχολείων που έχω διδάξει. Νομίζω ότι το έχασα τότε, που άρχισα να παρατηρώ τα παιδιά στο διάλλειμα. Στην αρχή ήμουν εκεί για να τα επιτηρώ, στη συνέχεια.. για να τα παρατηρώ! Μου άρεσε να παρατηρώ εκφράσεις, χαμόγελα και συμπεριφορές.
Όσο μάλιστα μεγάλωνα εγώ, μεγάλωνε μαζί μου και η μάστιγα περί bullying. “Bullying” ή αλλιώς «σχολικός εκφοβισμός», στη δική μου πανέμορφη, ελληνική γλώσσα. Έπρεπε να προσαρμοστώ στις νέες απαιτήσεις της εποχής και να αντιληφθώ τί είναι και από που προέρχεται όλη αυτή η ανάγκη περί «σχολικού εκφοβισμού». Έψαξα στο Internet, διάβασα, ενημερώθηκα σε σεμινάρια. «Η σωματική ή ψυχολογική μείωση ή κακοποίηση ασθενέστερων ατόμων από τους πιο δυνατούς ή δημοφιλείς».
Στο σχολείο μου ήρθε πριν έξι χρόνια ένα κοριτσάκι. Αδύνατη, ψηλή για την ηλικία της και όμορφη. Πολύ ωραία χαρακτηριστικά. Όχι γλυκά! Όμορφα! Τη συζητούσαν τότε οι συνάδελφοι, γιατί ήταν ένα κορίτσι ιδιαίτερα κλειστό και απομονωμένο. Φίλους δεν είχε και τη θυμάμαι να πηγαίνει κοντά στον τότε δάσκαλό της, μάλλον για να νιώθει ασφάλεια. Από ότι είχα ακούσει, οι γονείς της την πήγαιναν και σε παιδοψυχολόγο, για να τη βοηθήσουν να βρει τα πατήματά της.
Τα δύο πρώτα χρόνια της τη χάζευα στο προαύλιο να κάθεται μόνη της κάτω από ένα δέντρο. Φανταστείτε, όταν μιλούσαμε στο γραφείο των δασκάλων, την αναφέραμε σαν το «κορίτσι και το δέντρο». Δεν πείραζε ποτέ κανέναν, δεν ενοχλούσε ποτέ κανέναν, δεν κορόιδευε ποτέ. Καθόταν απλά μόνη της κάτω από το δέντρο και πότε έπαιζε με τα χώματα, πότε με τα φύλλα, πότε την έβλεπες να σιγοψιθυρίζει κάτι.
Πιο άξιο της παρατήρησης μου όμως, δεν ήταν το κορίτσι και το δέντρο της, αλλά οι υπόλοιποι. Παιδάκια το ίδιο μικρά ή και λίγο μεγαλύτερα από εκείνη, την πλησίαζαν για να την κοροϊδέψουν και να τη δείξουν με έμφαση. Θυμάμαι ακόμα 3 κορίτσια της Τετάρτης δημοτικού να την πλησιάζουν και να τη φτύνουν. Όταν πήγα κοντά να τις επιπλήξω, δεν απάντησαν ποτέ στο «τί σας έκανε και νιώσατε την ανάγκη να την πειράξετε;».
Μη σας πολυζαλίζω, τα χρόνια πέρασαν και το κορίτσι του δέντρου έφτασε στην Πέμπτη δημοτικού και κληρώθηκε στην τάξη μου. Έχει πια όνομα και επώνυμο στο μεγάλο μου βιβλίο παρουσιών και συνεχίζει να είναι το ίδιο όμορφο, αδύνατο και ψηλό κοριτσάκι της Πρώτης. Φυσικά στη φυσιολογική, εξελίξιμη εμφάνιση μιας 10χρονης!
Είναι ακόμα συνεσταλμένη και κλειστή. Διαβάζει χαμηλόφωνα και δεν ενοχλεί ποτέ στο μάθημά μου. Όταν γελάει είναι πραγματικά φωτεινή, λες και κρύβει έναν ήλιο μέσα της. Οι συμμαθητές της δεν ασχολούνται μαζί της (ακόμα!…) ενώ οι συμμαθήτριες της έχουν την τάση να την προσβάλλουν και να την απορρίπτουν.
Την προηγούμενη εβδομάδα έπιασα να έχει ξεκινήσει ένα παιχνίδι πίσω από την πλάτη του πίνακα (ναι! Τη δική μου πλάτη εννοώ!). Χαρτάκια πηγαινοερχόντουσαν από το ένα θρανίο στο άλλο. Έκανα ότι δεν είδα τίποτα και απλά συνέχισα να παραδίδω. Το «παιχνιδάκι» όμως συνεχίστηκε κανα δυο μέρες ακόμα και είχα μάθει ότι ήταν προσβλητικά μηνύματα ενάντια στο κορίτσι του δέντρου. Ξαφνικά ένα μεγάλο Α4 χαρτί βρισκόταν διπλωμένο στα χέρια της. «Τί είναι αυτό;» τη ρώτησα. Με κοίταξε κατάματα, αλλά δεν απάντησε. Πήρα το χαρτί και το διάβασα. Ήταν ένα κατεβατό με προσβολές και παιδικές βρισιές. Γεμάτο! Διάβαζα αμίλητος. Το τύλιξα πάλι και της το έδωσα πίσω.
Εκείνο το μεσημέρι έφυγα από το σχολείο και κουβαλούσα στη σάκα μου ένα ολοκαίνουριο πτυχίο, που απλόχερα μου παρέδωσε το κορίτσι με το δέντρο!
Στο χαρτί που κρατούσε, της είχαν γράψει πόσο «άσχιμη, αντιπαθοιτική, λείγη είναι. Πόσο εγοίστρια, κωμπλεξηκή και πόσο δεν τη θέλουν για φίλι!» Ένα κόκκινο στυλό και το κορίτσι, (με το ολόδικό του πια ονοματεπώνυμο!), είχε διορθώσει όλα τα ορθογραφικά λάθη με τις βρισιές, που προορίζονταν για εκείνη. Στο κάτω κάτω μέρος είχε βάλει και έναν κακό βαθμό και επέστρεψε το γράμμα στη συμμαθήτριας της.
Η ποιότητα ενός ανθρώπου δεν έχει ούτε ηλικία, ούτε κάποιο σπουδαίο, μορφωτικό επίπεδο! Και η ελπίδα ενός καλύτερου κόσμου δεν κρύβεται στην επόμενη προσβολή, αλλά στη διόρθωση του λάθους! Ακόμα κι αν αυτό μοιάζει ορθογραφικό…

κος Γιώργος (περήφανος εκπαιδευτικός!)”

Δείτε το αρχικό post εδώ:

Στην εκπομπή «Super Κατερίνα» και την Άννα Ζηρδέλη παραχώρησε συνέντευξη η Κατερίνα Παπουτσάκη. Η ηθοποιός, μεταξύ άλλων μίλησε για τη σειρά «Τα καλύτερα μας χρόνια» ενώ αναφέρθηκε και στον ρατσισμό που βιώνουν τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια.

«Είναι μία πάρα πολύ ωραία δουλειά μέσα από την οποία εκφραζόμαστε όλη με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Είμαστε πολύ δυνατή ομάδα, περνάμε πάρα πολύ ωραία», δήλωσε η Κατερίνα Παπουτσάκη για τη σειρά.

Η ηθοποιός ρωτήθηκε και τους γάμους των συνεργατών της, της Σωτηροπούλου με τον Κωστή Μαραβέγια και του Μιχάλη Οικονόμου με τον Γιώργο Μακρή ενώ παραδέχτηκε πως δεν κατάφερε να παρευρεθεί σε κανέναν. «Αυτοί οι γάμοι ήταν κλειστοί, όμως είμαι πολύ χαρούμενη που συνέβησαν και να είναι ευτυχισμένα τα παιδιά τους αγαπώ πολύ και τους δύο».

Ωστόσο η Κατερίνα Παπουτσάκη δεν θα μπορούσε να μην σχολιάσει το γεγονός πως ο Μιχάλης Οικονόμου με τον Γιώργο Μακρή δεν μπορούσαν να παντρευτούν με πολιτικό γάμο, για αυτό τον λόγο υπέγραψαν μόνο σύμφωνο συμβίωσης.

«Είναι απαράδεκτο κατά τη γνώμη μου εν έτη 2021 να συμβαίνει αυτό. Η αγάπη δε γνωρίζει φύλο, δεν έχει τέτοιου είδους όρια. Είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να είμαστε ελεύθεροι και να κάνουμε αυτό που μας αρέσει και να σεβόμαστε και τις ανάγκες μας και τις ανάγκες των άλλων. Ισότητα λοιπόν και ίση αντιμετώπιση σε όλους τους ανθρώπους».

Ο πρωταγωνιστής του επεισοδίου, εμφανίζεται μετανιωμένος για το συμβάν

Έτοιμος να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, αλλά και να αιτιολογηθεί για το ατυχές όπως το χαρακτηρίζουν συνάδελφοί του περιστατικό της φθοράς τζαμαρίας στα Εξάρχεια το μεσημέρι της Τρίτης, όπου τραυματίστηκε και μια γυναίκα, δηλώνει ο άνδρας των ΜΑΤ που απεικονίζεται στο σχετικό βίντεο.

Συνάδελφοί του που μίλησαν μαζί του για το περιστατικό και με τους οποίους επικοινώνησε το «Law and Order», αναφέρουν πως ο ίδιος υποστηρίζει πως, «όταν κληθούμε στην ΕΔΕ δεν θα κρυφτώ, έκανα λάθος κα το παραδέχομαι, δεν θα γίνω η αιτία να στοχοποιηθεί η υπηρεσία μου».

Ο πρωταγωνιστής του επεισοδίου, εμφανίζεται μετανιωμένος για το συμβάν και αποδίδει σύμφωνα με τις ίδιες πηγές το λάθος του, στην πίεση της στιγμής και την ένταση κάτω από την οποία βρέθηκε.

Όπως αναφέρει, «προσπάθησα να κάνω συλλήψεις, δέχτηκα μια επίθεση με αιχμηρό αντικείμενο, από άτομα που στην συνέχεια κλειδώθηκαν σε εκείνο το κατάστημα. Πάνω στην ένταση από τις απανωτές επιθέσεις που δεχόμασταν, προσπάθησα να ανοίξω την πόρτα με την ασπίδα και έσπασα το τζάμι».

Οι συνάδελφοί του τονίζουν πως έχει μετανιώσει για το συμβάν και εκτιμούν πως θα κριθεί με επιείκεια.

Ο πελάτης ζήτησε δανεικά από τον Θοδωρή Φέρρη, ενώ εκείνος τραγουδούσε στην πίστα.

Στην ενότητα «τα απίστευτα» της εκπομπής του Mega «Πάμε Δανάη», μίλησε ο Θοδωρής Φέρρης και ανέφερε το πιο παράξενο περιστατικό που του έχει συμβεί.

Κι όντως αυτό που του συνέβη είναι και παράξενο και σίγουρα ασυνήθιστο, αφού κάποιος πελάτης ανέβηκε στην πίστα και του ζήτησε… δανεικά για να πληρώσει το μπουκάλι.

Όπως είπε ο ίδιος, «πριν από χρόνια, όταν ξεκίνησα το τραγούδι. Ενώ τραγουδούσα πάνω στην πίστα και χόρευε ο κόσμος, ήρθε ένας άνθρωπος και μου λέει “φίλε μήπως μπορείς να μου δώσεις ένα πενηντάρικο για να πληρώσω το μπουκάλι;”».

Μάλιστα ο τραγουδιστής το… διαπραγματεύτηκε και του απάντησε: «Να έχω πάνω μου; Τώρα εδώ που τραγουδάω; Δηλαδή δεν ήξερα τι να του πω», ανέφερε.

Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή η αποκάλυψη από τον Θοδωρή Φέρρη, έγινε viral στα social media.

Δείτε το απόσπασμα από το 0:28 κι έπειτα:

«Ύβρις για τη σημερινή Επέτειο η πρόσκληση Μητσοτάκη σε Μέρκελ»

Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου, η Άγκελα Μέρκελ ήρθε στην Ελλάδα λίγο πριν εγκαταλείψει την Καγκελαρία. Το γεγονός επιλογής της μέρας του ΟΧΙ για την επίσκεψή της, σχολίασε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, χαρακτηρίζοντάς την ύβρι και ρίχνοντας ευθύνες στον Κυριάκο Μητσοτάκη για αυτή την απόφαση.

Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε με ανάρτησή της στο Facebook:

«Σήμερα τιμάμε το ιστορικό ΟΧΙ των Ελλήνων στον φασισμό, τον ναζισμό και τον ολοκληρωτισμό. Το ΟΧΙ στην εισβολή, την κατοχή, την επιβολή. Οι πρόγονοί μας μάς κληροδότησαν την Ηρωική Αντίσταση κι Αυτοθυσία τους για την Ελευθερία, που μας γεμίζει περηφάνια και αποτελεί αναφαίρετο κομμάτι της ιστορίας μας και της ταυτότητάς μας. Με αυτή την ιστορία, κανένας πολιτικός δεν νομιμοποιείται να παίζει ούτε να κάνει δημόσιες σχέσεις. Η πρόσκληση του Πρωθυπουργού σήμερα στην Άγκελα Μέρκελ, αποτελεί ύβρι για τη σημερινή Επέτειο».

Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στις ευθύνες της Μέρκελ σχετικά με τις γερμανικές αποζημιώσεις, αλλά και για τον ρόλο της στα μνημόνια που επιβλήθηκαν στην πατρίδα μας:

«Η κυρία Μέρκελ είναι γνωστό ότι στα 16 χρόνια στην Ηγεσία της Γερμανίας αρνήθηκε πεισματικά να αναγνωρίσει και να καταβάλει τις Οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα για τις θηριωδίες των Ναζί, για τα ολοκαυτώματα σε πόλεις και χωριά με θύματα αμάχους, γέρους, νέους, μωρά, τις εκτελέσεις αντιστασιακών κι αντιφρονούντων στο απόσπασμα, τις καταστροφές των υποδομών, τη λεηλασία της παραγωγής, την κλοπή των αρχαιολογικών θησαυρών και των αποθεματικών της χώρας. Είναι επίσης γνωστό ότι η κα Μέρκελ ευθύνεται προσωπικά για τον σχεδιασμό και την υλοποίηση της πολιτικής του οικονομικού στραγγαλισμού που επιβλήθηκε στη χώρα μας μέσω των Μνημονίων και του παράνομου Χρέους, με τα χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης οικονομικοπολιτικής κατοχής. Εάν ο Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης επιθυμεί δημόσιες σχέσεις με την απερχόμενη Καγκελάριο, όφειλε να τις κρατήσει για άλλη περίσταση. Και να σεβαστεί τη σημερινή, ιερή ημέρα, που δεν σηκώνει τέτοιες κακόγουστες ιδέες. Αν μη τι άλλο, για τους 1.500.000 ‘Ελληνες-θύματα του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, νεκρούς και τραυματίες, στις οικογένειες των οποίων η κυρία Μέρκελ αρνήθηκε επίσημα και ξεκάθαρα την αποζημίωση για τα εγκλήματα πολέμου του Γ´ Ράιχ, την ίδια ώρα που κατάστρωνε κι εξαπέλυε την εκστρατεία σπίλωσης και λοιδωρίας σε βάρος των σύγχρονων Ελλήνων, παρουσιάζοντάς τους ως «τεμπέληδες, που ζουν με τα λεφτά των Γερμανών φορολογουμένων».

Και έκλεισε σχολιάζοντας και την απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη για αυτή την επίσκεψη: «Η κα Μέρκελ δεν έχει καμμιά δουλειά να βρίσκεται στην Ελλάδα σήμερα. Και ο κ. Μητσοτάκης το γνωρίζει και όφειλε να το σεβαστεί και να μην προκαλεί την ιστορική μνήμη και το αίσθημα δικαίου και αξιοπρέπειας του λαού μας».