«Και οι… μπαμπάδες έχουν ψυχή» αποφαίνεται η Δικαιοσύνη, πόσο μάλλον όταν το αναγνωρίζουν και το διαλαλούν οι πιο αλάνθαστοι κριτές, τα ίδια τους τα παιδιά.

Πρωτοποριακή δικαστική απόφαση έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα στον τομέα της επιμέλειας των ανηλίκων, καθώς εμβαθύνοντας στο τι πραγματικά μπορεί να είναι καλύτερο για το συμφέρον τους, με γνώμονα τη στοργή, την αγάπη, τη σωστή διαπαιδαγώγηση και την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους, κάνει ένα τολμηρό βήμα και, παίρνοντάς τα από τη μητέρα, τα δίνει στον πατέρα τους, παραχωρώντας του οριστικά την επιμέλεια!

Για να φθάσει στο σημείο η Θέμις να ανατρέψει την αρχική δικαστική κρίση (ασφαλιστικών μέτρων), που είχε αναθέσει την επιμέλεια δύο ανήλικων παιδιών (11 και 6 ετών σήμερα) στη μητέρα τους, «ζύγισε» το πραγματικό ενδιαφέρον που έχουν επιδείξει οι δύο χωρισμένοι, πλέον, γονείς γι’ αυτά, «μετρώντας» όμως παράλληλα και την επιθυμία των ίδιων των παιδιών.

Νομολογιακά βήματα

Και στις δύο παραμέτρους η ζυγαριά έγειρε προς την πλευρά του πατέρα τους, που ήταν πάντα πιο κοντά τους από ουσιαστικής πλευράς, τα πηγαινοέφερνε στο σχολείο, φρόντιζε να τα ψυχαγωγεί και να τα διαπαιδαγωγεί με αγάπη που περίσσευε και την οποία του την ανταπέδωσαν και τα δύο με τον πιο άπλετο και ξεκάθαρο τρόπο, αφού, όταν η δικαστής τα κάλεσε να επιλέξουν με ποιον θέλουν να ζήσουν, εκείνα, μολονότι έμεναν σχεδόν έναν χρόνο με τη μητέρα τους (σε εκτέλεση των ασφαλιστικών μέτρων), «ψήφισαν δαγκωτό» μπαμπά.

Το δικαστήριο δέχθηκε ότι η γνώμη των παιδιών δεν είναι πάντοτε καθοριστική, αφού εξαρτάται από την ηλικία και την ωριμότητά τους, ενώ η επιθυμία τους μπορεί πολλές φορές να είναι αποτέλεσμα επηρεασμού και πρόσκαιρη και να μην εξυπηρετεί το πραγματικό συμφέρον τους.

Ωστόσο, στη συγκεκριμένη περίπτωση η εξειδικευμένη σε τέτοιες υποθέσεις πρωτοδίκης, κατόπιν προσωπικής επικοινωνίας με τα παιδιά, διαπίστωσε ότι η αληθινή επιθυμία τους και το πραγματικό συμφέρον τους είναι να βρίσκονται με τον πατέρα τους, και η γνώμη αυτή δεν αποτελεί προϊόν επιρροής του, αφού για μακρό διάστημα ζούσαν με τη μητέρα τους, στη σφαίρα της δικής της επιρροής.

Στην απόφασή της «μέτρησε» καθοριστικά και το γεγονός ότι η μητέρα είχε ως προτεραιότητα την επαγγελματική της ανέλιξη και δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία στο ότι τα παιδιά της, που την είχαν ακολουθήσει στο εξωτερικό δύο φορές (μαζί με τον σύζυγο) στην προσπάθειά της να έχει σημαντικότερη θητεία ως γιατρός, επιβαρύνθηκαν ψυχολογικά από τις συνεχείς αλλαγές σχολικού και κοινωνικού περιβάλλοντος.

Η πρωτοποριακή δικαστική απόφαση, που έφερε στον πατέρα τις πρώτες μέρες του 2017 το καλύτερο πρωτοχρονιάτικο δώρο, κάνοντας δεκτή την αγωγή που υπέβαλαν οι δικηγόροι του Δ. Βερβεσός, Γ. Λιανουλόπουλος, προχωρά και σε άλλες τομές στον χώρο του οικογενειακού δικαίου, καθώς με γνώμονα το αληθινό συμφέρον των παιδιών και την ανάγκη να μην αλλάξουν συνήθειες και περιβάλλον (λόγω της επιβάρυνσής τους από τις μετακινήσεις), δέχεται ότι πρέπει να γίνει «αλλαγή φρουράς» στο σπίτι, όπου μέχρι τώρα ζούσαν στα νότια προάστια με τη μητέρα τους (ανήκει κατά 50% στον καθένα από τους δύο τ. συζύγους) και ότι συνεπώς εκείνη πρέπει να το εγκαταλείψει, ώστε να εγκατασταθεί μαζί τους ο πατέρας τους.

Κάνοντας άλλα τολμηρά νομολογιακά βήματα, το δικαστήριο, αφού έλαβε υπόψη του την υποχρεωτική αλλαγή κατοικίας χωρίς αντάλλαγμα, κρίνει με βάση τις οικονομικές δυνατότητες καθενός ότι η μητέρα πρέπει για δύο χρόνια να συμβάλει στη διατροφή των παιδιών καταβάλλοντας 300 ευρώ μηνιαίως, ενώ τα υπόλοιπα (500 ευρώ) θα βαρύνουν τον πατέρα.

Παράλληλα, ακολουθώντας μια «σολομώντεια λύση» (μολονότι η μητέρα δεν ζήτησε να ρυθμίσει το δικαστήριο τη δυνατότητα επικοινωνίας της με τα παιδιά της, σε περίπτωση που έχανε τη δίκη, προφανώς γιατί δεν φανταζόταν μια τέτοια ανατροπή), το Πρωτοδικείο δέχθηκε από μόνο του ότι το αληθινό συμφέρον των παιδιών απαιτεί να έχουν επαφή και με τη μητέρα τους, την οποία επίσης αγαπούν και τους αγαπά, και εκείνη μπορεί να μένει στη μονοκατοικία της μητέρας της στην ίδια περιοχή και έτσι να βλέπει συχνά τα παιδιά της.

Τα κριτήρια

Στην απόφαση-μπούσουλα για πολλές παρεμφερείς διαφορές, η πρωτοδίκης Αν. Ξηρογιάννη, απαγγέλλοντας τη λύση του γάμου του ζευγαριού, ξεκαθαρίζει ότι η επιμέλεια των παιδιών πρέπει να ανατίθεται με αποκλειστικό οδηγό το σωματικό, υλικό, πνευματικό, ψυχικό και ηθικό συμφέρον του παιδιού, χωρίς να επηρεάζει τη λήψη της απόφασης το φύλο, η φυλή, η γλώσσα, η θρησκεία, η κοινωνική προέλευση, η περιουσιακή κατάσταση κ.λπ. κάθε γονέα.

Ωστόσο, πρέπει να συνεκτιμώνται οι αναπτυχθέντες μέχρι τότε δεσμοί του παιδιού με τους γονείς (και τα αδέλφια του), οι τυχόν συμφωνίες των γονέων και η γνώμη του, εφόσον το δικαστήριο κρίνει, εν όψει της ηλικίας και της πνευματικής του ανάπτυξης, ότι είναι ικανό να αντιληφθεί το πραγματικό συμφέρον του.

Στη δικαστική «ζυγαριά» μπαίνουν επίσης οι ικανότητες των γονέων, το περιβάλλον, το επάγγελμα, η πνευματική τους ανάπτυξη και η δράση τους στο κοινωνικό σύνολο, η ικανότητα προσαρμογής τους στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας, μέσα στο πλαίσιο της λογικής και ορθολογικής αντιμετώπισης των θεμάτων των νέων, η σταθερότητα των συνθηκών ανάπτυξης του παιδιού, χωρίς εναλλαγές στις συνθήκες διαβίωσης.

Αυτά όλα ισχύουν ανεξάρτητα από το ποιος φταίει για το διαζύγιο, εκτός εάν η συμπεριφορά του υπαίτιου για τη διακοπή της συμβίωσης έχει επιδράσει και στην άσκηση της γονικής μέριμνας σε βάρος του συμφέροντος του παιδιού.

Το δικαστήριο δέχθηκε ότι η μικρή ηλικία και το φύλο του παιδιού δεν αποτελούν κυρίαρχο στοιχείο, για να προσδιοριστεί το συμφέρον του για την ανάθεση της γονικής μέριμνας σε έναν από τους γονείς μετά τη νηπιακή ηλικία του, οπότε παύει η σαφής βιοκοινωνική υπεροχή της μητέρας ως καταλληλότερης για τη γονική μέριμνα.

Το πηγαινέλα

Στη συγκεκριμένη υπόθεση, το ζευγάρι παντρεύτηκε προ 12ετίας, απέκτησε δύο παιδιά (ένα κορίτσι και ένα αγόρι), αλλά προ 3ετίας ήλθαν τα πρώτα σύννεφα, καθώς η σύζυγος έριξε το βάρος στην επαγγελματική – οικονομική της ανέλιξη, σε βάρος των οικογενειακών αναγκών.

Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του δεύτερου παιδιού, αναζήτησε εργασία σε αγγλικό νοσοκομείο και λίγο αργότερα ξενιτεύτηκαν μαζί της ο σύζυγος (μισθωτός) και τα παιδιά, που αναγκάστηκαν όμως να επιστρέψουν σχεδόν μισό χρόνο μετά, λόγω δυσκολιών προσαρμογής των ανηλίκων.

Το σκηνικό επαναλήφθηκε λίγο αργότερα, όταν η σύζυγος πήγε σε νοσοκομείο άλλης αγγλικής πόλης, όπου πάλι την ακολούθησαν, μέχρι που εκείνη γνωστοποίησε, στα μέσα του 2014, ότι θα μετακινηθεί στην Κύπρο όπου βρήκε πιο συμφέρουσα εργασία, αδιαφορώντας για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις και νέες προοπτικές του συζύγου στην Ελλάδα, αλλά και για τις ανάγκες των παιδιών που αντιδρούσαν έντονα στην προοπτική νέας αλλαγής σχολικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Εκείνη έφυγε μόνη στην Κύπρο, όπου δεν κατάφερε να εργαστεί και έτσι επέστρεψε στην Ελλάδα, έχοντας αρχίσει σταδιακά η αποξένωση, αφού είχε θέσει ως σαφή προτεραιότητα την επαγγελματική της ανέλιξη και σε δεύτερη μοίρα τις ανάγκες του συζύγου και των παιδιών της, παίρνοντας μονομερώς τις αποφάσεις για μετοίκηση στο εξωτερικό και αδιαφορώντας για την πολύ μικρή ηλικία τους που απαιτούσε την άμεση φροντίδα και παρουσία της.

Στην πορεία διαπιστώθηκε ακόμα ότι η σύζυγος διατηρούσε παράλληλα και κάποιον δεσμό. Ακολούθησαν εκατέρωθεν αγωγές με αντικρουόμενα επιχειρήματα και τα ασφαλιστικά μέτρα τής έδωσαν αρχικά τα παιδιά και τη συζυγική κατοικία.

Το Πρωτοδικείο, όμως, κατόπιν σχετικής αποδεικτικής διαδικασίας, κατέληξε ότι εκείνη ευθύνεται για τον ισχυρό κλονισμό του γάμου, ότι ο σύζυγός της δεν αισθανόταν μειονεκτικά απέναντί της λόγω της επαγγελματικής της ανέλιξης, ούτε επιδείκνυε γι’ αυτόν τον λόγο ζηλότυπη συμπεριφορά, όπως προσπάθησε να του καταλογίσει.

ΣΗΜΕΙΟ – ΚΛΕΙΔΙ

H επιθυμία της κόρης

Καθοριστικές για την πρωτοποριακή απόφαση στάθηκαν οι προσωπικές επικοινωνίες της πρωτοδίκη με τα παιδιά, που ενώ ήταν συναισθηματικά δεμένα και με τους δύο γονείς, ρητά εκδήλωσαν την έντονη επιθυμία να μείνουν με τον πατέρα τους, γιατί νιώθουν περισσότερη οικειότητα, έχουν μοιραστεί σημαντικά βιώματα και αναμνήσεις στην πάροδο των ετών, αφού εκείνος ουσιαστικά τα μεγάλωνε (με τη βοήθεια της γιαγιάς), τα πηγαινοέφερνε στο σχολείο και σε εξωσχολικές δραστηριότητες. Μάλιστα η 10χρονη τότε κόρη με ωριμότητα εξέφρασε την έντονη επιθυμία να μείνει με τον πατέρα της και με τον αδελφό της, τον οποίο επίσης δεν ήθελε να αποχωριστεί, διατυπώνοντας ανησυχία μήπως και αλλάξει πάλι σχολικό περιβάλλον, γιατί οι μετακινήσεις στο εξωτερικό την είχαν επιβαρύνει ψυχολογικά.

Το δικαστήριο κατέληξε στο ότι το πραγματικό συμφέρον των παιδιών είναι να μείνουν με τον πατέρα τους, που όχι μόνο διαθέτει τον χρόνο και τη διάθεση να τους προσφέρει την αγάπη και τη στοργή που τους αξίζει, συνοδεύοντάς τα στο σχολείο – νηπιαγωγείο και σε εξωσχολικές δραστηριότητες, αλλά και να φροντίζει, όπως έκανε άλλωστε μέχρι τώρα ανελλιπώς, για τη διατροφή, την υγεία, την ορθή διαπαιδαγώγηση, την ψυχαγωγία τους, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους.

Η ΠΟΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ…

Το δικαστήριο για τη μητέρα δέχθηκε πως, μολονότι τα αγαπά, παραγνωρίζει τις ανάγκες τους, ενδιαφέρεται προεχόντως για την επαγγελματική σταδιοδρομία της και δεν παρέχει ασφαλή εχέγγυα ότι είναι κατάλληλη για την ορθή και συνετή διαπαιδαγώγησή τους. Οπερ μεθερμηνευόμενο, η πολλή δουλειά δεν τρώει μόνο τον αφέντη, αλλά και τη γονική επιμέλεια των παιδιών…

[ethnos]

– Δικαίωση για τον τυφλό αριστούχο Αργύρη Κουμτζή: Και επίσημα φοιτητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης!

– Φοιτητής στο τμήμα Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είναι ο Αργύρης Κουμτζής

Και επίσημα φοιτητής του Τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης είναι ο τυφλός Αργύρης Κουμτζής, καθώς το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των εισαγόμενων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση υποψηφίων με σοβαρές παθήσεις, που απέστειλε την Τρίτη στις Σχολές το υπουργείο Παιδείας.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, Κωνσταντίνο Χρυσάφη, με βάση το σύστημα της ποσόστωσης για την εισαγωγή ατόμων με αναπηρία στα ΑΕΙ και ΤΕΙ το τμήμα έχει τη δυνατότητα να δεχθεί έως 10 άτομα, ενώ εκτός από τον Αργύρη Κουμτζή άλλα τρεις φοιτητές με σοβαρές παθήσεις κατέθεσαν αίτηση εγγραφής.

Ο κ. Χρυσάφης γνωστοποίησε ότι από την έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς, προτού ακόμη λήξει και τυπικά το ζήτημα της εγγραφής του στη Σχολή, ο τυφλός φοιτητής παρακολούθησε κάποια μαθήματα. Για την άρση των κωλυμάτων παρενέβη ο υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος.

Σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αναπληρωτής Πρύτανης Έρευνας και Συντονισμού, αναπληρωτής καθηγητής Θεόδωρος Λαόπουλος, υπογράμμισε ότι μετά και την παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας το ζήτημα ήταν καθαρά τυπικό, ωστόσο για τις ανάγκες υποστήριξης των σπουδών του φοιτητή η Σχολή περιμένει από το υπουργείο να δείξει συνέπεια και σε μία σειρά υποχρεώσεων, που απορρέουν από την παρέμβασή του.

Πηγή

Δικαίωση για τον πρωτοπρεσβύτερο, Αλέξανδρο Καριώτογλου, ο οποίος επιστρέφει πλέον κανονικά στα καθήκοντα του.

Εξαιτίας της απόφασής του να ντύσει δυο νεαρά κορίτσια παπαδάκια, τέθηκε προ ημερών σε αργία, όμως το κύμα συμπαράστασης ήταν τεράστιο για τον ιερέα που έχει προσφέρει τεράστιο έργο στην Ενορία του Αγίου Νικολάου Ραγκαβά.

Η ανακοίνωση της Ενορίας Αγίου Νικολάου Ραγκαβά:

Επειδή «Οι κανόνες της Εκκλησίας δεν είναι κανόνια» για να σκοτώνουμε τους συνανθρώπους μας, -όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος-, το κάλεσμα της Ορθόδοξης ποιμαντικής προς το σύγχρονο άνθρωπο, θεωρούμε ότι συμπυκνώνεται στην προσευχή του Αγίου Σωφρονίου, ενός σύγχρονου Αγίου από το Έσσεξ της Αγγλίας.

«Κύριε, Ιησού Χριστέ,

Εσύ που με την ανάβασή Σου στο Γολγοθά μας εξαγόρασες από την κατάρα του Νόμου, και άπλωσες τα άχραντα χέρια Σου πάνω στον Σταυρό σαν αγκαλιά για να συγκεντρώσεις τα τραυματισμένα παιδιά του Θεού σε ένα σύνολο μέσα στην Εκκλησία σου,

Εσύ που κάλεσες, με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος σε ενότητα όλους χωρίς καμία εξαίρεση,

Εσύ, που παρακάλεσες τον Πατέρα Σου, ώστε «όλοι να είμαστε ένα», όπως κι Εσύ είσαι ένα με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα,
δώσε μας χάρη και σοφία να εκπληρώνουμε την εντολή αυτήν κάθε στιγμή της ζωής μας, και ενίσχυσέ μας στον αγώνα της αγάπης, όπως Εσύ μας δίδαξες λέγοντας:

«Αγαπάτε ο ένας τον άλλο, όπως εγώ σας αγάπησα».

Δώρισέ μας, με τη βοήθεια του Παναγίου Σου Πνεύματος, τη δύναμη να ταπεινώνουμε τους εαυτούς μας, ο ένας απέναντι στον άλλον, κατανοώντας ότι: «όποιος αγαπά περισσότερο, περισσότερο και ταπεινώνεται».

Δίδαξέ μας να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλο, να κουβαλάμε τα βάρη των άλλων με υπομονή, και ένωσέ μας με το σύνδεσμο της ακατάλυτης αγάπης στο Άγιο Όνομά Σου.

Χάρισέ μας την ικανότητα να βλέπουμε σε κάθε ένα αδελφό και σε κάθε μία αδελφή μας την εικόνα της ανείπωτης δόξας Σου,
και να μην ξεχνάμε ότι «ο αδελφός μας είναι η ίδια μας η ζωή».

Ευχαριστούμε τον ποιμένα μας, τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, για την αγάπη και την ακλόνητη εκτίμηση προς το πρόσωπο του εφημερίου της Ενορίας μας, π. Αλέξανδρο Καριώτογλου.

Ο πατέρας Αλέξανδρος Καριώτογλου χειροτονήθηκε σε ηλικία 66 ετών, τον Οκτώβριο του 2019 από τον Ιερώνυμο και έκτοτε υπηρετεί με αφοσίωση και αγάπη τους πιστούς και τα προβλήματά τους.

Ο ίδιος είχε μιλήσει για την απόφαση του να χειροτονηθεί σε τόσο μεγάλη ηλικία στην κάμερα του πρακτορείου Ορθοδοξία:

«Δεν ήταν δύσκολη η απόφασή μου να χειροτονηθώ στα 66 μου χρόνια.

Το καλλιεργούσα στα 37 χρόνια που ήμουν στην εκπαίδευση αλλά δεν ήθελα να το κάνω. Γιατί δεν ήθελα να “δεσμευτώ” μέσα στην Εκκλησία και ταυτόχρονα να είμαι και καθηγητής. Για αυτό και όταν πήρα τη σύνταξή μου (ως καθηγητής) χειροτονήθηκα άμισθος κληρικός».

Σε άλλο σημείο της ενδιαφέρουσας συνέντευξής του δεν είχε καταφέρει τα συγκρατήσει τα δάκρυά του όταν είχε αναφερθεί στους Πατέρες και τις Μητέρες της Ερήμου με αφορμή βιβλίο του π. Ιωάννη Χρυσαυγή «Στην Καρδιά της Ερήμου – Η Πνευματικότητα των Πατέρων και των Μητέρων της Ερήμου», όπου σε παρουσίασή του ήταν ένας εκ των εισηγητών συγκινώντας το κοινό.

Δείτε το χαρακτηριστικό πολύ συγκινητικό απόσπασμα:

Ήρεμη και αποφορτισμένη από τον αγώνα που έδωσε στις Πανελλαδικές και συγκέντρωσε 19.175 μόρια η Σοφία Πατσού από το Βαρθολομιό ετοιμάζεται για την νέα της ζωή, την ακαδημαϊκή.  Μετά τις καλοκαιρινές διακοπές  ξεκινάει ένας νέος κύκλος στη ζωή των νέων πολιτών, αυτός της τριβής με τα ακαδημαϊκά αντικείμενα και τις επιστήμες.

Η Σοφία είχε έρθει πρώτη στο νομό Ηλείας και η χαρά της ήταν  διπλή. Τώρα ο στόχος της, σε βάθος χρόνου,  είναι το πτυχίο της. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση για το τι θέλει να κάνει όταν θα πάρει το πτυχίο της δήλωσε: «Είναι πολύ νωρίς ακόμα…Ποτέ δεν ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή. Σίγουρα θα μείνω στην Ελλάδα και θα ήθελα να υπηρετήσω στην 117 ΠΜ»

Πρώτη της επιλογή της η Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας.  Η Σοφία Πατσού κατάγεται από αγροτική οικογένεια. Από μικρή, όπως η ίδια δήλωσε στην «Πατρίς», είχε μάθει να θέτει στόχους. Χωρίς ιδιαίτερο άγχος και στερήσεις από την προσωπική της ζωή, επιδόθηκε σε ένα αγώνα μελέτης με την βοήθεια των καθηγητών της και την στήριξη των γονέων της και της μικρής της αδελφής και το αποτέλεσμα ήταν να δικαιωθεί. Τα μόρια που συγκέντρωσε την κατέταξαν πρώτη μεταξύ πρώτων και η οικογένειά της και φυσικά οι καθηγητές της έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται υπερήφανοι για την Σοφία Πατσού.

«Θέλω να ευχαριστήσω του γονείς μου και την αδελφή μου καθώς και τους καθηγητές και την προπονήτριά μου την κυρία Μαρία Σωτηρακοπούλου. Με την δική τους βοήθεια πέτυχα αυτό το αποτέλεσμα. Ελπίζω να  περάσω στην Σχολή Μηχανικών Αεροπορίας», δήλωσε γεμάτη χαρά και περηφάνια η Σοφία. Με την σειρά μας την συγχαίρουμε για την επιτυχία της και της ευχόμαστε καλή συνέχεια!

[patrisnews] [proini.news]

Δικαιώθηκε οικογένεια που, εξαιτίας ιατρικού λάθους στο μαιευτήριο και στο ινστιτούτο υγείας, μεγαλώνει το παιδί της με νοητική και σωματική αναπηρία.

Η πρωτοφανής δικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης προβλέπει την αποζημίωση ύψους 520.000 ευρώ στους γονείς.

Το χρονικό της υπόθεσης

Το ιατρικό λάθος έγινε το 2001, κατά τη γέννηση του παιδιού σε κλινική της Θεσσαλονίκης, όπου δεν διαγνώστηκε η φαινυλκετονουρία από την οποία έπασχε.

Παρόλο που υποβλήθηκε στις υποχρεωτικές εξετάσεις που διενεργούνται σε όλα τα νεογέννητα για ανίχνευση μεταβολικών νοσημάτων με λήψη αίματος από τη φτέρνα, το δείγμα άργησε να σταλεί για έλεγχο από την κλινική στο ινστιτούτο υγείας.

Αντί να αποσταλεί εντός 48 ωρών, όπως ορίζει ο νόμος, εστάλη έπειτα από 22 ολόκληρες μέρες, με συνέπεια να έχει αλλοιωθεί και το αποτέλεσμα να δείχνει ότι το παιδί δεν πάσχει από κάποια ασθένεια.

Μάλιστα, η φαινυλκετονουρία είναι μια ασθένεια που υποχωρεί από μόνη της, χωρίς καμία θεραπεία, αλλά με διατροφή χωρίς γάλα για τρεις εβδομάδες. Στην περίπτωση αυτή δε, λόγω της… μη διάγνωσης, το μωρό ταΐστηκε κανονικά με γάλα και πολύ γρήγορα έγινε ανάπηρο σωματικά και νοητικά.

«Μια ανθρώπινη ζωή καταστράφηκε από ιατρικό λάθος και περιμέναμε 17 χρόνια για τη δικαίωση»

Σε μια κατάθεση ψυχής για τη γεμάτη εμπόδια ζωή του παιδιού αλλά και της οικογένειας, που από το 2012 μπαινοβγαίνει σε δικαστικές αίθουσες, η μητέρα αναφέρει στο «Thesstoday.gr»: «Μιλάμε για μια ανθρώπινη ζωή, που αποδεδειγμένα καταστράφηκε από ιατρικό λάθος. Γιατί να μη λυθεί σε 2-3 χρόνια και να λυθεί σε 17, ενώ είμαστε στην Ευρώπη;», εκφράζοντας, παράλληλα, την επιθυμία της η δική τους κατάληξη να αποτελέσει την πρώτη από πολλές, που θα βρουν δικαιοσύνη.

«Το παιδί μου θα μπορούσε να ήταν φυσιολογικό, αν απλά δεν έπινε γάλα»

Όπως περιγράφει η μητέρα, τα σημάδια ξεκίνησαν όταν η κόρη της ήταν μόλις μερικών μηνών, ενώ σταδιακά εξελίχθηκαν σε σωματική αναπηρία αλλά και σε βαριά νοητική υστέρηση, με αποτέλεσμα σήμερα να μην είναι αυτοεξυπηρετούμενη.

«Το παιδί μου έχει βαρύ αυτισμό, δίκτυο νοημοσύνης κάτω του 30 και αυτοτραυμαυτική και επιθετική συμπεριφορά. Δεν έχει τρόπο να εκφραστεί, δεν έχει λόγο, ωστόσο, όταν είσαι οικείος της και την κοιτάς, καταλαβαίνεις τι χρειάζεται. Είναι επικοινωνιακή, αλλά χρειάζεται βοήθεια 24 ώρες το 24ωρο. Στα 16 της έχασε το φως της και το ξαναβρήκε κατόπιν μεγάλης ταλαιπωρίας. Υπάρχουν πολλοί σαν εμάς. Η δική μας περίπτωση είναι ακραία, γιατί το παιδί θα μπορούσε να είναι φυσιολογικό, αν γινόταν η διάγνωση και δεν έπινε γάλα. Ήταν άτυχο και γιατί νόσησε και δεν διαγνώστηκε», σημειώνει.

Πέρα από την κατάσταση υγείας του κοριτσιού, οι χρόνιες καθυστερήσεις στην απονομή της Δικαιοσύνης αποτέλεσαν τεράστιο «ογκόλιθο» για την οικογένεια. «Είναι πάρα πολλά τα χρόνια και σε όλο αυτό το διάστημα έχουμε αλλάξει σπίτι, δουλειές και ακόμη περιμέναμε να δικαιωθούμε. Είναι μεγάλη ανακούφιση για εμάς η απόφαση του δικαστηρίου και μετά από πολυετή ψυχική, σωματική και οικονομική ταλαιπωρία, θέλουμε απλά να τελειώσει», υπογραμμίζει η μητέρα.

Αναλύοντας τη δικαστική διαδρομή της υπόθεσης, ο δικηγόρος της οικογένειας, Νίκος Διαλυνάς, εξηγεί στην ιστοσελίδα «Thesstoday.gr» πως αν και κατέθεσαν δύο αγωγές, μια το 2012 και μια το 2015, η υπόθεση κινούνταν… σημειωτόν, καθώς οι γιατροί, που διόριζε το δικαστήριο ως πραγματογνώμονες, αποποιούντο ο ένας μετά τον άλλον για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. «Οι πολλαπλές αποποιήσεις καθυστερούν τη διαδικασία και απαιτούν επιπλέον χρόνο και χρήματα, ταλαιπωρώντας τους διαδίκους», εξηγεί.

Με την υπόθεση να τρενάρεται λόγω πολλαπλών αποποιήσεων, ο ποινικολόγος έκανε κλήση προς το δικαστήριο να μπει στην ουσία της υπόθεσης, με την απόφαση να εκδίδεται τον Μάρτιο του 2024, ορίζοντας χρηματική αποζημίωση ύψους 520.000 ευρώ στην οικογένεια από την κλινική και το ινστιτούτο υγείας.

Όπως εξηγεί, η πρωτοφανής απόφαση του δικαστηρίου ανοίγει τον δρόμο για υποθέσεις που μένουν στον «πάγο» λόγω των πολλαπλών αποποιήσεων πραγματογνωμόνων, ταλαιπωρώντας τους διαδίκους. «Δεν υπήρχε νόμος για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα κι έτσι έκανα κλήση προς το δικαστήριο να μπει κατευθείαν στην ουσία της υπόθεσης, αγνοώντας ότι δεν υπάρχει πραγματογνώμονας.

Η ρύθμιση αυτή δίνει λύση σε ένα διαχρονικό πρόβλημα, που ταλαιπωρεί τους διαδίκους και οδηγεί χιλιάδες δικογραφίες στο να λιμνάζουν ακόμη και για 10 χρόνια. Γι’ αυτές τις περιπτώσεις, ο νέος νόμος του υπουργείου Δικαιοσύνης δεν προέβλεψε καμία λύση, οπότε πλέον με την απόφαση αυτή λύνονται τα χέρια των δικαστών, για μια γρήγορη και ορθή απονομή δικαιοσύνης, την οποία αποζητά και η Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες», σημειώνει ο δικηγόρος.

Εννιά χρόνια μετά τη γέννηση του πρώτου τους παιδιού, η οικογένεια έφερε στον κόσμο και τη μικρότερη κόρη της, που σήμερα είναι 13 ετών.

Έχοντας τεράστιο φόβο, μην πέσει θύμα νέου ιατρικού λάθους, η μητέρα όσο ήταν έγκυος υποβλήθηκε σε τεστ dna για μεταβολικά νοσήματα, που, ευτυχώς, βγήκαν αρνητικά. «Ευτυχώς η μικρότερη ήταν πλήρως απαλλαγμένη. Συμμερίζεται την κατάσταση και νιώθει άσχημα. Έχει μεγάλη συναισθηματική νοημοσύνη, αγαπάει την αδερφή της και είναι στήριγμα για εμάς να υπάρχει στο σπίτι ένα λειτουργικό παιδί. Μας δίνει δύναμη», υπογραμμίζει.

Αποζημίωση οφείλει να καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο στην Μυρτώ Παπαδομιχελάκη. Πρόκειται για το νεαρό κορίτσι το οποίο στις 22 Ιουλίου του 2012 σε ηλικία μόλις 15 ετών, είχε δεχθεί άγρια επίθεση και βιασμό από τον Πακιστανό Αχμέτ Βακάς, ο οποίος είχε εισέλθει παράνομα στη χώρα και εργάζονταν στη Πάρο. Το έγκλημα σε βάρος της κοπέλας σημειώθηκε στην παραλία «Χρυσή Ακτή» του ίδιου νησιού και έκτοτε η κοπέλα παραμένει καθηλωμένη σε ένα κρεβάτι με αναπηρίας 100%.

Την απόφαση για αποζημίωση της Μ. Παπαδομιχελάκη για τα όσα υπέστην έλαβε το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) και συγκεκριμένα το Α Τμήμα του, το οποίο έκανε δεκτή την σχετική αίτηση της μητέράς της Μαρίας Κοτρώτσου. Η τελευταία ως δικαστικής συμπαραστάτρια της κόρης της διεκδικούσε να καταβληθεί στο παιδί της χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για τη ζημία που υπέστη από τον βαρύτατο τραυματισμό της.

Το ΣτΕ με την απόφαση που εξέδωσε δικαίωσε την πλευρά της κοπέλας και αναίρεσε την απόφαση του Διοικητικού Εφετείο, με την οποία είχε κριθεί πως η Μυρτώ δεν δικαιούται αποζημίωση από το Δημόσιο λόγω των πράξεων και παραλείψεων της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίες αφορούν στην παράνομη είσοδο του Πακιστανού δράστη στη χώρα μας. Πλέον, μετά την απόφαση που εξέδωσε το ΣτΕ το ύψος της αποζημίωσης που θα λάβει η κοπέλα από το Ελληνικό Δημόσιο θα καθοριστεί από το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, στο οποίο αναπέμφθηκε η υπόθεση.

Στην σχετική απόφαση που εξέδωσε το ΣτΕ αναφέρει πως υπάρχει «αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης παραλείψεως των αστυνομικών οργάνων να άρουν την παράνομη κατάσταση που προκλήθηκε από την παράνομη είσοδο και παραμονή επί μακρόν στη χώρα υπηκόου τρίτης χώρας και του επιζήμιου αποτελέσματος (της προσβολής υγείας ή σώματος) τρίτου». Ακόμη, οι δικαστές αναφέρουν «πως δεν αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος εκ του ότι παρεμβάλλεται η εγκληματική ενέργεια του αλλοδαπού».

Ακόμη, μεταξύ άλλων, στην απόφασή τους οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί επισημαίνουν: «.. υπάρχει γενικώς και αφηρημένως αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παράνομης αυτής παραλείψεως των οργάνων του Δημοσίου και της ζημίας (λ.χ. βλάβης του σώματος ή της υγείας ή θανατώσεως) τρίτου προσώπου, η οποία προκαλείται όταν ο παρανόμως εισελθών και διαμένων στην Ελλάδα υπήκοος τρίτης χώρας προσβάλει απολύτως προστατευόμενο έννομο αγαθό».

Πηγή: lawandorder.gr