Ο Διομήδης Κομνηνός ήταν μαθητής και «το αγόρι που νίκησε τα τανκ». Ο 17χρονος ήταν ο πρώτος νεκρός του Πολυτεχνείου και σκοτώθηκε εν ψυχρώ από μία σφαίρα στην καρδιά.
Το βράδυ της 16ης Νοεμβρίου του 1973 το Πολυτεχνείο είχε γεμίσει από φοιτητές και από άλλους νέους που διαδήλωναν κατά της χούντας των συνταγματαρχών. Ανάμεσά τους κι ένα 17χρονο αγόρι, ο Κύπριος Διομήδης Κομνηνός. Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στην Αθήνα και μόλις είχε περάσει τις εισαγωγικές εξετάσεις του Πολυτεχνείου. Ο Διομήδης βρισκόταν μέρες πριν στο Πολυτεχνείο μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά. Παράλληλα, δείτε το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ανακοινώνει στους δημοσιογράφους το επαναστατικό μανιφέστο της εξέγερσης κάτι που προκαλεί μεγαλύτερη οργή στην Χούντα η οποία δίνει εντολή στην αστυνομία να γίνει ακόμα πιο βίαιη.
Τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου 1973, αστυνομικές δυνάμεις ήρθαν αντιμέτωπες με εκατοντάδες διαδηλωτών που είχαν συγκεντρωθεί εντός και εκτός του προαυλίου του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων, ενώ οι συμπλοκές αρχίζουν κι εξαπλώνονται σε όλο το κέντρο της Αθήνας. Το Πολυτεχνείο μετατρέπεται σε νοσοκομείο για να περιθάλψει τους τραυματίες διαδηλωτές.
Ο Κομνηνός όσο και οι φίλοι του με κίνδυνο της ζωής τους αποφασίζουν να βοηθήσουν κάνοντας τους τραυματιοφορείς. Μεταξύ 21:30 και 21:45 είχε βρεθεί στη διασταύρωση των οδών Μάρνη και Γ’ Σεπτεμβρίου. Λίγα μέτρα έξω από την πύλη του Πολυτεχνείου ακούγονται πυροβολισμοί. Μια σφαίρα τον βρίσκει στην καρδιά τραυματίζοντάς τον θανάσιμα. Είχε χτυπηθεί από ελεύθερους σκοπευτές που βρίσκονταν στην ταράτσα του κτιρίου όπου στεγαζόταν το υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Αμέσως μεταφέρεται από διαδηλωτές και τον γιατρό Αντώνη Κοντόπουλο στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του ΕΕΣ και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (μετέπειτα Γενικό Κρατικό), όπου και αναγνωρίστηκε από τον πατέρα του. Μάλιστα ο πατέρας του όταν έμαθε για τους πυροβολισμούς πήγε σε όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας θεωρώντας πως θα βρει τον γιο του τραυματία.
«Μεταξύ φονευθέντων», έλεγε η επίσημη ανακοίνωση της χούντας, «είναι και ο Διομήδης Κομνηνός, ετών 17 με βεβαρημένο παρελθόν»….
Στις 16 Νοεμβρίου του 2001 o Βέλγος δημοσιογράφος, Άλμπερτ Κόεραντ που ήταν αυτόπτης μάρτυρας στο Πολυτεχνείο και κατέγραψε με την κάμερά του την εισβολή του τανκ έγραψε ένα άρθρο με τίτλο: «The boy who braved the tanks» όπου σε αυτό περιέγραφε τη γνωριμία του με τον πατέρα του αδικοχαμένου Διομήδη αλλά και το πως ο Γιάννης Κομνηνός μιλούσε για τον γιο του σαν να ήταν ζωντανός.
«Διομήδης Ιωάννου Κομνηνός, ετών 17, μαθητής. Εφονεύθη εξώθι του Πολυτεχνείου περί ώρα 22.15΄ της 16.11.73. Βασίμως πιθανολογείται ότι δράστης του φόνου τούτου είναι ο προεκτεθείς Συνταγματάρχης», ανέφερε η έκθεση Τσεβά που εκδόθηκε το 1975 αφού ύστερα από λαϊκή απαίτηση κλήθηκε να «χαρτογραφήσει» τα θύματα της αιματηρής εκείνης περιόδου.
Το πρώτο θύμα της μακάβριας αυτής λίστας, ήταν ο Διομήδης Κομνηνός, ο 17χρονος μαθητής που το βράδυ της προηγούμενης της 17 Νοέμβρη, έπεσε νεκρός.
Τις ώρες εκείνες το βράδυ της 16ης Νοέμβρη του ’73 η Πατησίων και οι γύρω δρόμοι από το Πολυτεχνείο ήταν γεμάτοι από χιλιάδες φοιτητές και νέους ανθρώπους που διαδήλωναν κατά της χούντας. Ανάμεσά τους βρισκόταν και ένα 17χρονο αγόρι. Ο Κύπριος Διομήδης Κομνηνός, μαθητής λυκείου. Ήταν εκεί από τις 14 Νοέμβρη. Στο σπίτι του πήγαινε μόνο για να φάει, να πλυθεί και να αλλάξει. Οι γονείς του και ιδιαίτερα ο πατέρας του, του έλεγαν να προσέχει. «Κοίτα να γυρίσεις γερός», έλεγε ο πατέρας του Γιάννης.
Αιματοβαμμένη και σκισμένη η μπλούζα του νεαρού Διομήδη βρίσκεται ανάμεσα στα εκθέματα των θυμάτων του Πολυτεχνείου Είναι εκείνη η μπλούζα που φορούσε ο 17χρονος μαθητής Διομήδης Κομνηνός, ο οποίος έπεσε νεκρός τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου 1973. Ηταν ένα από τα 24 θύματα που οι άνθρωποι της χούντας δολοφόνησαν, ένα από τα πρώτα θύματα της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Το βράδυ εκείνης της Παρασκευής εκατοντάδες διαδηλωτές, πολίτες, φοιτητές, μαθητές βρέθηκαν βρίσκονταν εντός και εκτός του προαυλίου του Πολυτεχνείου στην οδό Πατησίων.
Ανάμεσα τους και ο Κύπριος Διομήδης Κομνηνός, μαθητής λυκείου μέσα στο Πολυτεχνείο, ο οποίος βγήκε από το προαύλιο του ιδρύματος και μαζί με άλλους συνομήλικους του βρέθηκαν στη στη γωνία 3ης Σεπτεμβρίου, Μάρνη και Αβέρωφ. Η ώρα ήταν μεταξύ 21:30 και 21:45 όλοι τους έκαναν τους τραυματιοφορείς, βοηθούσαν τους τραυματίες και προσπαθούσαν να τους προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες, ώσπου μία σφαίρα καρφώθηκε στην καρδιά του άτυχου Διομήδη Κομνηνού. Ο δολοφόνος του βρισκόταν μόλις 10 μέτρα μακριά. Ηταν ένας από τους άνδρες της φρουράς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Αμέσως οι υπόλοιποι διαδηλωτές που ήταν μαζί του τον μετέφεραν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του ΕΕΣ, ωστόσο ήταν αργά. Ο 17χρονος μαθητής Διομήδης Κομνηνός ήταν νεκρός, οι χουντικοί τον είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ γιατί έκανε το λάθος να βοηθήσει τραυματισμένους πολίτες.
Το άψυχο κορμί του μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, το μετέπειτα Γενικό Κρατικό.
Τραγική ειρωνεία ήταν πως λίγο καιρό πριν του αφαιρέσουν τόσο βίαια, τόσο άδικα και αδίστακτα τη ζωή, ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός είχε περάσει τις εισαγωγικές εξετάσεις του Πολυτεχνείου και μάλιστα με πολύ υψηλή βαθμολογία.
Η σκισμένη μπλούζα του βρίσκεται σε έκθεμα θυμάτων του Πολυτεχνείου και χρησιμοποιήθηκε από τη χήρα του Σαλβαδόρ Αλιέντε, Χορτένσια, για να σκουπίσει τα δάκρυά της.
Η κηδεία του νεαρού έγινε σε μία έρημη γωνιά του νεκροταφείου της Αθήνας, παρουσία λίγων συγγενών. Ωστόσο μετά την πτώση της δικτατορίας, στο μνημόσυνο που έγινε για τον άτυχο μαθητή πλήθος κόσμου βρέθηκε εκεί για να τον τιμήσει ως ήρωα.
Το τελευταίο αντίο στον Διομήδη. Αρχείο οικογένειας Κομνηνού
Το άρθρο του ανταποκριτή της δανέζικης και βελγικής τηλεόρασης
Το 9ο δημοτικό σχολείο Πετρούπολης έχει ονομαστεί σε «Διομήδης Κομνηνός» και στην ιστοσελίδα του φιλοξενεί ένα άρθρο του δημοσιογράφου Albert Coenrant, ανταποκριτή της δανέζικης και βελγικής τηλεόρασης στην Ελλάδα. Το άρθρο έχει τίτλο «Το αγόρι που νίκησε τα τανκ», «The boy who braved the tanks».
Αυτή η ιστορία είναι εμπνευσμένη από τον ηρωικό θάνατο του Διομήδη Κομνηνού ενός άξιου τέκνου της Ελλάδας. Το Νοέμβριο του1973 μπήκε στο Πολυτεχνείο για να αγωνιστεί την απελευθέρωση της χώρας. Δε θα επέστρεφε σπίτι του πότε.
Κατά τη διάρκεια των θλιβερών εβδομάδων αυτών μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ένας επισκέπτης εμφανίστηκε στο γραφείο μου «Απλά λέγε με Γιάννη» είπε. «Άκουσα ότι έχετε αποσιωπήσει την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Σε παρακαλώ πες μου ό,τι έχεις δει». Καθώς ήταν ένας φιλικός έξυπνος άνθρωπος δέχτηκα να μιλήσω. Του διηγήθηκα κάποιες σκηνές απίστευτου θάρρους στις οποίες είχα γίνει μάρτυρας-σήμερα πασίγνωστες χάρη σε αναρίθμητα άρθρα εφημερίδων και ντοκιμαντέρ που προβάλλονται ανελλιπώς από την τηλεόραση. Ήμουν επίσης σε θέση να περιγράψω περιστατικά άγνωστα στην κοινή γνώμη.
Εντυπωσιάστηκε από την περιγραφή μου σχετικά με το ξενοδοχείο Ακρόπολη απέναντι από το Πολυτεχνείο εκείνη τη διάσημη μέρα. Άκουσε επίσης, πως έπρεπε να προφυλαχτώ από τις σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών σε ένα κτίριο που ήταν γεμάτο όχι μόνο από φοιτητές αλλά επίσης και από μαθητές. Εντυπωσιάστηκε όταν άκουσε πως ο ίδιος ο διευθυντής του ξενοδοχείου πρόσφερε τα πιάτα με τα σάντουιτς και έλεγε «Δεν είναι καλό να μάχεσαι για τη χώρα σου με άδειο στομάχι». Άκουσε επίσης πως παρά τη βροχή από σφαίρες ένας φοιτητής διαδήλωνε απ’ έξω και χτυπήθηκε λίγα μέτρα μακρύτερα από την πόρτα του ξενοδοχείου.
Εξήγησα πώς δύο μαθήτριες δε δίστασαν να τρέξουν έξω, όπως οι νοσοκόμες στο πεδίο της μάχης, σαν την Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ, για να βοηθήσουν το αγόρι και να το μεταφέρουν στο ξενοδοχείο, όταν ένας αστυνομικός το άρπαξε από τα χέρια τους. Άκουσε προσεκτικά την ιστορία μιας Νορβηγίδας, μιας ανυποψίαστης τουρίστριας, που χτυπήθηκε από αδέσποτη σφαίρα στο λαιμό και πέθανε ξαπλωμένη μέσα στο ξενοδοχείο. Η κοπέλα πήγαινε να κάνει ένα τηλεφώνημα στους γονείς της από το κτίριο του Ο.Τ.Ε. λίγα μέτρα μακρύτερα στην οδό Πατησίων, για να τους πει για τις θαυμάσιες εμπειρίες που είχε από την Ελλάδα. Δεν θα ξεχάσω την έκφρασή του όταν περιέγραψα το πώς οι φοιτητές καλούσαν απελπισμένα από τα μεγάφωνα για ιατρική βοήθεια και ασθενοφόρα.
Τα ασθενοφόρα πράγματι έφθασαν με τις σειρήνες να ουρλιάζουν-όχι γεμάτα από γιατρούς ή νοσοκόμες, αλλά αιμοδιψείς αστυνομικούς μερικούς μεταμφιεσμένους σε γιατρούς. Και μετά η πιο φρικτή σουρεαλιστική σκηνή από όλες που δε θα σβήσει ποτέ από το μυαλό μου. Τα τανκ – περισσότερα από είκοσι πέντε – έφθασαν σα να έπρεπε να κατακτήσουν ένα οχυρωμένο κάστρο και όχι ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα γεμάτο από παιδιά που φώναζαν για λευτεριά. Ήρθαν κυλώντας αργά, σχεδόν τα μεσάνυχτα. Ένα τεράστιο γκρίζο τέρας στάθηκε ακριβώς μπροστά στην πόρτα του Πολυτεχνείου. Από το άνοιγμα εμφανίστηκε ένας αξιωματικός με ένα όπλο στα χέρια. Οι φοιτητές ικέτευσαν το στρατό να μη χρησιμοποιήσει βία και να μην τους χτυπήσει. Ο αξιωματικός φώναξε από το τανκ ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις δεν διαπραγματεύονται με αναρχικούς. Στο ξενοδοχείο Ακρόπολη τα παιδιά έκλαιγαν και πολλοί γονάτιζαν και προσεύχονταν στο Θεό να σταματήσει αυτή την τρέλα.
Ένα από τα πιο απίστευτα και ντροπιαστικά πράγματα ήταν, ότι την ίδια στιγμή που τα παιδιά της Ελλάδας ήταν έτοιμα να θυσιαστούν για την ελευθερία, στο ίδιο ξενοδοχείο σε μικρή απόσταση από την επερχόμενη καταστροφή υπήρχε ένα δωμάτιο γεμάτο από καμιά διακοσαριά άτομα, κυρίως γυναίκες αλλά και κάποιους άντρες που έπαιζαν χαρτιά τελείως αδιάφοροι για την αγωνιζόμενη και δοκιμαζόμενη νεολαία της χώρας.
Ο επισκέπτης μου είπε ότι ο γιος του ήταν ένας από τους νεαρούς του Πολυτεχνείου εκείνη την ημέρα, αλλά ήταν πολύ μετριόφρων για να μιλήσει γι’ αυτό. Ο άντρας μου ζήτησε την άδεια για να ξανάρθει. Κατά τη διάρκεια της επόμενης επίσκεψης είπε ότι αισθανόταν βαθιά συγκινημένος από τον ηρωισμό που επέδειξε η ελληνική νεολαία εκείνη την εποχή.
Θεωρούσε ότι τα περισσότερα παιδιά είναι κακομαθημένα σήμερα ακόμη και στις πιο φτωχές οικογένειες. Μου είπε υπέροχα ανέκδοτα και αστεία για να το αποδείξει. «Ήξερες, μου είπε, ότι ο Χριστός ήταν Έλληνας;». «Αλήθεια;» ρώτησα χωρίς να είναι απόλυτα σίγουρος ότι ήταν σοβαρός. «Ναι» μου απάντησε με ένα φαρδύ χαμόγελο στο πρόσωπο. «Αυτός πίστευε ότι η μητέρα του ήταν παρθένα και τον θεωρούσε Θεό. Κι όχι μόνο αυτά, ξεκίνησε να δουλεύει όταν ήταν τριάντα χρόνων». Και ανέφερε άλλη μια ιστορία σχετικά με τις -μερικές φορές -ανόητες φιλοδοξίες που έχουν οι Έλληνες γονείς για τα παιδιά τους.
Είχε κάποτε μια γειτόνισσα μητέρα δίδυμων αγοριών περίπου δύο ετών. Μια μέρα τη συνάντησε στο δρόμο και τη ρώτησε τι κάνει ένα από τα παιδιά της.» Ποιον εννοείς, το γιατρό ή το δικηγόρο;» ρώτησε η γυναίκα. Μια μέρα ο επισκέπτης μου άρχισε να μιλά για το δεκαεξάχρονο γιο του. Τον περιέγραφε σαν ένα σοβαρό παιδί ανυπομονούσε να ‘ρθει η μέρα που θα πήγαινε στο Πανεπιστήμιο, το περίφημο Πολυτεχνείο για να γίνει μηχανικός ή αρχιτέκτονας. «Ο Θεός με ευλόγησε δίνοντάς μου αυτό το παιδί», πρόσθεσε «είναι τόσο έξυπνο και επιμελές. Αλλά μη νομίζεις ότι είναι και καλόγερος» πρόσθεσε χαμογελώντας. «Αγαπάει τα κορίτσια και αυτές τον αγαπούν». Μου έδειξε τη φωτογραφία ενός όμορφου αγοριού. Από μέσα μου χαμογέλασα ακούγοντας τους επαίνους και σκέφτηκα ότι είναι ειρωνικό να ακούω άλλον έναν περήφανο Έλληνα γονιό.
Ο επισκέπτης μου συνέχιζε να έρχεται. Πάντα κουβαλούσε πακέτα, μια φορά παιχνίδια για τα φτωχά παιδάκια του φτωχοκομείου και μια άλλη φορά βιβλία με δερμάτινο εξώφυλλο για το γιο του. Συνήθιζε να μιλά για διάφορα θέματα, φαινόταν μορφωμένος αλλά η συζήτηση κατέληγε πάντα στο ίδιο σημείο -με επαίνους για τον πολυαγαπημένο του γιο. Μια μέρα η διάθεσή του φαινόταν διαφορετική και κοίταζε επίμονα έξω από το παράθυρο. Τότε έμενα δίπλα σε ένα νεκροταφείο. Ξαφνικά βγήκε από τη μελαγχολία του και αναφώνησε: Είμαι ευτυχισμένος που ο γιος μου έχει ολόκληρη τη ζωή μπροστά του, είναι τόσο νέος».
Αρκετές φορές τον ρώτησα γιατί δεν έφερνε το παιδί – θαύμα να το γνωρίσω. «Είναι πολύ απασχολημένος με το διάβασμα και το φλερτ με τα κορίτσια» ήταν η συνηθισμένη του απάντηση. Μετά από αρκετά συχνές επισκέψεις ο επισκέπτης μου χάθηκε για ένα δύο χρόνια. Άρχισε να μου λείπει. Αλλά ξαφνικά εμφανίστηκε πάλι. Αυτή τη φορά έλαμπε! Ο γιος του είχε περάσει τις εξετάσεις για το Πολυτεχνείο- με πολύ υψηλή βαθμολογία. Πάλι κουβάλαγε πακέτα και πακέτα και ένα αεροπορικό εισιτήριο στο όνομα του γιου του. Ο νεαρός θα έμενε με συγγενείς στην Αμερική το καλοκαίρι.
Έγινε κι ένα μεγάλο πάρτι με τουλάχιστον πενήντα αγόρια και κορίτσια-ο νεαρός ήταν πολύ δημοφιλής. Όταν έφυγε ο επισκέπτης μου πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο για να βρω τον αριθμό του τηλεφώνου του. Σκέφτηκα ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να αγοράσω ένα δώρο για το γιο του που τον ένιωθα σαν ένα φίλο που δε γνώρισα ποτέ.
Όταν χτύπησα το κουδούνι του σπιτιού του Γιάννη μου άνοιξε μια κυρία και τη ρώτησα αν ήταν η μητέρα του αγοριού. «Θέλω να σας συγχαρώ για τον εξαιρετικό γιο σας. Άκουσα ότι πέρασε από τους πρώτους στις εξετάσεις. Ο σύζυγός σας μου είπε ότι θα γίνει μηχανικός. Μπορώ να περάσω για να του δώσω ένα μικρό δώρο;». «Ο γιος μου, απάντησε με θλίψη στη φωνή, δε θα γίνει ποτέ μηχανικός και δε θα μπει ποτέ στο Πανεπιστήμιο, πέθανε πριν από τρία χρόνια». Μετά η φωνή της πνίγηκε σε ένα λυγμό, «Σκοτώθηκε από σφαίρα αστυνομικού στην πύλη του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 1973».
«Αν είσαστε άντρες, ελάτε να μας χτυπήσετε από κοντά»
Και η συγγραφέας Έφη Πανσελήνου στο μυθιστόρημα της «Καταχτημένη χώρα» από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή γράφει για τον 17χρονο ήρωα.
«…O Διομήδης Κομνηνός, βγήκε ξαφνικά στη μέση του δρόμου, σήκωσε τα χέρια, βλέποντας προς τη μεριά των αστυνομικών, που βρίσκονταν σε απόσταση σαράντα περίπου μέτρων και είπε: ” Αν είσαστε άντρες, ελάτε να μας χτυπήσετε από κοντά” . Κι αμέσως ακούστηκε καταιγισμός πυροβολισμών. Κι ο Διομήδης έπεσε κάτω”.
Εγγραφή στο Βιβλίο Προσερχομένων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού της 16ης Νοεμβρίου 1973 σχετική με την διακομιδή του νεκρού μαθητή Διομήδη Κομνηνού, Αρχείο Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, Γ.Α.Κ. Αναφέρει ότι χτυπήθηκε από πυροβόλο όπλο.
Το ακροατήριο, βουβό, κρατάει την ανάσα και δύσκολα τη συγκίνησή του, όταν ο μάρτυρας , συνεχίζει:
” Μαζί μ’ έναν άλλον, βγήκαμε έρποντας από την πολυκατοικία που είχαμε καταφύγει. Κινηθήκαμε προς το σημείο που είχε πέσει ο Κομνηνός. Οι πυροβολισμοί δεν σταματούσαν. Κατορθώσαμε και τον στήσαμε στον τοίχο όρθιο. Το κορμί του έγειρε λίγο δεξιά. Δεν μιλούσε. Στα μάτια του είχανε μπει μικρά θραύσματα από τα τζάμια ενός αυτοκινήτου. Είχα λίγο βαμβάκι στην τσέπη μου. Ήρθε μια γυναίκα με νερό. Κι εγώ με βαμβάκι προσπάθησα να του αφαιρέσω τα τζαμάκια από τα μάτια. Τότε έκανε μια κίνηση με το χέρι του, προσπαθώντας να σηκώσει το πουλόβερ που φορούσε.
Σήκωσα το πουλόβερ και είδα το αίμα να τρέχει από τη δεξιά στην αριστερή κοιλιακή χώρα. Κατάλαβα ότι είχε χτυπηθεί άσκημα.
Τότε άκουσα τη σειρήνα ενός ασθενοφόρου. Σκυφτός και με ζιγκ-ζαγκ για ν’ αποφύγω τις σφαίρες, κινηθήκα προς τα εκεί , να φέρω το φορείο. Τρέχοντας όμως γλίστρησα, έπεσα και χτύπησα στα χέρια και στα πόδια. Δεν μπορούσα να κινηθώ, έτρεξαν φοιτητές να με βάλουν στο ασθενοφόρο . Τους είπε: δεν χρειάζομαι εγώ, αλλά ο Κομνηνός…”
Η φωνή σπάει. Και ο Άλκης που παρακολουθεί με τη ψυχή στα δόντια, όπως όλο το ακροατήριο θυμάται μιαν άλλη ραγισμένη φωνή. Του πατέρα Κομνηνού. Στο μνημόσυνο του παιδιού του, πριν ένα χρόνο…
“Με οδηγούν στον ψυκτικό θάλαμο. Σέρνουν ένα συρτάρι. Ο Διομήδης μου νεκρός. Ο μονάκριβός μου γιος. Προσπαθώ να κρατηθώ. Τι όμορφος…Ω γλυκύ μου , έαρ…έχει μια τρύπα στην καρδιά. Προσπαθώ να κρατηθώ. Του μιλώ: ” Διομήδη, βοήθησέ με να φανώ άξιός σου!”. Του φιλώ τα μαλλιά. Τι όμορφος! Ίδιο καθαρόαιμο άτι. Τα μάτια του μισάνοιχτα. Γεμάτα απορία. Προσπαθώ, προσπαθώ να κρατήσω ζωντανή τη μορφή του”.
Η φωνή του τρέμει:
” Έπειτα φέρνω βόλτα το συρτάρι. Σκύβω απάνω του. Φιλώ το τραύμα του στην καρδιά. Τον προσκυνώ…”
Έναν σύντομο απολογισμό της πορείας που είχε ο 20χρονος Γεράσιμος από τη στιγμή που έφτασε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας – λίγο μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών – μέχρι την αναχώρησή του για το Ανόβερο της Γερμανίας, όπου θα συνεχίσει τη νοσηλεία του δε εξειδικευμένο Κέντρο Αποκατάστασης έκανε ο διοικητής του ΓΝΛ Γρηγόρης Βλαχάκης.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε ο κ. Βλαχάκης τόσο στην πρώτη αντιμετώπιση των εξαιρετικά σοβαρών τραυμάτων που έφερε ο 20χρονος – σημειώνεται πως είναι ο μοναδικός επιζών επιβάτης του πρώτου βαγονιού της μοιραίας αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε στα Τέμπη – μέχρι και πριν από λίγες ώρες, όταν και εξελίχθηκε η διακομιδή.
Ειδικότερα, ο κ. Βλαχάκης ανέφερε χαρακτηριστικά «Ξημερώματα της 1η Μαρτίου, λίγες ώρες μετά το δυστύχημα των Τεμπών έφτασε στο Νοσοκομείο μας, στα Επείγοντα ως πολυτραυματίας ο 20χρονος από τον Βόλο. Αντιμετωπίστηκε με χειρουργείο και εν συνεχεία έγινε εισαγωγή του στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Έκτοτε ο Γεράσιμος ήταν στη ΜΕΘ, είχε τη νοσηλεία από το ιατρικό και νοσηλευτικό μας προσωπικό, το οποίο θα ήθελα να συγχαρώ για το υψηλό επίπεδο υπηρεσιών υγείας που παρείχε και έδωσε τη δυνατότητα σε αυτό το παιδί λίγες ώρες πριν να φύγει για το Ανόβερο της Γερμανίας σε ένα εξειδικευμένο κέντρο όπου θα συνεχίσει τη θεραπεία του εκεί. Ευχόμαστε τα καλύτερα γιατί αγαπήσαμε και τον Γεράσιμο και όλη του την οικογένεια».
Χιλιάδες συνταξιούχοι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες ενόψει του Πάσχα, καθώς οι συντάξεις Μαΐου δε θα καταβληθούν πριν από τις εορτές.
Αυτή η απόφαση έχει προκαλέσει ανησυχία δεδομένου ότι παραδοσιακά οι συντάξεις καταβάλλονται νωρίτερα κατά τις μεγάλες εορτές, για να διευκολυνθούν οι συνταξιούχοι στις αυξημένες ανάγκες τους.
Με ανακοίνωσή του νωρίτερα, ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών, ζήτησε την καταβολή συντάξεων και επιδομάτων πριν τη Μ. Εβδομάδα, με στόχο να κινηθεί η αγορά.
Συγκεκριμένα σε ανάρτηση στον λογαριασμό του στο facebook αναφέρει: «Ο Εμπορικός Σύλλογος Αθηνών ζητά από την κυβέρνηση να καταβληθούν οι συντάξεις και τα επιδόματα του Απριλίου κατ’ εξαίρεση νωρίτερα, πριν τη ΜεγάληΕβδομάδα, προκειμένου να ενισχυθεί άμεσα η αγορά.
Ιδιαίτερα τα δώρα που θα προσφέρουν οι παππούδες και οι γιαγιάδες στα εγγόνια τους, καθώς και γενικότερα τα δώρα ενόψει των εορτών, αναμένεται να δώσουν μια σημαντική ώθηση στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.
Η έγκαιρη καταβολή των χρημάτων θα ενισχύσει την κατανάλωση και θα βοηθήσει στην τόνωση της αγοράς».
Ο Διοικητής του ΕΦΚΑ Αλέξανδρος Βαρβέρης, απάντησε σήμερα μέσα από την εκπομπή του ΟΡΕΝ «Τώρα Μαζί», πως δε θα καταβληθούν οι συντάξεις πριν το Πάσχα, ακόμα κι αν το ζητούσε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, διότι όπως δήλωσε τα χρονικά περιθώρια που χρειάζονται για μια τέτοια πληρωμή δεν υπάρχει τη δεδομένη στιγμή και δε θα γίνει σωστά.
Αυστηρή και συνάμα ανατριχιαστική προειδοποίηση απηύθυνε ο ταξίαρχος Παναγιώτης Κιμουρτζής κατά την τελετή ανάληψη των καθηκόντων του διοικητή της 96ης Ανωτέρας Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής, στη Χίο. ” Κυρίαρχος στόχος μας αποτελεί η νίκη στη μάχη της αποτροπής. Όμως εάν απαιτηθεί και απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα των ιερών χωμάτων της Χίου, η Ταξιαρχία θα είναι έτοιμη να καταστρέψει κάθε επίδοξο επιβουλέα.” είπε χαρακτηριστικά.
Κατά την ανάγνωση της διαταγής του προς το προσωπικό και τα στελέχη της Ταξιαρχίας, ο νέος διοικητής της 96 ΑΔΤΕ είπε: “Σήμερα υπέγραψα ένα ιερό συμβόλαιο στο θεό και στην πατρίδα. Δηλώνω δε ότι θα αφιερώσω όλες μου τις δυνάμεις, όλη μου την ενέργεια, τη δυναμική και τον χρόνο μου στην επαύξηση του ήδη υψηλού βαθμού της επιχειρησιακής ετοιμότητας.”
Και πρόσθεσε όπως φαίνεται και στο βίντεο του Πολίτη της Χίου: “Σκοπός μας όπως πάγια διατυπώνει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία δεν είναι να διεξάγουμε πόλεμο. Άλλωστε είμαστε μια χώρα φιλειρηνική και συνεχώς το μήνυμα αυτό κοινοποιούμε στους γείτονες μας. Κυρίαρχος στόχος μας αποτελεί η νίκη στη μάχη της αποτροπής. Όμως εάν απαιτηθεί και απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα των ιερών χωμάτων της Χίου, η Ταξιαρχία θα είναι έτοιμη να καταστρέψει κάθε επίδοξο επιβουλέα.”
Ταυτόχρονα επισήμανε: Για να επιτύχουμε στην αποστολή μας πρέπει να επιδιώκουμε το άριστο και επιβάλλεται να καλλιεργούμε καθημερινά τις στρατιωτικές αρετές: Τη φιλοπατρία, την ανδρεία, την καρτερία, το στρατιωτικό πνεύμα και την πειθαρχία. Αυτές σε συνδυασμό με την αισιοδοξία το χαμόγελο και τη γενναιοψυχία θα συμβάλλουν στην παγίωση των ύψιστων αγαθών της άμυνας και της ασφάλειας.
Εξίσου ηχηρό ήταν και το μήνυμα που εξέπεμψε ο απερχόμενος διοικητής Ταξίαρχος Δημόκριτος Κωνσταντάκος: “Δηλώνω απερίφραστα ότι η Ταξιαρχία δύναται και “ιερά τα πάτρια τιμήσει” βασίζοντας αυτή την ικανότητα στην αδιαμφισβήτητη, επιχειρησιακή της ετοιμότητα και στο υψηλό ποσοστό λειτουργικότητας των μέσων της. Αυτό ωστόσο οφείλεται στο συντριπτικό της πλεονέκτημα το προσωπικό της.” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Περισσότεροι από 10.000 αστυνομικοί σε όλη την Ελλάδα συμμετέχουν στα μέτρα για την αποφυγή μιας μαζικής εξόδου το φετινό Πάσχα αφού οι δείκτες της πανδημίας είναι απαγορευτικοί.
Ωστόσο όπως φαίνεται και από τα στοιχεία υπάρχουν και κάποιοι που δεν υπακούν στα μέτρα.
Αρκετοί είναι αυτοί που παρουσιάζουν έγγραφα για αγροτικές εργασίες ή για ιατρικές επισκέψεις, προκειμένου να μπορέσουν να περάσουν από τα διόδια
Τα πρόστιμα πάντως είναι υψηλά και ανέρχονται στα 300 ευρώ για άσκοπη μετακίνηση και στα 500 ευρώ για ψευδή δήλωση.
Η επιχείρηση της αστυνομίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη… οι έλεγχοι είναι σαρωτικοί. Η κάμερα του MEGA βρέθηκε στα διόδια της Ελευσίνας όπου η αστυνομία έχει εξαντλήσει την αυστηρότητά της, κατεβάζοντας μάλιστα μια οικογένεια από τα ΚΤΕΛ…
Όταν πέρασε ένα λεωφορείο των ΚΤΕΛ οι άνδρες της αστυνομίας ήλεγξαν έναν προς έναν όλους τους επιβάτες και κατέβασαν μια τριμελή οικογένεια.
Η συγκεκριμένη οικογένεια πήγαινε στην Λευκίμμη Κερκύρας χωρίς να έχει τα απαραίτητα έγγραφα.
Στο σημείο και η αρχή διαφάνειας όπου ελέγχει τα χαρτιά για εργασία. Ως τώρα έχουν κοπεί τρία πρόστιμα. Ένας από τους οδηγούς είχε «πειράξει» τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗ.
Το ίδιο σαρωτικοί οι έλεγχοι και στους παράδρομους.
Διόδια: Αυξάνονται από την 1η Ιανουαρίου του 2025 οι τιμές- Δείτε πόσα χρήματα θα δίνετε
Αυξημένες κατά 5% με 5,5% αναμένεται να είναι οι τιμές στα διόδια όλων των σταθμών της χώρας για τους οδηγούς των ΙΧ. Αυτό για τους οδηγούς των οχημάτων σημαίνει πως θα πληρώνουν τα διόδια αυξημένα κατά 0,10 ευρώ με 0,20 ευρώ ανά σταθμό.
Σε κάθε περίπτωση το εν λόγω ποσοστό αύξησης προκύπτει από τις συμβάσεις παραχώρησης και αντιστοιχεί στην ετήσια αύξηση του δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Αυτή θα είναι προσαυξημένη κατά επιπλέον 2% για το 2024 εξαιτίας της μεγάλης αύξησης που είχε γίνει το 2022 αλλά «μοιράστηκε» σε 3 χρόνια.
Επίσης επισημαίνεται πως η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει με τους παραχωρησιούχους να «απορροφηθεί» το 6% της αύξησης και το υπόλοιπο 6% να επιβληθεί σε τρεις ισόποσες δόσεις (+2% ετησίως) το 2024, το 2025 και το 2026.
Αξιοσημείωτο είναι δε πως οι αυξήσεις στις τιμές των διοδίων των περισσότερων σταθμών για τα οχήματα της κατηγορίας 2 κυμαίνονται από 0,10 ευρώ έως 0,20 ευρώ.
Ενδεικτικά αναφέρεται πως η διέλευση για ένα Ι.Χ στα διόδια Αφιδνών (Νέα Οδός) θα κοστίζει 3,75 ευρώ από 3,55 ευρώ σήμερα, ενώ στα διόδια Ελευσίνας (Ολυμπία Οδός) η τιμή θα αυξηθεί στα 2,40 ευρώ από 2,30 ευρώ που είναι σήμερα.
Επίσης οι τιμές στα διόδια Σπαθοβουνίου (Μορέας) αυξάνονται στα 2,85 ευρώ από 2,70 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος , ενώ στα διόδια Κλειδιού ( Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου) οι τιμές αυξάνονται στα 2,10 ευρώ από 2 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος.
Οι νέες τιμές διοδίων
Νέες τιμές στα διόδια έχουν ανακοινώσει μέχρι στιγμής η Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου (Μαλιακός – Κλειδί της ΠΑΘΕ), η Εγνατία Οδός, η Ολυμπία Οδός (Ελευσίνα – Κόρινθος – Πάτρα), η Νέα Οδός (Μεταμόρφωση – Σκάρφεια της ΠΑΘΕ και Ιόνια Οδός), η Κεντρική Οδός (Ε65) και ο Μορέας (Κόρινθος – Καλαμάτα – Σπάρτη). Απομένουν η Γέφυρα Α.Ε. (γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου).
Παρακάτω αναφέρεται το κόστος για ορισμένες διαδρομές με αυτοκίνητα. Αναλυτικά:
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Θεσσαλονίκης
Η διαδρομή αυτή περιλαμβάνει 11 σταθμούς διοδίων και το κόστος ανέρχεται στα 32,15 ευρώ από 30,45 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος. Δηλαδή υπάρχει μια αύξηση της τάξεως του 5,58% ή 1,70 ευρώ. Σε αυτό υπολογίζεται και το κόστος των διοδίων Μαλγάρων που είναι στα 0,90 ευρώ, δηλαδή όσο είναι και σήμερα.
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Πάτρας
Το κόστος διαδρομής αυξάνεται κατά 5,56% ή 0,70 ευρώ και ανέρχεται στα 13,30 ευρώ από από 12,60 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος.
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Ιωαννίνων μέσω γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου
Στο κόστος της διαδρομής αυτής υπολογίζεται η σημερινή τιμή των διοδίων της τελευταίας, δηλαδή 14,70 ευρώ και διαμορφώνεται στα 42,35 ευρώ από 41 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος. Δηλαδή υπάρχει μια αύξηση της τάξεως του 3,29% (συν 1,35 ευρώ).
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Τρικάλων (μέσω 165)
Για τη διαδρομή αυτή το κόστος αυξάνεται κατά 5%, συν 1,10 ευρώ και διαμορφώνεται στα 23,10 ευρώ από 22 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος.
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Καλαμάτας
Το κόστος της διαδρομής αυξάνεται κατά 4,67%, συν 0,70 ευρώ. Δηλαδή οι οδηγοί των ΙΧ θα πληρώσουν για αυτήν την διαδρομή 15,50 ευρώ από 15 ευρώ που κατέβαλλαν μέχρι πρότινος.
-Για τη διαδρομή Αθήνας – Σπάρτης
Το κόστος της διαδρομής αυξάνεται κατά 4,75% ή 0,70 ευρώ και διαμορφώνεται στα 15,45 ευρώ από 14,75 ευρώ που ήταν μέχρι πρότινος.
2.Εγνατία Οδός
Υπενθυμίζεται πως η Εγνατία Οδός αύξησε πέρυσι τον Μάρτιο τις τιμές στα διόδιά της κατά 30%-35% σε 18 μετωπικούς και 19 πλευρικούς σταθμούς.
Αυξημένα κατά 4,9% πρόκειται να είναι τα τέλη διοδίων από αρχές του 2025, ενσωματώνοντας την τιμαριθμική αναπροσαρμογή του 2024 αλλά και την προσαύξηση του 2023 που δεν εισπράχτηκε τότε και έχει συμφωνηθεί να απορροφηθεί από τους παραχωρησιούχους σε δόσεις.
Πιο συγκεκριμένα, το 2024 οι οδηγοί που πέρασαν από τα διόδια πλήρωσαν μια αύξηση της τάξης του 7,6%. Για το 2025 η αύξηση αυτή θα είναι μικρότερη και θα διαμορφωθεί σε 4,9%. Οι αυξήσεις στους αυτοκινητόδρομους γίνονται κάθε χρόνο και καθορίζονται από την αύξηση του δείκτη τιμών καταναλωτή κάθε Σεπτέμβριο. Λόγω των διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων το προηγούμενο διάστημα, η κυβέρνηση απέφυγε να αναπροσαρμόσει τις τιμές, με αποτέλεσμα η διαπραγμάτευση να αποτελέσει σημείο σύγκρουσης με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.
Κατόπιν διαπραγματεύσεων πριν ένα χρόνο συμφωνήθηκε η προσαύξηση του 2023 που ανερχόταν σε 12% να κατανεμηθεί σε τρεις δόσεις έως το 2026 προκειμένου οι παραχωρησιούχοι να εισπράξουν τα χρήματα που προβλέπονταν από τις συμβάσεις και αντίστοιχα οι οδηγοί να μην επιβαρυνθούν με μεγάλες αυξήσεις σε ένα έτος.
Στην αναπροσαρμογή των διοδίων του 2024 πέρασε το 50% της αύξησης που δεν ενσωματώθηκε στα διόδια (δηλαδή 6%) ενώ ένα μικρό ποσοστόπου ανήλθε σε 2% απορρόφησαν οι ίδιες οι εταιρίες. Επομένως για το 2025 τα διόδια θα επιβαρυνθούν με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή του φετινού Σεπτεμβρίου που ανήλθε σε 2,9%, στην οποία θα προστεθεί και ένα τμήμα της υπολειπόμενης αύξησης που δεν έχει εισπραχθεί (συνολικά 4%) και ανέρχεται σε 2%. Το υπόλοιπο 2% θα επιβαρύνει τους οδηγούς το 2026.
Έτσι το ταξίδι από Αθήνα έως Θεσσαλονίκηθα ξεπερνά πλέον τα 35 ευρώ(από 33,7 ευρώ) και το Αθήνα –Καλαμάτα θα φτάσει τα 15,7 ευρώ (από 15 ευρώ).
Η αναπροσαρμογή των διοδίων αφορά όλες τις συμβάσεις παραχώρησης όπως η Ολυμπία Οδός, η Νέα Οδός, η Κεντρική Οδός, ο Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, ο Μορέας και η Γέφυρα. Δεν αφορά την Αττική Οδό καθώς η νέα σύμβαση παραχώρησης προβλέπει την ετήσια τιμαριθμική αναπροσαρμογή, με τη διαφορά ότι αυτή θα τεθεί σε ισχύ με την πάροδο της πενταετίας. Το διάστημα αυτό το διόδιο του αυτοκινητόδρομου θα παραμείνει σταθερό στα 2,50 ευρώ.
Το τελευταίο διάστημα υπάρχουν ανακατατάξεις στον κλάδο των οδικών παραχωρήσεων, οι οποίες αναμένεται να ενταθούν το επόμενο διάστημα. Οι σταθερές ροές εσόδων που προσφέρουν σε συνδυασμό με την αύξηση της κυκλοφορίας αποτελούν ισχυρό δέλεαρ και προσελκύουν όλους τους μεγάλους τεχνικούς ομίλους.
Πλέον με τις ανακατατάξεις που συντελούνται στον κλάδο, οι παραχωρήσεις αποτελούν προνόμιο των ελληνικών ομίλων. Οι διεθνείς εταιρείες που βρέθηκαν στην χώρα μας στο παρελθόν έχουν αποχωρήσει από την Ελλάδα με εξαίρεση την Vinci που είναι ο leader της Ολυμπίας Οδού και την Hochtief που παραμένει πλέον στην Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου, μετά την αποχώρησή της από την Ολυμπία Οδό, στην οποία μεταβίβασε το 17% των μετοχών της στους υπόλοιπους μετόχους. Έτσι η VINCI Concessions ανέβασε την συμμετοχή τους στο 36,03% (από 29,9%), η ΑΒΑΞ Παραχωρήσεις σε 23,01% (από 19,1%), η ΑΚΤΩΡ Παραχωρήσεις σε 20,48% (από 17%) και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ επίσης με 20,48% (από 17%).
Στα λειτουργούντα οδικά έργα η ΑΚΤΩΡ ελέγχει το 13,3% του Μορέα ωστόσο η διοίκηση έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να ενισχύσει το χαρτοφυλάκιο της και με νέα έργα για τα οποία είναι σε διαπραγμάτευση. Οι εξελίξεις εκτός απροόπτου θα «τρέξουν» από αρχές της νέας χρονιάς σηματοδοτώντας αλλαγές ισορροπιών και ηχηρές αποχωρήσεις από τον κλάδο.
Διόδια: Τις νέες τιμές διέλευσης σε 18 σταθμούς διοδίων του αυτοκινητοδρόμου της Εγνατίας οδού, σε σύνολο 48, οι οποίες θα ισχύσουν από αύριο, γνωστοποιεί με σημερινή της ανακοίνωση η εταιρεία «Εγνατία Οδός ΑΕ».
Υπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή 20/3, υπογράφηκε εν μέσω αντιδράσεων, η σύμβαση παραχώρησης της Εγνατίας Οδού, που αφορά τη χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του αυτοκινητοδρόμου και των τριών κάθετων αξόνων (με αναβάθμιση των τελευταίων), για περίοδο 35 ετών.
Το αντίτιμο που θα καταβάλει ο παραχωρησιούχος εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 1,5 δισ. ευρώ. Η σύμβαση παραχώρησης υπεγράφη μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και του Υπερταμείου – μέλος του οποίου είναι και το ΤΑΙΠΕΔ που εκτελεί την εκχώρηση – και της εταιρείας ΝΕΑ ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. ως παραχωρησιούχου και των αρχικών μετόχων, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ Α.Ε. και EGIS PROJECTS S.A..
Με βάση το ΦΕΚ 1957/Β`/28.03.2024 και όπως γνωστοποιεί η εταιρεία, οι νέες τιμές που θα ισχύουν από αύριο στους 18 μετωπικούς σταθμούς διαμορφώνονται ως εξής:
Με την υπογραφή της σύμβασης της παραχώρησης του αυτοκινητοδρόμου και των τριών κάθετων αξόνων «οι τιμές στα διόδια επί της Εγνατίας οδού θα είναι αυξημένες σε ποσοστό 33%, αφού θα χρεώνεται κατά τέσσερα λεπτά το χιλιόμετρο, από τρία/χιλιόμετρο», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων της εταιρείας «Εγνατίας Οδός ΑΕ» (ΣΕΤΕΟ), Σταύρος Σάκος.
Ξέρω ότι πολλοί θα με κρίνετε αρνητικά για όσα θα πω, αλλά δεν με νοιάζει. Τόσα χρόνια το παλούκι εγώ το έφαγα, όχι εσείς. Παντρεύτηκα στα 25 μου έναν άντρα που ερωτεύτηκα πολύ αν και ήξερα ότι είναι τεμπέλης και γενικά αργόσχολος, πίστευα όμως ότι με το γάμο και την οικογένεια που θέλαμε να φτιάξουμε, θα έστρωνε.
Ήρθε το πρώτο παιδί, ήρθε το δεύτερο, ήρθε και το τρίτο και ήμουν εγώ αυτή που τα έκανε όλα: Εγώ δούλευα, εγώ πηγαινοέφερνα τα παιδιά στο σχολείο, εγώ κανόνιζα όλες μας τις υποχρεώσεις. Εκείνος το μόνο που έκανε στα 10 χρόνια που μείναμε παντρεμένοι ήταν να προσπαθεί να πιάσει την «καλή» με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.
Καμιά δουλειά δεν του έκανε. Μεσολάβησα σε άπειρο κόσμο μήπως και τον πάρουν στη δουλειά τους, αλλά ο «κύριος» βλέπετε ήταν καλοπερασάκιας και κατάφερε με τον τρόπο του να με ξεφτιλίσει σε όλους. Μία που πήγαινε, μία που του ξίνιζε και μία που έφευγε. Ήθελε να εργαστεί με τους δικούς του όρους λες και ήταν αυτός το αφεντικό. Τάιζα τα παιδιά μου, τάιζα και αυτόν και να έχω και από πάνω τη μάνα μου να μου πρήζει τα συκώτια και να μου λέει «Εγώ στα έλεγα, είναι χαραμοφάης, μη τον πάρεις, θα δυστυχήσεις», εγώ όμως δεν άκουγα κανέναν. Πείσμα να αποδείξω ότι έκανα καλή επιλογή!
Κάπως έτσι έφαγα 10 χρόνια από την υπέροχη ζωή μου. Τον τάιζα, τον πότιζα, του ψώνιζα, δεν του έλειψε τίποτα.
Μετά τα 10 χρόνια γάμου κατάφερε μετά από εξετάσεις που έδωσε (με το σπαθί του, δεν έβαλε μέσο – να λέμε και τα καλά) να μπει στο Δημόσιο. Από εκείνη την ημέρα έγινε άλλος άνθρωπος. Βολεύτηκε βλέπετε ο κύριος που έπαιρνε το 1500άρι του κάθε μήνα και θέλησε να ζήσει την πλούσια και άνετη ζωή που δεν έζησε! Το καλύτερο δεν σας το είπα. Μου ζήτησε και διαζύγιο. Του έπεφτα λίγη βλέπετε τώρα. Τόσα χρόνια που έτρωγε ψωμί από τα χέρια μου, δεν του άρεσε. Δεν σεβάστηκε ούτε εμένα, ούτε την κούρασή μου, ούτε τον αγώνα μου τόσα χρόνια, ούτε τα παιδιά μας και με πέταξε σαν την τρίχα από το ζυμάρι. Τα είχε φτιάξει πίσω από την πλάτη μου με άλλη, με μία συνάδελφό του, με την οποία όπως φαίνεται είχαν περισσότερα κοινά και μας άφησε στα κρύα του λουτρού και πήγε να μείνει μαζί της.
Είχε την εντύπωση ότι θα κλειστώ στον εαυτό μου και θα κλαίω μέρα νύχτα που τον έχασα. Πλανάται πλάνην οικτράν. Πείσμωσα περισσότερο και αποφάσισα να μην το αφήσω έτσι. Τον έτρεξα στα δικαστήρια όσο δεν πάει και πέτυχα μία πολύ καλή διατροφή με δεδομένο ότι είχαμε και τρία ανήλικα παιδιά μαζί. Του ζήτησα να κανονίσουμε ο, τι είναι εξωδικαστικά, αλλά τώρα είχε μεγαλοπιαστεί ο μεσιέ και πίστευε ότι αφού τα βγάζαμε τόσο καιρό πέρα με τα δικά μου λεφτά, έτσι θα μπορούσαμε και τώρα να πορευτούμε με τα παιδιά χωρίς τη δική του συνδρομή που ήμασταν και ένα στόμα μείον.
Το κέρδος για μένα ήταν διπλό. Πρώτον, είχα απαλλαγεί από δαύτον και την αχαριστία του, γιατί μετά από τέτοια συμπεριφορά μόνο γαϊδούρι και αχάριστο μπορείς να τον πεις (δεν λέω ότι δεν τον αγαπούσα, αλλά 10 χρόνια και να μην έχει φέρει ένα ευρώ στο σπίτι και μόλις έπιασε λεφτά, σου κουνάω το μαντήλι και τσάο για να τα φάω με τη γκόμεν@ και εσύ κόψε το λαιμό σου τι θα κάνεις με τα παιδιά, εεεε. Αν μη τι άλλο τώρα με ξαλάφρωσε οικονομικά και ό, τι έδινα για εκείνον τόσα χρόνια το έδινα για τα παιδιά) και δεύτερον, του κατάφερα μία καλή διατροφή, την οποία «χτυπάω» αλύπητα κάθε μήνα σε γόβες και σκουλαρίκια που τα έχω και φετίχ.
Πρώτα τακτοποιώ τα παιδιά μου και τις υποχρεώσεις μου (τα οποία τα καταφέρνω άνετα με το δικό μου το μισθό) και ό, τι παίρνω από εκείνον φροντίζω να το ρημάζω. Με έχουν μάθει όλα τα παπουτσάδικα και τα κοσμηματοπωλεία. Επίσης φροντίζω και να το μαθαίνει. Μεγάλη ευχαρίστηση! Καλοπέρασε τόσα χρόνια πλάι μου, δεν του έλειψε τίποτα και τώρα ήρθε η ώρα να πάρω το αίμα μου πίσω. Ήρθε η ώρα να πληρώσει και θα το κάνει. Χαιρέτα τα τα φράγκα σου που χάνεις. Όχι, θα τον αφήσω να τα φάει με τη μια και με την άλλη. Μου τα χρωστάει τα λεφτά αυτά, δεν μου τα χαρίζω. Συμφωνείτε;
