Τον αριθμό και τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων αλλά και τις συντάξεις βάζει για μια ακόμη φορά στο στόχαστρο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Συγκεκριμένα, στα συμπεράσματα της τελευταίας του αποστολής στην Αθήνα που δημοσιοποίησε χθες, κάνει λόγο για «στόχευση προς εξοικονόμηση δαπανών από προγράμματα που δεν έχουν τόσο καλή στόχευση (περιλαμβανομένων των συντάξεων), από τους μισθούς του δημοσίου τομέα (με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων να έχει αυξηθεί και πάλι στα προ κρίσεως επίπεδα) και από τις ΔΕΚΟ (που συνεχίζουν να αποστραγγίζουν τον προϋπολογισμό)».

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΑ ΕΞΗΣ

9. Οι αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την επιπλέον στήριξη για να ξεκινήσουν μια διαρκή βελτίωση στο μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής. H μείωση του συντελεστή φόρου εταιρικού εισοδήματος και της προκαταβολής φόρου είναι καλοδεχούμενα καθώς ενισχύουν τα επενδυτικά κίνητρα και διατηρούν μια ισχυρή ρευστότητα. Ωστόσο, η αποστολή του ΔΝΤ ζήτησε να δοθεί εξίσου έμφαση στον μακροπρόθεσμο στόχο της βελτίωσης του μείγματος δαπανών στον προϋπολογισμό. Βραχυπρόθεσμα, αυτό περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των χασμάτων στο πρόγραμμα του εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος καθώς η στήριξη θα πρέπει να μεταφερθεί από τη διατήρηση θέσεων εργασίας προς τη στοχευμένη στήριξη εισοδήματος και την επανενεργοποίηση εργαζομένων, καθώς και στην αντιμετώπιση των αναγκών στις παροχές υγείας. Καθώς τα μέτρα αυτά έχουν διαρθρωτική δημοσιονομική επίπτωση, θα πρέπει να συνοδεύονται από μια ανανεωμένη ώθηση στη δημιουργία δημοσιονομικού χώρου μεσοπρόθεσμα, μέσω και της διεύρυνσης της βάσης του φόρου προσωπικού εισοδήματος, της αντιμετώπισης των κενών στη συμμόρφωση με τον ΦΠΑ, και στη στόχευση προς εξοικονόμηση δαπανών από προγράμματα που δεν έχουν τόσο καλή στόχευση (περιλαμβανομένων των συντάξεων), από τους μισθούς του δημοσίου τομέα (με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων να έχει αυξηθεί και πάλι στα προ κρίσεως επίπεδα) και από τις ΔΕΚΟ (που συνεχίζουν να αποστραγγίζουν τον προϋπολογισμό).

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΕΚΘΕΣΗ

1. Η αντίδραση της κυβέρνησης στην πανδημία ήταν γρήγορη και ενεργητική. Η Ελλάδα μπήκε στην πανδημία με μια ανάκαμψη που δεν είχε ολοκληρωθεί, αλλά η χώρα έχει δείξει ανθεκτικότητα στην αντιμετώπιση της Covid-19. Η οικονομία συρρικνώθηκε κατά 8,2% το 2020, καλύτερα από το αναμενόμενο δεδομένης της υψηλής εξάρτησης της Ελλάδας από τον τουρισμό και των προϋπαρχουσών ευάλωτων σημείων.

Η κυβέρνηση παρείχε ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιονομικά πακέτα τόνωσης στην ευρωζώνη, που απέτρεψε την εκτίναξη των εταιρικών προβλημάτων και διατήρησε τους εργαζόμενους στην αγορά εργασίας, αν και οι νεαρής ηλικίας και οι μερικώς εργαζόμενοι βίωσαν μια απότομη πτώση της απασχόλησης. Η εποπτική διευκόλυνση και η διευκόλυνση της ΕΚΤ προστάτευσαν τον τραπεζικό τομέα και διατήρησαν τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες εξαιρετικά υποστηρικτικές.

2. Η οικονομία αναμένεται να ανακάμψει το 2021-2022. Οι επενδύσεις μέσω των επιχορηγήσεων του Next Generation EU (NGEU), της εγκλωβισμένης κατανάλωσης και της επανέναρξης του τουρισμού, αναμένεται να είναι οι βασικοί «οδηγοί» της ανάκαμψης, με την ανάπτυξη να προβλέπεται στο 3,3% φέτος, που θα αυξηθεί στο 5,4% το 2022. Η μόνιμη απώλεια παραγωγής από την πανδημία (τα «σημάδια») προβλέπεται να φτάσει το 3%, υποδηλώνοντας πως οι ενέργειες πολιτικής θα πρέπει να επικεντρωθούν στη διευκόλυνση τόσο της ρύθμισης χρεών όσο και της ανακατανομής πόρων.
3. Υπάρχουν ουσιαστικές αβεβαιότητες και πτωτικά ρίσκα που συνεχίζουν να επισκιάζουν τις προοπτικές. Ενώ ο πλήρης εμβολιασμός προχωρά με ρυθμό άνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου, μια πιο παρατεταμένη πανδημία θα πρόσθετε σημαντικά πτωτικά ρίσκα σε όλους τους κλάδους της οικονομίας. Επιπλέον, η αβέβαιη έκταση των μη εξυπηρετούμενων δανείων που συνδέονται με την πανδημία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα σχέδια τιτλοποίησης των τραπεζών και να περιορίσουν την πιστωτική ανάπτυξη. Άλλοι κίνδυνοι είναι μια πιο αδύναμη από το αναμενόμενο απορρόφηση της χρηματοδότησης από το NGEU ενώ από τους εξωτερικούς κινδύνους, βασικός είναι η αντιστροφή των παγκόσμιων διευκολυντικών χρηματοπιστωτικών συνθηκών και η υλοποίηση γεωπολιτικών κινδύνων.

4. Τα «ανοδικά» ρίσκα για την ανάπτυξη πηγάζουν κυρίως από την πλήρη εκτέλεση των σχεδίων του Ταμείου Ανάκαμψης. Η στρατηγική θα μπορούσε να ξεκλειδώσει συνέργειες που θα αντιμετώπιζαν πολλαπλές προκλήσεις. Οι υψηλότερες επενδύσεις, οι οικονομίες κλίμακας από το μεγαλύτερο μέγεθος εταιρειών και ο αυξανόμενος εξαγωγικός προσανατολισμός θα κρατούσαν υπό έλεγχο το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών και σε συνδυασμό με τη διαρθρωτική μεταρρυθμιστική ατζέντα του Ταμείου Ανάκαμψης, θα αύξαναν την ανάπτυξη της παραγωγικότητας, θα κατεύθυναν τη χώρα προς την επενδυτική βαθμίδα και θα παγίωναν τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους.

Η επέκταση της παραγωγής, οι χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές και η ψηφιοποίηση θα διεύρυναν τη φορολογική βάση και θα απέφευγαν ορισμένες επιπτώσεις, όταν εξαντληθεί η χρηματοδότηση από το NGEU. Οι αυξημένες ευκαιρίες δανεισμού θα στήριζαν τα επιτοκιακά περιθώρια και η μείωση του επιπέδου των NPEs θα επέτρεπε στις τράπεζες να βελτιώσουν την ποιότητα του κεφαλαίου οργανικά. Ενώ ένας τέτοιος ενάρετος κύκλος δεν μπορεί να αποκλειστεί, ωστόσο η άποψη της αποστολής του ΔΝΤ είναι πως υπόκειται σε σημαντικά ρίσκα εκτέλεσης.

5. Το επίπεδο του δημόσιου χρέους προβλέπεται να μειωθεί μεσοπρόθεσμα και οι μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες και η ικανότητα αποπληρωμής του ΔΝΤ παραμένουν επαρκείς στην περίπτωση διαφόρων πτωτικών ρίσκων. Μετά από μια εκτίναξη το 2020, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας προβλέπεται να κορυφωθεί το 2021 και να μειωθεί σταδιακά μεσοπρόθεσμα, αν και παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα απ’ όσο προβλέπονταν πριν από την πανδημία. Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παραμένει βιώσιμο μεσοπρόθεσμα, βασιζόμενο στην αρνητική διαφορά επιτοκίων-ανάπτυξης και στη σταδιακή επιστροφή στα πρωτογενή πλεονάσματα. Το μεγάλο μαξιλάρι ρευστότητας της κυβέρνησης και η ενεργή διαχείριση παθητικού μετριάζουν περαιτέρω τα ρίσκα αναχρηματοδότησης, ενώ η ικανότητα της Ελλάδας να εξυπηρετήσει το χρέος της σε ένα σοβαρό σοκ εξαρτάται από τη συνεχιζόμενη περιφερειακή στήριξη.
6. Λόγω της μεγάλης αβεβαιότητας, δεν μπορεί να υπάρξει οριστική εκτίμηση ως προς τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους. Ενώ μια εφικτή σειρά πολιτικών και η τροχιά των επιτοκίων θα μπορούσαν να φέρουν μια δυναμική βιώσιμου χρέους μακροπρόθεσμα, τα εναλλακτικά σενάρια υποδηλώνουν πως η αβεβαιότητα αναφορικά με το μακροπρόθεσμο ουδέτερο επιτόκιο και τα risk premia είναι πολύ υψηλή, για να υπάρξει κάποιο σταθερό συμπέρασμα. Αυτό συνιστά διαφοροποίηση από το προηγούμενο μακροπρόθεσμο DSA που δημοσιοποιήθηκε το 2018, που αναγνώριζε επίσης μια μεγάλη αβεβαιότητα, ωστόσο συμπέραινε πως η βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους δεν διασφαλίζεται υπό μια ρεαλιστική σειρά μακροδημοσιονομικών υποθέσεων.

Ενώ οι ανησυχίες αναφορικά με την ικανότητα της Ελλάδας να διατηρήσει τους στόχους για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα έχουν μεγαλώσει λόγω της πανδημίας και η αβεβαιότητα αναφορικά με τον δυνητικό δρόμο της ανάπτυξης παραμένει, ωστόσο αυτά αντισταθμίζονται με το παραπάνω από τη σημαντική μείωση του risk-free rate και της πολύ μεγάλης συμπίεσης των spreads των ελληνικών ομολόγων. Αυτή η συμπίεση των αποδόσεων των ομολόγων ξεκίνησε πριν την πανδημία και συνεχίστηκε μετά την παρουσίαση των πανευρωπαϊκών οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πακέτων στήριξης. Ωστόσο, η αβεβαιότητα ως προς το αν μπορεί να διατηρηθούν στο μέλλον επαρκώς χαμηλά επιτόκια εν μέσω μιας πρωτοφανούς μετάβασης από την επίσημη χρηματοδότηση στη χρηματοδότηση από την αγορά, αποτελεί έναν παράγοντα-κλειδί στην επικαιροποιημένη εκτίμηση της αποστολής του ΔΝΤ.

7. Οι συζητήσεις πολιτικής επικεντρώνονται στην αποτροπή του ενδεχόμενου να μείνουν σημάδια στην οικονομία και στην καλλιέργεια μιας περιεκτικής ανάκαμψης, φέρνοντας τη μετάβαση από τις «γραμμές ζωής» στις επενδύσεις που θα χρηματοδοτούνται με πόρους του NGEU. Η βραχυπρόθεσμη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στα υγειονομικά αποτελέσματα και πως οι στόχοι για τη μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική βιωσιμότητα δεν θα πρέπει να επιτευχθούν σε βάρος της ανάπτυξης, ιδιαίτερα δεδομένης της επίπτωσης των δυο κρίσεων στους νέους που βιώνουν υψηλά ποσοστά ανεργίας. Στην περίπτωση υλοποίησης των πτωτικών ρίσκων, θα πρέπει να υπάρχει μέριμνα μέσω των αυτόματων σταθεροποιητών καθώς και μέσω περαιτέρω στοχευμένης στήριξης, εάν είναι απαραίτητο. Παράλληλα, οι αρχές θα πρέπει να ενισχύσουν τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τις μεταρρυθμίσεις στον χρηματοοικονομικό τομέα, βάζοντας σε προτεραιότητα αυτές που ενθαρρύνουν μια ταχεία, βιώσιμη ανακατανομή κεφαλαίων και εργασίας και συμμετοχικής ανάπτυξης.
8. Η αποστολή του ΔΝΤ στήριξε τη διατήρηση της δημοσιονομικής διευκόλυνσης το 2022. Τα μέτρα που σχετίζονται με την πανδημία υποδηλώνουν ένα πρωτογενές έλλειμμα περίπου 7 1/4 του ΑΕΠ το 2021, με μεγάλο μέρος της στήριξης να είναι εμπροσθοβαρής, ενόψει των εκταμιεύσεων του NGEU, και ευθυγραμμίζεται με προηγούμενες συστάσεις της αποστολής. Ενώ το πρωτογενές έλλειμμα του 2022 αναμένεται να ανακάμψει στο 1% του ΑΕΠ, η υποκείμενη δημοσιονομική στάση, εξαιρουμένων των προσωρινών μέτρων για την Covid-19, παραμένει επεκτατική κατά περίπου 2% του ΑΕΠ. Από κυκλική άποψη, είναι αδύναμη η επιχειρηματολογία υπέρ της περαιτέρω παροχής μέτρων τόνωσης, δεδομένου ότι το χάσμα της παραγωγής κλείνει ταχύτατα υπό το βασικό σενάριο, αλλά θα μπορούσαν να βοηθήσουν να μειωθούν οι κίνδυνοι να μείνουν σημάδια στην οικονομία και να στηρίξουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας, που αναμένεται να υστερήσουν έναντι της ανάκαμψης της παραγωγής, υπό την προϋπόθεση πως τα μέτρα τόνωσης θα δαπανηθούν σωστά.

9. Οι αρχές θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν την επιπλέον στήριξη για να ξεκινήσουν μια διαρκή βελτίωση στο μείγμα της δημοσιονομικής πολιτικής. H μείωση του συντελεστή φόρου εταιρικού εισοδήματος και της προκαταβολής φόρου είναι καλοδεχούμενα καθώς ενισχύουν τα επενδυτικά κίνητρα και διατηρούν μια ισχυρή ρευστότητα. Ωστόσο, η αποστολή του ΔΝΤ ζήτησε να δοθεί εξίσου έμφαση στον μακροπρόθεσμο στόχο της βελτίωσης του μείγματος δαπανών στον προϋπολογισμό. Βραχυπρόθεσμα, αυτό περιλαμβάνει την αντιμετώπιση των χασμάτων στο πρόγραμμα του εγγυημένου ελάχιστου εισοδήματος καθώς η στήριξη θα πρέπει να μεταφερθεί από τη διατήρηση θέσεων εργασίας προς τη στοχευμένη στήριξη εισοδήματος και την επανενεργοποίηση εργαζομένων, καθώς και στην αντιμετώπιση των αναγκών στις παροχές υγείας. Καθώς τα μέτρα αυτά έχουν διαρθρωτική δημοσιονομική επίπτωση, θα πρέπει να συνοδεύονται από μια ανανεωμένη ώθηση στη δημιουργία δημοσιονομικού χώρου μεσοπρόθεσμα, μέσω και της διεύρυνσης της βάσης του φόρου προσωπικού εισοδήματος, της αντιμετώπισης των κενών στη συμμόρφωση με τον ΦΠΑ, και στο στόχευση προς εξοικονόμηση δαπανών από προγράμματα που δεν έχουν τόσο καλή στόχευση (περιλαμβανομένων των συντάξεων), από τους μισθούς του δημοσίου τομέα (με τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων να έχει αυξηθεί και πάλι στα προ κρίσεως επίπεδα) και από τις ΔΕΚΟ (που συνεχίζουν να αποστραγγίζουν τον προϋπολογισμό).
10. Η αργή πρόοδος στην αποκατάσταση της υγείας του τραπεζικού κλάδου προ πανδημίας αντανακλά τους βαθιά ριζωμένους θεσμικούς περιορισμούς και τους περιορισμούς πολιτικής. Η αδύναμη βασική κερδοφορία, οι αγοραίες αξίες των NPEs χαμηλότερα της λογιστικής αξίας και το μέτριο επενδυτικό ενδιαφέρον δεδομένου του κινδύνου dilution από το υψηλό και αυξανόμενο μερίδιο των DTCs στα τραπεζικά κεφάλαια, φρέναρε τις ταχύτερες οργανικές λύσεις. Σε επίπεδο πολιτικής, οι ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές βασίστηκαν σε χρηματοοιονομικές τεχνικές για να μειώσουν τα NPEs χωρίς να πυροδοτήσουν τη μετατροπή των DTCs ή να φέρουν υψηλά εμπροσθοβαρή δημοσιονομικά κόστη, τηρώντας παράλληλα τους πανευρωπαϊκούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις.

11. Ο «Ηρακλής» θα μπορούσε να επιτύχει μια ταχεία μείωση των NPEs, υπό την προϋπόθεση πως θα είναι επιτυχημένες οι προσπάθειες αύξησης κεφαλαίου. Η πανδημία θα μπορούσε να καθυστερήσει την περαιτέρω ομαλοποίηση των ισολογισμών των τραπεζών, απαιτώντας μια ενεργητική κρατική προσέγγιση που θα υποστηρίζεται από μια ολοκληρωμένη ανάλυση κόστους/οφέλους όλων των βιώσιμων λύσεων. Οι γενικοί στόχοι θα πρέπει να μειώνουν τους κινδύνους του χρηματοπιστωτικού τομέα και να αποφεύγουν μια παρατεταμένη και αθόρυβη οικονομική ανάκαμψη χωρίς πιστώσεις. Από αυτή την άποψη, η αποστολή του ΔΝΤ χαιρετίζει την επέκταση των επιπλέον κρατικών εγγυήσεων για την τιτλοποίηση των NPEs («Ηρακής ΙΙ») αλλά προτείνει να υπάρχουν εναλλακτικά σχέδια, στην περίπτωση που οι νέες προσπάθειες για αυξήσεις κεφαλαίου στις τράπεζες είναι ανεπαρκείς ή υλοποιηθούν άλλα ρίσκα εκτέλεσης.

Καθώς η πρόταση της Τράπεζας της Ελλάδος για δημιουργία εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων μπήκε στο «συρτάρι», η αποστολή του ΔΝΤ ενθάρρυνε τις αρχές να εργαστούν με τους Ευρωπαίους εταίρους για να βρουν μια λύση για την αδύναμη ποιότητα των τραπεζικών κεφαλαίων. Εν μέσω αυξανόμενης τραπεζικής διαφοροποίησης, μετατροπή των stand-alone DTCs θα πρέπει να εξεταστεί ως ύστατη λύση, αν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη των επενδυτών για τις τράπεζες εκείνες που δεν μπορούν να αξιοποιήσουν πλήρως τα υφιστάμενα εργαλεία. Η αποστολή του ΔΝΤ ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να ολοκληρώσουν γρήγορα μια τροποποίηση του νόμου για τα DTCs, προκειμένου να διασφαλιστεί πως τα εργαλεία θα απορροφούν τις απώλειες στην περίπτωση εκκαθάρισης. Η αποτελεσματική εφαρμογή και χρήση του νέου πτωχευτικού κώδικα, και από τους servicers, θα είναι κρίσιμης σημασίας για την ουσιαστική διευθέτηση χρεών.

12. Η εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων θα είναι ουσιώδους σημασίας για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι να μείνουν σημάδια στην οικονομία και για να υπάρξει μόχλευση των πόρων του NGEU. Οι μεταρρυθμίσεις έχουν προοδεύσει σε μια σειρά τομέων και η διεύρυνση των εξωτερικών ανισορροπιών της Ελλάδας πέρυσι αντανακλά κυρίως προσωρινούς παράγοντες που σχετίζονται με την πανδημία. Εντούτοις, η διευθέτηση της υπερτίμησης της πραγματικής συναλλαγματικής ισοτιμίας και η ενίσχυση των προοπτικών σύγκλισης στην ευρωζώνη απαιτεί επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που τονώνουν την παραγωγικότητα, μειώνουν τα μη μισθολογικά κόστη και κλείνουν το επενδυτικό χάσμα. Η βελτίωση του μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής θα βοηθούσε ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι των αρχών για τη συμμετοχή του εργατικού δυναμικού, ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή των γυναικών (ιδιαίτερα μέσω της χρηματοδότησης της φροντίδας παιδιών) και επενδύοντας στις προοπτικές των νέων και της απόκτησης νέων δεξιοτήτων από τους μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενους. Οι πόροι του NGEU μπορούν δυνητικά να στηρίξουν τη μετάβαση της Ελλάδας σε ένα πλούσιο σε επίπεδο απασχόλησης, δικαιότερο και πιο «πράσινο» αναπτυξιακό μοντέλο, υπό την προϋπόθεση ότι θα αναβαθμιστεί το πλαίσιο δημοσίων επενδύσεων.

Η αποστολή του ΔΝΤ συνέστησε το νομοσχέδιο για τα εργασιακά να καλλιεργεί την ευελιξία στην αγορά εργασίας και η προσαρμογή του κατώτατου μισθού να είναι συνετή. Η αποστολή ενθάρρυνε επίσης τις αρχές να εφαρμόσουν σωστές δικλίδες ασφαλείας, για να διασφαλίσουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία των έκτακτων δαπανών που σχετίζονται με την Covid-19 και για να προστατεύσουν την ανεξαρτησία και αξιοπιστία τις στατιστικής υπηρεσίας και του προσωπικού της, καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για να τηρηθεί η «Δέσμευση επί της Εμπιστοσύνης στη Στατιστική» που επικυρώθηκε από την κυβέρνηση το 2012.

Αυτό που όλοι περίμεναν από το ΔΝΤ, δηλαδή μια μέση λύση σχετικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, επιβεβαιώθηκε από τη σημερινή έκθεση. Το Ταμείο εκτιμά ότι το ελληνικό χρέος θα είναι βιώσιμο μέχρι το 2038 αλλά βάζει και μια σειρά από αστερίσκους για την ελληνική οικονομία.

Και οι αστερίσκοι αυτοί είναι που προκαλούν ανησυχία για την Ελλάδα και κόβουν με το μαχαίρι τις φιέστες που σχεδίαζε (τουλάχιστον πριν από τις πυρκαγιές) η κυβέρνηση.

Παρεμβάσεις στις συντάξεις, και το εργασιακό, καμιά παραχώρηση σε ό,τι αφορά την αναστροφή της περικοπής στις συντάξεις και την αύξηση του αφορολόγητου και ουδείς λόγος για αντίμετρα ή δημοσιονομικό «αέρα».

Το Ταμείο χαιρετίζει την απόφαση του Eurogroup να παρέμβει ξανά το 2032, αν αυτό απαιτηθεί, όμως προειδοποιεί ότι υπό προϋποθέσεις αυτή η δέσμευση για παρέμβαση «μπορεί να μην είναι αρκετή».

Με βάση την ανακοίνωση του ΔΝΤ, η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα ανέλθει σε 2% (ξεπερνώντας και τις τελευταίες προβλέψεις της Κομισιόν για Ανάπτυξη 1,9%) και θα αυξηθεί 2,4% το 2019. Αλλά για την συνέχεια προβλέπει ότι η Ανάπτυξη θα πέσει στο 2,2% το 2020 και στο 1,6% το 2021, ενώ θα «σέρνεται» στο 1,2% στην διετία 2022-2023.

Αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα έχει πετύχει πολλά (πχ να εξαλείψει τα εξαιρετικά υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα από το 15% του ΑΕΠ το 2009 σε πλεόνασμα λίγο πάνω από 1% το 2017) τονίζοντας όμως πως για αυτό απαιτήθηκαν δύσκολες συνταξιοδοτικές και φορολογικές μεταρρυθμίσεις και βελτιώσεις στη δημόσια διοίκηση, όπως η ίδρυση της ΑΑΔΕ.

Επιπλέον όμως το ΔΝΤ συστήνει:

– εξισορρόπηση της δημοσιονομικής πολιτικής για την καλύτερη στήριξη της ανάπτυξης και την ενίσχυση των δικτύων κοινωνικής ασφάλειας

– πιο επιθετικά ενίσχυση στους ισολογισμούς των τραπεζών για την αποκατάσταση του δανεισμού

– περαιτέρω μέτρα για την αύξηση της παραγωγικότητας.

Εκεί ρίχνει τη βόμβα του το ΔΝΤ για τις συντάξεις.

Ο Πίτερ Ντόλμαν τόνισε ότι «η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση ότι το σύστημα μπορεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του έναντι των συνταξιούχων μακροπρόθεσμα» και «το 2015, οι συντάξεις απορρόφησαν το 38% των δαπανών του γενικού κρατικού προϋπολογισμού, απαιτώντας κρατικές μεταβιβάσεις στο συνταξιοδοτικό σύστημα κατά 9,5% του ΑΕΠ.

Όπως αναφέρει, «το σύστημα κοινωνικής στήριξης της Ελλάδας ήταν εκείνο το καιρό έντονα επικεντρωμένο στις συντάξεις που ήταν εξαιρετικά γενναιόδωρες, με βάση τους μισθούς ή τις εισφορές που κατέβαλαν οι συνταξιούχοι στο σύστημα ενώ εργάζονταν. Οι μεγάλες δαπάνες για τις συντάξεις, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων για τους σχετικά εύπορους, δεν άφησαν περιθώρια για άμεση στήριξη του πληθυσμού που κινδυνεύει περισσότερο από τη φτώχεια, συμπεριλαμβανομένων των νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα και των ανέργων».

Το ΔΝΤ ανησυχεί για τα σχέδια των αρχών να επιστρέψουν στο παλιό σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων. Όπως αναφέρει ο Πήτερ Ντόλμαν «ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα στην Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια είναι μια πιο ευέλικτη αγορά εργασίας και μια πιο ανταγωνιστική μισθολογική δομή μετά τις μεταρρυθμίσεις των συλλογικών διαπραγματεύσεων του 2011, οι οποίες και οι δύο ήταν σημαντικές για την ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας στην ευρωζώνη»

Ελάφρυνση

Όπως αναφέρεται στην εκτίμηση δημοσιοποιήθηκε και συνοδεύει την έκθεση του άρθρου 4, «οι διευθυντές συμφώνησαν ότι η ελάφρυνση χρέους που χορηγήθηκε συνδυασμένη από το μεγάλο μαξιλάρι ρευστότητας θα διευκολύνει την μεσοπρόθεσμη πρόσβαση στις αγορές».

Ενας αριθμός διευθυντών εκτιμά ότι μακροπρόθεσμα αυτά θα μέτρα θα μειώσουν σημαντικά τις μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες. Πολλοί άλλοι ωστόσο, παρατήρησαν ότι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα παραμένει αβέβαια και έδωσαν έμφαση στην ανάγκη για ρεαλιστικές παραδοχές για τους στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων και ανάπτυξης».
Με το πακέτο ελάφρυνσης που συμφωνήθηκε, σημειώνει η έκθεση, οι μεσοπρόθεσμες ανάγκες αναχρηματοδότησης και οι τάσεις αναφορικά με την πορεία του χρέους εμφανίζονται στο βασικό σενάριο διαχειρίσιμες, αν και σε ορίζοντα δεκαετίας υπάρχουν σημαντικά ρίσκα που σχετίζονται με την πιθανότητα μικρότερης ανάπτυξης και χαμηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων. Το χρέος ως προς το ΑΕΠ μειώνεται ενώ οι μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες παραμένουν κάτω από το όριο του 15% του ΑΕΠ κάθε χρόνο εκτός του 2018 (σ.σ. λόγω της δόσης που θα χορηγηθεί για το μαξιλάρι). Υπό αυτό το πρίσμα εκτιμά ότι η χώρα θα μπορέσει επιτυχημένα να βγει στις αγορές.

Μακροπρόθεσμα, πάντως, υπάρχουν αμφιβολίες για το εάν αρκεί το πακέτο ελάφρυνσης χρέους. Βασική ανησυχία είναι ότι η δημοσιονομική προσαρμογή έγινε με ένα πακέτο μέτρων που πλήττει την ανάπτυξη και γι’ αυτό απαιτείται να αλλάξει το μείγμα προκειμένου να υπάρξει καλύτερη πορεία της οικονομίας μακροπρόθεσμα, κάτι που είναι δύσκολο να γίνει δεδομένων των στόχων που έχουν τεθεί.

Στο σημείο αυτό επικαλείται την ανάγκη να προχωρήσουν οι περικοπές στις συντάξεις και το αφορολόγητο, ενώ παραδέχεται ότι η χώρα απέδειξε τα τελευταία χρόνια ότι μπορεί να πιάσει φιλόδοξους στόχους αν και επισημαίνει ότι αυτό έχει βαρύ αναπτυξιακό κόστος.

Στις παραδοχές του το ΔΝΤ εκτιμά ότι τα έσοδα ιδιωτικοποιήσεων θα είναι 5,7 δισ. ευρώ, όσα προβλέπουν και οι ευρωπαίοι. Σε ότι αφορά τα επιτόκια δανεισμού από τις αγορές στο βασικό σενάριο του ΔΝΤ ξεκινούν από 4,5% και φτάνουν ως το 6% το 2060, ενώ η ΕΕ πιστεύει ότι ξεκινώντας από το 3,2% θα φτάσουν στο 5,2% το 2027 και θα περιοριστούν σε 4,2% το 2060.

Αν έχουν δίκιο οι ευρωπαίοι το χρέος είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο, σημειώνει το Ταμείο, καθώς οι μεικτές χρηματοδοτικές δεν υπερβαίνουν το όριο του 20% του ΑΕΠ.

Με βάση τις δικές του παραδοχές του ΔΝΤ στο βασικό σενάριο το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα υποχωρεί αρχικά αλλά θα αρχίσει να αυξάνει αδιάκοπα μετά το 2038. Την ίδια χρονιά οι μεικτές χρηματοδοτικές ανάγκες θα ξεπεράσουν το όριο του 20% του ΑΕΠ.

Αμφιβολίες

Το ΔΝΤ εκφράζει αμφιβολίες σε ότι αφορά την δέσμευση των ευρωπαίων υποστηρίζοντας ότι «η δέσμευση να δοθεί επιπλέον ελάφρυνση χρέους αν χρειαστεί μπορεί να μην είναι αρκετή για να εξασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα».

Όπως εξηγεί υπήρξε πράγματι μια πρωτοφανής στήριξη της Ελλάδας, γεγονός που δίνει αξιοπιστία στη δέσμευση του Eurogroup αλλά την ίδια στιγμή στο παρελθόν υπήρξαν προβλήματα εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων από τις ελληνικές κυβερνήσεις, ενώ πιθανές πολιτικές αλλαγές σε κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν αυτή τη δέσμευση. Αυτό μπορεί να συμβεί σε μια στιγμή (2032)που οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες θα πλησιάζουν το όριο του 20% κάτι που θα θέτει σε κίνδυνο την πρόσβαση της χώρας στις αγορές.

Τα μακροοικονομικά σοκ
Αναλύοντας τους κινδύνους που μπορεί να δημιουργήσουν αρνητική δυναμική στο χρέος το ΔΝΤ καταγράφει:

* Μια αύξηση των επιτοκίων δανεισμού κατά 90 μονάδες βάσης υψηλότερα της πρόβλεψης που θα οδηγήσει σε αύξηση του δείκτη χρέους κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από την βασική πρόβλεψη ως το 2023.

* Μείωση της μέσης ανάπτυξης κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες θα διατηρήσει πτωτική την τροχιά του χρέους αλλά αυτό θα είναι 17% υψηλότερο το 2023 απ’ ότι προβλέπει το βασικό σενάριο

*Απόκλιση από τους στόχους πλεονασμάτων κατά το ήμισυ θα αυξήσει ως το χρέος κατά 16%.

* Η δυναμική χρέους θα χειροτερέψει μέσα από ένα συνδυασμό των παραπάνω σοκ και θα το οδηγήσει στο 198% του ΑΕΠ το 2023, είκοσι μονάδες πάνω απ’ όσο προβλέπει το βασικό σενάριο.

[in]

Την επισήμανση πως το ΔΝΤ δεν έχει ζητήσει πρόσθετες περικοπές δημοσίων δαπανών στην Ελλάδα έκανε η Κριστίνα Λαγκάρντ, δείχνοντας ως «υπεύθυνους» την ελληνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαίους εταίρους.

Στο πλαίσιο της καθιερωμένης συνέντευξης Τύπου, η επικεφαλής του Ταμείου τόνισε πως οι οι αγορές επικροτούν την ελληνική πρόοδο, κάτι που αποτυπώνεται στο κόστος δανεισμού της Ελλάδας.

«Ο ελληνικός λαός έχει περάσει οκτώ χρόνια πολύ δύσκολης εφαρμογής πολιτικών, που έχουν σίγουρα ως αποτέλεσμα βελτιώσει σημαντικά την οικονομική θέση (της Ελλάδας). Χρειαζόμαστε δείκτες. Όταν εξετάζουμε το 10ετές ελληνικό ομόλογο, ήταν χθες κάτω από 4%, γεγονός που σαφώς αποτελεί ένδειξη ότι οι αγορές θα χρηματοδοτήσουν τελικά την Ελλάδα, γιατί αυτή είναι η τελική πρόοδος, η δημόσια χρηματοδότηση να αντικατασταθεί από την ιδιωτική χρηματοδότηση. Έτσι, οι αγορές εξετάζουν την κατάσταση στην Ελλάδα πολύ πιο ευνοϊκά από ό,τι πιο πριν».

Αναφερόμενη στις θυσίες του ελληνικού λαού, αναγνώρισε πως έχουν παραχθεί σημαντικά αποτελέσματα στο δημοσιονομικό πεδίο και αποσαφήνισε πως το ΔΝΤ δεν ζητά πλέον άλλες περικοπές δαπανών από την Ελλάδα.

«Γνωρίζουμε τις επιτυχίες και πως υπήρξαν καλά αποτελέσματα και συχνά καλύτερα και από το αναμενόμενο. Οφείλονται σε πολύ δραστικά μέτρα που αποφασίστηκαν από την ελληνική κυβέρνηση, όχι απαραίτητα με την συμβουλή του ΔΝΤ, διότι δεν υποστηρίξαμε πρόσθετες περικοπές δημόσιων δαπανών. Έχουν ήδη γίνει πολλές περικοπές».

Η Κριστίν Λαγκάρντ ξεκαθάρισε πως οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν έχουν ακόμα πλήρως ολοκληρωθεί, τονίζοντας παράλληλα πως το ΔΝΤ θα εμπλακεί στο ελληνικό πρόγραμμα με τους δικούς του όρους.

«Πιστεύουμε επίσης ότι οι περισσότερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έχουν ήδη υλοποιηθεί, αλλά υπάρχει ακόμα δρόμος που πρέπει να διανυθεί, και ο ελληνικός λαός κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Γνωρίζουμε ότι η δουλεία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Το πρόγραμμα του ESM αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Αύγουστο και το ΔΝΤ δεσμεύεται να συνεχίσει να στηρίζει την Ελλάδα και να την βοηθήσει να επανακτήσει την εθνική οικονομική της κυριαρχία και θα κάνουμε ότι μπορούμε σύμφωνα με τις αρχές πολιτικής μας».

Η Χανιώτισσα Ραφαέλα Πιτσικάλη, 20 ετών (γεννηθείσα τον Ιανουάριο του 2003), δοκιμάζεται από μία σπάνια μορφή καρκίνου τα τελευταία τρία χρόνια. Η πρώτη διάγνωση έγινε τον Ιούνιο του 2020 και αφού η 17χρονη, τότε, Χανιώτισσα είχε εισαχθεί στο Νοσοκομείο Αττικόν με έντονους πόνους και μικρή απόκριση στα αναλγητικά. Η διάγνωση άλλαξε όλη της τη ζωή: Σάρκωμα Ewing.

Η οικογένεια της Ραφαέλας Πιτσικάλη, μετά την απόφαση των θεραπόντων γιατρών ότι δεν μπορεί να γίνει νέα επέμβαση στην Ελλάδα, αποφάσισε να απευθυνθεί σε Αντικαρκινικά Κέντρα του εξωτερικού και έχει ήδη προγραμματιστεί, στις 8 Αυγούστου 2023, η επίσκεψή της Ραφαέλας στο εξειδικευμένο MD-Anderson Cancer Center, στο Χιούστον των ΗΠΑ.

Ωστόσο, η ίδια έκανε μια ανάρτηση στο Facebook, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων με υποτροπή της νόσου της είναι αναγκασμένη να ψάχνει κάθε φορά που δεν αισθάνεται καλά ποιο νοσοκομείο εφημερεύει ώστε να μεταβαίνει καθώς πλέον δεν μπορεί να νοσηλεύεται στο παίδων «Αγία Σοφία». Μάλιστα η νεαρή κοπέλα αναφέρει ότι δεν νιώθει καμία ασφάλεια.

Η ανάρτησή της

«Με διώχνουν από το παίδων “Αγία Σοφία” ,αναγκαστικά και από το όραμα ελπίδας με υποτροπή της νόσου και ξαφνικά ψάχνω για νοσοκομείο να συνεχίσω.. τώρα πλέον όταν δεν αισθάνομαι καλά θα πρέπει κάθε φορά να αλλάζω νοσοκομείο αναζητώντας ποιο εφημερεύει . άρα στην ουσία που βρισκόμαστε; πουθενά! που ανήκω εγώ ; είμαι παιδί; είμαι έφηβη; είμαι ενήλικας; τι ακριβώς είμαι; είναι τόσο περίπλοκα τα πράγματα.. και εγώ λιποθύμησα τρεις φορές προχθές. δεν νιώθω καμία ασφάλεια.. μου την πήρανε τώρα που την είχα πιο πολύ ανάγκη από ποτέ. δεν ήθελα να χαλάσω λεφτά για να πάω στο ιδιωτικό, διότι τα χρειάζομαι για το ταξίδι που θα κάνουμε στην Αμερική. δυστυχώς όμως είσαι δικασμένος κάποιες φορές και αναγκάζεσαι να κάνεις πράγματα όταν δεν έχεις την ασφάλεια που πρέπει. δεν έχω ιδιωτική ασφάλεια, δε μου επιτρέπεται έχω όμως ΕΟΠΠΥ».

Η κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα στην ανάρτηση της

Θέλω να μοιραστώ μαζί σας όσα έγιναν σήμερα, ευχαριστώντας τον πρωθυπουργό Kyriakos Mitsotakis και τον υπουργό Υγείας Michalis Chrisochoidis , που επικοινώνησαν μαζί μου τηλεφωνικά και ενδιαφέρθηκαν προσωπικά για τη μεγάλη περιπέτεια της υγείας μου. Το ειλικρινές ενδιαφέρον τους και η διαβεβαίωση ότι θα είναι διαρκώς στο πλευρό μου, μου δίνουν δύναμη και αισιοδοξία να συνεχίσω τον αγώνα για ζωή, μαζί με τους ανθρώπους μου που είναι από την αρχή δίπλα μου. Ευχαριστώ μέσα από τα βάθη της ψυχής μου όλους τους ανθρώπους που με σκέφτονται, νοιάζονται, προσεύχονται για εμένα και δίνουν χρήματα για το μεγάλο ταξίδι στο Χιούστον. Ελπίζω κι εύχομαι ανάλογη στήριξη και βοήθεια από το κράτος να έχουν διαρκώς και τα άλλα παιδιά και οι άλλοι άνθρωποι. Πρέπει να καλυφθεί θεσμικά, στο τομέα υπηρεσιών υγείας το κενό περίθαλψης και φροντίδας της εφηβικής-πρώιμης νεαρής ηλικίας. Των παιδιών δηλαδή που αντιμετώπισαν ένα σοβαρό θέμα υγείας ή ένα χρόνιο θέμα, και όταν μεγαλώνουν “χάνονται” μεταξύ διαφορετικών γιατρών, νοσοκομείων, ιατρικών ιστορικών και επαναλαμβανόμενων εξετάσεων χωρίς ένα κοινό σημείο αναφοράς.

Απίστευτη απόφαση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης- Ανακαλείται η άδεια παραμονής των δυο ανήλικων παιδιών της, που έμεναν στην Ελλάδα με την γιαγιά τους και την αδελφή της νεκρής Ντιάνας.

Ξεπερνά κάθε όριο η αναλγησία που επιδεικνύει η ελληνική πολιτεία στα δύο ανήλικα παιδιά της αδικοχαμένης μεσίτριας, η οποία δολοφονήθηκε από τον αγγειοχειρουργό μέσα στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης , σε ώρα γενικής εφημερίας και προκάλεσε σοκ στο Πανελλήνιο.

Η άτυχη 36χρονη μεσίτρια είχε αποκτήσει δύο παιδιά με το προηγούμενο σύζυγό της και μία κόρη με τον νυν.  Όπως αποκαλύπτει το protothema.gr η ελληνική πολιτεία διώχνει τα δύο ανήλικα τέκνα που είχε αποκτήσει από τον πρώτο της γάμο , ανακαλώντας τους τις άδειες παραμονής στην Ελλάδα.

Τα δύο παιδιά μένουν με τον πατριό τους, την αδερφή τους και την γιαγιά τους στην Θεσσαλονίκη, αφού όπως αποκάλυψαν στο protothema.gr άνθρωποι από το περιβάλλον της οικογένειας, ο πατριός τους δεν τα ξεχώρισε ποτέ και από την πρώτη στιγμή τα έχει σαν δικά του παιδιά. Με τις πληγές να είναι ακόμη νωπές και το κενό που άφησε πίσω της η 36χρονη δυσαναπλήρωτο ο Μιχαήλ Πάκκας είναι αντιμέτωπος με έναν ακόμη εφιάλτη, αφού καλείται να αποχωριστεί τα δύο παιδιά της αδικοχαμένης του συζύγου, τα οποία η ελληνική πολιτεία τα στέλνει στην Γεωργία, μόνα τους!

Τα δύο ανήλικα παιδιά που έχασαν την μητέρα τους από δολοφονική ενέργεια, από έλληνα πολίτη, στην ελληνική επικράτεια βιώνουν ακόμη ένα Γολγοθά και μετά την απώλεια τις μητέρας τους βρίσκονται αντιμέτωπα με την αναλγησία της ελληνικής πολιτείας.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι πως το κράτος δεν ανακάλεσε μόνο τις άδειες διαμονής  των δύο παιδιών  αλλά και της νεκρής μητέρας τους, η οποία βρήκε φριχτό θάνατο από τα χέρια του αγγειοχειρούργου, ο οποίος  στην συμπληρωματική του απολογία επιχείρησε να υποστηρίξει  την εκδοχή του ιατρικού λάθους ως αιτία θανάτου της 36χρονης Ντιάνας. Υπενθυμίζεται ότι αρχικά είχε αρνηθεί κάθε εμπλοκή στην υπόθεση, υποστήριζε ότι «τον παγίδευσαν» και πως ουδέποτε συναντήθηκε μαζί της το μοιραίο απόγευμα, παρά το προγραμματισμένο ραντεβού που είχαν για μία  επέμβαση ρουτίνας, ενώ υποδείκνυε ενόχους, φωτογραφίζοντας ακόμη και τον σύζυγο της άτυχης μεσίτριας.

Η δικηγόρος του συζύγου της άτυχης Ντιάνας, Κυριακή Πακιρτζίδου, ανέφερε στο protothema.gr  «Δεν υπάρχουν λόγια, ειλικρινά. Το κράτος επιδεικνύει  πρωτοφανή αναλγησία σε δύο ανήλικα παιδιά τα οποία έχασαν την μητέρα τους από δολοφονική ενέργεια Έλληνα πολίτη, σε δημόσιο νοσοκομείο. Αντί να έχουν την συμπαράσταση του κράτους έφτασαν στο σημείο να θεωρούνται ανεπιθύμητα για την ελληνική επικράτεια και να τα διώχνουν. Τα αντιμετωπίζουν σαν να είναι άνθρωποι με καταδίκες, τους βάζουν σε μία κατηγορία στην οποία δεν ανήκουν. Είναι δύο ανήλικα παιδιά που ζουν 10 χρόνια στην Ελλάδα, που φοιτούν σε ελληνικά σχολεία, που η αδερφή τους έχει την ελληνική υπηκοότητα και ζει εδώ , ο πατριός τους ζει εδώ, αλλά είχαν την ατυχία να δολοφονηθεί με τον σκληρότερο τρόπο η μητέρα τους. Αναλγησία και παραλογισμός από το ελληνικό δημόσιο σε δύο ανήλικα παιδιά».

Αναπάντητο παραμένει από το Ιπποκράτειο το εξώδικο του συζύγου της Ντιάνας

Ο σύζυγος της αδικοχαμένης Ντιάνας με εξώδικο που εστάλη στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης νοσοκομείο, ζητά από το νοσοκομείο να του απαντήσει σε μία σειρά ερωτήσεων, που προέκυψαν μετά την συμπληρωματική απολογία του αγγειοχειρούργου στην ανακρίτρια. Ένα εξώδικο που έχει σταλεί στο νοσοκομείο από τις 13 Ιουλίου ακόμη δεν έχει λάβει καμία απάντηση.

Μεταξύ άλλων στην απολογία του ο 38χρονος αγγειοχειρούργος υποστήριξε πως οι επεμβάσεις που έκαναν γίνονταν χωρίς την παρουσία αναισθησιολόγου και αυτός ήταν ο λόγος που έμαθε και ο ίδιος να χρησιμοποιεί τα αναισθητικά.  « Εδώ και δυόμισι χρόνια που εξειδικεύομαι στην αγγειοχειρουργική στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, έμαθα να χρησιμοποιώ και τα αναισθητικά. Ο λόγος είναι ότι πολλές αγγειοχειρουργικές επεμβάσεις γινόταν χωρίς την παρουσία αναισθησιολόγου, αλλά ένας από εμάς τους αγγειοχειρουργούς εκτελούσε και χρέη αναισθησιολόγου. Έτσι έμαθα να χρησιμοποιώ αναισθητικά, όπως επίσης να έχω πρόσβαση στις αναισθητικές ουσίες που υπήρχαν στα χειρουργεία. Όλα τα παραπάνω πολύ εύκολα μπορείτε να τα διαπιστώσετε, αν ζητήσετε (και με το παρόν ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΤΑΞΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΧΟΡΗΓΗΘΟΥΝ) να σας χορηγηθούν από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο το πρόγραμμα των χειρουργείων, δηλαδή το φύλλο των χειρουργείων ( που κατατίθεται σε τέσσερα τμήματα, ήτοι χειρουργείο, αναισθησιολογικό, αιμοδοσία και στην αγγειοχειρουργική) και το βιβλίο των αναισθησιολόγων. Από εκεί θα διαπιστώσετε ότι σε μεγάλες αγγειοχειρουργικές επεμβάσεις, δεν είναι γραμμένη η παρουσία αναισθησιολόγου, επειδή τον αναισθησιολόγο τον έκανε ένας από εμάς τους αγγειοχειρουργούς»

Μάλιστα στο υπόμνημά του καταθέτει πως απέκρυψε στην αρχή την αλήθεια γιατί δεν ήθελε να εκθέσει την αγγειοχειρουργική κλινική« Ο λόγος που εξαρχής δε ομολόγησα όσα παραπάνω ανέγραψα και ταλαιπώρησα την Δικαιοσύνη και την Αστυνομία, ήταν γιατί γνώριζα ότι θα έπρεπε να καταθέσω για το πώς είχα πρόσβαση στις αναισθητικές ουσίες, οπότε αν έλεγα την αλήθεια, θα εξέθετα όλη την κλινική».

Μάλιστα όπως υποστήριξε ο αγγειοχειρούργος η  τακτική της Κλινικής ήταν να πραγματοποιούνται μεγάλα χειρουργεία με τοπική αναισθησία και όταν έφευγε η δράση να χορηγούν οι αγγειοχειρούργοι κάποιο παυσίπονο ή προποφόλη τα οποία ήταν διαθέσιμα στο καρότσι του αναισθησιολόγου.

Σε ερώτηση της ανακρίτριας  « Στην προηγούμενη απολογία σας και σε σχετική ερώτηση μας μάς είπατε ότι δεν γνωρίζετε πως χορηγείται η προποφόλη και ότι αυτό το ξέρουν οι αναισθησιολόγοι, οι οποίοι και μόνο τη χορηγούνε. Τι έχετε να πείτε για αυτό;», ο κατηγορούμενος κατέθεσε  « Ήταν στην προσπάθεια μου να καλύψω την παράτυπη λειτουργία της Κλινικής ».

Ο κατηγορούμενος κατέθεσε μεταξύ άλλων πως οι σκληρυντικές ενέσεις θα πραγματοποιούνταν, όπως και την πρώτη φορά στις 2-04-2017, στην παλαιά αίθουσα τοκετών που τους τελευταίους 3 μήνες είναι αχρησιμοποίητη και βρίσκεται στον γ’ όροφο του Α κτιρίου σε κοντινή απόσταση από το εφημερείο των ειδικευόμενων της αγγειοχειρουργικής.

Όταν μάλιστα ρωτήθηκε πως μπήκε στην αίθουσα κατέθεσε πως « Ήταν τα κλειδιά πάνω στην πόρτα, τώρα δεν έχει καμία χρήση ».

Ο σύζυγος της αδικοχαμένης Ντιάνας αιτήθηκε με εξώδικο να του απαντηθούν εγγράφως τα παρακάτω ερωτήματα

α) αν οι ειδικευόμενοι αγγειοχειρουργοί χορηγούν αναισθητικές ουσίες σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις χωρίς την παρουσία αναισθησιολόγου

β) αν ο συγκεκριμένος ιατρός, έχει συμμετάσχει σε χειρουργικές επεμβάσεις και έχει χορηγήσει αναισθητικά φάρμακα παριστάνοντας τον αναισθησιολόγο, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται

γ) αν στις ημέρες γενικής εφημερίας, είχε επιτραπεί και από ποιον σε ειδικευόμενους ιατρούς να διενεργούν σκληρυντικές ενέσεις

δ) στις 26-04-2017 ποιος ήταν υπεύθυνος στην Αγγειοχειρουργική Κλινική, όπου υπηρετούσε ο κατηγορούμενος – όργανο σας για τον έλεγχο της εφημερίας των ιατρών και σε ποιες ενέργειες προέβη εις βάρος του κατηγορουμένου, με δεδομένο ότι ο ανωτέρω ειδικευόμενος – κατηγορούμενος είχε απομακρυνθεί από το Νοσοκομείο σε ημέρα γενικής εφημερίας

ε) η αίθουσα όπου διενεργούνταν μέχρι πριν τρεις μήνες οι τοκετοί βρίσκεται σε λειτουργία; Βρίσκονται τα κλειδιά πάνω στην πόρτα και είναι προσβάσιμη στους ιατρούς ;

Το Ιπποκράτειο νοσοκομείο, παρά τα σοβαρά ερωτήματα που εγείρονται για τον τρόπο τον οποίο λειτουργεί η κλινική και σύμφωνα με όσα υποστήριξε στην συμπληρωματική απολογία του ο αγγειοχειρούργος,  πλήττεται το κύρος αλλά ενώ γεννούνται ερωτήματα για την ασφάλεια των ασθενών και τον τρόπο με τον οποίο  πραγματοποιούνται οι αγγειοχειρουργικές επεμβάσεις, τελεί σιγή ιχθύος.

Το χρονικό της υπόθεσης 

Η άτυχη 36χρονη μεσίτρια από την Θεσσαλονίκη είχε προγραμματισμένο ραντεβού στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο Θεσσαλονίκης προκειμένου να πραγματοποιήσει κάποιες σκληρυντικές ενέσεις καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με κιρσούς στα πόδια. Τα ίχνη της χάνονται και δεν επιστρέφει ποτέ από την επέμβαση ρουτίνας. Ο σύζυγός της ανησυχεί και αρχίζει να την αναζητεί, αλλά μάταια. Ο ίδιος δηλώνει την εξαφάνιση της στις 27 Απριλίου. Έκτοτε ξεκίνησαν αναζητήσεις για τον εντοπισμό της.

Για την υπόθεση της εξαφάνισης της 36χρονης , μητέρας τριών παιδιών, οι αστυνομικοί του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ζωής είχαν από την πρώτη στιγμή ενδείξεις ότι πρόκειται για υπόθεση ανθρωποκτονίας και όχι εξαφάνισης. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν το παζλ έπρεπε να εντοπίσουν το πτώμα της άτυχης γυναίκας.   Μόλις βρέθηκε το πτώμα της 36χρονης σε ρέμα στο Παλιούρι, ενημερώθηκε ο Εισαγγελέας και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Οι αστυνομικοί  συνέλαβαν τον 38χρονο και ξεκίνησαν τη μεταφορά του στη Θεσσαλονίκη.  Από τη στιγμή που ο σύζυγος της 36χρονης είχε δηλώσει την εξαφάνισή της, η Αστυνομία στράφηκε στον 38χρονο αγγειοχειρουργό. Ο 38χρονος γιατρός μετά την πράξη στην οποία φέρεται να προέβη αποφάσισε να μεταβεί στην Αθήνα, όπου και κατάγεται. Οι αστυνομικοί έγιναν σκιά του και περίμεναν να κάνει ένα λάθος. Το λάθος του αγγειοχειρουργού έγινε όταν δήλωσε στους αστυνομικούς πως το βράδυ της 26ης Απριλίου, μετέβη στην οικία του, στο Πανόραμα.  Από τις πληροφορίες που συνέλεξαν οι αστυνομικοί προέκυπτε ότι ο 38χρονος … δεν πήγε στο Πανόραμα, αλλά στην Χαλκιδική. Κάμερες παρακολούθησης δείχνουν το όχημα του αγγειοχειρουργού να κατευθύνεται προς Χαλκιδική και να επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας. Ο ίδιος αρχικά στην κατάθεσή του υποστήριζε πως δεν έχει καμία σχέση με την υπόθεση, πως τον «παγίδευσαν», πως ουδέποτε συναντήθηκε μαζί της το μοιραίο απόγευμα, παρά το προγραμματισμένο ραντεβού που είχαν για μία  επέμβαση ρουτίνας, ενώ υποδείκνυε ενόχους, φωτογραφίζοντας ακόμη και τον σύζυγο της άτυχης μεσίτριας. Μετά τα στοιχεία της ιατροδικαστικής εξέτασης, τις καταθέσεις συναδέλφων του , τα αποτελέσματα DNA  και πλήθος επιβαρυντικών στοιχείων που δεν του άφηναν κανένα περιθώριο και τον «έκαιγαν», ο ίδιος υποστήριξε πως η Ντιάνα «του έμεινε στα χέρια» και κατέθεσε αίτημα για συμπληρωματική απολογία. Το αίτημά του έγινε δεκτό από την ανακρίτρια και ο αγγειοχειρούργος επιχείρησε να υποστηρίξει την εκδοχή του ιατρικού λάθους ως αιτία θανάτου της 36χρονης Ντιάνας . Ωστόσο για ακόμη μία φορά δεν απάντησε σε κρίσιμα ερωτήματα της ανάκρισης.

[protothema]