Στο πένθος έχει βυθιστεί μια οικογένεια ομογενών Ελλήνων που ζει μόνιμα στη Βραζιλία τα τελευταία χρόνια.
Ο 18χρονος ΘοδωρήςΚατταβενός δούλευε σε ένα κατάστημα εστίασης στο Σάο Πάολο όταν ληστές άνοιξαν πυρ εναντίον του και τον άφησαν πίσω τους νεκρό στην προσπάθειά του να αρπάξουν όσα περισσότερα χρήματα μπορούσαν.
Ο 18χρονος είχε μεγαλώσει στη Ρόδο και συγκεκριμένα στη περιοχή της Ψίνθου με την οικογένειά του, ενώ ο πατέρας του εργαζόταν ως πλήρωμα σε ΕΚΑΒ. Αποφάσισαν να μετακομίσουν στην χώρα της Λατινικής Αμερικής καθώς η μητέρα της οικογένειας έχει καταγωγή από την Βραζιλία. Έτσι το ζευγάρι με τα δύο παιδιά αποφάσισαν να κάνουν μια νέα αρχή στο Σάο Πάολο, με τον Ιωάννη Κατταβενό να ξεκινά μια επιχείρηση με ελληνικό φαγητό ονόματι «kebab do grego».
Ο άτυχος νέος είχε εκμυστηρευτεί πρόσφατα στον παππού του την επιθυμία του να επιστρέψει μόνιμα στη Ρόδο. «Θέλω να γυρίσω πίσω, να μείνω για πάντα στη Ρόδο», φέρεται να του είχε πει λίγες εβδομάδες πριν τη μοιραία νύχτα.
Δείτε την ανάρτηση του πατέρα του:
Όπως αναφέρει το ίδιο Μέσο, τη στιγμή του τραγικού γεγονότος, η μητέρα του και η αδελφή του απουσίαζαν εκτός Βραζιλίας, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο οδυνηρή την είδηση για την οικογένεια, η οποία πληροφορήθηκε από μακριά την απώλεια του παιδιού της.
Σπαρακτική ήταν και η ανάρτηση που έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πατέρας του Γιάννης περιγράφοντας το τραγικό γεγονός: «Ανεξήγητος πόνος! Το να σε χάνω τόσο νέο! Απίστευτο! Σε αγαπώ γιε μου!»
Δεν έχουν γίνει γνωστές άλλες λεπτομέρειες αναφορικά με τη δολοφονία του 18χρονου Ελληνα στη Βραζιλία, ούτε αν έχουν συλληφθεί οι δράστες, που εκτέλεσαν ένα 18χρονο αγόρι, την ώρα που εργάζονταν.
Κρήτη: Αυτοκίνητο έπεσε σε γκρεμό 300 μέτρων – Νεκρός ο οδηγός
Θανατηφόρο, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, είναι το τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε στο Επάνω Μεραμβέλλο, στο Κουνάλι.
Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες αυτοκίνητο έπεσε στο γκρεμό με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του ένας ηλικιωμένος άντρας.
Στο σημείο βρίσκεται το ΕΚΑΒ, η Πυροσβεστική Υπηρεσία και η Αστυνομία.
Άγνωστο πως, το όχημα που οδηγούσε ηλικιωμένος εξετράπη της πορείας του και έπεσε σε γκρεμό, με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του. Για την ανάσυρση του άτυχου άνδρα, ακολούθησε επιχείρηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας που έσπευσε με τρία οχήματα και 12 πυροσβέστες.
Σύμφωνα με την αστυνομία πάντως, εξετάζεται και το ενδεχόμενο η πρόκληση του δυστυχήματος να οφείλεται και σε παθολογικά αίτια.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα. Η 27η Οκτωβρίου και η 29η Οκτωβρίου δεν λένε και πάρα πολλά πράγματα. Η 26η Οκτωβρίου κάτι λέει άμα σε λένε Δημήτρη. Ο Δημήτρης Καλπακλής που τον λένε Δημήτρη και πάει Δευτέρα, χαίρεται πάρα πολύ που τον λένε Δημήτρη γιατί γιορτάζει και παίρνει πάρα πολλά παιχνίδια και είναι πάρα πολύ τυχερός.
Ενώ άμα σε λένε Νεκτάριο δεν είσαι και πολύ τυχερός, γιατί κανένας δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι. Κάποτε πρέπει να γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, γιατί ένα παιδί που το λένε Νεκτάριο μού είπε ότι κάποτε γιορτάζουν ακόμα και οι Νεκτάριοι, αλλά επειδή κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν ξέρει πότε γιορτάζουν οι Νεκτάριοι, αυτό το παιδί είναι πολύ στενοχωρημένο και τρέχουν και οι μύξες του.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια πάρα πολύ σπουδαία μέρα άμα πέφτει Δευτέρα, γιατί έχουμε τριήμερο και πάμε εκδρομή στο χωριό του μπαμπά μου. Εκτός αν δεν πάμε, γιατί η μαμά μου δεν χωνεύει τη μαμά του μπαμπά μου, ενώ χωνεύει πάρα πολύ τη δική της μαμά που δεν τη χωνεύει ο μπαμπάς μου, οπότε μπορεί να μείνουμε και σπίτι.
Εμείς τα παιδιά είμαστε πάρα πολύ περήφανα που έχουμε την 28η Οκτωβρίου. Γιατί πριν γίνει η 28η Οκτωβρίου, είχανε να γιορτάζουνε μόνο την 25η Μαρτίου. Την 28η Οκτωβρίου πηγαίνανε σχολείο κανονικά γιατί δεν υπήρχε 28η Οκτωβρίου. Δηλαδή υπήρχε 28η Οκτωβρίου, αλλά κανένας δεν το έκανε θέμα γιατί δεν είχανε μπει οι Γερμανοί. Έπρεπε πρώτα να μπουν οι Γερμανοί και μετά να γίνει μια μέρα της προκοπής.
Εγώ είμαι πολύ περήφανη Ελληνοπούλα. Νιώθω ένα ρίγος. Και μόλις το είπα στη μαμά μου μού έβαλε θερμόμετρο και είχα 37,4 και μου έδωσε σιρόπι και μου πέρασε το ρίγος. Η γιαγιά μου νιώθει ένα ρίγος από μόνη της, γιατί εκείνη την έζησε την 28η Οκτωβρίου και πρέπει να την πέρασε πάρα πολύ ωραία.
Η κυρία Χρυσάνθη, η δασκάλα μας, μας είπε ότι την 28η Οκτωβρίου ήρθε ο Ιταλός πρέσβης στο σπίτι του Ιωάννη Μεταξά, νύχτα, χωρίς να τηλεφωνήσει πρώτα και τον ρώτησε αν μπορούν να πάρουνε την Ελλάδα και να την έχουνε για δικιά τους σ’ όλη του τη ζωή. Και ο Ιωάννης
Μεταξάς τσαντίστηκε που τον ξυπνήσανε και είπε «ΟΧΙ». Κι αυτό το «ΟΧΙ» το είπε πολύ ηρωικά γι’ αυτό κι εμείς το λέμε «το ηρωικό ΟΧΙ».
Κι εμένα όταν ήρθε η Χαρούλα σπίτι μου, μου ζήτησε όλες μου τις Μπάρμπι και τη Σίντι αστροναύτη, της είπα ηρωικά «ΟΧΙ» γιατί δεν είναι καθόλου ευγενικό αυτό που έκανε ο Ιταλός πρέσβης και η Χαρούλα. Αμα θέλεις να χαρίσεις κάτι το κάνεις από μόνος σου. Κι ο κύριος Μεταξάς δεν ήθελε να χαρίσει την Ελλάδα ούτε εγώ τη Σίντι αστροναύτη.
Και μετά τους πολεμήσαμε τους Ιταλούς. Δηλαδή, εγώ δεν τους πολέμησα γιατί δεν είχα γεννηθεί ακόμα. Ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά. Η μαμά δεν ξέρω πότε γεννήθηκε γιατί όποτε τη ρωτάω «μαμά, πόσων χρόνων είσαι;» μου απαντάει «μήπως είδες το Βετέξ της κουζίνας;».
Και μετά πέρασε η 28η Οκτωβρίου και μπήκανε άλλοι μήνες άσχετοι και διώξαμε τους Ιταλούς και μπήκανε οι Τούρκοι. Όχι, λάθος, Θάνο, μου δίνεις τη γόμα σου; Μπήκανε οι Γερμανοί. Μπήκανε οι Γερμανοί και η γιαγιά μου έκλεισε τα παντζούρια για να μην τους βλέπει και τους έβλεπε κρυφά από τις γρίλιες και την έπιασε η μαμά της και την έδειρε. Κι άλλοι άνθρωποι κλείσανε τα παντζούρια γιατί τους σιχαίνονταν. Κι εγώ σιχαίνομαι το γάλα άμα κάνει πέτσα.
Και όλοι οι Γερμανοί ήτανε χάλια, αλλά ο πιο χάλια απ’ όλους ήτανε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Αυτός ήτανε από μητέρα Πατρινιά, πατέρα Γερμανό και το μικρό του όνομα ήταν «Παλαιών» και δεν ξέρω πότε γιορτάζει ούτε αν του φέρνανε δώρα. Αυτός πήγαινε μπροστά μπροστά και είχε μια ελληνική σημαία και την έσκισε και την πέταξε και την πάτησε και την έφτυσε.
Και μετά πήρε μια γερμανικιά, πιο σιδερωμένη και μετά πήγε στην Ακρόπολη και την έβαλε στην Ακρόπολη. Και ένα παιδί θύμωσε πάρα πολύ και πήγε με ένα φίλο του και την έβγαλε και την πέταξε στο κεφάλι ενός περαστικού. Και τον φίλο του τον λέγανε Σάντσο και το παιδί Απόστολο Γκλέτσο και μετά επειδή ήτανε τόσο γενναίος, οι άνθρωποι θέλανε να τον κάνουνε υπερνομάρχη, αλλά κάνανε μια κυρία Φώφη.
Και μετά δεν ήτανε πια 28η Οκτωβρίου και όλοι πεινάγανε και τρώγανε γάτες. Εμείς έχουμε μια γάτα τη Λουλού, αλλά δεν την τρώμε γιατί την αγαπάμε, αλλά γιατί είναι πολύ νευρικιά και τη φοβόμαστε. Κι εκτός από γάτες σκοτώσανε και τον αδελφό της γιαγιάς μου πάνω σε ένα βουνό που νομίζω ότι ήτανε ο Παρνασσός χωρίς τις πίστες. Και μετά περάσανε τα χρόνια και οι Γερμανοί δεν θυμάμαι πώς φύγανε. Ή τους διώξαμε ή μας βαρέθηκαν.
Και τότε όλοι οι Έλληνες βγήκανε έξω και φιλιόντουσαν κι εμένα δεν μου αρέσει να με φιλάνε οι φίλες της μαμάς μου γιατί έχουνε σάλια. Αλλά εκείνη η μέρα ήτανε πολύ σπουδαία και δεν τους ένοιαζε τους ηρωικούς Έλληνες που σαλιώνανε ο ένας τον άλλον.
Και τώρα, από τη χαρά μας βάζουμε την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι. Όμως εμείς δεν βάζουμε την ελληνική σημαία, γιατί όταν μετακομίσαμε τη χάσαμε. Και κάθε 28 Οκτωβρίου ντρεπόμαστε πάρα πολύ, αλλά τον υπόλοιπο χρόνο το ξεχνάμε και δεν πάμε να αγοράσουμε μια καινούργια.
Αυτά και ελπίζω να μην ξανάρθουν οι Γερμανοί. Ελπίζω επίσης η έκθεση να είναι τρεις σελίδες και ελπίζω μετά να πάμε στο Βίλατζ Σέντερ, γιατί δεν έχω δει ακόμα το Σκούμπι Ντου.
Πληθαίνουν όλο και περισσότερο τα σενάρια που θέλουν την Μαρία Καρυστιανού να προχωράει στη δημιουργία κόμματος.
Γράφει: Ελένη Καλογεροπούλου
Και η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα η επικεφαλής του Συλλόγου των Συγγενών των θυμάτων των Τεμπών δείχνει πολύ πιο συγκεκριμένη όταν την ρωτούν για την ενδεχόμενη παρουσία της στην πολιτική.
Πρόσφατα μάλιστα, είπε ότι επιθυμεί τη δημιουργία ενός νέου, πολιτικού κινήματος που να βασίζεται στον πολίτη, το οποίο θα προκαλέσει μια αλλαγή για την ανάπλαση της χώρας. Είχε πρόσθεση μάλιστα ότι αν δημιουργηθεί ένα τέτοιο κίνημα που να είναι συμβατό με τις σκέψεις της, θα μπορούσε να συμμετέχει σε αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι για την ώρα η Μαρία Καρυστιανού εμφανίζεται για πολλούς μία εναλλακτική λύση απέναντι στο υπάρχον πολιτικό σύστημα καθώς δεν είναι μόνο μία μάνα που έχασε άδικα το παιδί της αλλά μία γυναίκα που αγωνίζεται κόντρα στο σύστημα καταφέρνοντας μάλιστα να κινητοποιήσει χιλιάδες πολίτες απέναντι στην κυβέρνηση.
Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πρόσφατη δημοσκόπηση της MARC για τον ΑΝΤ1 τα στοιχεία ήταν υπέρ της αφού σίγουρα θα την ψήφιζε το 13,9 % ενώ μάλλον το 18,3%. Δηλαδή συνολικά το 32% των ψηφοφόρων. Ακόμα το 50% έχουν θετική γνώμη ενώ μόνο το 24,9% αρνητική.
Ωστόσο, πολλοί αναρωτιούνται αν φτάνει μόνο η συμπάθεια για να της δώσουν την ψήφο της. Εάν και εφόσον η Μαρία Καρυστινού αποφασίσει να κατέβει στις εκλογές διεκδικώντας την ψήφο των πολιτών θα πρέπει αυτόματα να δώσει και τον πολιτικοϊδεολογικό της στίγμα.
Θα πρέπει να τοποθετηθεί για τα ζητήματα της οικονομίας, τα εθνικά θέματα, την παιδεία και την υγεία, το αγροτικό καταθέτοντας συγκεκριμένες απόψεις. Το ζητούμενο λοιπόν είναι τι ιδεολογικό πρόσημο θα έχουν αυτές προτάσεις και σε ποια κατεύθυνση θα οδηγηθεί η χώρα με όσα θα λέει.
Το γεγονός ότι από τους πιο στενούς της συνεργάτες είναι η δικηγόρος της, Μαρία Γρατσία, που ήταν υποψήφια με το κόμμα «Νίκη» στις εκλογές του 2023 και έλαβε στην Α΄Αθηνών τις περισσότερες ψήφους μετά τον πρόεδρο του κόμματος, Δημήτρη Νατσιό, κάνει πολλούς να πιστεύουν ότι η Μαρία Καρυστιανού είναι ένα βαθιά συντηρητικό άτομο προσκολλημένο στην εκκλησία.
Οι ίδιοι άνθρωποι λένε ακόμα ότι αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που δεν άντεξε την Ζωή Κωνσταντοπούλου με την οποία όπως φαίνεται δεν διατηρεί στενούς δεσμούς σήμερα.
Η Μαρία Καρυστιανού όπως κάθε πολίτης αυτής της χώρας έχει κάθε δικαίωμα να πολιτευθεί. Να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών για κάτι καλύτερο. Όταν όμως θα πάρει αυτή την απόφαση θα κριθεί όπως όλοι όσοι διεκδικούν μία θέση στο Κοινοβούλιο.
Αυστηρά και χωρίς την συναισθηματική φόρτιση που δημιουργεί σήμερα η παρουσία της.
Σοκ στον χώρο της τηλεόρασης προκαλεί η απόφαση της ελληνικής δικαιοσύνης για γνωστό παρουσιαστή, ο οποίος καταδικάστηκε να καταβάλει 10.000 ευρώ σε πρώην σύντροφό του, μετά τη διαρροή προσωπικού τους βίντεο.
Σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, ο παρουσιαστής δημοσιοποίησε το υλικό μετά τον χωρισμό τους, προκαλώντας ανεπανόρθωτη ηθική και ψυχολογική βλάβη στη γυναίκα, η οποία –όπως κατατέθηκε– οδηγήθηκε σε βαθιά κατάθλιψη και φαρμακευτική αγωγή.
Η υπόθεση επανέρχεται στο προσκήνιο καθώς, παρά την αστική καταδίκη, το επίμαχο υλικό συνεχίζει να κυκλοφορεί στα δημοσιογραφικά γραφεία επιτείνοντας την ψυχολογική πίεση και την απόγνωση του θύματος, με την ίδια να μην ξέρει πώς να διαχειριστεί τον καταιγισμό των δημοσιογράφων που την έχουν «τρελάνει» προκειμένου να τους δώσει μία συνέντευξη.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εν λόγω κύριος παρουσιάζεται και εμφανίζεται στην τηλεοπτική εκπομπή της Σταματίνας Τσιμτσιλή «Happy Day», η οποία σημειώνει μάλιστα ιδιαίτερα υψηλά νούμερα τηλεθέασης. Φυσικά, η γνωστή παρουσιάστρια δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση – κάτι που πρέπει να ξεκαθαριστεί εξαρχής. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί αναμένουν ένα σχόλιό της για τη σοβαρή αυτή υπόθεση που αγγίζει έμμεσα την εκπομπή της.
Το χρονικό
Πιο συγκεκριμένα, ο καταδικασθείς φαίνεται πως τράβηξε το «απαγορευμένο» υλικό ενώ είχε σχέση με τη γυναίκα, όμως όταν χώρισαν και η ίδια του ζήτησε να το διαγράψει, εκείνος όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά συναντήθηκε με τον επόμενο σύντροφό της, τον οποίο είχε γνωρίσει μέσω του θύματος και του έδειξε το βίντεο, με αποτέλεσμα ο σύντροφος να την καθυβρίσει αλλά και να τη χωρίσει.
Αν και η αρχική αξίωση του θύματος, ανήρχετο στο ποσό των 50.000 ευρώ, τελικά η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναφέρει πως «ο εναγόμενος πρέπει να καταβάλλει στην ενάγουσα το ποσό των 10.000 ευρώ» αλλά και τα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των 400 ευρώ.
Όλη η ιστορία ξεκινά το 2012. Όπως αναφέρεται στη δικογραφία:
«Αποδείχτηκαν τα ακόλουθα περιστατικά: Η ενάγουσα γνωρίστηκε με τον εναγόμενο το έτος 2012 και από το έτος αυτό μέχρι το έτος 2015 διατηρούσε ερωτική – περιστασιακή σχέση και μετά την διακοπή της, συνέχισαν να είναι δυο καλοί φίλοι και να έρχονται σε επαφή λόγω του κοινού φιλικού περιβάλλοντος του. Στα πλαίσια της μεταξύ τους σχέσης, ο εναγόμενος είχε προβεί στην καταγραφή με το κινητό του τηλέφωνο προσωπικών στιγμών ερωτικού περιεχομένου με την προϋπόθεση ότι θα τα διέγραφε αμέσως ενώ η ενάγουσα του είχε απαγορεύσει να τα χρησιμοποιήσει με οποιοδήποτε τρόπο».
Όμως παρά τις διαβεβαιώσεις ότι το υλικό είχε διαγραφεί, δεν το έπραξε. Και έναν χρόνο αργότερα, τον Ιούλιο του 2016, η γυναίκα υφίσταται ένα ισχυρό σοκ.
Ειδικότερα όπως αναφέρεται:
«Στις 26 Ιουλίου 2016 πληροφορήθηκε και από τον τότε σύντροφό της, τον οποίο γνώριζε ο εναγόμενος, καθώς η ενάγουσα τους είχε συστήσει και έκαναν παρέα, ότι συναντήθηκε με τον εναγόμενο. Μάλιστα το γεγονός αυτό, της συνάντησης με τον σύντροφο της συνομολογεί και ο ίδιος ο εναγόμενος με τις νόμιμα και εμπρόθεσμα κατατεθειμένες προτάσεις του. Ο τότε σύντροφος της λοιπόν την πληροφόρησε ότι στην ανωτέρω συνάντηση ο εναγόμενος του επέδειξε οπτικοακουστικό υλικό – βίντεο που παρουσίαζε την ίδια και τον εναγόμενο σε άκρως προσωπικές στιγμές ερωτικού περιεχομένου εν αγνοία και χωρίς τη συναίνεση της. Μάλιστα, ο τότε σύντροφός της κατόπιν αυτού διέκοψε κάθε επαφή μαζί της εξυβρίζοντας τη χυδαία, ενώ αυτοτραυματίστηκε στο χέρι του, εξαιτίας του έντονου θυμού που βίωσε και της συναισθηματικής φόρτισης του».
Το θύμα, κινείται άμεσα και σπεύδει να υποβάλλει μήνυση σε βάρος του, πλην όμως όπως αναφέρεται εκδικάστηκε και στη συνέχεια αρχειοθετήθηκε.
Όπως αναφέρεται: «Η ενάγουσα, αμέσως χωρίς χρονοτριβή στις 29 Ιουλίου 2016 εμφανίστηκε στο Τμήμα Ασφαλείας Παλαιού Φαλήρου και υπέβαλε έγκληση – μήνυση κατά του εναγομένου για δυσφήμιση και παραβίαση των προσωπικών δεδομένων, για την οποία σχηματίστηκε ποινική δικογραφία, ενώ στη συνέχεια ασκήθηκε ποινική δίκη δίωξη κατά του εναγομένου για το αδίκημα ΠΚ 362. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2021, εκδικάστηκε ενώπιον του ΣΤ’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ωστόσο η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο».
Όμως δεν το βάζει κάτω και εξακολουθεί να τρέχει μέσω του δικηγόρου της κ. Απόστολου Λύτρα την υπόθεση, σε αστικό επίπεδο και καταθέτει σε βάρος του παρουσιαστή αγωγή:
«Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι με τις παραπάνω ενέργειες του ο εναγόμενος, ενήργησε χωρίς να λάβει την άδεια της και με σκοπό το διασυρμό της στο στενό αλλά και στον ευρύτερο κύκλο της, πράγμα που πέτυχε με αποτέλεσμα να έχει υποστεί σοβαρή προσβολή στην προσωπικότητα της και σε διαπροσωπικό επίπεδο, αποτέλεσμα το οποίο συνδέεται αιτιωδώς με τις ανωτέρω ενέργειες του εναγομένου. Η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι η προπεριγραφόμενη παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγομένου, προξένησε σε αυτή ηθική βλάβη για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 50.000 ευρώ. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι η ενάγουσα άσκησε καταχρηστικά (αναφέρεται στην αγωγή) αφού δεν έσπευσε να ασκήσει τα αγωγικά της δικαιώματα άμεσα και χωρίς χρονοτριβή, αλλά μετά την πάροδο επτά ετών, ενώ οι φιλικές σχέσεις που διατηρούσε με τον εναγόμενο καθιστά αδικαιολόγητη την προσφυγή της στην δικαιοσύνη».
Η ποινική δικογραφία που περιέργως τέθηκε στο αρχείο
Σε άλλη παράγραφο αναφορικά με το αποτέλεσμα της μήνυσης και την αρχειοθέτηση αναφέρεται πως το αποτέλεσμα δεν δεσμεύει το δικαστήριο στο ζήτημα της αστικής αξίωσης καθώς σύμφωνα με την απόφαση:
«Η συμπεριφορά του εναγομένου αποτελεί παράνομη συμπεριφορά είναι δε και υπαίτια καθώς αποδείχτηκε υπαιτιότητα του. Περαιτέρω ενόψει του γεγονότος ότι ποινική υπόθεση τέθηκε στο αρχείο υποχρεωτικά από το ποινικό δικαστήριο, λόγω παραγραφής του αξιόποινου, το οποίο δεν διερεύνησε καν το ποινικό αδίκημα, δε δεσμεύει το παρόν δικαστήριο, διότι θα ήταν άλλωστε αντίθετο με τους ισχύοντες κανόνες των άρθρων 914 και 932 ΑΚ, η υποχρεωτική απαλλαγή του κατηγορουμένου στην ποινική δίκη, δυνάμει νόμου να αποτελεί, λόγω υποχρεωτικής μη ευθύνης του κατά τα αστικό δίκιο».
Ο σύντροφος τα βρήκε με τον παρουσιαστή
Αν και σύμφωνα με την απόφαση, ο τότε σύντροφος της όχι μόνο είδε το βίντεο με τους δύο πρώην εραστές και μάλιστα έχασε την ψυχραιμία του, την πήρε τηλέφωνο και την καθύβρισε και τη χώρισε, εντούτοις όταν κλήθηκε ως μάρτυρας, αρνήθηκε ότι ο παρουσιαστής του το έδειξε.
«Ο τότε σύντροφος της ενάγουσας κλήθηκε για να εξεταστεί ως μάρτυρας στις 24 Σεπτεμβρίου 2017, στα πλαίσια της προκαταρκτικής εξέτασης, κατέθεσε ενόρκως ότι: «Ουδέποτε είδα βίντεο από τον παρουσιαστή, ερωτικού περιεχομένου μεταξύ αυτού και της τότε συντρόφου μου».
Όμως όπως αναφέρεται στη δικογραφία, δεν έπεισε καθώς όπως επισημαίνεται: «Αποδεικνύεται το ακριβώς αντίθετο από τα μηνύματα που αντάλλαξαν προγενέστερα με την ενάγουσα, τα οποία έχουν αποσταλεί από το αριθμό του κινητού τηλεφώνου του συντρόφου της, στο κινητό τηλέφωνο της ενάγουσας κατά το χρονικό εκείνο διάστημα που συνέβη το επίδικο γεγονός, η οποία εκτύπωση των απεσταλμένων τηλεφωνικών μηνυμάτων αποτέλεσε αναγνωστέο έγγραφο της ποινικής δικογραφίας όπου ρητά της αναφέρει: «Στο βίντεο μια χαρά του έγλειφες την π@@@». Άλλωστε απεδείχθη ότι ο τότε σύντροφος της, υπέπεσε στην ανωτέρω αντίφαση διότι δεν επιθυμούσε να εμπλακεί ως μάρτυρας στην αντιδικία των διαδίκων καθώς, όπως κατέθεσε προανακριτικά, με τον εναγόμενο «είχαν δεθεί φιλικά».
«Την αποκαλούσε π@@@@, τ@@@@»
Για την επίδειξη του επίμαχου βίντεο από τον παρουσιαστή κατέθεσαν η κολλητή φίλη της γυναίκας και η ανιψιά της όπως αναφέρεται: «Μια φίλη της ενάγουσας επί 17 έτη όσο και η ανιψιά της ενάγουσας βεβαιώνουν ενόρκως την επίδειξη του βίντεο.
Η πρώτη χαρακτηριστικά αναφέρει στην ένορκη βεβαίωση της: “Το απόγευμα της 26ης Ιουλίου 2016 είμαστε με τη φίλη μου και με την την ανιψιά της, με την οποία είμαστε στενές φίλες, στο σπίτι της φίλης μου, όταν την κάλεσε ο τότε σύντροφος της, ο όποιος ούρλιαζε στο τηλέφωνο, με αποτέλεσμα να τον ακούμε πεντακάθαρα και οι δύο δηλαδή εγώ και η ανιψιά της και οργισμένος με απολύτως εξευτελιστικές και χυδαίες εκφράσεις, άρχισε να την εξυβρίζει και της είπε πως ο παρουσιαστής, του είχε επιδείξει ένα βίντεο που απεικόνιζε ερωτικές προσωπικές στιγμές της ενάγουσας με τον παρουσιαστή”.
Η ανιψιά στην ένορκη βεβαίωση της ανέφερε πως “Ο τότε σύντροφος της φώναζε τόσο δυνατά στο τηλέφωνο ώστε εμείς που ήμασταν εκεί, εκείνη την ώρα τον ακούσαμε να την εξυβρίζει πολύ χυδαία και να την αποκαλεί π@@@@ και τ@@@@, να ουρλιάζει πως ο παρουσιαστής, του έδειξε βίντεο κατά το οποίο συνευρίσκονταν με την ενάγουσα και μάλιστα, περιέγραφε και σκηνές από το βίντεο».
Ο διασυρμός και η ψυχολογική κατάρρευση
Όπως αναφέρεται στη δικογραφία αποδεικνύεται ότι το επίμαχο βίντεο ερωτικού περιεχομένου που επέδειξε ο παρουσιαστής στον τότε σύντροφό της γυναίκας, τον εξόργισε και τον έκανε να την καθυβρίσει και να τη χωρίσει διακόπτοντας κάθε σχέση μαζί της καθώς κλονίστηκε η εμπιστοσύνη του, την οδήγησε σε ψυχολογική κατάρρευση.
Μάλιστα, σε αυτό το σημείο υπογραμμίζεται ότι ο παρουσιαστής:
«Προέβη σκόπιμα γνωρίζοντας πολύ καλά τις επιπτώσεις που θα είχε αυτό στην προσωπική ζωή της ενάγουσας. Συνεπεία λοιπόν της αυθαίρετης, χωρίς την συναίνεση της ενάγουσας, μετάδοσης των προσωπικών ερωτικών στιγμών με τον εναγόμενο που συνιστούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα και τις προσβολές της τιμής και της υπόληψης έως της, εφόσον ανιχνεύεται ξεκάθαρα “σκοπός εξυβρίσεως” του εν λόγω προσώπου, ήτοι σκοπός προσβολής της προσωπικότητας δια της παραδόσεως αυτής στη δημόσια χλεύη και του εξευτελισμού της, η ενάγουσα είχε υποστεί σοβαρή προσβολή στην προσωπικότητα της και τούτο διότι η παρά την θέλησή της διαπόμπευση, της προκαλούσε συνεχές και έντονο άγχος στη συνέχεια της ζωής της, καθώς δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση σ’ αυτό υλικό, καθώς και ένα βαθύ αίσθημα ντροπής ταπείνωσης και αναξιότητας για τον εαυτό της. Για τους λόγους αυτούς, η ενάγουσα εκδήλωνε όλα τα τυπικά συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης που εκδηλώνουν άνθρωποι που έχουν δεχθεί ανάλογη ψυχολογική βία».
Ποιοι καλλιτέχνες και ηθοποιοί πολέμησαν το 1940 για την ελευθερία της Ελλάδας μας;
Πολλοί πνευματικοί άνθρωποι της εποχής έδωσαν το «παρών» στην πρώτη γραμμή του μετώπου του του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940-1941.
Ο Οδυσσέας Ελύτης πολέμησε στο Αλβανικό Έπος 1940-41, στην πρώτη γραμμή του μετώπου.
Προσβλήθηκε από τύφο και τελικά διασώθηκε από θαύμα, όπως ο ίδιος ομολογεί. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 ο Ελύτης κατατάσσεται ως ανθυπολοχαγός στη Διοίκηση του Στρατηγείου του Α’ Σώματος Στρατού.
Στις 26 Φεβρουαρίου 1941 μεταφέρεται με βαρύ κοιλιακό τύφο στο νοσοκομείο Ιωαννίνων κι έπειτα από περιπετειώδη πορεία καταλήγει στην Αθήνα.
Πολύ αργότερα, όταν ο πόλεμος ήταν μια μακρινή ανάμνηση από το παρελθόν, ο ηθοποιός, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος είχε πει σε συνέντευξή του:
“Δεν ξεχνιούνται όσα χρόνια και αν περάσουν. Πώς να σβήσει από τη μνήμη μου η εξόρμησις στο ύψωμα του Αγ. Αθανασίου στη Χειμάρα;
Ανεβήκαμε με χέρια και πόδια, πολεμώντας με πέτρες. Είχα, θυμάμαι, πέντε φυσίγγια επί 20 ώρες. Εκεί που είχαμε σκαρφαλώσει, δεν μπορούσαν να μας φτάσουν τα μεταγωγικά. Κι εμείς πολεμούσαμε με πέτρες”.
Ο Παπαγιανόπουλος βγήκε ζωντανός από την πρώτη γραμμή του μετώπου και μετά τη συνθηκολόγηση επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Διακοφτό, με το μόνο διαθέσιμο μέσο. Τα πόδια του.
Ο ηθοποιός, Λάμπρος Κωσταντάρας τραυματίστηκε σε μάχη το 1940 και όταν έγινε καλά στα μετόπισθεν, ζήτησε να τον ξαναστείλουν στην πρώτη γραμμή.
Από το Μέτωπο, από αριστερά στη φωτογραφία όρθιοι: Δ. Γαλερίδης (δημοσιογράφος), Γεώργιος Καρτάλης (υπουργός), Δ. Θιβαδόπουλος ( καθηγητής), Γεώργιος Θεοτοκάς ( συγγραφέας), Συμεόνογλου (βιομήχανος) Κώστας Μάγερ (δημοσιογράφος).
Η φωτογραφία απεικονίζει τον Γιάννη Τσαρούχη με στρατιωτικά ρούχα να κρατά εικόνα της Παναγίας το 1941.
Σύμφωνα με μαρτυρία του ίδιου του Γ. Τσαρούχη, ο οποίος πολέμησε στο ελληνοαλβανικό μέτωπο του 1940, τις τελευταίες μέρες του πολέμου της Αλβανίας, ακούστηκε ένα περίεργο νέο, η Παναγία παρουσιάστηκε σ’ έναν ανθυπασπιστή και αυτός την νόμισε για Αλβανίδα κατάσκοπο, και πήγε να την πυροβολήσει.
Αυτή σήκωσε την παλάμη της να τον σταματήσει και τού είπε: ”Μη χτυπάς. Ένα έχω να σου πω: τη Λαμπρή θα είσαστε στα σπίτια σας”. Αμέσως δόθηκε διαταγή να χτιστεί εκκλησία στο μέρος που παρουσιάστηκε η Παναγία, ή μάλλον να επισκευαστεί ένας γκρεμισμένος μύλος.
Ο διοικητής της μονάδας είπε σε έναν ανθυπολοχαγό να βγάλει τη συγκεκριμένη φωτογραφία. Η εικόνα που κρατά στα χέρια του ο Γ. Τσαρούχης απεικονίζει την Παναγία με το Χριστό και στο κάτω μέρος τα θαύματά της.
Αριστερά τον ανθυπασπιστή που πάει να πυροβολήσει την Παναγία και τους στρατιώτες που πάνε να χτίσουν το μύλο για να τον κάνουνε εκκλησία. Την ζωγράφισε μετά από διαταγή του διοικητή για να κοσμήσει το τέπλο της εκκλησίας.
Ο Λοχίας Ίτσιος αντιμετώπισε μόνος του την πολεμική μηχανή των Ναζί και θυσιάστηκε για την πατρίδα. Ηταν ο πρώτος που εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τους Γερμανούς.
Ο ήρωας της ιστορίας μας ήταν ένα πρόσωπο πιο απλό και πιο θαυμαστό. Ένας Έλληνας λοχίας που απέναντι στην πολεμική υπερδύναμη των Ναζί συνέχισε να πολεμάει ακόμη και όταν έμεινε μόνος του σε ένα πολυβολείο στην κορυφογραμμή του Μπέλες.
Με τα όπλα του σκότωσε 232 Γερμανούς πριν παραδοθεί και εκτελεστεί εν ψυχρώ, κατά παράβαση των διεθνών συνθηκών για τους αιχμαλώτους πολέμου.
Οταν άρχισε η εισβολή
Τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου οι Γερμανοί προσπαθούν να διασπάσουν τη γραμμή Μεταξά, στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο, ενώ παράλληλα, έχοντας καταλάβει σχεδόν αμαχητί την Γιουγκοσλαβία, επιχειρούν κύκλωση των ελληνικών δυνάμεων στην Μακεδονία και εξουδετέρωση των μεραρχιών που είχαν καταλάβει σχεδόν την μισή Αλβανία, διασύροντας την ιταλική πολεμική μηχανή.
Στην εποποιία των οχυρών της ανατολικής Μακεδονίας ξεχωρίζει η ιστορία του έφεδρου λοχία Δημήτρη Ίτσιου, ο οποίος ήταν επικεφαλής στο πολυβολείο Π8 στο όρος Μπέλες πάνω από το χωριό Άνω Πορρόια Σερρών.
Ο Ίτσιος αν και ήταν μόνο με πέντε φαντάρους δεν παραδόθηκε και οι Γερμανοί είχαν μόνο μια λύση για να τους αφοπλίσουν. Να πάνε οι ίδιοι να πάρουν τα όπλα τους. Το συγκεκριμένο πολυβολείο κάλυπτε την υποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών και η αποστολή του ήταν να αντέξει όσο περισσότερο χρόνο μπορούσε.
38.000 σφαίρες εναντίον των Γερμανών
Ο έφεδρος λοχίας άντεξε μέχρι να του τελειώσουν τα πυρομαχικά. Περίπου 38 χιλιάδες σφαίρες ανάγκασαν τους Γερμανούς να θυσιάσουν πάνω από 230 άνδρες και να χάσουν έναν αντισυνταγματάρχη, τον Έμπελινγκ. Ο Ίτσιος έχει εντολή να υποχωρήσει και αυτός, όταν κερδίσει τον απαιτούμενο χρόνο, αλλά οι Γερμανοί τον εγκλωβίζουν.
Δίνει εντολή στους στρατιώτες να φύγουν και να τον αφήσουν μόνο του να συνεχίσει την αντίσταση. Οι άνδρες υπάκουσαν εκτός από δυο φαντάρους, συντοπίτες του από το διπλανό χωριό. Οι τρεις άνδρες μένουν για να πεθάνουν αγωνιζόμενοι, αλλά ούτε οι βολές των Στούκας τους εξοντώνουν, ούτε το πυροβολικό, ούτε οι επιθέσεις των επίλεκτων χερσαίων δυνάμεων της Βέρμαχτ.
Ο διάλογος με τον γερμανό στρατηγό Σόρνερ
Τελικά τους νίκησε το αναπόφευκτο. Η εξάντληση δηλαδή των πυρομαχικών τους. Παραδόθηκαν όταν δεν είχαν άλλες σφαίρες. Οι Γερμανοί με προφυλάξεις τους πλησίασαν και ο επικεφαλής τους άνοιξε διάλογο με τον λοχία:
Στρατηγός Σόρνερ: Που είναι ο αξιωματικός σου;
Λοχίας Δημήτρης Ίτσιος: Δεν υπάρχει, εγώ είμαι επικεφαλής
Στρατηγός Σόρνερ: Εσύ;
Λοχίας Δημήτρης Ίτσιος: Ναι;
Στρατηγός Σόρνερ: Συγχαρητήρια, με την αντίσταση σου ζωντάνεψες το πνεύμα των προγόνων σου
Λοχίας Δημήτρης Ίτσιος: Εκανα το καθήκον μου
Στρατηγός Σόρνερ: Και τώρα πρέπει να κάνω και εγώ το δικό μου. Μου στοίχισες πάνω από διακόσιους άνδρες.
Απόδοση τιμών και εν ψυχρώ εκτέλεση
Ο Διοικητής διέταξε να τον εκτελέσουν. Ο Ίτσιος με απορία ρώτησε γιατί, αλλά ο Γερμανός δεν είχε άλλες απαντήσεις. Έβαλε τους άνδρες του να παρουσιάσουν όπλα. Τον τίμησε και αμέσως μετά με το όπλο του πυροβόλησε τον ηρωικό λοχία στο κεφάλι. Τους άλλους δύο φαντάρους δεν τους πείραξε. Μετά από λίγο τους άφησε ελεύθερους και αυτοί διηγήθηκαν την ιστορία τους και τη θυσία του Ίτσιου. Μετά τον πόλεμο η γυναίκα του ξέθαψε τα οστά του και τον έθαψε στο χωριό τους που ήταν κάτω από το πολυβολείο, την Άνω Πορρόια Σερρών.
Ο Ίτσιος παρασημοφορήθηκε και το στρατόπεδο πήρε το όνομα του. Ο Λοχίας με την ανδρεία του κέρδισε χρόνο για τους συμμαχητές του.
Με τη θυσία του όμως, κέρδισε και τον Γερμανό στρατηγό, ο οποίος δεν κατάφερε να προσπεράσει τη ναζιστική χυδαιότητα. Έτσι κάθε φορά που θα θυμόμαστε τον ήρωα θα μνημονεύουμε και τον εγκληματία. Αυτή την αθανασία κέρδισε ο καθένας με τα έργα του.
Το πυροβολείο Π8
Ο Ίτσιος παρασημοφορήθηκε και το στρατόπεδο πήρε το όνομα του.
Το σπίτι έμοιαζε παράξενα ήσυχο όταν γύρισα νωρίτερα από το πρωινό μάθημα πιλάτες μου. Ήταν εκείνη η σιωπή που σου σφίγγει το στομάχι.
Άφησα τα κλειδιά μου στον πάγκο, όταν άκουσα το ελαφρύ τρίξιμο του πατώματος στον επάνω όροφο.
Αφού έβγαλα τα αθλητικά μου, ανέβηκα τη σκάλα. Η πόρτα του δωματίου ήταν μισάνοιχτη και άκουσα χαμηλές φωνές.
Σταμάτησα να προσποιούμαι ότι περπατούσα αθόρυβα. Έσπρωξα δυνατά την πόρτα, κάνοντας τον άντρα μου και τη νεαρή γυναίκα δίπλα του να πεταχτούν όρθιοι.
«Έλενα, να εξηγήσω σου!» ψέλλισε ο Μάνος, πετάχτηκε όρθιος σαν παιδί που τον έπιασαν στα πράσα. Η φωνή του λύγισε όταν είπε το όνομά μου.
Αλλά δεν τρόμαξα. Γιατί να το κάνω; Το περίμενα εδώ και χρόνια.
Αντί να φωνάξω, γύρισα ήρεμα και είπα:
«Θα φτιάξω ένα καφέ….»
Έπρεπε να δείτε τα πρόσωπά τους.
Περίμεναν έναν τυφώνα. Αντί γι’ αυτό, τους ήρθε ένα απαλό αεράκι.
Μπορούσα σχεδόν να ακούσω τις σκέψεις τους:
Τι είδους γυναίκα πιάνει τον άντρα της με άλλη στο κρεβάτι και φτιάχνει καφέ;
Η αλήθεια; Βαθιά μέσα μου ήξερα πάντα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τον Μάνο.
Ακόμα και την ημέρα του γάμου μας — όταν όλοι μου έλεγαν πόσο τυχερή ήμουν που παντρευόμουν έναν τόσο γοητευτικό και φιλόδοξο άντρα — κάτι μέσα μου ψιθύριζε προειδοποιητικά. Το αγνόησα.
Όταν ήμασταν αρραβωνιασμένοι, είχε πει μια φορά ότι προτιμά την ασφάλεια μια ήρεμης σχέσης από το πάθος και τον έρωτα.
Αυτό έπρεπε να με είχε ανησυχήσει.
Αλλά ήμουν… ερωτευμένη. Ήθελα το «για πάντα».
Όταν γνώρισα τον Mάνο, είχα ήδη μια επιτυχημένη εταιρεία στο κέντρο της Πάτρα, έβγαζα περισσότερα χρήματα απ’ όσα είχα ονειρευτεί ποτέ και ζούσα σε ένα υπέροχο σπίτι στα προάστια.
Είχα κουραστεί από άντρες που ένιωθαν απειλή από την ανεξαρτησία μου.
Το είχα καταλάβει μέσα μου πως ο Μάνος με παντρεύτηκε για τη σταθερότητα και για τα λεφτά και όχι από αγάπη.
Αλλά έπεισα τον εαυτό μου ότι μπορούσαμε να χτίσουμε μια ζωή μαζί.
Δεν ήμουν όμως καμία αφελής ερωτοχτυπημένη… είχα προγαμιαίο συμβόλαιο και μάλιστα βαρβάτο.
Δεν έφερε ποτέ αντίρρηση για το προγαμιαίο συμβόλαιο, και αυτό με έκανε να καταλάβω πολλά από τότε.
Για δεκαεννέα χρόνια παίζαμε τον ρόλο του «τέλειου ζευγαριού».
Κυριακές με φίλους, διακοπές σε Μύκονο και Αράχωβα, δείπνα σε γκουρμέ εστιατόρια.
Οι άλλοι μας έλεγαν «σταθερούς», «ώριμους», «τέλειο ζευγάρι».
Αλλά πίσω από το χαμόγελο του Μάνου, πάντα ένιωθα την άνεση της ζωής που το πρόσφερα.
Κάτω, στην κουζίνα, έφτιαξε καφέ σαν να είχα καλεσμένους.
Ο Μάνος στεκόταν πίσω μου, αγχωμένος γιατί δεν μπορούσε να πιστέψει ότι η γυναίκα που παντρεύτηκε και τον έπιασε με άλλη δεν φώναζε.
Η νεαρή γυναίκα — ανήσυχη, νευρική — κοιτούσε γύρω σαν ποντίκι που ψάχνει έξοδο.
Έβαλα τρεις κούπες στον πάγκο. Ο ήχος της καφετιέρας και η αναπνοή του Μάνου ήταν τα μόνα που ακούγονταν.
«Κάθισε», είπα γλυκά. «Πώς σε λένε, κορίτσι μου; Πόσο είσαι;»
«Εε… Μαρία. Είμαι είκοσι επτά.»
Χαμογέλασα. «Είσαι παντρεμένη, Μαρία;»
«Όχι… χώρισα πέρσι.» είπε. Το χέρι της έτρεμε καθώς έπιανε την κούπα.
«Παιδιά;» της λέω.
«Μια κόρη. Είναι τριών.»
Η καρδιά μου μαλάκωσε. Τριών χρονών. Πραγματικές ευθύνες.
«Όμορφη ηλικία, αλλά δύσκολη κιόλας,» είπα απαλά. «Με ποιον είναι τώρα;»
«Με τη μαμά μου.»
«Καλώς. Τότε πιες. Κανείς εδώ δεν πρόκειται να σε πειράξει.»
Δίστασε κι ύστερα είπε:
«Με κοροϊδεύεις; Πρέπει να με μισείς.»
Ο Μάνος της έριξε ένα προειδοποιητικό βλέμμα, αλλά ήταν αργά. Ήρθε η ώρα για την πρώτη μου μαχαιριά.
«Όχι, γλυκιά μου. Δεν σε μισώ. Στην πραγματικότητα, σε λυπάμαι.»
Το πρόσωπο του Μάνου άλλαξε — από πανικό σε τρόμο.
Ήμασταν παντρεμένοι σχεδόν 20 χρόνια. Ο γιος μας σπουδάζει στην Αγγλία με υποτροφία — ο Μάνος δεν είχε καμία συμβολή.
Ενώ εκείνος κυνηγούσε νεότερες γυναίκες, εγώ ανέπτυσσα την εταιρεία μου σε πάνω από 300 υπαλλήλους.
«Ο Μάνος δεν έχει τίποτα…» είπα ψύχραιμα.
«Ούτε αυτό το σπίτι, ούτε τα αυτοκίνητα, ούτε καν το κρεβάτι που ήσασταν. Όλα εδώ είναι δικά μου.»
Τα μάτια της Μαρίας άνοιξαν διάπλατα.
«Μα… μου είπε ότι όλα ήταν δικά του. Ότι είναι στο όνομά του.»
Γέλασα. Μάλλον δεν της ανέφερε το προγαμιαίο.
«Το μόνο που έχει ένα παλιό αυτοκίνητο Honda Civic και 3.000 ευρώ στην τράπεζα» της είπα.
Το πρόσωπο του Μάνο έγινε άσπρο σαν το γάλα.
Όλη η ψευδαίσθησή του κατέρρευσε.
«Είπες ότι θα φτιάχναμε μια ζωή μαζί, Έλενα,» μουρμούρισε.
Τον σταμάτησα με ένα χέρι.
«Εγώ έχτισα μια ζωή. Εσύ νόμιζες ότι θα μπεις σε αυτή τσάμπα. Έκανες λάθος.»
Γυρίζοντας προς τη Μαρία, της είπα ήρεμη:
«Θα φύγει τώρα. Οι δικηγόροι μου θα επικοινωνήσουν»
Η ατμόσφαιρα πάγωσε.
Το πρόσωπο της Μαρίας άδειασε — όχι από ντροπή, αλλά από συνειδητοποίηση.
«Έχεις δυνατότητες» της είπα ήσυχα. «Αλλά όχι με αυτόν. Εσύ και η κόρη σου αξίζετε καλύτερα»
Έσφιξε τα δόντια, έγνεψε και του έριξε ένα βλέμμα κοφτερό σαν γυαλί πριν βγει από την πόρτα.
Ο Μάνος έμεινε παγωμένος, με το στόμα να ανοιγοκλείνει σαν ψάρι έξω απ’ το νερό.
«Με ξεγέλασες» ψιθύρισε.
Τον κοίταξα στα μάτια.
«Όχι, Μάνο. Εσύ ξεγέλασες τον εαυτό σου. Νόμιζες ότι παντρεύτηκες μια αφελή γυναίκα που δεν θα σε καταλάβαινε. Αλλά σε παρακολουθούσα χρόνια. Τα ξενύχτια, τα κρυφά τηλεφωνήματα, τα ντους πριν κοιμηθείς. Πίστεψες στ’ αλήθεια πως δεν έβλεπα;»
«Νόμιζα πως δεν σε ένοιαζε» μουρμούρισε.
«Νόμιζες ότι η αδιαφορία σήμαινε άγνοια. Απλώς σταμάτησα να με νοιάζουν όσα δεν μπορούσα να ελέγξω — όπως η πίστη σου. Αλλά ποτέ δεν σταμάτησα να προστατεύω ό,τι έχτισα.»
Έφυγε λίγα λεπτά αργότερα, σέρνοντας μια μισογεμάτη βαλίτσα σαν παιδί που το μάλωσαν.
Μόλις έκλεισε η πόρτα, γέμισα ένα ποτήρι κρασί, έβγαλα τα παπούτσια μου και άνοιξα όλα τα παράθυρα του σπιτιού.
Ο δροσερός αέρας του φθινοπώρου μπήκε μέσα.
Η σιωπή δεν με βάραινε πια — μου ανήκε.
Χωρίς ψέματα. Χωρίς υποχωρήσεις. Μόνο ηρεμία.
Και για πρώτη φορά μετά από δεκαεννέα χρόνια, ένιωσα πραγματικά σαν στο σπίτι μου — μέσα στο δικό μου σπίτι.
Πέρασαν μήνες από εκείνο το φριχτό πρωινό.
Το σπίτι είχε αλλάξει — πιο φωτεινό, πιο ζωντανό, πιο αληθινό.
Η Έλενα είχε πουλήσει τα περισσότερα έπιπλα, εκείνα που της θύμιζαν τη ζωή που δεν υπήρχε πια.
Κράτησε μόνο λίγα πράγματα: ένα παλιό ρολόι, ένα φυτό που πάντα αγαπούσε και μια φωτογραφία του γιου της.
Είχε αρχίσει να γελά ξανά.
Το γραφείο της πήγαινε καλύτερα από ποτέ — όχι γιατί δούλευε περισσότερο, αλλά γιατί δούλευε ελεύθερη.
Έκανε ταξίδια, γνώριζε ανθρώπους, βοηθούσε γυναίκες να σταθούν στα πόδια τους, όπως είχε σταθεί κι εκείνη.
Κι όμως, υπήρχε πάντα ένα κομμάτι μέσα της άδειο.
Είχε ονειρευτεί να γίνει μητέρα, αλλά τα χρόνια είχαν περάσει.
Μια μέρα, επισκέφτηκε ένα ίδρυμα υιοθεσίας στην Πάτρα.
Εκεί την πλησίασε ένα κοριτσάκι γύρω στα επτά.
Είχε μεγάλα καστανά μάτια και κρατούσε ένα σκισμένο κουκλάκι.
«Είσαι η κυρία που φέρνει τα δώρα;» τη ρώτησε.
Η Έλενα γονάτισε, χαμογέλασε και της απάντησε:
«Όχι, μικρή μου. Αλλά μπορώ να σου φέρω κάτι καλύτερο — μια αγκαλιά.»
Το κοριτσάκι χώθηκε στην αγκαλιά της χωρίς δισταγμό.
Και τότε η Έλενα ένιωσε κάτι που δεν είχε νιώσει ποτέ με τον Μάνο:
Πραγματική αγάπη. Αγνή. Χωρίς ανταλλάγματα.
Ένα χρόνο αργότερα, η μικρή Σοφία είχε πια το δικό της δωμάτιο στο σπίτι.
Τα παράθυρα ήταν πάντα ανοιχτά, και οι κουρτίνες χόρευαν με τον άνεμο.
Γέλια αντηχούσαν εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο σιωπή.
Η Έλενα τη βοηθούσε με τα μαθήματα, της διάβαζε ιστορίες τα βράδια, κι εκείνη τη φώναζε «μαμά».
Κάθε φορά που την άκουγε, η καρδιά της φτερούγιζε.
Κάποιες φορές σκεφτόταν τον Μάνο.
Όχι με μίσος — με κατανόηση.
Ίσως έπρεπε να τον συναντήσει, για να μάθει να αγαπά πρώτα τον εαυτό της.
Ένα απόγευμα, καθώς καθόταν με τη Σοφία στη βεράντα, εκείνη γύρισε και τη ρώτησε:
«Μαμά, γιατί δεν παντρεύτηκες ξανά;»
Η Έλενα γέλασε απαλά.
«Γιατί, μικρή μου, δεν χρειάζεται πάντα να παντρευτείς για να έχεις οικογένεια.»
Η μικρή έγειρε πάνω της και ψιθύρισε:
«Εγώ είμαι η οικογένειά σου;»
«Εσύ είσαι το σπίτι μου», απάντησε εκείνη.
Και για πρώτη φορά στη ζωή της, ήξερε πως δεν της έλειπε τίποτα.
Όχι χρήματα, όχι έρωτας, όχι άνθρωποι — μόνο αλήθεια.
Και τώρα την είχε.
Μάνα και κόρη. Δυο ψυχές που βρήκαν η μία την άλλη, όχι από τύχη, αλλά από μοίρα.
Ηθικό Δίδαγμα
Μερικές φορές, η ζωή μας γκρεμίζει όχι για να μας τιμωρήσει — αλλά για να μας ξυπνήσει. Η Έλενα έχασε έναν άντρα που δεν την άξιζε, αλλά βρήκε κάτι πολύ πιο αληθινό: τον εαυτό της.
Η ευτυχία δεν είναι να έχεις κάποιον δίπλα σου· είναι να έχεις ειρήνη μέσα σου. Και όταν αγαπήσεις ειλικρινά τον εαυτό σου, η ζωή φέρνει κοντά σου ανθρώπους που σε αγαπούν το ίδιο καθαρά.
Η Έλενα το έμαθε με τον πιο δύσκολο τρόπο — αλλά και τον πιο όμορφο: ότι οι πληγές μπορούν να γίνουν ρίζες, κι από τον πόνο μπορεί να ανθίσει μια νέα αρχή.
Η ζωή καμιά φορά σου παίρνει κάτι, για να σου χαρίσει κάτι πολύ πιο σπουδαίο.
Η Έλενα πίστευε πως δεν θα γινόταν ποτέ μητέρα, όμως η καρδιά δεν γνωρίζει από βιολογία — γνωρίζει μόνο από αγάπη.
Η υιοθεσία δεν είναι πράξη λύπησης, είναι πράξη θάρρους και καρδιάς.
Είναι η στιγμή που δύο ψυχές που έψαχναν η μία την άλλη, συναντιούνται επιτέλους.
Η Έλενα δεν γέννησε τη Σοφία από το σώμα της·
την γέννησε από την καρδιά της.
Και εκεί βρίσκεται η αληθινή μητρότητα —
όχι στο αίμα, αλλά στην αγάπη που δεν ζητά τίποτα πίσω. 💞
«Παρών» και πάλι στο Σύνταγμα ήταν απόψε (26.10.2025) ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του Ντένις που σκοτώθηκε στα Τέμπη, και μαζί με την ομάδα «Μέχρι Τέλους» καθάρισε την περιοχή γύρω από το μνημείο με τα 57 ονόματα των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας.
Σκούπες, σφουγγαρίστρες και σφουγγάρια πήρε η ομάδα «Μέχρι Τέλους», ο Πάνος Ρούτσι, αλλά και η δικηγόρος του και πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Φόρεσαν κίτρινα γιλέκα και μαζί, έστειλαν το δικό τους μήνυμα σχετικά με την τροπολογία που ψηφίστηκε στη Βουλή για το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.
Πλήθος κόσμου βρέθηκε μπροστά από τη Βουλή, ως ένδειξη υποστήριξης στον χαροκαμένο πατέρα, όπως ακριβώς είχε συμβεί και κατά την, επί 23 μέρες απεργίαπείνας του, πριν ένα μήνα.
Το μήνυμά του ήταν ξεκάθαρο: «Θα είμαστε εδώ κάθε βράδυ». Ο Πάνος Ρούτσι σε δηλώσεις του, ζήτησε από τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, και την ΕΛ.ΑΣ «να μην πειράξετε αυτά τα παιδιά».
«Κύριε πρωθυπουργέ, σας εκλιπαρώ, μη κάνετε κάτι σε αυτό τον κόσμο, σε αυτά τα παιδιά. Και στην αστυνομία λέω το εξής: Λίγο σκεφτείτε εάν ήταν τα παιδιά σας εδώ πέρα. Τι θα κάνατε; Τι θα κάνατε και βαράτε όλο τον κόσμο χωρίς λόγο; Μην το κάνετε, σας παρακαλώ πάρα πολύ. Είμαστε εδώ ειρηνικά. Τιμούμε τα παιδιά μας. Αυτοί οι άνθρωποι που έρχονται εδώ κάθε βράδυ, δεν κάνουμε κάτι. Δεν είμαστε εμείς η απειλή. Άλλοι είναι».
«Αυτό που έκανε ο πρωθυπουργός μας φάνηκε από το πόσο ενοχλήθηκε με όλη αυτή την πράξη, με την απεργία πείνας που έκανα 23 μέρες, και αποφάσισε να τιμωρήσει αυτά τα παιδιά, αυτόν τον κόσμο, με αυτή την τροπολογία που έβγαλε. Αυτό δεν θα περάσει. Εγώ και όλοι οι γονείς, όλη αυτή η ομάδα που είναι εδώ κάθε μέρα, δεν θα το αφήσω έτσι» τόνισε αρχικά ο Πάνος Ρούτσι.
Και πρόσθεσε: «Αυτά τα παιδιά δολοφονήθηκαν. Δεν γίνανε θυσία, όπως μας είπε ο πρωθυπουργός στην αρχή. Θυσία θα είναι από δω και πέρα εμείς που είμαστε εδώ. Εμείς θυσιαζόμαστε για αυτά τα παιδιά, για να κρατηθεί η μνήμη ζωντανή. Γιατί δεν καταλαβαίνουμε γιατί ενοχλεί τόσο πολύ να υπάρχει αυτό το μέρος εδώ πέρα, να μπορούμε κάθε μέρα να φωνάζουμε τα ονόματα των παιδιών μας; Γιατί τους ενοχλεί;
Ας μας είχαν πει την αλήθεια απ’ την αρχή, να γίνονταν όλα σωστά απ’ την αρχή, δεν θα ήμασταν εδώ. Γι’ αυτό και νιώθω την ευθύνη να είμαι μαζί τους, γιατί όλο αυτό ξεκίνησε από μένα και δεν θα τους αφήσω έτσι, μέχρι τέλους. Θα είμαι εδώ μαζί τους μέχρι να μπει και ο τελευταίος φυλακή. (Τα παιδιά αυτά) εννοείται, από την πρώτη στιγμή. Είναι τα παιδιά μου, είναι η οικογένειά μου και έτσι θα παραμείνουμε, ενωμένοι. Και ο κόσμος που έρχεται εδώ, τους καλώ πάλι, όσοι ήταν μαζί μου 23 μέρες, να είμαστε εδώ κάθε βράδυ. Δεν φοβόμαστε. Ζητάμε δικαιοσύνη, ζητάμε την αλήθεια και θα είμαστε εδώ κάθε βράδυ».
Ο Πάνος Ρούτσι, είχε κάνει παρέμβαση στην εκπομπή Εξελίξεις τώρα και δήλωσε ότι θα παρευρεθεί στο Σύνταγμα, για να σιγουρέψει ότι τα ονόματα των θυμάτων δε θα σβηστούν. Μάλιστα, έκανε έκκληση και στον κόσμο που τόσο καιρό τον έχει υποστηρίξει να σπεύσει στο κέντρο της Αθήνας ξανά σαν ένδειξη αλληλεγγύης και συμπαράστασης.
Αυξήσεις με τις συντάξεις του Ιανουαρίου, που προκαταβάλλονται στο τέλος του έτους θα δουν οι συνταξιούχοι τον Δεκέμβριο.
Από τον Ιανουάριο του 2026 και σεμόνιμηβάσηόλοι οι συνταξιούχοι θα βλέπουν στις συντάξεις τους αυξήσεις με βάση το ΑΕΠ και τον πληθωρισμό, όπως ξεκαθαρίστηκε κατά τη σημερινή εξειδίκευση των μέτρων που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός από το βήμα της 89ης ΔΕΘ.
Συγκεκριμένα αυξάνονται περαιτέρω οι συντάξεις βάσει πληθωρισμού και ΑΕΠ. Με τις παρούσες μακροοικονομικές προβλέψεις η αύξηση υπολογίζεται με τα σημερινά δεδομένα κοντά στο 2,4%.
Για παράδειγμα, συνταξιούχος που παίρνει αυτή τη στιγμή σύνταξη 1.000 ευρώ, με την αύξηση αναμένεται να πάρει επιπλέον 24 ευρώ και να φτάσει τα 1.024. Αν η σύνταξη αυτή τη στιγμή είναι 1.500 ευρώ, τότε με την αύξηση αναμένεται να πάρει επιπλέον 36 ευρώ και να πάει στα 1.536. Σε περίπτωση που η σύνταξη είναι 1.800 ευρώ, με την αύξηση θα πάει την επόμενη χρονιά στα 1.843,2 ευρώ.
Στις περιπτώσεις συνταξιούχων που εργάζονται ο υπολογισμός της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων θα γίνεται χωρίς να προσμετράται η προσαύξηση της σύνταξης λόγω της εργασίας του συνταξιούχου.
Κερδισμένοι είναι 671.000 συνταξιούχοι με Προσωπική Διαφορά, που θα δουν αυξήσεις από τη νέα χρονιά. Ειδικότερα, από τον Ιανουάριο του 2026 και σε μόνιμη βάση όλοι οι συνταξιούχοι θα λαμβάνουν αύξηση βάσει πληθωρισμού και ΑΕΠ, καθώς δεν θα συμψηφίζεται το 50% της Προσωπικής Διαφοράς με την αύξηση της σύνταξης. Από τον Ιανουάριο του 2027 καταργείται πλήρως ο συμψηφισμός της Προσωπικής Διαφοράς με την αύξηση της σύνταξης.
Με βάση το 2,4%, οι συνταξιούχοι θα δουν τις αποδοχές τους να αυξάνονται από 12 ευρώ τον μήνα (μεικτά) για συντάξεις των 500 ευρώ ως 65 ευρώ τον μήνα για συντάξεις ως 2.700 ευρώ. Σε ετήσια βάση, οι αυξήσεις θα είναι 150 ευρώ για συντάξεις των 500 ευρώ, 350 ευρώ για συντάξεις των 1.250 ευρώ και 780 ευρώ για συντάξεις των 2.700 ευρώ.
Ανάλογα με το ποσό της σύνταξης, η μέση καθαρή αύξηση θα είναι:
Από 12 ευρώ ως 20 ευρώ το μήνα για τις συντάξεις από 500 ευρώ έως 850 ευρώ.
Έως 31 ευρώ το μήνα για συντάξεις από 800 ευρώ ως 1.300 ευρώ.
Έως 36 ευρώ το μήνα για συντάξεις από 1.300 ευρώ ως 1.500 ευρώ.
Έως 45 ευρώ το μήνα για συντάξεις από 1.500 ευρώ ως 1.800 ευρώ.
Έως 65 ευρώ το μήνα για συντάξεις από 1.800 ευρώ ως 2.700 ευρώ.
Παραδείγματα
Συνταξιούχος με 14.000 ευρώ φορολογητέο εισόδημα και μηνιαίο καθαρό εισόδημα 1.080 ευρώ θα λάβει 263 ευρώ καθαρά από την αύξηση βάσει ΑΕΠ και πληθωρισμού, 250 ευρώ από την ενίσχυση του Νοεμβρίου και 80 ευρώ από τη μείωση του φόρου εισοδήματος. Το σύνολο είναι 593 ευρώ καθαρά. Αν υπόκειται σε Προσωπική Διαφορά, ειδικά για το 2026 θα λάβει 462 ευρώ καθαρά.
Συνταξιούχος με 20.000 ευρώ φορολογητέο εισόδημα και μηνιαίο καθαρό εισόδημα 1.460 ευρώ, θα λάβει 376 ευρώ καθαρά από την αύξηση βάσει ΑΕΠ και πληθωρισμού και 200 ευρώ μείωση φόρου εισοδήματος, σύνολο 576 ευρώ καθαρά. Αν υπόκειται σε Προσωπική Διαφορά θα λάβει 388 ευρώ καθαρά.
Όλα τα μέτρα σε ισχύ και αυτά που έρχονται
• Αύξηση των συντάξεων βάση ΑΕΠ και πληθωρισμού κατά 7,75% το 2023, 3,0% το 2024 και 2,4% το 2025. Σωρευτική αύξηση 2023-2025 13,6%, με συνολικό ετήσιο κόστος 1,9 δισ. ευρώ.
• Κατάργηση της μείωσης του 30% επί των συντάξεων των απασχολούμενων συνταξιούχων από το 2024.
• Αναπροσαρμογή των ορίων της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) ετησίως, έτσι ώστε να αυξάνεται ετησίως το κατώφλι κάθε κλιμακίου ανάλογα με το ετήσιο ποσοστό αύξησης των συντάξεων από το 2025, έτσι ώστε και οι συνταξιούχοι που υπόκεινται σε ΕΑΣ να λαμβάνουν ετησίως το πλήρες ποσό της αύξησης.
• Επέκταση απαλλαγής φαρμακευτικής δαπάνης στους χαμηλοσυνταξιούχους από το 2025.
• Επίδομα ύψους 250 ευρώ κάθε Νοέμβριο σε συνταξιούχους άνω των 65 ετών με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα έως 14.000 ευρώ για άγαμους και έως 26.000 ευρώ για έγγαμους/ΜΣΣ, καθώς και των ανασφάλιστων υπερήλικων και όλων των ατόμων με αναπηρία. Το ετήσιο κόστος ανέρχεται 360 εκατ. ευρώ.
