Το πιο viral φρούτο των ημερών στο TikTok είναι αναμφισβήτητα ο ανανάς: Singles στην Ισπανία ξεχύνονται κατά δεκάδες στα σούπερ μάρκετ με σκοπό να βρουν το άλλο τους μισό
Μια ισπανική τρέλα που ενθαρρύνει τους εργένηδες να αναζητούν συντρόφους στα… σούπερ μάρκετ χρησιμοποιώντας ανανάδες (!) έχει οδηγήσει σε χαοτικές σκηνές, με την αστυνομία μάλιστα να καλείται για την αποκατάσταση της τάξης.
Τις τελευταίες ημέρες, πολλοί «ελεύθεροι» Ισπανοί προσέρχονται στα υποκαταστήματα της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Mercadona μεταξύ 7μμ-8μμ αναζητώντας τον έρωτα, χρησιμοποιώντας ως κωδικό… έναν ανανά τοποθετημένο ανάποδα στο καρότσι με τα ψώνια.
Το trend φαίνεται να έγινε viral μετά τα χιουμοριστικά βίντεο της Vivy Lin στο TikTok με την ίδια να σπρώχνει ένα καροτσάκι σε κατάστημα Mercadona.
«Η ώρα για να βρεις δεσμό στο Mercadona είναι από τις 7μμ έως τις 8μμ».
Ένα τραγούδι, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο, οδήγησε περαιτέρω στην επιτυχία της τάσης. Ενδεικτικά οι στίχοι: «Στο τμήμα του κρασιού / Η καρδιά μου χτυπάει σαν τρελή / Ψάχνοντας για κάποιον ξεχωριστό / Που χρειάζεται η ψυχή μου».
Στη Μαδρίτη υπήρξαν αναφορές για ομάδες εφήβων που έσπρωχναν καροτσάκια σε καταστήματα το βράδυ, χωρίς να αγοράζουν προϊόντα. Ένας άνδρας ντύθηκε «γιγαντιαίος ανανάς» μέσα σε κατάστημα στο πλαίσιο του μπάτσελόρ του. Στο Μπιλμπάο, πάλι, η αστυνομία κλήθηκε σε υποκατάστημα της Mercadona μεταξύ 19:00 και 20:00 λόγω των σκηνών χάους που εκτυλίχθηκαν, αν και δεν χρειάστηκε να επέμβει.
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας ανάποδος ανανάς χρησιμοποιείται ως… σύμβολο για πονηρούς σκοπούς. Παραδοσιακά βεβαία χρησιμοποιείται ως κώδικας για όσους ενδιαφέρονται για swinging, προκειμένου να βρουν ο ένας τον άλλον.
Η παρακάτω “συγκλονιστική” φωτογραφία ή τμήμα της, που κυκλοφορεί ευρέως ως τελευταία εικόνα από το Χαλέπι:
1. Δεν είναι από το Χαλέπι,
2, Είναι του Γενάρη – Φλεβάρη του 2014
3. Είναι από τον μαρτυρικό παλαιστινιακό προσφυγικό καταυλισμό Γιαρμούκ στη Δαμασκό. Μεγάλο μέρος των κατοίκων του οποίου έγιναν και πάλι πρόσφυγές για να ξεφύγουν από τους βομβαρδισμούς και από τον ΙΣΙΣ. Όπως συνέβη και στους άλλους παλαιστινιακούς καταυλισμούς στη Συρία.
5. Είναι από μοίρασμα τροφής από διεθνείς οργανισμούς μετά από αποκλεισμό και πείνα στον καταυλισμό. Μια κατάσταση που είναι πλέον ημιμόνιμη, αν και έχουν μείνει ελάχιστοι από τους 200 χιλιάδες κατοίκους που είχε αρχικά η περιοχή
7. Άρα επαναλαμβάνω δεν είναι από το επίσης μαρτυρικό Χαλέπι, ούτε πρόσφατη, αλλά από το είδος της καταστροφής που οδήγησε ένα χρόνο μετά στην μαζική φυγή προσφύγων που είδαμε και στην Ελλάδα.
Μια αναζήτηση για τα πάθη του Γιαρμούκ, αλλά και της προσεκτικής στάσης των σοβαρών Παλαιστινιακών οργανώσεων, θα ήταν μακράν πιο διδακτική και ουσιαστική για το θέατρο θηριωδίας από όλες τις πλευρές στη Συρία, από οτιδήποτε το ποδοσφαιρικού οπαδισμού διαβάζετε σήμερα:
Μάχες για τον έλεγχο του καταυλισμού από τον FSA με παλαιστίνιους απέναντι αλλά και μαζί με τον FSA, βομβαρδισμός και αποκλεισμός από τον Άσαντ, εισβολή και κτηνωδίες του ΙΣΙΣ με τις πλάτες της Αλ Νούσρα και μάχες με το PFLP, το PFLP-GC, και την Φατάχ. Η παρουσία του ΙΣΙΣ και της Αl Νούσρα (Αλ Κάιντα για να καταλαβαινόμαστε) παραμένει μέχρι σήμερα, όπως και η αντιπαλότητα της Φατάχ και του PFLP εναντίον των τζιχαντιστών.
Η Ιωάννα Μπέλα με μια δήλωσή της κατάφερε να προκαλέσει σάλο, καθώς παραδέχθηκε ότι έχει φάει χαστούκι από σύντροφό της, παρουσιάζοντας, μάλιστα, την κίνηση ως φυσιολογική.
«Εντάξει και ποια γυναίκα δεν έχει φάει ένα χαστούκι;», είπε, προσθέτοντας «Όποια λέει ότι δεν έχει φάει, λέει ψέματα».
Η δήλωση της Σταρ Ελλάς 2018 προκάλεσε την έκρηξη των social media, τα οποία άρχισαν να την κατακρίνουν. Μετά την κατακραυγή, η Ιωάννα Μπέλα ζήτησε «συγγνώμη» για την άστοχη δήλωσή της, τονίζοντας πως «σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ την οποιαδήποτε πράξη βίας άνευ σημασίας είτε είναι λεκτική είτε σωματική».
Απάντηση έδωσε το “Εθνος” μετά την θύελλα αντιδράσεων που προκάλεσε στα social media το προσβλητικό άρθρο για τον Γιώργο Γεωργίου, το οποίο δημοσιεύθηκε την ημέρα του θανάτου του δημοσιογράφου.
«Ως προς το αίσθημα προσβολής που γέννησε το συγκεκριμένο άρθρο, το Έθνος αναγνωρίζει ότι ο τίτλος του υπήρξε απολύτως άστοχος» τονίζεται.
Υπενθυμίζεται πως ο τίτλος του άρθρου, το περιεχόμενο του και το γεγονός ότι επιλέχθηκε από τον αρθρογράφο να δημοσιευθεί την ημέρα του θανάτου του Γιώργου Γεωργίου αποτέλεσαν την αιτία για πλήθος αρνητικών σχολίων στα social media, αλλά και οργισμένων παρεμβάσεων από ακροατές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς. Ακόμη και από εκείνους που δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις του Γιώργου Γεωργίου.
Συγκεκριμένα ο ΝίκοςΤζιανίδης, σε άρθρο του με τίτλο: «Γιώργο μου, καλό σου ταξίδι και εμείς να ζήσουμε να σε ξεχάσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται» ουσιαστικά επιτίθεται, κρίνει και κατακρίνει τον Γιώργο Γεωργίου και μάλιστα πριν ακόμα γίνει η κηδεία του.
Η απάντηση της ιστοσελίδας
Ως προς το αίσθημα προσβολής που γέννησε το συγκεκριμένο άρθρο, το Έθνος αναγνωρίζει ότι ο τίτλος του υπήρξε απολύτως άστοχος.
Με αφορμή το άρθρο του αρθρογράφου του Έθνους Νίκου Τζιανίδη για τον δημοσιογράφο Γιώργο Γεωργίου, ο οποίος απεβίωσε τη Δευτέρα 6 Ιουνίου, μια μεγάλη συζήτηση προκλήθηκε τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο και σε ειδησεογραφικά μέσα.
Υπηρετώντας μια δημοσιογραφία που δεν είναι τυφλή, αποκομμένη από κάθε κοινωνικό διάλογο, που δεν βλέπει τον εαυτό της ως τιμητή αλλά αναστοχάζεται και προβαίνει σε αυτοκριτική, το Έθνος επιθυμεί να απαντήσει σε αυτή την έντονη συζήτηση που προκλήθηκε γύρω από το συγκεκριμένο άρθρο.
Το θέμα, άλλωστε, είναι σημαντικό και ευαίσθητο. Ευαίσθητο γιατί γράφτηκε με αφορμή τον θάνατο ενός ανθρώπου. Και σημαντικό γιατί αφορά τον δημόσιο λόγο που οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι, ζώντες και θανόντες, διαχέουν στο δημόσιο πεδίο είτε ως παράδειγμα προς μίμηση είτε ως αφορμή αναθεμάτων.
Ως προς το αίσθημα προσβολής που γέννησε το συγκεκριμένο άρθρο, το Έθνος αναγνωρίζει ότι ο τίτλος του υπήρξε απολύτως άστοχος. Με σεβασμό στο πένθος των οικείων του Γιώργου Γεωργίου, ως μέσο εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήριακαιαπολογούμαστε για το γεγονός ότι ο τίτλος του άρθρου δεν επιδείκνυε την αναγκαία ευαισθησία σε μια στιγμή απώλειας.
Ο θάνατος ενός ανθρώπου είναι πράγματι μια δύσκολη στιγμή. Και για την οικογένεια του ανθρώπου που φεύγει και για όσους και όσες τον θαύμαζαν. Και ως προς αυτό απαιτούνται πράγματι πιο προσεκτικές επιλογές.
Είναι, όμως, και μια στιγμή αποτίμησης ενός έργου, μιας διαδρομής. Και αυτό είναι επίσης ένα σημαντικό σημείο. Η στιγμή κατά την οποία ένας άνθρωπος, με δημόσια παρουσία και αναντίρρητη κοινωνική απήχηση, «φεύγει» δεν είναι ένα ορόσημο όπου μόνο η «αγιογραφία» επιτρέπεται, αλλά και μια αφορμή αναμνημόνευσης των αμφιλεγόμενων πρακτικών και λόγων που πρέσβευε.
Ο τίτλος του άρθρου δεν κατόρθωσε να αποτυπώσει τον διαχωρισμό ανθρώπου και έργου στον οποίο ο αρθρογράφος στόχευε. Κακώς. Όμως, στο έργο ενός ανθρώπου έχει κάθε δικαίωμα οποιοσδήποτε να αναφέρεται, να το αποτιμά και να ζυγίζει τις κοινωνικές του συνέπειες. Αυτές δεν αφορούν μόνο τον θανόντα, αλλά ολόκληρη την κοινωνία μέσα στην οποία έζησε και πρόσφερε ή δεν πρόσφερε υπηρεσίες, κατά περίπτωση. Και αυτή η κοινωνία περιλαμβάνει και ανθρώπους πέραν των θαυμαστών/τριών του κάθε ανθρώπου που πεθαίνει. Έτσι, όταν η κοινωνία απαρτίζεται από ομάδες και άτομα που βάλλονται, τραυματίζονται ή στιγματίζονται από τους λόγους και το δημόσιο παράδειγμα μιας δημοσιογραφικής ρητορικής και ενός ακραίου ύφους, προσβολή συνιστά και η αποσιώπηση αυτής της παραμέτρου στο όνομα της μετά θάνατον «δικαίωσης».
Ως προς αυτό λοιπόν το ζήτημα, το Έθνος υπερασπίζεται πλήρως το δικαίωμα του συντάκτη του να εγείρει αυτά τα θέματα. Όχι για να πυροδοτήσει το φόβητρο μιας επιτηδευμένα γελοιοποιημένης woke ή cancel culture, αλλά γιατί τα δικαιώματα, ο σεβασμός σε όλες τις κοινωνικές ομάδες και το ήθος του δημόσιου λόγου που παράγεται είναι από τα πιο κρίσιμα διακυβεύματα μιας ουσιαστικής κουλτούρας σεβασμού και ισότητας.
Κι αυτός ο διάλογος οφείλει να είναι πάντα ανοικτός. Σε όλα τα σημεία μιας προσωπικής και μιας συλλογικής διαδρομής. Ακόμα και στη στιγμή της απώλειας. Ακριβώς γιατί είναι μια στιγμή αποτίμησης μιας δημόσιας παρουσίας και παρακαταθήκης.
Σε αυτό το πνεύμα, θέλουμε να ευχαριστήσουμε εκείνους τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες των οποίων τα σχόλια υπήρξαν εποικοδομητικά και μας βοήθησαν να αναγνωρίσουμε το σημείο όπου υπήρξε αστοχία στο συγκεκριμένο άρθρο. Αλλά και για τη δυνατότητα που μας δίνεται να υπερασπιζόμαστε θέσεις με τις οποίες κάποιοι από εκείνους και εκείνες διαφωνούν.
Στο εκλογικό δελτίο του OPEN, βρέθηκε το απόγευμα της 21ης Μαίου η Όλγα Τρέμη, η οποία τα τελευταία χρόνια απέχει από την τηλεόραση.
Την μεγάλη βραδιά των εκλογών 2023 άνοιξαν ο Νίκος Στραβελάκης, ο Δημήτρης Καμπουράκης και ο Παναγιώτης Στάθης οι οποίοι υποδέχτηκαν στο πλατό την Όλγα Τρέμη τρία χρόνια μετά την τελευταία της τηλεοπτική εμφάνιση στην ΕΡΤ.
Η επιστροφή στην τηλεόραση
Σχολιάζοντας τις εκλογές 2023, η Όλγα Τρέμη ανέφερε αρχικά: «Σε μεγάλο βαθμό ήταν ανούσια αυτή η προεκλογική εκστρατεία. Θα κριθεί σε δύο σημεία. Από την πλευρά τις αντιπολίτευσης τέθηκε πολύ επιθετικά το θέμα των υποκλοπών και το θέμα των απευθείας αναθέσεων.
Από τις σημερινές απαντήσεις θα κριθεί κατά πόσο αυτό το στοιχείο της προεκλογικής πολιτικής κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ και δευτερευόντως του ΠΑΣΟΚ, έπαιξε ή δεν έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση της τελικής κρίσης των ψηφοφόρων», ήταν τα πρώτα σχόλια της Όλγας Τρέμη στον τηλεοπτικό αέρα.
«Εις τη Μονή Κερατέας είχε αναβιώσει ο Μεσαίων». Αυτός ήταν ένας από τους δεκάδες τίτλους της εφημερίδας «Ελευθερία» που περιέγραφε λιτά και παραστατικά όλα τα φρικτά που διαδραματίζονταν μέσα στη Μονή στα τέλη του 1950, σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συγκλόνισαν την Ελλάδα.
Κακοποιήσεις ενηλίκων και παιδιών, βασανιστήρια, κατάχρηση περιουσιών, φόβος, θάνατος, απ’ όλα είχε η τρομερή αυτή υπόθεση, που περιβαλλόταν από θρησκευτικό φανατισμό, φέρνοντας στο μυαλό τα βασανιστήρια του Μεσαίωνα. Πρωταγωνίστρια η ηγουμένη της Μονής Μαριάμ Σουλακιώτου, που καταδικάστηκε για όλα τα φρικτά που είχε πράξει και πέθανε μέσα στη φυλακή το 1954.
Στο παλαιοημερολογίτικο μοναστήρι της Πευκοβουνογιάτρισσας στην Κερατέα κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες. Στο χώρο της προσευχής και της λατρείας, της νηστείας και του λιτού βίου, διεξάγονταν σειρά βασανιστηρίων.
Το Δεκέμβριο του 1950 οι αστυνομικοί με επικεφαλής αξιωματικούς της χωροφυλακής, τον αρμόδιο αντιεισαγγελέα και ιατροδικαστή εισβάλλουν στη Μονή και έρχονται μπροστά στη θέα δεκάδων καχεκτικών και φοβισμένων ηλικιωμένων και παιδιών, που βρίσκονταν σε κατάσταση εξάντλησης.
Τα παιδιά τα επιβιβάζουν μέσα σε λεωφορεία με προορισμό των παιδικό σταθμό του Λαυρίου, ενώ οι καλόγριες ρίχνουν κατάρες και προβάλλουν αντίσταση. Ταυτόχρονα συλλαμβάνεται και ο εγκέφαλος των βασανιστηρίων, η γυναίκα που αποκαλούνταν ο «γυναικείος σατανάς», η Μαριάμ Σουλακιώτου, αρκετές μοναχές, αλλά και ο επίσκοπος των παλαιοημερολογιτών.
Οι ανακρίσεις κρατούν πολλούς μήνες και οι καταθέσεις θυμάτων και συγγενών προκαλούν ανατριχίλα. Χαρακτηριστική η φράση του εισαγγελέα που κατά τη διάρκεια της δίκης διακόπτει μια μάρτυρα και λέει: «Η Κερατέα είναι αίσχος δια την Ελλάδα. Σηκώνονται αι τρίχες της κεφαλής μου. Σκεφτείτε ότι εκεί πέθαναν 150 φυματικά κορίτσια».
Η μαρτυρία του Σεραφείμ Σιλβέστρου, όπως αναφέρεται μέσα στο βιβλίο του Γ. Καρανικόλα «Ανορθόδοξοι έpωτες ορθοδόξων κληρικών» είναι σοκαριστική. Ο μάρτυρας αναφέρεται σε φρικτά βασανιστήρια και προτροπές σε δολοφονίες. Μέσα στη Μονή πέθαναν η αδελφή του και ο γαμπρός του που ήταν φυματικοί, τα δε τρία παιδιά τους υποβάλλονταν σε φριχτά βασανιστήρια. Ο μάρτυρας λέει ότι το ένα από τα παιδιά κρεμάστηκε ανάποδα πολλές φορές, έτρωγε ξύλο μέχρι αναισθησίας, ενώ όταν ζούσε ο πατέρας του οι καλόγριες τον προέτρεπαν να το μολύνει με φυματίωση, γιατί αν ζούσε θα γινόταν κακός άνθρωπος, θα γινόταν ο διάβολος που θα έκαιγε το μοναστήρι!
«Έλεγαν ότι πρέπει να πεθάνουμε, να αδειάσουν τα κελιά να έρχονται άλλοι, για να πάμε στον παράδεισο» λέει χαρακτηριστικά. Την περιουσία των παιδιών -65 στρέμματα και ένα σπίτι- την καταχράστηκε η Μονή, μετά το θάνατο των γονιών τους. Και αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που συνέβαινε κάτι τέτοιο. Η Μαριάμ και οι υπόλοιπες καλόγριες συνήθιζαν να προσηλυτίζουν τα θύματά τους με σκοπό την οικειοποίηση των περιουσιών τους. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα είχε αποκτήσει περιουσία άνω των 150.000 δολαρίων από τις προίκες των Ελληνίδων που είχαν μπει στο μοναστήρι.
Η σατανική ηγουμένη έβρισκε διάφορους τρόπους προσηλυτισμού. Ένας από αυτούς αφορούσε το θάνατο του επισκόπου Ματθαίου Καρπαθάκη για τον οποίο είχε διαδώσει ότι το πτώμα του είχε μυροβολήσει. Εκατοντάδες πιστοί πίστεψαν τα ψέματά της και έσπευσαν από πολλά μέρη της Ελλάδας για να δουν το θαύμα του Αγίου, το σώμα του οποίου ανάβλυζε μύρο. Στην πραγματικότητα όμως η Μαριάμ είχε ραντίσει το πτώμα με άρωμα για να παραπλανήσει τους ευσεβείς και να δημιουργήσει θρύλο γύρω από το όνομά του!
Τα βασανιστήρια ήταν διαρκή. Μία μάρτυρας, η ηλικιωμένη Ευγενία Μαργέτη, περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα τα όσα είχε υποστεί μαζί με άλλες μοναχές. Η Μαριάμ διέτασσε τις υπό τιμωρία μοναχές να μένουν μόνο με τα εσώρουχα και στη συνέχεια ανέθετε σε μια έμπιστή της να τις χτυπά με σανίδα. Άλλες μοναχές τις οδηγούσαν στα δάση και τις έδεναν ημίγυμνες στα δέντρα από τον εσπερινό έως τον όρθο.
Από την προανάκριση είχε αποκαλυφθεί ότι ο συνηθέστερος τρόπος βασανισμού των θυμάτων της Μαριάμ ήταν το ανάποδο κρέμασμα από τα δέντρα με ένα σκοπό: να βγουν τα δαιμόνια από το σώμα και να εξαγνιστούν οι πιστοί. Συνήθιζε να ξυπνάει τα μικρά παιδιά με βάρβαρο ξυλοδαρμό πάλι με σκοπό τον εξαγνισμό τους. Μόνο έτσι, έλεγε, θα μπορούσαν να παρακολουθήσουν τη θεία λειτουργία, απαλλαγμένα από τα δαιμόνια και να αντιληφθούν το μεγαλείο της χριστιανικής θρησκείας!
Νεαρή γυναίκα αφήνει άφωνη την έδρα περιγράφοντας τα βασανιστήρια των μοναχών στην 10χρονη ανιψιά της.
«Κάποτε το ανιψάκι μου, 10 χρόνων κοριτσάκι, το έβαλαν αγγαρεία στο μαγειρείο. Πεινούσε και έγλειψε μια πατάτα. Να η ποινή που του επέβαλαν: Το έδεσαν ολόγυμνο όλη τη νύχτα στο στάβλο και το πρωί το βρήκαν λιπόθυμο από το κρύο και το φόβο. Είχε καθαρίσει την ψυχή του και είχε υποστεί όλη την προεργασία για τον παράδεισο…».
Η κόρη μιας έγκλειστης περιγράφει πώς απαγόρευσαν στη μητέρα της να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Οι μοναχές με ύπουλο τρόπο κατάφεραν μάλιστα να τις αποσπάσουν 10.000 δολάρια, που της είχε αφήσει κληρονομιά ο αδερφός της.
Η Μαριάμ καταδικάστηκε για σειρά κακουργημάτων ανάμεσα στα οποία η απάτη, η πλαστογραφία διαθηκών, η εκβίαση, η ανθρωποκτονία. Οι θάνατοι ήταν πολλοί. Φυματική γυναίκα μόλις αντιλήφθηκε τον ύπουλο τρόπο της Μαριάμ θέλησε να αποδράσει από τη Μονή, αλλά η ηγουμένη την έκλεισε σε μία τρώγλη με ελάχιστη τροφή για έξι μήνες με αποτέλεσμα να πεθάνει. Ζευγάρι που της εκχώρησε την περιουσία του πέθανε από ασιτία στη Μονή, ενώ υπήρχαν και μοναχές, όπως η Θεοδότη η οποία ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου.
Ο Τύπος της εποχής περιέγραφε με γλαφυρότητα όσα συνέβαιναν ακόμα και αρκετά χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά το απόσπασμα από την εφημερίδα Ελευθερία στις 6 Φεβρουαρίου 1955.
«Ενθυμείσθε την υπόθεσιν της μονής της Κερατέας. Εις τα κράσπεδα της πρωτευούσης και υπό την ρίνα του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος ελειτουργούσεν επί έτη ανενόχλητον ένα φρικαλέον άντρον παχυλής αμαθείας, εγκληματικής ασυνειδησίας και ακατανόμαστων οργίων. Ένας αγράμματος μοναχός, εν συνεργασία με μίαν κτηνώδη μοναχήν παρέσυραν εις το άντρον αυτό διαφόρους αφελείς και κουρασμένους και ψυχασθενείς και αμαθείς και σιγά σιγά με μεθόδους αναλόγους των χιτλερικών στρατοπέδων συγκεντρώσεως τους εξαπέστελλαν εις τα αιωνίους μονάς… ».
Η Μαριάμ αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και υποστήριξε ότι όσα της αποδίδονταν ήταν «κατασκευάσματα του σατανά», υποστηρίζοντας ότι στη Μονή ο κόσμος ερχόταν για να σώσει την ψυχή του. Ακούγοντας την ετυμηγορία για τη φυλάκισή της φαίνεται πως είπε: «Με καταδίκασαν αδίκως. Έχω τη συνείδησή μου ήσυχη απέναντι στον θεό, ότι έπραξα το καθήκον μου απέναντι στα αδύνατα αυτά πλάσματα τα οποία με κατηγόρησαν στη δίκη». Η ηγουμένη πέθανε το 1954 στη φυλακή σε ηλικία 71 ετών.
Το 2008 η εφημερίδα Espresso επισκέπτεται τη Μονή όπου υποβλήθηκαν σε φρικτά βασανιστήρια εκατοντάδες ψυχές. Οι απάνθρωπες ιστορίες φαίνεται πως ξεχάστηκαν, αλλά οι νέες μοναχές προσεύχονται καθημερινά στην ψυχή της Μαριάμ, «στην αγία αυτή που συκοφαντήθηκε και πλήρωσε για κάτι που δεν έκανε», όπως λένε χαρακτηριστικά.
Όπως επισήμαναν στην εφημερίδα δύο από τις παλαιότερες μοναχές, «η μονή αυτή έχει χτυπηθεί ανελέητα στο παρελθόν και συνεχίζουν να την πολεμούν. Αλλά δεν φοβόμαστε. Όπως δεν φοβήθηκε και η Μαριάμ που την καταδίκασαν να πεθάνει πάνω σ’ ένα κρεβάτι των φυλακών για εγκλήματα που όχι μόνο δεν είχε κάνει, αλλά και να ήθελε δεν της το επέτρεπε η ψυχής της. Ήταν ένας άγιος άνθρωπος. Μάλιστα, περίμενε ότι θα είχε τραγική κατάληξη, όπως και άλλες αγίες που βασανίστηκαν από τους κοσμικούς πριν πάρουν τη θέση τους δίπλα από τον Θεό».
Κρίσιμες θα είναι οι επόμενες ημέρες για τη μικρή φώκια Monachus monachus που βρέθηκε σε παραλία της Ρόδου πριν λίγες ημέρες και φαινόταν ταλαιπωρημένη.
Η φώκια μεταφέρθηκε στην Αθήνα για την καλύτερη περίθαλψή της και όπως αναφέρει η οργάνωση MOm «επιμένει και προσπαθεί αλλά «οι επόμενες ημέρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για την πορεία της υγείας της, αλλά ελπίζουμε ότι θα ξεπεράσει τα προβλήματά της και θα βρεθεί σύντομα πίσω στη θάλασσα»
Ολόκληρη η ανάρτηση της οργάνωσης
«Η μικρή Ροδούλα επιμένει και προσπαθεί! Παρά το βάρος της, το οποίο είναι μισό απ’ότι θα έπρεπε για την ηλικία της (15.6 κιλά αντί για ~30) και τα παράσιτα που βρέθηκαν στο πεπτικό της σύστημα, είναι αρκετά ζωηρή για την κατάστασή της και… ζορίζει τους φροντιστές της! Έχοντας περάσει ήδη δυο μήνες με τη μητέρα της, “ξέρει” ότι είναι άγρια φώκια, και φροντίζει να μας το θυμίζει σε κάθε τάισμα με τα δοντάκια της! Οι επόμενες ημέρες είναι εξαιρετικά κρίσιμες για την πορεία της υγείας της, αλλά ελπίζουμε ότι θα ξεπεράσει τα προβλήματά της και θα βρεθεί σύντομα πίσω στη θάλασσα!
Η περίθαλψη της Ροδούλας πραγματοποιείται στις εγκαταστάσεις της MOm που φιλοξενούνται στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο και υποστηρίζεται από το Monk Seal Alliance και το Πράσινο Ταμείο»
Ο Αλέξανδρος Τσουβέλας ήταν καλεσμένος του Γρηγόρη Αρναούτογλου στο The 2Night Show και το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό.
Ο γνωστός Stand-Up Comedian και μίλησε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για την πρώτη του κινηματογραφική ταινία με τίτλο «Η Συμμορία Της Συμφοράς», η οποία κάνει πρεμιέρα στις 28 Νοεμβρίου σε Ελλάδα και Κύπρο. Ο ίδιος θεωρεί την ταινία του cult.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις sold out παραστάσεις του στην περιοδεία του στην Ευρώπη και περίγραψε όλα τα ξεκαρδιστικά περιστατικά που συνέβησαν σε κάθε πόλη. Στα φθηνά ξενοδοχεία που έμενε για να είναι χαμηλό το κόστος της παραγωγής, γνώρισε όλα τα περίεργα άτομα κάθε χώρας.
Στο Άμστερνταμ συνάντησε ζητιάνο ντυμένο με Moncler κι επειδή ντράπηκε του έδωσε 5 ευρώ. Παράλληλα έκανε παράσταση στο Αμβούργο στο ίδιο κλαμπ από το οποίο ξεκίνησαν την καριέρα τους οι Beatles.
Τέλος, ο Αλέξανδρος Τσουβέλας μιλάει για τη «Ραμόνα Μπούρσι», την περσόνα που έχει κατακτήσει το TikTok έχοντας ξεπεράσει τα 11 εκατομμύρια προβολές, και εξήγησε τους λόγους που κατηγορήθηκε για ρατσιστικό περιεχόμενο. Υπήρξαν forum όπου ζητούσαν να γίνει cancel επειδή έχει η περσόνα έχει αλβανική προφορά. Είναι άτομο που κατά τον ίδιο που έχει γίνει μια φωνή διαμαρτυρίας: «Υπήρξαν forum που έλεγαν ότι έπρεπε να μου κάνουν cancel επειδή έχει αλβανική προφορά η Ραμόνα. Μην κάνω punch down Μετανάστες. Όταν με βρίζουν, πάω και απαντάω εγώ «έχετε δίκιο, είναι καραγκιόζης ο άνθρωπος». Για εμένα η Ραμόνα είναι η φωνή πολλών γυναικών που βάλλονται», είπε στον Γρηγόρη Αρναούτογλου.
Χαρμόσυνα τα νέα για την οικογένεια Παντελίδη, αφού ο μεσαίος γιος, Τριαντάφυλλος, μόλις απέκτησε το πρώτο του παιδί.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Μπαμ», μητέρα του παιδιού του είναι ένα πρόσωπο που όλοι γνωρίσαμε και αγαπήσαμε πολύ μέσα από την επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά των Χάρη Ρώμα – Άννας Χατζησοφιά «Το Καφέ της Χαράς». Ο λόγος για την τηλεοπτική Πωλίνα, κολλητή φίλη της Βάλιας!
Η Πωλίνα Φιλίππου ήταν εδώ και καιρό ζευγάρι με τον Τριαντάφυλλο, ελάχιστοι όμως γνώριζαν τη σχέση τους αφού οι ίδιοι είχαν επιλέξει να κρατούν χαμηλούς τους τόνους.
Μία και μοναδική φωτογραφία των δυο τους είχε ανέβει στα social media όλον αυτόν τον καιρό.
Το ίδιο δημοσίευμα, θέλει το ζευγάρι να δίνει στο μωρό του το όνομα του Παντελή Παντελίδη που έφυγε από τη ζωή το πρωινό της 18ης Φεβρουαρίου του 2016…
Όταν τα ελληνικά ταξιδιωτικά σάιτ εκθειάζουν και αποθεώνουν τη Λάρισα. Ένα αφιέρωμα στην πόλη από όλες τις πτυχές της:
Με τα café της
Η Λάρισα είναι γνωστή ως η πόλη του καφέ, όχι μόνο για τις αλυσίδες που επεκτάθηκαν σε όλη την Ελλάδα (από εδώ ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις των Mikel, Bruno και Sicily), αλλά και με τον αριθμό των café που λειτουργούν, αφού υπολογίστηκε πως αντιστοιχεί… μια καφετέρια ανά 119 άτομα. Από την πλατεία Ταχυδρομείου ως την πλατεία Σάπκα (που όλοι αποκαλούν Κεντρική) και το αρχαίο θέατρο, και στα πεζοδρομάκια ανάμεσά τους, οι επιλογές είναι αμέτρητες και παντού… ξέρουν από καλό καφέ.
Με το φρούριό της
Στην καρδιά της Λάρισας, οι πεζόδρομοι αρχίζουν να ανηφορίζουν προς τον λόφο του φρουρίου, η διαδρομή προς το οποίο περνά από πολλά παλαιοχριστιανικά, βυζαντινά και οθωμανικά μνημεία, όπως το Μπεζεστένι, τα λουτρά και ο Άγιος Αχίλλειος. Στην κορυφή, την «Ακρόπολη» της Λάρισας, βρίσκεται το λεγόμενο φρούριο, με μεγάλες πλατείες να το περιβάλλουν και ένα μοντέρνο café με τεράστια αυλή κάτω από τα δέντρα. Από την πίσω πλευρά, προς τον Άγιο Αχίλλειο, το φρούριο απολαμβάνει θέα προς τον Πηνειό και το γνωστό… γλυπτό – αλογάκι της Λάρισας. Στο δίκτυο πεζοδρόμων που ανηφορίζουν προς το φρούριο βρίσκονται και τα πιο παρεΐστικα ταβερνάκια της πόλης.
Με το αρχαίο της θέατρο
Στα «πόδια» του λόφου, στο τέρμα της οδού Βενιζέλου, βρίσκεται το Α’ Αρχαίο Θέατρο της Λάρισας, ένα από τα μεγαλύτερα ελληνιστικά θέατρα, που χτίστηκε τον 3ο αιώνα π.Χ., μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν η Θεσσαλία αποτελούσε τμήμα του βασιλείου της Μακεδονίας. Το αρχαίο θέατρο βγήκε στο φως την τελευταία εικοσαετία και πλέον σώζονται 21 σειρές εδωλίων.
Με τη Γιορτή του Πηνειού
Κάθε χρόνο, στα τέλη Ιουνίου, η ζωή της πόλης μεταφέρεται στο «λιμανάκι» που διαμορφώθηκε στην κοίτη του Πηνειού, κάτω από τον Άγιο Αχίλλειο. Συναυλίες, θέατρο δρόμου, θεατρικό παιχνίδι, εικαστικές εκθέσεις, αγορά τοπικών προϊόντων, αθλητικές δράσεις και φυσικά βόλτες στις όχθες του ποταμού και στα γεφυράκια των Νυμφών συγκαταλέγονται στις εμπειρίες του Φεστιβάλ, που πρωτοξεκίνησε πριν 18 χρόνια με στόχο να ξαναφέρει τους Λαρισαίους κοντά στο ποτάμι τους.
Με το Αλκαζάρ
Από τις πιο πράσινες βόλτες της πόλης, ο περίπατος στο Αλκαζάρ είναι αναζωογονητικός, καθώς περνά από το μεγαλύτερο αστικό άλσος της περιοχής, με ανοιχτούς χώρους άθλησης, με υπαίθριο κηποθέατρο που φιλοξενεί συνεχώς συναυλίες και παραστάσεις τα καλοκαίρια και φυσικά (τι άλλο;) καφετέριες.
Με τα μουσεία και τα μνημεία της
Το νέο «καμάρι» της Λάρισας είναι το Διαχρονικό της Μουσείο, χτισμένο στο λόφο Μεζούρλο, λίγο έξω από το κέντρο. Τα εκθέματα της μόνιμης έκθεσης προέρχονται από ανασκαφές στη Λάρισα, τα Τρίκαλα και την Καρδίτσα, καθώς και από δωρεές, παραδόσεις και επαναπατρισμό αρχαιοτήτων, μέσα από τις οποίες πραγματοποιείται η αφήγηση της πορείας της Θεσσαλίας στον χρόνο. Για πιο σύγχρονη θεσσαλική τέχνη θα κατευθυνθείτε στη Δημοτική Πινακοθήκη στη Νεάπολη, ενώ για μια λαογραφική περιήγηση στις παραδόσεις του τόπου θα επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο. Στο Μπεζεστένι, θα δείτε την σκεπαστή υφασματαγορά της οθωμανικής περιόδου, σε ένα γοητευτικό πέτρινο κτίριο του 16ου αιώνα, ενώ εδώ είναι συγκεντρωμένα και άλλα ιστορικά κτίρια και χώροι πολιτισμού.
Με την αγάπη της στο ποδήλατο
Πέρα από τον λόφο του φρουρίου, η πόλη της Λάρισας είναι… επίπεδος κάμπος, με δρόμους που ενδείκνυνται για πετάλι και ένα καλό δίκτυο ποδηλατοδρόμων. Δείτε εδώ έναν χάρτη με τις καλύτερες διαδρομές και ποδηλατοβόλτες από τους Ποδηλάτες Λάρισας.
Με τα φοβερά ταβερνάκια της
Παραδοσιακά ταβερνάκια στο φρούριο, τσιπουράδικα στο κέντρο, brunch στους πεζοδρόμους και τις πλατείες, παντού… τρώμε καλά. Στο Ελιά και Κάπαρη και στην Ακαμάτρα στο φρούριο δοκιμάζουμε ελληνική κουζίνα, στο Las Ramblas και το Estrella φοβερά brunch καλούδια, στο Brothers In Law στην πλατεία Ταχυδρομείου εξαιρετικά burgers και στο Bukowski τσιμπολογήματα με κοκτέιλ.
Με τις παραλίες της
Κι όμως, έχει και η Λάρισα παραλίες και είναι σωτήριες, αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι η πιο θερμή ελληνική πόλη. Τους καλοκαιρινούς μήνες, λοιπόν, η ζωή μεταφέρεται μισή ώρα έξω από την πόλη, στις ακτές του νομού Λάρισας, στον Αγιόκαμπο και τη Βελίκα, όπου τα beach bars παρατάσσονται και κάνουν πάρτι όλη μέρα.
Με τα ορεινά χωριουδάκια γύρω της
Από τη μία ο Όλυμπος, με γραφικά ορεινά χωριουδάκια όπως η Ραψάνη και η Κρανιά. Από την άλλη ο Κίσσαβος, με ιστορικούς οικισμούς, όπως τα γραφικά Αμπελάκια. Και φυσικά, πολλοί ακόμα φυσιολατρικοί προορισμοί της Θεσσαλίας βρίσκονται σε απόσταση βολής: Το Πήλιο περίπου μία ώρα μακριά, τα πιερικά χωριά του Ολύμπου όπως ο Παλαιός Παντελεήμονας και η Σκοτίνα επίσης, ενώ προς τα δυτικά συναντάμε τη λίμνη Πλαστήρα και τα Μετέωρα, για σούπερ σαββατοκύριακα.
Οι κρυμμένοι θησαυροί της Λάρισας
Το αρχοντικό Σβαρτς
Ό,τι και αν έχετε στο μυαλό σας για τα αξιοθέατα της εποχής, το επιβλητικό τριώροφο αρχοντικό του Γεωργίου Μαύρου (Σβαρτς), προέδρου της «Κοινής Συντροφιάς» των Αμπελακίων, το ξεπερνάει. Θεμελιώθηκε το 1787 και αποπερατώθηκε το 1798. Χρειάστηκαν, δηλαδή, 8 χρόνια για να κτιστεί και 3 για να ζωγραφιστεί και να διακοσμηθεί ολόκληρο! Το αποτέλεσμα είναι ένα μίγμα αμπελακιώτικης αρχιτεκτονικής, ευρωπαϊκού μπαρόκ και επιρροών από το Μαρόκο και τη Μικρά Ασία, που όμοιό του δεν έχετε ξαναδεί.
Στον τεκέ του Χασάν Μπαμπά
Επισκεφθείτε το χωριό Τέμπη: εδώ βρίσκεται ο τεκές του Χασάν Μπαμπά. Είχε τζαμί με μιναρέ, τεκέ, ξενώνα και μαγειρείο. Εδώ λειτουργούσε το φιλοσοφικό τάγμα των μπεκτασήδων δερβίσηδων (φτωχών μοναχών), των οποίων επίσκοπος ήταν ο Χασάν Μπαμπάς, που τον προσκυνούσαν ως άγιο και θεραπευτή.
Το κάστρο της Ωριάς
Βρίσκεται πάνω από το χωριό Αμπελάκια και το σημείο προσφέρει πανοραμική θέα σε όλη την περιοχή των Τεμπών. Το ταξίδι στο μύθο μπορεί να αρχίσει: Στο κάστρο της Ωριάς, ένα από τα ωραιότερα αξιοθέατα της περιοχής, ο μύθος θέλει την όμορφη βασιλοπούλα, την «Ωραία», να πέφτει στο κενό από τα κατακόρυφα βράχια του φαραγγιού, του «λάκκου της Ωριάς», για να γλιτώσει από τους Τούρκους. Στο σημείο που έπεσε, φύτρωσε μια ροδιά, η οποία βγάζει κάθε χρόνο τρία κούφια ρόδια… Η αλήθεια είναι ότι το λεγόμενο «κάστρο της Ωριάς» είναι ένας ερειπωμένος πύργος-παρατηρητήριο, κτισμένος πάνω σε κάθετα βράχια, 270 μέτρα πάνω από το στενότερο σημείο της κοιλάδας των Τεμπών. Το παρατηρητήριο είναι στρατηγικής σημασίας, αφού κοιτάζοντας από εδώ δεν σου ξεφεύγει τίποτα.
