Η Δωροθέα Μερκούρη έδωσε το «παρών» στο Bal Masqué by Maison Zoulias που πραγματοποιήθηκε στο One&Only Aesthesis, εντυπωσιάζοντας με μια εμφάνιση υψηλής αισθητικής που ταίριαξε απόλυτα με τη θεατρική ατμόσφαιρα της βραδιάς.
Η φαντασμαγορική διοργάνωση, με την υπογραφή του Vassilis Zoulias, μετέτρεψε το resort της Αθηναϊκής Ριβιέρας σε σκηνικό μυστηρίου και couture λάμψης.
Φωτογραφία: Studio Panoulis Photo Agency
Με concept εμπνευσμένο από το ερώτημα «Is it Chic Enough?», το event συγκέντρωσε προσωπικότητες από τον χώρο της μόδας και της κοσμικής Αθήνας, που περπάτησαν στο κόκκινο χαλί με μάσκες και βραδινές δημιουργίες.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον υψηλής κομψότητας, η Δωροθέα Μερκούρη επέλεξε ένα εφαρμοστό, μαύρο midi φόρεμα με διακριτικό ανάγλυφο μοτίβο.
Η off-shoulder γραμμή του φορέματος της Δωροθέας Μερκούρη άφηνε τους ώμους ακάλυπτους, προσθέτοντας αισθησιασμό στο look, ενώ το εφαρμοστό μπούστο και η αυστηρή γραμμή αγκάλιαζαν τη σιλουέτα της με στιλ.
Το μήκος ως κάτω από το γόνατο ενίσχυε τον διαχρονικό χαρακτήρα της εμφάνισης, σε απόλυτη αρμονία με το black & white couture σκηνικό που ακολούθησε στην πασαρέλα.
Τα nude πέδιλα με διακριτική λάμψη επιμήκυναν οπτικά τα πόδια και εξισορρόπησαν τη μονοχρωμία, ενώ ένα μικρό clutch σε λιτή γραμμή συμπλήρωνε το look χωρίς περιττές υπερβολές. Τα κρεμαστά σκουλαρίκια πλαισίωναν το πρόσωπό της, χαρίζοντας φως, ενώ το κόκκινο μανικιούρ πρόσθεσε μια δυναμική πινελιά.
Η βραδιά κορυφώθηκε με το couture moment του Maison Zoulias: δεκαπέντε μοντέλα κατέβηκαν την επιβλητική σκάλα του resort παρουσιάζοντας δημιουργίες σε άσπρο και μαύρο, με έντονες θεατρικές αναφορές και αίσθηση masquerade. Τα κοσμήματα του Περικλή Κονδυλάτου ολοκλήρωσαν τα looks, δημιουργώντας ένα ζωντανό tableau vivant υψηλής ραπτικής.
Τη μουσική επιμέλεια ανέλαβε η Xenia Ghali, η οποία άνοιξε τη βραδιά με performance στα πλήκτρα και στη συνέχεια μετέτρεψε το σκηνικό σε ένα δυναμικό party με αδιάκοπο ρυθμό.
Η Δώρα Χρυσικού ήταν καλεσμένη στην εκπομπή της Ελένης Μενεγάκη ήταν σήμερα. Η ηθοποιός μίλησε για τη σοβαρή περιπέτεια που πέρασε με τον καρκίνο και συγκλόνισε με την εξομολόγηση για τον σύντροφό της.
«Είμαι σε μια σχέση πολλά χρόνια και η οποία έχει περάσει από πολλά μετερίζια. Το θέμα με την ασθένειά μου είναι κάτι που με έχει πείσει πια ότι αυτός ο άνθρωπος είναι ο δικός μου άνθρωπος, είναι ο σύντροφος της ζωής μου.
Έχω έρθει σε επαφή με πάρα πολλές γυναίκες, το οποίο είναι πάρα πολύ σοκαριστικό, που μου είπαν ότι “ήμουν παντρεμένη, είχα παιδιά και με το που έμαθε ο άντρας μου ότι αρρώστησα, έφυγε, με παράτησε”», είπε αρχικά η Δώρα Χρυσικού.
Η Δώρα Χρυσικού είπε στη συνέχεια: «Οπότε εγώ, το λέω και είναι πολύ συγκινητικό, που είχα έναν άνθρωπο, ο οποίος με έκανε μπάνιο. Ήμουν φαλακρή, με την τομή, χωρίς μαλλιά και μου έλεγε “είσαι η πιο όμορφη γυναίκα του κόσμου”.
Δεν με έκανε ποτέ να αισθανθώ ότι δεν είμαι ποθητή, ότι πια έχω τελειώσει ως γυναίκα. Αυτό ήταν κάτι που το κάναμε μαζί γιατί ότι και να ένιωθα εγώ, ότι και να έλεγα στον εαυτό μου, αν είχα απέναντί μου έναν άνθρωπο, ο οποίος ήταν αδιάφορος…».
Κλείνοντας, η Δώρα Χρυσικού ανέφερε: «Έμαθα εκ των υστέρων ότι κάποιοι του είπαν “και τώρα θα μείνεις με τη Δώρα που αρρώστησε; Και τι θα κάνεις;”. Και τους είπε “τι εννοείς; Η Δώρα είναι ο άνθρωπός μου. Ήταν, είναι και μακάρι να είναι”».
Κάθε άνθρωπος όταν δεν είναι καλά στην υγεία του θέλει να θεραπευτεί με τη λύση να υπάρχει μέσω μιας προσευχής προς τον Άγιο Αρσένιο, ο οποίος βοηθάει αυτή την κατηγορία ανθρώπων.
Λέγοντας μια συγκεκριμένη προσευχή κάθε μέρα προς τον Άγιο Αρσένιο, τότε αν είσαι άρρωστος και ταλαιπωρείσαι, μπορείς στην πορεία να γίνεις καλά και να συνεχίσεις κανονικά τη ζωή σου.
Αυτή είναι η προσευχή προς τον Άγιο Αρσένιο που θα σε κάνει καλά – Να την λες κάθε μέρα
Η προσευχή έχει μεγάλη δύναμη και επιδρά θετικά στην υγεία μας και συγκεκριμένα, η προσευχή του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκη μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία οποιασδήποτε ασθένειας.
“Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Άγιος ο Θεός, Άγιος Ισχυρός, Άγιος Αθάνατος ελέησον ημάς. (τρεις φορές)
Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανό και επί της γης.
Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.
Δι’ ευχών των αγίων πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.
Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών.
Βαπτιστά του Χριστού, πάντων ημών μνήσθητι, ίνα ρυσθώμεν των ανομιών ημών, σοι γαρ εδόθη χάρις, πρεσβεύειν υπέρ ημών.
Βίον ένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιόν του Παρακλήτου, ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσι παρέχεις ταχείαν βοήθειαν, πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι, ημίν το μέγα έλεος
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Χριστό τω Βασιλεί ημών Θεώ.
Δεύτε προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Αυτώ Χριστώ τω Βασιλεί και Θεώ ημών.
Η προσευχή του Αγίου Αρσενίου για την καλή υγεία
Ψαλμός 37
Κύριε, μη τω θυμώ σου ελέγξης με, μηδέ τη οργή σου παιδεύσης με. ότι τα βέλη σου ενεπάγησάν μοι, και επεστήριξας επ᾿ εμέ την χείρά σου· ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου από προσώπου της οργής σου, ουκ έστιν ειρήνη εν τοις οστέοις μου από προσώπου των αμαρτιών μου. ότι αι ανομίαι
μου υπερήραν την κεφαλήν μου, ωσεί φορτίον βαρύ εβαρύνθησαν επ᾿ εμέ. προσώζεσαν και εσάπησαν οι μώλωπές μου από προσώπου της αφροσύνης μου· εταλαιπώρησα και κατεκάμφθην έως τέλους, όλην την ημέραν σκυθρωπάζων επορευόμην. ότι αι ψόαι μου επλήσθησαν εμπαιγμάτων, και ουκ έστιν ίασις εν τη σαρκί μου· εκακώθην και εταπεινώθην έως σφόδρα, ωρυόμην από στεναγμού της καρδίας μου.
Κύριε, εναντίον σου πάσα η επιθυμία μου, και ο στεναγμός μου από σού ουκ απεκρύβη. η καρδία μου εταράχθη, εγκατέλιπέ με η ισχύς μου, και το φως των οφθαλμών μου, και αυτό ουκ έστι μετ᾿ εμού.
οι φίλοι μου και οι πλησίον μου εξ εναντίας μου ήγγισαν και έστησαν, και οι έγγιστά μου από μακρόθεν έστησαν· και εξεβιάζοντο οι ζητούντες την ψυχήν μου, και οι ζητούντες τα κακά μοι ελάλησαν ματαιότητας, και δολιότητας όλην την ημέραν εμελέτησαν. εγώ δε ωσεί κωφός ουκ ήκουον και ωσεί άλαλος ουκ ανοίγων το στόμα αυτού· και εγενόμην ωσεί άνθρωπος ουκ ακούων και ουκ έχων εν τω στόματι αυτού ελεγμούς. ότι επί σοι, Κύριε, ήλπισα· συ εικακούση,
Κύριε ο Θεός μου. ότι είπα· μήποτε επιχαρώσί μοι οι εχθροί μου· και εν τω σαλευθήναι πόδας μου επ᾿ εμέ εμεγαλορρημόνησαν. ότι εγώ εις μάστιγας έτοιμος, και η αλγηδών μου ενώπιόν μου εστι διαπαντός. ότι την ανομίαν μου εγώ αναγγελώ και μεριμνήσω υπέρ της αμαρτίας μου. οι δε εχθροί μου ζώσι και κεκραταίωνται υπέρ εμέ, και επληθύνθησαν οι μισούντές με αδίκως· οι ανταποδιδόντες μοι κακά αντί αγαθών ενδιέβαλλόν με, επεί κατεδίωκον αγαθωσύνην. μη εγκαταλίπης με, Κύριε· ο Θεός μου, μη αποστής απ᾿ εμού· πρόσχες εις την βοήθειάν μου, Κύριε της σωτηρίας μου.
Ευαγγέλιο
Κατά Ματθαίον, Κεφάλαιο 8/5-17
Εισελθόντι δε αυτώ εις Καπερναούμ προσήλθεν αυτώ εκατόνταρχος παρακαλών αυτόν και λέγων· Κύριε, ο παίς μου βέβληται εν τη οικία παραλυτικός, δεινώς βασανιζόμενος. και λέγει αυτώ ο ᾿Ιησούς· εγώ ελθών θεραπεύσω αυτόν. και αποκριθείς ο εκατόνταρχος έφη· Κύριε, ουκ ειμί ικανός ίνα μου υπό την στέγην εισέλθης· αλλά μόνον ειπέ λόγω, και ιαθήσεται ο παίς μου. και γαρ εγώ
άνθρωπός ειμι υπό εξουσίαν, έχων υπ᾿ εμαυτόν στρατιώτας, και λέγω τούτω, πορεύθητι, και πορεύεται, και άλλω, έρχου, και έρχεται, και τω δούλω μου, ποίησον τούτο, και ποιεί. ακούσας δε ο ᾿Ιησούς εθαύμασε και είπε τοις ακολουθούσιν· αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω
᾿Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον. λέγω δε υμίν ότι πολλοί από ανατολών και δυσμών ήξουσι και ανακλιθήσονται μετά ᾿Αβραάμ και ᾿Ισαάκ και ᾿Ιακώβ εν τη βασιλεία των ουρανών, οι δε υιοί της βασιλείας εκβληθήσονται εις το σκότος το εξώτερον· εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. και είπεν ο ᾿Ιησούς τω εκατοντάρχω· ύπαγε, και ως επίστευσας γενηθήτω σοι. και ιάθη ο παίς αυτού εν τη ώρα εκείνη.
Καί ελθών ο ᾿Ιησούς εις την οικίαν Πέτρου είδε την πενθεράν αυτού βεβλημένην και πυρέσσουσαν· και ήψατο της χειρός αυτής, και αφήκεν αυτήν ο πυρετός και ηγέρθη και διηκόνει αυτώ.
᾿Οψίας δε γενομένης προσήνεγκαν αυτώ δαιμονιζομένους πολλούς, και εξέβαλε τα πνεύματα λόγω και πάντας τους κακώς έχοντας εθεράπευσεν, όπως πληρωθή το ρηθέν διά ῾Ησαίου του προφήτου λέγοντος· αυτός τας ασθενείας ημών έλαβε και τας νόσους εβάστασεν.
Το «Children» μια μικρή ταινία κινουμένων σχεδίων που εξερευνά τη σκοτεινή πλευρά της εκπαίδευσης ρίχνει μια κριτική ματιά στην εμμονή του εκπαιδευτικού συστήματος με την τελειότητα.
Δημιουργήθηκε από τον Ιάπωνα εικονογράφο Okada Takuya, και απεικονίζει έναν γκρίζο κόσμο, μια γκρίζα γειτονιά, ένα γκρίζο σχολείο με γκρι τάξεις. Σε αυτό κάθονται σε σειρές γκρι παιδιά, που ξεχωρίζουν μεταξύ τους από τον αριθμό στη σφραγίδα που βρίσκεται στο κεφάλι τους.
Είναι μια ταινία που προκαλεί τη σκέψη με πολλούς τρόπους, εξετάζοντας τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά ΔΕΝ αντιμετωπίζονται ως άτομα εντός του εκπαιδευτικού συστήματος, και πώς μπαίνουν σε καλούπια, σαν τα πρόβατα.
Μας αναγκάζει, επίσης, να εξετάσουμε την τεράστια πίεση που δέχονται τα παιδιά από τη στιγμή που ξεκινούν το σχολείο, και πόσο βαρετές μπορεί να είναι οι σπουδές τους. Πού χωράει το παιχνίδι με τόση εργασία και μελέτη για τις εξετάσεις; Πώς η πίεση του να πάρουν άριστα, τα επηρεάζει ψυχικά;
Τα γκρίζα παιδιά κάθονται ήσυχα μέρα με τη μέρα, εργάζονται σκληρά για να πάρουν τους καλύτερους βαθμούς, για να κερδίσουν την επιβράβευση του δασκάλου τους. Ένα αγόρι αισθάνεται την πίεση να ξεχειλίζει μέσα του, καθώς περιμένει στην ουρά για να πάρει τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις. Εκρήγνυται ως αντίδραση ενάντια στην συνεχή πίεση, εμπνέοντας και τους υπόλοιπους μαθητές να κάνουν το ίδιο.
Σε μια παγκοσμίως θυελλώδη περίοδο για την ανθρωπότητα όπου κυριαρχούν ο διχασμός, η ξενοφοβία, οι διακρίσεις και ο ρατσισμός, η συζήτηση για πώς θα πρέπει να αφήσουμε στην άκρη όσα μας χωρίζουν και να στραφούμε σε όσα μας ενώνουν, είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
Καμιά φορά οι άνθρωποι εντοπίζουν δύσκολα όσα τους ενώνουν με τους άλλους, αλλά βρίσκουν με μεγάλη ευκολία όσα νομίζουν πως πρέπει να τους χωρίζουν.
Αυτό είναι το κόνσεπτ της νέας διαφήμισης που κυκλοφόρησε η τηλεόραση της Δανίας TV2 που θέλησε να στείλει ένα μήνυμα κατά των διακρίσεων και υπέρ της ενότητας και της αλληλεγγύης.
Στην αρχή όλοι είναι στο δικό τους στρατόπεδο, αλλά πολύ εύκολα, μέσα σε τρία λεπτά, θα δείτε πώς το σποτ “Us vs Them” δείχνει έναν νέο τρόπο αντίληψης που ενώνει τους ανθρώπους.
Για την δύναμη και την αξία του θυμιάματος θα αναφερθούμε σε ένα γεγονός της Παλαιάς Διαθήκης που περιγράφεται στα κεφάλαια 16 και 17 των Αριθμών:
Εκεί μέσα βλέπομαι την ανταρσία τριών ανδρών, του Κορρέ, του Δαθαν και του Αδαρών. Μαζί όμως μ’ αυτούς εστασίασαν και άλλοι 250 από τους Ισραηλίτας, ήσαν περισσότεροι από 1.000.000, που ήσαν άρχοντες και εκλεκτά μέλη των συνελεύσεων του λαού. Και η ανταρσία των τριών αυτών ανδρών, που παρέσυραν και τους άλλους, γιατί λέτε ήταν; Ήταν για να πάρουν την γενική αρχηγία που είχαν ο Μωυσής και ο Ααρών και μάλιστα μ’ αυτόν τον τρόπο αρνήθηκαν να αναγνωρήσουν την ιερωσύνη και αρχιερωσύνη του Ααρών. Ο Θεός δια του Μωυσέως μακροθυμεί, αλλά εκείνοι αποθρασύνονται. Τότε επεμβαίνει ο Κύριος και για να παιδαγωγήσει το πλήθος του λαού, τιμωρεί τους επαναστάτες.
Φοβερή η τιμωρία. Περιγράφεται με λίγα λόγια, αλλά είναι όντως φοβερή. Γίνεται σεισμός κι ανοίγει η γη και τους καταπίνει όλους. Και τον Κορρε και τον Δαθαν και τον Αδαρών, μαζί με τα πράγματά τους, μαζί με τους 250, και τους κατάπιε όλους η γη, μέσα σε μια στιγμή. Συγχρόνως, παράξενη φωτιά από τον ουρανό κατέβηκε και θανάτωσε αυτούς τους 250, οι οποίοι παρεσύρθηκαν και αυτοί μέσα στο λάκο της γης, που κατόπιν έκλεισε. Βέβαια, επεκράτησε φόβος, απομακρύνθηκαν όλοι και για λίγο συνετίστηκαν.
Την άλλη μέρα όμως, ξανάρχισε πάλι ο γογγυσμός, δεν έβαλαν μυαλό οι Ισραηλίτες και γόγγυσαν κατά του Μωυσέως και του Ααρών κατηγορώντας τους οτι αυτοί φταίνε για όλα και όρμησαν για να τους σκοτώσουν, περικυκλώνοντας συγχρόνως βέβαια την Σκηνή του Μαρτυρίου. Και εκείνοι, μόλις που πρόλαβαν και μπήκαν μέσα για να σωθούν. Αμέσως σαν προστατευτικό τείχος, εμφανίζεται Θεία Νεφέλη και καλύπτει όλη την Σκηνή. Παραταύτα, εκείνοι αγριεμένοι απειλούν και τότε εμφανίζεται Θεία Λάμψις. ” Ώφθη η Δόξα Κυρίου ”. Η φράσις που λέγει η Αγία Γραφή, η οποία και περιφρουρεί τους δύο άνδρες που βρίσκονται μέσα στην Σκηνή του Μαρτυρίου.
Παρόλα αυτά, η φονική μανία των Ιουδαίων επιμένει. Αχάριστος λαός, αχάριστοι και οι αρχοντές του. Το απέδειξε η ιστορία μέχρι που σταύρωσαν και τον Μεσσία τους. Ο Μωυσής και ο Ααρών εισέρχονται στα ενδότερα του καταπετάσματος. Στα ενδότερα της Σκηνής του Μαρτυρίου. Απορούν, βρίσκονται σε αμηχανία τι να πράξουν. Στέκονται βέβαια με βαθειά ευλάβεια και σιωπή μπροστά στο Θεό, περιμένοντας οδηγίες. Και πράγματι ο Κύριος ομιλεί προς τους δύο εκλεκτούς του και τους λέγει:
– Εκχωρήσατε εκ μέσου της συναγωγής ταύτης, διαρρύξατε δηλαδή τους δεσμούς σας απ’ αυτή τη συμμορία αυτού του αχαρίστου λαού, κάνετε στην άκρη και αφήστε με. Και εξαναλώσω αυτούς εις άπαξ. Θα τους κάψω όλους μια και καλή. Θα τους κάμω στάχτη. Θα τους αφανίσω. Εκείνοι όμως, ακούγοντας ετούτα τα λόγια, πέφτουν κάτω και προσκυνούν, ρίχνουν το πρόσωπό τους κάτω στη γη και σιωπούν, αλλά η σιωπή αυτή ήταν μια βουβή ικεσία που παρακαλούσε τον Θεό να λυπηθεί αυτόν τον δυστυχισμένο λαό.
– Δεν ανοίγουμε, λέει, το στόμα μας για να τον αποκυρήξουμε. Δεν το αντέχει αυτό η ψυχή μας. Ο,τι Συ κρίνεις, κάνε το. Αλλά λυπήσου μας Κύριε πολυεύσπλαχνε, λυπήσου τον λαόν σου. Πριν όμως προλάβουν να τελειώσουν αυτήν τους την βουβή ικεσία, ξεσπάει ξανά η οργή του Θεού. “Πυρ ανήφθη εν Ιακώβ και οργή ανέβη επί τον Ισραήλ”, μας λέγει ο 87ος ψαλμός, αναφερόμενος σ’ αυτό το γεγονός. Φοβερή φωτιά, ανεξήγητη, ξέσπασε στο στρατόπεδο των Ιουδαίων και έτρεχε με ορμή και φοβερή βοή.
Άγγελος Θεού, μας εξηγεί αλλού η Αγία Γραφή, Άγγελος εμπρηστής ήταν αυτός που τιμωρούσε αλύπητα τους αθεόφοβους, τους ασεβείς, και έκανε φοβερή θραύση ανάμεσα σ’ αυτόν τον αχάριστο λαό. Στο πέρασμά του άφηνε πλήθος απανθρακωμένα κορμιά. Φοβερή έχει και το 4ο βιβλίο των Μακκαβαίων 2-11. Αλλά η ευαίσθητη ψυχή του Μωυσέως, ο θεοφώτιστος αυτός νους, αντιλαμβάνεται την τρομερή καταστροφή που συντελείται ανάμεσα στον λαό του Ισραήλ, ραγίζει κυριολεκτικά η καρδιά του από συμπόνεια και αγωνία πολλή.
Στρέφεται λοιπόν στον αδελφό του και του λέγει : – Λάβε το πυρίον και επίθες επ’ αυτό πυρ από του θυσιαστηρίου και επίβαλε Επ’ αυτώ θυμίαμα. Ααρών, του λέγει, συ που είσαι αρχιερέας, συ έχεις την αρμοδιότητα και την εξουσία να αποκρούσεις την Θεία Οργή. Μην κάθεσαι λοιπόν στιγμή. Πάρε το θυμιατήρι, βάλε κάρβουνα από το θυσιαστήριο, πρόσθεσε θυμίαμα και τρέξε.
Επίβαλε το τάχος εις την περιβολήν και εξίλασε αυτόν. Πήγαινε εκεί επί τόπου, εκεί όπου συντελείται το θανατικό και θυμιάτιζε τη φωτιά, ώστε να απομακρυνθεί αυτή η κατάρα και να σβήσει η πυρκαγιά. Με τί; Με το θυμίαμα. Πράγματι ο Ααρών λαμβάνει το θυμιατήρι, όπως ελάλησεν αυτω ο Μωυσής και εδραμε εις την συναγωγήν. Έτρεχε μαζί με τη φωτιά. Πρόσωπο με πρόσωπο και τη θυμιάτιζε. Μόλις θυμιάτιζε τη φωτιά μαραινόταν και έσβηνε.
Έτρεχε λοιπόν ξωπίσω της άφοβα, ηρωϊκά, ανάμεσα στις σκηνές των Εβραίων, ανάμεσα στις στάχτες, αναμέσω των τεθνηκότων και των ζώντων και εξόρκιζε με ευχές τις αδηφάγες αυτές φλόγες. Και αυτές, σαν να κατάπιναν τό θυμίαμα έσβηναν και κόπαζαν ταπεινωμένες. Σταμάτησε επιτέλους το κακό με ένα τραγικό βέβαια απολογισμό 14700 νεκροί, και 300 την πρώτη φορά, 15000. Το γεγονός αυτό μας ομιλεί, όχι μονάχα για τη δύναμη του θυμιάματος, αλλά και για την πνευματική εξουσία και δύναμη που έχουν οι ιερείς στα χέρια τους. Και αυτή τη δύναμη έχουν υποχρέωση λειτουργοί, ιερείς και επίσκοποι να την χρησιμοποιούν για να ελκύουν το έλεος του Θεού πάνω στο λογικό ποίμνιό τους.
Για τον πιστό λαό του Θεού οφείλουμε εμείς οι κληρικοί να πάσχουμε και να κάνουμε το παν για τον ευαγγελισμό και την Σωτηρία των ψυχών που μας εμπιστεύθηκε ο Κύριος. Τώρα βέβαια, ο Θεός αφήνει πολλές φορές παιδαγωγικά να τιμωρούμεθα μέσω αλλοφρόνων ανθρώπων όπως ήταν ο Χίτλερ, όπως ήταν ο Στάλιν, όπως ήταν εκατοντάδες αιμοσταγείς άνθρωποι στο παρελθόν, όπως και θα εμφανιστούν και τώρα και στο μέλλον, μέχρι που να έρθει η συντέλεια του κόσμου. Εκείνο όμως που θέλουμε να τονίσουμε σήμερα, είναι η δύναμις και η χάρις και η ευλογία που έχει το θυμιατήρι. Φαίνεται απλό, συνιθισμένο, ένα τίποτα, ένα κατάλοιπο των γιαγιάδων, λένε πολλοί. Τι είναι μωρέ αυτά; και γελανε. Δεν γελάνε, πολλοί επαναστατούν και βρίζουν όταν μυρίσουν θυμίαμα.
Υπήρξε γυναίκα, η οποία έκανε μήνυση στην αποκάτω, στο αποκάτω διαμέρισμα, διότι θυμιάτιζε και το θυμίαμα μέσα από το φωταγωγό πήγαινε στα δωμάτιά της και την ενοχλούσε και έκανε σαν δαιμονισμένη. Όλοι μέσ’ στο σπίτι. Δεν εδαιμονίζοντο από την πληθώρα της αμαρτίας, αλλά από το θυμίαμα της κάτω χριστιανής. Λοιπόν, το θυμίαμα έχει ευλογία, έχει χάρη, έχει δύναμη εναντίον των δαιμόνων, θυμίαμα λοιπόν και θυμιατό, θυμιατήρι πως το λέτε… εκεί στο εικονοστάσι, πλάι στο καντήλι. Δεν πρέπει να το παίρνει μόνο η γιαγιά, και η μαμά και ο πατέρας και το παιδί.
Κατά την ώρα της Προσευχής, πρωί και βράδυ και μεσημέρι όταν υπάρχει ένταση στο σπίτι. Και το σπίτι αλλάζει ατμόσφαιρα, αλλάζει χρώμα, γίνεται ευωδιαστό, σοβαρό, γαλήνιο, αγαπητό, οι ψυχές ξανά αδελφωμένες. Ενθυμούμαι κάποιο παιδί, παιδάκι 14 χρονών ήταν, 15 ήταν, αυτή ήταν ακριβώς η ηλικία του, όταν έβλεπε τους γονείς του να τσακώνονται πήγαινε αμέσως και άναβε θυμίαμα και τους θυμιάτιζε. Θυμιάτιζε το μπαμπά και τη μαμά!
-Ειρηνεύετε, τους έλεγε. Εγώ είμαι παιδί, τι παραδείγματα θα πάρω από σας. Ειρηνεύετε σεις οι γονείς. Η παρουσία λοιπόν του Αγίου Θεού, η Σκέπη της Παναγίας μας και το απαλό φτερούγισμα των αγγέλων με το θυμίαμα μέσα στο σπίτι, είναι φανερό φυγαδεύονται οι παρεξηγήσεις και οι ταραχές. Δεν έχουν τόπο σ αυτό το σπίτι οι πειρασμοί και οι δαίμονες.
Λοιπόν, μην παραλείπετε να θυμιατίζετε το σπίτι σας και το μαγαζί σας και τη δουλειά σας αν είναι δυνατόν, και θα κλείσω με το ” Θυμιάζετε, θυμιάζετε, θυμιάζετε”. Θυμιατίζοντας να ψέλνουμε τροπάρια, όσα θυμόμαστε, ή να λέμε την Ευχή και όταν μας θυμιατίζουν να σκύβουμε το κεφάλι και να κάνουμε το σημείο του Σταυρού. Το θυμίαμα, το σπίτι το μεταβάλλει σε κάτ’ οίκον εκκλησία. Και επαναλαμβάνω ότι διώχνει τα δαιμόνια και τους πειρασμούς. Γεμίζουν οι ψυχές όλων των οικείων από Θεία Ευλογία.
Η αξία και η δύναμη του θυμιάματος – π. Στεφάνου Αναγνωστοπούλου
«Προσπαθώ να μην θυμώνω, πληρώνω κάθε εβδομάδα τον ψυχίατρο μου για να μη θυμώνω. Κάνω ψυχανάλυση εδώ και 3-4 χρόνια»
Ο Αντίνοος Αλμπάνης είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, με τον ίδιο να έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το κοινό για το ταλέντο του.
Ο 39χρονος ηθοποιός γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 1983. Είναι απόφοιτος Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Θεάτρου Τέχνης – Κάρολος Κουν (2001-2004). Έκανε το τηλεοπτικό ντεμπούτο του ως ηθοποιός μέσα από την σειρά «Μου λείπεις» στον Alpha TV.
Έχει χαρίσει την φωνή του σε πολλές διαφημίσεις στην τηλεόραση και σε πολλές μεταγλωττίσεις στον κινηματογράφο.
Στην ιδιωτική τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές «Μου λείπεις», «Δυο μέρες μόνο», «Κινούμενη άμμος», «Λούφα και παραλλαγή», «Αληθινοί έρωτες», «Άγρια παιδιά», «Λίτσα.com», «Ο 3ος νόμος», «Το νησί», «10η εντολή», «Ο πρίγκιπας της φωτιάς», «Ου φονεύσεις», «Ήλιος» και «Η Γενιά του ’30».
Η μάχη του με τον καρκίνο
Ο Αντίνοος Αλμπάνης σε συνέντευξή του στην εκπομπή της Δανάης Μπάρκα είχε μιλήσει για τον ρόλο του στο Maestro, την ψυχανάλυση και την μάχη με τον καρκίνο.
«Στην αρχή κάνεις λίγο τον διστακτικό στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη για να μη φανείς εύκολος, αλλά είναι ψέμα, γιατί αν σε κάποιον έχω εμπιστοσύνη είναι στον Χριστόφορο. Το Maestro είναι μία μεγάλη παράγωγη με υψηλό budget για τα ελληνικά δεδομένα και αυτό σου δίνει την πολυτέλεια να δουλεύεις σαν άνθρωπος».
Στη συνέχεια ο Αντίνοος Αλμπάνης αναφέρθηκε στις διάφορες δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει σε γυρίσματα κατά τη διάρκεια της καριέρας του: «Μου έχει τύχει να κάνω γυρίσματα με τεχνητή βροχή, έξω να έχει -10 βαθμούς και η βροχή που έπεφτε πάνω μου ήταν σαν κρύσταλλος. Μου έχει τύχει να φορέσω μουχλιασμένα ρούχα επειδή κάποιος δεν φρόντισε να τα πάει στο καθαριστήριο!».
Ο Αντίνοος Αλμπάνης περιέγραψε τον χαρακτήρα που υποδύεται ως τον πιο ήσυχο ήρωα, ο οποίος όμως – για κακή του τύχη, όπως είπε χαρακτηριστικά ο ηθοποιός – ξέρει τα πάντα για όλους στο νησί, μυστικά και ίντριγκες των κατοίκων.
Συγκεκριμένα, ο Μιχάλης, ο οποίος είναι και ο γιατρός του νησιού, έχει πρόβλημα υγείας και επικοινωνεί μόνο με το σκυλί του.
Αντίνοος Αλμπάνης: Ο χαρακτήρας του Μιχάλη στο «Maestrο»
«Επειδή ο Μιχάλης έχει ένα πρόβλημα υγείας που τον ταλαιπωρεί, κυρίως βλέπουμε τις πιο σκοτεινές του πλευρές. Οι φωτεινές πλευρές του Μιχάλη είναι όταν συναναστρέφεται τη Σοφία, ένα μεγάλο έρωτα που έχει στο νησί, ένα απωθημένο, γιατί αγάπησε το λάθος άνθρωπο».
«Πράγματι υπάρχουν πολλά κοινά ανάμεσα στον Αντίνοο και τον Μιχάλη της σειράς. Στην καθημερινότητά μου με ενοχλεί που οι άνθρωποι δεν έχουν πλέον καθόλου υπομονή, έχουν πολλά νευρά και θυμό… Προσπαθώ να μην θυμώνω, πληρώνω κάθε εβδομάδα τον ψυχίατρο μου για να μη θυμώνω. Κάνω ψυχανάλυση εδώ και 3-4 χρόνια».
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στις σχέσεις του, τονίζοντας πως το χειρότερο πράγμα που είχε κάνει ήταν να φύγει διακοπές αντί να λύσει το σοβαρό πρόβλημα που είχε προκύψει.
Αντίνοος Αλμπάνης: Η ψυχανάλυση και η σχέση του με το γυμνό σώμα
Ο Αντίνοος Αλμπάνης ξεκίνησε τη ψυχανάλυση όταν αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας και τον βοηθάει να βλέπει πολύ πιο ψύχραιμα τις καταστάσεις.
«Η περίοδος επιτήρησης για το λέμφωμα κρατάει περίπου μία πενταετία και έχουν ήδη περάσει τέσσερα χρόνια. Κάθε φορά που θα πάω για τις αξονικές και τις εξετάσεις μου δεν νιώθω ότι πρόκειται για μία όμορφη και ευχάριστη μέρα, ειδικά μέχρι να βγουν τα αποτελέσματα. Τώρα που οι εξετάσεις μου είναι ανά εξάμηνο, νιώθω λίγο πιο άνθρωπος».
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στη σχέση του που έχει με το σώμα του και το γυμνό.
«Πίσω από τις αναρτήσεις με το γυμνό μου σώμα στο Instagram υπάρχει μία αγάπη, μία αποδοχή, μία εξοικείωση με αυτό που είμαι. Οι προπονήσεις που κάνω δεν είναι μονό για λογούς ματαιοδοξίας, αλλά για να είμαι συνεπής στην απαιτητική δουλεία που κάνω. Δεν είναι αυτοσκοπός να βγάλω μία φωτογραφία χωρίς μπλούζα. Πάντα κάποιος άλλος με φωτογραφίζει, βλέπω τη φωτογραφία και λέω ας τη βάλω».
Ο Αντίνοος Αλμπάνης παραδέχτηκε πως για πολλά χρόνια υπήρξε συνεσταλμένος και κουμπωμένος, κάτι που πλέον έχει αποβάλει. Ακόμη, δήλωσε πως έχει κληρονομήσει από τη μαμά του την ψυχραιμία, αλλά όταν ο ηθοποιός διαγνώστηκε με καρκίνο την είδε να λυγίζει.
Ο Αντίνοος Αλμπάνης παίζει στην παράσταση «Κάποιος να με προσέχει», η οποία θα κάνει πρεμιέρα στις 11 Νοεμβρίου στο θέατρο Αυλαία στη Θεσσαλονίκη. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος για την πλοκή του έργου, «αφορά τρεις Αγγλοσάξονες, ομήρους της χεζμπολα στο Λίβανο, οι οποίοι προσπαθούν να ανακαλύψουν τι σημαίνει ανδρισμός και αρρενωπότητα».
Οι παρακλήσεις προς τη Θεοτόκο αναφέρουν τις επικλήσεις των πιστών με δεήσεις και ικεσίες προς την Παναγία για να λάβουν τη βοήθειά Της.
Μια προσευχή στην Παναγία, στους καιρούς των πειρασμών, των πόνων, των θλίψεων και κάθε είδους προστασία από το θείο πρόσωπό Της. Και τονίζεται χαρακτηριστικά: “Δέξαι παρακλήσεις αναξίων σων ικετών”.
Πρώτον, παρακαλούμε την Παναγία με αίσθημα πίστεως και πόνου για να μας βοηθήσει στη ζωή μας από τους πειρασμούς, λέγοντάς της: “Πολλοίς συνεχόμενοις πειρασμοίς, προς Σε καταφεύγω, σωτηρίαν επιζητών”. Είναι πολλοί οι πειρασμοί που παρασύρουν τον πιστό στο κακό, στην ηδονή, στην κακία, στην εχθρότητα, στην περιφρόνηση του ανθρώπου και του θελήματος του Θεού και τον οδηγούν στην πράξη της αμαρτίας.
Ο πειρασμός είναι ο προπομπός της αμαρτίας για να κλονισθεί η πίστη μας και να αδιαφορήσουμε για τις εντολές του Θεού. Γι’ αυτό ζητάμε από το Θεό: “και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν” και από την Παναγία: “Πολλοίς συνεχόμενος πειρασμοίς, προς Σε καταφεύγω, σωτηρίαν επιζητών. Ω Μήτερ του Λόγου και Παρθένε, των δυσχερών και δεινών με διάσωσον”.
Δεύτερον, ζητάμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τα πάθη μας: “Παθών με ταράττουσι προσβολαί, πολλής αθυμίας εμπιπλώσαί μου την ψυχήν”. Όπως το πάθος της υπερηφανείας, του θυμού, της ζήλειας, του φθόνου, της κατακρίσεως, της πολυλογίας, της γαστριμαργίας κ.α. βασανίζουν την καρδιά του ανθρώπου και την καθιστούν ακάθαρτη.
Ο αγώνας του χριστιανού πρέπει να είναι καθημερινός για να παραμένει ήσυχος και γαλήνιος στην ψυχή του, χωρίς να τον καταδικάζει για τίποτα η συνείδησή του. Γι’ αυτό ζητάμε να μας θεραπεύσει τις ασθένειες της ψυχής μας λέγοντας: “Ίασαι αγνή, των παθών μου την ασθένειαν”.
Τρίτον, ζητάμε από την Παναγία να μας ελευθερώσει από τους κινδύνους της καθημερινής ζωής μας διά της θείας προστασίας Της, λέγοντάς Της: “Διάσωσον, από κινδύνους τους δούλους Σου Θεοτόκε”. Πολλοί οι κίνδυνοι του ανθρώπου που φέρουν εύκολα τη συμφορά στη ζωή του. Ατυχήματα, επαγγελματικές δυσκολίες, οικογενειακές ακαταστασίες κ.α.
Γι’ αυτό παρακαλούμε την Παναγία να μας λυτρώσει από τους κινδύνους με την προστασία Της και να γίνει “πύργος ασφαλείας”, “τείχος απροσμάχητον”.
Τέταρτον, ζητάμε από την Παναγία με τις δεήσεις μας να μας ενισχύσει και να μας ελευθερώσει από τις θλίψεις και τις ασθένειές μας. “Σού δέομαι της αγαθής εκ φθοράς νοσημάτων ανάστησον” και “επίβλεψον, εν ευμενεία πανύμνητε Θεοτόκε, επί την εμήν χαλεπήν του σώματος κάκωσιν”. Μέσα στον πόνο περισσότερο σκεπτώμεθα το Θεό και αναζητάμε τη θεία βοήθειά Του.
Νιώθουμε την ανθρώπινη αδυναμία μας και την Παντοδυναμία του Θεού. Εκείνος που δεν επόνεσε πολύ δεν μπορεί να νιώσει τον πόνο του άλλου. Χρειάζεται ο πόνος της ασθένειας ή των δυσκολιών της ζωής μας για να αισθανθούμε την ανάγκη του άλλου και να νιώσουμε ποιοί μας αγαπούν πραγματικά. Ο πόνος φέρει τη μετάνοια στον άνθρωπο και είναι ένας τρόπος σωτηρίας της ψυχής του.
Ο ίδιος ο Κύριος επόνεσε πάρα πολύ πάνω στο σταυρό και έδειξε το δρόμο του πόνου που λυτρώνει και αγιάζει τον άνθρωπο. Ο πόνος νικά τα πάθη του ανθρώπου και φέρει αρετές μέσα στην ψυχή του πιστού. Ο εγωιστής ταπεινώνεται μέσα στον πόνο της ασθενείας του και ζητά η βοήθεια του Θεού και της Παναγίας. Μέσα στη δυστυχία των θλίψεών του κατανοεί την ευτέλεια της ζωής του και αναζητά την ευτυχία κοντά στο Θεό.
Ο πόνος θεραπεύει αδυναμίες και πάθη που φθείρουν την ψυχή. Ο πόνος φέρει τους ανθρώπους πιο κοντά και ο ένας παρηγορεί τον άλλον και προσφέρει τη βοήθειά του με αγάπη και θυσία. Πολλές φορές ο πόνος της καρδιάς είναι μεγαλύτερος από τον πόνο του σώματος, που φέρει σε μεγάλη αμηχανία πράξεων μέσα στη θλίψη της ψυχής και μπορεί να είναι αποτέλεσμα μοναξιάς, συκοφαντίας, κακίας, μίσους και ζήλειας.
Γι’ αυτό έχουμε ανάγκη να λέγουμε τον πόνο μας στον άλλο, για να ξαλαφρώνουμε ψυχικά και να αναπαυόμαστε κοντά στην αγάπη του άλλου. Και η Παναγία επόνεσε πολύ ψυχικά για την άδικη κακομεταχείριση και σταύρωση του Υιού Της. Και γίνεται η προστάτις των θλιβομένων και αδικουμένων, όταν την παρακαλούμε: “Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς”.
Και πέμπτον, παρα καλούμε την Παναγία διά της μεσιτείας στον Πανάγαθο να μας εξαλείψει το πλήθος των αμαρτημάτων μας: “Ταίς της Θεοτόκου πρεσβείαις, ελεήμον, εξάλειψον τα πλήθη των εμών εγκλημάτων”, δηλ. τα αμαρτήματά μας. Παρακαλούμε να μας σώσει διά της θείας βοηθείας Της και να μας οδηγήσει σε μετάνοια.
Μας προτρέπει ο παρακλητικός κανόνας στην αληθινή μετάνοια, στην εξομολόγηση και τη θεία Κοινωνία. Να ζήσουμε μια ζωή μετανοίας, για να μην μολύνεται η ψυχή μας από πλήθος αμαρτιών. Γι’ αυτό η αμαρτία θεωρείται έγκλημα για την ψυχή μας, διότι αυτή αποστατεί από το θέλημα του Θεού και οδηγείται στο σκοτάδι του θελήματος του αμαρτωλού κόσμου.
Μακρυά από το Θεό “απολλύμεθα υπό πλήθους πταισμάτων”. Εκείνος που τιμά αληθινά την Παναγία δέεται για τη σωτηρία της ψυχής του και ζεί διαρκώς εν μετανοία παρακλητική.
Η Παναγία είχε πλήρη αφιέρωση στο Θεό με ζήλο υπερανθρώπινο που ξεπερνούσε των αγγέλων την αγιότητα. Άραγε ο δικός μας ζήλος ομοιάζει κατά ένα μέρος στη διάθεση της Παναγίας; Πόσο επιζητούμε την ομοίωση με την Παναγία; Πόσο ελκυόμεθα από την ταπεινή ζωή Της; Πόσο επιζητούμε οι αρετές Της να γίνουν δικές μας; Πόσο η δική μας προσευχή ομοιάζει με της Παναγίας;
Προσευχή: Πότε εισακούεται η παράκλησή μας;
Εισακούεται η παράκλησή μας προς την Παναγία:
Όταν η πίστη μας είναι αληθινή και δεν παρασύρεται από αμφιβολίες και δυσπιστίες στη θεία βοήθεια. Όταν δεν επηρεάζεται από τις δυσκολίες της ζωής μας, αλλά με θέρμη εσωτερική και με βεβαιότητα προστρέχουμε στη στοργική Μητέρα του Θεού για τη λύτρωση των δεινών μας. Εκείνος που στηρίζεται ολοκληρωτικά στο Θεό δεν αμφιβάλλει για τη θεία βοήθειά Του. “Ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τω πιστεύοντι” (Μαρκ. θ΄ 23).
Κανέναν δεν μπόρεσε να αφήσει ασυγκίνητο η συμμετοχή μίας τυφλής έφηβης κοπέλας με αυτισμό στην εκπομπή «The Piano».
Η Λούσι κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο βραβείο στον τηλεοπτικό διαγωνισμό μουσικών ταλέντων στη Βρετανία, κερδίζοντας των θαυμασμών όλων μας.
Η νεαρή από το Δυτικό Γιορκσάιρ, που γεννήθηκε με καρκινικούς όγκους στα μάτια της και είναι σε μεγάλο βαθμό μη λεκτική, συγκίνησε το έκπληκτο κοινό, χάρη στην άψογη ερμηνεία της στο «Arabesque» του Ντεμπισί.
Ο κλασικός πιανίστας Lang Lang, ένας από τους κριτές, την αποκάλεσε «ιδιοφυΐα», ενώ η ποπ σταρ Mika είπε ότι η δική της ήταν η «παράσταση της βραδιάς».
Λούσι: Η συμμετοχή της στο πρόγραμμα «The Piano»
Το πρόγραμμα «The Piano», επιχειρεί να βρει τους καλύτερους ερασιτέχνες πιανίστες της Βρετανίας, προσκαλώντας κόσμο να παίξει σε πιάνα σε σιδηροδρομικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα.
Στο τελευταίο επεισόδιο, η Λούσι ανταγωνίστηκε τον Τζέι, ο οποίος εργάζεται σε ένα εργοτάξιο, τον Σον, ο οποίος διαγνώστηκε με μαθησιακές δυσκολίες στην ηλικία των τεσσάρων ετών, και τον Ντάνι, ο οποίος χρησιμοποιεί τη μουσική ως τρόπο για να αντιμετωπίσει την αυτοκτονία του πατέρα του.
Κανένας από τους τέσσερις φιναλίστ δεν είχε δικό του πιάνο και όλοι κέρδισαν από ένα, μετά το τελευταίο επεισόδιο.
Λούσι: Το παιδί με αυτισμό που έχει τον δικό της τρόπο επικοινωνίας
Για την Λούσι η μουσική ήταν κάτι περισσότερο από ένα χόμπι, είναι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί και αγωνίζεται να συνομιλήσει, λέει η μητέρα της.
«Πάντα ήξερα ότι θα βρεθεί σε μια μεγάλη σκηνή ένα βράδυ. Είπα στους παραγωγούς, “αυτό που είδατε στην κόρη μου το έχω δει και εγώ, εδώ και 2 χρόνια», είπε η γυναίκα.
Η Λούσι άρχισε να παίζει πιάνο όταν ήταν μόλις δύο ετών και ξεκίνησε μαθήματα πιάνου με τον δάσκαλό της Ντάνιελ όταν ήταν τριών ετών.
Η μητέρα της είπε: «Ήμασταν στο σπίτι και είχε πολλά μουσικά παιχνίδια για να παίξει, αλλά η Λούσι δεν πατούσε απλώς τα πλήκτρα, αλλά έφτιαχνε ρυθμό και μουσική, και σκέφτηκα ότι αυτό ήταν πολύ ενδιαφέρον».
