Μετά την αποχώρησή της από το Open Tv, η Φαίη Μαυραγάνη ανήκει πλέον στο δυναμικό του ΑΝΤ1. Το κανάλι εξέδωσε πριν από λίγο ανακοίνωση, με την οποία καλωσορίζει τη δημοσιογράφο και παρουσιάστρια που θα αναλάβει την πρωινή ενημερωτική ζώνη του σαββατοκύριακου.
Η ανακοίνωση του ΑΝΤ1 για τη Φαίη Μαυραγάνη:
«Ο ΑΝΤ1 καλωσορίζει, με ιδιαίτερη χαρά, τη Φαίη Μαυραγάνη.
Μετά από 11 χρόνια, η έγκριτη δημοσιογράφος-παρουσιάστρια επιστρέφει στην οικογένεια του ΑΝΤ1 για να συμβάλλει με την πολύχρονη εμπειρία της, αλλά και με την αντικειμενική και αμερόληπτη ματιά της στον ενημερωτικό τομέα του καναλιού.
Η Φαίη Μαυραγάνη, η ήρεμη δύναμη της ενημέρωσης, έχει ταυτίσει την επιτυχημένη δημοσιογραφική της πορεία με την αξιοπιστία και την εγκυρότητα.
1
Μέσα από τον ΑΝΤ1, θα συνεχίσει να δίνει το δικό της ισχυρό στίγμα στην πρωινή ενημερωτική ζώνη του Σαββατοκύριακου με την εκπομπή «Στούντιο με θέα».
Γιατί ο Σπίλμπεργκ έκλαιγε ασταμάτητα στα γυρίσματα της ταινίας η «Λίστα του Σίντλερ» και πήρε αγκαλιά το κopιτσάκι με το κόκκινο παλτό. Αρνήθηκε να πάρει χρήματα από την ταινία και τα έδωσε στα θύματα του ολοκαυτώματος
Η «Λίστα του Σίντλερ» είναι η σπουδαιότερη δραματική ταινία που περιγράφει με ακρίβεια τις δραματικές στιγμές που βίωσαν εκατομμύρια Εβραίοι στο Άουσβιτς.
Τόσο τα μηνύματα της ταινίας όσο και τα έντονα συναισθήματα που δημιούργησε στο κοινό, έχουν συνδεθεί με τον σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο οποίος έχει παραδεχτεί, ότι η απόφαση για τη δημιουργία αυτής της ταινίας ήταν η δυσκολότερη στιγμή στην καριέρα του.
Λίαμ Νίσον και Μπεν Κινγκσλει
Μάλιστα, προσπάθησε να δώσει τη σκηνοθεσία στον Πολάνσκι, μετά στον Σκορσέζε και τέλος στον Πόλακ. Όλοι αρνήθηκαν και έτσι ανέλαβε αυτός.
«Δεν άντεχα, δεν μπορούσα. Υπήρχαν στιγμές που έκλαιγα ασταμάτητα γιατί θυμόμουν τις αφηγήσεις των παππούδων μου που υπέφεραν στο Άουσβιτς», παραδέχτηκε σε συνέντευξη του ο Σπίλμπεργκ και συνέχισε: «Σκέφτηκα σοβαρά, μετά την ολοκλήρωση της ταινίας να σταματήσω τη σκηνοθετική νου καριέρα. Το βάρος ήταν δυσβάσταχτο και ήμουν δυστυχισμένος».
Το κopιτσάκι με το κόκκινο παλτό ήταν από τις πιο χαρακτηριστικές σκηνές της ταινίας
«Χρειάστηκε μια δεκαετία για να βρει το κουράγιο να τη σκηνοθετήσει» Advertisement End of break ads in 2s Ο Σπίλμπεργκ έμαθε την ιστορία του Όσκαρ Σίντλερ μια δεκαετία πριν γίνει η μεταφορά της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Το 1982 ο Σιντ Σάινμπεργκ, αντιπρόεδρος του τηλεοπτικού κλάδου της Universal, έστειλε στον Σπίλμπεργκ το βιβλίο «Schindler’s Ark» του Τόμας Κένελι.
Σε αυτό το βιβλίο βασίστηκε ο Σπίλμπεργκ για να δημιουργήσει τη «Λίστα του Σίντλερ»
Εντυπωσιασμένος από την ιστορία του δίκαιου Όσκαρ Σίντλερ, αλλά και από τον παράδοξο χαρακτήρα του, ο σκηνοθέτης έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ζήτησε τα δικαιώματα του έργου. Εκείνη την περίοδο ο Σπίλμπεργκ, δεν ένιωθε έτοιμος να αναλάβει την σκηνοθεσία της ταινίας.
Έτσι, δήλωσε εξ’ αρχής ότι θα ξεκινούσε τα γυρίσματα της ταινίας μέσα στην επόμενη δεκαετία, που θα ήταν πιο ώριμος σκηνοθετικά. Στην πραγματικότητα, όπως έχει παραδεχτεί και ο ίδιος σε συνέντευξη του, δεν μπορούσε να διαχειριστεί το ηθικό βάρος της ιστορίας.
Στράφηκε στον Ρομάν Πολάνσκι, στον οποίο πρότεινε να αναλάβει τη δημιουργία της ταινίας. Εκείνος όμως λόγω άσχημων προσωπικών βιωμάτων από το Άουσβιτς και το γκέτο της Κρακοβίας αρνήθηκε κατηγορηματικά. Ο Σπίλμπεργκ όμως δεν σταμάτησε εκεί. Απευθύνθηκε στη συνέχεια στον Μάρτιν Σκορσέζε και τον Σίντνεϊ Πόλακ, οι οποίοι απέρριψαν επίσης την πρόταση του.
Τελικά, μετά την πτώση του τείχους πήρε τη μεγάλη απόφαση να ξεκινήσει την ταινία. Ο Σάινμπεργκ, ως αντιπρόεδρος της Universal, δέχτηκε με χαρά την απόφαση του σκηνοθέτη, αλλά με έναν όρο. Θα έπρεπε πρώτα να ολοκληρώσει το «Jurassic Park», που γύριζε εκείνη την περίοδο. Ο Σπίλμπεργκ, που τον θεωρούσε μέντορα του, έδωσε τη δική του εξήγηση σε αυτό τον όρο. «Με ήξερε τόσο καλά.
Ήταν βέβαιος ότι αν έκανα πρώτα τη Λίστα του Σίντλερ, δεν θα ήμουν ποτέ σε θέση να γυρίσω το Jurassic Park». Η ταινία ξεκίνησε με χαμηλό προϋπολογισμό και οι περισσότεροι πίστευαν ότι δεν θα είχε μεγάλη επιτυχία, επειδή το θέμα της ήταν πολύ «βαρύ». Δεν πήρε ποτέ ούτε ένα δολάριο ως αμοιβή, γιατί τα θεωρούσε «ματωμένα χρήματα».
Προτίμησε να παραχωρήσει την αμοιβή του στο ίδρυμα «Shoah» για τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Από τις πρώτες ημέρες των γυρισμάτων ο Σπίλμπεργκ, μαζί με το υπόλοιπο καστ ήρθαν αντιμέτωποι με έντονη συναισθηματική φόρτιση. Υπήρχαν κάποιες στιγμές που τον συγκινούσαν ιδιαίτερα γιατί του θύμιζαν τα προσωπικά του βιώματα, όταν ως παιδί ήρθε αντιμέτωπος με τον αντισημιτισμό και την αδικία.
O Σπίλμπεργκ καθοδηγεί σκηνοθετικά τον Λίαμ Νίσον
Όταν έφτασαν στο Άουσβιτς, είχε ήδη λάβει άδεια για να πραγματοποιήσει γυρίσματα και στους εσωτερικούς χώρους. Όμως εκείνος, από σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων, δεν το έπραξε. Μεγάλο μέρος των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε στους εξωτερικούς χώρους του στρατοπέδου του θανάτου.
«Ήταν ένα δυνατό χαστούκι στο πρόσωπο μου, αυτή η ταινία. Με έφερε αντιμέτωπο με τα προσωπικά μου βιώματα. Τις αναμνήσεις, τον εβραϊκό εαυτό μου. Έκλαιγα συνεχώς», δήλωσε ο σκηνοθέτης.
Παρόλο που ήταν ο σκηνοθέτης της ταινίας, του ήταν αδύνατο να δει τη σκηνή όπου οι Εβραίοι γυμνοί επιλέγονταν από τους Ναζί για να σταλούν στο Άουσβιτς. Μάλιστα δεν μπορεί να ξεχάσει τη φόρτιση μιας ηθοποιού, σε μια δύσκολη σκηνή επειδή γεννήθηκε η ίδια σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο Σπίλμπεργκ μαζί με τη γυναίκα του έμεναν στην Κρακοβία. Μετά το τέλος των γυρισμάτων ο σκηνοθέτης, την ευχαρίστησε δημόσια: «για τον τρόπο με τον οποίο τον έσωζε τις ενενήντα δυο ημέρες που κράτησε αυτή η ιστορία».
Για να μπορέσει να χαλαρώσει τις δύσκολες στιγμές, παρακολουθούσε το Jurassic Park, ενώ ο καρδιακός του φίλος, Ρόμπιν Ουίλιαμς τον έπαιρνε καθημερινά τηλέφωνο φτιάχνοντας του τη διάθεση με το αστείρευτο χιούμορ του.
Όταν προβλήθηκε η ταινία στη μεγάλη οθόνη, έγινε αμέσως επιτυχία αποφέροντας 321 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως την πρώτη χρονιά. Θριάμβευσε και στα Όσκαρ, αφού ήταν υποψήφια σε 7 κατηγορίες. Όταν ο Σπίλμπεργκ παρέλαβε το Όσκαρ της καλύτερης ταινίας δήλωσε: «Είναι ένα ποτήρι νερό, μετά τη μεγαλύτερη δίψα της ζωής μου».
Η Erin Rhodes Johnson είναι μια μαμά όπως όλες οι άλλες, με τη διαφορά ότι μεγαλώνει τα παιδάκια της με τη βοήθεια του αδερφού της Matt που έχει σύνδρομο Down. Μέσα από τα βιντεάκια της στο Tik Tok δείχνει στιγμιότυπα της καθημερινότητάς και ευελπιστεί να ευαισθητοποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερους για τα άτομα που απλά έχουν ένα παραπάνω χρωμόσωμα.
Ο γλυκύτατος Matt προσέχει και φροντίζει πολύ συχνά τα ανίψια του, την μικρή Louisa και τον αδερφό της Dominic.
«Ο αδερφός μου λατρεύει τα παιδιά και ξέρει ακριβώς τι πρέπει να κάνει όταν είναι μαζί τους. Υπάρχει κόσμος που δεν τον παίρνει στα σοβαρά και που πιστεύει ότι κάποιος πρέπει να είναι συνεχώς από πάνω του. Μόλις, όμως, του δώσαμε την ευκαιρία να γίνει αυτός ο φροντιστής εξέπληξε τους πάντες με την τρυφερότητά του. Είναι περιποιητικός και διαισθάνεται τι θέλει το κάθε παιδί. Έχει πολλή αγάπη να δώσει!», δήλωσε η Erin.
Kαι πράγματι όπως φαίνεται και στα βιντεάκια ο Matt παίζει με τα ανίψια του σαν μικρό παιδί, τα ταΐζει όταν πεινάνε και τα παρηγορεί όταν κλαίνε. Ωστόσο, παρά τα όμορφα στιγμιότυπα και τις διαβεβαιώσεις της Erin, δεν έλειψαν τα κακόβουλα σχόλια από ορισμένους που της έλεγαν να σταματήσει να αφήνει τα παιδιά της στον θείο τους καθώς υπάρχει κίνδυνος να πάθουν κάτι κακό.
Η Erin όμως τους αποστόμωσε λέγοντάς τους «Τα παιδιά μου είναι ασφαλή στην αγκαλιά του θείου τους. Ξέρουν ότι θα είναι πάντα εκεί να τα αγαπάει και να τα προστατεύει. Δεν βλέπουν έναν άνθρωπο με σύνδρομο Down αλλά τον θείο τους που παίζει μαζί τους και τα λατρεύει».
Σοβαρό τροχαίο δυστύχημα σημειώθηκε στην Ιόνια Οδό, κοντά στα διόδια Τερόβου στο ρεύμα προς Ιωάννινα, το πρωί της Δευτέρας 1 Αυγούστου. Το τραγικό περιστατικό έγινε όταν ζευγάρι με το ΙΧ του σταμάτησε στη ΛΕΑ για να εξετάσει πρόβλημα στο αυτοκίνητο.
Τότε, άλλο διερχόμενο όχημα φαίνεται πως δεν τους είδε με αποτέλεσμα να συγκρουστείπλαγιομετωπικά με το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο με αποτέλεσμα το σοβαρότατο τραυματισμό και των δύο.
Παρά τις προσπάθειες των διασωστών σύμφωνα με την ΕΡΤ Ιωαννίνων ο άνδρας κατέληξε επιτόπου και η γυναίκα κατά τη μεταφορά της στο νοσοκομείο.
Τραγική λεπτομέρεια είναι πως όλα συνέβησαν μπροστά στα μάτια του 10χρονου γιου τους. Στο σημείο έχει σχηματιστεί μεγάλη ουρά από τα αυτοκίνητα που έχουν κολλήσει στην κίνηση.
Σύμφωνα με το epiruspost.gr, τα δύο παιδιά ηλικίας 26 και 10 ετών μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο με ελαφρά τραύματα. Στο δεύτερο όχημα επέβαιναν δύο άτομα τα οποία επίσης έχουν τραυματιστεί ελαφρά.
Σύμφωνα με πληροφορίες το ζευγάρι που έχασε τη ζωή τους είναι Αλβανικής καταγωγής και επέστρεφε για λίγες μέρες στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Τον Απρίλιο συμπληρώθηκαν 12 χρόνια από το θάνατο του τραγουδοποιού – τραγουδιστή Νίκου Παπάζογλου. Ένας θάνατος που βύθισε στο πένθος το πανελλήνιο και τους φαν του έντεχνου – λαϊκού τραγουδιού. Όχι μόνο γιατί χάθηκε ένας σημαντικός και αγαπητός καλλιτέχνης, αλλά και γιατί ο Νίκος ή ο Παπάζης, όπως τον έλεγαν οι Θεσσαλονικείς συντοπίτες του, έμοιαζε μέχρι το τέλος νεανικός, σχεδόν ανέγγιχτος από το χρόνο που περνούσε, άρα ανέτοιμος ακόμη για το μεγάλο ταξίδι.
Το καλοκαίρι, ο Αύγουστος, μου φαίνεται κενός, αδειανός, δίχως μια συναυλία του. Κάθε αυγουστιάτικο φεγγάρι, βλέπεις, ήταν ταυτισμένο επί σειρά ετών με κάτι μαγικές βραδιές στο Βεάκειο του Πειραιά ή στο Κατράκειο της Νίκαιας (δεν έχει σημασία που οι συναυλίες γίνονταν συνήθως τον Σεπτέμβριο), όπου ακούγαμε live τον “Αύγουστο“, κλείναμε τα μάτια και ερωτευόμασταν έως και τον αέρα γύρω μας.
Ποια ήταν τα συστατικά αυτού του τραγουδιού, που μάγεψαν έναν Μάνο Χατζιδάκι κι έτσι κάλεσε τον Παπάζογλου να εμφανιστεί στις παραστάσεις του στον “Σείριο”, στο ZOOM, τη σαιζόν 1987 – 88; Διόλου τυχαίο που εκεί, στον “Σείριο”, ο Παπάζογλου συμμετείχε στο, κατά Διονύση Σαββόπουλο, “Χάρτινο το φεγγαράκι” του Χατζιδάκι με την Πασπαλά – Παπάζογλου και Σαββόπουλος άλλωστε είχαν γράψει ήδη ιστορία, ως ερμηνευτής και παραγωγός αντίστοιχα, με την “Εκδίκηση της γυφτιάς” του Νίκου Ξυδάκη και του Μανώλη Ρασούλη
Θυμάμαι την ιστορία πίσω από τον “Αύγουστο”, όπως μου την είχε αφηγηθεί ο Παπάζογλου αυτοπροσώπως, ένα μεσημέρι του μακρινού 1997 στους ”Αέρηδες” της Πλάκας:
Στα τέλη Ιουνίου του 1978 είχε γίνει ο σεισμός της Θεσσαλονίκης που προξένησε το θάνατο πολλών ανθρώπων. Χιλιάδες επίσης έμειναν άστεγοι, ενώ η μετασεισμική δραστηριότητα συνεχιζόταν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Έχοντας υποστεί ζημιές το σπίτι τους, ο Παπάζογλου πρότεινε στη γυναίκα του να πάρει τη νεογέννητη κόρη τους και να πάνε για λίγο καιρό σε συγγενείς τους στην Αμερική, μέχρι δηλαδή να μειωθεί το τρέμουλο της γης κάτω απ’ τα πόδια τους. Έτσι και έγινε.
Μπαίνοντας πια στον Αύγουστο, ο Παπάζογλου δέχτηκε την πρόσκληση του Διονύση Σαββόπουλου να παραθερίσει λίγες μέρες κοντά του στο Πήλιο. Πήγε, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο, ο Νιόνιος δεν έκανε διακοπές μόνος του. Περιστοιχιζόταν από την οικογένεια του και νεαρά άτομα, αγόρια και κορίτσια.
Σύντομα το πάθος του Παπάζογλου φούντωσε για ένα νεαρό όμορφο κορίτσι. Έλξη απ’ αυτές τις ακατανίκητες που φέρνει ο Αύγουστος, η κάψα του ήλιου και η αλμύρα της θάλασσας! Τι θα έκανε ο καλλιτέχνης; Θα απατούσε τη γυναίκα του που έφυγε προσωρινά για να γλιτώσει το στρες των μετασεισμών; Σκεφτόταν και την κόρη του που μόλις είχε έρθει στον κόσμο…
Η ιστορία λέει πως ο Παπάζογλου δεν άντεξε άλλο το μαρτύριο ενός μοιραία ανικανοποίητου έρωτα. Μπήκε στο αυτοκίνητο του, αποφασισμένος να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη. Στη διαδρομή η μελαγχολία και οι σκέψεις του χτύπησαν κόκκινο. Ο “Αύγουστος” μόλις είχε συλληφθεί στο μυαλό του, στιχουργικά και μουσικά:
“Σ’ αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος κουράγιο θα περάσει θα μου πεις…
Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε κι εγώ ο τυχερός που το ‘χει δει
Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται και φέγγει από μέσα η φυλακή…”
Η “Φυλακή”! Αυτή “η άτιμη η φυλακή”, έλεγε ο Παπάζογλου, που μας αναγκάζει να είμαστε ”νομιμόφρονες”, ήταν υπαίτια τελικά για ένα από τα ομορφότερα και πλέον διαχρονικά ερωτικά ελληνικά τραγούδια. Ήταν η πρώτη φορά επίσης, πάντα σύμφωνα με τον δημιουργό, που του βγήκε μια μουσική λόγια, κλασικίζουσα, ανεξάρτητη από τις rock ή τις λαϊκότροπες καταβολές του παρελθόντος και του τότε παρόντος του.
Το τραγούδι γράφτηκε για κιθάρα – φωνή και ο Παπάζογλου συνήθιζε να το παρουσιάζει σε φίλους του, δειλά – δειλά στην αρχή. Αργότερα προστέθηκαν τα μέρη των εγχόρδων, που το εμπλούτισαν ενορχηστρωτικά με ένα συγκλονιστικό τρόπο, έτσι όπως μάθαμε τον ”Αύγουστο” από το άλμπουμ ”Χαράτσι” του 1984. Έπρεπε να περάσουν δηλαδή έξι χρόνια για να δισκογραφηθεί στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ του τραγουδοποιού πια Νίκου Παπάζογλου και όχι απλά του ερμηνευτή του Ρασούλη, του Ξυδάκη, του Νικολόπουλου και των άλλων συνθετών.
Τον ”Αύγουστο” του Νίκου Παπάζογλου ηχογράφησαν τα επόμενα χρόνια από συναυλίες τους οι μεγαλύτεροι Έλληνες τραγουδιστές: Η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας και η Ελευθερία Αρβανιτάκη. Καμία όμως εκτέλεση δεν έφτασε σε αισθητική και συγκινησιακή πληρότητα αυτήν του δημιουργού του τραγουδιού. Ίσως γιατί δεν επρόκειτο για ακόμη ένα τραγούδι που αγαπήθηκε από τον κόσμο και έγινε κτήμα του.
Ο ”Αύγουστος” ήταν και είναι ο αισθηματικός λυγμός του Παπάζογλου, η μελαγχολία της ηττημένης λίμπιντο και αυτό το επίπονο απωθημένο ερωτικό ένστικτο που συναντάμε στα ποιήματα του Καβάφη ή και του Χριστιανόπουλου και του Ασλάνογλου, για να θυμηθούμε δύο άλλους μεγάλους ποιητές – συντοπίτες του τραγουδοποιού. ”Ένα αριστούργημα” είχε χαρακτηρίσει τον ”Αύγουστο” από το Τρίτο Πρόγραμμα ο Μάνος Χατζιδάκις πριν ακόμη βγει ο δίσκος! Ισχύει 100%, βοηθούσης πάντα της μοναδικής αυγουστιάτικης πανσελήνου!
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: Το «Πάσχα του Καλοκαιριού», είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας και τιμάται κάθε χρόνο με λαμπρότητα και ευλάβεια
Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι μια ξεχωριστή γιορτή για τους Έλληνες ενώ κάθε χρόνο σαν σήμερα αναβιώνουν αμέτρητα έθιμα σε κάθε γωνιά της χώρας.
«Είσαι για τους αγγέλους και όλες τις υπερκόσμιες δυνάμεις άφατη ευφροσύνη, για τους πατριάρχες χαρά χωρίς τέλος, για τους δικαίους ανεκλάλητη ευχαρίστηση, για τους προφήτες διαρκής αγαλλίαση! Τον κόσμο ευλογείς, τα σύμπαντα αγιάζεις. Για τους αποκαμωμένους είσαι ανάσα, για τους πενθούντες παρηγοριά, για τους αρρώστους γιατρειά, για τους θαλασσοδαρμένους λιμάνι, για τους αμαρτωλούς συγχώρεση, για τους θλιμμένους καλοσυνάτο στήριγμα, για όσους σε αναζητούν η πρόθυμη βοήθεια», αναφέρεται σε απόσπασμα-αφιέρωμα του 8ου αι. των Εγκωμίων του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
«Έλα Κυρά και Παναγιά, με τ’ αναμμένα σου κεριά. Δώσε το φως το δυνατό στον Ήλιο και στο Θάνατο», αναφέρεται στα «Ρω του Έρωτα» του 20ού αι. από τον Οδυσσέα Ελύτη. Το ιερό πρόσωπό Της έχει εμπνεύσει τόσο βυζαντινούς υμνωδούς που Την εγκωμιάζουν όσο και Νεοέλληνες ποιητές που ζητούν τη μεσιτεία της, αλλά και πολλούς εκπροσώπους της τέχνης, της ζωγραφικής, της πεζογραφίας, της ποίησης, της μουσικής.
Ωστόσο, στις 15 Αυγούστου που γιορτάζουμε το «Πάσχα του καλοκαιριού», η έμπνευση, η δέηση, η ελπίδα, η κατάνυξη και η χαρά διαχέονται σε πλήθος πιστών χριστιανών που συρρέουν σε κάθε εκκλησία της Παναγίας και πανηγυρίζουν, διότι η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι πένθιμο γεγονός για τον λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν» και με την Κοίμησή της προπορεύτηκε στη δόξα που μας περιμένει.
Η Σαρακοστή της Παναγίας
Από την 1η Αυγούστου μέχρι και την 14η Αυγούστου νηστεύουμε προς τιμήν της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, της μεγαλύτερης Θεομητορικής εορτής του ορθοδόξου εορτολογίου. Η νηστεία αυτή είναι αυστηρή. Νηστεύουμε από λάδι όλες τις ημέρες. Κατάλυση οίνου και ελαίου έχουμε μόνο τα Σάββατα και τις Κυριακές που παρεμβάλλονται.
Ψάρι καταλύουμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου). Εάν η ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (15 Αυγούστου) συμπέσει ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, τρώμε μόνο ψάρι και όχι κρέας. Κατά την παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν την γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Το 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι.
Δύσκολες ήταν οι προηγούμενες ημέρες για την Super Κική, καθώς όπως έκανε γνωστό έχασε το μωρό που κυοφορούσε.
Μάλιστα, η Super Κική ζήτησε από τους followers της, τους φίλους και τους συγγενείς της να μην της μιλήσουν ξανά για το θέμα και να κάνουν σα να μη συνέβη ποτέ μέχρι η ίδια να νιώσει έτοιμη να μιλήσει γι’ αυτό.
«Καλησπέρα σε όλους. Αρχικά να ενημερώσω ότι απέβαλα! Και το περίμενα να σας πω την αλήθεια διότι πίσω από μια κάμερα εδώ και μήνες περνάω μαρτυρικά. Άπειρες κρίσεις πανικού και άγχους, πολύς φόβος και πολλά τέρατα που έπρεπε να παλέψω. Και παλεύω ακόμα. Παρ’ όλα αυτά για να μπορέσω να επιβιώσω και να μη χαθώ εντελώς, αυτό που με παρηγορεί είναι η φράση “κάθε εμπόδιο για καλό”…» είχε γράψει η Σούπερ Κική στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.
Σήμερα, λοιπόν, η ίδια επέστρεψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με τα κλασσικά stories της στο Instagram.
Αρχικά τρώγοντας ένα νεκταρίνι και στη συνέχεια φορώντας μαύρα γυαλιά, ακούγοντας μουσική και καπνίζοντας τσιγάρα φαίνεται πως άφησε τις δύσκολες στιγμές πίσω της και είναι έτοιμη να γυρίσει σελίδα στη ζωή της.
Ειδικότερα, η Instagrammer ανάρτησε ένα βίντεο που τη δείχνει να καπνίζει -μια συνήθεια που είχε κόψει κατά την εγκυμοσύνη της- και πάνω σε αυτό έγραψε: «Επέστρεψα γοργόνες».
Η Λίλη Τοξαβίδη, η 14χρονη που ενέπνευσε χιλιάδες συμπολίτες οι οποίοι έτρεξαν δύο χρονιές στη Γέφυρα, σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης στον αγώνα κατά του καρκίνου, έφυγε χθες από τη ζωή. Η κόρη του πατρινού επιστήμονα Βασίλη Τοξαβίδη που διαγνώστηκε προ τριετίας με σπάνια μορφή καρκίνου άφησε την τελευταία της πνοή στις 6:00 ώρα χθες το πρωί (ώρα Αμερικής) στη Βοστώνη όπου νοσηλευόταν.
«Πρόλαβε μόλις να συμπληρώσει τα 14α της γεννέθλια… θα μας λείψει πολύ» ήταν η ανάρτηση χθες του πατέρα της Βασίλη με την οποία ενημέρωσε για την απώλεια. Κύμα συμπαράστασης είχε εκδηλωθεί και στις ΗΠΑ μέσω των διαδικτυακών φίλων και συμπαραστατών της «Lilly’s warriors». Η είδηση της ασθένειας είχε ευαισθητοποιήσει από το 2018 τους συμμαθητές του πατέρα της στην πόλη οι οποίοι δημιούργησαν την ομάδα «Lilly’s warriors Patras».
Η ομάδα ανέλαβε διάφορες πρωτοβουλίες προκειμένου να στηρίξουν την πολυδάπανη θεραπεία της. Χιλιάδες ήσαν οι Πατρινοί που φόρεσαν να βεραμάν μπλουζάκια to 2018 κατά το 2ο αγώνα δρόμου στη Γέφυρα «the bridge experience» αλλά και φέτος κατά το 3ο «the bridge experience 2019».
Στόχος ήταν να ανανεώσουν τα αποθέματα θετικής ενέργειας της νεαρής Λίλης και της οικογένειάς της στην Αμερική. Φέτος μάλιστα, κατόπιν της επιθυμίας της να βοηθήσει και άλλα παιδιά που δίνουν το ίδιο αγώνα ζωής μαζί της, τα έσοδα από τις πωλήσεις των γνωστών βεραμάν «Lilly’s warriors t-shirts» δόθηκαν για το έργο της ΑΜΚΕ Karkinaki, την ενημέρωση για τον καρκίνο στην παιδική και εφηβική ηλικία. Μία πράξη της που αποδεικνύει η ανθρώπινη αλληλεγγύη έχει τελικά ανταμοιβή.
Ένας από τους πλουσιότερους επιχειρηματίες της Ουκρανίας σκοτώθηκε μαζί με τη σύζυγό του σε μαζικούς ρωσικούς βομβαρδισμούς στην πόλη Μικολάιφ, στα νότια.
Ο 74χρονος Ολεξέι Βαντατούρσκι (φωτογραφία) και η σύζυγός του, Ραΐσα, πέθαναν, όταν πύραυλος έπληξε το σπίτι τους τη νύχτα, μεταδίδει το BBC, επικαλούμενο ουκρανικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Βαντατούρσκι ήταν ιδιοκτήτης της Nibulon, εταιρείας που ασχολείται με τις εξαγωγές σιτηρών.
Είχε λάβει και το βραβείο «Ήρωας της Ουκρανίας».
Ο δήμαρχος του Μικολάιφ δήλωσε ότι ήταν πιθανώς ο πιο σφοδρός ρωσικός βομβαρδισμός της πόλης μέχρι στιγμής.
Ζημιές σημειώθηκαν σε ξενοδοχείο, αθλητικό συγκρότημα, δύο σχολεία και πρατήριο καυσίμων, καθώς και κατοικίες.
Το Μικολάιφ βρίσκεται στην κύρια διαδρομή προς την Οδησσό, το κύριο λιμάνι της Ουκρανίας, και έχει πληγεί επανειλημμένα.
