«Προ των πυλών» βρίσκεται το Youth Pass 2026, απο το οποίο μπορούν να επωφεληθούν οι 18χρονοι και 19χρονοι της χώρας, λαμβάνοντας οικονομική ενίσχυση ύψους 150 ευρώ, για αξιοποιήση σε αγορές, μεταφορές, τουρισμό κ.α
Το Youth Pass καταβάλλεται ως ψηφιακή χρεωστική κάρτα που εμφανίζεται στο λογαριασμό του χρηματοπιστωτικού ιδρύματος που δηλώνεται κατά την αίτηση και παραμένει ενεργή για 2 χρόνια από τον επόμενο μήνα της έκδοσής της.
Όπως και πέρυσι, η πλατφόρμα των αιτήσεων θα ανοίξει την 1η Απριλίου. Τα χρήματα αναμένεται να καταβληθούν στις 31 Μαϊου, με πιθανή καθυστέρηση 1-2 εργάσιμων ημερών.
Δικαιούχοι
Διακούχοι της κρατικής επιχορήγησης είναι όσοι έγιναν 18 ή 19 χρονών μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2025.
Οι 19 χρονοι, εφόσον πραγματοποίησαν την διαδικασία πέρυσι και έλαβαν την ενίσχυση, δεν χρειάζεται να επανάλαβουν κάποια επιπλέον αίτηση, καθώς τα χρήματα θα μπουν αυτόματα στους ίδιους λογαριασμούς που είχαν δηλώσει, κατόπιν των απαραίτητων διασταυρωτικών ελέγχων.
Οι 18 χρονοι θα κληθούν να υποβάλλουν την αίτηση εξ αρχής.
Αιτήσεις
Οι δικαιούχοι καλούνται απο την 1η Απριλίου να καταχωρήσουν την αίτηση τους για τα 150 ευρώ, στην ηλεκτρονική πλατφόρμα https://vouchers.gov.gr/youthpass
Για την είσοδο στο σύστημα απαιτούνται:
σύνδεση με κωδικούς Taxisnet
προηγούμενη εγγραφή στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (ΕΜΕπ) ώστε να επιβεβαιωθεί ο αριθμός κινητού τηλεφώνου.
Μετά τη σύνδεση στην πλατφόρμα, ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να συμπληρώσει:
τη διεύθυνση email
τον αριθμό κινητού τηλεφώνου
το πιστωτικό ίδρυμα που θα εκδώσει την ψηφιακή κάρτα
το αίτημα πίστωσης του ποσού.
Που μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα 150 ευρώ
Η ηλεκτρονική κάρτα δύναται να χρησιμοποιηθεί σε πληθώρα τομέων εφόσον βέβαια οι επιχειρήσεις υπάγονται σε συγκεκριμένους κωδικούς δραστηριότητας (MCC).
Για το market pass 2026, μίλησε σήμερα το πρωί η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Δόμνα Μιχαηλίδου.
Πρόκειται για Voucher – market pass για τρόφιμα, το οποίο μεσοσταθμικά θα φτάνει 40 ευρώ για τους δικαιούχους στο Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα από το καλοκαίρι.
Δείτε το βίντεο:
Το εν λόγω voucher όπως ανέφερε, θα στέλνεται κάθε μήνα στο mail των δικαιούχων και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σούπερ μάρκετ, οπωροπωλεία. Μάλιστα όπως είπε η πρώτη πληρωμή θα είναι και αυξημένη, καθώς θα περιλαμβάνει αναδρομικά ποσά.
«Όλοι οι δικαιούχοι του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, σε σχέση με το πλήθος των νοικοκυρών τους, από το καλοκαίρι και μετά θα λαμβάνουν ένα voucher, αυτόματα κάθε μήνα, και θα έρθει και αναδρομικά, και σε οποιοδήποτε σουπερμάρκετ της επιλογής τους, όσο συχνά θέλουν να μπορούν να το χρησιμοποιούν παίρνοντας τα είδη πρώτης ανάγκης. Το ποσό του κάθε voucher θα έχει σχέση με το πλήθος του νοικοκυριού. Το voucher αφορά προϊόντα πρώτης ανάγκης. Συνολικά 210.000 νοικοκυριά θα δικαιούνται το voucher» είπε η υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.
«Το ποσό, μεσοσταθμικά, θα ανέρχεται περίπου στα 40 ευρώ» είπε η Δόμνα Μιχαηλίδου. «Θα αυξάνεται σε σχέση με το πλήθος του νοικοκυριού» τόνισε στη συνέχεια.
Πρόσθεσε ότι το προηγούμενο πλαίσιο ήταν αναχρονιστικό ενώ πολλοί δικαιούχοι κατήγγειλαν ότι είτε δεν έπαιρναν όσα δικαιούνταν είτε έπαιρναν προϊόντα που δεν χρειάζονταν. Τέλος, ανέφερε ότι «την πρώτη πληρωμή θα την καταλάβουν τα νοικοκυριά γιατί θα έχει και αναδρομικά».
Οι Δικαιούχοι της ενίσχυσης:
Άτομα και οικογένειες που λαμβάνουν σήμερα το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα.
Όσοι ήταν δικαιούχοι του επιδόματος από 1η Μαρτίου 2024, αλλά σήμερα δεν το λαμβάνουν.
Πολίτες που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, με πιστοποίηση από κοινωνικές υπηρεσίες δήμων ή Κέντρα Κοινότητας.Με τον τρόπο αυτό το πρόγραμμα καλύπτει αναδρομικά το διάστημα από τον Μάρτιο του 2024, ώστε να μην αποκλειστεί κανείς που είχε δικαίωμα ενίσχυσης εκείνη την περίοδο.
Από αύριο Πέμπτη κλείνουν επ’ αόριστον τα βενζινάδικα στη Λέσβο. Τα αιτήματα των πρατηριούχων – Η ανακοίνωση για την απεργία
Απεργία χωρίς ημερομηνία λήξης στα πρατήρια υγρών καυσίμων, σε οικονομική ασφυξία οι βενζινοπώλες.
Σε επ’ αόριστον απεργία προχωρούν οι πρατηριούχοι της Λέσβου, με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Ένωσης Βενζινοπωλών, οδηγώντας σε καθολικό κλείσιμο των πρατηρίων υγρών καυσίμων από την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026.
Η απόφαση ελήφθη σε συνθήκες αυξανόμενης πίεσης στον κλάδο, με τους επαγγελματίες να δηλώνουν ότι έχουν φτάσει σε οριακό σημείο βιωσιμότητας, θέτοντας ως βασικό αίτημα την αναθεώρηση του ισχύοντος καθεστώτος πλαφόν.
Στο επίκεντρο της διαμαρτυρίας βρίσκεται η επιβολή πλαφόν στο περιθώριο κέρδους των πρατηρίων, ένα μέτρο που οι επαγγελματίες χαρακτηρίζουν «εσφαλμένα υπολογισμένο» και «άδικο», καθώς εφαρμόζεται αποκλειστικά στη λιανική και όχι στα διυλιστήρια.
«Οι ευθύνες στα διυλιστήρια»
Οι πρατηριούχοι της Μυτιλήνης υποστηρίζουν ότι η τρέχουσα ρύθμιση τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο «σημείο μηδέν». Καταγγέλλουν ότι ενώ οι τιμές των καυσίμων εκτοξεύονται διεθνώς λόγω της πολεμικής σύρραξης, το βάρος της συγκράτησης των τιμών πέφτει δυσανάλογα στις πλάτες των οικογενειακών επιχειρήσεων του νησιού, την ώρα που τα διυλιστήρια παραμένουν στο απυρόβλητο.
«Η Λέσβος, ως νησί της παραμεθορίου, δεν αντέχει την περαιτέρω αποδυνάμωση ενός ζωτικού κλάδου», αναφέρουν χαρακτηριστικά, ζητώντας από την Πολιτεία να αναλάβει τις ευθύνες της πριν την οριστική κατάρρευση της τοπικής αγοράς.
Η Ένωση Βενζινοπωλών Λέσβου θέτει δύο συγκεκριμένες προτάσεις για την άμεση αποκατάσταση της λειτουργίας των πρατηρίων.
Ζητούν το ανώτατο όριο κερδοφορίας να διαμορφωθεί στα 20 λεπτά ανά λίτρο (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ), από τα 12 λεπτά που ισχύουν σήμερα για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Εναλλακτικά, προτείνουν τον καθορισμό του περιθωρίου κέρδους στα επίπεδα της 27ης Φεβρουαρίου 2026, δηλαδή μία ημέρα πριν την έναρξη των εχθροπραξιών στο Ιράν.
Μέχρι να υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση από τα αρμόδια υπουργεία, οι αντλίες στη Λέσβο θα παραμείνουν κλειστές, προκαλώντας εύλογη ανησυχία για την τροφοδοσία των οχημάτων και των επαγγελματιών του νησιού.
Στο τραπέζι ολικό «λουκέτο» στα πρατήρια
Εντωμεταξύ, σε τροχιά σύγκρουσης με την κυβέρνηση βρίσκονται οι πρατηριούχοι υγρών καυσίμων, με το ενδεχόμενο ακόμη και αναστολής λειτουργίας των πρατηρίων να παραμένει ανοιχτό.
Σήμερα Τετάρτη αναμένεται να συνεδριάσει η Ομοσπονδία του κλάδου, προκειμένου να καθορίσει τη στάση της απέναντι στην επαναφορά πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, μέτρο που ελήφθη λόγω των διεθνών εξελίξεων και ειδικότερα του πολέμου στο Ιράν.
Προειδοποιήσεις για «λουκέτα»
Την έντονη δυσαρέσκεια των επαγγελματιών εξέφρασε η Μαρία Ζάγκα, πρόεδρος της Ένωσης Βενζινοπωλών Αττικής, αφήνοντας σαφείς αιχμές για την οικονομική πίεση που δέχεται ο κλάδος.
Όπως τόνισε, το ενδεχόμενο να κλείσουν τα βενζινάδικα δεν μπορεί να αποκλειστεί, υπογραμμίζοντας πως οι πρατηριούχοι «δεν μπορούν να βάλουν άλλο πλάτη» σε μια ήδη επιβαρυμένη κατάσταση.
Σύμφωνα με τα όσα επισημαίνουν οι επαγγελματίες, το πρόβλημα εντοπίζεται στον τρόπο υπολογισμού του πλαφόν. Αν και αρχικά υπήρξε συμφωνία, στη συνέχεια διευκρινίστηκε ότι στο όριο των 12 λεπτών περιλαμβάνεται και ο ΦΠΑ, γεγονός που –όπως υποστηρίζουν– μειώνει ουσιαστικά το περιθώριο κέρδους στα περίπου 9,5 λεπτά ανά λίτρο.
Η επίσημη ανακοίνωση της Ένωσης Βενζινοπωλών Λέσβου:
«Η εν λόγω ρύθμιση, η οποία δεν εφαρμόζεται στα διυλιστήρια — τα οποία φέρουν καθοριστική ευθύνη για τις ραγδαίες αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων από την έναρξη του πολέμου — έχει οδηγήσει τον κλάδο μας σε οικονομική ασφυξία.
Με απόλυτο σεβασμό προς τους καταναλωτές και με πλήρη συνείδηση της ευθύνης μας απέναντι στην τοπική κοινωνία, ανακοινώνουμε την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων διαρκείας από 19/03/2026, έως ότου υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση και ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων μας.
Η Λέσβος, ως νησί της παραμεθορίου που έχει επωμιστεί επανειλημμένα σοβαρές κρίσεις τα τελευταία χρόνια, δεν αντέχει την περαιτέρω αποδυνάμωση ενός ζωτικού κλάδου της τοπικής οικονομίας.
Απαιτούμε τα πρατήριά μας να παραμείνουν υγιή και βιώσιμα, όπως αρμόζει σε κάθε οικογενειακή επιχείρηση που επέλεξε να επενδύσει και να δραστηριοποιείται σε έναν τόσο απαιτητικό τομέα.
Το ισχύον πλαφόν δεν αποτελεί λύση. Οι τιμές των καυσίμων αυξάνονται καθημερινά, ενώ τα πρατήρια έχουν οδηγηθεί στο σημείο μηδέν. Η Πολιτεία οφείλει να αναλάβει άμεσα τις ευθύνες της και να δώσει βιώσιμη λύση πριν ο κλάδος οδηγηθεί σε οριστική κατάρρευση».
Μέχρι σήμερα πάνω από 15 δισ. ευρώ έχουν αφαιρεθεί από τις τσέπες 400.000 συνταξιούχων λόγω της άδικης, διπλής, φορολόγησής τους με την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ), για την οποία πάγιο αίτημα των συνταξιούχων είναι η κατάργησή της.
Μόνο το 2026 πάνω από 400.000 συνταξιούχοι (ή οι κληρονόμοι τους) με κύρια μεικτή σύνταξη άνω των 1.468 ευρώ και επικουρική μεικτή σύνταξη άνω των 300 ευρώ (οι συντελεστές παραμένουν ίδιοι) θα χάσουν συνολικά το υπέρογκο ποσό των 888 εκατ. ευρώ (721 από κύριες συντάξεις + 167 από επικουρικές), σύμφωνα με το σχέδιο προϋπολογισμού για το 2026, μόνο από την ΕΑΣ, αφού υφίστανται τις περικοπές ύψους 3%-14% και 3%-10%, αντιστοίχως.
Ετσι η κυβέρνηση από τη μια αυξάνει κατά ένα μικρό ποσοστό τις συντάξεις και από την άλλη εισπράττει υπερδιπλάσια από τους φόρους και τις «εισφορές» που έχουν θεσπίσει μνημονιακοί νόμοι και που ισχύουν μέχρι και σήμερα. Η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) θεσπίστηκε με το άρθρο 38 του Ν. 3863/2010 (πρώτο Μνημόνιο) για όλες τις κύριες συντάξεις που υπερέβαιναν το ποσό των 1.400 ευρώ (μεικτά) κάθε μήνα από 1-8-2010 κι εφεξής.
Ορίστηκε ότι θα τηρείται σε λογαριασμό με οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια, στο Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ), σκοπός του οποίου είναι η κάλυψη ελλειμμάτων των κλάδων κύριας σύνταξης των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης καθώς και η χρηματοδότηση του «Προγράμματος κατ’ οίκον φροντίδας συνταξιούχων».
Η παρακράτησή της από όλες τις κύριες συντάξεις ξεκινούσε από 3% για τις συντάξεις άνω των 1.400 ευρώ και αυξανόταν μέχρι και 14% για τις συντάξεις άνω των 3.500 ευρώ. Με τον Νόμο 3986/2011 η ΕΑΣ επεκτάθηκε και στις επικουρικές συντάξεις που υπερέβαιναν τα 300 ευρώ (μεικτά) τον μήνα, σε ποσοστά 3%-10%.
Με τον Νόμο 5162/2024 οι συντελεστές 3%-14% παρέμειναν οι ίδιοι με τιμαριθμοποίηση των αντίστοιχων ποσών κατά 2,4%, όση και η αύξηση των συντάξεων για τα έτη 2025 και 2026, αντίστοιχα. Η κυβέρνηση της ΝΔ, αντί να καταργήσει (όπως ήταν το αίτημα όλων των συνταξιούχων) την ΕΑΣ, την επαναθέσπισε, και μάλιστα τη θωράκισε περαιτέρω. Το μόνο που απλώς έκανε ήταν να τιμαριθμοποιήσει τα οκτώ κλιμάκια – συντελεστές για την παρακράτησή της.
Δύο αδικίες
Ετσι, και το νέο σύστημα συντηρεί και διαιωνίζει δύο σημαντικές αδικίες για όσους συνταξιούχους υποχρεούνται στην καταβολή της ΕΑΣ:
Διπλή φορολόγηση των συνταξιούχων που πληρώνουν ΕΑΣ.Για την κατηγορία αυτή δεν τηρείται το αφορολόγητο όριο των 8.636 ευρώ (ετήσιο εισόδημα), όπως ισχύει για μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες, αφού αυτοί επιβαρύνονται με παρακράτηση λόγω ΕΑΣ από το πρώτο ευρώ. Δηλαδή οΕΦΚΑ παρακρατεί την ΕΑΣ «στην πηγή», υπολογίζοντάς την στο αρχικό μεικτό ποσό της σύνταξης. Σε δεύτερο στάδιο υπολογίζει την εισφορά υπέρ υγείας (6%) και στο τελευταίο στάδιο επιβάλλεται ο φόρος. Ετσι, για το ίδιο ποσό οι υπόχρεοι σε ΕΑΣ έχουν διπλή επιβάρυνση γιατί σ’ αυτούς δεν ισχύει η προοδευτική κλίμακα.
Λανθασμένη τιμαριθμοποίηση των κλιμακίων της ΕΑΣ. Η δεύτερη αδικία δημιουργείται από τον νέο τρόπο τιμαριθμοποίησης των συντελεστών της ΕΑΣ και τον τρόπο υπολογισμού τους. Σε αρκετές περιπτώσεις, συνταξιούχοι με υψηλότερη σύνταξη λαμβάνουν λιγότερα από συνταξιούχους με χαμηλότερη σύνταξη μετά την παρακράτηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης. Αν δεν αλλάξουν οι συντελεστές και δεν γίνεται η παρακράτηση «επάνω στο κλιμάκιο», η αδικία αυτή θα διαιωνίζεται και θα μονιμοποιηθεί μετά την τιμαριθμοποίηση στα κλιμάκια της Εισφοράς.
Oπως παρατηρεί η ΕΝΥΠΕΚΚ, «η διατήρηση της ΕΑΣ, ως φόρου επί του εισοδήματος μεγάλης κατηγορίας συνταξιούχων, παραβιάζει τον πυρήνα του συνταξιοδοτικού δικαιώματος και συνιστά εκδήλωση αυθαιρεσίας, απολύτως ασυμβίβαστης με τις αρχές που διέπουν το κράτος δικαίου, αφού μερικοί μόνο συνταξιούχοι, με βάση το ύψος και μόνο της σύνταξής τους, συνεχίζουν να συμβάλλουν στη συγκρότηση των αποθεματικών του ΑΚΑΓΕ».
Για διάστημα δύο ημερών η ψυχή απολαύει σχετικής ελευθερίας και έχει δυνατότητα να επισκεφθεί τόπους που της ήτα προσφιλείς στο παρελθόν, αλλά την Τρίτη ημέρα μετακινείται σε άλλες σφαίρες. Εδώ ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης απλώς επαναλαμβάνει τη διδασκαλία που η Εκκλησία ήδη γνωρίζει από τον 4ο αιώνα, όταν ο άγγελος που συνόδευσε τον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας στην έρημο, του είπε, θέλοντας να ερμηνεύσει την επιμνημόσυνη δέηση της Εκκλησίας για τους νεκρούς την Τρίτη ημέρα μετά θάνατο: «Όταν γίνεται η προσφορά της αναίμακτης θυσίας (μνημόσυνο στη θεία λειτουργία) στην Εκκλησία την τρίτη ημέρα, η ψυχή του κεκοιμημένου δέχεται από τον φύλακα άγγελο της ανακούφιση για τη λύπη που αισθάνεται λόγω του χωρισμού της από το σώμα…
Στο διάστημα των δύο πρώτων ημερών επιτρέπεται στην ψυχή να περιπλανηθεί στον κόσμο, οπουδήποτε εκείνη επιθυμεί, με τη συντροφιά των αγγέλων που τη συνοδεύουν. Ως εκ τούτου η ψυχή, επειδή αγαπά το σώμα, μερικές φορές περιφέρεται στο οίκημα στο οποίο το σώμα της είχε σαβανωθεί, περνώντας έτσι δύο ημέρες όπως ένα πουλί που γυρεύει τη φωλιά του. Αλλά η ενάρετη ψυχή πλανιέται σε εκείνα τα μέρη στα οποία συνήθιζε να πράττει αγαθά έργα. Την τρίτη ημέρα, Εκείνος ο Οποίος ανέστη ο Ίδιος την τρίτη ημέρα από τους νεκρούς καλεί την ψυχή του Χριστιανού να μιμηθείτη δική Του ανάσταση, να ανέλθει στους Ουρανούς όπου θα λατρεύει το Θεό όλων.»
Στην Ορθόδοξη νεκρώσιμη ακολουθία, ο Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός περιγράφει παραστατικά την κατάσταση της ψυχής η οποία, έχοντας μεν αφήσει το σώμα αλλά παραμένοντας στη γη, είναι ανίκανη να επικοινωνήσει με τους αγαπημένους της τους οποίους βλέπει: «Οίμοι, οίον αγώνα έχει η ψυχή χωριζόμενη εκ του σώματος! Οίμοι, πόσα δακρύει τότε, και ουχ υπάρχει ο ελεών αυτήν! Προς τους αγγέλους τα όμματα ρέπουσα, άπρακτα καθικετεύει προς τους ανθρώπους τας χείρας εκτείνουσα, ουκ έχει τον βοηθούντα. Διό, αγαπητοί μου αδελφοί, εννοήσαντες ημών το βραχύ της ζωής, τω μεταστάντι την ανάπαυσιν, παρά Χριστού αιτησώμεθα, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος».
Σε γράμμα του προς τον αδελφό μιας αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος γράφει: «Η αδελφή σου δεν θα πεθάνει. Το σώμα του ανθρώπου πεθαίνει, αλλά η προσωπικότητά του συνεχίζει να ζει. Απλώς μεταφέρεται σε μια άλλη τάξη ζωής… Δεν είναι εκείνη που θα βάλουν στον τάφο. Εκείνη βρίσκεται σε έναν άλλο τόπο όπου θα είναι θα είναι ακριβώς το ίδιο ζωντανή όσο και τώρα.
Τις πρώτες ώρες και ημέρες θα βρίσκεται γύρω σου. Μόνο που δεν θα λέει τίποτα και εσύ δεν θα μπορείς να την δεις. Θα είναι όμως ακριβώς εδώ. Να το έχεις αυτό στο νου σου. Εμείς που μένουμε πίσω θρηνούμε για τους κεκοιμημένους, όμως για εκείνους τα πράγματα είναι αμέσως πιο εύκολα. Είναι πιο ευτυχισμένοι στη νέα κατάσταση. Όσοι έχουν πεθάνει και κατόπιν επαναφέρθηκαν στο σώμα διαπίστωσαν ότι το σώμα ήταν μια πολύ στενάχωρη κατοικία. Και η αδελφή σου θα αισθάνεται έτσι. Είναι πολύ καλύτερα εκεί, και εμείς νοιώθουμε οδύνη σαν να της έχει συμβεί κάτι απίστευτα κακό! Θα μας κοιτάζει και σίγουρα θα μένει κατάπληκτη με την αντίδρασή μας».
Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι η ανωτέρω περιγραφή των πρώτων δύο ημερών του θανάτου αποτελεί γενικό κανόνα, ο οποίος κατά κανένα τρόπο δεν ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις. Πράγματι τα περισσότερα παραδείγματα από την Ορθόδοξη γραμματεία, δεν συνάδουν με αυτόν τον κανόνα, και ο λόγος είναι φανερός: οι άγιοι, μην έχοντας καμιά απολύτως προσκόλληση στα εγκόσμια και ζώντας σε διαρκή προσδοκία της αναχώρησής τους για την άλλη ζωή, δεν ελκύονται καν από τους τόπους όπου έπρατταν τα αγαθά τους έργα αλλά ξεκινούν αμέσως την άνοδο τους στους Ουρανούς.
Άλλοι, ξεκινούν την άνοδο τους πριν το τέλος των δύο ημερών για κάποιον ειδικό λόγο που μόνον η Θεία Πρόνοια γνωρίζει. Από την άλλη οι σύγχρονες «μεταθανάτιες» εμπειρίες, ατελείς καθώς είναι, ανήκουν όλες στον εξής κανόνα: η «εξωσωματική» κατάσταση αποτελεί μόνο το ξεκίνημα της αρχικής περιόδου ασώματης «περιπλάνησης» της ψυχής στους τόπους των επιγείων δεσμών της. Όμως κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχει παραμείνει νεκρός για αρκετό χρονικό διάστημα, έστω μέχρι να συναντήσει τους αγγέλους που πρόκειται να τον συνοδεύσουν.
Μερικοί επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας για την μετά θάνατον ζωή, θεωρούν ότι τέτοιες αποκλίσεις από το γενικό κανόνα για την μεταθανάτια εμπειρία αποδεικνύουν την ύπαρξη «αντιφάσεων» στην Ορθόδοξη διδασκαλία. Αυτοί οι επικριτές όμως είναι απλώς και μόνο προσκολλημένοι στις «κατά γράμμα» ερμηνείες. Η περιγραφή των πρώτων δύο ημερών, καθώς και των επομένων, σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί κάποια μορφή δόγματος. Είναι απλώς ένα «μοντέλο», το οποίο μάλιστα εκφράζει την πιο συνηθισμένη χρονική σειρά των εμπειριών της ψυχής μετά τον θάνατο.
Οι πολλές περιπτώσεις, τόσο στην Ορθόδοξη γραμματεία όσο και στις αναφορές σύγχρονων σχετικών εμπειριών, όπου οι νεκροί έχουν στιγμιαία εμφανιστεί στους ζωντανούς μέσα στην πρώτη ή τις δύο πρώτες ημέρες μετά το θάνατο, μερικές φορές σε όνειρα, είναι παραδείγματα που επαληθεύουν το ότι όντος η ψυχή συνήθως παραμένει κοντά στη γη για κάποια σύντομη χρονική περίοδο. Κατά την τρίτη ημέρα, και συχνά πιο πριν, η περίοδος αυτή φθάνει στο τέλος της. Τα τελώνια. Την ώρα αυτή (την τρίτη ημέρα), η ψυχή διέρχεται από λεγεώνες πονηρών πνευμάτων που παρεμποδίζουν την πορεία της και την κατηγορούν για διάφορες αμαρτίες, στις οποίες αυτά τα ίδια την είχαν παρασύρει. Σύμφωνα με διάφορες θεϊκές αποκαλύψεις υπάρχουν είκοσι τέτοια εμπόδια, τα επονομαζόμενα «τελώνια», σε καθένα από τα οποία περνά από δοκιμασία κάθε μορφή αμαρτίας.
Η ψυχή αφού περάσει από ένα τελώνιο, συναντά το επόμενο, και μόνον αφού έχει διέλθει επιτυχώς από όλα τα τελώνια μπορεί αν συνεχίσει την πορεία της χωρίς να απορριφθεί βιαίως στη γέεννα. Το πόσο φοβεροί είναι αυτοί οι δαίμονες και τα τελώνια τους φένεται στο γεγονός ότι η ίδια η Παναγία, όταν πληροφορήθηκε από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ τον επικείμενο θάνατο Της, ικέτευσε τον Υιό Της να διασώσει την ψυχή Της από αυτούς τους δαίμονες και απαντώντας στην προσευχή Της, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός εμφανίστηκε από τους Ουρανούς για να παραλάβει την ψυχή της Πάναγνου Μητρός Του και να την οδηγήσει στους Ουρανούς. Φοβερή είναι πράγματι, η τρίτη ημέρα για την ψυχή του απελθόντος, και για το λόγο αυτό η ψυχή έχει ιδιαίτερη ανάγκη τότε από προσευχές για την σωτηρία της.
Σύντομα, μετά τον θάνατο, η ψυχή πράγματι βιώνει μια κρίση, τη Μερική Κρίση, ως τελική συγκεφαλαίωση του «αοράτου πολέμου» που έχει διεξαγάγει ή που απέτυχε να διεξαγάγει, στην επίγεια ζωή κατά τω πεπτωκότων πνευμάτων. Συνεχίζοντας την επιστολή του προς τον αδελφό της αποθνήσκουσας γυναίκας, ο Όσιος Θεοφάνης ο έγκλειστος γράφει: «Λίγο μετά το θάνατο, η ψυχή αρχίζει έναν αγώνα για να καταφέρει να διέλθει από τα τελώνια.
Στον αγώνα της η αδελφή σου χρειάζεται βοήθεια! Θα πρέπει να στρέψεις όλη σου την προσοχή και όλη σου την αγάπη γι’ αυτήν στο πως θα την βοηθήσεις.
Πιστεύω πως η μεγαλύτερη έμπρακτη απόδειξη της αγάπης σου θα είναι να αφήσεις την φροντίδα του νεκρού της σώματος στους άλλους, να αποχωρήσεις και, μένοντας μόνος σου οπουδήποτε μπορείς, να βυθιστείς σε προσευχή για την ψυχή της, για τη νέα κατάσταση στην οποία βρίσκεται και για τις καινούριες, απροσδόκητες ανάγκες της. Συνέχισε την ακατάπαυστη ικεσία σου στον Θεό για έξι εβδομάδες και περισσότερο. Όταν πέθανε η Οσία Θεοδώρα, το σακούλι από το οποίο πήραν χρυσό οι άγγελοι για να τη γλιτώσουν από τα τελώνια ήταν οι προσευχές του πνευματικού της πατέρα. Έτσι θα γίνει και με τις δικές σου προσευχές. Μην παραλείψεις να κάνεις όσα σου είπα. Αυτό είναι η πραγματική αγάπη.»
Το «σακούλι» από το οποίο πήραν «χρυσό» οι άγγελοι και «εξόφλησαν τα χρέη» της Οσίας Θεοδώρας στα τελώνια έχει συχνά παρανοηθεί από κάποιους επικριτές της Ορθόδοξης διδασκαλίας. Μερικές φορές συγκρίνεται με τη λατινική έννοια του «πλεονάσματος χάριτος» των αγίων. Στην περίπτωση αυτή, τέτοιοι επικριτές ερμηνεύουν κατά γράμμα τα Ορθόδοξα κείμενα. Σε τίποτε άλλο δεν αναφέρεται το παραπάνω απόσπασμα παρά στις προσευχές της Εκκλησίας για τους αναπαυθέντες και ειδικότερα στις προσευχές ενός αγίου ανθρώπου και πνευματικού πατέρα. Είναι σχεδόν περιττό να πούμε ότι όλες αυτές οι περιγραφές έχουν μεταφυσική έννοια.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί τη διδασκαλία περί τελωνίων τόσο σημαντική, ώστε έχει συμπεριλάβει σχετικές αναφορές σε πολλές από τις ακολουθίες της, μερικές εκ των οποίων αναφέρονται στο κεφάλαιο περί τελωνίων. Ειδικότερα, η Εκκλησία θεωρεί ιδιαιτέρως απαραίτητο να συνοδεύει με αυτήν τη διδασκαλία κάθε τέκνο της που αποθνήσκει. Στον «Κανόνα για την Αναχώρηση της Ψυχής», που διαβάζεται από τον ιερέα στο νεκρικό κρεβάτι κάθε πιστού, υπάρχουν τα παρακάτω τροπάρια: «Καθώς φεύγω από τη γη, αξίωσέ με να διέλθω ανεμπόδιστα από τον άρχοντα του αέρα, το διώκτη και βασανιστή, εκείνον που ως άδικος ανακριτής στέκεται πάνω στους φοβερούς δρόμους». (4η Ωδή) «Ω Πανένδοξε Θεοτόκε, οδήγησέ με εις τους Ουρανούς, στα ιερά και πολύτιμα χέρια των αγίων αγγέλων ώστε, προστατευμένος μέσα στα φτερά τους, να μην αντικρύσω τη ρυπαρή, αποκρουστική και σκοτεινή μορφή των δαιμόνων». (6η Ωδή)
«Ω Αγία Θεοτόκε, Εσύ η Οποία γέννησες τον Παντοδύναμο Κύριο, απομάκρυνε από εμένα τον άρχοντα των φοβερών τελωνίων, τον κυβερνήτη του κόσμου, όταν φθάσει η στιγμή του θανάτου μου, ώστε να Σε δοξολογώ αιωνίως». (8η Ωδή) Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα λόγια της Εκκλησίας προετοιμάζουν τον αποθνήσκοντα Ορθόδοξο Χριστιανό για τις δοκιμασίες που θα συναντήσει μπροστά του. Οι σαράντα ημέρες. Κατόπιν, έχοντας επιτυχώς διέλθει από τα τελώνια και υποκλιθεί βαθιά ενώπιον του Θεού, η ψυχή για διάστημα τριάντα επτά επιπλέον ημερών επισκέπτεται τις ουράνιες κατοικίες και τις αβύσσους της κολάσεως, μη γνωρίζοντας ακόμα που θα παραμείνει, και μόνον την τεσσαρακοστή ημέρα καθορίζεται η θέση στην οποία θα βρίσκεται μέχρι την ανάσταση των νεκρών.
Σίγουρα δεν είναι παράξενο ότι η ψυχή, έχοντας διέλθει από τα τελώνια και παύσει μια για πάντα κάθε σχέση με τα επίγεια, εισάγεται στον αληθινά άλλο κόσμο, σε ένα τμήμα του οποίου θα παραμείνει αιωνίως. Σύμφωνα με την αποκάλυψη του Αγγέλου στον Αγ. Μακάριο Αλεξανδρείας, η ειδική επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των απελθόντων την ένατη ημέρα μετά τον θάνατο (πέραν του γενικού συμβολισμού των εννέα αγγελικών ταγμάτων) πραγματοποιείται επειδή μέχρι τότε παρουσιάζονται στην ψυχή τα θαυμάσια του Παραδείσου, και μόνον κατόπιν αυτού, για το υπόλοιπο των σαράντα ημερών, της παρουσιάζονται τα μαρτύρια και τα φρικτά της κολάσεως, πριν τοποθετηθεί την τεσσαρακοστή ημέρα στη θέση στην οποία θα αναμένει την ανάσταση των νεκρών και την Τελική Κρίση.
Θα πρέπει και πάλι να τονίσουμε ότι οι αναφερόμενοι αριθμοί αποτελούν γενικό κανόνα ή «μοντέλο» της μεταθανάτιας πραγματικότητας, και αναμφισβήτητα δεν ολοκληρώνουν όλες οι ψυχές των απελθόντων την πορεία τους ακριβώς σύμφωνα με τον «κανόνα». Γνωρίζουμε σαφώς ότι η Οσία Θεοδώρα, στην πραγματικότητα, ολοκλήρωσε το «γύρο της κολάσεως» ακριβώς την τεσσαρακοστή ημέρα, σύμφωνα με τη γήινη μέτρηση του χρόνου.
Η κατάσταση των ψυχών μέχρι την Τελική Κρίση
Μερικές ψυχές βρίσκονται (μετά τις σαράντα ημέρες) σε μια κατάσταση πρόγευσης της αιώνιας αγαλλίασης και μακαριότητας, ενώ άλλες σε μια κατάσταση τρόμου εξαιτίας των αιωνίων μαρτυρίων τα οποία θα υποστούν πλήρως μετά την Τελική Κρίση. Μέχρι τότε εξακολουθεί να υπάρχει δυνατότητα αλλαγής της κατάστασής τους, ιδιαιτέρως μέσω της υπέρ αυτών προσφοράς της Αναίμακτης Θυσίας (μνημόσυνο στη Θεία Λειτουργία), και παρομοίως μέσω άλλων προσευχών.
Τα οφέλη της προσευχής, τόσο της κοινής όσο και της ατομικής για τις ψυχές που βρίσκονται στην κόλαση, έχουν περιγραφεί σε πολλούς βίους Αγίων και ασκητών καθώς και σε Πατερικά κείμενα.
Στο βίο της μάρτυρος του 3ου αιώνα Περπετούας, για παράδειγμα, διαβάζουμε ότι η κατάσταση της ψυχής του αδελφού της Δημοκράτη της αποκαλύφθηκα με την εικόνα μιας στέρνας γεμάτης νερό, η οποία ήταν όμως τόσο ψηλά που δεν μπορούσε να τη φτάσει από τον ρυπαρό, καυτό τόπο όπου ήταν περιορισμένος. Χάρη στην ολόθερμη προσευχή της Περπετούας επί μία ολόκληρη ημέρα και νύχτα ο Δημοκράτης έφτασε τη στέρνα και τον είδε να βρίσκεται σε έναν φωτεινό τόπο. Από αυτό η Περπετούα κατάλαβε ότι ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεινά της κολάσεως.
Στο βίο μιας ασκήτριας που πέθανε μόλις τον 20ο αιώνα αναφέρεται μια παρόμοια περίπτωση. Πρόκειται για τη Οσία Αθανασία (Αναστασία Λογκάτσεβα), πνευματική θυγατέρα του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ. Όπως διαβάζουμε στο βίο της: «Η Αναστασία είχε έναν αδελφό που τον έλεγαν Παύλο. Ο Παύλος κάποτε ήταν μεθυσμένος και κρεμάστηκε. Κι η Αναστασία αποφάσισε να προσευχηθεί πολύ για τον αδελφό της.
Μετά το θάνατο του, η Αναστασία πήγε στο μοναστήρι Ντιβέγιεβο, του Οσίου Σεραφείμ, για να μάθει τι ακριβώς έπρεπε να κάνει, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση του αδελφού της, ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του με τρόπο δυσσεβή και ατιμωτικό… Ήθελε να συναντήσει την Πελαγία Ιβάνοβνα και να ζητήσει τη συμβουλή της…
Η Αναστασία επισκέφθηκε την Πελαγία. Εκείνη της είπε να κλειστεί στο κελί της σαράντα μέρες, να προσευχηθεί και να νηστέψει για τον αδελφό της και κάθε μέρα να λέει εκατόν πενήντα φορές: «Υπεραγία Θεοτόκε, ανάπαυσον τον δούλον σου.»
Όταν συμπληρώθηκαν οι σαράντα ημέρες, η Αναστασία είδε ένα όραμα. Βρέθηκε μπροστά σε μία άβυσσο. Στο βάθος της ήταν ένας βράχος από αίμα. Πάνω στο βράχο κείτονταν δύο άνδρες με σιδερένιες αλυσίδες στο λαιμό τους. Ο ένας ήταν ο αδελφός της. Η Αναστασία διηγήθηκε το όραμα στην Πελαγία και κείνη της είπε να συνεχίσει την νηστεία και την προσευχή.Τελείωσαν κι άλλες σαράντα ημέρες με νηστεία και προσευχή κι η Αναστασία είδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος κι ο βράχος πάνω στον οποίο βρίσκονταν οι δύο άνδρες με αλυσίδες στο λαιμό τους. Αυτή τη φορά όμως ο αδελφός της ήταν όρθιος. Περπατούσε πάνω στο βράχο, έπεφτε και ξανασηκωνόταν. Οι αλυσίδες ήταν ακόμα στο λαιμό του.
Η Πελαγία Ιβάνοβνα, στην οποία κατέφυγε και πάλι η Αναστασία, της είπε να επαναλάβει την ίδια άσκηση για Τρίτη φορά. Όταν τελείωσε και το τρίτο σαρανταήμερο της νηστείας και της προσευχής, η Αναστασία ξαναείδε το ίδιο όραμα. Η ίδια άβυσσος, ο ίδιος βράχος. Τώρα όμως πάνω στο βράχο ήταν μόνο ένας άνδρας, αγνωστός της. Ο αδελφός της είχε απελευθερωθεί από τα δεσμά. Δε φαίνονταν πουθενά. Ο άγνωστος άνδρας ακούστηκε να λέει: «Είσαι τυχερός εσύ. Έχεις πολύ ισχυρούς μεσίτες στη γη.» Η Αναστασία ανέφερε στην Πελαγία Ιβάνοβνα το τρίτο όραμά της και εκείνη της απάντησε: «Ο αδελφός σου λυτρώθηκε από τα βάσανα. Δεν μπήκε όμως στη μακαριότητα του Παραδείσου.»
Πολλά παρόμοια περιστατικά αναφέρονται σε βίους Ορθοδόξων Αγίων και ασκητών. Σε περίπτωση που κάποιος έχει την τάση να ερμηνεύει κατά γράμμα τέτοια οράματα, ίσως θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι βεβαίως οι εικόνες με τις οποίες εμφανίζονται τέτοια οράματα, συνήθως σε όνειρα, δεν «φωτογραφίζουν» κατ’ ανάγκη τον τρόπο ύπαρξης της ψυχής μετά τον θάνατο.Πρόκειται περισσότερο για εικόνες οι οποίες μεταβιβάζουν την πνευματική αλήθεια της βελτιώσεως της καταστάσεως της ψυχής στον άλλο κόσμο χάρη στις προσευχές εκείνων που παραμένουν στον κόσμο τούτο.
Αρχάγγελος Μιχαήλ: Η πανίσχυρη αρχαία προσευχή του και η εικόνα του φτιαγμένη από χώμα και αίμα παρηγοριά για τους πιστούς.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, προστάτης της Πολεμικής Αεροπορίας γιορτάζει στις 8 Νοεμβρίου, στην γιορτή των Αρχαγγέλων.
Αρχάγγελος Μιχαήλ: Ανάμνηση Θαύματος στις Χωναίς (ή Κολασσαίς)
Έπειτα από 90 έτη, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια.
Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα.
Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ’ αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι.
Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα.
Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς.
Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος.
Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι’ αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.
Η Προσευχή
ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ: Η προσευχή αυτή, είναι αρχαία. Είναι αχειροποίητος! Εμφανίστηκε στον προθάλαμο της Μονής στο Κρέμλ της Εκκλησίας του Μιχαήλε Αρχιστράτιγε (Αρχιστράτηγου Μιχαήλ). Σύμφωνα με τη ρωσική παράδοση, ο άνθρωπος που θα διαβάσει αυτήν την προσευχή, από την ημέρα εκείνη, δεν θα τον αγγίζει ούτε διάβολος, ούτε κακός άνθρωπος και με κολακεία δεν θα προσβληθεί η καρδιά του. Καί αν πεθάνει, τότε και κόλαση η ψυχή του δεν θα πάρει.
Κύριε Θεέ, Βασιλεύ Μέγα, Άναρχε! Απόστειλον, Κύριε, τον Σον Αρχάγγελον Μιχαήλ, επί τον δούλον Σου (όνομα) ίνα ρύσης με από εχθρών ορατών και αοράτων.
Αρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ, των δαιμόνων μαχητά, πολέμησον τους εχθρούς τους πολεμούντας με, ποίησον αυτούς ώσπερ αμνούς και απόστρεψον αυτούς ως ο άνεμος την κόνιν.
Ω Μέγα Αρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ! Αρχιστράτηγε, Πρώτε των εξαπτερύγων Χερουβείμ και Σεραφείμ και πάντων των Αγίων, γενού μοι προστάτης και βοηθός εν ταίς θλίψεσι και ταίς στενοχωρίαις μου, εν τη ερήμω, εις τας οδούς, εις τους ποταμούς, και εν τη θαλάσση γενού μοι γαλήνιος λιμήν.
Σώσον με, Αρχάγγελε Μιχαήλ, από των πονηριών του διαβόλου, όταν ακούσης με, τον αμαρτωλόν δούλον (όνομα), καλούντα το όνομά Σου το Άγιον. Γενού μοι βηθός ταχύς και επάκουσον της προσευχής μου.
Ω Μέγα Αρχάγγελε Μιχαήλ! Νίκα πάντας τους εναντίους μου τη δυνάμει του Τίμιου και Ζωοποιού Ουράνιου Σταυρού του Κυρίου, ευχαίς της Υπεραγίας Θεοτόκου, των Αγίων Αγγέλων, των Αποστόλων, του Αγίου Προφήτου Ηλιού, του Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού, του Αγίου Ανδρεου του διά Χριστόν Σαλού, του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Νικήτα και Ευσταθίου και πάντων Σου των Αγίων.
Ω Μέγα Αρχάγγελε Μιχαήλ! Βοήθει με τον αμαρτωλόν δούλον Σου (όνομα), σώσον με από σεισμού, πλημμύρας και πυρός, από αοράτων ενθρών, από ανοήτου θανάτου, από παντός κακού και από πονηρών δαιμόνων, Μέγα Μιχαήλ Αρχάγγελε Κυρίου, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Η Εικόνα
Φτιαγμένη από χώμα και αίμα μοναχών η εικόνα αποτυπώνει στο σύνολο όλο το θαύμα που διέπει τη δημιουργία της από την αρχή έως το τέλος. Οι ρίζες της χάνονται πολλούς αιώνες πριν και συγκεκριμένα τοποθετούνται γύρω στον 10ο με 11ο αιώνα εποχή όπου οι νησιωτικές περιοχές μαστίζονταν έντονα από τις συνεχείς επιδρομές και λεηλασίες των πειρατών.
Η Λέσβος ήταν συχνός προορισμός των μακελάρηδων όντας τόπος πλούσιος με όλα τα καλά σε πλήρη αφθονία.
Αναζητώντας το θρύλο πάμε στα άδυτα της αδίστακτης ομάδας της οποίας ηγείτο ο ξακουστός για την αγριότητα και την ανίκητη φύση του αρχιπειρατής Σιρχάν ο οποίος είχε βάλει ως στόχο ζωής την κατάληψη και λεηλασία του μοναστηριού που βρισκόταν λίγο χιλιόμετρα πιο πέρα από την οχυρωμένη πολιτεία με το όνομα Στένακας.
Η ίδρυση του μοναστηριού τοποθετείται πολύ παλιότερα ωστόσο οι καλόγεροι που τότε το υπηρετούσαν διατηρούσαν με απόλυτο σεβασμό κάθε ίχνος της ιερής παράδοσης που ο ίδιος ο χώρος εξυπηρετούσε όντας καταφύγιο και για διάφορα πολύτιμα αντικείμενα. Το τελευταίο στοιχείο ήταν αυτό που είχε εξάψει το ενδιαφέρον των πειρατών και μια μέρα έβαλαν πλώρη για την καταπάτηση του.
Τα πλοία τους έφθασαν τα μεσάνυχτα στις ακτές της περιοχής και οι ίδιοι με συνοπτικές και προσεκτικές διαδικασίες έφθασαν αθόρυβα στην τοποθεσία του μοναστηριού. Οι μοναχοί είχαν ήδη ανταποκριθεί στα συνεχόμενα χτυπήματα του ξύλινου σημάντρου με σκοπό να παραστούν στην ακολουθία του όρθρου.
Την ώρα που ο αέρας γέμισε με τις γλυκές μελωδικές ψαλμωδίες του οι πειρατές όρμησαν αλαλάζοντας μετατρέποντας την ειρηνική ιερή στιγμή σε ιαχή πολέμου. Οι καλόγεροι σφαγιάστηκαν με άγριο και απάνθρωπο τρόπο ενώ κανείς δεν γλίτωσε από το μένος και την θηριωδία των πειρατών…
ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΝΤΑΜΑΔΟ: Μα να κάποιος κατάφερε να ξεφύγει από το λουτρό αίματος και δεν ήταν άλλος από το νεαρότερο σε ηλικία δόκιμο καλόγερο της Μονής, τον αμούστακο ακόμα Γαβριήλ. Το καλογεροπαίδι όντας ευκίνητο κατάφερε να διαφύγει από ένα σημείο φθάνοντας στη στέγη ωστόσο έγινε αντιληπτός από τους πειρατές οι οποίοι έτρεξαν μανιασμένοι πίσω του επιδιώκοντας να έχει και αυτός την τύχη των συντρόφων του.
Και τότε ω του θαύματος: η στέγη μετατράπηκε σε φουρτουνιασμένη θάλασσα και ανάμεσα στους αφρούς και τα μανιασμένα κύματα ξεχώρισε ευθύς αμέσως η ηγετική και πελώρια μορφή ενός στρατιώτη ο οποίος γεμάτος αγριότητα μέσα από φωτιά πρόταξε το σπαθί του εναντίον των πειρατών οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.
Ανάμνηση θαύματος Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Χωναίς
Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που γιάτρευε κάθε αρρώστια των ασθενούντων. Ένας χριστιανός, λοιπόν, επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω στο άγιασμα.
Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ’ αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι’ αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.
Τέλος στις συναλλαγές με μετρητά πάνω από 10.000 ευρώ –Tι αλλάζει, ποια τα πρόστιμα και πώς επηρεάζονται οι πολίτες
Σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι πληρωμές άνω των 10.000 ευρώ απαγορεύονται σε μετρητά.
Η νέα ρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προβλέπει το όριο των 10.000 ευρώ για συναλλαγές με μετρητά, θα τεθεί σε ισχύ από το 2027.
Η εποχή των μεγάλων συναλλαγών με μετρητά φτάνει οριστικά στο τέλος της. Από εδώ και στο εξής, κάθε πληρωμή άνω των 10.000 ευρώ θα πρέπει να πραγματοποιείταιαποκλειστικά με ηλεκτρονικά μέσα (τράπεζες ή συστήματα πληρωμών), όπως τραπεζικές μεταφορές, κάρτες ή άλλα ψηφιακά συστήματα πληρωμών.
Το όριο των 10.000 ευρώ για πληρωμές με μετρητά θα ισχύει σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση από το 2027
Το νέο όριο εντάσσεται στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, του ξεπλύματος μαύρου χρήματος και της ενίσχυσης της διαφάνειας στις οικονομικές συναλλαγές.
Το νέο όριο των 10.000 ευρώ
Σύμφωνα με τη νέα κοινοτική οδηγία, η οποία υιοθετείται και από την Ελλάδα, καμία συναλλαγή μεταξύ ιδιωτών ή επιχειρήσεων δεν θα μπορεί να γίνει με μετρητά όταν ξεπερνά τις 10.000 ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι αγορές όπως αυτοκίνητα, πολύτιμα κοσμήματα, έργα τέχνης ή ακόμη και ακίνητα δεν θα μπορούν πλέον να εξοφλούνται σε ρευστό.
Αντίθετα, όλες οι πληρωμές θα πρέπει να γίνονται μέσω τραπεζικών λογαριασμών ή άλλων επίσημων ηλεκτρονικών καναλιών, έτσι ώστε να καταγράφονται πλήρως.
Ποιοι επηρεάζονται
Το μέτρο αφορά όλους τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, χωρίς εξαιρέσεις.
Οι επαγγελματίες θα πρέπει να φροντίζουν να καταθέτουν όλα τα ποσά άνω των 10.000 ευρώ μέσω τραπεζών.
Οι ιδιώτες που πραγματοποιούν αγορές μεγάλης αξίας (π.χ. αυτοκίνητα, σκάφη, πολύτιμα αντικείμενα) οφείλουν επίσης να τηρούν το όριο.
Οι εταιρείες υποχρεώνονται να εκδίδουν και να δέχονται πληρωμές μόνο με ηλεκτρονικά μέσα για να θεωρείται νόμιμη η συναλλαγή.
Τα πρόστιμα για όσους παραβιάζουν τον νόμο
Η νομοθεσία προβλέπει βαριά πρόστιμα για όσους αγνοήσουν το όριο.
Σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί συναλλαγή σε μετρητά πάνω από 10.000 ευρώ, προβλέπεται πρόστιμο ίσο με το 25% του ποσού της συναλλαγής.
Αν διαπιστωθεί ότι υπήρξε πρόθεση απόκρυψης, μπορεί να επιβληθούν και ποινικές κυρώσεις, ειδικά όταν υπάρχουν ενδείξεις φοροδιαφυγής ή ξεπλύματος χρήματος.
Η ΑΑΔΕ έχει ήδη ανακοινώσει ότι θα ενισχύσει τους ελέγχους στις μεγάλες αγορές και τις επαγγελματικές συναλλαγές για να διασφαλίσει την εφαρμογή του μέτρου.
Γιατί εφαρμόζεται το μέτρο
Η Ελλάδα, όπως και πολλές άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντιμετωπίζει σημαντικό πρόβλημα φοροδιαφυγής και κυκλοφορίας “μαύρου” χρήματος. Η χρήση μετρητών διευκολύνει τη μη καταγραφή συναλλαγών και καθιστά δύσκολο τον έλεγχο της προέλευσης των χρημάτων.
Με την υποχρεωτική χρήση ψηφιακών συναλλαγών, το κράτος στοχεύει:
στην ενίσχυση της διαφάνειας,
στην αύξηση των φορολογικών εσόδων,
και στην προστασία των πολιτών από παράνομες πρακτικές.
Τι ισχύει για μικρότερα ποσά
Το όριο των 10.000 ευρώ αφορά μόνο συναλλαγές μεγάλης αξίας. Οι καθημερινές αγορές και πληρωμές με μετρητά συνεχίζουν να επιτρέπονται, αλλά με χαμηλότερα όρια, όπως ήδη ισχύει:
Για συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και ιδιωτών, το όριο είναι 500 ευρώ.
Για συναλλαγές μεταξύ πολιτών, δεν υπάρχει συγκεκριμένο όριο, εκτός αν πρόκειται για εμπορική πράξη μεγάλης αξίας που εμπίπτει στο πλαίσιο του νέου μέτρου.
Η σταδιακή κατάργηση των μετρητών
Η τάση προς τις ψηφιακές πληρωμές είναι πλέον παγκόσμια. Ήδη χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν εφαρμόσει παρόμοια όρια, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει την εισαγωγή του “ψηφιακού ευρώ” μέσα στα επόμενα χρόνια, που θα λειτουργεί ως ηλεκτρονική μορφή του κοινού νομίσματος.
Η αλλαγή αυτή φέρνει την Ευρώπη πιο κοντά σε μια οικονομία χωρίς μετρητά, όπου κάθε συναλλαγή θα είναι ανιχνεύσιμη, ασφαλής και διαφανής.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες
Μην πραγματοποιείτε αγορές άνω των 10.000 ευρώ με μετρητά.
Χρησιμοποιήστε τραπεζικό λογαριασμό ή κάρτα για οποιαδήποτε συναλλαγή μεγάλης αξίας.
Κρατήστε αποδείξεις και παραστατικά, καθώς αποτελούν τη μόνη νόμιμη απόδειξη της πληρωμής.
Ενημερωθείτε από την ΑΑΔΕ ή τον λογιστή σας για τις αλλαγές στη νομοθεσία.
Η μετάβαση σε μια εποχή όπου οι συναλλαγές θα είναι πλήρως ηλεκτρονικές θεωρείται αναπόφευκτη. Αν και για πολλούς πολίτες η κατάργηση των μετρητών μπορεί να φαίνεται περιοριστική, στην πραγματικότητα αποτελεί ένα σημαντικό βήμα προς τη διαφάνεια, την ασφάλεια και τον εκσυγχρονισμό της οικονομικής ζωής της χώρας.
Κάποτε τα φώτα άναβαν μόνο για εκείνον. Το κοινό σηκωνόταν όρθιο, τα χειροκροτήματα σκέπαζαν τη μουσική και το όνομα του Γιώργου Μαρίνου ψιθυριζόταν με θαυμασμό σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Ήταν ο βασιλιάς της σκηνής, ο άνθρωπος που έκανε το γέλιο τέχνη και τη νύχτα γιορτή. Όμως πίσω από τα λαμπερά κοστούμια και τα φώτα των προβολέων κρυβόταν μια ιστορία που έμελλε να μετατραπεί σε τραγωδία.
Κάπου μέσα στα χρόνια της δόξας εμφανίστηκε ένας άντρας. Ένας άνθρωπος που μπήκε στη ζωή του αθόρυβα, σαν σκιά. Στην αρχή ήταν σύντροφος, έμπιστος, άνθρωπος της καρδιάς του. Ο Μαρίνος τον εμπιστεύτηκε απόλυτα. Του άνοιξε το σπίτι του, του άνοιξε την ψυχή του. Και μαζί… του άνοιξε και τα χρηματοκιβώτια της ζωής του.
Η νύχτα τρόμου
Τα σπίτια που είχε αποκτήσει με ιδρώτα δεκαετιών, τα κοσμήματα και τα διαμάντια που συμβόλιζαν την επιτυχία του, ακόμη και οι οικονομίες μιας ολόκληρης καριέρας άρχισαν να εξαφανίζονται σιωπηλά. Υπογραφές, χαρτιά, μεταβιβάσεις… πράγματα που ο ίδιος δεν πρόσεξε ποτέ. Όταν κατάλαβε τι συνέβαινε, ήταν ήδη αργά. Ο άνθρωπος που αγάπησε είχε φύγει. Μαζί του είχαν χαθεί περιουσίες, σπίτια και όνειρα. Ο άλλοτε πανίσχυρος καλλιτέχνης βρέθηκε ξαφνικά μόνος, προδομένος και οικονομικά κατεστραμμένος στο γηροκομείο. Όλα ξεκίνησαν από μια νύχτα τρόμου. Ήταν Απρίλιος του 2012 όταν η ζωή του Γιώργου Μαρίνου άλλαξε για πάντα.
Μέχρι τότε, ο άλλοτε βασιλιάς της νύχτας ζούσε απομονωμένος αλλά άνετα στη βίλα του στο Νέο Βουτζά. Ένα σπίτι που αγαπούσε βαθιά. Ένα καταφύγιο με πισίνα, μεγάλο κήπο και ανέσεις που ο ίδιος είχε φροντίσει με τα χρήματά του. Όσοι είχαν την τύχη να γνωρίσουν από κοντά τον Γιώργο Μαρίνο θυμούνται ακόμη την ηρεμία που απέπνεε. Δύο κουκουλοφόροι εισέβαλαν μέσα στη βίλα. Με όπλο στα χέρια τον απείλησαν και τον ανάγκασαν να τους παραδώσει ό,τι πολύτιμο είχε. Μέσα σε λίγα λεπτά πήραν κοσμήματα και τιμαλφή αξίας περίπου 100.000 ευρώ, αλλά και 25.000 ευρώ μετρητά. Δεν ήταν μόνο η απώλεια των χρημάτων. Ήταν ο τρόμος. Ήταν το σοκ της παραβίασης του πιο προσωπικού του χώρου. Η εμπειρία αυτή τον σημάδεψε βαθιά.
Ο έρωτας που τον κατέστρεψε και τον άφησε στον άσο
Το πωλητήριο
Τότε πήρε μια απόφαση που έμοιαζε αδιανόητη για όσους τον γνώριζαν: να πουλήσει τη βίλα. Το πολυτελές καταφύγιο που κάποτε έσφυζε από ζωή άρχισε να χάνει τη λάμψη του. Η πισίνα άδειασε, ο κήπος έμεινε αφρόντιστος και ο χρόνος άφησε τα σημάδια του σε έναν χώρο που άλλοτε ήταν γεμάτος χαρά. Όμως η κατηφόρα δεν σταμάτησε εκεί. Ο Γιώργος Μαρίνος αποφάσισε να πουλήσει και το διαμέρισμά του στους Αμπελοκήπους. Ήθελε να κόψει κάθε δεσμό με το παρελθόν. Να φύγει από τα μέρη που του θύμιζαν την παλιά του ζωή, τις επιτυχίες αλλά και τις πληγές που άνοιγαν ξανά. Τα χρήματα από τις πωλήσεις ήταν πολλά. Ήταν ο κόπος μιας ολόκληρης καριέρας. Και ο άνθρωπος που είχε ήδη κερδίσει την εμπιστοσύνη του, ο σύντροφός του ανέλαβε τη διαχείριση. Ο άνθρωπος που ο Μαρίνος πίστεψε πως ήταν το τελευταίο του στήριγμα, τον εξαπάτησε. Του εμπιστεύτηκε τα οικονομικά του, τις αποφάσεις του, ακόμη και τα χρήματα από τα σπίτια που πουλούσε. Όμως, όπως αποδείχθηκε αργότερα, η εμπιστοσύνη αυτή έμελλε να τον καταστρέψει. Τα χρήματα άρχισαν να εξαφανίζονται. Επενδύσεις που δεν έγιναν ποτέ. Υποσχέσεις που αποδείχθηκαν ψέματα. Πολλά από τα χρήματα χάθηκαν χωρίς εξήγηση. Όταν ο Γιώργος Μαρίνος κατάλαβε τι συνέβαινε, ήταν ήδη αργά.
Η μάχη με την άνοια
Και σαν να μην έφταναν όλα όσα είχαν ήδη συμβεί, ήρθε και το πιο σκληρό χτύπημα της μοίρας. Τα χρόνια περνούσαν και ο Γιώργος Μαρίνος βυθιζόταν μέσα του στο βάρος της προδοσίας, της οικονομικής καταστροφής και της μοναξιάς. Οι άνθρωποι γύρω του λιγόστεψαν ακόμη περισσότερο. Οι φίλοι που κάποτε γέμιζαν το σπίτι του έγιναν λίγοι, ενώ εκείνος απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ από τη δημόσια ζωή. Τα άσχημα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια. Στην αρχή ήταν μικρά πράγματα. Ξεχνούσε ονόματα, ημερομηνίες, πρόσωπα. Σταματούσε στη μέση μιας κουβέντας προσπαθώντας να θυμηθεί τι ήθελε να πει. Κάποιες φορές κοιτούσε γύρω του σαν να προσπαθούσε να καταλάβει πού βρίσκεται. Οι άνθρωποι που τον φρόντιζαν στο γηροκομείο άρχισαν να ανησυχούν. Με τον καιρό, οι γιατροί επιβεβαίωσαν τον μεγαλύτερο φόβο: η άνοια είχε αρχίσει να τον χτυπά. Η μνήμη του, που κάποτε κρατούσε χιλιάδες ατάκες, τραγούδια και ιστορίες από μια τεράστια καριέρα, άρχισε να σβήνει σιγά.
Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η ξαδέλφη του στο «Πρωινό», τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπιζε άνοια. Παρά τη σοβαρή ασθένεια, όμως, υπήρχε κάτι που δεν έσβηνε ποτέ από τη μνήμη του. Όταν άκουγε τα τραγούδια που είχε ερμηνεύσει σε μια καριέρα του, θυμόταν ακόμη τους στίχους. «Από το 2021 και μετά ο Γιώργος είχε άνοια, δεν μπορούσε να συγκρατεί πολλά. Του βάζαμε τα τραγούδια του, και παράδοξως θυμόταν τα λόγια. Αυτό ήταν το καταπληκτικό. Όταν του έβαλα το “Κάνε μου λίγη μ…” έλεγε τα λόγια, ενώ είχε άνοια. Του βάζαμε τη μουσική του και θυμόταν τα λόγια», δήλωσε χαρακτηριστικά η ξαδέλφη του. Η ίδια αποκάλυψε ότι τον επισκέφθηκε για τελευταία φορά την Καθαρά Δευτέρα, περιγράφοντας την εικόνα του εκείνες τις μέρες: «Είχα επικοινωνία μαζί του, την τελευταία φορά που τον είδα ήταν την Καθαρά Δευτέρα. Δεν μιλούσε και δεν επικοινωνούσε καθόλου. Δεν ήταν κλινήρης, ήταν σε καρέκλα, αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου».
Η νεφρική ανεπάρκεια
Παρά την επιβαρυμένη κατάσταση της υγείας του, ο Γιώργος Μαρίνος παρέμενε ήρεμος. «Ήταν καταβεβλημένος, αλλά ήταν ήσυχος. Το βλέμμα του αυτό το αταραξία ήταν ανήσυχο». Η πορεία της ασθένειας του Γιώργου Μαρίνου ήταν αργή και σταδιακή, με την κατάστασή του να επιδεινώνεται τα τελευταία χρόνια. «Η ασθένεια του είχε σταδιακή εξέλιξη. Ήταν καθιστός, αλλά μετά σιγά σιγά έχασε εντελώς την επικοινωνία και έκανε μια νεφρική ανεπάρκεια. Όλα τα όργανα του είχαν αρχίσει να φθίνουν», δήλωσε χαρακτηριστικά η ξαδέλφη του. Ενώ, συμπλήρωσε πως παρά τις δυσκολίες, ο αγαπημένος καλλιτέχνης έφυγε από τη ζωή ήρεμος: «Έφυγε πολύ ήσυχος».
Και έτσι έσβησε σιωπηλά ένα από τα πιο λαμπερά αστέρια της ελληνικής νύχτας. Ο άνθρωπος που κάποτε έκανε μια ολόκληρη χώρα να γελά, να τραγουδά και να ονειρεύεται, έφυγε μακριά από τα χειροκροτήματα, χωρίς τα φώτα της σκηνής που κάποτε άναβαν μόνο για εκείνον. Ο Γιώργος Μαρίνος, ο σόουμαν που γέμισε θέατρα και καρδιές, βρέθηκε στο τέλος της ζωής του μόνος, προδομένος και κουρασμένος από τις μάχες που δεν φάνηκαν ποτέ στα φώτα της δημοσιότητας.
Τα σπίτια, τα διαμάντια και οι περιουσίες χάθηκαν. Οι άνθρωποι λιγόστεψαν. Η μνήμη άρχισε να σβήνει. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σιωπή, κάτι έμεινε ζωντανό. Οι μελωδίες, τα τραγούδια και οι στιγμές που χάρισε σε μια ολόκληρη γενιά. Γιατί οι μεγάλοι καλλιτέχνες μπορεί να φεύγουν μόνοι, αλλά δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από τις καρδιές εκείνων που τους αγάπησαν. Κάπου, σε μια παλιά σκηνή που υπάρχει μόνο στη μνήμη του κόσμου, τα φώτα ανάβουν ξανά. Και ο Γιώργος Μαρίνος βγαίνει πάλι στο προσκήνιο. Με το γνώριμο χαμόγελο. Με το κοντό φρύδι. Με το χειροκρότημα να σκεπάζει τη μουσική.
Στο ίντερνετ και στο YouTube μπορείς να βρεις τα πάντα. Παλαιότερες δηλώσεις σχολιασμούς και όλα τα ευτράπελα και παραλειπόμενα της τηλεόρασης και της σόουμπιζ!
Έτσι λοιπόν πέσαμε στη δήλωση του Στέλιου Ρόκκου όταν ήταν στο Έναστρον μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο 7-8 χρόνια πίσω
«Εγώ είμαι αυτός που παλιότερα έχει δηλώσει “άντρας είναι αυτός που δοκίμασε με άντρα και δεν του άρεσε”. Ε, εμένα δεν μου άρεσε» είπε ο τραγουδιστής, μιλώντας τότε στις τηλεοπτικές κάμερες.
Ο Γιώργος Λιάγκας την επόμενη ημέρα είχε αναρρωτηθεί και με το δίκιο του: Ο Στέλιος Ρόκκος είναι άντρας επειδή δοκίμασε με άλλο άντρα και δεν του άρεσε; Κι εμείς;
Συγκεκριμένα είχε σχολιάσει:
«Τώρα, αν μιλήσω εγώ, πάλι θα λένε… Δεν ξέρουμε τι εννοούσε, αλλά από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνουμε πως έχει δοκιμάσει. Άρα εμείς που δεν το έχουμε δοκιμάσει, δεν είμαστε άντρες. Σύμφωνα με τον φίλο μου τον Στέλιο, εμείς που δεν έχουμε πάει με άντρα ποτέ κάτι χάνουμε…»
Λίγο καιρό αργότερα ο Στέλιος Ρόκκος είχε σπεύσει να διορθώσει τη δήλωση και συγκεκριμένα σε συνέντευξή του στο περιοδικό OK είχε αναφέρει
«Εννοείται ότι ήταν χιούμορ. Δε χρειάζεται να σου πει κανείς ότι ο Ρόκκος είναι straight ή όχι.
Πρέπει να είσαι ηλίθιος για να μην καταλάβεις ότι κάνει χιούμορ.
Αν, όμως, απομονώσεις τη φράση «Ο Ρόκκος δήλωσε ότι πήγε με άντρα και του άρεσε», είσαι γελοίος. Στην περίπτωση που μου άρεσε να πάω με άντρα, να είσαι σίγουρος ότι θα το δοκίμαζα, γιατί είμαι τέτοιος τύπος.
Δε μου κάνει, δεν το έχω δοκιμάσει. Όλοι αυτοί που έβγαλαν αυτήν τη βρώμα ξέρουν ακριβώς τι είπα. Είναι άτομα που θέλω να τους ρίξω σφαλιάρες.
Ε, ναι! Γυρνάει και λέει ο Λιάγκας «Ελπίζω ο φίλος μου ο Ρόκκος να κάνει πλάκα». Δηλαδή, αν ήμουν gay δεν θα ήμασταν φίλοι; Τηλεφωνικά μου ζήτησε συγνώμη».
Αφιέρωμα στον Πάνο Τζανετή: O σπουδαίος αυτός λαϊκός βάρδος που μεσουρανούσε την χρυσή 10ετία του ’60
Ο Πάνος Τζανετής υπήρξε μια ξεχωριστή λαϊκή φωνή που άφησε το δικό της αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, παρότι η πορεία του δεν ήταν μακρόχρονη.
Γεννημένος στη Χαλκίδα στις 6 Αυγούστου 1940, ξεκίνησε τη ζωή του μακριά από τα φώτα της μουσικής. Σε ηλικία μόλις 18 ετών, το 1958, μετακόμισε στην Αθήνα και εγκαταστάθηκε στο Αιγάλεω, όπου εργάστηκε αρχικά ως οικοδόμος, προσπαθώντας να χτίσει το μέλλον του με κόπο και επιμονή.
Η ζωή του, όμως, επεφύλασσε μια διαφορετική διαδρομή. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60 γνωρίστηκε με μεγάλες μορφές της ελληνικής μουσικής και η φωνή του άρχισε να ξεχωρίζει. Το 1963 αποδείχθηκε καθοριστική χρονιά για τον ίδιο. Συμμετείχε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης και την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στη μουσική παράσταση «Μαγική Πόλη», στο Θέατρο Παρκ της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, όπου ερμήνευσε τρία τραγούδια που κέρδισαν τις εντυπώσεις.
Καθοριστική στάθηκε και η γνωριμία του με τον Γιώργο Ζαμπέτα. Όταν άκουσε τη φωνή του, εντυπωσιάστηκε από το λαϊκό της χρώμα και δεν δίστασε να του το πει με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο. Από αυτή τη συνάντηση γεννήθηκε μια συνεργασία που, το 1964, έφερε τα πρώτα του τραγούδια, ανάμεσά τους και κομμάτια που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από το κοινό.
Την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς της εποχής, γεγονός που έδωσε μεγάλη ώθηση στην καλλιτεχνική του πορεία. Το 1964 ήταν επίσης χρονιά-ορόσημο και στην προσωπική του ζωή, καθώς παντρεύτηκε και απέκτησε έναν γιο, τον Πάρη.
Δείτε το βίντεο:
Παρότι η καριέρα του έδειχνε να ανοίγει μεγάλους δρόμους, το 1968 αποφάσισε να απομακρυνθεί από το τραγούδι. Έκτοτε έκανε μόνο λίγες σποραδικές εμφανίσεις, ενώ παράλληλα εργάστηκε και ως οδηγός ταξί. Τα τελευταία χρόνια τραγουδούσε περιστασιακά σε μια γνωστή ταβέρνα στο Ντερνέκι της Χαλκίδας, κρατώντας ζωντανή τη σχέση του με το τραγούδι.
Σε μια συζήτηση που είχε το 2004, είχε θυμηθεί τα πρώτα του βήματα, όταν με την κιθάρα του τραγούδησε το «Άγιε μου Γιώργη, Λυκαβηττέ μου», εντυπωσιάζοντας ανθρώπους του χώρου, οι οποίοι τον προέτρεψαν να εμφανιστεί μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό. Ήδη από το 1960 είχε καταφέρει να τραβήξει την προσοχή σε συναυλία στο «Κεντρικόν», όπου η παρουσία του άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις.
Δείτε το βίντεο:
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δοκιμάστηκαν από προβλήματα υγείας. Τα πρώτα σημάδια εμφανίστηκαν το 2004, ενώ η κατάστασή του επιδεινώθηκε σημαντικά το 2008, όταν υπέστη σοβαρό έμφραγμα. Τελικά, τα ξημερώματα της 21ης Νοεμβρίου 2009, έφυγε από τη ζωή στο σπίτι του, στην περιοχή της Κανήθου.
Ο Πάνος Τζανετής μπορεί να μην ακολούθησε μια μακρά καριέρα, όμως η αυθεντικότητα της φωνής του και το λαϊκό της ύφος τον κράτησαν ζωντανό στη μνήμη όσων αγάπησαν το ελληνικό τραγούδι.
Μια φωνή γνήσια, με λαϊκή ψυχή, που άφησε το δικό της μικρό αλλά ξεχωριστό αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής μας.
Από την συναυλία στο θέατρο Κεντρικόν, το 1960. Ο Πάνος Τζανετής, μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι, την Νάνα Μούσχουρη, τον Γιώργο Μούτσιο και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, που παρουσίαζε το πρόγραμμα. Φωτογραφία από το αρχείο του Κώστα Μπαλαχούτη / ogdoo.gr – με ευγενική παραχώρηση.
Το εξώφυλλο του ΕP «Ο Τζανετής στη γειτονιά του Αγίου Παύλου με τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι», που ετοίμαζε, το 1960, ο Μάνος Χατζιδάκις για τον Πάνο Τζανετή. Φωτογραφία από το αρχείο του Δημήτρη Βασιλειάδη / Β-Other Side Records – με ευγενική παραχώρηση.
Πάνος Τζανετής «Χάθηκες (Δεν έχει δρόμο να διαβώ)» [Γ. Ζαμπέτα – Δ. Χριστοδούλου], 1964
