Με αφορμή την πρόσφατη σύλληψη της 38χρονης Ana Marie Hernandez γνωστής και ως «La Muñeca», μιας εκ των μεγαλυτέρων εμπόρων ναρκωτικών στο Μεξικό την οποία αναζητούσαν οι αρχές εδώ και 2 χρόνια, άρχισαν να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου μια σειρά από φωτογραφίες που αποκαλύπτουν την καθημερινότητα του καρτέλ ναρκωτικών της χώρας.
Δείτε τις φωτογραφίες.
Αυτή η 38χρονη είναι η Ana Marie Hernandez ή “La Muñeca” “η κούκλα”. Είναι όμορφη και ένα άτομο υψηλό στην ιεραρχία της διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό που εδώ και 2 χρόνια οι αρχές την κυνηγούσαν, πρόσφατα συνελήφθη από της αρχές του Μεξικού.
Σύμφωνα με τα αμερικανικά ΜΜΕ, η 38χρονη ξόδευε υπέρογκα ποσά για την προσωπική της ζωή, ενώ είχε αγοράσει μια βίλα στο Τέξας.
Η ίδια είχε εντοπιστεί πολλές φορές στο Las Vegas, ωστόσο κατάφερνε να διαφεύγει λόγω των διασυνδέσεων της. Πλέον, έχει μεταφερθεί σε σωφρονιστικό ίδρυμα στο Mexico City, μέχρι να μεταφερθεί στις ΗΠΑ όπου και θα περάσει από δικαστήριο.
Τα κοινωνικά δίκτυα και ειδικά το Instagram είναι πολύ αγαπητό στον πλανήτη έτσι και τα καρτέλ στο Μεξικό δεν “αντέχουν” να μην δείξουν και αυτοί τον παράνομο τρόπο ζωής τους.
Ας δούμε 60+ φωτογραφίες από τον λογαριασμό της Narcoofficial στο Instagram που φυσικά δεν υπάρχει.
Στην Παλαιά Διαθήκη, οι δώδεκα γιοι του Ιακώβ έγιναν οι αρχηγοί των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Ακολουθώντας αυτό το παράδειγμα, ο Χριστός επέλεξε δώδεκα άνδρες για μαθητές του. Οι πρώτοι τέσσερις που επιλέχτηκαν ήταν δύο ζευγάρια αδελφών. Ο Ανδρέας και ο Σίμων ήταν ψαράδες και συνεργάζονταν με τους δύο γιους του Ζεβεδαίου, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη. Ο Χριστός έδωσε στον Σίμωνα το όνομα “Πέτρος”, λέγοντάς του ότι αυτός είναι η πέτρα πάνω στην οποία θα οικοδομήσει την εκκλησία Του.
Ο Πέτρος πέθανε μαρτυρικά στη Ρώμη και θεωρείται ο πρώτος Πάπας της καθολικής εκκλησίας. Ο αδερφός του, ο Ανδρέας, κήρυξε το Ευαγγέλιο σε πολλές περιοχές της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου. Πέθανε στην Πάτρα και θεωρείται ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Οι γιοι του Ζεβεδαίου, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, είχαν οικονομική άνεση, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μαθητές. Διατηρούσαν μία αλιευτική επιχείρηση με τον πατέρα τους, την οποία όμως εγκατέλειψαν τη στιγμή που τους κάλεσε ο Χριστός. Ο Ιωάννης αργότερα έγραψε ένα από τα τέσσερα Ευαγγέλια και πέθανε στην Πάτμο. Τον Ιάκωβο σκότωσε ο ίδιος ο Ηρώδης, επειδή φοβόταν τα πλήθη που συγκέντρωνε όταν μιλούσε.
Ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος ήταν φίλοι και κατάγονταν από τη Βηθσαΐδα της Γαλιλαίας, όπως και οι πρώτοι τέσσερις μαθητές. Κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην Ασία. Ο Ναθαναήλ πέθανε, αφού τον έγδαραν ζωντανό και το μαρτύριό του απεικονίζεται στην Καπέλα Σιστίνα στο έργο του Μικελάντζελο. O Θωμάς ήταν επίσης ένας φτωχός ψαράς από τη Γαλιλαία. Έμεινε γνωστός ως ο “Άπιστος” Θωμάς, επειδή ζήτησε να ακουμπήσει τις πληγές του Χριστού, για να πιστέψει ότι είχε αναστηθεί. Ταξίδεψε στην Ινδία, όπου και εκτελέστηκε, επειδή βάπτισε Χριστιανούς τη σύζυγο και τον γιο του ντόπιου βασιλιά.
Ο Ματθαίος, ένας από τους συγγραφείς των Ευαγγελίων, ήταν τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας. Ο κόσμος μισούσες τους τελώνες και οι θρησκευτικοί άρχοντες, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς, τους κατηγορούσαν ως αμαρτωλούς και άπληστους. Όπως ήταν φυσικό, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς σχολίασαν αρνητικά τη συναναστροφή του Χριστού με τον “αμαρτωλό” τελώνη. Έλαβαν όμως την εξής αποστωμοτική απάντηση: ‘Ένας που είναι καλά δεν πάει στο γιατρό. Ο άρρωστος πάει στο γιατρό. Και εγώ ήρθα σε αυτό τον κόσμο για τους αρρώστους”. Μαζί με τον Ματθαίο, έγινε μαθητής του Χριστού και ο αδελφός του, Ιάκωβος. Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τον δέκατο μαθητή, τον Σίμωνα, πέρα από το ότι ανήκε στο κόμμα των Ζηλωτών, που επιδίωκαν να εξεγείρουν τους Ιουδαίους εναντίον της Ρώμης. Σύμφωνα με παραδόσεις, δίδαξε στην Ασία, την Αφρική, ακόμα και στην Αγγλία, αλλά είναι άγνωστο πού ακριβώς πέθανε.
Υπήρχαν δύο μαθητές με το όνομα Ιούδας. Ο ένας ήταν ο Ιούδας Θαδδαίος, που είναι ένας από τους σημαντικότερους άγιους της Αρμενίας. Πιστεύεται ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ και “αδελφός” του Ιησού. Ο άλλος Ιούδας, ο Ισκαριώτης, είναι ο μαθητής που πρόδωσε τον Χριστό, παίρνοντας ως αντάλλαγμα 30 αργύρια. Αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεχε τις ενοχές. Μετά την Ανάληψη του Χριστού, την κενή θέση του Ιούδα πήρε ο Ματθίας, ο οποίος κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αφρική, όπου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
Στην Παλαιά Διαθήκη, οι δώδεκα γιοι του Ιακώβ έγιναν οι αρχηγοί των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Ακολουθώντας αυτό το παράδειγμα, ο Χριστός επέλεξε δώδεκα άνδρες για μαθητές του. Οι πρώτοι τέσσερις που επιλέχτηκαν ήταν δύο ζευγάρια αδελφών. Ο Ανδρέας και ο Σίμων ήταν ψαράδες και συνεργάζονταν με τους δύο γιους του Ζεβεδαίου, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη.
Ο Χριστός έδωσε στον Σίμωνα το όνομα “Πέτρος”, λέγοντάς του ότι αυτός είναι η πέτρα πάνω στην οποία θα οικοδομήσει την εκκλησία Του. Ο Πέτρος πέθανε μαρτυρικά στη Ρώμη και θεωρείται ο πρώτος Πάπας της καθολικής εκκλησίας.
Ο αδερφός του, ο Ανδρέας, κήρυξε το Ευαγγέλιο σε πολλές περιοχές της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου. Πέθανε στην Πάτρα και θεωρείται ο ιδρυτής της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Οι γιοι του Ζεβεδαίου, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, είχαν οικονομική άνεση, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μαθητές.
Διατηρούσαν μία αλιευτική επιχείρηση με τον πατέρα τους, την οποία όμως εγκατέλειψαν τη στιγμή που τους κάλεσε ο Χριστός. Ο Ιωάννης αργότερα έγραψε ένα από τα τέσσερα Ευαγγέλια και πέθανε στην Πάτμο. Τον Ιάκωβο σκότωσε ο ίδιος ο Ηρώδης, επειδή φοβόταν τα πλήθη που συγκέντρωνε όταν μιλούσε.
Ο Φίλιππος και ο Ναθαναήλ ή Βαρθολομαίος ήταν φίλοι και κατάγονταν από τη Βηθσαΐδα της Γαλιλαίας, όπως και οι πρώτοι τέσσερις μαθητές. Κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην Ασία. Ο Ναθαναήλ πέθανε, αφού τον έγδαραν ζωντανό και το μαρτύριό του απεικονίζεται στην Καπέλα Σιστίνα στο έργο του Μικελάντζελο.
O Θωμάς ήταν επίσης ένας φτωχός ψαράς από τη Γαλιλαία. Έμεινε γνωστός ως ο “Άπιστος” Θωμάς, επειδή ζήτησε να ακουμπήσει τις πληγές του Χριστού, για να πιστέψει ότι είχε αναστηθεί. Ταξίδεψε στην Ινδία, όπου και εκτελέστηκε, επειδή βάπτισε Χριστιανούς τη σύζυγο και τον γιο του ντόπιου βασιλιά.
Ο Ματθαίος, ένας από τους συγγραφείς των Ευαγγελίων, ήταν τελώνης, δηλαδή φοροεισπράκτορας. Ο κόσμος μισούσες τους τελώνες και οι θρησκευτικοί άρχοντες, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς, τους κατηγορούσαν ως αμαρτωλούς και άπληστους. Όπως ήταν φυσικό, οι Φαρισαίοι και οι Γραμματείς σχολίασαν αρνητικά τη συναναστροφή του Χριστού με τον “αμαρτωλό” τελώνη.
Έλαβαν όμως την εξής αποστωμοτική απάντηση: ‘Ένας που είναι καλά δεν πάει στο γιατρό. Ο άρρωστος πάει στο γιατρό. Και εγώ ήρθα σε αυτό τον κόσμο για τους αρρώστους”. Μαζί με τον Ματθαίο, έγινε μαθητής του Χριστού και ο αδελφός του, Ιάκωβος.
Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τον δέκατο μαθητή, τον Σίμωνα, πέρα από το ότι ανήκε στο κόμμα των Ζηλωτών, που επιδίωκαν να εξεγείρουν τους Ιουδαίους εναντίον της Ρώμης. Σύμφωνα με παραδόσεις, δίδαξε στην Ασία, την Αφρική, ακόμα και στην Αγγλία, αλλά είναι άγνωστο πού ακριβώς πέθανε.
Υπήρχαν δύο μαθητές με το όνομα Ιούδας. Ο ένας ήταν ο Ιούδας Θαδδαίος, που είναι ένας από τους σημαντικότερους άγιους της Αρμενίας. Πιστεύεται ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ και “αδελφός” του Ιησού. Ο άλλος Ιούδας, ο Ισκαριώτης, είναι ο μαθητής που πρόδωσε τον Χριστό, παίρνοντας ως αντάλλαγμα 30 αργύρια.
Αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεχε τις ενοχές. Μετά την Ανάληψη του Χριστού, την κενή θέση του Ιούδα πήρε ο Ματθίας, ο οποίος κήρυξε το Ευαγγέλιο στην Αφρική, όπου και βρήκε μαρτυρικό θάνατο.
Ο Χρήστος Φωτίδης βρέθηκε στη βάφτιση της κόρης του Πύρρου Δήμα και της Αφροδίτης Σκαφίδα και έκανε και μια αποκάλυψη.
Σύμφωνα με τον ηθοποιό, θα γίνει μία ταινία για την ζωή του Πύρρου Δήμα. Όπως είπε ο κ. Φωτίδης: «Θα γίνει μία ταινία με τη ζωή του Πύρρου Δήμα και θα είμαι στους συντελεστές».
Ερωτηθείς για το εάν έχει αποφασιστεί ποιος θα υποδυθεί τον ίδιο τον αθλητή απάντησε: «Δεν έχει κλειδώσει ποιος θα υποδυθεί τον Πύρρο στην ταινία, όμως ο ίδιος θα κάνει ένα guest».
Ο Πύρρος Δήμας και η Αφροδίτη Σκαφίδα βάφτισαν την κόρη τους, το Σάββατο 31 Μαΐου.
Το ζευγάρι επέλεξε το Ιερό Προσκύνημα Αγίας Μαρίνας Αλυκού για το μυστήριο, ενώ νονά ήταν η Χριστίνα Παναγουλέα. Η μικρή πήρε το όνομα Ελευθερία, από τη μητέρα του χρυσού Ολυμπιονίκη, η οποία έφυγε από τη ζωή το 2021.
«Ο Πύρρος είναι φίλος μου χρόνια, είναι χαρούμενος, ξαναβρήκε τον εαυτό του», ανέφερε σε δηλώσεις του ο ηθοποιός Χρήστος Φωτίδης ο οποίος ήταν καλεσμένος στο μυστήριο.
Ο Νίκος Σαργκάνης περνά τις πιο δύσκολες ώρες της ζωής του, καθώς βρίσκεται σε κώμα στο νοσοκομείο, με τον παλαίμαχο τερματοφύλακα να δίνει μάχη, για να παραμείνει στη ζωή.
Την είδηση έκανε γνωστή ο δημοσιογράφος Αντώνης Αντωνόπουλος μέσω ανάρτησής του στο Facebook. Όπως έγραψε, ο σπουδαίος παλαίμαχος τερματοφύλακας βρίσκεται σε κώμα σε νοσοκομείο των Αθηνών.
«Είμαι σοκαρισμένος από την στιγμή που το έμαθα. Δυστυχώς ο Νίκος Σαργκάνης είναι σε τραγική κατάσταση. Βρίσκεται σε κώμα σε νοσοκομείο των Αθηνών. Ο μεγαλύτερος τερματοφύλακας που βγήκε από το ελληνικό ποδόσφαιρο δυστυχώς χτυπήθηκε άσχημα από την επάρατη νόσο. Και με το θηρίο είναι πολύ δύσκολο να βγεις νικητής. ΚΡΙΜΑ ΡΕ ΦΙΛΕ ΝΙΚΟΛΑ. ΜΕΓΑΛΟ ΚΡΙΜΑ», έγραψε χαρακτηριστικά.
Ο Νίκος Σαργκάνης του Βασιλείου και της Καλομοίρας, γεννήθηκε στη Ραφήνα στις 13 Ιανουαρίου 1954. Όπως όλοι θυμούνται είναι παλαίμαχος διεθνής τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, ο οποίος διέπρεψε κατά τη δεκαετία του ’80 αγωνιζόμενος στον Ολυμπιακό, στον Παναθηναϊκό και σε άλλες ομάδες.
Ο Νίκος Σαργκάνης αναδείχθηκε από τον Ηλυσιακό, στον οποίο εντάχθηκε το 1966 στην ηλικία των 12 ετών και το 1969 στην ηλικία των 15 ετών έκανε το ντεμπούτο του στην ανδρική ομάδα, όπου αγωνίστηκε χωρίς να έχει αναπληρωματικό τερματοφύλακα
Ο Νίκος Σαργκάνης αναδείχθηκε από τον Ηλυσιακό, στον οποίο εντάχθηκε το 1966 στην ηλικία των 12 ετών και το 1969 στην ηλικία των 15 ετών έκανε το ντεμπούτο του στην ανδρική ομάδα, όπου αγωνίστηκε χωρίς να έχει αναπληρωματικό τερματοφύλακα. Αρχικά αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού και άρχισε να αγωνίζεται ως τερματοφύλακας έπειτα από υπόδειξη και επιμονή του παλιού διεθνή τερματοφύλακα Χρήστου Ρίμπα, όταν ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας κρίθηκε ανεπαρκής. Στον Ηλυσιακό είχε μια εξαιρετική πορεία στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής, όταν σημείωσε ένα μεγάλο σερί αγώνων χωρίς να δεχτεί γκολ.
Το 1977 πήγε στην Καστοριά, με την οποία έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 11/9/1977. Πραγματοποίησε καταπληκτικές εμφανίσεις, με αποκορύφωμα την εκπληκτική πορεία της ομάδας στο κύπελλο Ελλάδας της περιόδου 1979-80, το οποίο κατέκτησε νικώντας με 5-2 τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν ο Ολυμπιακός, ενώ παράλληλα κλήθηκε στην εθνική ομάδα. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε τρία πρωταθλήματα (1980-81, 1981-82, 1982-83) και ένα κύπελλο Ελλάδας (1980-81).
Το 1985 πήρε μεταγραφή στον μεγάλο αντίπαλο της ομάδας του Πειραιά, τον Παναθηναϊκό, όπου αγωνίστηκε για πέντε περιόδους, κατακτώντας δύο ακόμη πρωταθλήματα (1985-86, 1989-90) και τρία κύπελλα Ελλάδας (1985-86, 1987-88, 1988-89). Στον τελικό του 1988, ο οποίος κρίθηκε στα πέναλτι, ο Νίκος Σαργκάνης υπήρξε ο μεγάλος πρωταγωνιστής καθώς εκτέλεσε εύστοχα ένα πέναλτι και απέκρουσε δύο, οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στην κατάκτησή του.
Εκτός από την καλή του απόδοση κάτω από τα δοκάρια, είχε ειδικευτεί στην εκτέλεση πέναλτι, σημειώνοντας αρκετά γκολ.
Το 1990 μεταγράφηκε στον Αθηναϊκό, στον οποίο είχε άλλη μια επιτυχημένη παρουσία, καθώς τερμάτισε στην 6η θέση στο πρωτάθλημα και έφτασε ως τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας (1990-91), για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τελικό του κυπέλλου Ελλάδας με τέσσερις διαφορετικούς συλλόγους και ο πρώτος που το κατέκτησε με τρεις διαφορετικές ομάδες.
Ως φιναλίστ ο Αθηναϊκός κέρδισε την έξοδο στο κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης περιόδου (1991-92), όπου κληρώθηκε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στους δύο αγώνες ο Νίκος Σαργκάνης ήταν πρωταγωνιστής και με τις καταπληκτικές του αποκρούσεις, ειδικά στον επαναληπτικό του Ολντ Τράφορντ, κράτησε την εστία του ανέπαφη. Οι δύο αγώνες έληξαν με 0-0 και ο δεύτερος αγώνας οδηγήθηκε στην παράταση, όπου τελικά “λύγισε” με 0-2.
Η 15η Οκτωβρίου 1980 δεν είναι μία απλή ημερομηνία για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Εκείνη τη μέρα γράφτηκε ιστορία καθώς η Εθνική «άλωσε» το «Ίντροτς Πάρκεν» της Δανίας με 1-0. Η επιτυχία αυτή έφερε φαρδιά πλατιά την υπογραφή ενός 26χρονου τερματοφύλακα με το ονοματεπώνυμο: Νίκος Σαργκάνης…
Η Ελλάδα μπορεί να μην προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, κατάφερε, όμως να κάνει όλη την Ευρώπη να παραμιλά για τον γκολκίπερ της.
Η λήξη του αγώνα βρίσκει την Ελλάδα νικήτρια με 1-0 επί της Δανίας. Σκόρερ του εθνικού συγκροτήματος ο Ντίνος Κούης στο 50ο λεπτό της αναμέτρησης. Πρόσωπο της βραδιάς όμως, αναδείχθηκε ο Νίκος Σαργκάνης. Με τις εξαιρετικές αποκρούσεις και την απίθανη επίδοσή του κράτησε ανέπαφη την εστία της ομάδας του. Καλύτερη στιγμή του αγώνα, η απόκρουση του Σαργκάνη στο σουτ του τρομερού Δανού επιθετικού Άλαν Σίμονσεν. Ο Σίμονσεν σούταρε από τα τρία μέτρα εξ επαφής κι ο Σαργκάνης απέκρουσε την «βολίδα» του. Για τα επόμενα 10 λεπτά ο Άλαν Σίμονσεν παραμιλά για τη χαμένη ευκαιρία και την επίδοση του Σαργκάνη, που έκανε τη μία απόκρουση μετά την άλλη.
Η Ελλάδα δεν πέρασε στην επόμενη φάση, αλλά ο Σαργκάνης και οι υπόλοιποι παίχτες της Εθνικής καθήλωσαν πέντε εκατομμύρια Έλληνες τηλεθεατές εκείνο το βράδυ της Τετάρτης. Την επομένη, Δανοί δημοσιογράφοι εκθείασαν το ταλέντο και την επίδοση του Έλληνα τερματοφύλακα. «Το ελληνικό φάντομ απογειώθηκε», «Ο άνθρωπος με πέντε χέρια», «Ο τερματοφύλακας σαρανταποδαρούσα», «Ένας 100χειρας στην Κοπεγχάγη» , ήταν μεταξύ άλλων οι τίτλοι των δανικών εφημερίδων. Ο Νίκος Σαργκάνης από εκείνο το παιχνίδι κι έπειτα έμεινε στην ιστορία του ποδοσφαίρου ως ο τερματοφύλακας «Φάντομ». Οι Δανοί τον παρομοίασαν με τα φάντομ, τα γνωστά μαχητικά αεροπλάνα της πολεμικής αεροπορίας, εξαιτίας της απίστευτης εμφάνισής του στον αγώνα μεταξύ της Ελλάδας και τα Δανίας.
Μετά τη λήξη του αγώνα ο Νίκος Σαργκάνης κάλεσε την οικογένειά του στην Αθήνα. «Πώς σου φάνηκα μάνα;» ήταν οι πρώτες λέξεις που είπε στην μητέρα του. «Έπιανες πουλιά στον αέρα παιδί μου…», ήταν η απάντηση της μητέρας του. Ο Σαργκάνης κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της Εθνικής, αλλά και πριν από το μεγάλο παιχνίδι, μιλούσε τηλεφωνικώς με τη μητέρα του και τις αδερφές του για να πάρει κουράγιο. Βέβαια, το πλήρωσε ακριβά, καθώς ο λογαριασμός του τηλεφώνου έφτασε τις 7.800 κορώνες Δανίας, ένα εξωφρενικό για την εποχή ποσό.
Ο «Φάντομ» από παιδί υποστήριζε τον Παναθηναϊκό και η μεταγραφή του χάλασε εξαιτίας… της αγοράς της ΠΑΕ από τον Γιώργο Βαρδινογιάννη. Τουλάχιστον έτσι υποστήριξε ο Δημήτρης Θεοφάνης το 1985 στην Αθλητική Ηχώ. Μία ώρα πριν υπογράψει ο Σαργκάνης με τους «πράσινους» το 1979 εμφανίζεται η ισχυρή οικογένεια, παίρνει τον Παναθηναϊκό μέσα από τα χέρια του Παύλου Γιαννακόπουλου και χαλάει η μεταγραφή.
«Ο Σαργκάνης θα ήταν στον Παναθηναϊκό από το 1979, αν δεν απεφάζιζαν τότε οι Βαρδινογιάννηδες να αναλάβουν τις τύχες του ιστορικού συλλόγου» είπε τον Ιούνιο του 1985 ο προπονητής τότε του Ηλυσιακού και πρόσωπο που ανέδειξε τον τερματοφύλακα Δημήτρης Θεοφάνης.
«Το 1979 ήταν η εποχή που το ελληνικό ποδόσφαιρο γινόταν από ερασιτεχνικό, επαγγελματικό. Τότε όλοι πίστευαν πως θα αναλάμβανε τον Παναθηναϊκό ο κ. Π. Γιαννακόπουλος… Θυμάμαι ότι ο Σαργκάνης είχε κατέβει από την Καστοριά για να διαπραγματευτεί τη μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό.
Τον πήρα ένα πρωί και πήγαμε στο γραφείο του κ. Γιαννακόπουλου για να κλείσουμε τη μεταγραφή. Είχαμε συμφωνήσει σε όλα, αλλά μας πρόλαβαν τα γεγονότα. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ανακοινώθηκε ότι τον Παναθηναϊκό τον αναλαμβάνει ένας κολοσσός, ο όμιλος Βαρδινογιάννη και όπως ήταν φυσικό, η μεταγραφή ακυρώθηκε στο παρά ένα λεπτό. (…)
Ο Παναθηναϊκός έκανε «διάνα» που τον απέκτησε και αυτό θα φανεί πολύ σύντομα γιατί ο Νίκος είναι ένας πολύ μεγάλος τερματοφύλακας και σίγουρα θα γράψει τη δική του ιστορία στον Παναθηναϊκό, τώρα που έστω και… ετεροχρονισμένα πήγε στην ομάδα που από μικρός ήθελε να φορέσει τη φανέλα της».Και πράγματι! Ο Νίκος Σαργκάνης όχι απλώς τίμησε τη φανέλα με το Τριφύλλι, όχι απλώς της χάρισε ένα μαγικό τρόπαιο, αλλά είναι από τους λίγους που ήξερε καλά τι να κάνει τα κλεμένα λεφτά του Γιώργου Κοσκωτά.
Τέτοιες μέρες, 8 Μαΐου 1988, στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος, ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον Ολυμπιακό στα πέναλτι με 4-3. Η κανονική διάρκεια του ματς έληξε με τις δύο ομάδες ισόπαλες 2-2 και τον προκλητικό διαιτητή Μελέτη Βουτσαρά να έχει αφήσει τους «πράσινους» με δέκα παίκτες αποβάλλοντας τον Μπατσινίλα στο 79′, φάση που δεν προβάλλουν ούτε τώρα στις ανασκοπήσεις τους τα κρατικά κανάλια, ενώ αρκετοί παραλείπουν να αναφέρουν ότι το Τριφύλλι έπαιξε με παίκτη λιγότερο για περίπου 45 λεπτά, σκόραρε, ενώ είχε και δοκάρι με τον Σαραβάκο στο 120′. Πρωταγωνιστής στη διαδικασία των πέναλτι ο «φάντομ» Νίκος Σαργκάνης, ο οποίος απέκρουσε δύο φορές, αρνούμενος τα «δώρα» του Κοσκωτά… Τι εννοούμε με αυτό; Μόλις έληξε το ματς ο τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού φέρεται πως έτρεξε προς τον Γιώργο Βαρδινογιάννη, τον αγκάλιασε και του φώναξε: «Πρόεδρε τους τα έβαλα στον κ… τα λεφτά»! Λίγες ημέρες αργότερα θα δήλωνε στο περιοδικό «Super Goal» ότι ο Κοσκωτάς του πρόσφερε 170 εκατ. δραχμές για να έχει μειωμένη απόδοση.
Μετά την αποχώρησή του από την πλούσια ενεργό δράση ο Νίκος Σαργκάνης ακολούθησε καριέρα προπονητή. Κατέχει δίπλωμα προπονητή ποδοσφαίρου Α΄ και εκπαιδευτή τερματοφυλάκων στην εκπαιδευτική ομάδα της UEFA.
Το αγαπημένο επώνυμο ζευγάρι Νίκος και Ελίνα Σαργκάνη δημιούργησαν μια αγαπημένη οικογένεια. Η Μιρέλλα, δε, κόρη τους, γέννησε ένα υγιέστατο αγοράκι και τον έκανε παππού πριν από 11 χρόνια.
Μάλιστα, η πρώην παρουσιάστρια μοιράστηκε τη χαρμόσυνη είδηση με τους διαδικτυακούς της φίλους γράφοντας: «Όσα αστέρια και αν πέσουν σήμερα, εμένα η ευχή μου θα είναι μία! Σ΄αγαπώ, υπέροχέ μου σύντροφε, για το δώρο που μου έκανες!».
Σύμφωνα με την Espresso, το ζευγάρι είχε τελέσει -με μεγάλη μυστικότητα- πολιτικό γάμο, ενώ δεν αποκλείεται η Μιρέλλα και ο Γιώργος όταν βαφτίσουν τον γιο τους να τελέσουν και τον θρησκευτικό γάμο τους.
Γεννημένος σε ένα χωριό των Τρικάλων, ο Νίκος Παλαιοκώστας –που έφυγε σε ηλικία 65 ετών– έγινε γνωστός σε όλη την Ελλάδα για τις ληστείες που έκανε με τον αδελφό του, αλλά και τα χρήματα που πετούσαν στο δρόμο. Επίσης, τα αδέλφια Παλαιοκώστα είχαν πρωταγωνιστήσει στο αστυνομικό δελτίο με την απαγωγή του βιομηχάνου Αλέξανδρου Χαϊτογλου.
Το 1979, σε ηλικία 19 ετών ο Νίκος Παλαιοκώστας αποφασίζει να γίνει ναυτικός και «μπαρκάρει» με πλοίο, όμως μετά από λίγο καιρό θα επιστρέψει στα Τρίκαλα.
Από τη δεκαετία του ’80 στο χώρο της παρανομίας, είχε δημιουργήσει μια ομάδα με τη συμμετοχή –πέραν του ίδιου- του αδελφού του, Βασίλη και του Κώστα Σαμαρά, ο οποίος ήταν από τους πιο γνωστούς διαρρήκτες της εποχής.
Ένα από τα πρώτα «χτυπήματα» της ομάδας ήταν το λογιστήριο ενός γεωργικού συνεταιρισμού λίγο έξω από την Κοζάνη.
Όμως η πιο γνωστή ληστεία της ομάδας σημειώθηκε τον Ιούνιο του 1992 με τους τρεις δράστες να χτυπούν το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Καλαμπάκα Τρικάλων.
Αρχικά το σχέδιο ήταν να ληστέψουν το υποκατάστημα της ΕΤΕ στην Πτολεμαΐδα, όμως λόγω της καθυστέρησης στην κλοπή ενός οχήματος, τα σχέδια άλλαξαν, με τον Νίκο Παλαιοκώστα να ρίχνει την ιδέα για την Καλαμπάκα.
Εκεί, θα μπουν με δύο κοντόκανες καραμπίνες ο Βασίλης Παλαιοκώστας και ο Κώστας Σαμαράς, με τον Νίκο Παλαιοκώστα να μένει να φυλάει την είσοδο της τράπεζας.
«Ο Κώστας έμεινε να φυλάει την είσοδο. Εγώ, καθώς προπορευόμουν του Νίκου, βγάζω μια κοντόκαννη και του την πετάω. Την πιάνει στον αέρα. Βγάζω την άλλη κι αρχινά το πανηγύρι.
»Για όποιον δεν κατάλαβε, γίνεται ληστεία! Τα λεφτά της τράπεζας ήρθαμε να πάρουμε, όχι τις ζωές σας. Μη μας αναγκάσετε να το κάνουμε. Στην τράπεζα θα ξανάρθουν χρήματα, η ζωή δεν επιστρέφει ποτέ. Φρόνιμα, να πάμε όλοι στα σπίτια μας κ.λπ.”. Κατευθύνθηκα στον ταμία και του κόλλησα την κοντόκαννη στο κεφάλι: “Ανοιξέ το τώρα, γιατί το μαθηματικό μυαλό σου θα σκορπίσει στην αίθουσα». Ο ταμίας δεν είχε το κλειδί του χρηματοκιβωτίου, οπότε επιστρατεύτηκε ο διευθυντής, που το είχε, για να το ανοίξει και να αποκαλύψει τα πακέτα από πεντοχίλιαρα και χιλιάρικα. Την ίδια στιγμή που ο Βασίλης γέμιζε τον σάκο, ο Νίκος αστειευόταν με τους πελάτες, έκανε κομπλιμέντα στις ωραίες κυρίες και όταν τελείωσαν έπραξαν το αυτονόητο για τους ίδιους: «Αφού πρώτα τους ζητήσαμε συγγνώμη για την πρωινή αναστάτωση, τους χαιρετήσαμε» είχε πει ο αδελφός του, Βασίλης Παλαιοκώστας.
Τα μπλόκα της ΕΛ.ΑΣ. στο επαρχιακό δίκτυο της χώρας, για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των Νίκου και Βασίλη Παλαιοκώστα ήταν συχνό φαινόμενο για δεκαετίες.
Από το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας οι τρεις ληστές θα φύγουν πλουσιότεροι κατά 125.000.000 δραχμές –ποσό που παραμένει η υψηλότερη λεία ληστείας στην Ελλάδα.
Θα ήταν περισσότερα, αλλά ορισμένα από τα χρήματα που πήραν από το χρηματοκιβώτιο, τα σκόρπισαν στο δρόμο, καθώς θέλησαν να δημιουργήσουν αναστάτωση, ώστε να ξεφύγουν από τους αστυνομικούς που τους καταδίωκαν.
Η κίνηση αυτή βέβαια, που συνεχίστηκε και σε άλλες ληστείες ή κλοπές, έκανε γνωστό τον Νίκο Παλαιοκώστα ως «Ρομπέν των φτωχών».
Το όνομα «Παλαιοκώστας» έγινε γνωστό σε όλη τη χώρα μέσα από μια απαγωγή, που «έπαιξε» αρκετά και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ήταν αυτή του επιχειρηματία Αλέξανδρου Χαΐτογλου, που έγινε στις 15 Δεκεμβρίου 1995.
Η ομάδα Παλαιοκώστα παρακολουθούσε για μέρες τον Χαΐτογλου, γνωρίζοντας ότι συνήθιζε να πηγαίνει ο ίδιος στο σχολείο τα παιδιά του.
Αφού τον ακινητοποίησαν, τον έβαλαν στο όχημά τους και αργότερα επικοινώνησαν με τον αδελφό του, τονίζοντας ότι δεν θα έπρεπε να εμπλακεί η Ελληνική Αστυνομία.
Οι απαγωγείς, αφού είχαν αρνηθεί τα 2 εκατ. δραχμές που είχε πάνω του ο Χαΐτογλου, ζήτησαν από την οικογένεια του βιομήχανου τρία εκατομμύρια μάρκα. Έπειτα από συζητήσεις, που είχαν και ένταση μεταξύ Νίκου και Βασίλη Παλαιοκώστα, η συμφωνία έκλεισε στα 270.000.000 δραχμές με τον Κώστα Χαΐτογλου να φτάνει στη Λαμία για να παραδώσει τα λύτρα.
Μάλιστα, όταν οι δύο άνδρες άφησαν τον επιχειρηματία στα ΚΤΕΛ Καρδίτσας, εκείνος τους είπε: «Παιδιά, αν δεν κόστιζε τόσο πολύ, θα ήθελα ακόμη μία περιπέτεια», με το Βασίλη Παλαιοκώστα να του απαντά ότι θα του κάνουν… σκόντο την επόμενη φορά.
Ο Νίκος Παλαιοκώστας βρισκόταν το 1988 στις φυλακές Τρικάλων, από όπου με τη βοήθεια του αδελφού του, Βασίλη κατάφερε να αποδράσει στις 18 Δεκεμβρίου 1988.
Η στιγμή που θα γίνει γνωστή σε όλη την Ελλάδα και θα μονοπωλεί τα δελτία ειδήσεων για μέρες θα είναι όμως μια άλλη απόδραση, αυτή του Βασίλη Παλαιοκώστα από τις φυλακές Κορυδαλλού, στις 4 Ιουνίου 2006.
Τότε, ο Νίκος Παλαιοκώστας θα νοικιάσει ένα ελικόπτερο, προσποιούμενος τον τουρίστα που θέλει να θαυμάσει την Αθήνα από ψηλά.
Το ελικόπτερο με το οποίο ο Νίκος Παλαιοκώστας έφτασε μέχρι το προαύλιο των φυλακών Κορυδαλλού.
Λίγο μετά την απογείωση του ελικοπτέρου, ο πιλότος Βασίλης Καρίκης θα αισθανθεί ένα όπλο κολλημένο στα πλευρά του και τον επιβάτη να του δηλώνει το πραγματικό του όνομα. «Είμαι ο Νίκος Παλαιοκώστας και πάω να σώσω τον αδελφό μου που μετράει 2.358 μέρες στη φυλακή» θα πει, με τον προορισμό να αλλάξει και το ελικόπτερο να κατευθύνεται στις φυλακές Κορυδαλλού.
Το Eurocopter κατέβηκε μέχρι το προαύλιο της Ε’ πτέρυγας των φυλακών και σε αυτό επιβιβάστηκαν ο Βασίλης Παλαιοκώστας και ο Αλκέτ Ριζάι.
Τελικά ο Νίκος Παλαιοκώστας θα πέσει στα χέρια των αστυνομικών στις 13 Σεπτεμβρίου 2006, όταν θα συναντήσει μπλόκο της ΕΛ.ΑΣ. στο χωριό Λιβάδι στον Παρνασσό και στην προσπάθειά του να τους αποφύγει θα χάσει τον έλεγχο του οχήματος και θα βγει εκτός δρόμου.
Μία από τις μεταφορές του Νίκου Παλαιοκώστα από τις φυλακές στα δικαστήρια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν καταζητούμενος επί 16 χρόνια και μετρούσε συνολικές καταδίκες 197 ετών και 376 μηνών.
Οδηγήθηκε στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου Πάτρας, από όπου αποφυλακίστηκε στις 6 Οκτωβρίου 2021, με το Δικαστικό Συμβούλιο να δέχεται την εκτέλεση του υπολοίπου της ποινής του σε κατ’ οίκον περιορισμό για λόγους υγείας.
Το τελευταίο διάστημα, ο Νίκος Παλαιοκώστας υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση δύο φορές την εβδομάδα στην Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, ενώ είχε υποστεί και εγκεφαλικό επεισόδιο.
Ο επί οκτώ χρόνια δραπέτης εντάχθηκε στη «most wanted» λίστα της Europol. «Υπήρξα καταζητούμενος πρώτης γραμμής. Ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια», έγραψε κάποτε ο ίδιος.
«Ληστεία», φωνάζει ο Βασίλης Παλαιοκώστας την ώρα που αυτός και άλλοι δύο άνδρες εισβάλουν στο υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στην Καλαμπάκα.
Οι τρεις άνδρες φορούν κοστούμια, γυαλιά ηλίου και φέρουν αυτόματα όπλα. Εκτός από τον Βασίλη Παλαιοκώστα, στη ληστεία συμμετέχουν ο αδερφός του, Νίκος, καθώς και ο Κώστας Σαμαράς, γνωστός με το ψευδώνυμο «Καλλιτέχνης», που αποτέλεσε τον μέντορα του Βασίλη, του φτωχόπαιδου που επρόκειτο να γίνει ο πιο περιβόητος Έλληνας καταζητούμενος στην Ευρώπη.
Το σχέδιο της ληστείας έχει εκπονηθεί με λεπτομέρεια στους σκοτεινόχρωμους βράχους των Μετεώρων, στο μέρος όπου εδώ και αιώνες βρίσκουν καταφύγιο εριμήτες, μοχανοί, άγιοι, κλέφτες και ληστές, όσοι δηλαδή με κάποιο τρόπο απαρνιούνται τους κανόνες της εγκόσμιας ζωής. Εκεί, ο «Καλλιτέχνης», που πήρε το παρατσούκλι του από το γεγονός ότι είχε σπουδάσει καλλιτεχνικό σχέδιο, ζωγράφισε έναν χάρτη της πόλης σε ένα μπλοκ ζωγραφικής, πάνω στον οποίο χαράχτηκε όλη η επιχείρηση.
Το εγχείρημα είναι παράτολμο. Σε απόσταση μικρότερη από 500 μέτρα, βρίσκεται το τοπικό Αστυνομικό Τμήμα. Οι τρεις ληστές δεν πτοούνται, ίσως μάλιστα θέλουν να ταπεινώσουν τις Αρχές με μία ληστεία τόσο κοντά τους.
Ο Βασίλης Παλαιοκώστας ζητά από τον τραπεζικό υπάλληλο να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο. Εκείνος υπακούει. Πριν το κάνει, ωστόσο, πατά χωρίς να γίνει αντιληπτός το κουμπί πανικού για την κλήση της Αστυνομίας.
Το χρηματοκιβώτιο κρύβει πολύ περισσότερα μετρητά από όσα έχουν τολμήσει να φανταστούν οι ληστές – 150.000.000 δραχμές (περίπου 440.200 ευρώ).
O Bασίλης Παλαιοκώστας, νέος.
Ο Βασίλης ευχαριστεί τον Θεό και αρχίζει να γεμίζει την τσάντα με τις δεσμίδες των χαρτονομισμάτων. Οι δράστες έχουν φροντίσει εκ των προτέρων να μπλοκάρουν το μοναδικό περιπολικό του τοπικού Aστυνομικού Tμήματος ανάμεσα σε δύο δικά τους οχήματα, με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί να φτάσουν στο σημείο με τα πόδια, μετά από αρκετή καθυστέρηση.
Τα αδέρφια Παλαιοκώστα έχουν διαφύγει πολλές φορές της σύλληψης και αυτό σκοπεύουν να κάνουν και τώρα. Μπαίνουν σε ένα κλεμμένο Audi και γρήγορα απομακρύνονται από τους αστυνομικούς που τους καταδιώκουν με τα πόδια. Κατευθύνονται προς τα βουνά της περιοχής, εκεί όπου είχαν μεγαλώσει με την οικογένειά τους. Ο Βασίλης αρχίζει να πετάει πεντοχίλιαρα από το παράθυρο του αυτοκινήτου. Στους δρόμους επικρατεί χάος, αφού ξαφνικά πολλά εκατομμύρια δραχμές διασκορπίζονται στην άσφαλτο. Τα ΜΜΕ είπαν αργότερα ότι οι ληστές άφησαν πίσω τους περί τα 90 εκατομμύρια δραχμές (σχεδόν 265.000 ευρώ).
Οι τρεις σύντροφοι καταφέρνουν να ξεφύγουν. Ο Βασίλης Παλαιοκώστας αναγκάζεται αργότερα να κλέψει το Nissan ενός ντόπιου. Λίγες ώρες αργότερα τού το επιστρέφει γυαλισμένο, αφήνοντας 150.000 δραχμές (σχεδόν 450 ευρώ) κάτω από το χαλί της εξώπορτας.
Μέσα σε τρία λεπτά, ο Βασίλης Παλαιοκώστας κατόρθωσε να κλέψει 125 εκατομμύρια δραχμές (σχεδόν 370.000 ευρώ) κάτω από τη μύτη της ΕΛ.ΑΣ. Αυτή παραμένει μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη ληστεία τράπεζας στην ελληνική ιστορία και μία από τις κορυφαίες στιγμές της εγκληματικής πορείας του Βασίλη Παλαιοκώστα, ένα από τα πολλά εγκλήματά του που τον καθιστούν σήμερα ένα από τα πρώτα ονόματα στη λίστα της Europol με τους πλέον καταζητούμενους Ευρωπαίους κακοποιούς.
Παλαιοκώστας, ένας από τους πιο περιβόητους κακοποιούς στην Ευρώπη
Στη λίστα αυτή προστέθηκε μόλις στα τέλη Μαΐου του 2017, καθώς φαίνεται πως η Ελληνική Αστυνομία αγννοούσε την ύπαρξη της εφαρμογής eumostwanted.eu, που ξεκίνησε να λειτουργεί τον Ιανουάριο του 2016, όπως αποκάλυψε πρόσφατα σε σύντομη συνέντευξη στην Καθημερινή, η εκπρόσωπος της Europol, Tine Hollevoet
O Βασίλης Παλαιοκώστας στη λίστα με τους πλέον καταζητούμενους κακοποιούς στην Ευρώπη, στη νέα ιστοσελίδα της Europol.
Το γεγονός ότι αποτελεί έναν από τους πιο περιβόητους κακοποιούς στην Ευρώπη φαίνεται τόσο από το ποσό με το οποίο είναι επικηρυγμένος -ένα εκατομμύριο ευρώ- όσο και από τη λίστα των εγκλημάτων για τα οποία διώκεται: ανθρωποκτονία, απόπειρα ανθρωποκτονίας, πλαστογραφία, απαγωγή, παράνομη κατακράτηση, πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, ένοπλη ληστεία, διακεκριμένη κλοπή, εκβιασμός, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση.
Το φτωχόπαιδο της ελληνικής επαρχίας
Ο Βασίλης, ένας μικροκαμωμένος άνδρας ύψους μόλις ενός μέτρου και 65 εκατοστών, γεννιέται στις 17 Μαΐου του 1966, στο Μοσχόφυτο, ένα απομακρυσμένο και ορεινό χωριό των Τρικάλων. Μεγαλώνει στη σκληρή και φτωχή καθημερινότητα της ελληνικής επαρχίας, βοηθώντας τον βοσκό πατέρα του και έχοντας ως πρότυπο τον μεγάλο του αδερφό, τον Νίκο.
Το 1979, η οικογένεια Παλαιοκώστα μετακομίζει στα Τρίκαλα. Ο πρωτότοκος Νίκος, 19 ετών, μπαρκάρει για τα καράβια και ο Βασίλης, μόλις 13, πιάνει δουλειά σε ένα εργοστάσιο παραγωγής τυροκομικών προϊόντων. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, τα δύο αδέρφια πρέπει να βγουν στο μεροκάματο για να ενισχύσουν το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα.
Ο Βασίλης είναι αρκετά εσωστρεφής στην εφηβεία του. Είναι το παιδί που κάνει αυτό που πρέπει, χωρίς πολλές κουβέντες. Αυτό έκανε και στο εργοστάσιο για δύο χρόνια. Ωστόσο, ένα απόγευμα φεύγει από τη δουλειά και δεν γυρίζει ποτέ. Θεωρεί ότι το να εργάζεται ως μισθωτός αποτελεί καπιταλιστική εκμετάλλευση εκ μέρους των αφεντικών. Πιστεύει ότι η δουλειά στο εργοστάσιο ισούται με σκλαβιά για ένα ένα κομμάτι ψωμί.
Ένας «Ρομπέν των Δασών»
Η παραπάνω αντίληψη πρόκειται να καθορίσει τη ζωή του Βασίλη Παλαιοκώστα. Θα καλλιεργήσει -και ίσως τελικά ασπαστεί και ο ίδιος- τον μύθο «ενός κλέφτη που δεν είναι εγκληματίας», ενός ληστή που παίρνει από τους έχοντες για να δώσει σε όσους ζουν στην ένδεια.
Ο Παλαιοκώστας βλέπει τον εαυτό του -και θέλει κι οι άλλοι να τον βλέπουν- ως κάποιον που αποσπά εκατομμύρια από πλούσιους επιχειρηματίες και τράπεζες που εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους του μόχθου. Όπως έγραψε ο ίδιος σε μία ανοιχτή επιστολή του προς τα ΜΜΕ, «δεν το έχω στρέψει [το λιανοντούφεκο] ποτέ σε κορμί ανθρώπου, πόσο μάλλον στο μυαλό του». Ο Παλαιοκώστας μοίραζε μέρος της λείας του στους βιοπαλαιστές, στους αγρότες και στους άστεγους. Ο πατέρας του υποστήριξε κάποτε δημόσια ότι ο Βασίλης «έδωσε 100 χιλιάδες δραχμές σε μερικά ορφανά κορίτσια που τα χρειάζονταν για να παντρευτούν». Για κάποιους, ήταν ο Έλληνας Ρομπέν των Δασών.
Γι’ αυτό, όπως είπε ο ίδιος, «δεν βρέθηκε ένας καταδότης να με παραδώσει στα χέρια των διωκτών μου […] και συνάντησα ανθρώπους με μπέσα, λεβεντιά και αξιοπρέπεια. Ανθρώπους που μου άνοιξαν την πόρτα τους, μου παρείχαν κάλυψη και βοήθεια, χωρίς συχνά να λογαριάζουν το ρίσκο που και οι ίδιοι έπαιρναν. Ανθρώπους που με βοήθησαν σε δύσκολες στιγμές για μένα (όπως είναι οι αποδράσεις) με κίνδυνο τη ζωή τους, που απέδειξαν ότι σε αυτήν τη χώρα δεν υπάρχουν μονο υποταγμένοι, προσκυνημένοι, αλλά και πολλοί (τόσο πολλοί που έχω εκπλαγεί) που σέβονται τις παραδόσεις της τιμής και της αλληλεγγύης για τον κυνηγημένο. Ανθρώπους περήφανους που απεχθάνονται τον καταδοτισμό, τη δουλοπρέπεια και τον χωροφύλακα».
Η γάτα και το ποντίκι
Ο μύθος του υπερασπιστή των φτωχών αρχίζει να πλάθεται στα τέλη της δεκαετίας του ’70, όταν ο Παλαιοκώστας αναπτύσσει την εγκληματική του δράση. Από το 1979 έως το 1986, αυτός και ο αδελφός του φέρονται να διαπράττουν 27 κλοπές και διαρρήξεις. Παρά την έντονη εγκληματική δραστηριότητα, το γεγονός ότι πολλοί προσφέρουν στέγη και προστασία στον Παλαιοκώστα έχει ως αποτέλεσμα στο να ξεκινήσει μεταξύ αυτού και της ΕΛ.ΑΣ. το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Ένα ποντίκι που απέδειξε ότι δύσκολα πέφτει στη φάκα.
Η πορεία του Παλαιοκώστα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με εκείνη του αδελφού του. Τον Ιανουάριο του 1988, ο Nίκος συλλαμβάνεται και οδηγείται στις φυλακές Τρικάλων. Η απόδρασή του γίνεται προσωπική υπόθεση του Βασίλη και πράγματι δεν περνά πολύς καιρός μέχρι την ημέρα που ο Νίκος αποδρά με τη βοήθεια του μικρότερου αδερφού του. Ο Βασίλης τού πετάει ένα σχοινί, με το οποίο αυτός σκαρφαλώνει στον τοίχο της φυλακής και βγαίνει έξω χωρίς να γίνει αντιληπτός.
Τον Φεβρουάριο του 1990, ο Νίκος συλλαμβάνεται για δεύτερη φορά. Ο Βασίλης καταστρώνει νέο σχέδιο απόδρασης. Ωστόσο, δεν προλαβαίνει να το υλοποιήσει, καθώς συλλαμβάνεται. Σύμφωνα με την Αστυνομία, το σχέδιο προέβλεπε έφοδο στις φυλακές με αυτοκίνητο με αυτοσχέδια θωράκιση. Τελικά, ο Nίκος Παλαιοκώστας μεταφέρεται στον Kορυδαλλό, απ’ όπου θα δραπετεύσει λίγους μήνες αργότερα, στη διάρκεια εξέγερσης των κρατουμένων. Mε τον αδελφό του θα συναντηθεί ξανά τον Iανουάριο του 1991, όταν ο τελευταίος θα καταφέρει να αποδράσει από τις φυλακές Xαλκίδας, χρησιμοποιώντας σεντόνια για να σκαρφαλώσει στον τοίχο της φυλακής.
Γρήγορα οι αδελφοί Παλαιοκώστα δείχνουν ότι έχουν μία μοναδική ικανότητα να διαφεύγουν από τις Αρχές, καθώς και να δραπετεύουν τις λίγες φορές που πέφτουν στα χέρια τους. Τα επόμενα χρόνια, η ΕΛ.ΑΣ. εντοπίζει τους δύο εγκληματίες σε διάφορα μέρη της ελληνικής επικράτειας -την Kέρκυρα, τα Iωάννινα, την Kαρδίτσα, την Πάτρα-, όμως εκείνοι καταφέρνουν πάντα να διαφύγουν.
Το ανελέητο μεν, αποτυχημένο δε, ανθρωποκυνηγητό της Αστυνομίας είχε ως αποτέλεσμα να αναπτυχθούν διάφορες φήμες σχετικά με τη διαφυγή των αδερφών Παλαιοκώστα στο εξωτερικό. Δύο πληροφορίες ελέγχθηκαν ως περισσότερο αξιόπιστες: η πρώτη τούς ήθελε να έχουν διαφύγει στην Oλλανδία, η οποία ωστόσο ποτέ δεν επαληθεύθηκε. H δεύτερη έκανε λόγο για επένδυση των χρημάτων που είχαν αποκομίσει από την εγκληματική τους δράση σε τυροκομείο στη Bουλγαρία. Oύτε αυτή επιβεβαιώθηκε, αν και ελέγχθηκε εξονυχιστικά από κλιμάκιο αστυνομικών που μετέβη στη γειτονική χώρα. Θεωρείται βέβαιο ότι κάποια στιγμή αναζήτησαν την τύχη τους στο εξωτερικό, όμως δεν κατάφεραν να ενταχθούν στην εκεί παρανομία.
«Μου φέρθηκαν ανθρώπινα»
Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, ο Βασίλης Παλαιοκώστας σχεδιάζει μία από τις πιο καλά οργανωμένες απαγωγές στα ποινικά χρονικά.
Το πρωί της της 15ης Δεκεμβρίου 1995, λίγο μετά τις οκτώ, ο Αλέξανδρος Χαΐτογλου, ένας από τους σημαντικότερος επιχειρηματίες της βόρειας Ελλάδας και παραγωγός του «Μακεδονικού Χαλβά», βγαίνει από την πολυτελή βίλα του στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης. Κατά τη μετάβαση στο γραφείο του, οι αδελφοί Παλαιοκώστα τον ακινητοποιούν και τον αναγκάζουν να μπει στο τζιπ τους. Τον απαγάγουν και ζητούν από την οικογένειά του πάνω από 260 εκατομμύρια δραχμές (σχεδόν 765 χιλιάδες ευρώ)για να τον ελευθερώσουν. Η ομηρία κρατά 80 ώρες, κατά τις οποίες ο επιχειρηματίας παραμένει σε ένα αυτοκίνητο που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, για να μην εντοπιστεί ποτέ από τις Αρχές. Τελικά, ο Αλέξανδρος Χαΐτογλου αφήνεται ελεύθερος στα ΚΤΕΛ της Καρδίτσας, αφού ο αδελφός του θύματος, Κώστας Χαΐτογλου, άφησε σε ερημική τοποθεσία της Φθιώτιδας τα λύτρα. Ο ίδιος ο επιχειρηματίας ανέφερε μετά την απελευθέρωσή του:
«Ήταν μία απαγωγή που είχαν σκεφτεί αρκετά. Μπορώ να πω ότι μου φέρθηκαν ανθρώπινα πάνω απ’ όλα και είχα την ευκαιρία να συζητήσω μαζί τους ώρες ατελείωτες και να καταλάβω ότι πρόκειται για ανθρώπους ενήμερους για όλη την κατάσταση που επικρατεί εδώ στην Ελλάδα και μάλιστα θα έλεγα ότι είχαν και κάποιο επίπεδο σαν άνθρωποι γενικά».
Το μέγεθος της απαγωγής Χαΐτογλου ήταν τέτοιο που η ΕΛ.ΑΣ. επικήρυξε τον Βασίλη Παλαιοκώστα με το υπέρογκο χρηματικό ποσό των 250 εκατομμυρίων δραχμών, χαρακτηρίζοντας αυτόν και τον αδερφό του «αδίστακτους επαγγελματίες, που διαπράττουν οργανωμένα εγκλήματα με τρόπο ανεπανάληπτο στη χώρα». Παρά το υψηλό προσφερόμενο χρηματικό ποσό, ο Βασίλης Παλαιοκώστας δεν συλλαμβάνεται για πάνω από τρία χρόνια.
Η κινηματογραφική απόδραση Vol 1
Όλο αυτό το διάστημα ο Παλαιοκώστας ζει ως καταζητούμενος. Αυτό που καμιά φορά του κάνει κέφι είναι να πηγαίνει βόλτες με κλεμμένα αυτοκίνητα. Μία από αυτές τις βόλτες ήταν μοιραία. Το Δεκέμβριο του 1999, βρισκόμενος υπό την επήρεια ουσιών, ο Παλαιοκώστας έχει ένα τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα την εκτροπή του αυτοκινήτου σε αρδευτικό κανάλι και τον τραυματισμό του. Ο ίδιος φέρεται να είπε στους περαστικούς: «Μην τους πείτε ποιος είμαι, είμαι ο Βασίλης Παλαιοκώστας». Επιχείρησε να διαφύγει μετά το ατύχημα με το όχημα διερχόμενου οδηγού που σταμάτησε να δει τι συμβαίνει, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Στο αυτοκίνητό του βρέθηκαν δύο πιστόλια, δύο χειροβομβίδες, ένα καλάσνικοφ, ένα οπλοπολυβόλο, δύο ασύρματοι και χρήματα.
Ο Παλαιοκώστας καταδικάζεται σε ποινή φυλάκισης 25 ετών για την απαγωγή Xαΐτογλου και εγκαθίσταται στις φυλακές Κέρκυρας, όπου οι Αρχές σύντομα ανακαλύπτουν στα προσωπικά του αντικείμενα ένα λεπτομερές σχέδιο απόδρασης. Έτσι μεταφέρεται στις φυλακές υψηλής ασφαλείας του Κορυδαλλού. Εκεί γνωρίζει τον Aλβανό κακοποιοό Alket Rizai και μαζί του, μέσα σε 20 μέρες, οργανώνουν σχέδιο απόδρασης, το οποίο ωστόσο αποκαλύπτεται.
Όμως, οι Παλαιοκώστας και Rizai δεν έχουν πει ακόμα την τελευταία τους λέξη.
H μεγάλη μέρα για τους δύο κακοποιούς είναι η 4η Ιουνίου του 2006. Λίγο μετά τις έξι το απόγευμα, ο Βασίλης Καρίκης -που δεν έχει καμία σχέση με τον Παλαιοκώστα- απογειώνει το ελικόπτερό του πάνω από την Αθήνα. Ο πρώην πιλότος της πολεμικής αεροπορίας κάνει συχνά πτήσεις πάνω από την πόλη, προσφέροντας ένα σύντομο ταξίδι αναψυχής σε όσους θέλουν να δουν την πρωτεύουσα από ψηλά. Ωστόσο, εκείνη την ημέρα, οι πελάτες τού έδωσαν να καταλάβει ότι δεν τους ενδιέφερε πώς δείχνει η πόλη από ψηλά.
Πέντε λεπτά μετά την απογείωση, ένας από τους δύο επιβάτες βάζει ένα όπλο στο λαιμό του Καρίκη. Λέει ότι το όνομά του είναι Νίκος Παλαιοκώστας και πως θέλει να σώσει τον αδελφό του, που παραμένει εδώ και 2.358 ημέρες στη φυλακή.
Μέσα σε δέκα λεπτά, το ελικόπτερο βρίσκεται πάνω από τις φυλακές Κορυδαλλού. Επιβραδύνει και σιγά-σιγά ακουμπά στο έδαφος, σηκώνοντας γύρω του ένα σύννεφο σκόνης.
«Έχουν χειροβομβίδες, έχουν εκρηκτικά!», λέει ο πιλότος και ένας φύλακας φωνάζει: «Απόδραση, απόδραση!».
Όμως, είναι πια αργά. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, οι Παλαιοκώστας και Rizai έχουν ανέβει στο ελικόπτερο που αμέσως απογειώνεται. Οι αστυνομικοί δεν πυροβολούν, αφού το τελευταίο πράγμα που θέλουν είναι η πτώση ενός ελικοπτέρου στις φυλακές ή τον πυκνοκατοικημένο Κορυδαλλό. Μετά από λίγα λεπτά, οι τρεις παλιοί σύντροφοι προσγειώνονται σε ένα ήσυχο νεκροταφείο στο Σχιστό.
«Τα καταφέραμε», φωνάζει ο Βασίλης στον αδερφό του. Έδωσε στον πιλότο ένα κομπολόι για να καλμάρει τα τεταμένα νεύρα του και γύρισε τη μίζα της κλεμμένης μηχανής του.
Ήταν ελεύθερος ξανά.
«Πάχυνες»
Ο Alket Rizai και ο Νίκος Παλαιοκώστας σύντομα συλλαμβάνονται και πάλι. Όμως, ο Βασίλης παραμένει ασύλληπτος και σύντομα σχεδιάζει το νέο του μεγάλο χτύπημα. Τα μεσάνυχτα της 9ης Ιουνίου του 2008, απαγάγεται στη Θεσσαλονίκη ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος, Γιώργος Μυλωνάς. Το ποσό των ζητούμενων λύτρων ξεκινά από τα 30 εκατομμύρια ευρώ, για να καταλήξει στα 12. Αργότερα, το θύμα θα πει ότι «ήταν ευγενικοί μαζί μου και μου συμπεριφέρθηκαν καλά». Κάθε πρωί, οι απαγωγείς τού έφερναν να διαβάσει εφημερίδα.
Παλαιοκώστας και Μυλωνάς συναντήθηκαν στην Ασφάλεια, μετά τη σύλληψη του πρώτου ως αρχιτέκτονα της απαγωγής. «Μη μου κρατάς κακία, εγώ τη δουλειά μου έκανα», είπε ο Παλαιοκώστας όταν είδε τον επιχειρηματία, προσθέτοντας, «πάχυνες». Ο Γιώργος Μυλωνάς περιέγραψε στην ΕΛ.ΑΣ. τον Παλαιοκώστα ως έναν πολύ έξυπνο άνθρωπο, με οργανωτικό μυαλό. «Έχει υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό του και είναι μάλλον άνω του μετρίου επιπέδου». Όταν ρωτήθηκε αν θα τον έπαιρνε ως εργαζόμενο στη βιομηχανία του, την ALUMIL, απάντησε χωρίς περιστροφές: «Ναι, αν έβρισκα μια ασφαλή θέση».
Αυτήν τη φορά, o Παλαιοκώστας πιάστηκε από τις Αρχές, όταν τον εντόπισαν στο σπίτι όπου είχε μείνει ο Μυλωνάς κατά τη διάρκεια της απαγωγής του. Την ώρα που ετοιμαζόταν να βάλει ένα ποτό και να δει ταινία, η Αστυνομία έκανε έφοδο και τον συνέλαβε. Το ημερολόγιο έγραφε 2 Αυγούστου 2008 και ο Παλαιοκώστας μετρούσε 791 ημέρες ασύλληπτος.
Μετά από έρευνες, στο σπίτι βρέθηκε μία κόπια της ταινίας Ransom (Απαγωγή) και το Heat του Al Pacino, ένα νεονουάρ αστυνομικό θρίλερ που βασιζόταν εν μέρει στην αληθινή ιστορία ενός αστυνομικού και της εμμονής του να συλλάβει έναν ιδιοφυή ληστή.
Ο Παλαιοκώστας επέστρεψε στον Κορυδαλλό. «Έπαιξα και έχασα. Η Αστυνομία κέρδισε», είπε αργότερα στο δικαστήριο ο Παλαιοκώστας.
Όμως, όχι για πολύ.
Η κινηματογραφική απόδραση Vol 2
Η αντίστροφη μέτρηση για τη νέα απόδραση ξεκίνησε από ένα ρολόι χειρός που έδωσε κρυφά η Σούλα Μητροπία στο σύντροφό της, Alket Rizai, την ώρα που τον αγκάλιασε κατά τη διάρκεια μιας από τις δίκες του Αλβανού κακοποιού. Το εν λόγω ρολόι, εκτός από ρολόι, ήταν και κινητό.
Στις τρεις το μεσημέρι της Κυριακής, 22 Φεβρουαρίου του 2009, η Μητροπία καλεί τον Rizai. Η ώρα είχε φτάσει. Στις τέσσερις παρά τέταρτο, την ώρα που οι φυλακισμένοι ετοιμάζονται να αφήσουν τον προαύλιο χώρο για να γυρίσουν στα κελιά τους, ακούγεται από μακριά ο ήχος του έλικα ενός ελικοπτέρου, που γίνεται όλο και πιο δυνατός και ενοχλητικός.
Τον έλεγχο του ελικοπτέρου είχε πάρει αυτήν τη φορά όχι ο Νίκος Παλαιοκώστας, αλλά μία κομψή γυναίκα που συστήθηκε στον πιλότο ως «κυρία Alexandrova». Παρά την αρχική της ευγένεια, λίγο μετά την απογείωση βγάζει από την τσάντα της μία χειροβομβίδα. «Θα πάμε να πάρουμε τα παιδιά. Στις φυλακές του Κορυδαλλού ή πέθανες», λέει στον πιλότο.
H αντίδραση των ΜΜΕ στη δεύτερη απόδραση Παλαιοκώστα με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού
Πολλοί υποστήριξαν ότι αυτή η γυναίκαν ήταν η Μητροπία, αν και εκείνη έχει αρνηθεί κάτι τέτοιο. Την ώρα που Παλαιοκώστας και Rizai είναι έτοιμοι να πιάσουν το σχοινί για να ανέβουν στο ελικόπτερο, ένας φύλακας προσπαθεί να τους εμποδίσει. Τότε ο Rizai βγάζει ένα ακονισμένο σουβλάκι και του λέει: «Κάνε πίσω, αλλιώς σε κάρφωσα». Η ταπείνωση της πρώτης απόδρασης κάνει τους φύλακες να βγάλουν και να ζεστάνουν τα MP5 όπλα τους, χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να σταματήσουν την απόδραση.
«Τα καταφέραμε και πάλι», φώναξε ο Παλαιοκώστας. «Αν και μας πυροβόλησαν, εμείς δεν πυροβολήσαμε κανέναν».
Το βίντεο της απόδρασης Παλαικώστα και Rizai
Από εκείνη την ημέρα, ο Βασίλης Παλαιοκώστας παραμένει ασύλληπτος.
Μία ληστεία σύντομα θα τον επαναφέρει στη μνήμη των αστυνομικών Αρχών. Στις 31 Μαρτίου 2009, τρία λεπτά μετά τις δύο το μεσημέρι, τρεις ληστές -δύο άνδρες και μία γυναίκα- κάνουν ένοπλη έφοδο σε τράπεζα των Τρικάλων. «Ληστεία. Ψηλά τα χέρια!», φωνάζουν και γρήγορα καταφέρνουν να αποσπάσουν 250.000 ευρώ, διαφεύγοντας με τρεις κλεμμένες μηχανές. Ο Τύπος γράφει τότε ότι η Αστυνομία έχει βάσιμες υποψίες πως οι ληστές ήταν ο Βασίλης Παλαιοκώστας, ο Alket Rizai και μία συνεργός τους, η «ξανθιά Lara Croft». Λίγο αργότερα, οι Αρχές φτάνουν στη σύλληψη του Rizai και της Μητροπίας, η οποία καταδικάστηκε για την αεροπειρατία του ελικοπτέρου και κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη ληστεία.
Η Σούλα Μητροπία αρνείται ότι ήταν στο ελικόπτερο της απόδρασης Παλαιοκώστα-Rizai
Στις 24 Ιουνίου 2010, ο 52χρονος Αστυνομικός Διευθυντής Γιώργος Βασιλάκης, υπασπιστής του Υπουργού Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ανοίγει έναν φάκελο-βόμβα στον έβδομο όροφο του κτηρίου της Λεωφόρου Κατεχάκη. Ο φάκελος εκρήγνυται και ο αστυνομικός χάνει τη ζωή του. Λίγους μήνες αργότερα, η Αστυνομία λέει ότι πάνω στον φάκελο βρέθηκε παλαμικό αποτύπωμα του Βασίλη Παλαιοκώστα, σαν αυτό που είχε ο ίδιος εσκεμμένα αφήσει ως υπογραφή σε ανοιχτή του επιστολή προς τα ΜΜΕ (αυτό το περιστατικό, περιέργως, απουσιάζει από το βιογραφικό του στη Europol).
Ο Βασίλης Παλαιοκώστας είναι πλέον 51 ετών. Σήμερα τον αναζητούν τόσο η Αντιτρομοκρατική, όσο και η Europol. Το αν θα δράσει ξανά, παραμένει άγνωστο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ίδιος έχει γράψει: «Σε διάφορες φάσεις της ζωής μου υπήρξα καταζητούμενος πρώτης γραμμής […] Ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια».
[vice]
Με λένε Άννα Μιχαηλίδου, είμαι 29 ετών.
Μέχρι πριν από έναν χρόνο ήμουν απλώς μια συνηθισμένη γυναίκα — σύζυγος, μητέρα, κόρη.
Ο άντρας μου, Δημήτρης Μιχαηλίδης, ήταν πολιτικός μηχανικός — ήρεμος, υπομονετικός, από αυτούς τους ανθρώπους που θα έδιναν την ομπρέλα τους σε κάποιον άγνωστο μέσα στη βροχή.
Είχαμε μαζί μια κόρη τεσσάρων ετών, τη Σοφία, της οποίας το γέλιο πλημμύριζε κάθε γωνιά του σπιτιού μας.
Αλλά όλα άλλαξαν ένα παγωμένο απόγευμα του Δεκεμβρίου, λίγο πριν τα Χριστούγεννα.
Ο Δημήτρης υπέφερε από πόνους στο στομάχι για εβδομάδες. Όταν τελικά πήγαμε στο νοσοκομείο στη Θεσσαλονίκη, ο γιατρός μας κοίταξε με βαριά μάτια.
«Καρκίνος στο πάγκρεας, στάδιο τέσσερα», είπε ήσυχα. «Είναι προχωρημένος. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον κρατήσουμε άνετο.»
Ο κόσμος γύρω μου κατέρρευσε. Τα χέρια μου πάγωσαν, η καρδιά μου χτυπούσε στα αυτιά μου. Ήθελα να ουρλιάξω, αλλά δεν έβγαινε ήχος.
Ο Δημήτρης — ο άντρας που έχτιζε γέφυρες — τώρα κείτονταν σ’ ένα νοσοκομειακό κρεβάτι, τα κάποτε δυνατά του χέρια να τρέμουν καθώς ψιθύριζε:
«Συγγνώμη, Άννα… για όλα.»
Αλλά δεν μπορούσα να τα παρατήσω. Η Σοφία δεν μπορούσε να χάσει τον πατέρα της.
Άρχισα να ψάχνω απεγνωσμένα για κάθε πιθανή λύση — νέες θεραπείες, πειραματικά φάρμακα, κλινικές δοκιμές.
Τότε βρήκα έναν ειδικό που μίλησε για ένα νέο φάρμακο από την Αμερική που θα μπορούσε να επιβραδύνει την ασθένεια.
Τιμή: 15.000 ευρώ το μήνα.
Πούλησα τα πάντα — το αυτοκίνητο, τις οικονομίες, ακόμη και το δαχτυλίδι των αρραβώνων μου.
Ύστερα από λίγους μήνες δεν μου είχε μείνει τίποτα.
Δανείστηκα, παρακάλεσα, έκλαψα — αλλά κανείς δεν μπορούσε να βοηθήσει πια.
Ένα ξάγρυπνο βράδυ, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, βρήκα ένα φόρουμ με γυναίκες που είχαν γίνει παρένθετες μητέρες για πλούσιες οικογένειες.
Κάποιες είχαν λάβει πάνω από 100.000 ευρώ.
Αρκετά για να αγοράσω χρόνο. Αρκετά για να σώσω τον Δημήτρη μου.
Ένα κομμάτι μου δίσταζε — ηθικά, συναισθηματικά.
Αλλά ένα άλλο — η τρομοκρατημένη σύζυγος, η απελπισμένη μητέρα — ψιθύριζε:
«Μπορείς να τον σώσεις.»
Επικοινώνησα με μια γυναίκα από μια ιδιωτική ομάδα. Την έλεγαν Λένα Τορέζου.
Η φωνή της ήταν ψυχρή, επαγγελματική, μα κάπως απόμακρη.
«Συνεργαζόμαστε με επιλεγμένους πελάτες», είπε.
«Θα λάβεις 120.000 ευρώ. Καλύπτουμε τα πάντα — ιατρικά έξοδα, διαμονή, διατροφή. Αλλά πρέπει να παραμείνεις απόλυτα διακριτική. Κανείς δεν πρέπει να μάθει.»
Η φωνή μου έτρεμε. «Θα χρειαστεί… να είμαι με κάποιον;»
Γέλασε απαλά.
«Όχι, γλυκιά μου. Όλα γίνονται ιατρικά. Το έμβρυο ανήκει σε ένα παντρεμένο ζευγάρι που δεν μπορεί να κάνει παιδιά. Εσύ απλώς βοηθάς. Μετά τον τοκετό, αποχωρείς — ασφαλής, σεβαστή και οικονομικά εξασφαλισμένη.»
Κοίταξα τον Δημήτρη — ωχρό, εξαντλημένο — και τη μικρή Σοφία που κοιμόταν δίπλα του.
Τρεις μέρες μετά, της έστειλα μήνυμα:
«Θα το κάνω.»
Όλα προχώρησαν γρήγορα.
Πέταξα πρώτη θέση σε μια ιδιωτική κλινική στην Αθήνα για εξετάσεις και ψυχολογική αξιολόγηση.
Όταν μου έδωσαν το συμβόλαιο, ήταν είκοσι σελίδες. Δεν διάβασα κάθε γραμμή.
Η τελευταία πρόταση αρκούσε:
«Η παρένθετη μητέρα παραιτείται από κάθε δικαίωμα στο παιδί και δεσμεύεται σε αυστηρή εχεμύθεια.»
Υπέγραψα.
Μια εβδομάδα αργότερα, έγινε η εμφύτευση.
Είπα σε όλους ότι βρήκα μια προσωρινή δουλειά σε άλλη πόλη.
Ακόμη και ο Δημήτρης δεν ήξερε. Νόμιζε ότι δούλευα υπερωρίες για να πληρώσω τη θεραπεία του.
«Μην κουράζεσαι τόσο,» είπε ένα βράδυ στο τηλέφωνο, βήχοντας. «Έχεις ήδη κάνει αρκετά για μένα.»
Χαμογέλασα με δάκρυα.
«Όχι ακόμα,» του ψιθύρισα.
Τον τρίτο μήνα έλαβα την πρώτη πληρωμή — 20.000 ευρώ.
Πλήρωσα όλα τα νοσοκομειακά έξοδα, αγόρασα το νέο φάρμακο, προσέλαβα ιδιωτική νοσοκόμα.
Το χρώμα ξαναγύρισε στο πρόσωπο του Δημήτρη.
Το χαμόγελό του επέστρεψε.
Δεν ήξερε πως κάθε του ανάσα πληρωνόταν από τη ζωή που μεγάλωνε μέσα μου.
Στον τέταρτο μήνα, η Λένα με κάλεσε ξανά.
Η φωνή της ήταν διαφορετική — σοβαρή, σχεδόν ταραγμένη.
«Πρέπει να συναντηθούμε» είπε. «Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρεις.»
Όταν φτάσαμε, με κοίταξε κατευθείαν στα μάτια.
«Είναι για το μωρό,» είπε. «Ο βιολογικός πατέρας… είναι κάποιος που γνωρίζεις πολύ καλά.»
Πάγωσα. «Τι εννοείς;»
Πήρε μια βαθιά ανάσα.
«Ο βιολογικός πατέρας του παιδιού που κυοφορείς… είναι ο άντρας σου, ο Δημήτρης.»
Η καρδιά μου σταμάτησε.
«Όχι — δεν γίνεται! Είναι άρρωστος! Δεν μπορούσε!»
Μου έδειξε ένα έγγραφο.
«Οι γονείς του — τα πεθερικά σου — φρόντισαν να διατηρηθεί δείγμα του, πριν αρρωστήσει. Ήλπιζαν πως θα αναρρώσει. Όταν δεν τα κατάφερε… προχώρησαν. Ήθελαν εγγόνι, ακόμη κι αν εσύ δεν το μάθαινες ποτέ.»
Ένιωσα να με πνίγει ο αέρας.
«Δηλαδή… το παιδί μέσα μου… είναι του Δημήτρη;»
Η Λένα έγνεψε.
«Και δεν ήθελαν να το μάθεις ποτέ.»
Έβαλα το χέρι στην κοιλιά μου, τρέμοντας.
Μέσα μου μεγάλωνε το παιδί του άντρα που αγαπούσα — ένα παιδί που προοριζόταν για ξένους.
Δεν κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ.
Το παιδί ήταν του Δημήτρη.
Κι όμως, η οικογένειά του το κράτησε μυστικό — από εκείνον, από μένα, από όλους.
Όταν γύρισα στη Θεσσαλονίκη, πήγα στο νοσοκομείο.
Ο Δημήτρης κοιμόταν ήσυχος, το στήθος του να ανεβοκατεβαίνει αργά.
Κάθισα δίπλα του, χάιδεψα τα μαλλιά του.
Αν μόνο ήξερες…
Αλλά δεν μπορούσα να του το πω. Είχα υπογράψει.
Και τα λόγια της Λένας αντηχούσαν στο μυαλό μου:
«Απόλυτη εχεμύθεια. Αν αποκαλύψεις κάτι, ακυρώνονται τα πάντα.»
Αν μιλούσα, θα έκοβαν τις πληρωμές — τη θεραπεία, το φάρμακο — όλα όσα τον κρατούσαν στη ζωή.
Έτσι, σώπασα.
Εννέα μήνες μετά, βρισκόμουν ξανά στην Αθήνα.
Ο τοκετός ξεκίνησε νωρίς εκείνο το πρωί.
Έκλαιγα ασταμάτητα, όχι από πόνο, αλλά γιατί ήξερα πως θα έφερνα στον κόσμο το παιδί του Δημήτρη… μόνο για να το χάσω.
Όταν ακούστηκε το πρώτο κλάμα, γύρισα το κεφάλι.
«Είναι αγόρι,» ψιθύρισε η νοσοκόμα.
Για μια στιγμή τον είδα — μικρό, ροζ, τέλειο.
Τα δάχτυλά του κουλουριάζονταν όπως του Δημήτρη όταν κοιμόταν.
Και μετά τον πήραν.
Δύο εβδομάδες αργότερα γύρισα σπίτι.
Η κατάσταση του Δημήτρη είχε χειροτερέψει.
Έμεινα στο πλευρό του ως το τέλος.
Πριν κλείσει τα μάτια του, ψιθύρισε:
«Υποσχέσου μου ότι θα προσέχεις τη Σοφία… και τον εαυτό σου.»
Κούνησα το κεφάλι μέσα στα δάκρυα.
«Το υπόσχομαι.»
Μετά τον θάνατό του, άνοιξα έναν φάκελο που μου είχε δώσει η Λένα, με τη σημείωση «Προσωπικό – Για την Άννα.»
Μέσα υπήρχε ένα γράμμα. Ήταν από τον Δημήτρη.
Αν διαβάζεις αυτό το γράμμα, σημαίνει ότι οι γονείς μου έκαναν αυτό που τους ζήτησα πριν αρρωστήσω.
Δεν άντεχα τη σκέψη να φύγω χωρίς να σου αφήσω κάτι δικό μου — ένα κομμάτι από εμάς.
Αν κάποτε έρθει στη ζωή σου ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο, να ξέρεις πως ήταν επιθυμία μου.
Με αγάπη, για πάντα — Δημήτρης.
Τα δάκρυα θόλωσαν το χαρτί.
Ήξερε. Το είχε σχεδιάσει.
Το παιδί δεν ήταν σύμπτωση — ήταν το τελευταίο του δώρο.
Μήνες αργότερα, προσπαθούσα να ξαναφτιάξω τη ζωή μου με τη Σοφία.
Μια μέρα, το κουδούνι χτύπησε.
Μπροστά στην πόρτα στεκόταν μια νεαρή γυναίκα με έναν φάκελο.
«Κυρία Μιχαηλίδου;»
«Ναι;»
«Είμαι από το Ίδρυμα Τορέζου. Υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθετε.»
Μου έδωσε ένα γράμμα με τη σφραγίδα του ιδρύματος.
Το άνοιξα με τρεμάμενα χέρια.
Λόγω απρόβλεπτων συνθηκών με την οικογένεια υιοθεσίας, η επιμέλεια του παιδιού μεταφέρεται σε εσάς, τη βιολογική μητέρα.
Το παιδί σας περιμένει.
«Τι σημαίνει αυτό;» ψιθύρισα.
Χαμογέλασε απαλά.
«Σημαίνει πως ο γιος σας… σας περιμένει.»
Λίγες μέρες μετά, τον έφεραν.
Ένα μικρό, στρουμπουλό μωρό με μεγάλα καστανά μάτια και μια απαλή τούφα μαλλιών.
Τον κράτησα στην αγκαλιά μου και ένιωσα τον κόσμο να σταματά.
Η Σοφία έτρεξε δίπλα μου.
«Μαμά, αυτός είναι ο αδερφός μου;»
Χαμογέλασα με δάκρυα.
«Ναι, αγάπη μου. Είναι ο αδερφός σου.
Το όνομά του είναι Δανιήλ.»
Εκείνο το βράδυ, καθώς τους κοιτούσα να κοιμούνται, ψιθύρισα κοιτάζοντας τον ουρανό:
«Δημήτρη… ένα κομμάτι σου γύρισε πίσω. Δεν χάθηκε ποτέ. Ήταν πάντα γραφτό να επιστρέψει σπίτι.»
Η ιστορία της Άννας Μιχαηλίδου μας θυμίζει πως η αγάπη, η θυσία και η πίστη μπορούν να γεννήσουν φως ακόμη και μέσα από το πιο βαθύ σκοτάδι.
Μερικές φορές, οι αποφάσεις που παίρνουμε από απελπισία κρύβουν μέσα τους μια ανώτερη δύναμη — τη δύναμη της καρδιάς.
Η Άννα ρίσκαρε τα πάντα για να σώσει τον άνθρωπο που αγαπούσε, χωρίς να ξέρει πως η ίδια θα κρατούσε στα χέρια της το τελευταίο του δώρο ζωής.
Η ζωή μπορεί να είναι άδικη, απρόβλεπτη, ακόμα και σκληρή — όμως πάντα βρίσκει έναν τρόπο να επιστρέφει ό,τι δόθηκε με αγάπη.
Και αυτό είναι το μεγαλύτερο θαύμα:
Ότι όταν ενεργείς με καθαρή ψυχή, η μοίρα φροντίζει, αργά ή γρήγορα, να σε ανταμείψει.
Ολοκληρώθηκε η κλήρωση του Τζόκερ απόψε Τρίτη, 16 Μαΐου, για τις 2.601.076,53 ευρώ.
Πέντε τυχεροί στη δεύτερη κατηγορία.
Έναν νικητή που κερδίζει πάνω από 2.500.000 ευρώ ανέδειξε η κλήρωση του Τζόκερ την Τρίτη.
Οι αριθμοί που κληρώθηκαν είναι 5, 12, 20, 22, 24 και τζόκερ το 7.
Στην πρώτη κατηγορία βρέθηκε ένας τυχερός, ο οποίος κερδίζει πάνω από 2.500.000 ευρώ, ενώ στη δεύτερη κατηγορία υπήρξαν πέντε νικητές.
Στην τρίτη κατηγορία βρέθηκαν 41 τυχεροί που κερδίζουν από 2.500,00 ευρώ.
Τουλάχιστον 2.500.000 € στην 1η κατηγορία του Τζόκερ και 940.000 € αντίστοιχα στο Πρότο.
Επίσης, διευκρινίζεται ότι:
Αν δηλαδή το Αποδεικτικό Συμμετοχής έχει, λόγω τεχνικού προβλήματος, διαφορετικά στοιχεία (π.χ. επιλεγμένοι αριθμοί, αριθμός συνεχόμενων κληρώσεων) από αυτές που είχε επιλέξει ο παίκτης στο δελτίο που συμπλήρωσε για επικύρωση.
Τα συστήματα του Τζόκερ: Μερικά από τα συστήματα που προτείνουν ιδιοκτήτες πρακτορείων και αυξάνουν τις πιθανότητες για επιτυχία στο Τζόκερ είναι τα εξής:
Κωδικός 45: Επιλεγμένοι Αριθμοί 7, Στήλες 5, Κόστος 2,50 ευρώ. Πιθανότητες: 23,8%
Κωδικός 35: Επιλεγμένοι Αριθμοί 8, Στήλες 6, Κόστος 3,00 ευρώ. Πιθανότητες: 10,7%
Κωδικός 34: Επιλεγμένοι Αριθμοί 9, Στήλες 9, Κόστος 4,50 ευρώ. Πιθανότητες: 7,1%
Κωδικός 25: Επιλεγμένοι Αριθμοί 9, Στήλες 30, Κόστος 15,00 ευρώ. Πιθανότητες: 23,8%
Κωδικός 24: Επιλεγμένοι Αριθμοί 10, Στήλες 14, Κόστος 7,00 ευρώ. Πιθανότητες: 5,55%
Κωδικός 23: Επιλεγμένοι Αριθμοί 10, Στήλες 51, Κόστος 25,50 ευρώ. Πιθανότητες: 20,24%
Κωδικός 15: Επιλεγμένοι Αριθμοί 11, Στήλες 22, Κόστος 11,00 ευρώ. Πιθανότητες: 4,76%
Κωδικός 14: Επιλεγμένοι Αριθμοί 12, Στήλες 38, Κόστος 19,00 ευρώ. Πιθανότητες: 4,8%
Κωδικός 13: Επιλεγμένοι Αριθμοί 13, Στήλες 54, Κόστος 27,00 ευρώ. Πιθανότητες: 4,2%
Κωδικός 12: Επιλεγμένοι Αριθμοί 15, Στήλες 118, Κόστος 59,00 ευρώ. Πιθανότητες: 3,93%
Mε βάση τις πιθανότητες, τα καλύτερα συστήματα είναι τα 45 και 25, με πιθανότητες 23,8%.
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com
