Κρήτη, χωρίς αμφιβολία είναι από τα πιο φιλόξενα μέρη στον κόσμο, καθώς όλοι οι κάτοικοι προσπαθούν να σε κάνουν να νιώσεις άνετα…
Αυτό επιβεβαιώνει και το παρακάτω περιστατικό, με την σημείωση ενός σερβιτόρου στην παραγγελία, η οποία έχει γίνει viral τις τελευταίες ώρες για δύο λόγους…
Πρώτον λόγω της διάθεσή του να ικανοποιήσει τους πελάτες και δεύτερον γιατί την έγραψε, όπως ακριβώς μιλάμε. Αντί για «τ» δηλαδή, χρησιμοποιεί το «τσ».
Απολαύστε τον…
Η σχέση των μπαμπάδων με τις κόρες τους είναι σχεδόν… ερωτική. Ο έρωτας, όπως τουλάχιστον λένε οι ψυχολόγοι, ξεκινά περί τα 3 χρόνια του κοριτσιού, χτίζεται μέχρι τα 5 και από τότε και μετά διαρκεί για …πάντα!
Οι μπαμπάδες με μικρές κόρες εισπράττουν με ακόρεστο ενθουσιασμό την λατρεία των μικρών πριγκιπισσών τους και ξέρουν καλά πως η κάθε στιγμή μαζί τους είναι πολύτιμη και μαγική. Αυτό που ίσως δεν ξέρουν είναι το πόσο βαθιά μπορούν να επηρεάσουν με τις λέξεις ή τις πράξεις τους τον χαρακτήρα τους, ειδικά όσο αυτές είναι ακόμα μικρές.
Η ψυχοθεραπεύτρια Tara Hedman περιγράφει τι θα έλεγε -αν μπορούσε- ένα 4χρονο κορίτσι στον μπαμπά του και δίνει τροφή για σκέψη…
1. Όπως με αγαπάς εσύ, έτσι θα αγαπήσω και εγώ τον εαυτό μου.
2. Ρώτα με πώς νιώθω και άκου την απάντησή μου. Πρέπει να ξέρω ότι με υπολογίζεις, πριν μπορέσω να καταλάβω την πραγματική μου αξία.
3. Μαθαίνω πώς πρέπει να μου συμπεριφέρονται από τον τρόπο με τον οποίον συμπεριφέρεσαι στη μαμά μου, είτε έχετε παντρευτεί είτε όχι.
4. Αν είσαι θυμωμένος μαζί μου, το νιώθω ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνω, γι’αυτό μίλα μου.
5. Κάθε φορά που είσαι καλός μαζί μου, ή με κάποιον άλλον, μαθαίνω να έχω λίγη περισσότερη εμπιστοσύνη στον κόσμο γύρω μου.
6. Σε παρακαλώ, μη μιλάς για το σεξ σα να είσαι έφηβος, γιατί με κάνεις να το βλέπω σαν κάτι βρώμικο.
7. Όταν μου μιλάς ήρεμα καταλαβαίνω πολύ καλύτερα τι μου λες.
8. Ο τρόπος που μιλάς για το γυναικείο σώμα, ακόμα κι όταν αστειεύεσαι, είναι ο τρόπος που θα με κάνει να βλέπω και το δικό μου σώμα.
9. Ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι στην καρδιά μου, είναι και ο τρόπος που θα επιτρέπω στους άλλους να της συμπεριφέρονται.
10. Αν με παροτρύνεις να βρίσκω όσα φέρνουν χαρά, θα τα αναζητάω πάντα!
11. Αν μου διδάξεις πώς είναι να νιώθω ασφαλής μαζί σου, θα ξέρω καλύτερα να προστατεύω τον εαυτό μου όταν θα είμαι με άνδρες που δεν θα με κάνουν να νιώθω έτσι.
12. Μάθε μου να αγαπώ την τέχνη, την επιστήμη και την φύση και θα ξέρω ότι το μυαλό έχει μεγαλύτερη σημασία από το νούμερο του τζιν μου.
13. Άσε με να λέω ακριβώς αυτό που θέλω, ακόμα κι αν είναι λάθος ή ανόητο, γιατί πρέπει να ξέρω ότι το να έχω φωνή είναι σημαντικό για εσένα.
14. Καθώς θα μεγαλώνω, αν φοβάσαι για το σώμα μου που αλλάζει, θα πιστέψω ότι έχει κάποιο πρόβλημα.
15. Αν νιώθεις ικανοποιημένος από τον εαυτό σου, το ίδιο θα νιώθω και εγώ.
16. Όταν σου ζητάω να με αφήσεις, σε παρακαλώ παρέμεινε διαθέσιμος. Πάντα θα επιστρέφω σε εσένα και θα σε χρειάζομαι, αν με αφήσεις.
17. Αν μου δείχνεις τρυφερότητα, μαθαίνω να αποδέχομαι τις ευάλωτες πτυχές μου, αντί να τις φοβάμαι.
18. Όταν με αφήνεις να βοηθάω με το φτιάξιμο του αυτοκινήτου ή το βάψιμο του σπιτιού, θα μάθω πως μπορώ να κάνω ό,τι και ένα αγόρι.
19. Όταν προστατεύεις την θηλυκότητά μου, μαθαίνω όσα αξίζει να προστατεύω σε εμένα.
20. Ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι στον σκύλο μας όταν νομίζεις ότι δεν σε βλέπω, μου λέει πολλά περισσότερα για το ποιος πραγματικά είσαι, από οτιδήποτε άλλο.
21. Μην αφήνεις τα χρήματα να είναι το παν, γιατί θα μάθω να μη σέβομαι ούτε αυτά ούτε εσένα.
22. Κράτα με, αγκάλιασέ με και φίλα μέ με όλους τους τρόπους που κάνει ένας μπαμπάς και που είναι σωστοί και καλοί και αγνοί. Χρειάζομαι τόσο πολύ να μάθω το υγιές άγγιγμα.
23. Σε παρακαλώ, μη λες ψέματα, γιατί πιστεύω κάθε τι που λες.
24. Μην αποφεύγεις τις δύσκολες συζητήσεις, γιατί με κάνεις να πιστεύω ότι δεν αξίζω να πασχίσεις για εμένα.
Πηγή: Huffingtonpost, mama365
Ποιος δε θα μπορούσε να ανασύρει από το κουτί των παιδικών του αναμνήσεων τη γλυκιά προσμονή του νονού τις μέρες του Πάσχα; Η λαμπάδα, το δώρο, το σοκολατένιο αβγό, η ίδια η παρουσία του νονού είναι βασικό χαρακτηριστικό των ημερών αυτών. Ο νονός δεν είναι, όμως, απλά ο άνθρωπος που φέρνει τα τυπικά δώρα κατά τη διάρκεια των γιορτών.
Η βάφτιση είναι ένα Μυστήριο το οποίο τον ενώνει ουσιαστικά με το παιδί εφ’ όρου ζωής, σε μια σχέση πιο βαθιά και ουσιαστική από την απλή κοινωνική της διάσταση. Η σημασία του για το παιδί είναι μεγάλη, αφού ως «πνευματικός» του γονέας δένεται πραγματικά μαζί του, με έναν παντοτινό δεσμό, ο οποίος είναι μοναδικός και αναντικατάστατος. Ο νονός πρέπει να είναι συχνά παρών και να συντροφεύει το παιδί κατά τη διάρκεια της ανάπτυξής του, να το συμβουλεύει, να το νοιάζεται, να αλληλεπιδρά και να συμμετέχει ουσιαστικά στη ζωή του, να είναι πάνω απ’ όλα ένα κοντινό πρόσωπο αναφοράς μετά την οικογένεια. Η επίσκεψη δυο φορές το χρόνο για τυπικούς λόγους τον αποξενώνει από το παιδί και στερεί και από τους δύο πολύτιμο χρόνο και κοινές εμπειρίες.
Πολλές φορές, δυστυχώς, ορισμένοι νονοί απουσιάζουν από τη ζωή του παιδιού, είτε γιατί οι ίδιοι δεν πήραν πολύ σοβαρά και υπεύθυνα το ρόλο τους, είτε γιατί κάποια σύγκρουση με τους γονείς του παιδιού τους ανάγκασε να απομακρυνθούν. Η απουσία ή η αδιαφορία του νονού είναι μια κατάσταση η οποία πληγώνει το παιδί και το κάνει να νιώθει μειονεκτικά σε σχέση με τα άλλα παιδιά γύρω του. Το παιδί μπαίνει συχνά στη διαδικασία να αυτοκατηγορείται και να αναρωτιέται πού φταίει το ίδιο και στερείται το νονό του. Όταν, δε, ο νονός έχει κόψει κάθε επικοινωνία με το παιδί και την οικογένειά του, ο γονέας καλείται συχνά να αντιμετωπίσει τις συνεχείς ερωτήσεις του παιδιού, το οποίο δικαιολογημένα ρωτά πού είναι ο νονός του και γιατί δε θέλει να το δει. Είναι πολύ δύσκολο για τον γονέα να βλέπει στο πρόσωπο του παιδιού του τη μελαγχολία και την απογοήτευση που προκαλεί η ανεκπλήρωτη επιθυμία και προσμονή του να έχει και εκείνο το μερίδιό του στην επίσκεψη του νονού τις μέρες του Πάσχα. Το ζητούμενο είναι πώς πρέπει να αντιδράσει ο γονέας μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση.
Εκείνο το οποίο μπορεί να κάνει σε ένα πρώτο επίπεδο ο γονέας είναι να καθησυχάσει το παιδί λέγοντάς του ότι οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την πραγματικότητα δεν έχουν καμία σχέση με το ίδιο και τη συμπεριφορά του. Αν ο νονός έχει «εγκαταλείψει» το βαφτιστήρι του χωρίς κάποιον εμφανή λόγο, ο γονέας μπορεί να του εξηγήσει ότι πολλές φορές δεν είναι όλοι άνθρωποι έτοιμοι να αναλάβουν έναν τόσο σημαντικό ρόλο και κάποιες φορές απομακρύνονται. Μπορούν να το καθησυχάσουν λέγοντάς του ότι εκείνο δεν έχει καμία ευθύνη, αλλά καλό θα ήταν, όσο θυμωμένοι κι αν είναι οι ίδιοι με αυτό που συμβαίνει, να μην κατηγορούν το νονό μπροστά στο παιδί τους.
Σε ένα δεύτερο επίπεδο, και αν η απουσία του νονού έχει προέλθει από τη σύγκρουσή του με τους γονείς, μπορούν εκείνοι να έρθουν σε επικοινωνία μαζί του και να του εξηγήσουν ότι όποια διαφορά κι αν τους χωρίζει το παιδί είναι το μόνο το οποίο δε φέρει καμία ευθύνη. Μπορούν να τονίσουν ότι ο νονός είναι απαραίτητο πρόσωπο κατά την αναπτυξιακή διαδικασία του παιδιού και πως η παρουσία του είναι σημαντική και αναντικατάστατη. Αν η σύγκρουση είναι πολύ μεγάλη και βαθιά μπορεί ο νονός να παίρνει το παιδί, εκτός σπιτιού για μια βόλτα, προκειμένου να αποφεύγεται το φορτισμένο κλίμα ανάμεσα σε εκείνον και τους γονείς.
Συνοψίζοντας, καλό θα ήταν να έχουμε πάντα υπόψη μας πως όποια και να είναι τα προβλήματα της καθημερινότητας κι όσο κι αν οι ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν ένα πεδίο με συγκρούσεις και διαφωνίες, ο ρόλος του νονού ή της νονάς, είναι ένας ρόλος «ιερός» και αναντικατάστατος και θα πρέπει να είμαστε πολύ συνειδητοποιημένοι για την απόφασή μας να εμπλακούμε σε ένα δεσμό αυτού του είδους με το παιδί. Από τη στιγμή που θα αναλάβουμε αυτό το ρόλο είμαστε υποχρεωμένοι να σταθούμε δίπλα στο βαφτιστήρι μας και να μην το απογοητεύσουμε με κανέναν τρόπο και για κανένα λόγο.
Ιουλία Κατσαΐτη
Ψυχολόγος
Τηλέφωνο:6973 042957
E-mail:[email protected]
Σε αυτήν την αξιολόγηση, το πρώτο πράγμα που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι η αναλογία του στήθους προς τη σωματική δομή της γυναίκας (ύψος, πλάτος ώμων, βάρος, κ.λπ.). Δεύτερον, η τρέχουσα τάση, αν είναι μικρό, αναλογικό ή μεγάλο.
Κατά γενικό κανόνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα μέγεθος κάτω από 85 (περίμετρος σε εκατοστά) θεωρείται μικρό και ένα μέγεθος πάνω από 100 θεωρείται μεγάλο.
Ωστόσο, αν και πάντα υποτίθεται ότι η εικόνα μιας γυναίκας με στήθος πάνω από 100 είναι πιο αισθητικά ευχάριστη, η τρέχουσα τάση είναι η αναζήτηση της φυσικότητας: μπορούμε ακόμη και να πούμε ότι το μικρό στήθος είναι στη μόδα. Έχει, λοιπόν, τα πολύ μικρά στήθη τα οφέλη τους; Ας δούμε.
Όπως αναφέραμε, η φυσικότητα αναζητείται πλέον στην ομορφιά, επομένως υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στο να έχεις μικρό στήθος, πέρα από τα αισθητικά. Τα πλεονεκτήματα:
Πρώτα απ ‘όλα, πρέπει να αναφέρουμε κάτι ουσιαστικό: με την πάροδο του χρόνου, το στήθος σας δεν θα χαλαρώνει, καθώς το μεγαλύτερο στήθος τείνει να χάνει τη σφριγηλότητά του με την ηλικία και να κρεμάει και πολλές γυναίκες αναζητούν να κάνουν ανόρθωση στήθους μέσω μιας πλαστικής επέμβασης.
Επιπλέον, δεν θα έχετε τόσα πολλά προβλήματα στην πλάτη, στη βάση του λαιμού, ακόμη και στους ώμους, όσο όσες έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σουτιέν.
Πιστέψτε το ή όχι, υπάρχουν πολυάριθμες περιπτώσεις προβλημάτων στην πλάτη που σχετίζονται με το μέγεθος του στήθους.
Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι, όταν πηγαίνετε για έλεγχο μαστού, είναι πιο εύκολο για τον ειδικό να εξετάσει την περιοχή εάν η ασθενής έχει μικρότερο στήθος. Αυτό θα κάνει τον έλεγχο για καρκίνο του μαστού ευκολότερο για τις γυναίκες με μικρότερο στήθος.
Το να έχει μια γυναίκα μικρό στήθος έχει διαφορετικές σημασίες και μπορεί να ιδωθεί από πολλές οπτικές: κοινωνική, υγειονομική, ψυχολογική αλλά και αισθητική.
Λιγότερη επιβάρυνση στη σπονδυλική στήλη: Οι γυναίκες με μικρότερο στήθος σπανίως υποφέρουν από πόνους στη μέση, τον αυχένα ή τους ώμους, που συχνά ταλαιπωρούν όσες έχουν μεγάλο στήθος.
Ευκολότερη άσκηση: Το μικρό στήθος κάνει πιο άνετη τη σωματική δραστηριότητα, από τρέξιμο μέχρι γυμναστική, χωρίς την ανάγκη για ιδιαίτερα υποστηρικτικά αθλητικά σουτιέν.
Μικρότερος κίνδυνος κάποιων παθήσεων: Αν και ο καρκίνος του μαστού δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το μέγεθος, το μικρότερο στήθος διευκολύνει την ψηλάφηση και τον έλεγχο.
Συμβολισμός νεότητας: Σε πολλές κουλτούρες, το μικρό στήθος συνδέεται με πιο νεανική και κομψή εμφάνιση.
Μόδα και ένδυση: Τα ρούχα συχνά εφαρμόζουν καλύτερα, ειδικά σε στράπλες φορέματα ή πιο μινιμαλιστικά στυλ.
Σωματική ισορροπία: Σε γυναίκες με λεπτό σωματότυπο, το μικρό στήθος ταιριάζει καλύτερα στις αναλογίες του σώματος.
Αυτοπεποίθηση: Για κάποιες γυναίκες, το μικρό στήθος μπορεί να σημαίνει αποδοχή και ελευθερία από κοινωνικά στερεότυπα που θέλουν “μεγάλο στήθος = θηλυκότητα”.
Σεξουαλικότητα: Η σεξουαλική έλξη δεν καθορίζεται μόνο από το μέγεθος, αλλά από την αυτοπεποίθηση, τη στάση σώματος και τη συνολική προσωπικότητα.
Μικρότερη ανάγκη για βαριά ή σφιχτά εσώρουχα.
Ευκολότερη κίνηση και λιγότερη ενόχληση σε ζεστά κλίματα.
Αίσθηση ελαφρότητας και άνεσης στην καθημερινότητα.
Συμπέρασμα: Το να έχει μια γυναίκα μικρό στήθος δεν είναι “μειονέκτημα”, αλλά μπορεί να είναι πηγή πρακτικών πλεονεκτημάτων, σωματικής άνεσης και μοναδικής αισθητικής ταυτότητας.
Κι όμως, η αλήθεια είναι πως το μικρό στήθος δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται κανείς — είναι ένα φυσικό, όμορφο χαρακτηριστικό που κρύβει πολλά πλεονεκτήματα, τόσο αισθητικά όσο και πρακτικά, αλλά και υγειονομικά.
Κατά γενικό κανόνα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα μέγεθος κάτω από 85 (περίμετρος σε εκατοστά) θεωρείται μικρό και ένα μέγεθος πάνω από 100 θεωρείται μεγάλο.
Πρώτα απ ‘όλα, πρέπει να αναφέρουμε κάτι ουσιαστικό: με την πάροδο του χρόνου, το στήθος σας δεν θα χαλαρώνει, καθώς το μεγαλύτερο στήθος τείνει να χάνει τη σφριγηλότητά του με την ηλικία και να κρεμάει και πολλές γυναίκες αναζητούν να κάνουν ανόρθωση στήθους μέσω μιας πλαστικής επέμβασης.
Επιπλέον, δεν θα έχετε τόσα πολλά προβλήματα στην πλάτη, στη βάση του λαιμού, ακόμη και στους ώμους, όσο όσες έχουν μεγαλύτερο μέγεθος σουτιέν.
Οι γυναίκες με μικρότερο στήθος συνήθως διαθέτουν μια ιδιαίτερη, φίνα κομψότητα. Τα ρούχα εφαρμόζουν καλύτερα, χωρίς να παραμορφώνουν το σχήμα του σώματος ή να τραβούν τα βλέμματα υπερβολικά. Τα απλά μπλουζάκια, τα πουκάμισα και τα φορέματα δείχνουν πιο φυσικά και ισορροπημένα, ενώ προσφέρουν άνεση και ελευθερία κινήσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές διάσημες γυναίκες ανά τον κόσμο διαθέτουν μικρό στήθος — γιατί η κομψότητα δεν έχει να κάνει με το μέγεθος, αλλά με το στυλ και την αυτοπεποίθηση.
Ένα μικρό στήθος σημαίνει λιγότερους περιορισμούς στην καθημερινότητα. Οι γυναίκες αυτές μπορούν να κινούνται πιο άνετα, να γυμνάζονται χωρίς δυσφορία και να απολαμβάνουν μια ελευθερία που συχνά οι υπόλοιπες ζηλεύουν. Δεν χρειάζονται βαριά σουτιέν ή ενισχύσεις — ένα απλό, ελαφρύ μπλουζάκι αρκεί. Επιπλέον, σε περιόδους ζέστης ή υγρασίας, η περιοχή του στήθους παραμένει πιο δροσερή και άνετη, κάτι που συμβάλλει στη συνολική ευεξία.
Το μικρό στήθος συνδέεται με μικρότερη καταπόνηση της σπονδυλικής στήλης και των ώμων, αποτρέποντας πόνους και προβλήματα στάσης του σώματος. Οι γυναίκες με μικρότερο στήθος έχουν επίσης πιο εύκολη πρόσβαση για αυτοεξέταση μαστού και καλύτερη ανίχνευση τυχόν αλλαγών ή προβλημάτων. Επιπλέον, ο ιστός του μικρού στήθους είναι συνήθως λιγότερο πυκνός, διευκολύνοντας τον προληπτικό έλεγχο με μαστογραφία.
Πολλές γυναίκες μεγαλώνουν με την ιδέα ότι το μεγάλο στήθος είναι «πιο θηλυκό». Αυτή η αντίληψη είναι ξεπερασμένη. Η θηλυκότητα δεν βρίσκεται στο μέγεθος, αλλά στη στάση, στο βλέμμα, στο χαμόγελο και στον τρόπο που αγαπάς και αποδέχεσαι τον εαυτό σου. Οι γυναίκες με μικρό στήθος συχνά αποπνέουν φυσικότητα, αυτοπεποίθηση και ένα είδος ήρεμης δύναμης — γνωρίζουν ότι δεν χρειάζονται εξωτερικά «χαρίσματα» για να τραβήξουν τα βλέμματα.
Σε μια κοινωνία που επιμένει να υπερβάλλει, η απλότητα είναι αυτό που ξεχωρίζει. Το μικρό στήθος είναι κομψό, διακριτικό και εκφράζει μια πιο αυθεντική ομορφιά. Είναι το σώμα που δε χρειάζεται να «φωνάξει» για να εντυπωσιάσει. Είναι η ομορφιά που δε βασίζεται σε εμφάνιση, αλλά σε ουσία.
Το μικρό στήθος δεν σημαίνει έλλειψη. Σημαίνει ελαφρότητα, φυσικότητα, ισορροπία και υγεία. Σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να ακολουθείς τα πρότυπα των άλλων για να νιώθεις όμορφη. Η πραγματική γοητεία ξεκινά όταν σταματάς να συγκρίνεις και αρχίζεις να αγαπάς αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη — όπως ακριβώς είναι.
Τι χάνουν λοιπόν τα παιδιά όταν ο πατέρας τους είναι απών, απόμακρος ή μονίμως απασχολημένος;
Κάποιες έρευνες σχετικές με την ανάπτυξη του παιδιού μας πληροφορούν ότι αυτό που τα παιδιά χάνουν είναι κάτι περισσότερο από μια «βοηθητική μητέρα». Ο πατέρας δημιουργεί με το παιδί του μια σχέση τελείως διαφορετική από την αντίστοιχη με τη μητέρα, πράγμα που σημαίνει ότι η συμμετοχή και η εμπλοκή του συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαφορετικών ικανοτήτων, ιδιαίτερα στον τομέα των κοινωνικών σχέσεων.
Η επίδραση του πατέρα φαίνεται ακόμη και σε παιδιά πολύ μικρής ηλικίας. Μια έρευνα έδειξε ότι αγοράκια μόλις πέντε μηνών, τα οποία είχαν πολλές επαφές με τους πατέρες τους, ένιωθαν πιο άνετα όταν περιβάλλονταν από άγνωστα ενήλικα άτομα.
Τα μωρά έβγαζαν περισσότερους ήχους και δυσανασχετούσαν λιγότερο όταν οι άγνωστοι τα έπαιρναν αγκαλιά – πάντοτε σε σύγκριση με βρέφη των οποίων οι πατέρες δεν συμμετείχαν στην ανατροφή τους. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι τα μωρά ενός έτους που είχαν περισσότερη επαφή με τον πατέρα τους έκλαιγαν λιγότερο όταν τα άφηναν με άγνωστα πρόσωπα.
Πολλοί ερευνητές πιστεύουν ότι η επίδραση του πατέρα συντελείται κυρίως μέσα από το παιχνίδι. Όχι μόνο γιατί οι μπαμπάδες αφιερώνουν χαρακτηριστικά μεγαλύτερο μέρος του χρόνου που διαθέτουν για τα παιδιά τους σε δραστηριότητες παιχνιδιού, αλλά και γιατί το στιλ του παιχνιδιού που υιοθετούν είναι πιο πολύ σωματικό και περισσότερο συναρπαστικό από την αντίστοιχη αλληλεπίδραση των μητέρων.
Παρατηρώντας κάποιους γονείς με τα νεογέννητα παιδιά τους, οι Michael Yogman και Τ. Berry Brazelton διαπίστωσαν ότι οι πατέρες μιλούσαν λιγότερο αλλά άγγιζαν τα παιδιά τους περισσότερο.
Ακόμη, δημιουργούσαν περισσότερους ρυθμικούς ήχους και χτύπους για να προσελκύσουν την προσοχή των μωρών. Το παιχνίδι τους μπορούσε να προκαλέσει στα παιδιά ένα απίστευτο εύρος διαφορετικών συναισθημάτων, ξεκινώντας από δραστηριότητες που παρουσίαζαν ελάχιστο ενδιαφέρον μέχρι δραστηριότητες που συνάρπαζαν τα μωρά. Οι μητέρες, αντίθετα, κρατούσαν το παιχνίδι και τα συναισθήματα των παιδιών τους σε ισορροπία, χωρίς «σκαμπανεβάσματα».
Οι διαφορές αυτές εμφανίζονται και στην παιδική ηλικία, με τον πατέρα να εισάγει τα παιδιά του σε «τραχιά», γεμάτα ανατροπές και χωρίς κανόνες παιχνίδια, στα οποία περιλαμβάνονται οι ανυψώσεις, τα πηδήματα και τα γαργαλητά.
Οι μπαμπάδες επιδίδονται συχνά σε ιδιόρρυθμα και ασυνήθιστα παιχνίδια, σε αντίθεση με τις μαμάδες που είναι πολύ πιθανό να παραμείνουν προσκολλημένες σε δοκιμασμένες συνταγές, όπως το «κρυφτούλι», το «πλάθω κουλουράκια», το «έλα να διαβάσουμε ένα βιβλίο» ή το «ας παίξουμε με τα παιχνίδια και τα παζλ σου».
Πολλοί ψυχολόγοι πιστεύουν ότι το τραχύ πατρικό στιλ του θορυβώδους παιχνιδιού χαράσσει μια σημαντική δίοδο που διευκολύνει τη μάθηση των συναισθημάτων από τα παιδιά. Φανταστείτε τον μπαμπά σαν μια «κακιά αρκούδα» να κυνηγά ένα καταγοητευμένο μικρό παιδάκι στην αυλή του σπιτιού.
Ή φανταστείτε έναν άλλο μπαμπά που σηκώνει ψηλά το παιδί και το φέρνει γύρω-γύρω σαν αεροπλανάκι. Τα παιχνίδια αυτά επιτρέπουν στο παιδί να βιώσει τη συγκίνηση του μικρού, ελεγχόμενου φόβου, ενώ ταυτόχρονα το διασκεδάζουν και το ευχαριστούν.
Του μαθαίνουν τον τρόπο να παρατηρεί και να αντιδρά στα επικοινωνιακά σήματα του πατέρα του για να βιώσει μια θετική εμπειρία. Διαπιστώνει, για παράδειγμα, ότι το στρίγκλισμα και το γαργάλημα κάνουν τον μπαμπά να γελά και να παρατείνει το παιχνίδι.
Παρατηρεί επίσης τον πατέρα του αναζητώντας ενδείξεις ότι το παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του («εντάξει, φτάνει για την ώρα») και μαθαίνει πώς, μετά τη διέγερση του παιχνιδιού, να επανέρχεται στη φυσιολογική του κατάσταση και να ηρεμεί.
Οι δεξιότητες αυτές είναι εξαιρετικά χρήσιμες καθώς το παιδί αποτολμά να βγει έξω στον κόσμο των συνομηλίκων του. Από την εμπειρία των παιχνιδιών του με τον μπαμπά έχει μάθει να διαβάζει τα μηνύματα των άλλων και ξέρει πότε η κατάσταση οξύνεται.
Γνωρίζει πώς να αναπτύξει το δικό του συναρπαστικό παιχνίδι και ανταποκρίνεται στους άλλους με τρόπο που δεν είναι ούτε πολύ νωθρός ούτε υπερβολικά παρορμητικός. Γνωρίζει πώς να ρυθμίζει τα συναισθήματά του έτσι ώστε να συμβάλλει σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι.
Οι μελέτες σε τρίχρονα και πεντάχρονα παιδιά, τις οποίες πραγματοποίησαν οι Ross Parke και Kevin MacDonald, κατέδειξαν τη σχέση ανάμεσα στο φυσικό παιχνίδι με τον πατέρα και στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αντιμετωπίζουν τους συνομηλίκους τους.
Παρατηρώντας, τα παιδιά πατά τη διάρκεια ενός εικοσάλεπτου παιχνιδιού με τον πατέρα τους οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνα στα οποία οι πατέρες τους πρόσφεραν ένα υψηλού επιπέδου φυσικό παιχνίδι ήταν περισσότερο δημοφιλή μεταξύ των συνομηλίκων τους.
Παράλληλα εντοπίστηκε η ύπαρξη ενός σημαντικού ποιοτικού χαρακτηριστικού: τα παιδιά των οποίων ο πατέρας έπαιζε ιδιαίτερα φυσικά ήταν δημοφιλή, μόνο όμως εφόσον ο πατέρας τους δεν τα κατηύθυνε και δεν τα πίεζε κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Λιγότερο δημοφιλή ήταν τα παιδιά των οποίων ο πατέρας έπαιζε μεν φυσικά, αλλά ήταν και εξαιρετικά εξουσιαστικός.
Παρόμοιες ενδείξεις έχουν αναφερθεί και από άλλες μελέτες. Αρκετοί ερευνητές από πολλούς τομείς καταλήγουν στη διαπίστωση ότι οι βέλτιστες κοινωνικές δεξιότητες των παιδιών αναπτύσσονται όταν οι πατέρες τους διατηρούν τις θετικές τους αλληλεπιδράσεις και επιτρέπουν στα παιδιά να λάβουν μέρος και να κατευθύνουν την πορεία του παιχνιδιού.
Αυτά τα δεδομένα ταιριάζουν απόλυτα με τα ευρήματα του καθηγητή ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και σημαντικού ερευνητή στον τομέα των οικογενειακών σχέσεων, John Gottman, o οποίος δηλώνει στο βιβλίο του «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών» ότι έχει επισημάνει πόσο σημαντικό είναι να αποφεύγει ο πατέρας τις επικρίσεις, την ταπείνωση, τον εξευτελισμό, την όχληση και την αδιακρισία με τα παιδιά του.
«Στις έρευνές μας τα παιδιά που τα πήγαιναν καλύτερα στις σχέσεις με τους συνομηλίκους τους και στις σχολικές τους επιδόσεις ήταν εκείνα των οποίων οι πατέρες αναγνώριζαν τα συναισθήματά τους και επικροτούσαν τα επιτεύγματά τους.
Αναφέρομαι σε πατέρες που λειτουργούσαν ως «συναισθηματικοί μέντορες», οι οποίοι δεν απέρριπταν ούτε και κατέκριναν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους. Αντίθετα, έδειχναν ενσυναίσθηση και πρόσφεραν καθοδήγηση για να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν αυτά τα αρνητικά συναισθήματα».
Κατά τη διάρκεια μιας άσκησης όπου οι γονείς δίδασκαν στο παιδί τους να παίζει ένα βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες – «συναισθηματικοί μέντορες» ενθάρρυναν τα παιδιά προσφέροντας ακριβώς τον απαραίτητο βαθμό καθοδήγησης, χωρίς να είναι ιδιαίτερα παρεμβατικοί. Εφάρμοζαν συχνά τη διδακτική τεχνική της «κλιμάκωσης», για την οποία έχω ήδη μιλήσει.
Έβλεπαν δηλαδή την κάθε επιτυχία του παιδιού ως μια επιπλέον απόδειξη των ικανοτήτων του. Με απλά λόγια, όπως «Αυτός είσαι!» ή «Το ήξερα πως μπορούσες να το κάνεις», οι πατέρες αυτοί μετέτρεπαν κάθε μικρή νίκη σε θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο οικοδομούνταν η καλύτερη αυτοαντίληψη του παιδιού. Η ενθάρρυνση και οι έπαινοι έδιναν στα παιδιά την απαιτούμενη σιγουριά ώστε να προχωρήσουν και να συνεχίσουν να μαθαίνουν.
«Αντίθετα, διαπιστώσαμε ότι τα παιδιά που είχαν ψυχρούς, αυταρχικούς, χλευαστικούς και υπερβολικά αδιάκριτους και παρεμβατικούς πατέρες ήταν εκείνα που δοκιμάζονταν σκληρότερα στις σχολικές τους επιδόσεις και στις κοινωνικές τους σχέσεις.
Κατά τη διάρκεια της ίδιας άσκησης με το βιντεοπαιχνίδι, οι πατέρες αυτοί έκαναν υποτιμητικές παρατηρήσεις στα παιδιά τους, τα κορόιδευαν και τα επέκριναν για τα λάθη τους. Όταν μάλιστα το παιχνίδι δεν πήγαινε καλά, αναλάμβαναν να το συνεχίσουν οι ίδιοι, δίνοντας έτσι στο παιδί μια «απόδειξη» της ανικανότητάς του.
Τρία χρόνια αργότερα, όταν ήρθαμε εκ νέου σε επαφή με αυτές τις οικογένειες και τους δασκάλους των παιδιών, διαπιστώσαμε ότι εκείνα που είχαν επικριτικούς, μη υποστηρικτικούς πατέρες ήταν πολύ πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα.
Εκδήλωναν επιθετική συμπεριφορά απέναντι στους φίλους τους, αντιμετώπιζαν τις περισσότερες δυσκολίες στο σχολείο και είχαν επίσης προβλήματα που συνδέονταν με παραβατική συμπεριφορά και νεανική βία.
Παρόλο που στις έρευνες μας καταλήξαμε ότι οι αλληλεπιδράσεις μητέρας-παιδιού είναι εξίσου σημαντικές, διαπιστώσαμε ότι, συγκρινόμενες με τις αντιδράσεις του πατέρα, η ποιότητα της σχέσης με τη μητέρα δεν αποτελούσε ισχυρό δείκτη πρόβλεψης της μελλοντικής επιτυχίας ή αποτυχίας του παιδιού στο σχολείο και στις σχέσεις με τους φίλους του.
Η ανακάλυψη αυτή είναι αναμφίβολα εκπληκτική, αφού μάλιστα είναι γνωστό ότι οι μητέρες περνούν περισσότερο χρόνο με τα παιδιά τους απ’ ό,τι οι πατέρες. Πιστεύουμε ότι ο λόγος αυτής της ακραίας επιρροής του πατέρα στα παιδιά του είναι το γεγονός ότι η σχέση του μαζί τους τούς προκαλεί τόσο έντονα συναισθήματα»
Aπό το βιβλίο «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών» του John Gottman
Το σύμπλεγμα των βιταμινών Β είναι απαραίτητο για πολλές λειτουργίες του σώματος. Βοηθούν στη διάσπαση των απλών υδατανθράκων σε γλυκόζη, η οποία αποτελεί πηγή ενέργειας για τον εγκέφαλο και το σώμα.
Επίσης, συμβάλλουν στην παραγωγή νέων ερυθρών αιμοσφαιρίων, τη μεταφορά σιδήρου και τη δημιουργία αιμοσφαιρίνης. Αν και αυτές οι λειτουργίες είναι ζωτικής σημασίας, το μεγαλύτερο όφελος των βιταμινών Β σχετίζονται με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα.
Η έλλειψη βιταμινών Β μπορεί να προκαλέσει προβλήματα που ξεκινούν από την απλή κούραση μέχρι και τον θάνατο. Ανάμεσα στα 2 άκρα βρίσκονται πλήθος συμπτωμάτων και ασθενειών συμπεριλαμβανομένων πολλών προβλημάτων ψυχικής υγείας, όπως κατάθλιψη, άγχος, εναλλαγές διάθεσης, ευερεθιστότητα, παράνοια, άνοια, παραισθήσεις και ψύχωση.
Οι βιταμίνες Β σας βοηθούν να έχετε καλύτερο ύπνο, να ηρεμήσετε, να σκεφτείτε και να βελτιώσετε τη διάθεσή σας.
Το σύμπλεγμα βιταμινών Β μπορεί να κατανεμηθεί σε τρεις γενικές κατηγορίες που περιλαμβάνουν:
– Αποδέσμευση ενέργειας – Β1, Β2, Β3, Β5, Β6 και βιοτίνη
– Μια άλλη γενική κατηγορία του συμπλέγματος είναι αιματοποιητική – Φολικό οξύ (Β9), B12, Β5 και Β6 και
– Η τρίτη γενική κατηγορία είναι άλλη-B1, Β3, Β6, Β9 και Β12
Το σύμπλεγμα βιταμινών Β βοηθάει σε μια σειρά προβλημάτων όπως:
– αλκοολισμός,
– κατάθλιψη,
– διαβήτη,
– προβλήματα μαλλιών,
– λύκο,
– σκλήρυνση κατά πλάκας και
– άγχος.
Άλλα οφέλη υγείας που μπορεί να προέλθουν από το σύμπλεγμα Βιταμινών Β περιλαμβάνουν:
– Βοηθάει την υγεία του δέρματος, των οστών, των μαλλιών και των μυών
– Προωθεί την υγεία των βλεννογόνων μεμβρανών ειδικά γύρω από το στόμα
– Ενισχύει στην εντερική υγεία και τη λειτουργία των σπλάχνων
– Ανακουφίζει την κακοκεφιά, την ανησυχία, την ευερεθιστότητα, την αϋπνία και την
κούραση
– Βελτιώνει την υγεία του ήπατος
– Βελτιώνει τη λειτουργία των εγκεφαλικών κυττάρων και της υγείας
– Ανακουφίζει τα δερματικά προβλήματα όπως ξηρότητα, κνησμό και εξανθήματα
– Ανακουφίζει τα ψυχολογικά προβλήματα της εμμηνόπαυσης
– Προωθεί την φυσιολογική αύξηση και ανάπτυξη
– Διατηρεί την οξύτητα του στομάχου, την φυσιολογική όρεξη και την υγεία του πεπτικού συστήματος.
Οι φυσικές πηγές που είναι πλούσιες σε σύμπλεγμα βιταμινών Β υπάρχουν:
– στη μαγιά μπύρας,
– το συκώτι,
– τα δημητριακά ολικής αλέσεως,
– το ρύζι,
– τα φρούτα,
– το γάλα,
– τα αυγά,
– τα κρέατα,
– τα ψάρια,
– τα φρούτα,
– τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά κ.α.
Επίσης καλές πηγές είναι οι μπανάνες, οι πατάτες, τα καρύδια και η σαρδέλα.
Τα συμπληρώματα όπως το σύμπλεγμα Βιταμινών Β, πρέπει να λαμβάνονται πριν ή στη μέση ενός μεγάλου γεύματος.
Η λήψη του συμπλέγματος βιταμινών Β μετά το γεύμα μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό ή σταδιακή διάβρωση του οισοφαγικού σφιγκτήρα που μπορεί να επιφέρει Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (GERD). Μην ξαπλώνετε αμέσως μετά τη λήψη των συμπληρωμάτων. Εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή έχετε κάποια ασθένεια, συμβουλευτείτε το γιατρό σας πριν χρησιμοποιήσετε το σύμπλεγμα βιταμινών Β, ως θεραπεία.
Η ανακοίνωση για την τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, αποτελεί μια εξέλιξη η οποία αλλάζει την πάγια στάση της εξωτερικής πολιτικής στο συγκεκριμένο ζήτημα για 80 χρόνια.
Τα 6 ναυτικά μίλια ισχύουν από το 1936 και έκτοτε υπάρχει μια διαρκής συζήτηση περί του αν η Ελλάδα θα πρέπει να τα επεκτείνει στα 12, βάσει του εθιμικού δικαιώματος που ορίζεται από την ίδια τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Από τον Ιούνιο του 1996 και έπειτα, το συγκεκριμένο ζήτημα κατέστη κεντρικό για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, καθώς η Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας εξουσιοδότησε το κράτος να κηρύξει πόλεμο εναντίον της Ελλάδας σε περίπτωση επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.
Έκτοτε η κραταιά αντίληψη είναι ότι η Ελλάδα είτε θα επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη συνολικά, σε όλο το εύρος των θαλασσών και πελάγων που την περιβάλλουν (Ιόνιο, Μεσόγειος και, φυσικά, Αιγαίο) ή καθόλου.
Η αντίληψη του Νίκου Κοτζιά, που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις που έγιναν συμπίπτει με εκείνη του πρωθυπουργού και πλέον και υπουργού Εξωτερικών Αλέξη Τσίπρα είναι ότι η άποψη του «όλα ή τίποτα» αποτελεί επιχείρημα της αδράνειας στην εξωτερική πολιτική.
Υπάρχουν, ωστόσο και αρκετές αντίθετες απόψεις και αυτό προκύπτει ανάγλυφα από το γεγονός ότι παρά την ύπαρξη προσχεδίων των Προεδρικών Διαταγμάτων που επιτρέπουν την αρχική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ν.μ. στη ζώνη από τα Διαπόντια Νησιά βόρεια της Κέρκυρας έως και τα Αντικύθηρα, δεν υπάρχει ακόμα κάποια προώθησή τους στο τελικό στάδιο.
Υπάρχει, επίσης, επεξεργασία για μια δεύτερη ζώνη, από τα Αντικύθηρα έως την Κρήτη. Και τέλος, εφόσον προωθηθούν οι απαραίτητες επεξεργασίες ακόμα μια ζώνη από τα Αντικύθηρα μέχρι τον Παγασητικό. Πρακτικά, μια τέτοια εξέλιξη επεκτείνει στην ουσία την κυριαρχία της Ελλάδας στις συγκεκριμένες ζώνες.
Ωστόσο μια τέτοια αντίληψη δεν μπορεί να είναι μονολιθική. Όσοι παρακολουθούν επί δεκαετίες τις εξελίξεις στον συγκεκριμένο τομέα διερωτώνται για ποιο λόγο επί 17 χρόνια η Ελλάδα έχει εμπλακεί με την Τουρκία σε κύκλους διερευνητικών επαφών προκειμένου, μεταξύ άλλων, να διευθετήσει και διαφορές στο Αιγαίο, ασχέτως αν η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης αποτελεί εθιμικό δικαίωμα.
Η τμηματική επέκταση
Κατ’ αυτή την αντίληψη, η επιλογή της τμηματικής επέκτασης είναι εξαιρετικά προβληματική, καθώς αφαιρεί από την Ελλάδα ένα πάγιο επιχείρημα που έχει έναντι της Τουρκίας και αυτό συνδέεται, προφανώς, με την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας και την αποφυγή μονομερών κινήσεων, ακόμα και αν αυτές αιτιολογούνται a priori από το Διεθνές Δίκαιο.
Επιπλέον, κατά την ίδια άποψη, μία τμηματική επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης, παρέχει επιχειρήματα στους ισχυρισμούς των Τούρκων, οι οποίοι περιγράφουν το Αιγαίο ως μία περίπτωση αρχιπελάγους που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, λόγω ιδιομορφίας, με τις πάγιες προβλέψεις του Διεθνούς Θαλασσίου Δικαίου.
Οι ενστάσεις είτε συνδέονται με την άποψη ότι η Ελλάδα πρέπει να κάνει συνολική διευθέτηση του ζητήματος, άρα να περιλάβει και τα νησιά του Αιγαίου σε αυτή την επέκταση. Είτε με την άποψη ότι η διεθνής συγκυρία και η άνευ προηγουμένου προκλητικότητα της Άγκυρας, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι η δράση του Μπάρμπαρος.
Επίσης, στην περίπτωση του Ιονίου πελάγους αποτελεί ερωτηματικό αν η ανακήρυξη των 12 μιλίων συνδέεται με κάποιο τρόπο και με τις διαπραγματεύσεις οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη ανάμεσα στην Αθήνα και τα Τίρανα για την οριοθέτηση ΑΟΖ. Αν ναι, τότε σημαίνει ότι Ελλάδα και Αλβανία πρακτικά έχουν έναν ελάχιστο βαθμό συναντίληψης για το μέρος των θαλασσίων ζωνών που τις αφορούν, αν όχι, είναι πολύ πιθανόν η διαδικασία να αντιμετωπίσει σοβαρότατα προβλήματα, καθώς δεν υπάρχει ακόμα συμφωνία.
Δεν πρέπει να λησμονείται ότι εφόσον Ελλάδα και Αλβανία καταλήξουν σε συμφωνία, είναι πιθανόν να ακολουθήσει και επανακαθορισμός των υφιστάμενων ορίων της ΑΟΖ και με την Ιταλία. Ωστόσο με δεδομένες τις πολιτικές συνθήκες και στη συγκεκριμένη γειτονική χώρα, κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει να θεωρείται παρά μια μακρινή πιθανότητα.
Οφείλει, επίσης, να προβληματίσει το γεγονός ότι ενώ, σε γενικές γραμμές το Προεδρικό Μέγαρο, το Μέγαρο Μαξίμου και το υπουργείο Εξωτερικών (τα δύο τελευταία ταυτίζονται πλέον) βρίσκονταν σε αγαστή συνεργασία για πολλά από αυτά τα ζητήματα, φαίνεται ότι πλέον αντιλαμβάνονται τη νομική υφή του θέματος που αφορά τις θαλάσσιες ζώνες με τρόπο διαφορετικό.
Σε κάθε περίπτωση, καλά πληροφορημένες πηγές παρουσιάζουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ως έναν φορέα ο οποίος κινείται πάντα και μονίμως με βάση την Συνταγματικότητα. Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσες, πάντως, οι αντικρουόμενες πληροφορίες που υπάρχουν περί του αν τα Προεδρικά Διατάγματα έχουν φτάσει ή όχι στο Προεδρικό Μέγαρο.
Στο δια ταύτα…
Επί του πρακτέου, παραδείγματα τμηματικής ανακήρυξης υπάρχει και είναι, βεβαίως, η Τουρκία, η οποία έχει επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της από τα 6 στα 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολική Μεσόγειο, αφήνοντας εκτός το Αιγαίο. Πρόκειται, βεβαίως, για πραγματικότητες δεκαετιών.
Μια τελευταία, αλλά εξίσου κρίσιμη παράμετρος είναι η άποψη που έχουν οι Δυτικοί γι’ αυτές τις πρωτοβουλίες της Ελλάδας. Η κυβέρνηση Τσίπρα έχει δείξει έναν αξιοσημείωτο βαθμό συνεργασίας και συνεννόησης με την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες για μια σειρά από ζητήματα που ξεκινούν από τα προγράμματα λιτότητας, μέχρι τη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και την αντιμετώπιση των απειλών άλλου τύπου στην περιοχή.
Ωστόσο, η επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης δεν αποτελεί άσκηση επί χάρτου αλλά, εφόσον ολοκληρωθεί, ουσιαστική μεταβολή στο στάτους της χώρας στην περιοχή. Κάτι που σημαίνει ότι, εκ των πραγμάτων, θα ακολουθήσουν εξελίξεις που θα δοκιμάσουν την αντοχή του πολιτικού συστήματος αλλά και της Ελλάδας ως πυλώνα σταθερότητας στην περιοχή.
Πηγή: kathimerini.gr
Η Μακεδονική Ομάδα έχει επιστρέψει και μάλιστα εμφατικά στον φυσικό της χώρο, στην Α’ Εθνική και στο Χαριλάου εχθές το βράδυ στο γήπεδο του Άρη, το Κλεάνθης Βικελίδης, πάνω από την Θύρα 2, ΕΠΙΣΗΜΑ, μαζί με την Ελληνική Σημαία, την σημαία της διοργανώτριας αρχής και την Σημαία του Συλλόγου, κυμάτιζε περήφανα και η σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας.
Ο Άρης που ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου του 1914, ανήμερα της Εθνικής μας γιορτής στην Θεσσαλονίκη, αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης, δείχνει να μην ξεχνάει την ιστορική καταγωγή του, αλλά και τι εκπροσωπεί.
Για την ιστορία, ο Άρης εχθές το βράδυ έκανε το 3 στα 3, κερδίζοντας και το Λεβαδειακό με 2 – 0, ενώ το φωτογραφικό στιγμιότυπο με την Σημαία της Βεργίνας, είναι από το βίντεο της “παρακάμερας” του χθεσινού αγώνα, που έδωσε στην δημοσιότητα η ΠΑΕ.
Δείτε το βίντεο
Επίσημη καταγγελία στη FIFA για τον «αλβανικό αετό» που έκαναν οι δύο σκόρερ της Ελβετίας στον αγώνα με τη Σερβία υπέβαλε το Βελιγράδι.
Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Σερβίας, Γιόβαν Σουρμπάτοβιτς, έχει ήδη αποσταλεί επιστολή στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για την κίνηση που έκαναν οι Γκρανίτ Τσάκα και Σέρνταν Σακίρι όταν ο δεύτερος έγραψε το τελικό 2-1 στον αγώνα της Παρασκευής.
Shaqiri and Xhaka both celebrating the winner with the Albanian eagle in front of the Serbian fans. pic.twitter.com/8KBezkMUpx
— Free Palestine ?? (@BoalsGoals) June 22, 2018
Οι Σέρβοι ζητούν, επίσης, εξηγήσεις για τα παπούτσια του Σακίρι, στο ένα εκ των οποίων υπάρχει η σημαία του Κοσόβου.
Παράλληλα οι Σέρβοι διαμαρτύρονται για τη φάση του 66ου λεπτού όταν ο σκόρερ τους Αλεξάντερ Μίτροβιτς έπεσε στο έδαφος μέσα στην περιοχή της Ελβετίας αλλά ο διαιτητής της αναμέτρησης δεν καταλόγισε πέναλτι.
«Η αμφιλεγόμενη λεπτομέρεια του 66ου λεπτού δεν είναι ο μοναδικός λόγος που στείλαμε επιστολή στη FIFA Υπάρχει και το θέμα με τα παπούτσια του Σακίρι, το ερώτημα για αρκετές αμφιλεγόμενες σημαίες στις εξέδρες και φυσικά ο πανηγυρισμός των δύο γκολ της Ελβετίας» είπε ο Σουρμπάτοβιτς.
Σύμφωνα με το άρθρο 54 του πειθαρχικού κώδικα της FIFA που ορίζει τι αποτελεί «πρόκληση του κοινού» οι δύο παιχτες της Αλβανίας αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο τιμωρίας για δύο αγωνιστικές.
Εκπρόσωπος της FIFA που μίλησε στην εφημερίδα Telegraph είπε ότι η ομοσπονδία είχε δώσει το «πράσινο φως» στον Σακίρι να φοράει τα παπούτσια με τις διαφορετικές σημαίες.
Ο Σακίρι έχει γεννηθεί στο Κόσοβο ενώ οι γονείς του Τσάκα γεννήθηκαν στο Κόσοβο αλλά έχουν καταγωγή από την Αλβανία. Ο πατέρας του δεύτερου, μάλιστα, στο παρελθόν έχει συλληφθεί γιατί προωθούσε την ανεξαρτησία του Κοσόβου.
Ερωτηθείς μετά το τέλος του ματς για την κίνησή του ο Σακίρι αρκέστηκε μόνο στη φράση «έτσι το ένιωσα». «Στο ποδόσφαιρο τα συναισθήματα είναι έντονα. Δείτε τι έκανα και αποδώστε το στο συναίσθημα. Είμαι πολύ χαρούμενος για το γκολ. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Δεν χρειάζεται να συζητήσουμε άλλο γι’ αυτό».
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com