Την Εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 γιορτάζει σήμερα η χώρα, με τη μαθητική παρέλαση στην Αθήνα και τη στρατιωτική στη συμπρωτεύουσα να ολοκληρώνουν τους εορτασμούς.
Ο Βασίλης Κικίλιας περνάει αυτή τη ξεχωριστή ημέρα με την οικογένειά του και το πρωί του Σαββάτου βρέθηκε στο κέντρο της Αθήνας, μαζί την Τζένη Μπαλατσινού και τον γιο τους, Παναγιώτη Αντώνιο.
Ο Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας βρέθηκε έξω από το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη και φωτογράφισε τον 3χρονο γιο του, τονίζοντας πως θα ήθελε μια μέρα να τον καμαρώσει ως εύζωνα.
«Αποστολή της Προεδρικής φρουράς η φύλαξη στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Το κόκκινο στην ενδυμασία των Ευζώνων μας συμβολίζει το αίμα των προγόνων μας που χάθηκε, το μαύρο το πένθος για όσους χάθηκαν, το λευκό την απλότητα του αγώνα, το χρυσό την ένδοξη ιστορία της φρουράς, το γαλάζιο το χρώμα του ουρανού και της θάλασσας. Μακάρι αγόρι μου να με αξιώσει ο Θεός να σε δω μια μέρα με τη στολή αυτή! Χρόνια πολλά σε όλους! Ψηλά οι σημαίες για τους ήρωες μας του 1940» έγραψε ο Βασίλης Κικίλιας στη λεζάντα της ανάρτησής του.
Είναι γνωστό ότι ο Μιχάλης Ζαμπίδης είναι ένας από τους δημοφιλέστερους Έλληνες στα Social Media, αφού η προσωπική του σελίδα στο Facebook αριθμεί πάνω από 800.000 likes. Ωστόσο αυτό που έγινε την τελευταία εβδομάδα σε μια φωτογραφία που αναρτήθηκε στο λογαριασμό του παγκόσμιου πρωταθλητή μας (με αφορμή την ονομαστική του εορτή) δεν έχει προηγούμενο. Πρόκειται για μια εικόνα που τραβήχτηκε στη Λέσβο και δείχνει τον κορυφαίο Έλληνα κίκμποξερ με τα χέρια ορθάνοιχτα μπροστά από την εικόνα του Ταξιάρχη Αρχάγγελου Μιχαήλ. Το αποτέλεσμα; 33.000 likes, 1000 σχολια και 500 κοινοποιήσεις. Αριθμός πραγματικά εξωπραγματικός για τα ελληνικά δεδομένα.
ΜΟΝΑΧΟΣ ΙΩΣΗΦ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: Ο προστάτης των πιλότων!
Είναι ο μοναχός που κάθε φορά που κάποιο αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας περνά πάνω από την Χερσόνησο του Άθωνα, «αναγκάζει» τους πιλότους να κάνουν χαμηλή διέλευση για να τον «χαιρετίσουν»
Και πώς να μην το κάνουν όταν ο μοναχός αυτός βγαίνει στην άκρη του βουνού και με μια τεράστια σημαία, πότε ελληνική και πότε βυζαντινή, τους χαιρετά και με το δικό του τρόπο τιμά την αποστολή τους.
Ποιος είναι όμως αυτός ο μοναχός και ποια η ιστορία του;
Η ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ
Χρόνια πριν, ο Ιωσήφ βρέθηκε στην Σκύρο για ένα τοπικό πανηγύρι. Εκεί επισκέφθηκε την αεροπορική βάση. Ένας από τους πιλότους των μαχητικών τον αναγνώρισε.
Ήταν ο καλόγερος στο μικρό κελί σε μια από τις κορυφές του Άθωνα πάνω από ένα «σημείο στροφής» όπως λέγεται στη γλώσσα της αεροπορίας.
Μετά την γνωριμία αυτή, ο ιπτάμενος κάθε φορά που περνούσε από το σημείο φρόντιζε να μειώνει το ύψος του χαιρετώντας με τον τρόπο του το μοναχό, κι εκείνος από την γη έκανε το ίδιο κουνώντας τα χέρια.
Μέχρι που μια μέρα ο μοναχός Ιωσήφ, πήρε μια τεράστια ελληνική σημαία. Ο χαιρετισμός πήρε άλλη χροιά.
Ο μοναχός την κυμάτιζε όσο πιο περήφανα και πανηγυρικά μπορούσε και ο πιλότος, σαν να υποκλινόταν στην Γαλανόλευκη έκανε μια χαμηλή διέλευση δίπλα ανταποδίδοντας την τιμή.
Η ιστορία του καλόγερου με τη σημαία διαδόθηκε σχεδόν αστραπιαία μεταξύ των χειριστών της Πολεμικής Αεροπορίας και ο ένας μετά τον άλλο, κάθε φορά που η αποστολή τους ήταν στην περιοχή, περνούσε για να χαιρετήσει τον καλόγερο.
Οι πρώτες φωτογραφίες άρχισαν ήδη να κυκλοφορούν και μέσω του διαδικτύου αυτή η μοναδική σχέση του ταπεινού Αγιορείτη με τους πιλότους των μαχητικών έκανε τον γύρο του κόσμου.
Ο ερημίτης «γαντζωμένος» στην άκρη του γκρεμού να κουνά τη σημαία και οι πιλότοι να περνούν τόσο κοντά του που τα πρόσωπα τους να διακρίνονται.
Οι φωτογραφίες είναι εκπληκτικές, σπάνιες και αν μη τι άλλο σε ανατριχιάζουν. Είναι από αυτές τις εικόνες που σε κάνουν περήφανο, που ζηλεύεις γιατί δεν είσαι εκεί.
Κάποιες φορές το σκηνικό επαναλαμβάνεται και με σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ δεν είναι λίγοι οι προσκυνητές που όταν τυχαίνει να βρίσκονται σε τέτοιες στιγμές παίρνουν και αυτοί μια σημαία και συμμετέχουν.
Αυτός ο ερημίτης έχει μετατραπεί σε έναν «προστάτη» των αεροπόρων. Τους βλέπει όταν πηγαίνουν για τις αερομαχίες και τους περιμένει να γυρίσουν πάλι από το ίδιο σημείο.
Πολλοί πιλότοι δεν έχουν μείνει μόνο στον χαιρετισμό από αέρος. Τον έχουν αναζητήσει και τον έχουν επισκεφθεί στο κελί του που πλέον είναι γεμάτο ενθύμια.
Μέχρι και στολή πιλότου του έχουν δώσει με το όνομα του γραμμένο πάνω της «Μοναχός Ιωσήφ» και δίπλα «Είσαι έτοιμος για το ταξίδι της ζωής».
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
Γεννήθηκε στην Κόρινθο πριν 55 χρόνια. Είναι γιός παπά. Τον βάφτισαν Χρήστο, αλλά αυτός προτίμησε να ακολουθήσει το Χριστό και το 1983 έγινε ο Μοναχός Ιωσήφ της Μονής Μεγίστης Λαύρας. Ήταν μόλις 25 ετών.
Στο κελί του Αγίου Μηνά στη Βίγλα βρέθηκε τυχαία, αν και οι μοναχοί δεν θεωρούν τίποτα τυχαίο.
Ο τότε Ηγούμενος της Λαύρας έψαχνε κάποιον νέο, δυνατό που «να πιάνουν τα χέρια του» για να πάει στο μικρό κελί στην άκρη του βουνού, να το συντηρήσει. Ο τελευταίος ένοικος του είχε φύγει από τη ζωή και τα καντήλια του δεν άναβαν πια, σαν το τραγούδι που μαθαίναμε στο Κατηχητικό… «εις το βουνό ψηλά εκεί είναι εκκλησιά ερημική».
Σ αυτό το εκκλησάκι το ερημικό, που πρωτοχτίστηκε τον 19ο αιώνα, ο Ιωσήφ φρόντισε να ξανακουστεί η καμπάνα και τα καντήλια να μην ξανασβήσουν.
Λένε ότι το σημείο που βρίσκεται το μοναστηράκι, Κελλί κατά την αγιορείτικη ορολογία, βλέπει στο σημείο όπου ο Μαρδώνιος το 492π.Χ. έχασε το μισό του στόλο εκστρατεύοντας εναντίον των Ελλήνων.
Ο Ιωσήφ σαν γνήσιος Αγιορείτης, δεν συμπαθεί ιδιαίτερα την δημοσιότητα. Για να τον βρει κάποιος πρέπει να κάνει μεγάλο κόπο. Ότι έχει να πει το λέει στους προσκυνητές που τον επισκέπτονται.
Άλλωστε αν ήθελε «πολυκοσμία» δεν θα ζούσε σ’ ένα μικρό μοναστηράκι στην άκρη του «πουθενά».
Αν πάντως είστε τυχεροί μπορεί να τον συναντήσετε και εκτός Αγίου Όρους σε κάποια θρησκευτική πανήγυρη. Είναι από τους πιο γνωστούς ιεροψάλτες του Αγίου Όρους και συχνά επισκέπτεται Μητροπόλεις και Πατριαρχεία που τον προσκαλούν για να ψάλλει.
Μια φωτογραφία του Γιώργου Μαυρίδη με τον πατέρα του που αναρτήθηκε στο Instagram συγκεντρώνει περισσότερα από 35.000 likes σε λιγότερες από 24 ώρες.
Τη φωτογραφία αυτή του παρουσιαστή δίπλα στον πατέρα του συνοδεύει η εξής λεζάντα: «Πάντα υπάρχει χρόνος για μια καινούργια αρχή! Ο πατέρας μου με τον γιο της Μόλυ».
Αρκετοί ήταν οι διαδικτυακοί του φίλοι που εντόπισαν μια μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στους δυο τους. «Μεγάλη ομοιότητα… Γιώργο σ’ αγαπάμε γι’ αυτό που είσαι», έγραψε ένας χρήστης, ενώ ένας άλλος ανέφερε: «Είστε ολόιδιοι, να τον χαίρεσαι φίλε».
Ο Κέβιν Κάρτερ κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για τη φωτογραφία που τράβηξε στο Σουδάν το 1993 και η οποία δημοσιεύτηκε στους New York Times στις 26 Μαρτίου.
Ο Κέβιν Κάρτερ (Γιοχάνεσμπουργκ, 13 Σεπτεμβρίου 1960 – Γιοχάνεσμπουργκ, 27 Ιουλίου 1994) ήταν Νοτιοαφρικανός φωτορεπόρτερ, βραβευμένος με το Βραβείο Πούλιτζερ, στην κατηγορία «Αξιόλογη Φωτογραφία».
Ξεκινώντας την καριέρα του ως φωτορεπόρτερ αθλητικών γεγονότων για την τοπική εφημερίδα Sunday Express, αργότερα ως μέλος μιας τετραμελούς ομάδας λευκών φωτορεπόρτερ, γνωστής ως The Bang Bang Club, κάλυψε στη δεκαετία του ’80 τον ξεσηκωμό για την άρση του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική.
Τα γεγονότα που αποτύπωσε με τον φακό του προβλήθηκαν στο Time, ενίοτε ως εξώφυλλα, γεγονός που του προσέδωσε κύρος και δημοσιότητα. Ήταν εκείνος που αποτύπωσε φωτογραφικά τη «μέθοδο εκτέλεσης με το κολιέ».
Την άνοιξη του 1993 ο Κάρτερ ταξίδεψε στο Νότιο Σουδάν μαζί με τον Ζοάο Σίλβα, ακολουθώντας τα ίχνη της τοπικής εξέγερσης.
Σε συνεργασία με το Reuters και τη Sigma Photo NY η δράση του επεκτάθηκε σε όλες τις διενέξεις της Νότιας Αφρικής και η δημοσιότητα που αποκόμισε του απέφερε αρκετές βραβεύσεις.
Την άνοιξη του 1993 ο Κάρτερ ταξίδεψε στο Νότιο Σουδάν μαζί με τον Ζοάο Σίλβα,ακολουθώντας τα ίχνη της τοπικής εξέγερσης. Απαθανάτισε με τον φακό του τη φτώχεια και την εξαθλίωση του γηγενούς πληθυσμού.
Στο χωριό Αγιόντ ο Κάρτερ συνάντησε ένα μικρό κορίτσι εξαντλημένο από την πείνα λίγο πριν φτάσει στον σταθμό τροφοδοσίας του ΟΗΕ. Ακολουθώντας τις γενικές οδηγίες της μη επαφής με τα θύματα ο Κάρτερ φωτογράφισε το μικρό κορίτσι, προσθέτοντας στο θέμα και το όρνεο που περίμενε το θάνατό του.
Οι New York Times αγόρασαν και δημοσίευσαν αμέσως τη φωτογραφία, η οποία προκάλεσε σημαντικές διαμαρτυρίες και ξεσήκωσε κατηγορίες εναντίον του φωτογράφου. Η δημοσίευση της φωτογραφίας ωστόσο, έφερε ως αποτέλεσμα την αύξηση της βοήθειας στα πληγέντα χωριά του Σουδάν.
Ακολουθώντας τις γενικές οδηγίες της μη επαφής με τα θύματα ο Κάρτερ φωτογράφισε το μικρό κορίτσι, προσθέτοντας στο θέμα και το όρνεο που περίμενε το θάνατό του.
Ένα χρόνο μετά, τον Μάιο του 1994 ο Κέβιν Κάρτερ παρέλαβε το Βραβείο Πούλιτζερ για Αξιόλογη Φωτογραφία (Pulitzer Prize for Feature Photography) στη Βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου της Κολούμπια.
Τον Ιούλιο του 1994 ο Κάρτερ αυτοκτόνησε με μονοξείδιο του άνθρακα σε ηλικία 33 ετών από βαθιά κατάθλιψη εξαιτίας του γεγονότος και των κατηγοριών που ακολούθησαν.
Τμήμα του σημειώματος αυτοκτονίας που άφησε: «Έχω κατάθλιψη… χωρίς τηλέφωνο.. λεφτά για νοίκι..λεφτά για υποστήριξη παιδιών..λεφτά για χρέη.. λεφτά!!!… Με στοιχειώνουν οι ζωντανές αναμνήσεις θανάτων και πτωμάτων και θυμού και πόνου .. αναμνήσεις παιδιών που λιμοκτονούν ή είναι τραυματισμένα, τρελών πολεμάρχων, δολοφόνων εκτελεστών.. Πάω να συναντήσω τον Ken (πρόσφατα εκλιπών συνάδελφός του, Ken Oosterbroek) αν είμαι τόσο τυχερός».
Ο αρραβώνας και ο γάμος είναι στιγμές της ζωής που θα πρέπει να μένουν ανεξίτηλα στη μνήμη του καθενός μας. Το συγκεκριμένο και υπερβολικά ερωτευμένο ζευγάρι όμως εύχεται να μην είχε φερθεί τόσο παρορμητικά ανεβάζοντας στα social media αυτή τη φωτογραφία!
Το ζευγάρι ποζάρει στο φωτογραφικό φακό, μέσα σε ένα ασιατικό εστιατόριο. Πάνω στο τραπέζι έχουν γράψει τα αρχικά τους με φαγητό. Όπως βλέπετε και εσείς, προφανέστατα, αυτό που είναι γραμμένο είναι το “AN (καρδούλα) AL”, δηλαδή o AN αγαπά την AL.
Κάποια τώρα πονηρά μυαλά βλέπουν άλλα πράγματα γραμμένα στο τραπέζι. Εμείς πάντως τους ευχόμαστε βίον ανθόσπαρτον!
Ο γυναικολόγος Samer Cheaib από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν αυτός που μοιράστηκε τη φωτογραφία και όπως ήταν αναμενόμενο έγινε αμέσως μοιράστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους.
Η εικόνα κοινοποιήθηκε στο Instagram από τον γιατρό Samer Cheaib με έδρα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. «Όλοι θέλουμε ένα σημάδι ότι θα βγάλουμε τη μάσκα σύντομα», έγραψε και μοιράστηκε τη φωτογραφία.
Τον γύρο του διαδίκτυου κάνει μια φωτογραφία από τη χθεσινή συγκέντρωση για το Μακεδονικό στη Θεσσαλονίκη με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν ως τη φωτογραφία της χρονιάς.
Η φωτογραφία του Άρη Μεσσήνη για το γαλλικό πρακτορείο αναδημοσιεύεται ήδη σε ελληνικά και ξένα μέσα, ενώ όπως ήταν αναμενόμενο σχολιάστηκε εκτενώς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ένας γυμνός άνδρας μπροστά από έναν ρασοφόρο με μάσκα που κρατά την εικόνα της παναγίας και στο φόντο σημαίες της Βεργίνας και της Ελλάδας, συνθέτουν το σκηνικό της χθεσινής συγκέντρωσης.
Δείτε τις αναρτήσεις στο Twitter που σχολιάζουν έντονα την φωτογραφία:
