Πανικός επικρατεί στα βενζινάδικα της Θεσσαλονίκης όπου πληθαίνουν τα περιστατικά που θυμίζουν το κίνημα «δεν πληρώνω». Οδηγοί φουλάρουν με βενζίνη τα οχήματά τους και αντί να πληρώσουν τρέπονται σε φυγή.

Όπως μεταδίδει σε σχετικό του ρεπορτάζ το thesstoday.gr η πρακτική «δεν πληρώνω» σε συνδυασμό με τη σημαντική πτώση της τάξης του 30% στην κατανάλωση των καυσίμων κάνουν τους ιδιοκτήτες πρατηρίων καυσίμων να ανησυχούν ακόμη περισσότερο για το μέλλον τους.

«Τώρα πονάει περισσότερο»

Ο Γιώργος Γαβριηλίδης ο οποίος είναι μέλος της Ένωσης Βενζινοπωλών Θεσσαλονίκης (ΕΝΒΕΘ) τόνισε μιλώντας στο ThessToday.gr ότι το συγκεκριμένο φαινόμενο αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα για τους επιχειρηματίες του κλάδου, ωστόσο, τώρα, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Πονάει περισσότερο». «Ένα τέτοιο περιστατικό να έχουμε κάθε ημέρα, ”τελειώσαμε”. Ενδεικτικά, τα 100 ευρώ που μπορεί να βάλει κάποιος στο όχημά του σε συσχέτιση με το πολύ χαμηλό κέρδος που έχουμε πλέον, ισούται με ένα μεροκάματο και για πολλούς ακόμη και δύο» επισημαίνει.

Ο κ. Γαβριηλίδης δηλώνει επίσης ότι «η πρακτική του ”βάζω βενζίνη και εξαφανίζομαι” σε συνδυασμό με την καταναλωτική ξηρασία ενδεχομένως οδηγήσει σε αλυσιδωτά λουκέτα, κυρίως για τις επιχειρήσεις, που όπως υπογραμμίζει, «λειτουργούν με νομιμότητα».

«Έχει πέσει κατά 30% σε σχέση με τον Μάιο του 2021 η κατανάλωση»

«Η κατανάλωση σε σχέση με τον Μάιο του 2021 έχει πέσει κατά 30%. Όταν υπήρχε ισονομία και λογικές τιμές στις υπόλοιπες υποχρεώσεις δεν αντιμετωπίζαμε ιδιαίτερο πρόβλημα. Πλέον με το ρεύμα να κοστίζει ακριβά, όπως και το αέριο -αλλά και πολλά ακόμη βασικά προϊόντα- τότε αλυσιδωτά φτάνει και στον δικό μας τον κλάδο. Είναι πολύ πιθανόν το προσεχές διάστημα να μπουν πολλά λουκέτα αν δεν αλλάξει η κατάσταση» λέει το μέλος της ΕΝΒΕΘ.

«Ο κλάδος αιμορραγεί από τα κυκλώματα λαθρεμπορίας καυσίμων»

Ο δυνητικός αντίκτυπος στο σταδιακό στραγγάλισμα του κλάδου σύμφωνα με τον κ. Γαβριηλίδη οφείλεται σε σημαντικό βαθμό και στο λαθρεμπόριο καυσίμων.

«Ένα ”καθαρό” πρατήριο το οποίο είναι τίμιο, πρέπει να πολεμήσει με το πλαφόν της κυβέρνησης, τα μεγάλα έξοδα, ενώ τίθεται αντιμέτωπο και με τη λαθρεμπορία, από την οποία αιμορραγεί και εξαιτίας της χάνει πελατεία. Όλα αυτά καταλαβαίνουμε ότι οδηγούν κάποια στιγμή στην πλήρη εξαφάνιση αρκετών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται από οικογενειάρχες» τονίζει.

Κατά καιρούς η Ελληνική Αστυνομία έχει εξαρθρώσει κυκλώματα νοθευμένης βενζίνης, όπου μέσω εικονικών εταιρειών και πλαστών δελτίων αποστολής μετέφεραν χημικούς διαλύτες από τη Βουλγαρία στην Ελλάδα, νοθεύοντας καύσιμα στα πρατήρια. Η εν λόγω δράση σύμφωνα με τον κ. Γαβριηλίδη φέρνει σε πλεονεκτική θέση τα συγκεκριμένα καταστήματα, καθώς λόγω της αμφιβόλου ποιότητας καυσίμου έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν σημαντικά την τιμή στη βενζίνη και στο αέριο, έναντι των «καθαρών» όπως αναφέρει επιχειρήσεων, που καλούνται να συμβαδίσουν με την αγορά και να εκτινάξουν την τιμή τους πάνω από τα 2,20 ευρώ το λίτρο.

«Το κυριότερο πρόβλημα είναι τα πρατήρια που πουλάνε ανεξήγητα… φτηνά. Μπορεί να μπαίνει ο κάθε καταναλωτής στην ιστοσελίδα του υπουργείου και να βλέπει τις τιμές του διυλιστηρίου. Αν ένα πρατήριο πουλάει κάτω από έξι λεπτά -σύμφωνα με το κέρδος του-, κάτι ”μυρίζει”» σημειώνει ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι «οι υπόλοιποι είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε στο κυβερνητικό πλαφόν, το οποίο μας προκαλεί ένα ακόμη πρόβλημα στην προμήθεια καυσίμων, με τιμές που ξεπερνούν ακόμη και το 30%. Όλα αυτά είναι λεφτά και κοστίζουν ακριβά».

«Θερμή» υποδοχή ετοιμάζουν στον Αλέξη Τσίπρα τα μέλη της ομάδας «Ενωμένοι Μακεδόνες» την Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου που ο πρωθυπουργός θα είναι ο κεντρικός ομιλητής σε μεγάλη πολιτική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Παλέ ντε Σπορ.

Η ομάδα καλεί όλους τους Μακεδόνες στις 19.00 στον Λευκό Πύργο για συγκέντρωση διαμαρτυρίας προκειμένου «να τον υποδεχτούν έτσι όπως του αξίζει».

«Έρχεται «να μας πει τι ”καλή” που είναι η συμφωνία των Πρεσπών… Εμείς ένα έχουμε να πούμε: Είναι Ανεπιθύμητος», τονίζουν.

Πηγή: voria.gr

Οι «νέοι της Τρίτης Ηλικίας», όπως αυτο-αποκαλούνται τα μέλη μιας συλλογικότητας έφτιαξαν την ομάδα «Συγκατοίκηση φίλων 60+ και 60-»

«Θέλουμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας μαζί με φίλους και φίλες, έτσι που εμείς οι ίδιοι το σχεδιάζουμε και θέλουμε να το βιώσουμε και να το υλοποιήσουμε, αρνούμενοι να είμαστε ξεχασμένοι, αδειασμένοι και μόνοι μας, σε κάποιο ιδιωτικό κερδοσκοπικό γηροκομείο». Τη δική τους κοινότητα, με συγκατοίκηση και κοινές δραστηριότητες σε ένα κτίριο, ονειρεύονται να δημιουργήσουν οι «νέοι της Τρίτης Ηλικίας», όπως αυτο-αποκαλούνται τα μέλη μιας συλλογικότητας στη Θεσσαλονίκη, που έφτιαξαν την ομάδα «Συγκατοίκηση φίλων 60+ και 60-»

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η Ρίτσα Τζούτζου, διεκδικούν την επανάχρηση κενών κτιρίων που ανήκουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση προκειμένου να διαμορφωθούν σε χώρους αξιοπρεπούς διαβίωσης για τα μέλη της κοινωνίας που έχουν βρεθεί σε αδιέξοδο.

«Πολλοί και πολλές από εμάς βοηθάμε οικονομικά τα παιδιά μας και ζούμε για οικονομικούς λόγους μαζί τους ή σε μικρά διαμερίσματα. Θέλουμε όμως να κάνουμε παρέες, να δημιουργηθούν οι συνθήκες για συγκατοίκηση, μοίρασμα και παρέα, που είναι τόσο δύσκολη στις μεγαλουπόλεις» λέει το μέλος της ομάδας. Η ίδια, μάλιστα, εξομολογείται πως όταν έμεινε χήρα, δυσκολεύτηκε στις παρέες της γιατί αισθανόταν ότι δεν «χωρούσε» στα ζευγάρια φίλων της, κάτι που άλλαξε με τις πρώτες συναντήσεις της ομάδας.

«Εδώ και περίπου έναν χρόνο μαζευόμαστε μία φορά την εβδομάδα σε ένα καφέ του κέντρου της Θεσσαλονίκης για να γνωριστούμε καλύτερα και ήδη έχουν προκύψει φιλίες. Το καλοκαίρι κάναμε και …πρόβα συγκατοίκησης, με φιλοξενίες στα εξοχικά μας, ενώ στηρίζουμε αλληλέγγυα όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα» λέει η κ. Τζούτζου.

«Ο δικός μας ρεαλισμός», αναφέρεται στο ενημερωτικό τους φυλλάδιο, «λέει ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο».

«Οι στόχοι της ομάδας μας είναι η συγκατοίκηση μεταξύ φίλων, η αλληλοβοήθεια, η δράση στη γειτονιά, σε δομές που θα ιδρύσουμε και θα λειτουργήσουμε εμείς οι ίδιοι» υπογραμμίζουν, δηλώνοντας ότι δεν είναι στο περιθώριο αλλά μπροστάρηδες και ρίχνουν τον σπόρο περιμένοντας να ανθίσει.

Η ομάδα, με κεντρικό πανό «Στέγη στην 3η ηλικία, όχι στα γηροκομεία», θα βρίσκεται σε περίπτερο στο Greenwave Festival που ολοκληρώνεται αύριο το βράδυ και διοργανώνεται από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης, στο πάρκο της ΧΑΝΘ.

Στο νοσοκομείο βρέθηκε μια 13χρονη μαθήτρια, όταν μια συνομήλικη κοπέλα της επιτέθηκε με πρωτοφανή αγριότητα για μία παρεξήγηση. Η μητέρα της ξεσπά λέγοντας ότι θα μπορούσε να μείνει ανάπηρη.

Η νεαρή κοπέλα σε κατάσταση σοκ με σημάδια στο πρόσωπο και κολάρο στο λαιμό από τα απανωτά χτυπήματα που δέχτηκε προσπαθεί να συνέλθει.

Η μητέρα της 13χρονης μιλάει στο Live News και περιγράφει σκέψεις, συναισθήματα και ανησυχίες για την επόμενη μέρα. Για το παιδί της και όλα τα υπόλοιπα που όπως μας λέει θα μπορούσαν να ήταν στη θέση της κόρης της.

«Δεν είναι ότι τη χτυπούσε με μπουνιές στα χέρια και στα πόδια. Ήταν χτυπήματα καθαρά στο κεφάλι. Δεν ξέρω τι φταίει. Φταίει το σπίτι; Φταίει ο έξω κόσμος; Από αυτά που βλέπουνε, από αυτά που ακούνε, από τους ανθρώπους που συναναστρέφονται;» αναφέρει η μητέρα της 13χρονης.

Την κάλεσε να λύσουν την παρεξήγηση

Η περιπέτεια της κόρης της ξεκίνησε το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής. Η 13χρονη έκλεισε ραντεβού με μία συμμαθήτριά της για να λύσουν παρεξήγηση που είχαν, αλλά όταν έφτασε πίσω από το δημαρχείο Ευόσμου, βρέθηκε περικυκλωμένη.

«Έγινε μία παρεξήγηση με μία κοπέλα και εκείνη έβαλε μια τρίτη να χτυπήσει την κόρη μου. Είναι ένα απλό χτύπημα που μπορεί να σου φέρει την καταστροφή. Αυτό είναι που με εξοργίζει περισσότερο. Θα μπορούσε να μείνει ανάπηρη με τα χτυπήματα στο κεφάλι» λέει η μητέρα.

Η μαθήτρια της Α’ Γυμνασίου αρχίζει να δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο στο κεφάλι και δεν υπάρχει κανείς κοντά για να την δει και να την ακούσει…

«Ό,τι και να έχει γίνει δεν το κάνεις αυτό. Είτε έχεις δίκαιο, είτε άδικο. Δεν σηκώνεις χέρι. Ιδίως σε παιδί, γιατί και αυτή παιδί είναι, δεν είναι μεγάλη κοπέλα. Το τηλεφώνημα για να κλείσουν ραντεβού έγινε την Παρασκευή, το σκηνικό έγινε την Κυριακή, άρα ξέρανε πολύ καλά τι θα κάνουνε, προμελετημένο ήταν όλο».

Κάποια στιγμή η 13χρονη κατάφερε να ξεφύγει και να απομακρυνθεί. Ειδοποίησε την μητέρα της και εκείνη την πήγε σε νοσοκομείο.

«Τραμπουκίζει αρκετά παιδιά»

«Πολύ φοβάμαι ότι η συγκεκριμένη κοπέλα που χτύπησε την κόρη μου, επειδή έψαξα να μάθω τι παιδί είναι, είναι παιδί που δημιουργεί συνέχεια τέτοια θέματα. Πουλάει τσαμπουκά. Τραμπουκίζει αρκετά παιδιά και δηλώνει ότι πάει πολεμικές τέχνες. Ακόμα ένας παραπάνω λόγος για να έχει πειθαρχεία» τονίζει εξοργισμένη η μητέρα.

Μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο, η μητέρα της πηγαίνει σε αστυνομικό τμήμα και καταθέτει μήνυση.

«Όταν τη ρώτησα πώς τη χτύπησε ακριβώς, μου είπε «Μαμά δε θυμάμαι από όλη την ένταση, ένιωσα τον αυχένα μου να ταρακουνιέται». Από τις μπουνιές της έγιναν όλα αυτά. Όταν γίνει καλά βέβαια, θα φοβάμαι να την αφήνω έξω, αν και πιστεύω πως δεν θα την πλησιάσει ξανά η άλλη κοπέλα μετά τη μήνυση».

Αυτό το αιματηρό ξεκαθάρισμα λογαριασμών μικρών παιδιών στη Θεσσαλονίκη, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από ανάλογα επεισόδια σε ολόκληρη τη χώρα που προκαλούν έντονο προβληματισμό…

«Έχω κινηθεί νομικά, έχει γίνει μήνυση, αύριο έχουμε ιατροδικαστή. Το παιδί ευτυχώς είναι καλά τώρα, βέβαια ο αυχένας της έχει θέμα, είναι με κολάρο και έχει κάτι ζαλάδες. Θα λείπει για μία εβδομάδα από το σχολείο»

Η αστυνομική έρευνα συνεχίζεται για να διαπιστωθούν όλα όσα προηγήθηκαν πριν την άγρια επίθεση, με τη 13χρονη να προσπαθεί να συνέλθει σωματικά και κυρίως ψυχολογικά.

Πηγή: newsit.gr

Τις αγωνιώδεις προσπάθειες να απεγκλωβίσουν τα 2,5 ετών δίδυμα και τον πατέρα τους μέσα από το κλειδωμένο αυτοκίνητο, πριν αυτό εκραγεί, περιγράφουν οι αστυνομικοί που βρέθηκαν στο σημείο

Συγκλονίζουν οι δύο ήρωες αστυνομικοί, οι οποίοι το βράδυ της Κυριακής έσωσαν τα δίδυμα αδελφάκια 2,5 ετών από το αυτοκίνητο που τα είχε κλειδώσει ο πατέρας τους έξω από το σπίτι τους στο Μελισσοχώρι Θεσσαλονίκης, ανοίγοντας μια φιάλη υγραερίου με σκοπό να ανατινάξει το όχημα.

Ο Λάζαρος Ευαγγελίδης και ο Λεωνίδας Σαραβάς, ήταν οι δύο αστυνομικοί που έλαβαν πρώτοι το σήμα από το Κέντρο Επιχειρήσεων της Άμεσης Δράσης και έφτασαν έξω από το σπίτι που βρίσκονταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο του 62χρονου και χάρη στην άμεση επέμβασή τους και με κίνδυνο της ζωής τους, κατάφεραν να σώσουν τα δύο παιδιά και τον πατέρα τους.

https://www.youtube.com/watch?v=XQ23-3S-8FY

Οι δύο αστυνομικοί περιγράφουν καρέ – καρέ όσα κλήθηκαν να διαχειριστούν στο αδιανόητο περιστατικό, την εικόνα που αντίκρισαν μόλις έφτασαν επί τόπου, τις προσπάθειες να σπάσουν τα τζάμια του αυτοκινήτου για να σώσουν τα άτομα, αλλά και τη στιγμή που είδαν ανοιχτή την φιάλη υγραερίου, το αυτοσχέδιο σωληνάκι του 62χρονου στο παράθυρο και δίπλα του τους αναπτήρες.

https://www.youtube.com/watch?v=Y-R39EP4GKU

«Στις 20.40 λάβαμε κλήση για μια κυρία που επιθυμούσε να υποδείξει για περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας. Ευτυχώς φτάσαμε πολύ γρήγορα στο σημείο γιατί έτυχε να βρισκόμαστε κοντά. Προσεγγίσαμε το σημείο όπου μας υπέδειξε η κυρία ένα σταθμευμένο όχημα στο πεζοδρόμιο, το οποίο ήταν κλειστό. Εκ πρώτης όψεως, υπήρχαν τρεις επιβαίνοντες οι οποίοι δεν είχαν τις αισθήσεις τους, ήταν ημιλιπόθυμοι. Δύο μικρά παιδάκια και ένας κύριος έμπροσθεν στη θέση του οδηγού», λέει με συγκίνηση ο αστυνομικός του Α.Τ. Σοχού, Λάζαρος Ευαγγελίδης.

Όπως αναφέρει στη συνέχεια, τα τζάμια από την μέση και πάνω ήταν θολά και υπήρχε έντονη οσμή αερίου, ενώ οι δύο αστυνομικοί προσπαθούσαν να καταλάβουν αν η μυρωδιά προερχόταν από το καύσιμο του αυτοκινήτου ή αν ήταν κάτι διαφορετικό.

https://www.youtube.com/watch?v=jNj0fEFP4uY

Ο 62χρονος έπαιρνε καθαρό αέρα με σωληνάκι που είχε τοποθετήσει στο παράθυρο, πιθανότατα για να προκαλέσει έκρηξη.

«Διαπίστωσα ότι στη θέση του οδηγού είχε θέσει ένα σωληνάκι για να παίρνει καθαρό αέρα και είχε καλύψει το υπόλοιπο με πετσέτες. Μόλις αφαίρεσα τις πετσέτες βγήκε έντονη οσμή αερίου από μέσα. Είδαμε δύο μπουκάλες αερίου και αναπτήρες, ο οδηγός ευτυχώς δεν είχε τις αισθήσεις του. Εκείνη τη στιγμή πανικοβλήθηκα και εγώ και ο συνάδελφός μου για το ενδεχόμενο κάποιας έκρηξης. Η κατάσταση ήταν τεταμένη, έπρεπε να δράσουμε γρήγορα και αποτελεσματικά, εκείνη ακριβώς τη στιγμή που δεν είχε τις αισθήσεις του. Ρωτήσαμε το κέντρο της Άμεσης Δράσης, μας είπε να ενεργήσουμε και πράξαμε όπως οφείλαμε, σπάζοντας το παρμπρίζ αρχικά με ένα γκλομπ και μετά με μια τσάπα. Όλα έγιναν σε μεγάλη ένταση, όσο πιο γρήγορα μπορούσαμε. Δείξαμε επαγγελματισμό. Προσπαθήσαμε και απεγκλωβισαμε τα παιδάκια όσο πιο γρήγορα γινόταν», τονίζει ο αστυνομικός.

https://www.youtube.com/watch?v=L5DFFpBH9X0

Όπως λέει στη συνέχεια, τα δύο αδελφάκια ήταν με ανοιχτά τα μάτια τους χωρίς όμως να έχουν τις αισθήσεις τους. «Όταν το πήρα στα χέρια μου το παιδάκι ήταν σαν νεκρό. Το έβαλα ανάποδα για να μη κάνει εμετό επάνω του και του παρείχα τις πρώτες βοήθειες με ελαφρές μαλαξεις στο στήθος. Άρχισε να αναπνέει ξανά μετά από μισό λεπτό. Ήμασταν όλοι σοκαρισμένοι. Δράσαμε, πάνω από όλα σαν άνθρωποι και σαν αστυνομικοί κάναμε το καθήκον που μας επιτάσσει να κάνουμε το επάγγελμά μας. Είμαι σίγουρος ότι οποιοσδήποτε αστυνομικός στη θέση μας θα έκανε το ίδιο πράγμα», σημείωσε.

Οι δύο αστυνομικοί δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα να σπάσουν το παρμπρίζ του αυτοκινήτου για να απεγκλωβίσουν τα τρία άτομα, ενώ όπως λέει ο κ. Ευαγγελίδης «μόλις καταφέραμε και το σπάσαμε ένα μεγάλο κύμα αερίου με πέτυχε στα μάτια το οποίο σχεδόν με τύφλωσε. Πήραμε μια βαθιά ανάσα και μπήκαμε μέσα».

«Είχε βάλει το αυτοσχέδιο σωληνάκι στο παράθυρο για να παίρνει καθαρό αέρα και να μη χάσει τις αισθήσεις του και να μπορεί έπειτα να βάλει φωτιά με τον αναπτήρα και να προκαλέσει, εκτιμώ, έκρηξη», αναφέρει, σημειώνοντας ότι στη θέση του συνοδηγού υπήρχαν και χάπια.

Οι αστυνομικοί έσπασαν το παρμπρίζ του αυτοκινήτου για να σώσουν τα παιδιά

Η παρέμβαση των αστυνομικών αποδείχθηκε σωτήρια

Οι αστυνομικοί άνοιξαν μια μεγάλη τρύπα στο παρμπρίζ

Οι αστυνομικοί που επενέβησαν ήταν από το AT Σοχού

Τα παιδικά καθίσματα κάτω από τα οποία φέρεται να είχε βάλει τη μια φιάλη υγραερίου ο 62χρονος απόστρατος

Ο γιος του 62χρονου βοήθησε στον απεγκλωβισμό

Στο σημείο που ο 62χρονος είχε σταθμεύσει το όχημα με σκοπό να το ανατινάξει μαζί με εκείνον και τα παιδιά του, βρέθηκε και ο γιος του από τον πρώτο του γάμο, ο οποίος βοήθησε τους αστυνομικούς στον απεγκλωβισμό.

Όπως λέει ο Λεωνίδας Σαραβάς, ο δεύτερος αστυνομικός του Α.Σ. Σοχού που έσωσε τα παιδάκια και τον 62χρονο, μόλις έφτασαν στο σημείο η μητέρα φώναζε στην αρχή πως δεν της δίνει τα παιδιά ο πρώην σύζυγός της.

«Αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε περί τίνος πρόκειται την ώρα που είδαμε τον αυτοσχέδιο σωλήνα στο παράθυρο. Του μιλούσα και είδα ότι δεν επικοινωνεί, ήταν πεσμένος μπροστά και του έλειπε το σωληνάκι. Τότε είπα στον συνάδελφό μου “Λάζαρε πρόσεχε δεν είμαστε καλά”. Προσπαθούσα να σπάσω το τζάμι του συνοδηγού με το γκλομπ αλλά δεν έσπαγε. Ο γιος του προσπαθούσε να σπάσει το παρμπρίζ με το κράνος. Η μητέρα μας έδωσε μια τσάπα από τον κήπο και παρ’ ότι ο συνάδελφος χτύπησε δέκα φορές, πάλι δεν έσπαγε», αναφέρει ο έμπειρος αστυνομικός, εξηγώντας ότι βρήκαν τρόπο να διαρρήξουν το όχημα για να σώσουν τα παιδιά και τον κατηγορούμενο.

Μέχρι να φτάσουν τα ασθενοφόρα, οι αστυνομικοί έβαλαν τα παιδιά μέσα στο σπίτι τους, ενώ φρουρούσαν και τον 62χρονο. «Οι πρώτες κουβέντες που του είπα ήταν ‘τι έκανες ρε άνθρωπε’ και δε μου απάντησε τίποτα. ‘Γιατί το έκανες ρε άνθρωπε, για ποιον λόγο τα παιδιά’, ήταν η ερώτηση, την οποία του έκανα και στο νοσοκομείο, αλλά δεν μου είπε τίποτα», αναφέρει.

Σημειώνεται, ότι οι δύο αστυνομικοί από το βράδυ της Κυριακής έως σήμερα, ρωτούν και ενημερώνονται συνεχώς για την υγεία των δύο παιδιών που κατάφεραν να σώσουν από το αυτοκίνητο.

Πηγή: protothema.gr

Δεν το χωράει ο νους. Δεν είναι δυνατόν να χάνονται νέα παιδιά με αυτόν τον τρόπο, δεν είναι δυνατόν να καταστρέφονται οικογένειες από τη μια στιγμή στην άλλη.

Η Θεσσαλονίκη είναι συγκλονισμένη, όπως είναι συγκλονισμένη και όλη η Ελλάδα από τον χαμό ενός 15χρονου αγοριού που έπεσε νεκρός με τα πυρά της καραμπίνας που εκπυρσοκρότησε στα χέρια του κολλητού του φίλου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα δύο παιδιά βρισκόντουσαν στο σπίτι του δράστη ενώ οι γονείς έλλειπαν. Καθώς περιεργάζονταν τις δύο καραμπίνες του πατέρα του, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες η μία καραμπίνα εκπυρσοκρότησε τραυματίζοντας θανάσιμα τον 15χρονο φίλο του.

Νοσοκομειακές πηγές σύμφωνα με το voria αναφέρουν πως ο 15χρονος διακομίσθηκε με βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Παρά το γεγονός πως οι θεράποντες ιατροί προσπαθούσαν επί 1,5 ώρα να επαναφέρουν τον 15χρονο, αυτός κατέληξε το μεσημέρι. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως στην αρχή οι γιατροί δεν γνώριζαν πως επρόκειτο για πυροβολισμό, μιας και ο νεαρός είχε ισχυριστεί πως ο φίλος του έπεσε και χτύπησε το κεφάλι.

Οι κάτοικοι της Ηλιούπολης, στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης είναι συγκλονισμένοι, αδυνατόντας να πιστέψουν πως εξελίχθηκε η τραγωδία μεταξύ των δύο παιδιών που είχαν μεγαλώσει μαζί.

Σοκαρισμένοι και οι γονείς των δύο παιδιών που γνωρίζονται εδώ και χρόνια και έχουν πολύ καλές σχέσεις μεταξύ τους. Ο πατέρας του 15χρονου έχει συλληφθεί, όπως έχει συλληφθεί και ο νεαρός που κρατούσε την καραμπίνα.

Η ανακοίνωση της Αστυνομίας:

«Μεσημβρινές ώρες σήμερα (22-04-2022) σε οικία στην περιοχή του Ευόσμου τραυματίστηκε θανάσιμα από κυνηγετικό όπλο 15χρονος ημεδαπός.

Για την υπόθεση συνελήφθη συνομήλικος του ημεδαπός καθώς και ο 56χρονος πατέρας του, ενώ κατασχέθηκαν δυο κυνηγετικά όπλα και ένας κάλυκας.

Προανάκριση διενεργεί το Τμήμα Εγκλημάτων κατά Ζωής της Διεύθυνσης Ασφαλείας Θεσσαλονίκης ενώ στο σημείο μετέβη συνεργείο της Υποδιεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών Βορείου Ελλάδος».

Μεγάλη είναι η θλίψη στην Θεσσαλονίκη και ειδικότερα στους Ποντίους της πόλης καθώς έφυγε από την ζωή η Άννα Θεοφυλάκτου, η «τελευταία μεγάλη Κυρία του Ποντιακού Ελληνισμού», όπως αναφέρει το σωματείο δράσης «Νίκος Καπετανίδης» στο αποχαιρετιστήριό του μήνυμα, την γυναίκα που αποτέλεσε «έναν φωτεινό φάρο ενότητας, αξιοπρέπειας, αξιοπιστίας και γνώσης, ως η κόρη του μεγάλου ανδρός πατέρα της Θεοφύλακτου Θεοφυλάκτου, που υπήρξε εκ των ιδρυτών της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης».

Η ίδια η Άννα Θεοφυλάκτου «υπήρξε ο κρίσιμος κρίκος της αλυσίδας, που συγκράτησε την θεσμική και ιστορική μνήμη της αστικής τάξης της Πατρογονικής Τραπεζούντας». Ως επί πολλά έτη πρόεδρος της Ιστορικής Μέριμνας Ποντίων Κυριών, που είχε την απαρχή της το 1904 στην Τραπεζούντα των Κομνηνών, «κράτησε σε ανυπέρβλητα ύψη το κύρος της Μερίμνης με το απαράμιλλο ήθος της, που αφειδώς διεσκόρπισε όχι μόνο στα άξια τέκνα της αλλά και σε όλα τα μέλη της Μερίμνης και ευρύτερα στην Ποντιακή Κοινότητα».

Το έργο της υπήρξε πολυσχιδές και πλούσιο και «ο Ποντιακός Ελληνισμός είναι από σήμερα πιο φτωχός και ορφανός», αναφέρει το σωματείο.

Η πρώτη γυναίκα οφθαλμίατρος

Το 2006, το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) είχε συναντήσει την Άννα Θεοφυλάκτου στο σπίτι της, στη Θεσσαλονίκη, και εκεί μας διηγήθηκε την ιστορία της ως η πρώτη γυναίκα οφθαλμίατρος στη Βόρεια Ελλάδα.

Ήταν 1η Απριλίου του 1943. Μεσούντος του πολέμου και της Κατοχής, οι πρώτοι φοιτητές της Ιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης έπαιρναν το «βάπτισμα του πυρός» στους χώρους του Πειραματικού Σχολείου της πόλης. Εξήντα τρία χρόνια μετά, η Άννα Θεοφυλάκτου, μέλος εκείνης της ομάδας των φοιτητών, που έμελλε να γίνει η πρώτη γυναίκα οφθαλμίατρος της Βόρειας Ελλάδας και η πρώτη χειρουργός οφθαλμίατρος σε όλη την ελληνική επικράτεια, ξεδιπλώνει στο  τις αναμνήσεις της από εκείνη την περίοδο.

«Εμείς μπήκαμε στην ιατρική σαν αλεξιπτωτιστές. Δεν δώσαμε εξετάσεις γιατί μπήκαμε μέσα στον πόλεμο και στην Κατοχή. Το πρώτο μάθημα έγινε την 1η Απριλίου του 1943, στο Πειραματικό Σχολείο, από τον καθηγητή της ανατομίας, τον Νικόλαο Μιχαλακέα», θυμάται η κ. Θεοφυλάκτου και εξηγεί πως όλοι οι φοιτητές του πρώτου έτους λειτουργίας της Ιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης ήταν εκ μετεγγραφής, αφού οι εγγραφές έπρεπε να γίνουν τον Οκτώβριο, ενώ τα μαθήματα άρχισαν τον Απρίλιο.

«Εγώ πήρα μετεγγραφή από την Αθήνα. Πολλοί πήραν από τη Φυσική, από τα Μαθηματικά. Ήμασταν πολλοί μαθητές για εκείνη την εποχή. Ήμασταν στο πρώτο έτος 400 άτομα. Γεγονός για την εποχή. Γυναίκες πρέπει να ήμασταν καμιά τριανταριά. Ήμασταν πολλοί, αλλά δεν τελείωσαν όλοι, ούτε γράφτηκαν όλοι για να τελειώσουν», σημειώνει και εξηγεί πως «πολλοί γράφτηκαν για να έχουν δικαίωμα στο συσσίτιο».

Όσοι έμειναν, έπρεπε να «παλέψουν» όχι μόνο με τις αντιξοότητες του πολέμου, αλλά και με τις έντονες αντιρρήσεις του τότε Ιατρικού Συλλόγου, ο οποίος ήταν αντίθετος με τη λειτουργία της Σχολής και έκανε αγώνα, όπως λέει χαρακτηριστικά η κ. Θεοφυλάκτου, για να την κλείσει.

«Ήμασταν αντιμέτωποι με τον ιατρικό κόσμο της Θεσσαλονίκης, εμείς που αγωνιζόμασταν να μείνει η Σχολή», εξηγεί η κ. Θεοφυλάκτου, η οποία «κληρονόμησε» την αγάπη της για την Ιατρική και την οφθαλμολογία από τον πατέρα της, φτασμένο οφθαλμίατρο της εποχής και πρώτο Γενικό Διευθυντή Θράκης.

Χρειάστηκαν ατέλειωτες ώρες προσωπικής εργασίας και μεγάλες δόσεις εφευρετικότητας από την πλευρά των φοιτητών προκειμένου να λειτουργήσει η Σχολή.

«Είχαμε το μεγάλο κακό ότι δεν είχαμε υπόβαθρο. Και κάναμε μόνοι μας πολλές προσωπικές δουλειές […] Θυμάμαι, σε ορισμένα πράγματα που χρειαζόταν να βάλουμε τούβλα, καθόμασταν στη σειρά και ο ένας πετούσε τούβλα στον άλλο», λέει η κ. Θεοφυλάκτου και εξηγεί πως οι φοιτητές χρειαζόταν να επιστρατεύσουν όλη τους τη φαντασία προκειμένου να επιλύσουν προβλήματα όπως η έλλειψη παραθύρων στις αίθουσες του νεκροτομείου. 

«Πήγαμε στο τότε Δημοτικό Νοσοκομείο, το σημερινό “Άγιος Δημήτριος” και πήραμε τις ακτινογραφίες που είχαν για πέταμα. Βάλαμε ένα καζάνι που βράζαμε νερό, βουτούσαμε τις ακτινογραφίες και στη συνέχεια τις ξύναμε για να φύγει το χρώμα και τις κάναμε τζάμια και τις βάλαμε στα παράθυρά μας», σημειώνει.

Το μόνο που υπήρχε σε αφθονία τους χαλεπούς εκείνους καιρούς ήταν τα πτώματα, διότι, όπως σημειώνει η κ. Θεοφυλάκτου, πολλοί αναγκάζονταν να αφήσουν τους νεκρούς τους στο δρόμο για να μη χάσουν το δελτίο τροφίμων.

«Κι έτσι, κάθε πρωί, ο κάδος της δημαρχίας τα μάζευε, περνούσε μετά από εμάς κι άφηνε τα καλύτερα», επισημαίνει και εξηγεί πως τα τραπέζια όπου εναπόθεταν τους νεκρούς προέρχονταν από τα μάρμαρα των εβραϊκών μνημάτων, στο χώρο της σημερινής πανεπιστημιούπολης, που σήκωσαν οι Γερμανοί, αμέσως μόλις η «μπότα» τους πάτησε τη Θεσσαλονίκη.

Ο πόλεμος τέλειωσε, τα μεταπολεμικά προβλήματα ξεπεράστηκαν και όσοι από τους φοιτητές εκείνης της περιόδου τα κατάφεραν, πήραν το πτυχίο της ιατρικής.

Η κ. Θεοφυλάκτου αποφοίτησε το ’52, παντρεμένη και ήδη μητέρα δυο παιδιών και άρχισε να εξασκεί την ιατρική το ’56. Παρά το γεγονός ότι πολλοί από τους πελάτες της τη γνώριζαν χρόνια-  όταν παιδί ακόμη τριγύριζε στην κλινική του πατέρα της και είτε βοηθούσε στην αποστείρωση των εργαλείων, είτε ανεβασμένη στο σκαμνί παρατηρούσε με ευλάβεια κάποια εγχείριση καταρράκτη – την προσέγγιζαν αρχικά με δυσπιστία, λόγω φύλου.

«Παρ’ όλο που ζούσα μέσα στην κλινική του πατέρα μου και όλη η κλινική με γνώριζε, με ρωτούσαν: καλά, εσύ θα μας χειρουργήσεις;» θυμάται και παραδέχεται πως αν δεν είχε τον πατέρα της, θα είχε μεγαλύτερο πρόβλημα.

Συγκρίνοντας την εποχή του πατέρα της και τη δική της με τη σημερινή, σε ό,τι αφορά τα ιατρικά δρώμενα, η κ. Θεοφυλάκτου θυμάται ότι τότε, η εγχείρηση καταρράκτη ήταν μια δύσκολη και περίπλοκη διαδικασία, από την οποία ο ασθενής θα μπορούσε ακόμη και να χάσει το μάτι του, ενώ σήμερα, με τα άλματα που έχει κάνει η επιστήμη, είναι μια απλή διαδικασία.

Ο πατέρας της αποτέλεσε γι’ αυτήν έμπνευση και κίνητρο για να ακολουθήσει την ιατρική, ενώ στα δικά της χνάρια βαδίζει η κόρη της, η τρίτη γενιά οφθαλμολόγων της οικογένειας.