Βαρύ το κλίμα στο Ωραιόκαστρο όπου σήμερα κηδεύτηκε η 26χρονη Ελισάβετ Χατζηβασιλείου που σκοτώθηκε στα Τέμπη από τη μετωπική σύγκρουση της επιβατικής αμαξοστοιχίας με το εμπορικό τρένο.

• Το φέρετρο ήταν λευκό, η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Τιμίου Σταυρού, με πλήθος κόσμου να δίνει το παρών για να αποχαιρετήσει την αδικοχαμένη σοπράνο, ή όπως την αποκαλούσαν οι κάτοικοι της περιοχής το “αηδόνι” του Ωραιοκάστρου.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελισάβετ Χατζηβασιλείου επέβαινε μαζί με την τυφλή γάτα της σε ένα από τα μπροστινά βαγόνια. Η 26χρονη έκανε συχνά το δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη λόγω των επαγγελματικών της υποχρεώσεων. Τη μοιραία ημέρα επέστρεφε στη συμπρωτεύουσα. Μετά το δυστύχημα, συγγενείς και φίλοι την αναζητούσαν, καθώς ήταν στη λίστα με τους αγνοούμενους. Τελικά, το κατοικίδιό της βρέθηκε νεκρό, μέσα στη γατόφορο εκτός τρένου και πριν δύο ημέρες ταυτοποιήθηκε και η σορός της νεαρής γυναίκας.

Η Αθηνά ταξίδευε μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο που νοσηλεύεται- Η 34χρονη ήταν μητέρα ενός μικρού παιδιού.

Η 34χρονη Αθηνά από την Κατερίνη, η οποία βρισκόταν ανάμεσα στους αγνοούμενους του δυστυχήματος των Τεμπών, είναι δυστυχώς ένα από τα θύματα της τραγωδίας.

Ο αδερφός της, Βασίλης, ο οποίος είναι ποδοσφαιριστής του Πιερικού, ανακοίνωσε την απώλεια της αγαπημένης του αδερφής. Ο ίδιος μέχρι νωρίς το απόγευμα αναζητούσε πληροφορίες για την τύχη της.

“Η αδερφούλα μου δεν είναι πια κοντά μας” έγραψε ο νεαρός αθλητής, σε ανάρτησή του στα social media.

Αθηνά ταξίδευε μαζί με τον σύζυγό της, Νίκο, ο οποίος νοσηλεύεται τραυματισμένος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας.

Η 34χρονη ήταν μητέρα ενός μικρού παιδιού.

πηγή Thestival.gr

Η Φραντζέσκα Μπέζα έχασε τη ζωή της στο δυστύχημα στα Τέμπη, με τον πατέρα της να ανεβαίνει στη σκηνή, στη συναυλία αφιερωμένη στην τραγωδία, ερμηνεύοντας το κομμάτι που είχε συνθέσει η 20χρονη κόρη του. (Δες εδώ το απόσπασμα)

Η γιαγιά της 20χρονης σοπράνο μίλησε στο Πρωινό και συγκίνησε με τις δηλώσεις της. «Αυτό το τραγούδι το “τρία χρόνια μετά”, το έγραψε και το τραγούδησε. Δικό της τραγούδι, αυτή το έχει γράψει. Αυτά τα τραγούδια, τα τραγούδησε πάνω στο μνήμα όταν την κηδέψαμε. Έχει γράψει πολλά τραγούδια. Η εγγονή μου είχε ταλέντο. Από 4,5 ετών έκανε μαθήματα βιολιού. Κάθε μέρα δεν ξέρω πώς σηκώνομαι το πρωί… Τη βλέπω μπροστά μου και το βράδυ πριν κοιμηθώ» ανέφερε η κα Βασιλική.

«Τέτοιο πράγμα να μην ξανασυμβεί ποτέ. Βουρκώνω και δεν μπορώ να κλάψω» πρόσθεσε ιδιαίτερα συγκινημένη η γιαγιά της Φραντζέσκας στον δημοσιογράφο, Γιάννη Μαλλιαρό.

Δείτε περισσότερα στο παρακάτω απόσπασμα:

Τυχερός μέσα στην ατυχία του είναι ένας 20χρονος φοιτητής από τα Χανιά, ο οποίος έζησε τον απόλυτο εφιάλτη στο μοιραίο τρένο που συγκρούστηκε με εμπορική αμαξοστοιχία, στα Τέμπη, τη νύχτα της Τρίτης.

Σύμφωνα με το flashnews.gr, ο Παντελής Ν. όχι μόνο ταξίδευε με το μοιραίο τρένο για Θεσσαλονίκη αλλά ήταν επιβάτης του τρίτου βαγονιού, που όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες, είναι εκείνο που βρίσκεται έξω από τις ράγες σε “ορθή γωνία” με τα υπόλοιπα βαγόνια.

Ο 20χρονος Χανιώτης φοιτητής μίλησε στο Flashnews.gr και ανέφερε ότι 5 λεπτά πριν γίνει η μοιραία σύγκρουση, ήταν στο πρώτο βαγόνι όπου υπάρχει το κυλικείο καθώς πήγε εκεί για να αγοράσει μια σοκολάτα. “Μίλησα μάλιστα για λίγη ώρα με την ταμία, χαιρετηθήκαμε και έφυγα”, τονίζει ο φοιτητής.

Ο 20χρονος επέστρεψε στο τρίτο βαγόνι και πήγε στη θέση όπου, για καλή του τύχη, δεν κάθονταν δίπλα του άλλος επιβάτης. Αυτό ουσιαστικά του έσωσε τη ζωή ή έστω τον διασφάλισε ώστε να μην υποστεί βαριά τραύματα, αφού όταν έγινε η σύγκρουση, εκείνος ήταν ξαπλωμένος, φορώντας μπουφάν, κουκούλα και ακουστικά και εφόσον ήταν σε τέτοια θέση δεν εκτοξεύθηκε την ώρα της σύγκρουσης.

Η στιγμή της σύγκρουσης

“Εκεί που ήμουν ξαπλωμένος στο κάθισμα, ξαφνικά άρχισε η ανατάραξη. Ο οδηγός πάτησε φρένα και έβγαιναν σπίθες. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα νιώσαμε να φεύγει το τρένο από τις ράγες! Πέφτω στα καθίσματα. Αυτά ευτυχώς με απορρόφησαν καθώς δεν υπήρχαν άτομα. Το τρένο πήγε εκτός και ξαφνικά ακούστηκε ένα μπαμ. Εκεί το τρένο σταμάτησε” περιγράφει τη συγκλονιστική στιγμή ο Παντελής και συνεχίζει:

“Έμπαιναν καπνοί! Μονο γκρι χρώμα έβλεπα. Έβλεπα κόσμο τραυματισμένο να κλαίει. Ήμουν τυχερός γιατί καθόμουν στην αριστερή πλευρά και δεν έπεσαν πάνω μου πράγματα, αφού αυτά, δυστυχώς, έπεσαν πάνω σε επιβάτες που κάθονταν δεξιά και τους τραυμάτισαν”.

Ο 20χρονος φοιτητής περιγράφει τη στιγμή που αυτός και άλλοι επιβάτες έψαχναν μια έξοδο για να βγουν από το βαγόνι.

“Δεν άνοιγαν οι πόρτες! Βρήκα ένα παράθυρο με σπασμένο το τζάμι. Ήταν ολότελα σπασμένο. Φώναξα και άλλους για να βγούμε από κει. Ήταν όμως μεγάλο το ύψος. Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Πηδήξαμε έξω να σωθούμε. Βγαίνοντας είδα μια γυναίκα ακρωτηριασμένη. Σοκ!”.

Ο 20χρονος Χανιώτης περιγράφει τις στιγμές αγωνίας των επιβατών να επικοινωνήσουν με δικά τους άτομα. Αντάλλασσαν μάλιστα κινητά αφού κάποιοι είχαν χάσει τα τηλέφωνά τους ή δεν είχαν μπαταρία. Το κρύο ήταν κάτι παραπάνω από τσουχτερό και κάποιοι δεν είχαν καν ρούχα.

Καλεσμένοι σε πρωινή εκπομπή της ΕΡΤ ήταν ο ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας και ο 20χρονος Ανδρέας Αλικανιώτης, ο οποίος έσωσε επιβάτες από την τραγωδία που σημειώθηκε στα Τέμπη με τη σύγκρουση των τρένων.

Ειδικότερα, ο ψυχίατρος θέλησε να ευχαριστήσει το νεαρό αγόρι και μίλησε οργισμένος για τα όσα έγιναν στα Τέμπη και συγκινημένος για την ηρωική πράξη του 20χρονου.

«Όσο μιλούσαν οι πολιτικοί, εγώ είχα κλείσει τα μάτια μου και στα αυτιά μου άκουγα το κλάμα των ψυχών. Κι άκουγα τη φωνή της μάνας που έλεγε ότι “με φώναξαν για να μου δώσουν τον άντρα μου και το παιδί μου και πήρα στάχτες και αποκαϊδια”. Και όταν άνοιξα ξανά τα μάτια μου, είδα τέσσερα χέρια να ζητούν τα παιδιά τους. Αυτά ακούω, αυτά είναι μέσα μου, αυτά με απασχολούν.», ανέφερε αρχικά ο Δημήτρης Σούρας.

«Μπράβο ρε Αντρέα, μπράβο. Θερμά συγχαρητήρια γι’ αυτό που είπες και γι’ αυτό που έκανες. Μπράβο ήρωά μου, μπράβο παιδί μου. Σε μια Ελλάδα γριά που χαντακώνει τα παιδιά της. Μπράβο που μίλησες για τα θύματα, μόλις τελείωσε το τριήμερο πένθος πιάσαμε στασίδια με ανθρώπους οι οποίοι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν, είναι εξαφανισμένοι στη γενικήγ κατάθλιψη, στο πένθος. Πενθούμε, δεν μιλούσαμε τρεις μέρες», πρόσθεσε στη συνέχεια.

Ο Δημήτρης Σούρας συγκινημένος ευχαρίστησε τον 20χρονο για την πράξη του: «Μπράβο ρε Αντρέα, έδειξες ποιος στην πραγματικότητα είναι ο Έλληνας, αυτό θέλω να σας πω. Και όποιος δεν είναι συγκλονισμένος από αυτή την ιστορία, πάει να πει ότι δεν έχει συναίσθημα, πάει να πει ότι δεν ξέρει τι θα πει ανθρώπινη ζωή, πάει να πει ότι δεν ξέρει τι θα πει ανθρώπινο ήθος».

Αργότερα την ίδια ημέρα ο Δημήτρης Σούρας συνάντησε στην εκπομπή της ΕΡΤ τον 20χρονο Ανδρέα και τον αγκάλιασε, εμφανώς συγκινημένος για τις πράξεις του νεαρού άνδρα.

Εκατό μέρες έχουν συμπληρωθεί από το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών που στοίχησε τη ζωή σε 57 ανθρώπους με τον 20χρονο Γεράσιμο, να παραμένει ακόμα στην ΜΕΘ του Γενικού Νοσοκομείου της Λάρισας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ενθέτου Secret των Παραπολιτικών, ο Γεράσιμος είναι πιθανόν τις επόμενες ημέρες να μεταφερθεί σε κέντρο αποκατάστασης της Γερμανίας, και συγκεκριμένα στο Ανόβερο προκειμένου να συνεχίσει τη θεραπεία του.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αίτημα είχε γίνει και σε ανάλογο κέντρο στην Ελβετία, το οποίο όμως δεν είχε γίνει δεκτό.
Σημειώνεται πως ο Γεράσιμος, που είναι ο μόνος επιζών από το πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας, συνεχίζει να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, ενώ τις τελευταίες ημέρες, και κατά διαστήματα ανοίγει τα μάτια του, και σηκώνει έστω και λίγο τα χέρια του τα οποία και κινεί ελάχιστα.

Ο νεαρός, βρίσκεται σε μια αργή διαδικασία ανάκτησης της επικοινωνίας με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, με τους θεράποντες ιατρούς να είναι συνεχώς από πάνω του.

Κατά του πρώην υπουργού Υποδομών και Μεταφορών – Διαβιβάστηκαν ακόμη 3 δικογραφίες

Δραματική έκκληση για πληροφορίες από συγγενείς και φίλους της ηθοποιού και σοπράνο Ελισάβετ Χατζηβασιλείου, η οποία εξακολουθεί να αγνοείται μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη.

Με φωτογραφίες, βίντεο και προσωπικές πληροφορίες ζητούν συγγενείς και φίλοι να μάθουν οτιδήποτε για τα αγαπημένα τους πρόσωπα που παραμένουν αγνοούμενα και επέβαιναν στη μοιραία αμαξοστοιχία, που συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορικό τρένο το βράδυ της Τρίτης (28/02) στα Τέμπη, σκορπίζοντας τον θάνατο.

Ανάμεσα σε αυτούς και η 26χρονη ηθοποιός και σοπράνο από τη Θεσσαλονίκη Ελισάβετ Χατζηβασιλείου η οποία έχει δηλωθεί ως αγνοούμενη, με τους φίλους της να απευθύνουν έκκληση για πληροφορίες.

#Τεμπη #αγνοουμενοι_Τεμπη #αγνοουμενοι Ελισάβετ Χατζηβασιλείου, 26 ετών, ύψος 1.77. Ταξίδευε στο μοιραίο τρένο με τη γάτα της η οποία ήταν μέσα σε ένα μαλακό υφασμάτικο κλουβί μεταφοράς. pic.twitter.com/S82O0PX7aW

— esme.pame33 (@EsmeEsme33) March 1, 2023

“Πηγαινοερχόταν κάθε εβδομάδα Θεσσαλονίκη Αθήνα, είχε και στις δύο πόλεις κατοικία και ενασχολήσεις επαγγελματικές”, δήλωσε μιλώντας στον ΑΝΤ1 η στενή της φίλη, Αλεξία Κούβελα ενώ πρόσθεσε πως ταξίδευε με τη γάτα της την οποία είχε υιοθετήσει και της είχε μεγάλη αδυναμία.

“Εχει μια γατούλα που την έχει διασώσει η ίδια, είναι τυφλή, τη φροντίζει και την αγαπάει πάρα πολύ. Είχε όνειρα και έχει, εγώ θα μιλάω στον Ενεστώτα για την Ελισάβετ γιατί παρ’ όλο που δεν έχει βρεθεί εγώ ελπίζω ότι είναι κάπου εκεί έξω ακόμα και το κινητό της χτυπάει κανονικά“, δήλωσε η φίλη της.

Όπως έγραψε νωρίτερα μάλιστα, η γάτα της Ελισάβετ Χατζηβασιλείου βρέθηκε νεκρή, ενώ ακόμα δεν έχει εντοπιστεί η μουσικός.

πηγή: News 24/7

Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς τη θλίψη και την οργή που επικρατεί με αφορμή το συγκλονιστικό δυστύχημα στα Τέμπη το βράδυ της περασμένης Τρίτης (28/2).

Τραγική φιγούρα ο σύντροφός της, Δημήτρης Ξενιτόπουλος, ο οποίος πριν από μερικές ώρες προχώρησε σε μια άκρως συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. Ο ίδιος δημοσίευσε στο προφίλ του μια σειρά από κοινές τους φωτογραφίες και τις συνόδευσε με ένα σπαρακτικό, μακροσκελές μήνυμα.

«Όμορφή μου, αγάπη μου, κουτσακοτήρα μου ( όπως σε φώναζα και γελούσες). Ήδη μου έλειψες όσο δε φαντάζεσαι. Δεν ξέρω τι θα κάνω χωρίς εσένα δίπλα μου γιατί ήσουν το στήριγμά μου, τα όνειρά μου, η ζωή μου. Σήμερα θα έπρεπε να ήμασταν μαζί όπως κάθε Σαββατοκύριακο από τον Σεπτέμβριο μέχρι τώρα, αλλά είμαι μόνος μου πλέον στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη, που τόσο αγαπούσες (ίσως την αγαπούσες και λίγο περισσότερο από εμένα). Ήρθα όπως κάθε Παρασκευή αλλά δεν είσαι εδώ. Λίγοι μήνες μέναμε μέχρι να γυρίσω από Αθήνα και να μείνουμε μαζί, να φέρω τα έπιπλα και να φτιάξουμε το σπίτι μας.

Τον Σεπτέμβριο που έφευγα για Αθήνα έμοιαζε ακατόρθωτο, αλλά με την αγάπη και τον έρωτά μας τα καταφέραμε και φτάσαμε ως εδώ, φτάσαμε σχεδόν στο καλοκαίρι που δε θα χρειαζόταν να αποχωριζόμαστε άλλο τις Δευτέρες και να συναντιόμαστε ξανά τις Παρασκευές, που με περίμενες στην πόρτα του σπιτιού σου να με πάρεις αγκαλιά ή εγώ στον σταθμό Λαρίσης να σε φιλήσω και να είμαι ο πιο χαρούμενος άνθρωπος που ήρθε άλλο ένα Σαββατοκύριακο που θα σε είχε κοντά μου και θα σε άγγιζα. Δεν ξέρω τι να περιμένω πλέον με τόση ανυπομονησία γιατί οι δυο μας ήμασταν ένα και όλα τα όνειρα και τα σχέδια ήταν κοινά. Μακάρι να μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση σου σε ένα τραίνο που έπαιρνα να έρθω να σε δω, όπως το χθεσινό, γιατί ήταν η σειρά μου αυτό το Σαββατοκύριακο να έρθω. Μακάρι να μην ήσουν μόνη και να ήμουν εκεί μαζί σου να σε προστάτευα όπως πάντα ή αν δεν μπορούσα να ήμασταν και σε αυτό μαζί, γιατί είχαμε πει όλα μαζί θα τα καταφέρουμε.

Πήγαμε τόσα ταξίδια και στο σημαντικότερο δε με πήρες μαζί σου, με άφησες μόνο μου και δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό. Είχαμε τόσα όνειρα που είχαμε πει ο ένας στον άλλον, είχαμε πει το για πάντα και έμεινα εγώ και για τους δυο μας, να μας αποδείξω ότι το εννοούσαμε απόλυτα και όταν σε ξαναδώ να σου πω ότι τα καταφέραμε, να σου επιστρέψω το φιλί που σου έδωσα και το σ’ αγαπώ που σου είπα όταν σε άφησα στο βαγόνι. Ελπίζω να σε έκανα χαρούμενη γιατί από τη δική σου χαρά έπαιρνα και εγώ. Το μόνο που χαίρομαι είναι ότι δεν σου έκρυψα ποτέ πόσο σε αγαπάω και σε νοιάζομαι, κάτι που καταλάβαινες όπως και εγώ για εσένα. Δεν έχω κοιμηθεί ήρεμος και σχεδόν καθόλου από τη Δευτέρα το βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί γιατί σε περιμένω και δεν έρχεσαι πλέον να σε πάρω αγκαλιά και να αποκοιμηθείς επάνω μου όπως σου άρεσε, γιατί πάντα μου έλεγες ότι το να ξαπλώνεις έτσι ήταν όλη σου η ζωή. Μπορεί να μην στο έλεγα και εγώ εκείνη τη στιγμή αλλά όταν ξάπλωνες και σε φιλούσα στο μέτωπο αυτό εννοούσα. Πάντα θα είσαι το κορίτσι μου, το χαμόγελο μου, τα όνειρά μου.