Στο πένθος βυθίστηκε η Πάτρα στο άκουσμα της είδησης ότι “έφυγε” αιφνίδια από τη ζωή η 56χρονη Χριστίνα Γεωργακοπούλου, μητέρα και σύζυγος γνωστού δημοσιογράφου της πόλης.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του thebest.gr, η άτυχη μητέρα έφυγε από τη ζωή ξαφνικά τα ξημερώματα της Κυριακής βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά της. Αισθάνθηκε αδιαθεσία λίγο μετά τις 12 κι ενώ βρισκόταν στο σπίτι της.

Η οικογένειά της κάλεσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ το οποίο έφτασε στο σημείο, ωστόσο ήταν ήδη αργά.

Η Χριστίνα Γεωργακοπούλου που ήταν καθηγήτρια Αγγλικών, αφήνει πίσω της τον σύζυγό της, Τάσο Αγγελόπουλο, δημοσιογράφο της εφημερίδας “Γνώμη” και την μονάκριβη κόρη τους Μελίνα.

Θρήνος στην Παλιά Κοκκινιά που πενθεί τον τραγικό χαμό του πολύ αγαπημένου της Στέφανου, του γνωστού με το παρατσούκλι “ο τρελός με τα μπαλάκι”. Ο Στέφανος ήταν για δεκαετίες το σήμα κατατεθέν της γειτονιάς του Πειραιά. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, σκοτώθηκε όταν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, χτυπήθηκε από αυτοκίνητο Ι.Χ στον δρόμο όπου έμενε. Οι εργαζόμενοι καφετέριας τον μετέφεραν στο Ασκληπιείο της Βούλας, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Είχε 3 παιδιά εκ των οποίων το ένα έχει πεθάνει. Τα τελευταία χρόνια ζούσε στη συμβολή των οδών Θηβών και Αργυροκάστρου, σε ένα μισογκρεμισμένο σπίτι πίσω από κάποιο μικρό πάρκο, στο οποίο είχε γράψει εξωτερικά διάφορα συνθήματα δικής του έμπνευσης. Χρησιμοποιούσε πάντα κιμωλία για να μπορεί να γράφει και να σβήνει εύκολα, ενώ συνήθως έγραφε για τον Θεό, τη φύση και γενικά διάφορα αποφθέγματα. Ο Στέφανος σύχναζε στο καφενείο ακριβώς απέναντι και ενώ ποτέ δεν ζητούσε, όταν του προσέφεραν κέρασμα το πρόσωπό του φωτιζόταν.

Χειμώνα καλοκαίρι ήταν ντυμένος με κοντομάνικο, σορτσάκι και αθλητικά παπούτσια με μία ή δύο κάλτσες ανάλογα με τα κέφια του. Κυκλοφορούσε όλη μέρα με ένα σακίδιο στην πλάτη και με ένα μπαλάκι τένις στο χέρι το οποίο χτυπούσε με δύναμη στον δρόμο και γι’ αυτό του έμεινε το παρατσούκλι “ο τρελός με το μπαλάκι”.

Πολλές ήταν οι ιστορίες που ακολουθούσαν την προσωπικότητά του με την πιο πειστική να φέρεται να είναι εκείνη πως ήταν ναυτικός και είχε ταξιδέψει πολύ. Αργότερα, αγάπησε μια γυναίκα που όμως τον πρόδωσε και από τότε το μυαλό του δεν έστεκε πολύ καλά, αλλά ποτέ κανείς δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο. Συνήθιζε να κοιτά έντονα τους ανθρώπους, σαν να τους μελετούσε. Λέγεται πως μια φορά είδε έναν άγνωστο στον δρόμο που περπατούσε χαμένος στις σκέψεις του. Ο Στέφανος τον πλησίασε και χτύπησε με δύναμη το μπαλάκι που είχε πάντα στα χέρια του, μπροστά του με εκείνον να μουρμουρίζει ενδεχομένως ενοχλημένος κάτι μέσα από τα δόντια του. Τότε λέγεται πως ο Στέφανος τον κοίταξε στα μάτια και του είπε: “Αυτό που σε βασανίζει, πρέπει να το εξομολογηθείς. Μόνο έτσι θα ησυχάσεις”. Ο άνδρας φέρεται να του απάντησε: “Ίσως να έχεις δίκιο, δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Σε ευχαριστώ” και τότε ο Στέφανος είπε: “Όχι εμένα, Εκείνον, που θα σε συγχωρήσει και θα ξαλαφρώσεις”.

Ακόμα και όταν περπατούσε, πάντα βέβαια με το σακίδιο στην πλάτη και το μπαλάκι στο χέρι, φώναζε τις σκέψεις του. Έτσι ήταν σαν να παραμιλούσε μονίμως και γι’ αυτό άλλωστε τον αποκαλούσαν “τρελό”. Αν τον ρωτούσε κάποιος πώς τα καταφέρνει να ζει χωρίς δουλειά και χωρίς τη στήριξη από κανέναν δικό του άνθρωπο, εκείνος απλώς κοιτούσε ψηλά και έκανε το σταυρό του. Ήταν ο “τρελός με το μπαλάκι”, ο φωνακλάς που έλεγε δυνατά: “Καλημέρα Θεέ μου, Παντοδύναμε. Τι όμορφη μέρα ξημέρωσες; Βρέχει λυτρωτικά. Θέλω να χορέψω στη βροχή σου, να ξεπλύνω την ψυχή μου και να σου ψιθυρίσω προσευχές. Προσευχές για όλους, μα πιο πολύ για εκείνους τους άλλους… ξέρεις, εκείνους που λένε ότι δεν υπάρχεις. Γελώ και κλαίω μαζί. Μην τους ακούς εσύ, δεν ξέρουν. Αν ήξεραν θα χόρευαν μαζί μου. Άσε να μιλώ εγώ και να μ’ ακούς. Το ξέρω ότι μ’ ακούς. Πάντα μ’ ακούς. Χορεύω στο ρυθμό της βροχής σου και αφουγκράζομαι… αφουγκράζομαι τις λύπες, τις χαρές, τις αγωνίες των περαστικών. Με κοιτούν και απορούν. Αλήθεια, γιατί τόση απορία; Χορεύω και σου μιλώ… μια σου ψιθυρίζω και μια σου φωνάζω. Μα εσύ είσαι πάντα εδώ μαζί μου, δε με αφήνεις. Σε παρακαλώ μην αφήνεις και αυτούς, τους αδελφούς μου, ξέρεις… Δεν τα ξέρουν καλά και φοβούνται. Ελέησέ τους και ας γίνει το θέλημα Σου…”.

Απέραντη θλίψη σήμερα στην Ναύπακτο

Ο Αποστόλης Ράμμος, 53 χρονών, πολιτικός μηχανικός πατέρας 4 παιδιών, πέθανε σήμερα βυθίζοντας στην θλίψη την πόλη. Νοσηλευόταν με θρομβώσεις από τις 4 Δεκεμβρίου σε νοσοκομείο της Πάτρας.

Η εισαγωγή του στο νοσοκομείο έγινε μια εβδομάδα (updated) μετά τον εμβολιασμό του, χωρίς να έχει διευκρινιστεί αν ο εμβολιασμός του σχετίζεται με τις θρομβώσεις. Τις προηγούμενες ημέρες, λόγω των εκτεταμένων θρομβώσεων, οι γιατροί αναγκάστηκαν να του κόψουν το αριστερό πόδι.

Ο εκλιπών, εργαζόταν ως μηχανικός στον τομέα της εκπαίδευσης. Ευχόμαστε κουράγιο στην οικογένειά του.

Πηγή: npress.gr

Η Λένα Τσαλαβούτα ήταν μια δυμαμική γυναίκα γνωστή στο χώρο της επικοινωνίας και της διαφήμισης εδώ και πολλά χρόνια. Η Λένα ήταν η χαρά της ζωής και πήγαινε συχνά σε κοσμικές εκδηλώσεις παρά το γεγονός ότι εδώ και χρόνια της είχε χτυπήσει την πόρτα ο καρκίνος. Πάλεψε και νίκησε την ασθένεια της. Δυστυχώς ο καρκίνος επέστρεψε στα οστά και στο συκώτι και τελικά τη νίκησε. Έφυγε στα 59 της χρόνια βυθίζοντας στο πένθος το γιο της και του ανθρώπους που την αγάπησαν

Η Λένα έφυγε αφήνοντας τον γιο της που λάτρευε μαθητή της 3η Λυκείου. Την δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή η δημοσιογράφος Μαίρη Αυγερινοπούλου με την οποία η Λένα είχε μια φιλική σχέση πολλών χρόνων.

Τη μάχη της Λένας ήξεραν μόνο λίγοι στενοί φίλοι και εκείνη δεν έδειξε ποτέ να λυγίζει καθώς προσπαθούσε όσο μπορούσε να βγαίνει σε κοσμικές εκδηλώσεις και καλέσματα και να περνάει όμορφα

H Λένα με τον γιο της Νικόλα που λάτρευε και είχε γράψει κάτω από την φωτογραφία τους: “Είμαι τόσο χαρούμενη κ ευγνώμων που κατάφερα να σε δω να μεγαλώνεις κ να γίνεσαι ένας πανέμορφος έφηβος κ ένας υπέροχος άνθρωπος!!Είμαι ευτυχισμένη που σε βλέπω να γίνεσαι ο αρχιτέκτονας της ζωής σου, να οργανώνεις κ ν αποφασίζεις τα πάντα με μια ήρεμη σαρωτική δύναμη!Με κάνεις τόσο περήφανη για το ήθος σου, τις απόψεις σου, τις αντοχές σου ,το πέσμα σου , την υπομονή σου,αυτήν την μαγική ενέργεια που έχεις να καταφέρνεις τα δύσκολα!!Θα συνεχίσω να είμαι θεατής της πορείας σου, ένθερμος υποστηριχτής σου,δίπλα σου όποτε με ζητήσεις!!Σ αυτό το γοητευτικό ταξίδι προς την ενηλικίωση που ξεκινάς σου εύχομαι να είσαι πάντα ευτυχισμένος!!!Θα σ αγαπώ για πάντα”!!!

Θλίψη σκόρπισε η είδηση του θανάτου του Γιώργου Γεωργίου, σε ηλικία 71 ετών. Ο αθλητικογράφος νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», όπου άφησε την τελευταία του πνοή μετά από μάχη με τον καρκίνο.

Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου, όπου φίλοι και άνθρωποι που τον αγάπησαν μέσα από την πορεία του τον αποχαιρετούν για τελευταία φορά. Συντετριμμένες εμφανίστηκαν η δεύτερη σύζυγός του, Ευγενία και η κόρη τους Σταυρούλα.

Οι εικόνες που εξασφάλισε ο Πέτρος Χόντος με τον φωτογραφικό φακό του TLIFE.

Ποιος ήταν ο Γιώργος Γεωργίου

Ο Γιώργος Γεωργίου γεννήθηκε στα Πετράλωνα της Αθήνας στις 26 Μαΐου 1952. Ήταν συμμαθητής στο ίδιο θρανίο με τον μετέπειτα επίσης γνωστό αθλητικογράφο Κώστα Καίσαρη.

Η πρώτη του ενυπόγραφη παρουσία στην έντυπη δημοσιογραφία καταγράφηκε σε πολύ νεαρή ηλικία, στην εβδομαδιαία Παναθηναϊκή Φλόγα στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Επαγγελματικά δραστηριοποιήθηκε στον χώρο από το 1982, ως μέλος της ιδρυτικής ομάδας της αθλητικής εφημερίδας Ο Φίλαθλος,  ενώ έχει συνεργαστεί και με τα περιοδικά Σύγχρονος Αθλητισμός και Forza.

Έγινε ευρύτερα γνωστός στο κοινό μέσω της καθημερινής στήλης που διατηρούσε στον Φίλαθλο, καθώς και με την αρχικά ραδιοφωνική, μετέπειτα τηλεοπτική εκπομπή του Το Καφενείο των Φιλάθλων.

Δήλωνε φίλαθλος του Απόλλωνα Σμύρνης αλλά στον Φίλαθλο τη δεκαετία του ’80 έκανε το ρεπορτάζ του Ολυμπιακού, πολλές φορές με δηκτικό τρόπο (γενικότερο χαρακτηριστικό του Φιλάθλου εκείνα τα χρόνια). Τον χαρακτήριζε η αντικειμενικότητα και η τάση του να τα λέει «έξω απ’ τα δόντια», ασκώντας κριτική σε θεσμούς, πρόσωπα και καταστάσεις του αθλητισμού και κυρίως του ποδοσφαίρου.

Η εκπομπή Το Καφενείο των Φιλάθλων, τηλεοπτικά στο Κανάλι 5 και ραδιοφωνικά στον Sprint FM, υπήρξε η πρώτη ευρείας ακροαματικότητας εκπομπή στην Ελλάδα, που παρείχε βήμα στους φιλάθλους για να εκφράσουν τις απόψεις τους σχετικά με τα αθλητικά δρώμενα και όχι μόνο. Η τηλεοπτική του εκπομπή έχει κατά καιρούς φιλοξενηθεί στους σταθμούς Alpha, Channel 9,Τηλεάστυ, Extra 3, Action 24 και Kontra Channel.

Από το 2008 έως το 2021 πραγματοποιούσε καθημερινές ραδιοφωνικές εκπομπές στο ραδιοσταθμό Real FM 97.8 και ήταν ένας από τους μακροβιότερους δημοσιογράφους του σταθμού από ίδρυσης του.

Τον Μάρτιο του 2010 ανακοίνωσε ξαφνικά την αποχώρησή του από την ενεργό δημοσιογραφία, απόφαση την οποία ανακάλεσε μία ημέρα αργότερα, αποδίδοντάς την σε προσωπικούς και όχι επαγγελματικούς λόγους.

Είχε παντρευτεί δύο φορές, το 1980 με την πρώτη σύζυγό του Μαρία και το 1997 την δεύτερη του σύζυγο Ευγενία. Έχει αποκτήσει με καθεμιά από τις δύο συζύγους του από ένα παιδί, τον Τάσο (ο οποίος γεννήθηκε το 1982 και πέθανε το 2017 λόγω της σπάνιας ασθένειας που ονομάζεται “Αταξία Φρίντριχ”) και την Σταυρούλα (γεν. 1998) αντίστοιχα.

Με σχεδόν 200 άτομα πραγματοποιείται στη Μητρόπολη Αθηνών η εξόδιος ακολουθία του Γιάννη Μαρκόπουλου. Η σορός του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη είχε τεθεί από τις 12.00 σε λαϊκό προσκύνημα, ενώ αμέσως μετά θα ακολουθήσει η ταφή του στο νεκροταφείο Παπάγου.

Ο Γιάννης Μαρκόπουλος έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο 10/6 σε ηλικία 84 ετών έπειτα από σκληρή μάχη που έδωσε με τον καρκίνο αφήνοντας του ένα τεράστιο κενό στον καλλιτεχνικό κόσμο αλλά και μια ένα σπουδαίο έργο.

Επιθυμία της οικογένειάς του ήταν αντί στεφάνων, στη μνήμη του Γιάννη Μαρκόπουλου, να στηριχθούν οι οργανισμοί: Οι “Μικροί Μουσικοί” του Ωδείου Αθηνών, Η Ελληνική Ερευνητική Ομάδα Ουρογεννητικού Καρκίνου, Τα Γενναία Παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ.

Δείτε τα στιγμιότυπα παρακάτω:

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος – TLIFE