Ότι καλό κάνουμε κάποια στιγμή επιστρέφεται… αν δεν το λάβουμε εδώ, σίγουρα θα δοθεί με τόκο στην αιώνια ζωή!!
Δείτε το υπέροχο βίντεο και διαδώστε το!
Blog Σελίδα 7738
Κάθε φορά που βγαίνει από το μπάνιο κάνει ακριβώς αυτό το πράγμα! Το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό!
Όσον αφορά την περιποίηση των μαλλιών μας, επειδή η τρίχα και οι ανάγκες της ποτέ δεν είναι ίδιες για όλους τους ανθρώπους, με λίγο πειραματισμό έχουμε καταλήξει στο τι δουλεύει για εμάς και τι όχι.
Δεν είναι κακό όμως να μαθαίνουμε καινούρια κολπάκια και να τα δοκιμάζουμε. Ποτέ δεν ξέρεις! Μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που ψάχνατε!
Donata White μας ενημερώνει για τα αγαπημένα της προϊόντα και μεθόδους ομορφιάς μέσα από το κανάλι της στο YouTube, “Primal Beauty Queen”.
Αν έχετε μακριά, ίσια μαλλιά και ψάχνετε τρόπους να τα ανανεώσετε γρήγορα και εύκολα, αυτό το βίντεο θα σας λύσει τα χέρια!
Δείτε το βίντεο
Donata White/Fan Page
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους ανθρώπους να διαβάζεις αυτές τις 20 γραμμές
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους σημαντικούς για σένα ανθρώπους σκέψου πως περίμενες περισσότερα από όσα είχαν σκοπό να σου δώσουν.
Το έβλεπες, το ήξερες, παρόλα αυτά ήλπιζες. Δεν σου φταίει κανείς για τις προσδοκίες που καλλιέργησες. Πόσες φορές άραγε έχει επαναληφθεί το ίδιο;
Μπορείς να σταματήσεις τουλάχιστον να περιμένεις. Φρόντισε την επόμενη φορά να κοιτάξεις την πραγματικότητα, όπως είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι. Δες τους ανθρώπους γύρω σου, ανάλογα με το πόσο θέλουν να είναι μέρος της ζωής σου και όχι με βάση το πόσο εσύ θα ήθελες να είναι. Και μπορείς να αποφασίσεις τι θέλεις: τι θέλεις να προσδοκάς και τι όχι, τι επιλέγεις να ζεις και με ποιους;
Όταν κάποιος σου δείχνει ότι είσαι η τελευταία του επιλογή, δεν μπορείς να μένεις ελπίζοντας να καταλάβεις μια πιο σημαντική θέση. Σε σένα ανήκει η απόφαση: ή μένεις και συμβιβάζεσαι με τη θέση που σου δόθηκε ή αποχωρείς.
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους σημαντικούς για σένα ανθρώπους που θεωρούσες πως υπάρχουν στη ζωή σου σκέψου ότι εσύ τους επέλεξες ή τουλάχιστον εσύ τους έδωσες μια σημαντική θέση στη ζωή σου. Ίσως σκεφθείς ότι είναι αναισθησία ή έλλειψη κοινωνικότητας το να αποχωρήσεις. Όμως, σκέψου ότι είναι έλλειψη σεβασμού προς τον εαυτό σου το να θέλεις να είσαι μέρος στη ζωή κάποιων ανθρώπων που αυτοί διαρκώς σου δείχνουν ότι δεν θέλουν να σ’ έχουν μέρος της δικής τους ζωής.
Όταν οι ανάγκες του καθενός είναι διαφορετικές και τα κριτήρια που ο καθένας θεωρεί σημαντικά διαφοροποιούνται καλείσαι να επιλέξεις τι θέλεις και ποιους θέλεις στη ζωή σου. Δεν θα μείνουμε στο αν είναι σωστό ή όχι να απογοητευόμαστε με τους ανθρώπους που υπάρχουν στη ζωή μας. Ας μείνουμε σε αυτό που νιώθουμε.
Απογοήτευση: ένα συναίσθημα είναι. Το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε με αυτό το συναίσθημα.
Θα ήταν βοηθητικό να μας κινητοποιήσει ώστε να δούμε τι κάνουμε λάθος ως προς τις επιλογές μας ή ως προς τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε ή αντιλαμβανόμαστε τις επιλογές μας.
Μήπως διαρκώς ζητάμε περισσότερα από τους ανθρώπους που απλώς θέλουν να μείνουν σε επιφανειακές και εφήμερες αλληλεπιδράσεις μαζί μας;
Μήπως επενδύουμε σε ανθρώπους που ποτέ δεν επένδυσαν στη σχέση που εμείς πιστεύαμε πως είχαμε;
Μήπως πρέπει να ξεπεράσουμε τη ρομαντική θεώρηση και θέαση των σχέσεων
Μήπως ο ωφελισμός είναι σημαντικότερος από το συναίσθημα;
Μήπως οι σχέσεις εξαρτώνται περισσότερο από τις ανάγκες που μπορούν να καλύψουν τη δεδομένη στιγμή;
Μήπως πάντα περιμέναμε περισσότερα από ανθρώπους που δεν ήταν πρόθυμοι να είναι εδώ για εμάς;
Επομένως, για να είσαι η επιλογή μου θα πρέπει να το θέλεις. Για να γίνεις μέρος της ζωής μου, θα πρέπει να το επιθυμείς. Όσο και να ελπίζω και όσο και να τα ονειρεύομαι αυτά αν δεν υπάρχει ανταπόκριση, το μόνο που θα καταφέρω είναι για άλλη μια φορά να απογοητευτώ από τους ανθρώπους γύρω μου… από τους ανθρώπους που θεωρούσα σημαντικούς και πίστευα πως αποτελούν μέρος της ζωής μου και εγώ μέρος της δικής τους ζωής…
ΘΥΜΗΣΟΥ: δεν σε απογοητεύουν οι άνθρωποι, απογοητεύεσαι από τις προσδοκίες που εσύ έχεις για τους ανθρώπους γύρω σου…
Κείμενο: Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος, MSC
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους ανθρώπους να διαβάζεις αυτές τις 20 γραμμές
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους σημαντικούς για σένα ανθρώπους σκέψου πως περίμενες περισσότερα από όσα είχαν σκοπό να σου δώσουν.
Το έβλεπες, το ήξερες, παρόλα αυτά ήλπιζες. Δεν σου φταίει κανείς για τις προσδοκίες που καλλιέργησες. Πόσες φορές άραγε έχει επαναληφθεί το ίδιο;
Μπορείς να σταματήσεις τουλάχιστον να περιμένεις. Φρόντισε την επόμενη φορά να κοιτάξεις την πραγματικότητα, όπως είναι και όχι όπως θα ήθελες να είναι. Δες τους ανθρώπους γύρω σου, ανάλογα με το πόσο θέλουν να είναι μέρος της ζωής σου και όχι με βάση το πόσο εσύ θα ήθελες να είναι. Και μπορείς να αποφασίσεις τι θέλεις: τι θέλεις να προσδοκάς και τι όχι, τι επιλέγεις να ζεις και με ποιους;
Όταν κάποιος σου δείχνει ότι είσαι η τελευταία του επιλογή, δεν μπορείς να μένεις ελπίζοντας να καταλάβεις μια πιο σημαντική θέση. Σε σένα ανήκει η απόφαση: ή μένεις και συμβιβάζεσαι με τη θέση που σου δόθηκε ή αποχωρείς.
Κάθε φορά που απογοητεύεσαι από τους σημαντικούς για σένα ανθρώπους που θεωρούσες πως υπάρχουν στη ζωή σου σκέψου ότι εσύ τους επέλεξες ή τουλάχιστον εσύ τους έδωσες μια σημαντική θέση στη ζωή σου. Ίσως σκεφθείς ότι είναι αναισθησία ή έλλειψη κοινωνικότητας το να αποχωρήσεις. Όμως, σκέψου ότι είναι έλλειψη σεβασμού προς τον εαυτό σου το να θέλεις να είσαι μέρος στη ζωή κάποιων ανθρώπων που αυτοί διαρκώς σου δείχνουν ότι δεν θέλουν να σ’ έχουν μέρος της δικής τους ζωής.
Όταν οι ανάγκες του καθενός είναι διαφορετικές και τα κριτήρια που ο καθένας θεωρεί σημαντικά διαφοροποιούνται καλείσαι να επιλέξεις τι θέλεις και ποιους θέλεις στη ζωή σου. Δεν θα μείνουμε στο αν είναι σωστό ή όχι να απογοητευόμαστε με τους ανθρώπους που υπάρχουν στη ζωή μας. Ας μείνουμε σε αυτό που νιώθουμε.
Απογοήτευση: ένα συναίσθημα είναι. Το ζήτημα είναι τι θα κάνουμε με αυτό το συναίσθημα.
Θα ήταν βοηθητικό να μας κινητοποιήσει ώστε να δούμε τι κάνουμε λάθος ως προς τις επιλογές μας ή ως προς τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε ή αντιλαμβανόμαστε τις επιλογές μας.
- Μήπως διαρκώς ζητάμε περισσότερα από τους ανθρώπους που απλώς θέλουν να μείνουν σε επιφανειακές και εφήμερες αλληλεπιδράσεις μαζί μας;Μήπως επενδύουμε σε ανθρώπους που ποτέ δεν επένδυσαν στη σχέση που εμείς πιστεύαμε πως είχαμε;
- Μήπως πρέπει να ξεπεράσουμε τη ρομαντική θεώρηση και θέαση των σχέσεων
- Μήπως ο ωφελισμός είναι σημαντικότερος από το συναίσθημα;
- Μήπως οι σχέσεις εξαρτώνται περισσότερο από τις ανάγκες που μπορούν να καλύψουν τη δεδομένη στιγμή;
- Μήπως πάντα περιμέναμε περισσότερα από ανθρώπους που δεν ήταν πρόθυμοι να είναι εδώ για εμάς;
Επομένως, για να είσαι η επιλογή μου θα πρέπει να το θέλεις. Για να γίνεις μέρος της ζωής μου, θα πρέπει να το επιθυμείς. Όσο και να ελπίζω και όσο και να τα ονειρεύομαι αυτά αν δεν υπάρχει ανταπόκριση, το μόνο που θα καταφέρω είναι για άλλη μια φορά να απογοητευτώ από τους ανθρώπους γύρω μου… από τους ανθρώπους που θεωρούσα σημαντικούς και πίστευα πως αποτελούν μέρος της ζωής μου και εγώ μέρος της δικής τους ζωής…
ΘΥΜΗΣΟΥ: δεν σε απογοητεύουν οι άνθρωποι, απογοητεύεσαι από τις προσδοκίες που εσύ έχεις για τους ανθρώπους γύρω σου…
Κείμενο: Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος, MSc
Κάθε τραπέζι στον γάμο τους ήταν εμπνευσμένο από διαφορετική ταινία της Ντίσνεϋ.
Αφού αρραβωνιάστηκαν δίπλα στο κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης στην Ντίσνεϋλαντ, ο Ty Junemann και η Ashley Idema ήξεραν πως δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να γιορτάσουν τον γάμο τους παρά μόνο χρησιμοποιώντας το όμορφο θέμα της Ντίσνεϊ.
Με τις ιδιαίτερες ικανότητες που είχε η νύφη στα έργα DIY (Φτάξτο μόνος σου), δημιούργησε διαφορετικές λεπτομέρειες από τις διάσημες ταινίες κινουμένων σχεδίων για να βρίσκονται στο επίκεντρο κάθε τραπεζιού κατά τη γαμήλια δεξίωση. Το κύριο τραπέζι φυσικά, είχε στοιχεία από την Ωραία Κοιμωμένη ενώ τα υπόλοιπα ήταν εμπνευσμένα από διαφορετικές ταινίες. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται: η Σταχτοπούτα, τα Μαλλιά Κουβάρια και η Μικρή Γοργόνα. «Οι καλεσμένοι το λάτρεψαν και πέρασαν μέρος του απογεύματός τους γυρνώντας σε κάθε τραπέζι. Ήταν ένας ωραίος τρόπος να αναμειχθούν οι καλεσμένοι.» δήλωσε η φωτογράφος του ζευγαριού Dawn Browne.
Δείτε περισσότερα στις παρακάτω φωτογραφίες της γαμήλιας δεξίωσης.
Unknown
Unknown
Unknown
Unknown
Unknown
Unknown
Unknown
Unknown
Περισσότερες πληροφορίες: countryliving
Κάθε σπίτι αξιολογείται και μπαίνει κóφτης στην τıμń: Τι συνέβη στην πρώτη χώρα της Ευρώπης που έβαλε πλαφόν στα ενοίκια
Πώς ένα φαινομενικά έξυπνο σύστημα, γυρίζει μπούμερανγκ…
Πριν από δύο χρόνια, στην Ολλανδία ανακοινωνόταν πως από τον Ιανουάριο του 2024 θα ετίθετο σε εφαρμογή ένα φιλόδοξο πλάνο περιορισμού στις υψηλές τιμές ενοικίων, ώστε να μην παρατηρούνται φαινόμενα περιοχών που δεν έχουν επάρκεια σε υγειονομικούς και δασκάλους.
Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα στην Ελλάδα, όπου ένας μεγάλος αριθμός δασκάλων-καθηγητών, υγειονομικών και γενικότερα δημοσίων υπαλλήλων, αρνείται να πάει σε κάποιες περιοχές, ειδικά στα νησιά, ξέροντας πως δεν πρόκειται να βρει σπίτι με νορμάλ ενοίκιο για να μείνει.
Τα Airbnb έχουν εκτινάξει τις τιμές, η τουριστική άνοδος στην Ελλάδα δεν βοήθησε στον έλεγχο των ενοικίων, η Golden Visa παρέδωσε στα χέρια Ισραηλινών, Αράβων, Κινέζων, Γερμανών πολλά σπίτια, με τους νέους ιδιοκτήτες να μην έχουν πρόβλημα να τα κρατήσουν ανοίκιαστα μέχρι να καλυφθούν οι υπερβολικές απαιτήσεις τους και οι τιμές ενοικίων είναι…ντελούλου.
Αυτό δε συμβαίνει μόνο στη χώρα μας. Συμβαίνει σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, συμβαίνει παντού στην Ευρώπη.
Η Ολλανδία είναι μια τέτοια περίπτωση και γι’ αυτό από τον Ιανουάριο εφαρμόζεται ένα ιδιαίτερο σύστημα ελέγχου των ενοικίων.
Πώς λειτουργεί το σύστημα; Υπάρχει ειδική βαθμολόγηση με βάση κριτήρια, όπως το μέγεθος, τα έπιπλα, τα υλικά κατασκευής, τη χρονιά κατασκευής, στοιχεία αρχιτεκτονικής στα δωμάτια, αλλά και διακόσμησης, γενικώς πόσο premium ή όχι είναι ένα σπίτι.
Όσα σπίτια βρίσκονται κάτω από τους 143 βαθμούς στην κλίμακα αξιολόγησης, ανήκουν ουσιαστικά στο κράτος και στο σύστημα κοινωνικής στέγασης, οπότε εκεί το ενοίκιο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 880 ευρώ. Αν η αξιολόγηση βρίσκεται μεταξύ 143 και 186 βαθμών, τότε το ενοίκιο δεν μπορεί να πάει πάνω από τα περίπου 1160 ευρώ.
Τέλος, οτιδήποτε είναι πάνω από τους 186 πόντους, δεν έχει κανέναν περιορισμό και ο ιδιοκτήτης του μπορεί να βάλει ό,τι ενοίκιο θέλει.
Με αυτό το σύστημα, κοντά στο 90% των κατοικιών ενοικίασης στην Ολλανδία τίθενται υπό τον περιορισμό, έχουν ταβάνι και δεν επιτρέπεται καμία ασυδοσία, καμία αισχροκέρδεια στον ιδιοκτήτη.
Αυτό σημαίνει πως τα κριτήρια βαθμολόγησης είναι αρκετά αυστηρά, ώστε να μην επιχειρείται από τα σπίτια στην κλίμακα 143-186 να κάνουν αλλαγές εσωτερικά στο σπίτι για να το πάνε στο επόμενο level και να μην έχουν περιορισμούς στο ενοίκιο.
Κάτι άλλο που αξίζει εδώ να σημειωθεί, είναι ότι ο ενοικιαστής έχει το δικαίωμα μια φορά τον χρόνο να αυξάνει το ενοίκιο κατά 5,5%, εφόσον βρίσκεται στη μεσαία κλίμακα, ενώ για όσα βρίσκονται κάτω από το 143, το ενοίκιο μπορεί να αυξηθεί ως και 5,8%. Αυτό όμως αφορά στα σπίτια που δεν έχουν πιάσει το ανώτατο όριο.
Οι τιμές των ενοικίων καθορίζονται και από το μισθολογικό στάτους του ενοίκου, αφού για παράδειγμα τα 880 ευρώ εστιάζουν σε όσους έχουν εισόδημα κάτω 52.671 ευρώ.
Σε κάποιον μπορεί να φαίνεται ιδανική η πολιτική που έχει ορίσει η Ολλανδία, αλλά αυτά κρίνονται πάντα σε συνάρτηση με άλλα στοιχεία.
Όπως για παράδειγμα με το ύψος του μισθού στην Ολλανδία. Ο μέσος Ολλανδός κάτοικος βγάζει 3.000 ευρώ το μήνα. Αν το μίνιμουμ ενοίκιο που δίνει είναι στα 1100 ευρώ (πιάνουμε τη μεσαία τάξη σπιτιών), τότε του μένουν 1900 ευρώ. Από αυτά, αφαιρείται το μέσο κόστος ζωής στη χώρα, που είναι στα 1100 ευρώ, επίσης.
Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται κοινωνικές παροχές, όπως υγεία, νερό, ρεύμα, δημοτικά τέλη, κοινόχρηστα, γενικότερα πάγια έξοδα και το μέσο κόστος για αγορές από σούπερ μάρκετ.
Άρα, μένουν 800 ευρώ με τα οποία θα πρέπει να καλύψει την κοινωνική του ζωή, δηλαδή να πάει έξω για φαγητό, για ποτό, για σινεμά, για μια συναυλία. Με μια μέτρια κοινωνική ζωή που περιλαμβάνει 2 εξόδους την εβδομάδα για κάτι από αυτά, στο τέλος του μήνα η αποταμίευση δεν υπερβαίνει τα 350-400 ευρώ.
Σε εμάς εδώ στην Ελλάδα μπορεί να φαίνονται πολλά, γιατί εδώ το κόστος ζωής έχει πάει πιο πάνω από τον θεό και η αποταμίευσή μας αν είναι πάνω από 10 ευρώ, πανηγυρίζουμε, αλλά δεν είναι και το καλύτερο δυνατό.
Σίγουρα, αν το μέτρο σύγκρισης είναι πάντα η χώρα μας, τότε στο 99% των περιπτώσεων όλα θα μας φαίνονται ιδανικά και παράδεισος.
Στην Ολλανδία, αυτό το σύστημα, καταλήγει να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα, διότι και έχει προκληθεί μια αύξηση στις τιμές των κατοικιών κατά 7,2% από τις αρχές καλοκαιριού, ενώ πολλοί ιδιοκτήτες αποφεύγουν να νοικιάζουν πλέον σε ντόπιους, στρέφονται σε Airbnb ή επιλέγουν να νοικιάσουν τα σπίτια τους σε ξένους, όπως φοιτητές ή remote workers, που θα μείνουν για 2-3 χρόνια και δεν τους περιλαμβάνει ο νόμος.
Άλλοι, με αυξανόμενο ρυθμό, προτιμούν να πουλήσουν τα σπίτια τους, με αποτέλεσμα είτε να συσσωρεύονται πολλές κατοικίες σε λιγότερους είτε τα σπίτια να πωλούνται σε ξένους. Βλέπουμε εν ολίγοις πώς, μια φαινομενικά έξυπνη στρατηγική που στη θεωρία προστατεύει τη μεσαία τάξη, καταλήγει να είναι το ακριβώς αντίθετο.
Στην Ολλανδία μάλιστα, εκτιμάται ότι με τη νέα χρονιά θα υπάρξουν κινητοποιήσεις από τους πολίτες για να αλλάξει το σύστημα.
Πώς έχουμε καταφέρει στον καπιταλισμό, ένα τόσο «μυθοπλαστικό» σύστημα, όπου εμείς οι άνθρωποι γράφουμε το σενάριο, να φτιάξουμε ένα αόρατο τέρας που μας εμποδίζει να αυξήσουμε τους μισθούς χωρίς να αυξάνουμε τις υπηρεσίες και τα προϊόντα, να έχουμε φορολογία 30-40% και να μη μπορούμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς και με όνειρα, είναι ανεξήγητο!
Πηγή: menshouse.gr
Κάθε πρωί, να πίνετε παιδιά μου αγιασμό. Πολύ αγιασμό. Να ρίχνετε οι νοικοκυρές λίγο και στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύεται
Ο άγιος Ιάκωβος ο Τσαλίκης,μου έχει πει μια γερόντισσα (ηγουμένη) ,έλεγε το εξής:
“Κάθε πρωί, να πίνετε παιδιά μου αγιασμό. Πολύ αγιασμό. Να ρίχνετε οι νοικοκυρές λίγο και στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύεται”.
Το πρωί λένε οι ειδικοί, ότι είναι καλό όταν ξυπνάμε, να πίνουμε ένα ποτήρι νερό. Καλό λοιπόν είναι ,όταν το πρωί γεμίσουμε το ποτήρι μας με νερό, να ρίχνουμε μέσα σ αυτό και λίγο αγιασμό .
Αμέσως θα έχουμε ένα ποτήρι γεμάτο αγιασμό. Να κάνουμε το σημείο του Σταυρού, και να το πίνουμε όλο, τρώγοντας και αντίδωρο το οποίο φέρνουμε στα σπίτια μας απ την Κυριακάτικη η οποια άλλη Θεία λειτουργία . Ο Άγιος Κοσμάς έλεγε : “Θα έρθει εποχή, που οι άνθρωποι θα έχουν όλα τα αγαθά στο τραπέζι τους, αλλά δεν θα μπορούν να τα φάνε”.Πράγματι αν σήμερα ξέραμε τι τρώμε και παρ’ολα αυτά ζούμε, μόνο για αυτό, θα έπρεπε να δοξαζουμε τον Θεό !!!!
Για αυτό λοιπόν. Μια όμορφη συνήθεια που πρέπει να αποκτήσουν οι νοικοκυρές, είναι να έχουν και ένα μπουκάλι αγιασμό στα ντουλάπια της κουζίνατους ,και κάθε φορά που μαγειρεύουν, αφού πρώτα σταυρώσουν τα φαγητά, ύστερα να ρίχνουν λίγο αγιασμό στην κατσαρόλα τους. Ο αγιασμός και ο Τίμιος Σταυρός, θα αγιαζουν τα φαγητά σας, και θα σκορπίζουν όλη την βλάβη του διαβόλου που βρίσκονται σ αυτά. Θα διαπιστώσετε ότι τα φαγητά σας θα αποκτήσουν ευλογία και νοστιμιά! !!!! Αυτά τα λίγα από αυτά που και γω άκουσα απ το στόμα μιάς ευλογημένης γεροντισσας, που τα άκουσε κι αυτή, απ το στόμα του Αγίου ΙΑΚΩΒΟΥ ΤΟΎ ΤΣΑΛΙΚΗ! !! Η σύζυγός μου το εφαρμόζει. .. και γνωρίζω πολύ καλά τι σας λέω !!!!!!
Επίσης. Τουλάχιστον μια φορά τον μήνα, να ραντίζουμε το σπίτι μας τα μπαλκόνια τις αυλές το αυτοκίνητο μας με αγιασμό, και τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ να προσφέρουμε θυμίαμα ενώπιον του Κυρίου, θυμίζοντας στο τέλος το σπίτι μας !!!!
Με αγάπη Χριστού
Ο μακαριστός άγιος π. Ιάκωβος Τσαλίκης γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου το 1920 στο Λίβισι της Μ. Ασίας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ δύσκολα, καθώς στην περιοχή κυριαρχούσαν οι Τούρκοι. Όταν ήταν δύο ετών δόθηκε διαταγή όλοι οι Λιβισιανοί να φύγουν από την περιοχή.
Περίπου 2000 γυναικόπαιδα και γέροι (μια και όλοι οι άντρες είχαν οδηγηθεί αιχμάλωτοι σε καταναγκαστικά έργα-μαζί και ο πατέρας του μακαριστού Ιακώβου, Σταύρος) κίνησαν στη θλιβερή πομπή. Τον μικρό Ιάκωβο κρατούσε στην αγκαλιά η μητέρα του. Τα αδέλφια του, Γιώργος και Τασούλα, ήταν μόλις τεσσάρων ετών και σαράντα ημερών. Δίχως τα παραμικρά οικονομικά εφόδια, ξεκίνησαν ένα βασανιστικό ταξίδι που κράτησε μια εβδομάδα και πλέον. Έφτασαν τελικά στην Ιτέα. Αρχηγός της οικογένειας ήταν τώρα η γιαγιά του Ιακώβου, η κυρα-Δέσποινα. Γυναίκα με φλογισμένη πίστη, αστείρευτη υπομονή και δυναμικότητα. Από αυτήν πήρε ο Ιάκωβος το λαμπρό παράδειγμα και διδάχθηκε την αγάπη στο Θεό και τους ανθρώπους. Λίγο αργότερα, το 1925 μετέφεραν τους Λιβισιανούς πρόσφυγες σε μια τοποθεσία της βόρειας Εύβοιας, στο χωριό Φαράκλα.
Ο Ιάκωβος έπαιρνε πολύ τα γράμματα. Ήταν άριστος μαθητής όχι μόνο για τις επιδόσεις του αλλά και για την συμπεριφορά του. Ένα πάμφτωχο παιδί, έξι-επτά χρόνων, τους περισσότερους μήνες ξυπόλυτο. Αργότερα, σχεδόν από τα δέκα του χρόνια, πολλοί θα τον φωνάζουν “πάτερ Ιάκωβε”. Αργά το απόγευμα κάθε μέρα μετά το σχολείο πήγαινε και άναβε τα καντηλάκια στο εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής (το σχολείο του).
Ένα απόγευμα όμως, εκεί που προσευχότανε του εμφανίστηκε ολοζώντανη η αγία Παρασκευή, ακριβώς όπως ήταν στη εικόνα. Το παιδί τρόμαξε και έφυγε. Ξαναπήγε άλλη μέρα και του εμφανίστηκε πάλι. Έφυγε τρέχοντας μα η αγία του μίλησε γλύκα και τον καθησύχασε λέγοντάς του ποια είναι. Ο Ιάκωβος έκατσε δειλά-δειλά κοντά της και την άκουγε. Οι εμφανίσεις της αγίας συνεχίστηκαν, ώσπου το αγόρι συνήθισε. Κάθονταν δίπλα-δίπλα και μιλάγανε! Συχνά βοηθούσε στο ιερό τον π. Δημήτριο με φόβο Θεού και επιμέλεια. Εκεί στην αγία τράπεζα, πολλές φορές αντιλήφθηκε και είδε αγγέλους και άκουσε ψαλμωδίες.
Το 1933 ο Ιάκωβος τελείωσε το Δημοτικό. Για Γυμνάσιο ούτε λόγος. Η φτώχια και η ανέχεια δεν επέτρεπαν τέτοια σκέψη. Έτσι έμεινε και δούλευε στα χωράφια τους και για μεροκάματο σε ξένα χωράφια. Όσο όμως κουβάλαγε πέτρες προσευχόταν. Έλεγε Παρακλήσεις και ψιθύριζε τροπάρια. Τη νύχτα έκανε πολλές μετάνοιες, διάβαζε με το λυχνάρι ή το φεγγάρι και ώρες ολόκληρες έμενε γονατιστός, κάτι που το είχε μέχρι την κοίμησή του. Κάποτε αρρώστησε πολύ βαριά. Με τη λίγη ιατρική περίθαλψη ήταν βέβαιο πως θα πέθαινε. Ένα απόγευμα όμως του εμφανίστηκε ο άγιος Χαράλαμπος. Είδε ζωντανό το χέρι του να τον σταυρώνει στο στήθος. Ο Ιάκωβος συνήλθε αμέσως! Όλοι στο χωριό τον είχαν για ιερό πρόσωπο κι ας ήταν μόλις είκοσι ετών. Στην κατοχή τα βάσανα των φτωχών προσφύγων έγιναν ακόμη μεγαλύτερα. Ο Ιάκωβος, όμως, όρθιος! Στις ήδη υπάρχουσες συμφορές προστέθηκε κι εκείνη του θανάτου της μητέρας του. Η λύπη του ήταν αφόρητα μεγάλη. Από τότε ανέλαβε την προστασία της μικρής του αδελφής και έμεινα να την φροντίζει. Ο στρατός στην ηλικία των εικοσιεπτά ετών τον βρήκε εξαντλημένο.
Το 1951, σε ηλικία τριανταενός ετών έβαλε πλώρη για το μοναστήρι του οσίου Δαυίδ του γέροντα στην Εύβοια, μια και η αδελφή του είχε πια παντρευτεί. Με πολύ κόπο λόγω και της πεζοπορίας, κατόρθωσε να φτάσει στο μοναστήρι. Η κατάσταση εκεί ήταν απερίγραπτη. Τρεις μοναχοί που ζούσαν εκεί, φαίνονταν παραδομένοι στον άθλιο κατήφορο της Μονής. Όλοι τον κακοπήραν και του κακοφέρθηκαν. Του μιλούσαν άσχημα, τον περιφρονούσαν, δεν του έδιναν φαγητό. Τον έβαλαν σ’ ένα κελί ερείπιο. Ο μοναχός Άνθιμος και οι τσοπάνηδες του άνοιξαν φρικτό πόλεμο. Όταν ο ηγούμενος της Μονής, αναγνωρίζοντας την αρετή του, τον έκειρε μοναχό και τον έκανε οικονόμο της μονής ο πόλεμος εναντίον του έγινε ακόμη μεγαλύτερος. Στις 18 Δεκεμβρίου χειροτονήθηκε διάκονος και την επομένη ιερέας.
Από την πολλή σωματική κούραση, η υγεία του χειροτέρευε ολοένα και περισσότερο. Εντούτοις δεν έπαψε να δέχεται πλήθος ανθρώπων που έρχονταν για να πάρουν την ευχή του. Προσευχόταν για άλλους και θεραπεύονταν. Οι συνεργάτες του όμως άγιοι Δαυίδ και Ιωάννης δεν συνέτρεχαν και στις δικές του αρρώστιες. Τα ήξερε αυτά καλά. Θα ‘μενε όπως ο απόστολος Παύλος με τη χάρη του Θεού. Οι κρίσεις με σφιξίματα και εφιδρώσεις ήταν ανυπόφορες. Τον ρωτούσες όμως “τι κάνεις γέροντα;” και καμιά φορά απαντούσε:
-Έχω ένα σφίξιμο στο στήθος και με πιάνουν ιδρώτες… Αλλά δε βαριέσαι, ο ένας απ’ αυτό, ο άλλος από την άλλη, όλοι θα φύγουμε μια μέρα. Και θα πάμε στους ουρανούς, ενώπιον του δίκαιου Κριτή. Το άσχημο για μένα είναι ότι δεν έχω κάνει τίποτα για τον Κύριο και τι λόγο θα δώσω στο Θεό;
Νύχτα της 20ης Νοεμβρίου-πρωί της 21ης. Ήρθε η ώρα να τελειώσει το μαρτύριο της ζωής αυτής. Αγρύπνησε το τελευταίο του βράδυ. Λειτούργησε την επομένη για τα Εισόδια της Παναγίας και λίγο μετά το μεσημέρι άφησε σαν πουλάκι την ψυχή του, την εξαγνισμένη από στο καμίνι της άσκησης και της γεμάτης ταπείνωση αγάπης. Την ημέρα της κηδείας αλλά και την επομένη το πρόσωπο του γέροντα είχε μια ιλαρότητα και φωτεινότητα. Ο κόσμος που έφτασε στο μοναστήρι ήταν αμέτρητος. Ο επίσκοπος ζήτησε να υψώσουν το φέρετρο για να το δει ο κόσμος.
H Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αγιοκατέταξε το μακαριστό Γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη, ύστερα από αίτηση αγιοκατατάξεως που είχε υποβληθεί από την Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος και ορίστηκε ως ημέρα μνήμης του η 22α Νοεμβρίου.
Κάθε πρόβλημα έχει μια λύση. Τώρα, ποια είναι η λύση εδώ;
Για να γλιτώσει τον κίνδυνο στην άγρια ζωή τι πρέπει να κάνει ένας άνθρωπος;
Ίσως να μην χρειαστεί ποτέ αλλά γιατί να μην το γνωρίζετε! Στην περίπτωση που έρθετε αντιμέτωποι με άγρια ζώα ή δηλητηριώδη φίδια, είναι σημαντικό να παραμείνετε ήρεμοι και να εφαρμόσετε μέτρα ασφαλείας. Ακολουθούν ορισμένες προτάσεις για να προστατευτείτε σε τέτοιες, υποθετικές ή μη, καταστάσεις:
Αντιμέτωποι με Άγρια Ζώα:
Μείνετε σιωπηλοί και περιορίστε την κίνηση: Αποφύγετε να κάνετε θόρυβο ή απότομες κινήσεις, καθώς αυτό μπορεί να τραβήξει την προσοχή των άγριων ζώων.
Αποφύγετε την άμεση επαφή με τα μάτια: Πολλά ζώα αντιλαμβάνονται την άμεση οπτική επαφή σαν πρόκληση. Κοιτάξτε κάτω ή μακριά για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επίθεσης.
Βρείτε ένα ασφαλές σημείο κρυψώνας: Εάν είναι δυνατόν, μετακινηθείτε σε ένα ψηλότερο μέρος του δέντρου ή σε μια περιοχή με πυκνό φύλλωμα για να κρυφτείτε.
Περιμένετε μέχρι να φύγει το ζώο: Να είστε υπομονετικοί και να αποφύγετε ενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν το ζώο. Μόλις δεν αισθανθούν απειλή, είναι πιθανό να φύγουν.
Αντιμετωπίζοντας Δηλητηριώδη Φίδια:
Διατηρήστε απόσταση ασφαλείας: Εάν εντοπίσετε ένα φίδι κοντά, κρατήστε αποστάσεις και αποφύγετε να πλησιάσετε.
Δημιουργήστε ελαφρούς κραδασμούς: Χρησιμοποιήστε ένα μακρύ ραβδί ή το πόδι σας για να χτυπήσετε ελαφρά το έδαφος ή τον κορμό του δέντρου, δημιουργώντας δονήσεις που ενθαρρύνουν το φίδι να φύγει.
Μην επιχειρήσετε να πιάσετε ή να επιτεθείτε στο φίδι: Τέτοιες ενέργειες μπορεί να προκαλέσουν το φίδι να αμυνθεί και να επιτεθεί.
Παρατηρήστε και περιμένετε: Τα φίδια συνήθως δεν επιτίθενται εκτός εάν απειληθούν. Περιμένετε να απομακρυνθεί το φίδι πριν συνεχίσετε τη δραστηριότητά σας.
Κάθε πότε πρέπει να πλένουμε τις πιτζάμες μας – Eιδικοί σε θέματα υγιεινής προειδοποιούν
Όταν είμαστε κουρασμένες περιμένουμε πώς και πώς να πάμε στο σπίτι μας, να βγάλουμε τα ρούχα και να φορέσουμε τις αγαπημένες μας πιτζάμες.
Δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερα μετά από μια κουραστική ημέρα από το να φοράς τις άνετες πιτζάμες σου μέσα στον χώρο σου. Κάθε πότε όμως πρέπει να πλένουμε τις πιτζάμες μας; Πάντως όχι σε καθημερινή βάση, όπως σημειώνουν οι ειδικοί.
Οι πιτζάμες, σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής, πρέπει να πλένονται αφού τις φορέσεις 2-3 φορές. Οι ειδικοί σε θέματα υγιεινής προειδοποιούν ότι τα κύτταρα του δέρματός μας που παραμένουν στις πιτζάμες περιέχουν μικρόβια και μερικά από αυτά μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις και ουρολοίμωξη αν εισέλθουν στο σώμα μας.
Οι πιτζάμες ακουμπούν στο δέρμα μας. Και λαμβάνουν τα κύτταρα του δέρματος με συχνό ρυθμό όλη την ώρα. Είναι γεμάτες από μικροοργανισμούς. Είναι απαιραίτητο να τις αλλάζουμε κάθε τρεις φορεσιές και όχι μία φορά την εβδομάδα, όπως κάνουν οι περισσότεροι.
Να σημειωθεί πως κατά τη διάρκεια της νύχτας, τα έλαια του σώματος και ο ιδρώτας απορροφώνται από το νυχτικό σου ρούχο, επομένως καταλαβαίνουμε πως υπάρχει περίπτωση να εμφανιστεί κάποια ενόχληση ή αντίδραση στο δέρμα σου, αν η πιτζάμα σου έχει πολλές ημέρες να μπει στο πλυντήριο.
Καλό είναι να πλένουμε τις πιτζάμες στην υψηλότερη θερμοκρασία που μπορεί να αντέξει το ύφασμα. Η θερμοκρασία που συνιστάται είναι 60 βαθμοί ή και 40. Πάντως σίγουρα όχι 30.
Επίσης οι ειδικοί τονίζουν ότι υπάρχει άμεση σχέση της της πιτζάμας με την καλή ποιότητα του ύπνου. Για έναν ήρεμο και ποιοτικό ύπνο να επιλέγεις πιτζάμες που δεν σε κάνουν να ζεσταίνεσαι ή να ιδρώνεις.
Κάθε πότε πρέπει να κάνετε σeξ ανάλογα με την ηλικία σας
Ο «μαγικός» αριθμός εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής, η υγεία του καθενός, η σεξουαλική συμπεριφορά και η ηλικία.
Μια μελέτη από το Ινστιτούτο Kinsey έδειξε, ότι η ηλικία μπορεί να λειτουργήσει ως «πρόβλεψη» για τη μέση συχνότητα σεξουαλικών συνευρέσεων. Αυτή κυμαίνεται από μία φορά την εβδομάδα έως μία φορά το μήνα.
Συχνότητα σεξ: Τι διαπίστωσαν οι ερευνητές του Ινστιτούτου Kinsey
Τα άτομα μεταξύ 18 και 29 ετών κάνουν το περισσότερο σεξ, με μέσο όρο 112 φορές τον χρόνο, ή περίπου δύο φορές την εβδομάδα.
Τα άτομα ηλικίας 30-39 ετών το κάνουν 86 φορές το χρόνο, που ισοδυναμεί με 1,6 φορές την εβδομάδα.
Εκείνοι που είναι 40-49 ετών καταφέρνουν να κάνουν σεξ μόνο 69 φορές το χρόνο.
Προφανώς, αυτή η πτώση στην συχνότητα σεξουαλικών συνευρέσεων συμπίπτει με την αύξηση της ηλικίας. Οι οικογενειακές υποχρεώσεις, οι καθημερινές πιέσεις και οι ασθένειες γίνονται επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο το σώμα και τον νου. Μια μελέτη διαπίστωσε, ότι οι φυσικές αλλαγές που συμβαίνουν καθώς γερνάμε, επηρεάζουν την συνολική ερωτική εμπειρία.
«Επί της ουσίας, αυτό που προέκυψε από αυτές τις μελέτες είναι ότι, καθώς μεγαλώνουμε, οι πιθανότητες μας να αναπτύξουμε χρόνιες παθήσεις υγείας αυξάνεται. Αυτό, με τη σειρά του, επηρεάζει αρνητικά τη συχνότητα και την ποιότητα της σεξουαλικής δραστηριότητας», γράφει ο δρ Justin Lehmiller του Ινστιτούτου Kinsey.
Σεξ: Ο γάμος παίζει βασικό ρόλο
Το 34% των παντρεμένων ζευγαριών το κάνουν 2-3 τρεις φορές την εβδομάδα.
Το 45% κάνουν σεξ μερικές φορές το μήνα.
Και το 13% το κάνουν μόνο μερικές φορές το χρόνο.
Οπότε, τι συμπέρασμα πρέπει να βγάλετε για το πόσο συχνά κάνετε σεξ τώρα, στην ηλικία που είστε;
Προηγούμενη έρευνα έχει δείξει ότι τα παντρεμένα ζευγάρια και εκείνα που έχουν σταθερές σχέσεις είναι πιο ευτυχισμένα όσο περισσότερο σεξ κάνουν. Αλλά αυτό το όφελος μειώθηκε μετά από ένα επίπεδο συχνότητας σεξουαλικής επαφής. Η ευτυχία των ερωτηθέντων στην έρευνα αυξήθηκε με τη συχνότερη σεξουαλική επαφή. Αλλά αυτή η συχνότητα θα μπορούσε να είναι τόσο μικρή, όσο και μόλις μία φορά την εβδομάδα. Όσοι το έκαναν τέσσερις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα δεν ανέφεραν ότι ήταν πιο ευτυχισμένοι από αυτούς που το έκαναν μία φορά την εβδομάδα.
Παρόλο που τα ζευγάρια μπορεί να αρχίσουν να έχουν λιγότερες σεξουαλικές επαφές όσο μεγαλώνουν, οι γυναίκες αναφέρουν ότι η σεξουαλική τους ζωή βελτιώνεται. Μια μελέτη του 2016 έδειξε, ότι αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι οι γυναίκες, όσο μεγαλώνουν, αισθάνονται και πιο άνετες με το σώμα τους. Αυτό τις οδηγεί να εκφράζονται σεξουαλικά με μεγαλύτερη ειλικρίνεια και να γνωστοποιήσουν τις ανάγκες τους στο σεξ. Δηλαδή, οι γυναίκες εστιάζουν λιγότερο στη συχνότητα του σεξ και περισσότερο στις συναισθηματικές και προσωπικές πτυχές του. Ή ακόμα και στην εφαρμογή των δικών τους σεξουαλικών φαντασιώσεων.
Το σεξ σε οποιαδήποτε ηλικία μπορεί να είναι επωφελές. Ανεξάρτητα από το εάν η συχνότητα σε ένα ζευγάρι είναι κάτω, πάνω ή ακριβώς στον μέσο όρο. Η ηλικία επιτρέπει στους ερωτικούς συντρόφους να εστιάζουν στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα του σεξ που κάνουν. Σε τελική ανάλυση, το συχνό μέτριο σεξ θα μπορούσε να οδηγήσει σε σεξουαλική δυσαρέσκεια σε μια σχέση. Ενώ το υπέροχο σεξ μπορεί να είναι αρκετό για να κρατήσει την… φωτιά αναμμένη.