Με τη «σφραγίδα» του Αρείου Πάγου μετατρέπεται σε χρηματική ποινή η κάθειρξη των 5 ετών. Το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου, με την απόφαση του , όπως εκτιμούν νομικοί κύκλοι, ανοίγει για να βρεθούν εκτός φυλακής όσοι καταδικάζονται σε πενταετή κάθειρξη. Και αυτό γιατί δίνεται το δικαίωμα εξαγοράς της ποινής σε όσους έχουν καταδικαστεί έως πέντε χρόνια, ανεξάρτητα αν έχουν διαπράξει κακούργημα ή πλημμέλημα.

Ο Άρειος Πάγος έκρινε (130/2017) πως η παράγραφος του άρθρου 82 του Ποινικού Κώδικα η οποία προβλέπει ότι «η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα πέντε, μετατρέπεται σε χρηματική ποινή, εκτός αν το δικαστήριο με απόφασή του ειδικά αιτιολογημένη κρίνει ότι απαιτείται η μη μετατροπή της για να αποτραπεί ο δράστης από την τέλεση άλλων αξιόποινων πράξεων», συμπεριλαμβάνει τόσο την ποινή φυλάκισης όσο και την ποινή καθείρξεως.

Συγκεκριμένα ο Άρειος Πάγος τονίζει πως : «η ερμηνευτική εκδοχή αυτή συμπορεύεται με το γράμμα του νόμου, όπου προκρίνεται η διατύπωση “περιοριστική της ελευθερίας ποινή”, και όχι ο όρος “φυλάκιση”, αλλά και με τον σκοπό του νόμου, ο οποίος συνίσταται στην αποσυμφόρηση των φυλακών με πνεύμα σύγχρονης σωφρονιστικής αντίληψης», προσθέτοντας πως : «παρόμοιος ήταν και ο σκοπός των νόμων 3727/2008, 3772/2009 και 3811/2009, οι οποίοι προβλέπουν τη δυνατότητα μετατροπής για περιορισμένο χρονικό διάστημα και ποινής καθείρξεως πέντε ετών, συμπεριλαμβάνοντάς την στη φραστική διατύπωση “στερητική της ελευθερίας ποινή” και αναφέροντας ρητά τον όρο “πενταετής κάθειρξη”.

Χαρακτηριστικά μάλιστα ο Άρειος Πάγος τονίζει “ως βαρύνον κριτήριο για τη μετατροπή της στερητικής της ελευθερίας ποινής σε χρηματική ποινή δεν τάσσεται ο κακουργηματικός ή πλημμεληματικός χαρακτήρας της πράξης αλλά η φύση και η χρονική διάρκεια της στερητικής της ελευθερίας ποινής, η οποία και σε κακουργήματα, όταν συντρέχουν ελαφρυντικές περιστάσεις ή άλλοι γενικοί λόγοι μείωσης της ποινής, έχει ως ελάχιστα όρια φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών ή ενός έτους».

Συνεπώς καταλήγουν οι αρεοπαγίτες πως : “υπόκειται σε μετατροπή και η ποινή καθείρξεως πέντε ετών, καθώς και η συνολική ποινή καθείρξεως, όταν η ποινή βάση αυτής είναι ποινή καθείρξεως 5 ετών”.

Το θέμα έφτασε στον Άρειο Πάγο μετά την προσφυγή καταδικασθέντα σε πενταετή κάθειρξη για φορολογικές παραβάσεις ο οποίος ζητούσε την μετατροπή της ποινής του σε χρηματική. Τελικά το Ανώτατο Δικαστήριο αναίρεσε την επίμαχη Εφετειακή απόφαση.

[capital] [news] [huffpost]

«Δεν υπάρχει κρύωμα/κρυολόγημα – Η έκθεση σε κρύο από μόνη της ΔΕΝ προκαλεί ‘ίωση’»-Ο δρ. Πρασσάς «βάζει τα πράγματα στη θέση» τους

Ο διδάκτωρ Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου του Τορόντο και ερευνητής στο τμήμα Παθολογίας του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Mount Sinai Ηospital του Τορόντο, Γιάννης Πρασσάς, που γνωρίσαμε όλοι καλύτερα μέσα από τις παρεμβάσεις του για την πανδημία του κορονοϊού, έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση στα social media, τώρα που ξεκίνησε το φθινόπωρο και στη χώρα μας και εν όψει της εποχικής γρίπης και των λοιπών ιώσεων, συν φυσικά του covid-19.

Πήρε να φθινοπωριάζει και αρχίσαμε πάλι τα «απλά κρύωσα -δεν έχω κάτι».

Ας το ξαναπούμε. Δεν υπάρχει “κρύωμα/κρυολόγημα” (είναι εντελώς παραπλανητικός ο όρος- καλύτερα να λέγαμε έπαθα ένα “μάζεμα”). Αν έχουμε μύξες, πονόλαιμο ή δέκατα, έχουμε κάποια μόλυνση από κάποιο παθογόνο μικροοργανισμό (πιθανότατα ιό ή βακτήριο).

Όλα αυτά τα συμπτώματα είναι η ενεργοποίηση της άμυνάς σου επειδή ακριβώς αντιλήφθηκε την εισβολή κάποιου παθογόνου (και προσπαθεί με τα συμπτώματα αυτά να σε προστατεύσει). Σε μοριακό επίπεδο η ενεργοποίηση της άμυνας απαιτεί την πολύ ειδική αναγνώριση κάποιου μέρους ενός παθογόνου από έναν υποδοχέα της άμυνάς μας. Η έκθεση σε κρύο από μόνη της ΔΕΝ προκαλεί ‘ίωση’ (εξ ορισμού- ειδάλλως στον Καναδά θα είμασταν όλοι άρρωστοι). ΔΕΝ ενεργοποιεί τις αμυντικές σου γραμμές. Κάτσε όσο θες στο κρύο (σχήμα λόγου). Αν δεν έχει κόσμο τριγύρω να σου μεταδώσει κάποιο παθογόνο δεν θα πάθεις κάποια λοίμωξη.

«Μα άμα κάτσω λίγο στο κρύο τρέχει αμέσως η μύτη μου». Το ότι τρέχει λίγο η μύτη μετά από έκθεση στον κρύο αέρα είναι γιατί στέγνωσε το υγρό βλεννογόνο της μύτης (πιθανότατα από τον κρύο αέρα) και το σώμα σου προσπαθεί να το αναπληρώσει (αυτή είναι η κύρια λειτουργία της μύτης- η εφύγρανση του εισπνεόμενου αέρα). Αυτή η εφύγρανση συνήθως φεύγει μετά από 5 λεπτά εισόδου σε εσωτερικό χώρο και δεν έχει καμία σχέση με την παχύρρευστη μύξα μετά από λοίμωξη.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα σας πει κάποιος στο λεωφορείο «κλείσε το παράθυρο γιατί θα κρυώσω/αρρωστήσω» εσείς να του πείτε «μα γι’ αυτό ακριβώς ανοίγω το παράθυρο… για να ΜΗΝ “κρυώσετε”»

ΥΓ1. Ναι, αν κάτσουμε στο κρύο μπορεί να πάθουμε από μυϊκή ψύξη μέχρι… κρυοπάγημα.

ΥΓ2. Ναι, αυξημένο μέρος της ενέργειας καταναλώνεται στη θερμορύθμιση όταν είμαστε ελαφριά ντυμένοι σε κρύο καιρό αλλά μάλλον μικρή επίπτωση έχει αυτό στην άμυνα.

ΥΓ3. Μην τα πείτε αυτά στους παππούδες. Ή αν τα πείτε μην πείτε ότι σας το είπα εγώ (ποιος τους ακούει: «άσε αυτά τα χαζά και βάλε κάλτσες στο παιδί»)

Από EllinikaHoaxes