Δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν και θα καταλάβετε!









Δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν και θα καταλάβετε!









Ένα κείμενο που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της καρδιάς. Όσοι έχετε ακόμη τις μαμάδες σας να νιώθετε πολύ τυχεροί που μπορείτε να τις πάρετε τηλέφωνο και να σας απαντήσει ή να βλέπετε τον αριθμό της να καλεί στο κινητό σας.
«Η μέρα μου ίσως δεν μοιάζει σίγουρα σε τίποτα με τη δική σας, ανεξαρτήτως από το πόσο το προσπαθώ… Μερικές φορές προσποιούμαι, ότι μπορώ να της τηλεφωνήσω, αλλά επιλέγω να μην το κάνω. Άλλες μέρες απλά παίρνω τον αριθμό της, απλά για να δω στην οθόνη μου «Καλώ τη μαμά».
Μερικές φορές αρπάζω τον θρήνο μου από τα κέρατα και του φωνάζω δυνατά. Λέω στο θρήνω μου, ότι δεν έχω ανάγξκη να ακούσω τη φωνή της, επειδή τα λόγια της είναι χαραγμένα στην καρδιά μου.
Πλέον τις περισσότερες μέρες, η πραγματικότητα είναι, ότι δεν είναι αρκετά καλές και δεν θα είναι. Ξυπνάω και συνειδητοποιώ κάθε πρωί την πραγματικότητα του θρήνου μου. Η πραγματικότητα είναι, ότι εκείνη έχει φύγει και δεν μπορώ όσο κι αν ικετεύω, να γυρίσει πίσω έστω για ένα δευτερόλεπτο. Ούτε καν για να της δώσω μία αγκαλιά ή να της πω «σ’ αγαπώ»
Ευκαιρίες να πω τα τέλεια νέα μου μέσα στην μέρα, ακόμη και την πιο απλή βόλτα που θα πάω με τα τρία παιδιά μου… δεν εχω πλέον να της τηλεφωνήσω για να πάω στο σπίτι να της τα πω.
Ίσως να έχω μία κακή μέρα και να χρειάζομαι την ήρεμη φωνή της να μου λέει, όμορφα λόγια και να είναι πάντα στο πλευρό μου, ακόμη κι αν είμαι λάθος.
Ίσως να χρειαστώ κάποια στιγμή ως μητέρα κι εγώ να έχω μία κακή μέρα και να νιώθω, ότι αποτυγχάνω στα πάντα. Κι εκεί θέλω να την πάρω τηλέφωνο απλά για να κλάψω.
Δεν θα χρειαστεί να πω τίποτα, επειδή εκείνη είναι ο μόνος άνθρωπος, που μπορεί να καταλάβει τα δάκρυά μου χωρίς λόγια. Ξέρει πάντα τι να πει και πότε. Θα ξέρει να μου πει, ότι η μητρότητα είναι ένα χάος, αλλά κανείς μας δεν είναι τέλειος. Κι αυτή είναι η ομορφιά της μαμάς: ότι δεν υπάρχει κανένας τέλειος.
Θα μου πει, ότι είμαι σπουδαία μαμά και το ξέρει, επειδή ξέρει την καρδιά μου… Επειδή είμαι κομμάτι της. Μπορώ να της τηλεφωνήσω, αλλά δεν θα με καλέσει πίσω.
Θα έχω μία μέρα που απλά θα θέλω να πάρω τηλέφωνο τη μαμά μου και να μιλησουμε για ώρες. Εκεί που θέλω να μιλήσω για όλα και για τίποτα και να νιώσω, ότι όλα μου τα προβλήματα έχουν λυθεί.
Μπορώ να της μιλήσω για όλα αυτά, αλλά δεν μπορεί να μου απαντήσει.
Ως κόρη χωρίς μαμά, η μέρα μου μπορεί να δείχνει πολύ διαφορετική από τη δική σας, αν μπορείτε να την πάρετε στο τηλέφωνο. Η μέρα μου αρχίζει και τελειώνει διαφορετικά και αυτό θα γίνεται πάντα»
Περιληπτικά η ευχή είναι ευχαριστήρια προς τον Θεό και ζητά ικετευτικά το έλεος με την βοήθεια και τις ικεσίες της Παναγίας μητέρας. Zητά επίσης την συγχώρεση, απαριθμώντας διάφορα αμαρτήματα που τυχόν πράξαμε και παρακαλεί για ήρεμο και ήσυχο ύπνο χωρίς πειρασμούς.
Μπορούμε να προσευχόμαστε με τις Ακολουθίες της Εκκλησίας (Αποδειπνο, Εσπερινό, Χαιρετισμοί της Παναγίας κλπ) ή με δικές μας αυτοσχέδιες αλλά καρδιακές προσευχές.
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ τήν ἁγίαν Σου Μητέρα, τιμιωτέραν ἀναδείξας πασῶν τῶν ἐπουρανίων δυνάμεων, Αὐτός Πανάγαθε διά τῶν πρεσβειῶν Αὐτῆς καί πάντων Σου τῶν Ἁγίων, παρακλήθητι καί συγχώρησόν μοι τῷ ἁμαρτωλῷ καί ἀχρείῳ δούλῳ Σου, εἴ τι ἤμαρτον σήμερον ὡς ἄνθρωπος ἤ μᾶλλον εἰπεῖν οὐχ ὡς ἄνθρωπος, ἀλλ᾿ ὡς ἀπάνθρωπος, τά ἑκούσιά μου πταίσματα καί τά ἀκούσια, τά ἐν λόγῳ τά ἐν ἔργῳ τά ἐν γνώσει καί ἀγνοία, τά ἐκ συναρπαγῆς καί ἀπροσεξίας καί πολλῆς μου ραθυμίας καί ἀμελείας γεγενημένα.
Εἴτε τό ὄνομά Σου τό Ἅγιον ὥμοσα, εἴτε ἐπιώρκησα, ἤ ἐβλασφήμησα κατά διάνοιαν, ἤ ἔν τινι Σέ παρώργησα, ἤ ἔκλεψα ἤ ἐψευσάμην ἤ φίλος παρέβαλε πρός ἐμέ καί παρεῖδον αὐτόν, ἤ ἀδελφόν ἔθλιψα καί παρεπίκρανα, ἤ ἱσταμένου μου ἐν προσευχῇ καί ψαλμωδίᾳ ὁ νοῦς μου ὁ πονηρός εἰς τά πονηρά καί βιωτικά περιεπόλευσε, ἤ παρά τό πρέπον ἐτρύφησα, ἤ εὐτράπελα ἐλάλησα, ἤ ἀφρόνως ἐγέλασα ἤ ἐκενοδόξησα ἤ ὑπερηφανευσάμην ἤ κάλλος μάταιον ἐθεασάμην καί ὑπ᾿ αὐτοῦ ἠθέλχθην τόν νοῦν ἤ τά μή δέοντα ἐφλυάρησα, ἤ τό ἐλάττωμα τοῦ ἀδελφοῦ μου περιεργασάμην καί κατέκρινα αὐτόν καί τά ἐμαυτοῦ ἀναρίθμητα ἐλαττώματα παραβλεψάμην, εἴτε τῆς προσευχῆς μου ἠμέλησα, εἴτε τί άλλον πονηρόν ἐνόησα· ταῦτα πάντα καί ἄλλα ἅπερ ἔπραττα καί οὐ μέμνημαι, συγχώρησόν μου, ὡς ἀγαθός καί φιλάνθρωπος καί οἰκτίρμων Θεός, ἵνα ἐν εἰρήνῃ κοιμηθῶ καί ὑπνώσω ὁ ἄσωτος ἐγώ, δοξάζων Σέ σύν τῷ Ἀνάρχῳ Σου Πατρί καί τῷ Παναγίῳ καί Ἀγαθῷ καί Ζωοποιῷ Σου Πνεύματι νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ως ο πρώτος Κυβερνήτης του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους, συνετέλεσε στην σύσταση του εκ θεμελίων και με την προσωπική του περιουσία.
Η ύπαρξή του και το έργο του πριν αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας είχε ήδη προκαλέσει ποικίλα σχόλια μιας και η αναγνώρισή του ήταν τεράστια χάριν στους διπλωματικούς χειρισμούς του ως εκπρόσωπος της Ρωσίας μετά την λήξη των Ναπολεόντειων πολέμων.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι το 1813, διορίστηκε εκπρόσωπος της Ρωσίας στην Ελβετία, στην πρώτη του μεγάλη αποστολή, με σκοπό να συνεισφέρει στην απαλλαγή της από την επιρροή του Ναπολέοντα. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενότητα, ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Ελβετίας και συνεισέφερε τα μέγιστα στο ελβετικό σύνταγμα, που προέβλεπε 19 αυτόνομα κρατίδια (καντόνια) ως συστατικά μέλη της ελβετικής ομοσπονδίας.
Συμμετείχε στο Συνέδριο της Βιέννης, που έθεσε τις βάσεις της «Ιεράς Συμμαχίας», ως μέλος της ρωσικής αντιπροσωπίας, αποτελώντας το φιλελεύθερο αντίβαρο στην αντιδραστική πολιτική του αυστριακού πρίγκιπα Μέτερνιχ. Πέτυχε την εξουδετέρωση της αυστριακής επιρροής, την ακεραιότητα της Γαλλίας υπό Βουρβόνο μονάρχη, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, καθώς και τη διεθνή ουδετερότητα της Ελβετίας, υπό την εγγύηση των Μεγάλων Δυνάμεων.
Μετά τις μεγάλες του διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως το 1822.

Γι’ αυτό τον λόγο κατά το 1828 όταν ο Καποδίστριας μόλις είχε αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδος, ο Γκαίτε έγραφε: «Μακάρι οι άριστοι άνδρες των Ελλήνων – οι Φαναριώτες – να συσπειρωθούν γύρω από τον νέον φανόν του ευγενούς Κυβερνήτου Καποδίστρια. Είθε οι γραμματισμένοι, οι σοφοί, οι ευφυείς, με την ελεύθερη γνώμη τους, οι γενναίοι πολεμιστές με τα έργα τους ιδιαίτερα δε οι κληρικοί με καθαρά ανθρωπιστική και αποστολική διάθεση, να ασπασθούν τα σχέδια και τις πεποιθήσεις του και να συμπεριφερθούν και να αποδειχθούν ως Φαναριώτες με την υψηλότερη έννοια, σύμφωνα με τις ευχές ολοκλήρου της Χριστιανοσύνης…»
Και σε άλλο σημείο: «Ποιός, αλήθεια, επιθυμούσε στις ημέρες τις πιο άγριας αναρχίας να σκεφθεί για τα αξιόλογα πρόσωπα που αποτελούσαν τιμή για το Ελληνικό έθνος, και τα οποία, αυτά κυρίως, καταπιέζονταν, καταδιώκονταν και αποκλείονταν από κάθε ενεργό δράση; Σήμερα, όμως, που ένας λαμπρός Κυβερνήτης αγωνίζεται να εξαλείψει από έξω την πειρατεία και από το εσωτερικό της χώρας την αισχροκέρδεια, τις αρπαγές και τις καταχρήσεις, αρχίσαμε να προσβλέπουμε πάλι με θάρρος και πίστη στα πρόσωπα και στα πράγματα, περιμένοντας την τελική επικράτηση και την επιβολή των καλυτέρων ατόμων, σύμφωνα με τις ευχές και τις ελπίδες μας, για το Ελληνικό κράτος …»
«Θα σας φανερώσω ένα πολιτικό μυστικό, που αργά ή γρήγορα δυστυχώς θα πραγματοποιηθεί: Ο Καποδίστριας δεν θα μπορέσει να κρατηθεί για μακρό χρονικό διάστημα στην διοίκηση των ελληνικών πραγμάτων, γιατί δεν διαθέτει την απαραίτητη γι’ αυτές τις καταστάσεις ιδιότητα: Δεν είναι στρατιωτικός. Δεν έχουμε κανένα παράδειγμα, κατά το οποίο άνθρωπος του γραφείου και του πνεύματος να μπορέσει να διοικήσει ένα επαναστατημένο κράτος και να υποτάξει σε νόμους στρατιωτικούς και στρατηγούς και κοτζαμπάσηδες. Με το σπαθί στο χέρι, και ως αρχηγός του στρατού, μπορείς να διατάσσεις, να νομοθετείς και να επιβάλλεις τήρηση των νόμων, οπότε μπορείς να είσαι βέβαιος ότι θα σε υπακούσουν και θα πειθαρχήσουν. Χωρίς όμως την στρατιωτική σπάθη είναι αμφίβολη η επιτυχία … Και ο Καποδίστριας δεν κρατάει σπαθί … Σας το προλέγω … Δεν είναι δυνατόν να γίνει διαφορετικά …»
Και ο Goethe επιπλέον έγραψε : «Ο Καποδίστριας πίστευε ότι θα μπορούσε να κάνει όλους τους ανθρώπους τόσο τίμιους όσο τίμιος ήταν και ο ίδιος. Στην προσπάθειά του αυτή θα δοκίμαζε τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις και θα συναντούσε τις πιο βαθιές αντιδράσεις»
Όπως αναφέρει και ο σύγχρονος μελετητής του Καποδίστρια H. Kissinger «Μοναδικό και άσβεστο πάθος του Καποδίστρια ήταν η απελευθέρωση της Ελλάδος, χωρίς να υπολογίζει καθόλου τις συνέπειες για τον εαυτό του».
Όπως γράφουν οι σύγχρονοί του, γυναίκες και άνδρες του πνεύματος και της αριστοκρατίας «Όταν ο Έλληνας διπλωμάτης εμφανιζόταν στα σαλόνια της υψηλής αριστοκρατίας, επεσκίαζε τους πάντες. Όλων τα βλέμματα επικεντρώνονταν επάνω του, χωρίς καθόλου να το προκαλεί. Υψηλός, ωραίος, με άψογους αριστοκρατικούς τρόπους πηγαίας και πραγματικής ευγένειας, προσηνής και απόμακρος, με τη σιωπηλή μελαγχολία στα μεγάλα και εκφραστικά μάτια του, μαγνήτιζε άθελά του τους πάντες. Η μόρφωσή του απέραντη: Ποταμός γνώσεων σε θέματα ιστορικά, φιλολογικά, φιλοσοφικά, λογοτεχνικά, ποιητικά. Άκουγε με σιωπηλή προσοχή τους άλλους, χωρίς ποτέ να κάνει επίδειξη γνώσεων, και όταν ακόμα είχε διαφορετικές απόψεις. Όταν όμως επίμονα ζητούσαν τις δικές του κρίσεις και γνώμες, με θαυμαστή επιδεξιότητα, χωρίς να υποτιμά κανέναν από τους άλλους ομιλητές, κατέπλησσε όλους με τη γλαφυρότητα του λόγου του, με τον πλούτο της σοφίας του, με τα ακλόνητα επιχειρήματά του … Και αυτοί ακόμη οι πολιτικοί αντίπαλοί του, ανίκανοι να τον αντικρούσουν, τον επαινούσαν … Αληθινά, τί άλλο μπορούσαν να κάνουν, όταν έβλεπαν τη γενική εντύπωση της γοητευτικής παρουσίας του;»
Ο Τύπος και άλλα δημοσιεύματα, κατά το συνέδριο της Βιέννης, έγραφαν: «Οι αυτοκράτορες χορεύουν, οι βασιλείς χορεύουν, οι πρωθυπουργοί χορεύουν, ο Μέττερνιχ χορεύει, ο Καστλερέη χορεύει, όλος ο κόσμος χορεύει. Μόνον ο Γάλλος πρίγκιπας Ταλλεϋράνδος παίζει χαρτιά. Και ο Καποδίστριας δεν χορεύει».

Το σχεδόν βέβαιο για πολλούς μελετητές του Καποδίστρια είναι ότι αν δεν είχε δολοφονηθεί το ελληνικό κράτος θα ήταν απαλλαγμένο από πολλά βαρίδια που το ταλανίζουν μέχρι και σήμερα.
Υπάρχουν βέβαια ορισμένοι που θεωρούν πως ο Καποδίστριας θα συνέχιζε την «αυταρχική» του διακυβέρνηση και μετά την λύση των προβλημάτων.
Το ήθος και ο βίος του δεν δείχνουν κάτι τέτοιο.
Είναι από τους ελάχιστους Έλληνες στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας που μπήκε στην πολιτική πάμπλουτος και βγήκε φτωχός.

Δεν δίστασε να υποθηκεύσει ολόκληρη τη μεγάλη ακίνητη πατρική περιουσία του στην Κέρκυρα, να δαπανήσει όλα τα χρήματά του για να στηρίξει το νεοσυσταθέν κράτος, να ζήσει ο ίδιος με τρόπο λιτό φέρνοντας τον εαυτό του και την υγιεία του στα όρια, όπως αναφέρει και η Γενική Εφημερίδα της Κυβερνήσεως: «… Ο γιατρός του είπε να βελτιώσει λίγο την τροφή του, ήταν επείγουσα ανάγκη για την υγεία του. Κι εκείνος απήντησε αποφασιστικά: Τότε μονάχα θα βελτιώσω την τροφή μου, όταν θα είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει ούτε ένα Ελληνόπουλο που να πεινάει …»
Τα πραγματικά σύνορα της Ελλάδος ήταν εκείνα που περιέγραψε ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων.
Ο Κοραής χρησιμοποιούσε τον Στράβωνα για να περιγράψει τα όρια του υπό διαμόρφωση ελληνικού κράτους. Ας δούμε τώρα πώς τον χρησιμοποιούσε ο Καποδίστριας. Ας επιβεβαιώσουμε ποιος είναι ο συνεχιστής του Ρήγα. Ο Κοραής ή ο Καποδίστριας;

Με ρωτάτε ποια θα έπρεπε να είναι τα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδος. Σας απαντώ. Τα σύνορα της Ελλάδος εδώ και τέσσερις αιώνες, από την πτώση της βυζαντινής αυτοκρατορίας, έχουν οροθετηθεί από ακλόνητα δικαιώματα, τα οποία ούτε ο χρόνος, ούτε οι ανυπολόγιστες συμφορές από τους Τούρκους, ούτε η πολεμική κατάκτηση κατόρθωσαν ποτέ να παραγράψουν.
Χαράχθηκαν δε αυτα τα σύνορα από το 1821 από το αίμα το ελληνικό, που χύθηκε στις σφαγές των Κυδωνιών, της Κύπρου, της Χίου, της Κρήτης, των Ψαρών, του Μεσολογγίου και στις πολυάριθμες ναυμαχίες και πεζομαχίες, στις οποίες δοξάστηκε τούτο το Έθνος.
Τα πραγματικά σύνορα της Ελλάδος ήταν εκείνα που περιέγραψε ο Έλληνας γεωγράφος Στράβων:
Από την Πελοπόννησο ως τη Μακεδονία και την Ήπειρο, ως τούς Άγιους Σαράντα, από τα νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου πελάγους ως και την Μικρά Ασία. Αυτά ήταν τα ιστορικά και φυσικά σύνορα της Ελλάδος, τα όποια οι Έλληνες είχαν ιερό χρέος να διεκδικήσουν. Αυτό το χρέος το ιερό και απαραβίαστο δεν επέτρεπε στην Ελλάδα να περιορίσει η να σμικρύνει και στο ελάχιστο τα όρια της χώρας της.
Αν τα ωμά συμφέροντα των ισχυρότερων χωρών την αναγκάσουν να σιγήσει αυτό το χρέος, τότε οι Έλληνες θα έχουν δικαίωμα να αναρωτηθούν: Άραγε οι μεσίτριες Δυνάμεις φθάνουν στο σημείο να αναγκάσουν τους Έλληνες να εγκαταλείψουν τούς ομογενείς αδελφούς τους στον βάρβαρο οθωμανικό ζυγό; …..
Οι προστάτριες Δυνάμεις, όσο και αν θέλουν να σταματήσουν τον πόλεμο, σύντομα θα καταλάβουν ότι η ειρήνευση τής Ανατολής δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει στερεά και διαρκής αν δεν στηρίζεται στη βάση της γεωγραφικής δικαιοσύνης, και ας μη νομίζουν ότι είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μονάχα με τη δύναμη των διαπραγματεύσεων! Η Τουρκία δεν γνώριζε και δεν θα γνωρίσει ποτέ τη γλώσσα των διαπραγματεύσεων. Μονάχα με τη δύναμη των όπλων θα μπορούσε να πεισθεί
Ιωάννης Καποδίστριας προς τον Βρετανό υφυπουργό Άμυνας και Αποικιών Robert Wilmot-Horton, Παρίσι, 3 Οκτωβρίου 1827
Το προσαρμοσμένο κείμενο προέρχεται από το βιβλίο της Ελένης Κούκκου Ιωάννης Καποδίστριας – Ρωξάνδρα Στούρτζα, Εστία, 1998, σ. 542. Για μια πληρέστερη εικόνα των «αγγλικών ερωτήσεων» που ελάμβανε ο Κυβερνήτης όχι απλώς πριν αφιχθεί και αναλάβει το έργο του αλλά και πριν την ναυμαχία του Ναυαρίνου βλ. Επιστολαί Ι. Α. Καποδίστρια, τ. Α΄, σ. 163-166 και 190-197.
Η απροθυμία της Αγγλίας να εφαρμόσει την Συνθήκη του Λονδίνου και η πάγια βρετανική εχθρότητα εναντίον της Ελληνικής Επανάστασης με κορυφή τα δάνεια 1824-25 είναι χρήσιμη για τον έλεγχο της φράσης «ο ομόφωνα εκλεγείς και αρχικά αποδεκτός από όλους Καποδίστριας αποδείχθηκε ακατάλληλος και δολοφονήθηκε από δυσαρεστημένους». Είναι και ό,τι πρέπει για την κατανόηση της σχέσης των σημερινών ελληνικών «οικονομικών δυσχερειών» με την αποσύνθεση του έθνους-κράτους, παρότι, ως φαίνεται, τα χαμένα επεισόδια από την διαδικασία ίδρυσης του ελληνικού κράτους είναι πολλά. Όσο για το ύφος και τα επιχειρήματα του Καποδίστρια σε σχέση με των πολιτικών μας από το 1990 για το Σκοπιανό θέμα, δεν είναι μόνον οι διαφορές προσωπικοτήτων, πρόκειται για μια υπόθεση πολύ μεγάλη.
Πηγή: karavaki.wordpress.com
Ο Γιώργος Καπουτζίδης ήταν καλεσμένος στο Συνέδριο Upfront Initiative και μίλησε για την ομοφυλοφιλία και το coming out.
«Οι στρέιτ μιλούν για το τι θα κάνουν στο κρεβάτι τους πολύ άνετα. Σου λένε και τι ώρα γίνεται. Έχουμε μεγαλώσει με το τι κάνουν οι στρέιτ στο κρεβάτι τους. Η διαφορά είναι ότι δεν χρειάζεται να εξηγήσουν. Εμείς χρειάζεται να εξηγήσουμε. Γιατί τόσα χρόνια, αν δεν εξηγήσουμε εμείς κάνοντας comig out, θα το εξηγήσουν οι στρέιτ, όπως έκαναν 2000 χρόνια τώρα και δεν τα πήγανε πολύ καλά.
Είπανε ότι είναι θανάσιμο αμάρτημα, ψυχική ασθένεια, ανωμαλία, κατάρα που έχει έρθει από άλλο γαλαξία -έχει ειπωθεί κι αυτό- και θα πάμε στην κόλαση. Και λες, επειδή δεν το έχουν εξηγήσει πολύ καλά, ίσως να το πούμε κάπως καλύτερα. Ο Χριστός δεν μίλησε για την ομοφυλοφιλία. Η πρώτη αναφορά υπάρχει σε μια αποστολική επιγραφή, που στάλθηκε στους Ρωμαίους… Αν τα εξηγήσουμε τα πράγματα, θα γίνουν καλύτερα. Για αυτό ακριβώς μιλώ. Στην αρχή πίστευα ότι μιλώ για να αισθανθώ εγώ καλύτερα. Μετά πίστευα ότι μιλούσα για να βοηθώ κόσμο και βοηθώ» είπε ο Γιώργος Καπουτζίδης.
Δείτε το βίντεο
«Όταν βλέπω ακραία, φρικτά κι ομοφοβικά σχόλια δεν στενοχωριέμαι για εμένα -είμαι παγερά αδιάφορος- στενοχωριέμαι για την χώρα μου. Νιώθω ότι καθρεφτίζεται μια αδυναμία της χώρας να κινηθεί προς τα μπροστά» συνέχισε ο Γιώργος Καπουτζίδης. «Το επιχείρημα είναι ότι ο Θεός έπλασε γυναίκα από τον πλευρό του Αδάμ και εγώ ρωτάω: ήσουν πίσω από καμία φραουλιά και έβλεπες;» πρόσθεσε αστειευόμενος.
Αυτό το σύστημα εν γένει, καταστρέφεται από τον καπνό των τσιγάρων και έτσι μειώνεται η αποτελεσματικότητά του.
Εντούτοις, οι στατιστικές δείχνουν, ότι για τους ανθρώπους που έχουν κόψει το κάπνισμα μειώνεται ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.
Το κάπνισμα δημιουργεί μόνιμες ζημιές και στις κυψελίδες των πνευμόνων. Έτσι, όσοι καπνίζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), όπως χρόνια βρογχίτιδα ή εμφύσημα.
Ενώ μερικές από τις φλεγμονές που προκαλούνται μπορεί να είναι αναστρέψιμες, τα σημάδια στους πνεύμονες μένουν για πάντα. Συνεχίζοντας βέβαια το κάπνισμα, μειώνονται και οι όποιες πιθανότητες αναστροφής κάθε βλάβης στους πνεύμονες.

Οι πρώτες επιδράσεις από την διακοπή του καπνίσματος θα φανούν αμέσως. Λιγότερο από 20 λεπτά μετά το τελευταίο τσιγάρο σας, ο καρδιακός σας ρυθμός θα αρχίσει ήδη να επιστρέφει στα φυσιολογικά επίπεδα.
Μετά από δύο ώρες χωρίς τσιγάρο, ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση θα έχουν φτάσει σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα. Η περιφερική κυκλοφορία του αίματος μπορεί επίσης να βελτιωθεί. Οι άκρες των δακτύλων σας θα αρχίσουν να είναι πιο ζεστές. Τα πρώτα συμπτώματα στερητικού συνδρόμου από την έλλειψη νικοτίνης συνήθως ξεκινούν περίπου δύο ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο σας. Τα πρώιμα συμπτώματα στέρησης περιλαμβάνουν: ακατάσχετη επιθυμία για κάπνισμα, άγχος, ένταση, απογοήτευση, υπνηλία ή δυσκολία στον ύπνο, αυξημένη όρεξη.

12 ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο: Το μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο είναι τοξικό για το σώμα, είναι η ουσία που απελευθερώνεται από την καύση του καπνού και την εισπνοή του κατά το κάπνισμα. Επειδή το μονοξειδίου του άνθρακα «αγκυλώνεται» πολύ γερά στα κύτταρα του αίματος, τα αποτρέπει από το να μεταφέρουν οξυγόνο, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα. Σε μόλις 12 ώρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, το μονοξείδιο του άνθρακα στο σώμα σας μειώνεται σε αρκετά πιο χαμηλά επίπεδα και τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα σας θα αυξηθούν σε κανονικά επίπεδα.
Μετά από 48 ώρες χωρίς τσιγάρο, οι νευρικές απολήξεις σας θα αρχίσουν να αυξάνονται εκ νέου και η ικανότητά σας σε οσμή και γεύση θα ενισχυθεί.
Τρεις μέρες αφότου κόψετε το κάπνισμα, η νικοτίνη θα έχει φύγει εντελώς έξω από το σώμα σας. Δυστυχώς, αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα στέρησης της νικοτίνης γενικά θα κορυφωθούν περίποτ τότε. Ενδέχεται να αντιμετωπίσετε κάποια σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, ναυτία και κράμπες.
Μετά από 2-3 εβδομάδες, θα είστε σε θέση να ασκήστε και να κάνετε σωματικές δραστηριότητες χωρίς να αισθάνεστε πολύ άβολα και δυσάρεστα. Αυτό οφείλεται σε μια σειρά από αναγεννητικές διαδικασίες που θα αρχίζουν να εμφανίζονται στο σώμα σας. Η κυκλοφορία του αίματος και η λειτουργία των πνευμόνων σας θα βελτιωθούν σημαντικά. Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες χωρίς κάπνισμα, οι πνεύμονές σας θα είναι λίγο πιο καθαροί και θα αρχίσετε να αναπνέετε πιο εύκολα.
1-9 μήνες αφότου κόψετε το κάπνισμα: Από τον 1ο κιόλας μήνα οι πνεύμονες αρχίζουν να επιδιορθώνονται.
Στο εσωτερικό τους, μικροσκοπικές «βλεφαρίδες» που απωθούν την βλέννα, θα αρχίσουν να αυτοεπισκευάζονται να λειτουργούν και πάλι σωστά. Αυτό θα μειώσει και τον κίνδυνο μόλυνσης. Με την εύρυθμη λειτουργία των πνευμόνων, ο βήχας και η δυσκολία στην αναπνοή σας θα συνεχίσουν να μειώνονται δραματικά.

1 χρόνος χωρίς τσιγάρο: Μετά από ένα χρόνο χωρίς κάπνισμα, ο κίνδυνος για καρδιακή νόσο μειώνεται κατά 50% σε σύγκριση με όταν ακόμη καπνίζατε!
5-15 χρόνια χωρίς τσιγάρο: Ορισμένες από τις ουσίες που απελευθερώνονται από την καύση του μονοξειδίου του άνθρακα, συστέλλουν τα αιμοφόρα αγγεία σας, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο να υποστείτε εγκεφαλικό επεισόδιο. Μετά από 5 έως 15 χρόνια μακριά από το κάπνισμα, ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου είναι ο ίδιος με κάποιον που δεν καπνίζει καθόλου!
«Στοπ» στο τσιγάρο θα πουν σε δύο εβδομάδες στο Τορίνο της Ιταλίας έπειτα από απόφαση της δημοτικής αρχής για απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους όταν ο καπνιστής βρίσκεται σε απόσταση πέντε μέτρων από άλλους πολίτες.
Είναι μια τακτική που σε λίγο καιρό θα εφαρμόσουν πολλές Ευρωπαϊκές πόλεις και χώρες και πολύ πιθανόν και η Ελλάδα.
Η πρωτεύουσα του Πεδεμοντίου με την επιβλητική μπαρόκ αρχιτεκτονική, τις φινετσάτες πλατείες, τα μουσεία, λέει «basta» στο κάπνισμα σε μία προσπάθεια να προστατευτεί η δημόσια υγεία, να βελτιωθεί η ποιότητα του αέρα και να περιοριστεί η ρύπανση από τα αποτσίγαρα που καταλήγουν σε πεζοδρόμια, πάρκα και δρόμους.
Το Τορίνο ακολουθεί το παράδειγμα άλλων ιταλικών και ευρωπαϊκών πόλεων και θεσπίζει απαγόρευση του καπνίσματος σε εξωτερικούς χώρους σε απόσταση πέντε μέτρων από άλλους ανθρώπους, εκτός αν προηγηθεί «ρητή συγκατάθεση».
Δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση το κάπνισμα παρουσία παιδιών ή εγκύων και όσοι δεν συμμορφωθούν με τον κανονισμό που θα τεθεί σε ισχύ σε δύο εβδομάδες θα κληθούν να καταβάλουν πρόστιμο της τάξης των 100 ευρώ.
Η τοπική La Stampa αναφέρει χαρακτηριστικά ότι τροποποιήθηκε ο κανονισμός 221 της Αστυνομίας Πόλεων, ο οποίος θεσπίζει την απαγόρευση του καπνίσματος «σε κάθε περίπτωση παρουσία παιδιών ή εγκύων γυναικών και σε κάθε υπαίθριο χώρο σε απόσταση μικρότερη των πέντε μέτρων από άλλα άτομα, χωρίς τη ρητή συγκατάθεσή τους».
Ο περιορισμός αφορά σε τσιγάρα, πούρα, πίπες, ηλεκτρονικά τσιγάρα και άτμισμα σε στάσεις λεωφορείων, υπαίθριες εκδηλώσεις, πάρκα και υπαίθριους χώρους.
Σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης, Στέφανο Λο Ρούσο, το μέτρο αποτελεί «κανόνα κοινής λογικής και σεβασμού προς τους άλλους. Πρόκειται για σεβασμό προς εκείνους που δεν καπνίζουν και είναι ένας τρόπος προώθησης μιας κουλτούρας αμοιβαίου σεβασμού. Το Τορίνο δεν είναι η πρώτη πόλη που αναλαμβάνει μια τέτοια πρωτοβουλία και πιστεύω ότι και άλλες θα το πράξουν. Φυσικά, κάθε κανονισμός προβλέπει κυρώσεις, αλλά ελπίζω ότι θα επικρατήσει η κοινή λογική και ο σεβασμός προς τους άλλους.».
Η απόσταση… ευγενείας που εγκρίθηκε την περασμένη Τρίτη από το δημοτικό συμβούλιο, αποτέλεσε πρόταση του δημοτικού συμβούλου Σίλβιο Βιάλε, ο οποίος τόνισε ότι πρόκειται για θέμα σεβασμού προς τους μη καπνιστές, αλλά και ένδειξη καλής συμπεριφοράς. Εξάλλου, όπως είπε «έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές που οι άνθρωποι κάπνιζαν παντού, στους κινηματογράφους, σε κάθε συνάντηση και σε κάθε σπίτι. Καπνίζω; Τότε μετακινούμαι. Σήμερα, ακόμη και οι πιο μανιώδεις καπνιστές δεν καπνίζουν στο σπίτι, αλλά πηγαίνουν στο μπαλκόνι, στο παράθυρο ή στην αυλή».
Ο Βιάλε εξέφρασε την ελπίδα το μέτρο να λειτουργήσει θετικά στην μάχη κατά των ασθενειών που συνδέονται με το κάπνισμα και να ενισχύσει την υπεύθυνη στάση των καπνιστών σχετικά με την ρίψη αποτσίγαρων σε ανοιχτούς χώρους.
Όπως αναφέρει το δίκτυο Sky TG 24 εν αναμονή ενός εθνικού νόμου που θα κατοχυρώνει τους περιορισμούς στο κάπνισμα σε εξωτερικούς χώρους –το υπουργείο Υγείας μελετά πρόταση νόμου-κάθε δήμος θεσπίζει τον δικό του κανόνα: Στο Μιλάνο και τη Μόντενα ισχύει η απαγόρευση καπνίσματος σε απόσταση 10 μέτρων από άλλους πολίτες, καθώς και σε πάρκα, στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς, στάδια ή νεκροταφεία.
Το 2021 στο Βολάνο του Τρεντίνο ξεκίνησε η εκστρατεία «Volanonfuma» (Το Βολάνο δεν καπνίζει) με αφίσες σε όλη την πόλη να υπενθυμίζει ότι επιβάλλεται ποινή 25-250 ευρώ σε όποιον καπνίζει σε εξωτερικούς χώρους κοντά σε σχολεία, αθλητικά κέντρα, πάρκα, στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς.
Το κάπνισμα απαγορεύεται και στα 8 χλμ. αμμώδους παραλίας του Μπιμπιόνε στο Βένετο, ενώ η Νάπολη είπε «no» στο τσιγάρο το 2007 σε πάρκα και δημόσιες εκδηλώσεις.
Σε ευρωπαϊκές πόλεις όπως το Παρίσι και η Βαρκελώνη δεν επιτρέπεται το τσιγάρο σε ανοιχτούς χώρους, ενώ η Νέα Υόρκη υιοθέτησε ανάλογο μέτρο το 2011.
Κάπνισμα: έρευνα της Compare the Market AU εξέτασε τον επιπολασμό του καπνίσματος τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς και τα έσοδα από τα τσιγάρα και τα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα ανά 100.000 άτομα.
Με τόσες πολλές πληροφορίες γύρω από τους κινδύνους του τσιγάρου, είναι ανησυχητικό ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι η συνήθεια αυτή εξακολουθεί να σκοτώνει περίπου 8 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε χρόνο.
Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχουν περίπου 1,3 δισεκατομμύρια χρήστες καπνού παγκοσμίως, ποιες χώρες εξακολουθούν να έχουν τη μεγαλύτερη κουλτούρα καπνίσματος;
Για να το αναλύσει αυτό, η νέα έρευνα της Compare the Market AU εξέτασε τον επιπολασμό του καπνίσματος τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς και τα έσοδα από τα τσιγάρα και τα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα ανά 100.000 άτομα.
Οι 10 κορυφαίες χώρες με τη μεγαλύτερη κουλτούρα καπνίσματος αποκαλύφθηκαν ως εξής:
| Κατ | Χώρα | επιπολασμός καπνίσματος 2020 (%) | επιπολασμός καπνίσματος 2023 (%) | Έσοδα από πώληση τσιγάρων(Δισεκ. $) | Ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα ανά 100.000 άτομα | Τελ. σκορ |
| 1 | Σερβία | 39.8 | 39 | 2.13 | 113 | 3.008 |
| 2 | Κίνα | 23.5 | 23 | 273.00 | 57 | 2.634 |
| 3 | Κροατία | 36.9 | 37.4 | 1.08 | 81 | 2.598 |
| 4 | Βουλγαρία | 39 | 38 | 2.45 | 64 | 2.530 |
| 5 | Ουγγαρία | 31.8 | 31 | 1.94 | 101 | 2.473 |
| 6 | Βοσνία Ερζεγ. | 35 | 33.5 | 0.87 | 78 | 2.419 |
| 7 | Γαλλία | 33.4 | 33.3 | 20.09 | 75 | 2.408 |
| 8 | Ελλάδα | 33.5 | 31.3 | 2.84 | 87 | 2.401 |
| 9 | Λετονία | 35 | 34.2 | 0.40 | 66 | 2.326 |
| 10 | Μαυροβούνιο | 32.8 | 30.5 | 0.08 | 71 | 2.208 |
Η Σερβία, κατέλαβε την πρώτη θέση στον δείκτη με συνολική βαθμολογία 3,008 και τον υψηλότερο επιπολασμό καπνίσματος μεταξύ των 115 χωρών που αναλύθηκαν, με το 39% του πληθυσμού να καταγράφεται ως καπνιστής το 2023.
Αν και το ποσοστό αυτό έχει μειωθεί κατά 0,8% τα τελευταία 3 χρόνια, ο επιπολασμός του καπνίσματος εξακολουθεί να είναι ανησυχητικά υψηλός σε σύγκριση με άλλες χώρες.
Δυστυχώς, η Σερβία έχει επίσης τα υψηλότερα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα, 113 ανά 100.000 άτομα, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω τη σχέση μεταξύ του καπνίσματος και της προσβολής από καρκίνο του πνεύμονα.
Η Κίνα ήταν η επόμενη χώρα στη λίστα με συνολική βαθμολογία 2,634 και με πάνω από 273 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα από τσιγάρα για τη χώρα – στην πραγματικότητα, ένα στα τρία τσιγάρα που καπνίζονται στον κόσμο καπνίζεται στην Κίνα!
Ωστόσο, τα ποσοστά καπνίσματος στην Κίνα έχουν μειωθεί κατά 0,5%, από 23,5% σε 23% τα τελευταία 3 χρόνια, γεγονός που σημαίνει ότι η χρήση τσιγάρων μειώνεται. Είναι ενδιαφέρον ότι η Κίνα έχει επίσης σχεδόν τα μισά ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα από τη Σερβία, 57 ανά 100.000 άτομα.
Οι ευρωπαϊκές πόλεις κυριαρχούν στην πρώτη δεκάδα, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, καθώς η Κροατία (2.598), η Βουλγαρία (2.530) και η Ουγγαρία (2.473) βρίσκονται στην πρώτη πεντάδα.
Παραδόξως, στην Κροατία, τα ποσοστά καπνίσματος αυξήθηκαν κατά 0,5% τα τελευταία 3 χρόνια, παρά τις διάφορες αντικαπνιστικές εκστρατείες και την αύξηση των φόρων στα προϊόντα. Από την άλλη πλευρά, τα ποσοστά καπνίσματος τόσο στη Βουλγαρία όσο και στην Ουγγαρία έχουν αντίστοιχα μειωθεί τα τελευταία 3 χρόνια.
Όσον αφορά τις χώρες στις οποίες τα ποσοστά μειώνονται περισσότερο, η Αυστρία, η οποία κατέλαβε την 30ή θέση στη συνολική λίστα, σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση κατά 2,7% χαμηλότερα τα τελευταία 3 χρόνια.
Η Αυστρία εισήγαγε μια ολοκληρωμένη πολιτική απαγόρευσης του καπνίσματος το 2019, η οποία, παρά το γεγονός ότι αρχικά αντιμετωπίστηκε με διαμαρτυρίες, επηρέασε σαφώς την υιοθέτηση του καπνίσματος. Εναλλακτικά, η Ιορδανία και η Κροατία είχαν τη μεγαλύτερη αύξηση στον επιπολασμό του καπνίσματος τα τελευταία 3 χρόνια, ωστόσο, μόνο ελαφρώς οριακά.
Σχολιάζοντας τη μελέτη, η Hannah Norton, εκπρόσωπος της Compare the Market AU, δήλωσε: «Οι κίνδυνοι του καπνίσματος είναι παγκοσμίως αποδεκτοί ως αρνητικές επιπτώσεις σε πολλές πτυχές της υγείας, από τους πνεύμονες έως το δέρμα.
Ωστόσο, σε πολλά μέρη του κόσμου, με επικρατέστερες τις χώρες των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, τα ποσοστά καπνίσματος παραμένουν υψηλά. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους, από την κοινωνική αποδοχή μέχρι την έλλειψη ενεργών και επιθετικών εκπαιδευτικών και προληπτικών προγραμμάτων.
Ωστόσο, η μελέτη μας ενισχύει τη σχέση μεταξύ του επιπολασμού του καπνίσματος και των ποσοστών καρκίνου, δείχνοντας ότι πρέπει να γίνουν περισσότερα για να αποθαρρυνθούν οι άνθρωποι από το να αρχίσουν τη συνήθεια αυτή».
Η αναλυτική μελέτη βρίσκεται ΕΔΩ
Μια νέα έρευνα δίνει ελπίδες για πλήρη ίαση από το κάπνισμα, τουλάχιστον στους νεότερους.
Να ανατρέψει όσα ξέραμε γύρω από την επιρροή του τσιγάρου και του καπνίσματος στην υγεία μας έρχεται έρευνα, σύμφωνα με την οποία όσοι σταματούν να καπνίζουν σε νεαρή ηλικία, εμφανίζουν πολύ μικρότερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους καπνιστές.
Κάποιος που κόβει το τσιγάρο έως τα 35 του, έχει παρόμοια θνησιμότητα με κάποιον που δεν κάπνισε ποτέ στη ζωή του, δείχνει μια μεγάλη αμερικανο-βρετανική επιστημονική μελέτη.
Πρόκειται για την τρίτη έρευνα που συμπεραίνει ότι έως τα 35 είναι η ιδανική ηλικία για να κόψει κανείς το κάπνισμα.
Αλλά ακόμη κι εκείνοι που σταματούν το κάπνισμα σε μεγαλύτερη ηλικία, πάλι έχουν σημαντικό όφελος, αν και η πρόωρη θνησιμότητα τους είναι μεγαλύτερη σε σχέση όσους το έκοψαν νωρίς.
Όσο περισσότερος χρόνος έχει περάσει πάντως από τότε που κάποιος σταμάτησε να καπνίζει, τόσο περισσότερο ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου του πλησιάζει τα ποσοστά ενός μηδέποτε καπνιστή.
Έτσι, κάποιος που κόβει το τσιγάρο σε ηλικία 45 έως 44 ετών, έχει κατά μέσο όρο 21% μεγαλύτερη πιθανότητα πρόωρου θανάτου σε σχέση με όσους δεν κάπνισαν ποτέ, ενώ όποιος το κόβει στα 45 έως 54 του, έχει 47% μεγαλύτερο κίνδυνο.
Οι ερευνητές της Αμερικανικής Εταιρείας Καρκίνου και του βρετανικού Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό “JAMA Network Οpen”, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 551.000 άτομα 25 έως 84 ετών (καπνιστές, πρώην καπνιστές και μηδέποτε καπνιστές), εκ των οποίων σχεδόν 75.000 είχαν πεθάνει.
Σε σχέση τους μηδέποτε καπνιστές, οι νυν καπνιστές βρέθηκαν να έχουν σημαντικά αυξημένη πιθανότητα θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, καθώς και από συγκεκριμένες αιτίες (καρκίνο, καρδιοπάθεια και πνευμονοπάθεια), κάτι που ισχύει τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες.
Όσες φορές και αν το έχεις ακούσει, ό,τι και αν έχεις διαβάσει και ξέρεις, δυσκολεύεσαι να το πάρεις απόφαση και να κόψεις το κάπνισμα. Για να αποκτήσεις ένα ακόμα κίνητρο, ωστόσο, επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι καπνιστές που κόβουν το κάπνισμα, ιδιαίτερα σε νεαρές ηλικίες, εμφανίζουν πολύ χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από εκείνους που συνεχίζουν.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη για τη διακοπή καπνίσματος, οι καπνιστές που κόβουν το κάπνισμα, πριν από την ηλικία των 35 ετών, έχουν παρόμοια ποσοστά θνησιμότητας σε μια δεδομένη χρονική περίοδο, με εκείνους που δεν έχουν καπνίσει ποτέ καθόλου.
Η ίδια έρευνα, αποκάλυψε επίσης, ότι όσοι σταμάτησαν το κάπνισμα σε μεταγενέστερες ηλικίες, εξακολουθούσαν να έχουν σημαντικά οφέλη, αλλά τα ποσοστά θνησιμότητας ξεπέρασαν εκείνων όσων το έκοψαν, πριν φτάσουν τα 35 τους χρόνια. Για παράδειγμα, πρώην καπνιστές που σταμάτησαν το κάπνισμα μεταξύ 35 και 44 ετών, εμφάνισαν 21% υψηλότερο ποσοστό θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, σε σύγκριση με όσους δεν υπήρξαν ποτέ τους καπνιστές. Όσοι σταμάτησαν το κάπνισμα μεταξύ 45 και 54 ετών, εμφάνισαν 47% υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από όλες τις αιτίες από ό,τι οι μη καπνιστές.
«Μεταξύ ανδρών και γυναικών, από διαφορετικές φυλετικές και εθνοτικές ομάδες, το κάπνισμα, συσχετίστηκε με τουλάχιστον διπλάσιο ποσοστό θνησιμότητας από κάθε αιτία», επισημαίνουν οι συγγραφείς της μελέτης. Η διακοπή του καπνίσματος, ιδιαίτερα σε μικρότερες ηλικίες, συσχετίστηκε με σημαντικές μειώσεις στη σχετική υπερβολική θνησιμότητα που σχετίζεται με τη συνέχιση του καπνίσματος.
Αυτή, είναι η τρίτη μεγάλη μελέτη που υποδηλώνει ότι η ηλικία των 35 ετών, μπορεί να είναι η ιδανική ηλικία για να σταματήσει κανείς το κάπνισμα, ιδιαίτερα για όσους αρχίζουν να καπνίζουν νέοι.
«Είναι γνωστό εδώ και πολύ καιρό, ότι όσο νωρίτερα το κόψει ένας καπνιστής, τόσο το καλύτερο», υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, «Ωστόσο, πλέον, μπορούμε να είμαστε πιο συγκεκριμένοι σε σχέση με την ηλικία διακοπής καπνίσματος».
Η νέα μελέτη, περιλάμβανε δεδομένα έρευνας από περισσότερους από 550.000 ενήλικες, ηλικίας 25 και 84 ετών, που απάντησαν σε σχετικά ερωτηματολόγια, από τον Ιανουάριο του 1997, έως τον Δεκέμβριο του 2018. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι σημερινοί καπνιστές, οι πρώην καπνιστές και άτομα που είχαν καπνίσει λιγότερα από 100 τσιγάρα στη ζωή τους.
Σχεδόν 75.000 από τα άτομα της μελέτης, είχαν πεθάνει μέχρι το τέλος του 2019. Σε σύγκριση με τους μη καπνιστές, οι σημερινοί καπνιστές, εμφάνισαν σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θανάτου από όλες τις αιτίες, συνολικά, καθώς και υψηλότερα ποσοστά θανάτου από καρκίνο, καρδιακές και πνευμονικές παθήσεις.
«Αυτά τα αποτελέσματα μας υπενθυμίζουν ότι η μείωση της έντασης του καπνίσματος (τσιγάρα την ημέρα) θα πρέπει να είναι ένας από τους στόχους για τα προγράμματα ελέγχου», τονίζουν οι ερευνητές.
Ένα ακόμα σημαντικό εύρημα της έρευνας, είναι ότι, ενώ το ενεργό κάπνισμα συνδέθηκε με υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε όλες τις φυλετικές και εθνοτικές ομάδες που συμμετείχαν στην έρευνα, η διακοπή του καπνίσματος, συσχετίστηκε με ουσιαστικά αντιστρεπτούς κινδύνους για όλες τις ομάδες.
Συγκεκριμένα, όσοι σταμάτησαν το κάπνισμα μέχρι την ηλικία των 45 ετών, μείωσαν τον κίνδυνο θανάτου έως και 90%. Όσοι το έκοψαν πριν από τα 35, εμφάνισαν κοντινά ποσοστά θνησιμότητας, με εκείνους που δεν είχαν καπνίσει ποτέ. Ομοίως, η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι, όσο περισσότερος χρόνος είχε περάσει από τότε που ένα άτομο έκοψε το κάπνισμα, τόσο πιο κοντά ήταν το ποσοστό θνησιμότητας ενός ατόμου που δεν καπνίζει ποτέ.
Οι ερευνητές, τονίζουν ότι το να έχουν μια συγκεκριμένη «προθεσμία» μέχρι τα 35 έτη, θα μπορούσε να αποτελέσει δυνητικά κίνητρο για τους νεαρούς καπνιστές που προσπαθούν να κόψουν το τσιγάρο.
«Χωρίς έναν ρεαλιστικό στόχο, είναι πιο εύκολο για τους καπνιστές να εγκαταλείψουν μια προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος. Η συγκεκριμένη μελέτη ωστόσο, παρέχει τα απαραίτητα δεδομένα για να τεθεί ένας πραγματικός στόχος για τη διακοπής του καπνίσματος, πριν από την ηλικία των 35 ετών» δηλώνουν χαρακτηριστικά.
Φυσικά ποτέ δεν είναι αργά για να κόψεις το κάπνισμα, ακόμα και αν έχεις ξεπεράσει τα 35. Όπως υποδηλώνει η και η συγκεκριμένη μελέτη, η διακοπή καπνίσματος ακόμα και σε μεγαλύτερες ηλικίες, αν και όχι τόσο δραματικά, εξακολουθεί να μειώνει τον κίνδυνο θανάτου.
Τα ραντεβού συνήθως δίνονται εκεί γιατί βολεύει το σημείο. Και συνήθως στα ραντεβού αργείς. Κατεβαίνεις τρέχοντας την Ερμού, πολυσύχναστη έτσι κι αλλιώς. Ανάμεσα στον κόσμο, πολλούς περαστικούς που χαζεύουν βιτρίνες, παιδάκια, μικροπωλητές και πλανόδιους μουσικούς, διακρίνεται στο βάθος η γνωστή αυτή μικρή εκκλησία, ακριβώς στη μέση του δρόμου.

Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας
Τα περισσότερα νεαρά παιδιά που συχνάζουν στα πεζούλια της Καπνικαρέας δεν γνωρίζουν καν την ιστορία της αλλά φωτογραφίζονται χαρούμενα με φόντο τους παμπάλαιους τοίχους της. Είναι καλό ένα φρεσκάρισμα γνώσεων και πληροφοριών για μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας.

Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας
Γιατί Καπνικαρέα;
Το όνομα του ναού είναι «Παναγία της Καπνικαρέας», κατά καιρούς όμως είχε κι άλλα ονόματα (όπως «Χαμουκαρέα», «Παναγία της Βασιλοπούλας», «Καμουχαριώτισσα» κ.ά.). Το όνομα μάλλον προέρχεται από τη λέξη «καπνικάριος», το άτομο δηλαδή που εισέπραττε το λεγόμενο «καπνικό φόρο» στα χρόνια του Βυζαντίου, φόρος συνδεδεμένος με τον καπνό που έβγαινε από τις εστίες των σπιτιών. Ο φοροεισπράκτορας αυτός μάλλον ήταν και ο κτήτορας ή ο δωρητής του ναού.

Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας
Αρχιτεκτονική και εικονογράφηση του ναού
Ο ναός είναι σύνθετος τετρακιόνιος εγγεγραμμένος σταυροειδής με τρούλο και εικονογραφήθηκε από τον Φώτη Κόντογλου, ο οποίος υπέγραψε τα έργα του στο εσωτερικό του στο μέσο του 20ού αιώνα. Η Καπνικαρέα αποτελείται από πολλά μέρη με το κύριο μέρος να χρονολογείται τον 11ο αι., ενώ ο εξωνάρθηκας και το πρόπυλο χρονολογούνται τον 12ο αι. και το μονόχωρο παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας ακόμα αργότερα. Κι αν οι όροι που μόλις ανέφερα σε κάνουν να ξύνεις το κεφάλι και να διαβάζεις με βλέμμα απορίας, το Byzantine Athens διαθέτει ένα βίντεο με τρισδιάστατη αναπαράσταση του ναού και αρκετά επεξηγηματικά σχόλια που θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις καλύτερα την αρχιτεκτονική του.
Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας

Γιατί βρίσκεται στη μέση του δρόμου;
Ο ναός επρόκειτο να κατεδαφιστεί ώστε να υπάρχει χώρος για την οδό Ερμού, σύμφωνα με τα νέα πολεοδομικά σχέδια για την Αθήνα το 1834. Ωστόσο, ο πατέρας του βασιλιά Όθωνα, Λουδοβίκος βασιλιάς της Βαυαρίας, τον έσωσε κι έτσι ο δρόμος δημιουργήθηκε γύρω από την Καπνικαρέα. Αργότερα υπήρξαν εκ νέου προτάσεις να κατεδαφιστεί, ωστόσο επιβίωσε ξανά με απόφαση του Θεόφιλου Α΄ Βλαχοπαπαδόπουλου ο οποίος ήταν Μητροπολίτης Αθηνών.
Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας

Γιατί έχει σημασία;
Ο ναός αυτός θα μπορούσε να είχε καταστραφεί με τα χρόνια και να υπήρχαν μόνο τα ερείπιά του. Ωστόσο, στέκεται όρθιος και ανοιχτός στους επισκέπτες. Άνθρωποι περνούν ασταμάτητα, βγάζουν φωτογραφίες ή πουλούν την πραμάτεια τους, χωρίς να συνειδητοποιούν πως βρίσκονται δίπλα σε ένα μνημείο που υπήρξε μάρτυρας ιστορικών γεγονότων.
Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας

Κι έτσι όπως ο κόσμος περπατάει γύρω του νευρικά, περιμένει ή κάθεται στο πεζούλι, το παρελθόν συναντάει το παρόν δημιουργώντας ένα μωσαϊκό ιστορίας. Δεν είναι όμως δεδομένο πως ο ναός θα υπάρχει για πάντα, μπορεί στο παρελθόν να τον προστάτεψαν, ίσως στο μέλλον κάποιος αποφασίσει να τον κατεδαφίσει – αν και πλέον είναι υπό την προστασία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας
Για αυτό πρέπει να ζούμε στο τώρα, να παρατηρούμε τι υπάρχει γύρω μας, να γνωρίζουμε την πόλη μας. Να μπούμε σε εκείνη την εκκλησία που πάντα προσπερνάμε, να παρατηρήσουμε το διάκοσμο στο εξωτερικό μέρος. Κι ενώ καθόμαστε στο πεζούλι, να θαυμάσουμε την ομορφιά της.
Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις για την Καπνικαρέα, μία από τις πιο δημοφιλείς εκκλησίες της Αθήνας

Η ζωή μάς γεμίζει με υποχρεώσεις, άγχος, δουλειές, είναι σημαντικό να ξέρουμε πότε να κάνουμε ένα διάλειμμα ώστε να εκτιμήσουμε την ίδια μας την πόλη. Όσα νομίζεις πως σήμερα είναι δεδομένα, αλλάζουν από τη μια στιγμή στην επόμενη.