Eπιδείνωση παρουσίασε η κατάσταση της υγείας του 4χρονου κοριτσιού που βρίσκεται διασωληνωμένο σε νοσοκομείο στο Ηράκλειο της Κρήτης.
Το άτυχο παιδί εμφάνισε πνευμονική ανεπάρκεια, καθώς κατάπιε φιστίκια με αποτέλεσμα να μην μπορεί να αναπνεύσει και η κατάστασή του θεωρείται κρίσιμη.
Υπενθυμίζεται ότι το περιστατικό σημειώθηκε στη Σαντορίνη μπροστά στα μάτια των γονιών του.
Το παιδί, άγνωστο κάτω από ποιες συνθήκες, βρέθηκε να έχει 1,5 φιστίκι στον δεξί του πνεύμονα, παρουσίασε αναπνευστική δυσχέρεια.
Διασωληνώθηκε άμεσα η 4χρονη
Το παιδί μεταφέρθηκε στην Κρήτη, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου.
Παρέμεινε διασωληνωμένο, με τους γιατρούς να κάνουν λόγο για πνευμονική ανεπάρκεια. Στο πλευρό της παραμένουν από την πρώτη στιγμή οι γονείς, που βίωσαν τον απόλυτο εφιάλτη.
Το παιδί παρουσίασε αναπνευστική δυσχέρεια και κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του από την Σαντορίνη στην Κρήτη, για την οποία στήθηκε επιχείρηση αεροδιακομιδής, με το αεροσκάφος του ΕΚΑΒ.
Ως μεγαλύτερη από τα έξι παιδιά της οικογένειας η Marie Hargreaves παρακολουθούσε καθημερινά τη μητέρα και τον πατέρα της να αγωνίζονται οικονομικά για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Το 1958 όταν έγινε 5 ετών η μητέρα της γέννησε την Kathleen, το έβδομο μωρό της και τότε η ζωή τους έγινε ακόμα πιο δύσκολη.
“Παρόλο που η μητέρα μου ζούσε για τα παιδιά της προσπαθώντας για το καλύτερο, οι οικονομικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και την έβλεπα αργά-αργά να βουλιάζει. Ήμουν τόσο υποσιτισμένη που ο γιατρός με διέγνωσε με ραχίτιδα“, θυμάται.
Ο πατέρας της ήταν εργάτης, πάντα ατημέλητος και άπλυτος, αναλφάβητος αλλά για εκείνη ήταν ο ήρωάς της, ένας πραγματικός πατέρας που την έκανε να νιώθει ασφαλής.
Μία μέρα όταν η Marie ήταν 6 ετών η μητέρα της ζήτησε βοήθεια από τις κοινωνικές υπηρεσίες. “Τους θυμάμαι να έρχονται σπίτι και η μητέρα μου να κλαίει λέγοντας ότι δεν είχε φαγητό να μας ταΐσει“. Άνοιξαν το ντουλάπι της κουζίνας και το μόνο που βρήκαν μέσα ήταν ένας κύβος λαχανικών. “Φυσικά και έχετε να φάτε“ της είπαν και έφυγαν. Η αντίδρασή τους αυτή ήταν η χαριστική βολή για τη μητέρα μου“, εξηγεί η Marie.
Το επόμενο πρωί αυτή και ο αδερφός της Freddie, που ήταν τα δύο μεγαλύτερα παιδιά έμαθαν από τον μπαμπά τους ότι θα πάνε “διακοπές‘.
“Ήρθαν στο σπίτι δύο γυναίκες που μας πήραν να φύγουμε. Ήμουν πάρα πολύ ενθουσιασμένη“.
Οι γονείς της Marie μάζεψαν τα ελάχιστα υπάρχοντα των δύο παιδιών και τα πήγαν στο αυτοκίνητο. Αυτό που οι γονείς τους αποκαλούσαν διακοπές αποδείχθηκε η αρχή ενός ατέλειωτου εφιάλτη.
“Όσο ήμασταν στο αυτοκίνητο οι γυναίκες αυτές δεν μας μίλησαν καθόλου. Φτάσαμε μπροστά από ένα μεγάλο κτίριο και μας βοήθησαν να ανέβουμε μία τεράστια πέτρινη σκάλα που ήταν πολύ μεγάλη για τα μικρά μας ποδαράκια. Στην πόρτα συναντήσαμε μία καλόγρια με μαύρη περιβολή. Είχα ένα πολύ άσχημο συναίσθημα από τη στιγμή που την είδα και κοίταξα γύρω μου για να δω αν ήταν κοντά μου ο αδερφός μου για να του πιάσω το χέρι και να τρέξουμε, αμέσως όμως περικυκλωθήκαμε από διάφορους ανθρώπους και δεν φαινόταν να υπάρχει διέξοδος“.
H Marie και ο αδερφός της μόνο σε διακοπές δεν ήταν. Οι γονείς τους, τους έστειλαν σε Ίδρυμα γιατί δεν άντεχαν πλέον οικονομικά. Τα αδέρφια χωρίστηκαν αμέσως και η Marie οδηγήθηκε σε ένα δωμάτιο όπου της έβγαλαν τα ρούχα.
«Η καλόγρια ζήτησε από μία ομάδα κοριτσιών 12 και 13 ετών να με κάνουν μπάνιο. Θυμάμαι τα κορίτσια να γελάνε, να με κοροϊδεύουν, να με χαϊδεύουν συνεχώς λες και ήμουν γάτα και να μου λένε πόσο χαριτωμένη είμαι. Στη συνέχεια με οδήγησαν σε ένα άλλο δωμάτιο όπου η καλόγρια ξύρισε τα μαλλιά μου».
Τα πράγματα πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. H Marie μεταφέρθηκε στον κοιτώνα και είδε τις φρικτές συνθήκες διαβίωσης: Ένα σκοτεινό, γεμάτο υγρασία δωμάτιο, ένα λεπτό στρώμα με ένα σεντόνι και γαργιασμένες, τραχιές πιτζάμες που γρατζούναγαν το δέρμα της.
Καθώς έκλαιγε στο κρεβάτι της ένα κορίτσι τη συμβούλευσε να σταματήσει πριν επιστρέψει η καλόγρια και είχε δίκιο. Κάθε φορά που έκλαιγε τιμωρούνταν από τις καλόγριες που υποτίθεται ότι έπρεπε να τη φροντίσουν.
«Κάθε μέρα ξυπνούσαμε στις 6 το πρωί και μας έβαζαν να τρίβουμε τα πατώματα. Αν μας ξέφευγε έστω και ένα μικρό σημείο, μας χτυπούσαν. Ήμουν τόσο εξαντλημένη μέχρι να έρθει η ώρα να φάμε πρωινό που ένιωθα το σώμα μου να καταρρέει».
Λίγες μέρες μετά όσο φοβισμένη, μπερδεμένη και απελπισμένη και να ήταν βρήκε το κουράγιο και ζήτησε από μία από τις μοναχές, την αδερφή Isobel να δει τον αδερφό της την ώρα που έτρωγαν το πρωινό τους.
“Μάζεψα όσο κουράγιο μου είχε απομείνει και τη ρώτησα αν θα μπορούσα να επιστρέψω με τον αδερφό μου σπίτι μας“. Εκείνη τη χαστούκισε δυνατά και της είπε “δεν έχεις σπίτι. Είσαι πια παιδί του Θεού“. Έβαλε τα κλάματα και θυμάται τα δάκρυα να πέφτουν μέσα στο φαγητό της.
Επέμεινε. “Πότε μπορώ να πάω σπίτι στην οικογένειά μου;“, Εκείνη μου απάντησε εξαγριωμένη “δεν έχεις οικογένεια και δεν θα πας σπίτι“.
Μία μέρα η Marie έπιασε με την άκρη του ματιού της τον αδελφό της σε ένα άλλο δωμάτιο που ήταν με άλλα αγόρια. Την αγκάλιασε για λίγα δευτερόλεπτα και της έδωσε ένα μικρό φιλί στη μύτη. Όση χαρά ένιωσε η Marie βλέποντας τον αδερφό της, τόσο ξύλο έφαγε στη συνέχεια. Η αδερφή Isobel την άρπαξε και την έβγαλε έξω από το δωμάτιο. Το παιδί πανικοβλήθηκε όταν συνειδητοποίησε τι επρόκειτο να συμβεί.
“Τη μισή διαδρομή την περπάτησα, την άλλη μισή με έσυρε στο διάδρομο. Με πέταξε σε ένα κρεβάτι σε ένα μικρό δωμάτιο και έφερε 4-5 κορίτσια, τα οποία με κρατούσαν όσο εκείνη με χτυπούσε. Στη συνέχεια άρχισαν να με χτυπάνε και εκείνα. Όσο και να φώναζα, όσο κι αν έκλαιγα, ήξερα ότι ήταν άσκοπο. Φεύγοντας η αδερφή Isobel στάθηκε στην πόρτα και με κοίταξε. Αν υπήρχε και μόνο η υποψία ότι θέλαμε ή σκοπεύαμε να δραπετεύσουμε οι καλόγριες μας έδεναν στα κρεβάτια μας“.
Το σχολείο ήταν η μόνη ανακούφιση της Marie. Το λάτρευε και εκτός αυτού, το σχολείο ήταν το μοναδικό μέρος, στο οποίο μπορούσε να γλιτώσει από τα βασανιστήρια των καλογριών. Οι δασκάλες που έβλεπαν τους μώλωπες τη ρωτούσαν συχνά που χτύπησε, αλλά εκείνη φοβόταν πολύ για να μιλήσει.
Κάθε φορά που διαμαρτύρονταν στις καλόγριες ότι δεν ήταν ορφανή και ότι ήθελε να γυρίσει στους γονείς της, τη χτυπούσαν μέχρι που μία μέρα οι επιθέσεις έγιναν σεξουαλικές.
“Με έβαλαν στο κρεβάτι μπρούμυτα και μου έδωσαν τα χέρια πίσω από την πλάτη. Άρχισαν να με χτυπάνε στα πόδια και στο στήθος. Στη συνέχεια άρχισαν να με χαϊδεύουν με μία κρεμάστρα ανάμεσα στα πόδια. Φυσικά δεν έμειναν μόνο στο χάιδεμα. Άλλα κορίτσια, μεγαλύτερα, με βίασαν με αυτή την κρεμάστρα. Πάνω στην προσπάθειά μου να απελευθερωθώ έκανα εμετό και πνίγηκα με αυτόν“. “Αρκετά, κορίτσια“, είπε η αδερφή Isobel με απόλυτη ψυχραιμία καθώς έφευγε.
Από εκείνη την ημέρα και μετά η Marie κακοποιήθηκε σεξουαλικά πολλές νύχτες από τα μεγαλύτερα κορίτσια του κοιτώνα της ή όπως τον αποκαλούσαν οι καλόγριες “το κελί της“.
“Τα κορίτσια με ανάγκαζαν να τα αγγίζω και να τα χαϊδεύω στα απόκρυφα σημεία τους. Ήταν αηδιαστικό“.
Απ’ ότι φαίνεται η σκηνή με την κρεμάστρα «ενέπνευσε» την αδερφή Isobel να κάνει το ίδιο. “Μία μέρα σήκωσε τη φούστα μου και έσπρωξε το εσώρουχό μου στην άκρη. Με βίασε και εκείνη με την κρεμάστρα. Ήθελα να αντιδράσω, να την παρακαλέσω να σταματήσει, αλλά το στόμα μου δεν άνοιγε. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα ότι είχα εγκαταλειφθεί από όλους, αλλά και εγώ η ίδια είχα εγκαταλείψει τον εαυτό μου“.
Όταν η Marie έγινε 9 ετών έφτασαν τα καλύτερα νέα. Το μοναστήρι έκλεινε μυστηριωδώς. Ήταν ελεύθερη. Όταν επέστρεψε σπίτι της δεν ήθελε να αναστατώσει τους γονείς της ή να διακινδυνεύσει να σταλεί ξανά σε κάποιο άλλο ίδρυμα γι’ αυτό προσποιήθηκε ότι ήταν ευχαριστημένη όσο έζησε στο ίδρυμα.
“Η μαμά μου, μου είπε ότι ήταν πολύ περήφανη για μένα. Ο αδερφός μου επέστρεψε και εκείνος σπίτι και οι γονείς μας, μας επαίνεσαν γιατί μετά την παραμονή μας στο Ίδρυμα μπόρεσε η οικογένεια να σταθεί στα πόδια της. Παρά την κακοποίηση που είχα υποστεί στο Ίδρυμα ήμουν ευτυχισμένη που μπόρεσα τα τρία αυτά χρόνια να βοηθήσω τους γονείς μου με αυτό τον τρόπο“.
Εν τω μεταξύ τα μαλλάκια της μεγάλωσαν και πάλι και οι γονείς της δεν έμαθαν ποτέ για την κακοποίηση αν και όπως λέει από την ημέρα που επέστρεψε, ήταν κάπως πιο αποστασιοποιημένη.
Στα 18 της παντρεύτηκε και απέκτησε ένα αγοράκι, τον Lee και δύο δίδυμα παιδάκια, τον Michael και τη Michelle. Ο πρώτος της γάμος έληξε νωρίς, αλλά ξαναπαντρεύτηκε έναν άντρα, το Jack, τον οποίο αγάπησε πολύ και έζησαν ευτυχισμένοι μαζί μέχρι το θάνατό του το 2010.
“Λατρεύω τα παιδιά μου και θέλω να νιώθουν ασφάλεια κάτι που δεν είχα ποτέ ως παιδί“.
Ακόμα και μετά το δεύτερο γάμο της η Marie υπέφερε από έντονο άγχος και μετατραυματικό στρες και τελικά εκμυστηρεύτηκε στο Jack τη σωματική κακοποίηση – όχι τη σεξουαλική – που υπέστη στο Ίδρυμα.
Το 2015 ήρθε σε επαφή με την αστυνομία, η οποία διερευνούσε και άλλες κατηγορίες κακοποίησης εναντίον της αδερφής Isobel και του Ιδρύματος.
“Δεν μου κάνει εντύπωση που τόσα πολλά παιδιά υπέφεραν στα χέρια της. Τους είπα όλα όσα μου συνέβησαν αλλά δεν είπα κουβέντα για τη σεξουαλική κακοποίηση. Μου είπαν ότι επρόκειτο να κληθεί για να λογοδοτήσει, αλλά δεν την πρόλαβαν. Είχε πεθάνει. Ήταν πολύ αργά για να αποδοθεί πια δικαιοσύνη“.
Μόνο όταν έμαθε για το θάνατο της Isobel μπόρεσε να εκμυστηρευτεί στους φίλους και την οικογένειά της τη σεξουαλική κακοποίηση. Μίλησε δημόσια και ήταν δεκάδες τα άτομα που εμφανίστηκαν και επικοινώνησαν μαζί της σχετικά με την κακοποίηση που υπέστησαν και οι ίδιοι από την ίδια καλόγρια.
Η φιλανθρωπική οργάνωση που δημιούργησε το μοναστήρι ξεκίνησε έρευνα και ζήτησε δημοσίως συγγνώμη απ’ όλα τα θύματα.
Παρόλο που ένα βάρος έφυγε από τους ώμους της, η Marie δεν ξέχασε ποτέ τη φρίκη αυτών των τριών ετών.
“Με επηρεάζει ακόμα και σήμερα. Είναι τόσο δύσκολο να εξηγήσεις το μίσος και την αηδία που νιώθεις για τον ίδιο σου τον εαυτό. Αισθάνεσαι λες και δεν ανήκεις στον κόσμο αυτό εξαιτίας αυτού που έγινε. Είναι ένα συναίσθημα που δεν θα φύγει ποτέ“.
Καταπέλτης ήταν ο Τάσος Χαλκιάς στο στο Πρωινό για την ένταση που προκλήθηκε στην εκπομπή, Love It στον ΣΚΑΪ με την Ιωάννα Μαλέσκου.
Ο ηθοποιός τόνισε: «Σε τηλεοπτικές εκπομπές του πρωινού προς το μεσημέρι υπάρχει ένα ποικίλο μαγκαζίνο πληροφοριών με ένα κομμάτι που αφορά και τον πολιτισμό. Όταν όμως το αφήνεις τελευταίο θέμα για να κλείσεις μια εκπομπή, δεν μπορείς να το αφήνεις αν προλάβεις! Βεβαίως να δώσεις ένα αβάντζο 5 λεπτά, 10 λεπτά, το τέταρτο της ευγένειας, αλλά να περιμένω 35 με 40 λεπτά;»!
Και υπογράμμισε: «Για να βγεις εσύ στον αέρα το τελευταίο πεντάλεπτο και να μην προλάβεις να πεις κάτι που αφορά τη δουλειά σου πόσο μάλλον άλλα θέματα εκτός δουλειάς! E, αυτό είναι ντροπή! Αν ακόμα υποθέσουμε ότι εγώ ήμουν εκνευρισμένος από τον χρόνο που ανέμενα να βγω, οφείλεις σαν οικοδεσπότης να καλμάρεις τον καλεσμένο σου για να κάνεις μια ωραία συζήτηση μαζί του. Δεν τον εκνευρίζεις περισσότερο»!
Ο ηθοποιός τόνισε: «Παλιότερα αυτά τα πράγματα δεν υπήρχαν. Συγχωρέσατε με Ελένη, Φαίη, Ελεονώρα, μιλάω για τα πιο νέα κορίτσια δεν έχετε καμία σχέση με αυτά. Και το γνωρίζετε από μένα, οφείλω να το πω αυτό. Γιατί τα νέα κορίτσια πρέπει να μάθουν περισσότερο τι ακριβώς κάνουν, τι σημαίνει οικοδεσπότης μιας εκπομπής. Δεν ήξερε το κορίτσι με ποιον μιλάει. Είναι δυνατόν να ξεκίνησα με το Λαβ Σόρρυ; Ήμουν ήδη 41 ετών, είχα ξεκινήσει 20 χρόνια.»!
Και κατέληξε ο Τάσος Χαλκιάς: «Τους τελευταίους τέσσερις μήνες μου έχει συμβεί δυο φορές, να πρέπει να περιμένω για να βγω σε μια εκπομπή. Δεν έχει σημασία το που. Ήταν μια εκπομπή του Open και μια του ΣΚΑΪ. Αυτά τα δύο κανάλια δεν ασχολούνται με τη μυθοπλασία. Δεν γνωρίζουν πως να συνδιαλλαγούν με ηθοποιούς. Ταλαιπωρούν και εμάς και εκείνους»!
Σε μία μακροσκελή ανάρτηση προχώρησε ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος, πρώην Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, μετά τα όσα δήλωσε ο Δημήτρης Οικονόμου για τους ανθρώπους σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος γράφει, απευθυνόμενος στον παρουσιαστή, ότι «έχει χρειαστεί άπειρες φορές να σηκώσω το ανάστημα μου απέναντι σε μισαναπηρικές αντιλήψεις που με έβλεπαν καημένο και καθηλωμένο σε ένα καροτσάκι, κύριε Οικονόμου».
Αναλυτικότερα, ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος έγραψε:
«Από τότε που γεννήθηκα, όντας ανάπηρος, έχει χρειαστεί άπειρες φορές να σηκώσω το ανάστημα μου απέναντι σε μισαναπηρικές αντιλήψεις που με έβλεπαν καημένο και καθηλωμένο σε ένα καροτσάκι, κύριε Οικονόμου. Πέραν του ότι δεν λέγεται καροτσάκι αλλά αναπηρικό αμαξίδιο, οφείλω να πω ότι η καθήλωση φέρει πολλούς τρόπους. Μπορεί να μην κουνάς κανένα μέλος του σώματος σου και παρόλαυτα να ζεις και να απολαμβάνεις τη ζωή.
Από την άλλη, μπορεί να κινείσαι με «κανονικό» τρόπο, αλλά κατ’ ουσίαν να είσαι «καθηλωμένος» σε έναν μονολιθικό τρόπο σκέψης. Κι αυτό είναι χειρότερο. Με τέτοιες φωνές δεν θα έχουμε ποτέ μια συμπεριληπτική κοινωνία».
Τον Σπύρο Μαρτίκα συνάντησε η κάμερα της εκπομπής, «Super Κατερίνα» το πρωί της Τετάρτης 7/6.
Ο παίκτης μετά την αποχώρησή του από το Survivor all Star έχει επανέλθει πλήρως στην καθημερινότητά του, και στη σύντροφό του ενώ μεταξύ άλλων στις δηλώσεις του αναφέρθηκε στην Ευρυδίκη Παπαδοπούλου αλλά και στο Νίκο Μπάρτζη.
Όσα δήλωσε ο Σπύρος Μαρτίκας στην κάμερα του Alpha
«Η Ευρυδίκη Παπαδοπούλου πήγε να καταστρέψει τη σχέση μου, πάνω απ’ όλα. Το σημαντικότερο για τη ζωή μου και όχι για το παιχνίδι. Όπως ενήργησε η Ελευθερία Ελευθερίου, για το τι θα κάνει ακριβώς, από πίσω κρυβόταν η Ευριδίκη. Δεν υπάρχει η Ευρυδίκη για μένα, μόνο και μόνο γιατί πήγε να καταστρέψει τη σχέση μου. Τίποτα άλλο» είπε ο Σπύρος Μαρτίκας.
Στη συνέχεια ο φαρμακοποιός αναφέρθηκε στο Νίκο Μπάρτζη λέγοντας χαρακτηριστικά: «Δεν το έχετε καταλάβει ο Νίκος Μπάρτζης κάνει τη στρατηγική του κακομοίρη; Δεν το έχετε καταλάβει; Όλοι το ξέρουν. Συνέβησαν διάφορα περιστατικά αλλά είναι ένα παιχνίδι. Ο καθένας θα το παίξει όπως θέλει και ο κόσμος θα το κρίνει».
Ο ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας, μίλησε για την υπόθεση του θανάτου των τριών παιδιών στην Πάτρα.
Ο κ. Σούρας αναφέρθηκε στην στάση του ζευγαριού Πισπιρίγκου – Δασκαλάκη.
“Κουρασμένοι, αηδιασμένοι και θυμωμένοι είμαστε όλοι, δεν έχει ξαναγίνει τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα. Από την μία έχουμε μία γυναίκα που κατηγορείται για την δολοφονία ενός παιδιού ακόμα και βλέπουμε, και από την άλλη έχουμε τον σύζυγο που το παίζει ζεν πρεμιέ. Προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γν.λωμη σε μία άλλη κατεύθυνση μιλώντας για έρωτες και απιστίες”, ανέφερε στο “MEGA Σαββατοκύριακο” αρχικά.
“Ο Μάνος Δασκαλάκης, δεν απαντάει, πώς ένας πατέρας χάνει 3 παιδιά και περιμένει να μάθει πότε θα αποφασίσει η δικαιοσύνη να μάθει ποιός τα σκότωσε. Είμαστε αντιμέτωποι με ένα “έγκλημα ζωής” και με δύο ανθρώπους που είναι εντελώς ανίκανοι και άσχετοι. Τα πάντα μπορούν να συμβούν. Εντύπωση προκαλεί είναι ότι ό,τι και εάν αποφασίσει να κάνει η Πισπιρίγκου, δεν έχει μάθει μία πολύ μικρή, αλλά μεγάλη λέξη και αυτή είναι η λέξη “σιωπή”, πρόσθεσε.
“Βρισκόμαστε μπροστά σε δύο ανθρώπους οι οποίοι είναι αδίστακτοι. Τα φώτα, οι κάμερες, οι δημοσιογράφοι. Αυτό βοηθάει να πουλήσουν τη μούρη τους, ενώ δεν αναγνωρίζουν ότι ο κόσμος έχει απαυδύσει. Τρέφουν την φθηνή λαϊκή άποψη ότι “εσύ είσαι ο πρωταγωνιστής””, κατέληξε λέγοντας ο κ. Σούρας.
Πλακιάς: Κακούργημα για τον 15χρονο με τις μολότοφ, πλημμέλημα για Τριαντόπουλο-Αγοραστό που πέταξαν τα απομεινάρια των παιδιών μας στα χωράφια
Ο Νίκος Πλακιάς σχολιάζει τις ποινικές διώξεις που άσκησε ο εισαγγελέας σε βάρος των συλληφθέντων στις διαδηλώσεις για τα Τέμπη.
Σε αιχμηρή ανάρτηση προχώρησε ο Νίκος Πλακιάς, πατέρας των δίδυμων κοριτσιών που έχασαν τη ζωή τους στο δυστύχημα των Τεμπών, με αφορμή τις ποινικές διώξεις που άσκησε ο εισαγγελέας σε βάρος των συλληφθέντων στις διαδηλώσεις για τα δύο χρόνια από τη σιδηροδρομική τραγωδία.
“Ποινική δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα στον 15 που τον πιάσαν με τις μολότοφ. Επίσης δίωξη και στην Μητέρα του για την εποπτεία αυτού. Διώξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα για τον Τριαντοπουλο και τον Αγοραστό που πιάστηκαν να κουβαλάνε τα απομεινάρια των παιδιών μας και να τα πετάνε στα χωράφια. Επίσης πλημμεληματικού χαρακτήρα κατά το πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ ,για την εποπτεία και μεταφορά των πραγμάτων των ανθρώπων μας οπως και σημαντικών στοιχείων , σε όλους τους πολιτικούς παρευρισκόμενους εκείνο το βράδυ εκεί” γράφει ο Νίκος Πλακιάς.
Και σχολιάζει: “ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ala carte”.
Ποινική δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα στον 15 που τον πιάσαν με τις μολότοφ. Επίσης δίωξη και στην Μητέρα του για την εποπτεία αυτού . Διώξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα για τον Τριαντοπουλο και τον Αγοραστό που πιάστηκαν να κουβαλάνε τα απομεινάρια των παιδιών μας και να τα…
“Πιστεύω, αν μας βλέπουν από ψηλά και οι 57 ψυχές γαληνέψαν”
“Πιστεύω, αν μας βλέπουν από ψηλά και οι 57 ψυχές γαληνέψαν”, είπε ο Νίκος Πλακιάς που έχασε στο μοιραίο δυστύχημα των Τεμπών τις δυο του κόρες και την ανιψιά του σχολίασε χθες μιλώντας στο Mega.
“Μετά τις χθεσινές συγκεντρώσεις και τίποτα να μην καταφέρουμε στο κομμάτι της δικαιοσύνης, βγάλαμε την Ελλάδα στους δρόμους. Πιστεύω, αν μας βλέπουν από ψηλά και οι 57 ψυχές γαληνέψαν. Κι εγώ γαλήνεψα, σήμερα θα πάω διαφορετικά στο κοιμητήριο”.
Μιλώντας για το δικαστικό σύστημα της Ελλάδας ο Νίκος Πλακιάς είπε ότι “δυστυχώς δικάζει με το ένα μάτι στην κοινή γνώμη και το άλλο στους συγγενείς”.
“Άλλα μας λένε έξω κι άλλα όταν μπαίνουν μέσα στην Βουλή. Ενώ τώρα μας χαϊδεύουν τα αυτιά βλέποντας την πίεση του κόσμου, θυμηθείτε ότι μετά από ένα μήνα θα είναι στην Βουλή και θα χειροκροτούν πάλι και τον Καραμανλή και τον Τριαντόπουλο. Εγώ δεν θέλω να ακούσω συγγνώμη από αυτούς τους ανθρώπους. Θέλω να καθίσουν στην Βουλή, να σκύψουν πάνω στο θέμα των Τεμπών και να αφήσουν τις πολλές κουβέντες”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Παύλος Κοντογιαννίδης για Αλέξη Τσίπρα: “Γνωστός φέρελπις αποτυχημένος του “παρελθόντος οραματιστής με αυταπάτες”
Επέκρινε τον πρώην πρωθυπουργό για την πρόσφατη δήλωσή του ότι η επόμενη κυβέρνηση θα φορολογήσει τους πλούσιους, αποκαλώντας τη θέση αυτή «λαϊκίστικη π@π@ρι@»
Σφοδρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο Παύλος Κοντογιαννίδης, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη», στην οποία ο πρώην πρωθυπουργός προανήγγειλε τη δημιουργία νέου πολιτικού κόμματος.
Σε ένα βίντεο που «ανέβασε» στο TikTok, ο Παύλος Κοντογιαννίδης αναφέρθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας αρχικά ότι αυτή ουσιαστικά αποτέλεσε προεκλογική παρουσίαση του νέου πολιτικού του σχηματισμού.
«Η παρουσίαση του βιβλίου μετατράπηκε σε παρουσίαση ενός κόμματος χωρίς το απαραίτητο πλαίσιο, χωρίς άλλους συμπαρουσιαστές ή επιτροπή», δήλωσε, αναφερόμενος στην απουσία άλλων προσώπων στην παρουσίαση της «Ιθάκης».
Παράλληλα, ο Παύλος Κοντογιαννίδης επέκρινε τον πρώην πρωθυπουργό για την πρόσφατη δήλωσή του ότι η επόμενη κυβέρνηση θα φορολογήσει τους πλούσιους και τα έσοδα θα κατευθυνθούν στους φτωχούς, και αφού αποκάλεσε τη θέση αυτή «λαϊκίστικη π@π@ρι@», υπενθύμισε ότι με δικό του νομοσχέδιο «οι πλούσιοι φορολογούνταν με ποσοστό 2% επί των κερδών τους, εάν το επιθυμούσαν».
«Ο άνθρωπος που με δικό του νομοσχέδιο επί δικής του πρωθυπουργίας, το οποίο ψήφισε και η ΝΔ τότε, έλεγε για την φορολογία των πλουσίων ολίγων, ότι φορολογούνται με 2% οικειοθελώς, που σημαίνει εάν θέλει ο Χ εφοπλιστής, που μερικοί είναι και σπόνσορες του νέου κόμματους του οραματιστή. Αν πας στον πηγεμό για την Ιθάκη να προσέχεις μην έχει καταιγίδα και ο δρόμος γεμίσει λακκούβες από τις κακοτεχνίες των εργολάβων που τα έχουν πάρει ”μαύρα”», είπε ο δημοφιλής σατυρικός καλλιτέχνης.
Εξηγώντας τους λόγους που τον ώθησαν να παρέμβει δημόσια, μετά από πολύ καιρό, ο Παύλος Κοντογιαννίδης επισήμανε ότι «συσσωρευμένες αρνητικές δυνάμεις με οδηγούν να κάνω αυτό το βιντεάκι. Ως θεσμικό πρόσωπο σας ομιλώ ως Κίνημα Φτωχών Ελλάδος το οποίο κατακλέβεται ασυστόλως απ’ όλους τους ξεπερασμένους πολιτικούς μηχανισμούς…
… Αφορμή το γεγονός το τελευταίο, όπου γνωστός φέρελπις αποτυχημένος του παρελθόντος οραματιστής με αυταπάτες, στην παρουσίαση του βιβλίου του που στην ουσία ήταν παρουσίαση της δημιουργίας ενός νέου κόμματος, κάθε ένας πολίτης, αλλά δεν έχεις το δικαίωμα στην παρουσίαση να παρουσιάζεις μόνο εσύ. Συνήθως υπάρχει μια επιτροπή, συμπαρουσιαστές. Εδώ δεν υπήρχε τίποτα. Απλώς άφησε το φως αμυδρά για τη δημιουργία ενός πολιτικού σχηματισμού, που άκουσον άκουσον η ντροπή, ντροπή δεν έχει», τόνισε, χαρακτηριστικά, ο Παύλος Κοντογιαννίδης.
Ασλανίδης κατά Καρυστιανού: “Κανείς συγγενής δεν είναι μαζί της”
«Δεν κάναμε τον Σύλλογο για να γίνει κόμμα», τονίζει ο Παύλος Ασλανίδης
Δριμεία κριτική στη Μαρία Καρυστιανού και στην απόφασή της να ιδρύσει κόμμα, άσκησε ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, Παύλος Ασλανίδης.
Ο ίδιος, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά 90,1», τόνισε ότι «δεν κάναμε τον Σύλλογο για να γίνει κόμμα» και πρόσθεσε ότι κανείς από τους συγγενείς δεν είναι μαζί της σε αυτό το εγχείρημα.
«Εμείς περιμέναμε να παραιτηθεί από την ημέρα που το είπε, συνεχίζει και βγαίνει και μιλάει για κομματικό φορέα. Είναι ηθικό το θέμα. Δεν μπορείς να βγαίνεις και να μιλάς εκ μέρους ενός συλλόγου και να πατάς σε δύο βάρκες, να λες “είμαι πρόεδρος συλλόγου και πάω να κάνω κόμμα”, αυτό είναι ασυμβίβαστο. Δεν κάναμε τον Σύλλογο για να γίνει κόμμα»», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο Παύλος Ασλανίδης υπενθύμισε παραιτέρω ότι «πριν δύο εβδομάδες που είχε πει ότι πάει για κόμμα, είχαμε βγάλει μια ανακοίνωση ως ΔΣ ότι δεν ήμασταν ενημερωμένοι για όλες αυτές τις κινήσεις που έκανε και σίγουρα δεν κάναμε τον Σύλλογο για να κάνουμε κόμμα και πολιτικό φορέα» και συμπλήρωσε: «Εμείς συστήσαμε τον Σύλλογο μόνο για το έγκλημα των Τεμπών, όχι για την κομματικοποίηση, γιατί το έγκλημα είναι βαθιά πολιτικό και δεν μπορούμε να επιτρέψουμε αυτός ο αγώνας να γίνει εφαλτήριο για προσωπικές φιλοδοξίες. Κι απ’ ό,τι άκουσα το έχει πάει και πέρα-πέρα, για ανάπτυξη προσωπικών στρατηγικών και για ανάληψη εξουσίας. Είναι δυνατόν; Είμαστε απέναντι σε αυτό».
«Δεν μας ενδιαφέρει η προσωπική μας προβολή»
Ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου ανέφερε ακόμα: «Η κ. Καρυστιανού από τη στιγμή που λέει ότι θα συστήσει κόμμα, δεν έχει καμιά σχέση με το τι θα γίνει στην επέτειο. Βέβαια, σαν γονέας μπορεί να έρθει να μιλήσει, όχι όμως σαν πολιτικό πρόσωπο. Επειδή άκουσα ότι είπε ότι κάποιοι συγγενείς είναι μαζί της, σας διαβεβαιώ ότι με όλους που έχουμε μιλήσει, και εκτός Συλλόγου, δεν είναι κανένας μαζί της σε αυτό το εγχείρημά της».
Τόνισε μάλιστα ότι του προκαλεί απογοήτευση αυτή η εξέλιξη: «Εμείς θα συνεχίσουμε, μας ενδιαφέρει να αποκαλύψουμε το έγκλημα, μας ενδιαφέρει η αλήθεια, δεν μας ενδιαφέρει η προσωπική μας προβολή κι ούτε μας ενδιαφέρει να ξεπλύνουμε το έγκλημα».
Επιπλέον, χαρακτήρισε αυτογκόλ της κυβέρνησης να ερευνήσει ο ΣΔΟΕ τον σύλλογο, λέγοντας: «Ήταν ένα αυτογκόλ της κυβέρνησης αυτό. Δεν μπορώ να καταλάβω ποιους πληρώνουν, επικοινωνιολόγους κι όλους αυτούς και τους είπαν “πηγαίντε σε έναν Σύλλογο” και δεν έχουν πάει στον Φραπέ κι σε πολλούς άλλους και στοχοποιήσανε τον Σύλλογο».
Τέλος, σχετικά με την απόδοση δικαιοσύνης, ο Παύλος Ασλανίδης υπογράμμισε ότι «θέλει λίγο σπρώξιμο η Δικαιοσύνη στη χώρα μας για να γίνει το αυτονόητο. Πιστεύω ότι θα γίνει το αυτονόητο».
Ο δημοσιογράφος Πάρις Καρβουνόπουλος αναφέρθηκε σε άρθρο του στη σοβαρή περιπέτεια υγείας που πέρασε, στέλνοντας ένα μεγάλο “ευχαριστώ” σε όλους όσους τον βοήθησαν.
Ταυτόχρονα όμως εξαπέλυσε και ένα “κατηγορώ” για την κατάσταση στην οποία είναι το ΕΣΥ.
Περιγράφοντας τα όσα έζησε μετά το εγκεφαλικό που υπέστη το Μεγάλο Σάββατο και ενώ βρισκόταν για τις ημέρες του Πάσχα μαζί με την οικογένειά του στο νησί της Πάρου, ο δημοσιογράφος αναφέρει μέσω άρθρου του στο militaire.gr:
“Το πρώτο ευχαριστώ στο Θεό – σε όποιον Θεό πιστεύει ο καθένας – που δίνει τις … αναβολές. Νομίζω ότι ήταν πολύ γενναιόδωρος μαζί μου.
Το δεύτερο ευχαριστώ στην κυρία Αλεξάνδρα που ήταν ο Άνθρωπος που έσπευσε να με βοηθήσει. Ευχαριστώ όλους όσους κινητοποιήθηκαν για να μεταφερθώ από την Πάρο στην Αθήνα.
Να γνωρίζετε ότι η μόνη σας ελπίδα αν βρεθείτε σε δύσκολη κατάσταση κάπου στο Αιγαίο – ένα εγκεφαλικό ας πούμε – είναι τα φτερά της Πολεμικής Αεροπορίας. Κι επειδή αυτά ανήκουν σε όλους μας να τα απαιτήσετε με κάθε τρόπο.
Το τρίτο και μεγάλο ευχαριστώ στα νέα παιδιά του Κέντρου Υγείας Πάρου, που πολεμούν χωρίς όπλα. Και φυσικά στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό του 251 ΓΝΑ που παραμένει κορυφαίο!
Για αυτό ίσως κάποιοι θέλουν να κλείσουν τα στρατιωτικά νοσοκομεία … Χαλάνε τη πιάτσα.
Και πάμε από τα ευχαριστώ στα κατηγορώ:
Είναι δυνατόν ένα πλούσιο νησί των Κυκλάδων να διαθέτει ένα ασθενοφόρο; Έζησα ως ασθενής την αγωνία του πληρώματος που έπρεπε να διαχειριστεί 1,2 και 3 περιστατικά μαζί… Πραγματικός εφιάλτης.
Είναι δυνατόν η Πάρος, ένα από τα νησιά που έχει επιλέξει η οικονομική ελίτ της χώρας για να κάνει διακοπές να έχει αξονικό τομογράφο χωρίς χειριστές για να τον δουλέψουν; Αν αυτά συμβαίνουν στην Πάρο, εμείς συζητάμε και γράφουμε για το Καστελλόριζο, τη Γαύδο, την Ανάφη, τη Σύμη και δεκάδες άλλα νησιά που έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους; Αυτή είναι η κατάσταση στη χώρα που θέλει να πιστεύει ότι η βαριά βιομηχανία της είναι ο τουρισμός. Είμαστε βαθιά νυχτωμένοι.
Υ.Γ. Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές και τα μηνύματα στήριξης. Δηλώνω και έκπληκτος και ευγνώμων…”.
