H ιδιαίτερη μουσική σύνθεση του ανθρώπου που συνδυάζει μοναδικά τη ροκ μουσική με τα λαϊκά στοιχεία, μπορεί να μας οδηγήσει στα πιο συναρπαστικά ταξίδια.
“Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα…”
Νοσταλγικοί στίχοι από ένα αγαπημένο τραγούδι που ερμήνευσε με μοναδικό τρόπο ένας καλλιτέχνης που έχει μείνει πιστός στο χώρο του καλούελληνικού τραγουδιού, με συνέπεια και σημαντική παρουσία. Δεν θεωρείται τυχαία, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες τραγουδοποιούς…
Στιχουργός του συγκεκριμένου τραγουδιού είναι ο Ισαάκ Σούσης, ο οποίος κάνει την εμφάνισή του στο τραγούδι το 1995. `Ενα χρόνο αργότερα, στο δίσκο “Παυσίλυπον” του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα – το βασικό του συνθέτη όλα αυτά τα χρόνια- συμπεριλήφθηκαν δυο τραγούδια που τον καθιερώσανε σαν έναν από τους πιο σημαντικούς στιχουργούς της γενιάς του.
Πρόκειται για το θρυλικό “Νότο” και τον υπέροχο “Τούρκο στο Παρίσι”… Μπορεί να μην ανήκει στους πολυγραφότατους στιχουργούς, γιατί βασική του πεποίθηση είναι το κάθε τραγούδι να έχει λόγο ύπαρξης, ωστόσο η ιδιαίτερη γραφή του συναντά μεγάλη επιτυχία…
Όταν συναντά λοιπόν την ιδιαίτερη μουσική σύνθεση του ανθρώπου που συνδυάζει μοναδικά τη ροκ μουσική με τα λαϊκά στοιχεία, μπορεί να μας οδηγήσει στα πιο συναρπαστικά ταξίδια.
Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί
Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ’ ένα φιλί
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο
κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό
Χλωμά καντήλια
άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια
μα συλλαβίζαν σ’ αγαπώ τα βογγητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
Η Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα θα ενωθεί με τα δεσμά του γάμου με τον σύντροφό της στην Τήνο
Μία ευχάριστη είδηση για τη Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα είδε το φως της δημοσιότητας, 6 χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πέθανε ξαφνικά στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 από καρδιακό επεισόδιο.
Το μεσημέρι της Τρίτης (09.09.2025) εκπομπή «Το ‘χουμε» του Κώστα Τσουρού μετέδωσε μία συνέντευξη της Μαρίας Κλάρας Μαχαιρίτσα, ενώ παράλληλα αποκαλύφθηκε ότι η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα παντρεύεται σε μερικές ημέρες στην Τήνο.
Αρχικά, στο αφιέρωμα που προβλήθηκε για τον αξέχαστο Έλληνα καλλιτέχνη μίλησαν πολλοί αγαπημένοι του συνάδελφοι. Έπειτα η μονάκριβη κόρη του μίλησε για τον πατέρα της σε μία σπάνια δημόσια εξομολόγηση.
«Εγώ τον πένθησα πολύ έντονα και σαν καλλιτέχνη. Το ότι δεν θα τον έβλεπα ξανά στη σκηνή μου κόστισε πάρα πολύ, όχι μόνο σαν μπαμπά», δήλωσε
«Ήθελε να απολαμβάνει την κάθε στιγμή, ήθελε στις συναυλίες να το χαίρεται. Δεν μπορούσε την γκρίνια. Ήθελε να λέει τα ανέκδοτά του, τις ιστορίες του, να γελάει. Το ενδιέφερε πάρα πολύ η στιγμή», πρόσθεσε η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα μιλώντας για τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη.
«Για μένα ήταν κάτι ιερό το ότι ήμουν μαζί του στις τελευταίες στιγμές του. Άκουσα έναν θόρυβο, βγήκα και τον πέτυχα εκείνη στιγμή. Ε, και κάποια στιγμή κατάλαβα ότι ο άνθρωπος έχει φύγει. Όταν ήρθαν και οι γείτονες νομίζοντας ότι κάπως μπορούσαμε να βοηθήσουμε… το κατάλαβα και είπα “μην προσπαθείτε άλλο“», είπε ακόμα η Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα.
Αμέσως μετά η δημοσιογράφος της εκπομπής Φανή Πλατσατούρα αποκάλυψε ότι η Μαρία Κλάρα Μαχαιρίτσα πρόκειται να παντρευτεί το Σάββατο 13 Σεπτεμβρίου με τον αγαπημένο της σε ένα χωριό της Τήνου.
Πρόκειται για το μέρος όπου περνούσε όλα του τα καλοκαίρια ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Τη νύφη θα συνοδεύσουν στην εκκλησία οι καλοί φίλοι του πατέρα της και γνωστοί καλλιτέχνες, Διονύσης Τσακνής και Γιάννης Ζουγανέλης, ενώ ο πρώτος χορός που θα χορέψει το ζευγάρι στο γαμήλιο γλέντι θα είναι το τραγούδι «Πόσο σε θέλω» του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα.
Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: Η συγκινητική ανάρτηση της κόρης του για τα 6 χρόνια από τον θάνατό του
Έξι χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου τραγουδοποιού, η κόρη του, Μαρία Κλάρα, μοιράζεται μια προσωπική στιγμή και μιλά για την κληρονομιά του
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πέθανε τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα που ήταν προγραμματισμένη συναυλία του στην ΔΕΘ., έπαθε ανακοπή καρδιάς, κατά τη διάρκεια του ύπνου του.
Η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μαρία Κλάρα
Σήμερα, έξι χρόνια μετά τον ξαφνικό θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, η κόρη του, Μαρία Κλάρα, επέλεξε να τον τιμήσει με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η απώλεια του αγαπημένου τραγουδοποιού, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 63 ετών από ανακοπή καρδιάς, άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της μουσικής. Ωστόσο, η μνήμη του παραμένει ζωντανή, κυρίως μέσα από τους στίχους και τις μελωδίες που άφησε πίσω του.
Η φωτογραφία της ανάρτησης της:
Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, η Μαρία Κλάρα δημοσίευσε μια φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook. Το στιγμιότυπο δείχνει ένα από τα άλμπουμ του καλλιτέχνη, δίπλα σε μια χειρόγραφη ευχετήρια κάρτα που του είχε δώσει η ίδια στο παρελθόν.
Tα συγκινητικά της λόγια:
Στη λεζάντα της ανάρτησης, η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα γράφει: «Πού να ήξερα τότε που σου υπέγραφα αυτή την ευχετήρια κάρτα τι σήμαινε η υπογραφή που μου άφησες κληρονομιά… μπαμπάκα μου».
Δείτε την ανάρτηση της:
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού ροκ και εν γένει του σύγχρονου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική μουσική σκηνή.
α τραγούδια του «Διδυμότειχο μπλουζ», «Πόσο σε θέλω», «Και τι ζητάω», «Εκεί στο Νότο», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Tερατάκια τσέπης», «Έλα ψυχούλα μου» και «Μικρός Τιτανικός» αγαπήθηκαν από το κοινό και θεωρούνται κλασικά στο είδος τους. Ξεκίνησε την μουσική του διαδρομή στα μέσα της δεκαετίας του ’70, αρχικά με το συγκρότημα P.L.J. Band και στην συνέχεια με τους «Τερμίτες», ενώ από το 1989 ακολούθησε σόλο καριέρα ως συνθέτης και τραγουδιστής.
Ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής θεωρεί τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ως τον πιο δημιουργικό τραγουδοποιό και αναγεννητή της ελληνικής ροκ μπαλάντας, που συνδύαζε όλα τα στοιχεία του σύγχρονου τροβαδούρου της εποχής μας. «Εάν ο Σαββόπουλος έδωσε ανατρεπτικά στοιχεία στο ρεπερτόριο του ’60, ο Λαυρέντης ανέλαβε τον ίδιο ρόλο είκοσι χρόνια μετά. Έστρωσε δρόμους στο παραπαίον και ομιχλώδες στιλιστικό ελληνικό ροκ του ’80, αντιπροτείνοντας λυρικές και μέσα στο πλαίσιο του μεσογειακού μας κλίματος μελωδικές φράσεις του» αναφέρει σε ανάρτησή του στο Φέισμπουκ.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία του Βόλου. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική μέσα από το ροκ. Το «Help» των Beatles ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασε όταν ήταν εννέα χρόνων και έπειτα στα 12 το «Revolver».
PLJ και Τερμίτες
Mετά τη στρατιωτική του θητεία άρχισε να τραγουδάει αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη μπουάτ «Συντροφιά» της Πλάκας. Στα 20 του χρόνια δημιουργεί με τον Παύλο Κικριλή, τον Τάκη Βασαλάκη και τον Αντώνη Μιτζέλο το συγκρότημα P.L.J. Band, σε μια προσπάθεια να κάνει διεθνή καριέρα, όπως οι Aphrodite Child του συντοπίτη του Βαγγέλη Παπαθανασίου, αλλά «τρώει τα μούτρα του», όπως είχε αναφέρει σε μια του συνέντευξη. Το 1978, οι P.L.J θα κάνουν την εμφάνισή τους στην δισκογραφία με το δίσκο 45 στροφών «Gaspar». To 1982, θα κυκλοφορήσουν τον δίσκο «Armageddon» με αγγλικό στίχο, ο οποίος θα «πάει άπατος», όπως είχε πει σε μια του συνέντευξη.
Το 1983, οπότε και κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, οι P.L.J. μετονομάζονταi σε «Τερμίτες», όνομα που παραπέμπει στους Beatles (Σκαθάρια), και γράφουν τα τραγούδια τους με ελληνικό στίχο. Το συγκρότημα θα ηχογραφήσει ακόμη τέσσερις δίσκους πριν από την διάλυσή του το 1989: «Αμαρτωλή Μαρία» (1984), «Τσιμεντένια Τραίνα» (1986), «Περιμένοντας την βροχή» (1988) και το λάιβ «Τσιμεντένιο Κοντσέρτο» (1986) από την συναυλία του Λυκαβηττού στην οποία πρωτακούστηκε η μεγάλη του επιτυχία «Πόσο σε θέλω». Το 1998, τα μέλη του συγκροτήματος ξανασυναντήθηκαν σε μια μεγάλη συναυλία στο κατάμεστο ΣΕΦ, από την οποία προέκυψε ο «ζωντανός» δίσκος «Η Συναυλία» (2000).
Η σόλο καριέρα
Από το 1989, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ξεκινά τη προσωπική του διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι ως συνθέτης και ερμηνευτής. Η καριέρα του θα απογειωθεί δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Γιώργος Νταλάρας, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν θα τραγουδήσει την βιωματική του ροκ μπαλάντα «Διδυμότειχο Μπλουζ».
Θα ακολουθήσουν δίσκοι που θα κερδίσουν την κριτική και εμπορική αποδοχή: «Ρίξε Κόκκινο Στην Νύχτα» (1993), «Παράθυρα Που Κούρασε Η Θέα («1995»), «Παυσίλυπον» (1997) , «Το διάλειμμα κρατάει δύο ζωές» (2001), «Τόσα χρόνια μια ανάσα» (2007), «Η εποχή των αμνών» (2010).
Το 2012 έδωσε μια μεγάλη συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο με προσκεκλημένους τους Ανταμό, Άντζελο Μπραντουάρντι, Κριστόφ, Τονίνο Καροτόνε, Διονύση Σαββόπουλο, Διονύση Τσακνή, Ελεονώρα Ζουγανέλη και πολλού άλλους εκλεκτούς καλλιτέχνες, που αποτυπώθηκε στο άλμπουμ «Οι ‘Αγγελοι Ζουν Ακόμη στη Μεσόγειο».
Επίσης, είχε συνεργαστεί επί σκηνής με τον Διονύση Τσακνή, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Νότη Μαυρουδή, την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου κ.ά.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πέθανε στον ύπνο του στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 στο εξοχικό του στον Πτελεό Πηλίου, όπου παραθέριζε. Την επομένη επρόκειτο να εμφανιστεί μαζί με τον Νίκο Πορτοκάλογλου στο Ηρώδειο σε μια φιλανθρωπική συναυλία υπέρ του σωματείου «Μαζί για το Παιδί».
Έξι χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου τραγουδοποιού, η κόρη του, Μαρία Κλάρα, μοιράζεται μια προσωπική στιγμή και μιλά για την κληρονομιά του
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πέθανε τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα που ήταν προγραμματισμένη συναυλία του στην ΔΕΘ., έπαθε ανακοπή καρδιάς, κατά τη διάρκεια του ύπνου του.
Η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Μαρία Κλάρα
Σήμερα, έξι χρόνια μετά τον ξαφνικό θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, η κόρη του, Μαρία Κλάρα, επέλεξε να τον τιμήσει με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η απώλεια του αγαπημένου τραγουδοποιού, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 63 ετών από ανακοπή καρδιάς, άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον χώρο της μουσικής. Ωστόσο, η μνήμη του παραμένει ζωντανή, κυρίως μέσα από τους στίχους και τις μελωδίες που άφησε πίσω του.
Η φωτογραφία της ανάρτησης της:
Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του, η Μαρία Κλάρα δημοσίευσε μια φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook. Το στιγμιότυπο δείχνει ένα από τα άλμπουμ του καλλιτέχνη, δίπλα σε μια χειρόγραφη ευχετήρια κάρτα που του είχε δώσει η ίδια στο παρελθόν.
Tα συγκινητικά της λόγια:
Στη λεζάντα της ανάρτησης, η κόρη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα γράφει: «Πού να ήξερα τότε που σου υπέγραφα αυτή την ευχετήρια κάρτα τι σήμαινε η υπογραφή που μου άφησες κληρονομιά… μπαμπάκα μου».
Δείτε την ανάρτηση της:
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού ροκ και εν γένει του σύγχρονου έντεχνου λαϊκού τραγουδιού, άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική μουσική σκηνή.
α τραγούδια του «Διδυμότειχο μπλουζ», «Πόσο σε θέλω», «Και τι ζητάω», «Εκεί στο Νότο», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Tερατάκια τσέπης», «Έλα ψυχούλα μου» και «Μικρός Τιτανικός» αγαπήθηκαν από το κοινό και θεωρούνται κλασικά στο είδος τους. Ξεκίνησε την μουσική του διαδρομή στα μέσα της δεκαετίας του ’70, αρχικά με το συγκρότημα P.L.J. Band και στην συνέχεια με τους «Τερμίτες», ενώ από το 1989 ακολούθησε σόλο καριέρα ως συνθέτης και τραγουδιστής.
Ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής θεωρεί τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ως τον πιο δημιουργικό τραγουδοποιό και αναγεννητή της ελληνικής ροκ μπαλάντας, που συνδύαζε όλα τα στοιχεία του σύγχρονου τροβαδούρου της εποχής μας. «Εάν ο Σαββόπουλος έδωσε ανατρεπτικά στοιχεία στο ρεπερτόριο του ’60, ο Λαυρέντης ανέλαβε τον ίδιο ρόλο είκοσι χρόνια μετά. Έστρωσε δρόμους στο παραπαίον και ομιχλώδες στιλιστικό ελληνικό ροκ του ’80, αντιπροτείνοντας λυρικές και μέσα στο πλαίσιο του μεσογειακού μας κλίματος μελωδικές φράσεις του» αναφέρει σε ανάρτησή του στο Φέισμπουκ.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1956 στη Νέα Ιωνία του Βόλου. Από πολύ μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με την μουσική μέσα από το ροκ. Το «Help» των Beatles ήταν ο πρώτος δίσκος που αγόρασε όταν ήταν εννέα χρόνων και έπειτα στα 12 το «Revolver».
PLJ και Τερμίτες
Mετά τη στρατιωτική του θητεία άρχισε να τραγουδάει αντάρτικα με τον Πάνο Τζαβέλα στη μπουάτ «Συντροφιά» της Πλάκας. Στα 20 του χρόνια δημιουργεί με τον Παύλο Κικριλή, τον Τάκη Βασαλάκη και τον Αντώνη Μιτζέλο το συγκρότημα P.L.J. Band, σε μια προσπάθεια να κάνει διεθνή καριέρα, όπως οι Aphrodite Child του συντοπίτη του Βαγγέλη Παπαθανασίου, αλλά «τρώει τα μούτρα του», όπως είχε αναφέρει σε μια του συνέντευξη. Το 1978, οι P.L.J θα κάνουν την εμφάνισή τους στην δισκογραφία με το δίσκο 45 στροφών «Gaspar». To 1982, θα κυκλοφορήσουν τον δίσκο «Armageddon» με αγγλικό στίχο, ο οποίος θα «πάει άπατος», όπως είχε πει σε μια του συνέντευξη.
Το 1983, οπότε και κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος, οι P.L.J. μετονομάζονταi σε «Τερμίτες», όνομα που παραπέμπει στους Beatles (Σκαθάρια), και γράφουν τα τραγούδια τους με ελληνικό στίχο. Το συγκρότημα θα ηχογραφήσει ακόμη τέσσερις δίσκους πριν από την διάλυσή του το 1989: «Αμαρτωλή Μαρία» (1984), «Τσιμεντένια Τραίνα» (1986), «Περιμένοντας την βροχή» (1988) και το λάιβ «Τσιμεντένιο Κοντσέρτο» (1986) από την συναυλία του Λυκαβηττού στην οποία πρωτακούστηκε η μεγάλη του επιτυχία «Πόσο σε θέλω». Το 1998, τα μέλη του συγκροτήματος ξανασυναντήθηκαν σε μια μεγάλη συναυλία στο κατάμεστο ΣΕΦ, από την οποία προέκυψε ο «ζωντανός» δίσκος «Η Συναυλία» (2000).
Η σόλο καριέρα
Από το 1989, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ξεκινά τη προσωπική του διαδρομή στο ελληνικό τραγούδι ως συνθέτης και ερμηνευτής. Η καριέρα του θα απογειωθεί δύο χρόνια αργότερα, όταν ο Γιώργος Νταλάρας, με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο παρελθόν θα τραγουδήσει την βιωματική του ροκ μπαλάντα «Διδυμότειχο Μπλουζ».
Θα ακολουθήσουν δίσκοι που θα κερδίσουν την κριτική και εμπορική αποδοχή: «Ρίξε Κόκκινο Στην Νύχτα» (1993), «Παράθυρα Που Κούρασε Η Θέα («1995»), «Παυσίλυπον» (1997) , «Το διάλειμμα κρατάει δύο ζωές» (2001), «Τόσα χρόνια μια ανάσα» (2007), «Η εποχή των αμνών» (2010).
Το 2012 έδωσε μια μεγάλη συναυλία στο Παναθηναϊκό Στάδιο με προσκεκλημένους τους Ανταμό, Άντζελο Μπραντουάρντι, Κριστόφ, Τονίνο Καροτόνε, Διονύση Σαββόπουλο, Διονύση Τσακνή, Ελεονώρα Ζουγανέλη και πολλού άλλους εκλεκτούς καλλιτέχνες, που αποτυπώθηκε στο άλμπουμ «Οι ‘Αγγελοι Ζουν Ακόμη στη Μεσόγειο».
Επίσης, είχε συνεργαστεί επί σκηνής με τον Διονύση Τσακνή, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τη Χαρούλα Αλεξίου, τον Δημήτρη Μητροπάνο, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Νότη Μαυρουδή, την Αναστασία Μουτσάτσου, τον Κώστα Μακεδόνα, τον Νίκο Πορτοκάλογλου κ.ά.
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας πέθανε στον ύπνο του στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 στο εξοχικό του στον Πτελεό Πηλίου, όπου παραθέριζε. Την επομένη επρόκειτο να εμφανιστεί μαζί με τον Νίκο Πορτοκάλογλου στο Ηρώδειο σε μια φιλανθρωπική συναυλία υπέρ του σωματείου «Μαζί για το Παιδί».
Πέντε χρόνια συμπληρώνεται σήμερα από τον θάνατο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα με την κόρη του, Μαρία – Κλάρα Μαχαιρίτσα να συγκινεί μέσα από μια ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook.
Ήταν Σεπτέμβρης του 2019, όταν ο μεγάλος καλλιτέχνης πέθανε σε ηλικία 63 ετών – αιφνίδια στον ύπνο του, στο εξοχικό του στον Πτελεό Πηλίου. Οι πληροφορίες μάλιστα ανέφεραν, πως ο θάνατός του φέρεται να οφείλεται σε καρδιακή προσβολή.
Η 30χρονη κόρη του τροβαδούρου του ελληνικού ροκ ανήμερα της συμπλήρωσης των πέντε χρόνων από τον θάνατό του, δημοσίευσε μια κοινή φωτογραφία με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα από τα παιδικά της χρόνια. Μάλιστα την συνόδευσε με ένα από τα αγαπημένα της τραγούδια, «τόσα χρόνια μια ανάσα» που έχει πει ο τραγουδιστής.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά, που η Μαρία – Κλάρα Μαχαιρίτσα αφιερώνει αναρτήσεις, που κάνει στα social media στον πατέρα της. Τον Νοέμβριο του 2023, η ίδια είχε γράψει: «Η αγάπη σου για τη μαμά μου, με έμαθε την αξία της συντροφικότητας. Η αγάπη σου για τη μουσική, μου δίδαξε την σημασία της δημιουργίας. Η αγάπη σου για τη ζωή, μου έδειξε πως να ζω ουσιαστικά. Η αγάπη σου για εμένα, με μεγάλωσε».
Ο “μπαμπάς” του Ελληνικού κινηματογράφου με τις 195 ταινίες και το άδοξο τέλος του που λίγοι γνωρίζουν
Γράφει η Έπη Τρίμη
Ο Λαυρέντης Διανέλλος γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Μαγνησίας το 1911 (από την ιδιαίτερη πατρίδα του, πήρε και το επώνυμό του).
Ήταν ένας από τους πρώτους μαθητές και συνεργάτες του Καρόλου Κουν, στη σχολή του οποίου γνώρισε τη σύζυγό του Φρόσω Κοκκόλα (1912-1999), ηθοποιό και τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών, με την οποία απέκτησε μία κόρη.
Το 1975 το ζευγάρι μετακόμισε στο Μάτι στο σπιτάκι που με τόσες θυσίες κατάφεραν να κτίσουν.
Ο Λαυρέντης Διανέλλος ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου
Κατέχει τον τίτλο του πιο παραγωγικού Έλληνα ηθοποιού, με τουλάχιστον 207 ταινίες στο ενεργητικό του. Διακρίθηκε σε ρόλους «πατέρα», δίπλα σε μεγάλες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου.
Παρόλο που στον κινηματογράφο ερμήνευε πάντα δεύτερους ρόλους, ήταν πολύ συμπαθής στο κοινό. Το πρόσωπο του μπορούσε με την ίδια ευκολία και πειστικότητα να εκφράσει τόσο τη λύπη όσο και τη χαρά, ανέφεραν οι κριτικοί.
Η απλότητα στο παίξιμό του έκανε τον κόσμο να τον θεωρεί «δικό του άνθρωπο». Πολλοί μάλιστα, λόγω της φυσικότητας στην ερμηνεία του, πίστευαν ότι ήταν αυτοδίδακτος. Εκτός από τον «πατέρα», ερμήνευσε αρκετές φορές τον φτωχό μεροκαματιάρη, αλλά και τον παπά. Εξαιτίας των πολλών συμμετοχών του σε ταινίες, έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1936 με τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη. Την περίοδο 1936-1940 εντάχθηκε στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, ενώ το 1947 συνεργάστηκε με τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη. Το 1954 άρχισε η συνεργασία του με τον μεγάλο κωμικό Μίμη Φωτόπουλο, η οποία και κράτησε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70. Ευρείας γκάμας ηθοποιός, έπαιξε από κλασικό θέατρο έως επιθεώρηση και ελληνική κωμωδία («Στέλλα Βιολάντη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, «Όπως αγαπάτε» του Σαίξπηρ, «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή, «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» του Γιάροσλαβ Χάσεκ κ.ά.).
Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1938 στην ελληνο-αιγυπτιακή παραγωγή «Δόκτωρ Επαμεινώνδας», που σκηνοθέτησε ο Εβραίος Τόγκο Μιζραχί, με πρωταγωνιστές τον Παρασκευά Οικονόμου και τις αδελφές Καλουτά. Από το 1955 καθιερώθηκε στον ελληνικό κινηματογράφο, παίζοντας με την ίδια άνεση στο δράμα, στην κωμωδία, αλλά και στο μιούζικαλ, σε αξιόλογους δεύτερους ρόλους.
Στη διάρκεια της κινηματογραφικής του καριέρας, υποδύθηκε τον πατέρα πολλών πρωταγωνιστριών και πρωταγωνιστών, με πιο χαρακτηριστική την ερμηνεία του στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Μανταλένα» (1960), δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι ερμηνείες του στις ταινίες «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» (1960), «Ο Θόδωρος και το Δίκαννο» (1962), «Το πιο λαμπρό αστέρι» (1967) και «Η Αλίκη Δικτάτωρ» (1972). Το 1971 τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης με το βραβείο Β’ Ανδρικού ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία του Δημήτρη Παπακωνσταντή «Ολοκαύτωμα».
Ο Διανέλλος διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου το 1971, κερδίζοντας το βραβείο του Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία, «Ολοκαύτωμα».
Το όνειρο του Λαυρέντη Διανέλλου ήταν να γίνει σιδηροδρομικός και μάλιστα μηχανοδηγός
Γι αυτό και όταν ξέκλεβε χρόνο, του άρεσε να κάθεται σε κάποιον σιδηροδρομικό σταθμό και να χαζεύει τους συρμούς μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο πατέρας μου δε με μάλωσε ποτέ..
«Ο πατέρας μου ήταν ένας γλυκός, ταπεινός και με ευρύ πνεύμα άνθρωπος. Ήταν αυτό που βλέπουμε όλοι στις ταινίες. Δεν με μάλωσε ποτέ. Ήταν άνθρωπος της συζήτησης, που έδινε συμβουλές σε όλους. Στους συναδέλφους του ήταν πολύ αγαπητός. Τον λάτρευαν όλοι, γιατί ήταν πολύ χαμηλών τόνων. Εκείνον που θυμάμαι να έρχεται στο σπίτι μας πολύ συχνά και ήταν ο καλύτερος φίλος του ήταν ο Μίμης Φωτόπουλος» είχε επισημάνει συγκινημένη η Μαρία Διανέλλου.
Η ασθένεια και το τέλος
Ο Λαυρέντης Διανέλλος «έφυγε» ένα πρωινό στις 16 Σεπτεμβρίου του 1978 σε ένα νοσοκομείο του Σιάτλ των ΗΠΑ.
Στη κηδεία του στη Ραφήνα, οι συνάδελφοί του τον «ξέχασαν»
Ήταν ένας αξιόλογος και γλυκύτατος άνθρωπος και ένας καταπληκτικός ηθοποιός, που όλοι οι ηθοποιοί, συνάδελφοι, τον αγαπούσαν και μιλούσαν πάντα γι’ αυτόν με τα καλύτερα λόγια. Ήταν σεμνός και όπως σεμνά και αθόρυβα έζησε, έτσι σεμνά και αθόρυβα.
Μας άφησε μια μεγάλη παρακαταθήκη, την μορφή του βασανισμένου αλλά και συνάμα αισιόδοξου Έλληνα πατέρα, που καμιά άλλη μορφή δεν ήταν τόσο χαρακτηριστική και τόσο πραγματική, όταν θέλουμε να θυμηθούμε και να ταυτιστούμε, με τον δικό μας πατέρα.
Ο Λαυρέντης Διανέλλος γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντιο Μαγνησίας το 1911 (από την ιδιαίτερη πατρίδα του, πήρε και το επώνυμό του).
Γράφει η Έπη Τρίμη
Ήταν ένας από τους πρώτους μαθητές και συνεργάτες του Καρόλου Κουν, στη σχολή του οποίου γνώρισε τη σύζυγό του Φρόσω Κοκκόλα (1912-1999), ηθοποιό και τραγουδίστρια δημοτικών τραγουδιών, με την οποία απέκτησε μία κόρη.
Το 1975 το ζευγάρι μετακόμισε στο Μάτι στο σπιτάκι που με τόσες θυσίες κατάφεραν να κτίσουν.
Ο Λαυρέντης Διανέλλος ήταν ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου
Κατέχει τον τίτλο του πιο παραγωγικού Έλληνα ηθοποιού, με τουλάχιστον 207 ταινίες στο ενεργητικό του. Διακρίθηκε σε ρόλους «πατέρα», δίπλα σε μεγάλες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου.
Παρόλο που στον κινηματογράφο ερμήνευε πάντα δεύτερους ρόλους, ήταν πολύ συμπαθής στο κοινό. Το πρόσωπο του μπορούσε με την ίδια ευκολία και πειστικότητα να εκφράσει τόσο τη λύπη όσο και τη χαρά, ανέφεραν οι κριτικοί.
Η απλότητα στο παίξιμό του έκανε τον κόσμο να τον θεωρεί «δικό του άνθρωπο». Πολλοί μάλιστα, λόγω της φυσικότητας στην ερμηνεία του, πίστευαν ότι ήταν αυτοδίδακτος. Εκτός από τον «πατέρα», ερμήνευσε αρκετές φορές τον φτωχό μεροκαματιάρη, αλλά και τον παπά. Εξαιτίας των πολλών συμμετοχών του σε ταινίες, έχει συνεργαστεί με όλους σχεδόν τους ηθοποιούς του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1936 με τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη. Την περίοδο 1936-1940 εντάχθηκε στο θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, ενώ το 1947 συνεργάστηκε με τον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη. Το 1954 άρχισε η συνεργασία του με τον μεγάλο κωμικό Μίμη Φωτόπουλο, η οποία και κράτησε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’70. Ευρείας γκάμας ηθοποιός, έπαιξε από κλασικό θέατρο έως επιθεώρηση και ελληνική κωμωδία («Στέλλα Βιολάντη» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, «Όπως αγαπάτε» του Σαίξπηρ, «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή, «Ο καλός στρατιώτης Σβέικ» του Γιάροσλαβ Χάσεκ κ.ά.).
Στη μεγάλη οθόνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1938 στην ελληνο-αιγυπτιακή παραγωγή «Δόκτωρ Επαμεινώνδας», που σκηνοθέτησε ο Εβραίος Τόγκο Μιζραχί, με πρωταγωνιστές τον Παρασκευά Οικονόμου και τις αδελφές Καλουτά. Από το 1955 καθιερώθηκε στον ελληνικό κινηματογράφο, παίζοντας με την ίδια άνεση στο δράμα, στην κωμωδία, αλλά και στο μιούζικαλ, σε αξιόλογους δεύτερους ρόλους.
Στη διάρκεια της κινηματογραφικής του καριέρας, υποδύθηκε τον πατέρα πολλών πρωταγωνιστριών και πρωταγωνιστών, με πιο χαρακτηριστική την ερμηνεία του στην ταινία του Ντίνου Δημόπουλου «Μανταλένα» (1960), δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι ερμηνείες του στις ταινίες «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» (1960), «Ο Θόδωρος και το Δίκαννο» (1962), «Το πιο λαμπρό αστέρι» (1967) και «Η Αλίκη Δικτάτωρ» (1972). Το 1971 τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης με το βραβείο Β’ Ανδρικού ρόλου για τη συμμετοχή του στην ταινία του Δημήτρη Παπακωνσταντή «Ολοκαύτωμα».
Ο Διανέλλος διακρίθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου το 1971, κερδίζοντας το βραβείο του Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία, «Ολοκαύτωμα».
Το όνειρο του Λαυρέντη Διανέλλου ήταν να γίνει σιδηροδρομικός και μάλιστα μηχανοδηγός
Γι αυτό και όταν ξέκλεβε χρόνο, του άρεσε να κάθεται σε κάποιον σιδηροδρομικό σταθμό και να χαζεύει τους συρμούς μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ο πατέρας μου δε με μάλωσε ποτέ..
«Ο πατέρας μου ήταν ένας γλυκός, ταπεινός και με ευρύ πνεύμα άνθρωπος. Ήταν αυτό που βλέπουμε όλοι στις ταινίες. Δεν με μάλωσε ποτέ. Ήταν άνθρωπος της συζήτησης, που έδινε συμβουλές σε όλους. Στους συναδέλφους του ήταν πολύ αγαπητός. Τον λάτρευαν όλοι, γιατί ήταν πολύ χαμηλών τόνων. Εκείνον που θυμάμαι να έρχεται στο σπίτι μας πολύ συχνά και ήταν ο καλύτερος φίλος του ήταν ο Μίμης Φωτόπουλος» είχε επισημάνει συγκινημένη η Μαρία Διανέλλου.
Η ασθένεια και το τέλος
Ο Λαυρέντης Διανέλλος «έφυγε» ένα πρωινό στις 16 Σεπτεμβρίου του 1978 σε ένα νοσοκομείο του Σιάτλ των ΗΠΑ.
Στη κηδεία του στη Ραφήνα, οι συνάδελφοί του τον «ξέχασαν»
Ήταν ένας αξιόλογος και γλυκύτατος άνθρωπος και ένας καταπληκτικός ηθοποιός, που όλοι οι ηθοποιοί, συνάδελφοι, τον αγαπούσαν και μιλούσαν πάντα γι’ αυτόν με τα καλύτερα λόγια. Ήταν σεμνός και όπως σεμνά και αθόρυβα έζησε, έτσι σεμνά και αθόρυβα.
Μας άφησε μια μεγάλη παρακαταθήκη, την μορφή του βασανισμένου αλλά και συνάμα αισιόδοξου Έλληνα πατέρα, που καμιά άλλη μορφή δεν ήταν τόσο χαρακτηριστική και τόσο πραγματική, όταν θέλουμε να θυμηθούμε και να ταυτιστούμε, με τον δικό μας πατέρα.
Ο αγαπημένος «μπαμπάς» της εθνικής μας κινηματογραφίας κατόρθωσε το απίστευτο: να πάρει μέρος σε 195 ταινίες μεταξύ 1948-1973, δρέποντας δάφνες ως ρέκορντμαν της λεγόμενης Χρυσής Εποχής του ελληνικού πανιού!
Κανείς δεν τον ξεπέρασε ποτέ σε απόλυτο αριθμό κινηματογραφικών συμμετοχών (έστω κι αν τον ακολουθούν κατά πόδας οι Νάσος Κεδράκας και Γιώργος Βελέντζας), καθώς στα χρόνια της δράσης του ήταν ο απόλυτος βασιλιάς του ελληνικού σινεμά, παρά τους δεύτερους ρόλους που ενσάρκωσε μονίμως.
Ήταν ωστόσο τόσο πειστικός και εκφραστικός ως πατέρας και παπάς που οι παραγωγές καθυστερούσαν τα γυρίσματα για να τον εντάξουν στο καστ τους, καθώς ταινία χωρίς τον Διανέλλο δεν γινόταν. Ο Λαυρέντης ενσάρκωσε πράγματι τους περισσότερους ρόλους μπαμπάδων και παπάδων από κάθε άλλο συνάδελφό του!
Και πώς να γίνει εξάλλου διαφορετικά, αφού το άκρως εκφραστικό πρόσωπό του καθρέφτιζε τα βάσανα, τις πίκρες αλλά και τις χαρές και την αισιοδοξία του πατέρα της εποχής, δημιουργώντας έναν ηθογραφικό υποκριτικό τύπο που έμελλε να τον ακολουθεί κατά πόδας.
Γεννημένος στον Άγιο Λαυρέντιο Μαγνησίας, ο Διανέλλος ήθελε να γίνει σιδηροδρομικός, καθώς αυτό ήταν το μεγάλο όνειρό του στη ζωή, πριν τον κλέψει τουλάχιστον ο Κουν και τον μετατρέψει σε ένα ικανότατο πολυεργαλείο του Θεάτρου Τέχνης του με πλούσιο υποκριτικό ταμπεραμέντο που θα αποκαλυπτόταν τόσο στο πανί όσο και το σανίδι, το οποίο υπηρέτησε πιστά με τη γνώριμη απλότητά του για πάμπολλες δεκαετίες.
Οι λαϊκές μας μνήμες ανακαλούν τον αγαπημένο ηθοποιό δίπλα στις μεγάλες πρωταγωνίστριες του ελληνικού κινηματογράφου να λειτουργεί ως στοργικός πατέρας της Βουγιουκλάκη («Μανταλένα», «Το πιο λαμπρό αστέρι» κ.ά.) κ.λπ., σε μια καριέρα που απλώθηκε σε 25 χρόνια αξιομνημόνευτων ρόλων. Όσο για τη σύζυγό του, Φρόσω Κοκκόλα, επίσης θεατρίνα και τραγουδίστρια δημοτικών, πέρασε στο πλάι της όλη του τη ζωή.
Ο Διανέλλος ήταν ένας χαρισματικός καλλιτέχνης του θεάτρου και του κινηματογράφου πλασμένος με τη στόφα του μεγάλου ηθοποιού του καιρού, αφού η εκφραστικότητα και η φυσικότητά του ήταν παροιμιώδεις. Ήταν όμως και η απροσχημάτιστη απλότητά του τόσο ως άνθρωπος όσο και ως καλλιτέχνης που έκανε το κοινό να τον θεωρεί δικό του άνθρωπο και να υποθέτει -λανθασμένα- ότι ήταν αυτοδίδακτος!
Ο πατέρας, ο παπάς και ο φτωχός μεροκαματιάρης του ελληνικού σινεμά ήταν ένας άνθρωπος που ήθελε απλώς να βλέπει τα τρένα να περνούν, αφού αν δεν τον έκλεβε η τέχνη θα γινόταν σίγουρα μηχανοδηγός (ή έστω σταθμάρχης!)…
Πρώτα χρόνια
Ο Λαυρέντης Διανέλλος γεννιέται το 1911 στον Άγιο Λαυρέντιο Βόλου, απ’ όπου πήρε και το βαφτιστικό του, κάνοντας από μικρός όνειρα να γίνει σιδηροδρομικός και μάλιστα μηχανοδηγός. Όπως έλεγε όντας πια καθιερωμένος ηθοποιός, τον συγκινούσαν αφάνταστα τα τρένα και είχε πόθο διακαή να οδηγήσει κάποια στιγμή μια αμαξοστοιχία. Ως παιδί σύχναζε λοιπόν στον σιδηροδρομικό σταθμό και χάζευε τους συρμούς, αν και σιδηροδρομικός τελικά δεν θα γινόταν, καθώς η μοίρα είχε άλλα στο νου της γι’ αυτόν.
Τελειώνοντας το σχολείο και ασχολούμενος για λίγο με δουλειές του ποδαριού, θα κατεβεί τελικά στην Αθήνα στα μέσα της δεκαετίας του 1930 αναζητώντας την τύχη του. Κανείς δεν ξέρει τι τον οδήγησε ως την εξώπορτα του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, ο Διανέλλος έγινε όμως ένας από τους πρώτους μαθητές του μεγάλου μας θεατράνθρωπου όταν ξεκινούσε την περιπέτειά του με την περίφημη κατόπιν σχολή του.
Στο υπόγειο του Κουν δεν θα βρει μόνο την καλλιτεχνική του φύση, αλλά και τον έρωτα της ζωής του, μια κοπέλα που μαθήτευε δίπλα στον Κουν: ο έρωτας με την ηθοποιό και μεγάλη ερμηνεύτρια του δημοτικού μας τραγουδιού Φρόσω Κοκκόλα (1912-1999) είναι κεραυνοβόλος. Το ζευγάρι θα παντρευτεί λίγο αργότερα, θα αποκτήσει μια κόρη και θα περάσει μαζί όλη του τη ζωή, καθώς μόνο ο θάνατος (του Λαυρέντη) μπορούσε να τους χωρίσει…
Θεατρική και κινηματογραφική καριέρα
Λαυρέντης και Φρόσω είναι λοιπόν από τους πρώτους μαθητές και συνεργάτες κατόπιν του Κουν και μαζί θα παίξουν στον αριστοφανικό «Πλούτο» το 1936, κάνοντας αμφότεροι το θεατρικό τους ντεμπούτο. Ο Λαυρέντης καθιερώνεται σχετικά νωρίς στη συνείδηση του αθηναϊκού θεατρόφιλου κοινού αλλά και στις καρδιές των συναδέλφων του, καθώς είναι άνθρωπος απλός, καλός επαγγελματίας και δεν δημιουργεί ποτέ πρόβλημα στις παραγωγές. Αντιθέτως, είναι αγαπητός απ’ όλους και δάσκαλος για τη νέα γενιά.
Η θεατρική του καριέρα θα τον φέρει δίπλα στα μεγαλύτερα αστέρια της εποχής, μέχρι να γίνει κι αυτός αναπόσπαστο μέλος του νεοελληνικού θεάτρου και να βρει το όνομά του μια θέση στη μαρκίζα. Την περίοδο 1936-1940 θα παίξει με τον θίασο της Μαρίκας Κοτοπούλη, το 1947 θα συνεργαστεί για μια οχταετία με τη θεατρική εταιρία του μοναδικού Βασίλη Λογοθετίδη και από το 1954 θα ξεκινήσει τη μόνιμη συνεργασία του με τον μάγκα του ελληνικού σινεμά Μίμη Φωτόπουλο, τους οποίους επίσης θα χώριζε μόνο ο θάνατος του Διανέλλου το 1978, έπειτα από δύο δεκαετίες κοινής και ανεπανάληπτης επιτυχίας.
Στα 40 και πλέον χρόνια της σπουδαίας θεατρικής του καριέρας θα συνεργαστεί με όλους τους μεγάλους και θα παίξει πρακτικά τα πάντα, από κλασικό θέατρο μέχρι επιθεώρηση και νεοελληνική φαρσοκωμωδία, καθώς ήταν ένας ηθοποιός ευρύτατης γκάμας. Το κοινό παραμιλούσε για τους ρόλους του σε μια σειρά από παραστάσεις, από τη «Στέλλα Βιολάντη» του Ξενόπουλου και τον «Δον Καμίλο» του Πατατζή μέχρι και τα κλασικά «Όπως αγαπάτε» του Σαίξπηρ και τον «Καλό Στρατιώτη Σβέικ» του Χάσεκ…
Αν και για το σινεμά θα έπρεπε να περιμένει 12 χρόνια μετά το θεατρικό του ντεμπούτο για να παίξει, όταν όμως το κάνει, το κάνει με μια δημιουργική λύσσα που όμοιό της δεν έχει κυριολεκτικά! Ο Διανέλλος εμφανίζεται για πρώτη φορά στο φιλμ «Οι Γερμανοί Ξανάρχονται» του 1948, αν και η πραγματική κινηματογραφική του καριέρα ξεκινά το 1955, όταν δεν θα εγκατέλειπε ποτέ πια τα κινηματογραφικά πλατό!
Μεγάλος τυπίστας και πάντα δευτερορολίστας, ο Διανέλλος θα παίξει σε 195 ταινίες μέχρι το 1975, αφήνοντας μεγάλη παρακαταθήκη σε ρόλους πατέρα, διάκου και φουκαριάρη βιοπαλαιστή. Συμπαθέστατος εντός οθόνης, ο Διανέλλος καθιερώνεται στο σινεμά παίζοντας με την ίδια άνεση δράμα, κωμωδία, ακόμα και μιούζικαλ, μετατρέποντας συχνά τους δεύτερους ρόλους του στο πιο αξιόλογο μέρος της ταινίας.
Αξέχαστες και κλασικές παραμένουν οι ερμηνείες του στα φιλμ «Ο Φανούρης και το σόι του» (1957), «Μανταλένα» (1960), «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» (1960), «Ο Θόδωρος και το Δίκαννο» (1962), «Το πιο λαμπρό αστέρι» (1967), «Η Αλίκη Δικτάτωρ» (1972) και αμέτρητες κυριολεκτικά ακόμα.
Για την ερμηνεία του στην πολεμική ταινία του Παπακωνσταντή «Ολοκαύτωμα» (1971), ο Διανέλλος απέσπασε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, επισφραγίζοντας μια ζηλευτή καριέρα επιτυχίας αλλά και αντίστοιχου ήθους. Τελευταία του ταινία, το «Στα δίχτυα του Τρόμου» του Σερντάρη το 1975.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο Διανέλλος άρχισε να κοσμεί και τη μικρή οθόνη, παίρνοντας μέρος σε τέσσερις σειρές της ΕΙΡΤ: «Το κορίτσι της Κυριακής» (1972), «Εικοσιτετράωρο ενός παλιατζή» (1972), «Στα δίχτυα του τρόμου» (1973) και «Αληθινές Ιστορίες» (1974).
Τελευταία χρόνια
Από το 1975 άρχισε να αποσύρεται σιγά σιγά από την ενεργό δράση, αν και δεν θα προλάβαινε δυστυχώς να ξεκουραστεί, καθώς χτυπήθηκε από την παλιοαρρώστια το 1977. Έχοντα συνεχώς δίπλα του τη γυναίκα του Φρόσω, ο Διανέλλος το πάλεψε όσο μπορούσε και πήγε μάλιστα για θεραπεία ακόμα και στις ΗΠΑ, όπου θα αφήσει την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Σιάτλ στις 16 Σεπτεμβρίου 1978, νικημένος από τον καρκίνο
Ο Λαυρέντης Διανέλλος έζησε και έφυγε σεμνά και αθόρυβα, ως γνήσιος καλλιτέχνης και ακόμα γνησιότερος άνθρωπος. Τρένο μπορεί να μην οδήγησε ποτέ, το νοσοκομείο πάντως του Σιάτλ ήταν δίπλα από τον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, κι έτσι μπόρεσε να δει για τελευταία φορά τα αγαπημένα του τρένα να περνούν σφυρίζοντας.
Η σύζυγός του έφερε κοντά της στο κοιμητήριο της Ραφήνας τον «Λαυρεντάκο» της, εκφράζοντας με λυγμούς την μάταιη ελπίδα της ότι «θα ’θελα να περνάγαμε τα στερνά μας χρόνια μαζί». Ο αθηναϊκός Τύπος δεν παρέλειψε να σχολιάσει με πικρία το γεγονός ότι στην κηδεία του δεν παρευρέθηκαν παρά ελάχιστοι συνάδελφοι του μεγάλου αυτού δασκάλου.
Λαυράκια με το «καλημέρα» έχει βγάλει η εφαρμογή, Appodixi, της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων. Μετά από το λουκέτο σε πρατήριο καυσίμων, στον Βύρωνα, που μπήκε πριν από δέκα ημέρες, μετά από ανώνυμη καταγγελία καταναλωτή, μέσω του app, το καμπανάκι των καταγγελιών χτύπησε ξανά στον ελεγκτικό μηχανισμό της ΑΑΔΕ.
Η επώνυμη – αυτή τη φορά – καταγγελία αφορούσε πρατήριο, στην Αλ. Παναγούλη 120 και Αγγελίωνος 15, στην Αγ. Παρασκευή. Σύμφωνα με αυτή, ο οδηγός του οχήματος διαπίστωσε ότι άλλα χρήματα πλήρωσε και ανέγραφε η απόδειξη, που πήρε, και άλλα τελικά καταγράφηκαν στον φορολογικό μηχανισμό της επιχείρησης. Όταν οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ πήγαν στο πρατήριο για να το σφραγίσουν, ο δικηγόρος της επιχείρησης προσπάθησε να αμφισβητήσει τα ευρήματα της απόδειξης.
Εκείνη τη στιγμή, όμως, έφτασε πελάτης, που κρατούσε απόδειξη, με ημερομηνία, 01/10/2022, αξίας 63 ευρώ, προκειμένου να πιστωθεί τους πόντους από το προσφερόμενο πρόγραμμα επιβράβευσης, που ακολουθούσε η επιχείρηση. Οι ελεγκτές πήραν την απόδειξη, και διαπίστωσαν επί τόπου ότι η αξία, που είχε διαβιβαστεί στις βάσεις δεδομένων της ΑΑΔΕ, ήταν μόλις… 20 ευρώ!
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Διασταύρωσαν επιπλέον την αναφορά POS με το αρχείο του φορολογικού μηχανισμού και βρήκαν άλλες 18 περιπτώσεις, κατά τις οποίες είχαν παραποιηθεί τα ποσά των αποδείξεων, σε ποσοστό 90%, δηλαδή στο 1/10 της πραγματικής τους αξίας!
Βρήκαν ακόμα άλλες 15 περιπτώσεις, όπου η επιχείρηση δεν είχε διαβιβάσει τις εκδοθείσες αποδείξεις στις βάσεις δεδομένων της ΑΑΔΕ, μέσω του συστήματος E-SEND εισροών – εκροών, σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Λάτσης: Πενταπλάσια αύξηση στα EBITDA το α’ τρίμηνο 2024 για τη Lamda Development. Ξεπέρασαν τα €40,2 εκατ. Νέο ιστορικό ρεκόρ για τις μαρίνες, με τα συνολικά έσοδα να ανέρχονται στα €7,3 εκατ. – Τι δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος, Οδυσσέας Αθανασίου.
Εξαιρετικές οικονομικές επιδόσεις κατά το α’ τρίμηνο 2024 παρουσίασε η Lamda Development, η μεγαλύτερη εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων στην Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση, η εταιρεία εμφάνισε ενοποιημένα κέρδη EBITDA €40,2 εκατ. το Α’ Τρίμηνο 2024 (πενταπλάσια αύξηση έναντι του 2023), λόγω των εξαιρετικών επιδόσεων των Εμπορικών Κέντρων, των Μαρινών και του Έργου στο Ελληνικό (The Ellinikon).
Τα 4 Εμπορικά Κέντρα σε λειτουργία σημείωσαν νέο ρεκόρ Retail EBITDA στα €22,5εκ (αύξηση 8% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023), κυρίως λόγω της αύξησης των καθαρών εσόδων από βασικά μισθώματα (αύξηση 8% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023) και της αύξησης των εσόδων στάθμευσης (αύξηση 16% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023).
Τα εν λόγω επιτεύγματα υποστηρίχθηκαν από την αύξηση της επισκεψιμότητας, με τους επισκέπτες να ανέρχονται σε 5,5εκ (αύξηση 4% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023), και την επίτευξη νέου ρεκόρ πωλήσεων καταστημάτων στα €171εκ (αύξηση 9% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023). Επίσης επιτεύχθηκε σημαντική πρόοδος στις εμπορικές μισθώσεις για τους δύο υπό ανάπτυξη προορισμούς λιανικού εμπορίου και ψυχαγωγίας στο Έργο Ελληνικού.
Συγκεκριμένα, έχουν συμφωνηθεί Heads of Terms (HoT) με μισθωτές για 70% της Συνολικής Μεικτής Εκμισθώσιμης Επιφάνειας (GLA) στο The Ellinikon Mall (πρώην Vouliagmenis Mall) και 62% του GLA στη Riviera Galleria, σε υψηλότερες τιμές έναντι των Εμπορικών Κέντρων σε λειτουργία, γεγονός που αντικατοπτρίζει τόσο τα ισχυρά θεμελιώδη μεγέθη μιας αγοράς με χαμηλή προσφορά καθώς και το ισχυρό ενδιαφέρον των εμπόρων για αυτές τις νέες αναπτύξεις.
Στοχεύουμε στο τέλος του έτους να έχουμε ολοκληρώσει συμφωνίες HoT για 83% του GLA στο The Ellinikon Mall και 75% του GLA στη Riviera Galleria.
Οι Μαρίνες επίσης κατέγραψαν σημαντικές επιδόσεις με τα συνολικά έσοδα να ανέρχονται σε νέο ιστορικό ρεκόρ στα €7,3εκ ενώ τα κέρδη EBITDA αυξήθηκαν 13% έναντι του Α’ Τριμήνου 2023 στα €4,6εκ.
Η εν λόγω σημαντική επίδοση αποδίδεται κυρίως στις ισχυρές πελατειακές σχέσεις, υποστηριζόμενες από τις ετήσιες συμβατικές αυξήσεις στα τέλη ελλιμενισμού. Τα υψηλότερα έσοδα από τις διελεύσεις σκαφών αναψυχής (yachts) συνέβαλαν επίσης στη βελτιωμένη επίδοση των Μαρινών.
Αναφορικά με το Έργο Ελληνικού, έχουμε ολοκληρώσει μια σειρά επιτευγμάτων εντός του 2023 αλλά και από τις αρχές του έτους μέχρι σήμερα.
Πρώτον, επιτεύχθηκε λειτουργική κερδοφορία σε διάστημα σχεδόν 3 ετών από την έναρξη του έργου.
Δεύτερον, έχουμε καταγράψει πάνω από €670εκ ταμειακές εισπράξεις από πωλήσεις ακινήτων μέχρι την 27.05.2024, και τρίτον, μετά την επιτυχημένη πορεία πωλήσεων των οικιστικών αναπτύξεων στο παράκτιο μέτωπο, ξεκίνησαμε τη διάθεση επιλεγμένων διαμερισμάτων στη Γειτονιά LittleAthens, με τις κρατήσεις από ενδιαφερόμενους αγοραστές να ανέρχονται σε 206 διαμερίσματα ή περίπου 60% αυτών των επιλεγμένων διαμερισμάτων.
Τέλος, συνεχίζουμε να καταγράφουμε πρόοδο τόσο στα έργα υποδομών όσο και στις κατασκευές κτιρίων, τα οποία είναι πλέον εμφανή από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος. Το Α’ Τρίμηνο 2024 πραγματοποιήθηκαν κεφαλαιουχικές δαπάνες (CAPEX) €46εκ, διαμορφώνοντας το ποσό των συνολικών κεφαλαιουχικών δαπανών για κτίρια και έργα υποδομών από την έναρξη του έργου έως την 31.03.2024 στα €361κ.
Λάτσης: Έργα υποδομών & άλλες κατασκευαστικές εργασίας
Τα κυριότερα ορόσημα, μέχρι τη δημοσίευση των Οικονομικών Αποτελεσμάτων Α’ Τριμήνου 2024, αναφορικά με την υλοποίηση του στρατηγικού σχεδίου της Εταιρείας για τα κτιριακά έργα και τα έργα υποδομών στο ακίνητο του Ελληνικού, είναι τα ακόλουθα:
• Riviera Tower: Τα πρώτα επίπεδα της ανωδομής του πύργου είναι πλέον ορατά από τη Λεωφόρο Ποσειδώνος. Έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες φέροντος οργανισμού της ανωδομής, με τη σκυροδέτηση των δύο (2) κεντρικών πυρήνων ανελκυστήρων/κλιμακοστασίων μέχρι και τον 3ο όροφο. Είναι σε εξέλιξη οι εργασίες στον 4ο όροφο και για τους δύο (2) κεντρικούς πυρήνες.
• The Cove Residences: Στα οικόπεδα 5-6, που περιλαμβάνουν συνολικά 7 κτίρια, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες σκυροδέτησης της πλάκας ισογείου ενώ σε εξέλιξη είναι οι εργασίες σκυροδέτησης του 1ου ορόφου. Στα οικόπεδα 7-8, που περιλαμβάνουν 14 κτίρια, έχουν ολοκληρωθεί σχεδόν όλες οι εργασίες σκυροδέτησης της θεμελίωσης και σε εξέλιξη βρίσκονται οι εργασίες σκυροδέτησης της πλάκας ισογείου.
• Υπογειοποίηση Λεωφ. Ποσειδώνος: Έχει ολοκληρωθεί 80% των εκσκαφών και 59% των σκυροδετήσεων.
Πωλήσεις Επενδυτικού Χαρτοφυλακίου
Μέχρι τη δημοσίευση των οικονομικών αποτελεσμάτων Α’ Τριμήνου 2024, ολοκληρώθηκαν οι παρακάτω συναλλαγές:
• Ολοκλήρωση της συμφωνίας και πώληση ακινήτου για την ανάπτυξη του Mixed-Use Tower: ολοκληρώθηκε η πώληση του ακινήτου εντός του Επιχειρηματικού Κέντρου («Commercial Hub») στην περιοχή της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, στην εταιρεία ειδικού σκοπού που έχει συσταθεί μεταξύ του ομίλου ΒROOK LANE CAPITAL και της εταιρείας ELLINIKON HOSPITALITY INVESTMENTS S.M.S.A., η οποία έχει αναλάβει την ανέγερση του Mixed-Use Tower με εκτιμώμενο ύψος συνολικής επένδυσης σχεδόν €500εκ. Το συνολικό τίμημα της συναλλαγής ανέρχεται σε περίπου €39εκ, ενώ η πρώτη δόση ποσού περίπου €13εκ εισπράχθηκε το Μάρτιο 2024.
• Πώληση του κτιρίου γραφείων Cecilέναντι τιμήματος €19,4εκ σε μετρητά στις αρχές Φεβρουαρίου 2024. Στα οικονομικά αποτελέσματα Α’ Τριμήνου 2024 αναγνωρίστηκε λογιστικό κέρδος, προ φόρων, περίπου €4εκ.
• Πώληση οικοπέδου έκτασης 469 στρεμμάτων στο Βελιγράδι, έναντι συνολικού τιμήματος €15,2εκ σε μετρητά.
Οδυσσέας Αθανασίου: «Νέα ιστορικά ρεκόρ λειτουργικής κερδοφορίας σε όλους τους τομείς»
Σχολιάζοντας τα οικονομικά αποτελέσματα Α’ Τριμήνου 2024 ο Διευθύνων Σύμβουλος της LAMDADevelopment, κ. Οδυσσέας Αθανασίου δήλωσε: “Όλοι οι επιχειρηματικοί τομείς του Ομίλου ξεκίνησαν το 2024 επιτυγχάνοντας νέα ιστορικά ρεκόρ λειτουργικής κερδοφορίας. Οι συνολικές ταμειακές εισπράξεις από πωλήσεις ακινήτων στο Έργο Ελληνικού συνεχίζουν να αυξάνονται με πάνω από €670εκ εισπράξεις μέχρι σήμερα.
Οι πωλήσεις το Α’ Τρίμηνο 2024 πενταπλασιάστηκαν σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο πέρσι, ενώ οι κατασκευαστικές εργασίες βρίσκονται πλέον σε εξέλιξη σχεδόν σε όλες τις αναπτύξεις στο παράκτιο μέτωπο, συγκεκριμένα στο Riviera Tower, στα Cove Residences, στα Cove Villas, στο Park Rise, στο Sports Complex και στο έργο της υπογειοποίησης της Λεωφόρου Ποσειδώνος.
Τα Εμπορικά Κέντρα σε λειτουργία συνεχίζουν να δημιουργούν νέα ρεκόρ με τα αποτελέσματα Retail EBITDA να αυξάνονται 8% έναντι της αντίστοιχης περιόδου πέρσι, λόγω των αυξημένων πωλήσεων των καταστημάτων και της αύξησης του αριθμού των επισκεπτών ο οποίος ξεπέρασε τα 5εκ το Α’ Τρίμηνο 2024. Οι Μαρίνες επίσης κατέγραψαν αύξηση κερδοφορίας EBITDA 13% έναντι της αντίστοιχης περιόδου πέρσι. Όλα τα παραπάνω έχουν επιτευχθεί διατηρώντας παράλληλα σημαντικά ταμειακά διαθέσιμα σχεδόν €0,6 δις.
Στο μέλλον, αναμένουμε περαιτέρω επιτάχυνση των κατασκευαστικών εργασιών στο Έργο Ελληνικού καθώς και την έναρξη των εργασιών στη Riviera Galleria και στο The Ellinikon Mall, τα οποία κατά την ολοκλήρωση τους θα διπλασιάσουν σχεδόν την κερδοφορία EBITDA του ομίλου LAMDA MALLS.”
Σε κάποιους ανθρώπους αρέσει να διαβάζουν βιβλία για την τέχνη και σε άλλους να δημιουργούν τέχνη με τα βιβλία.
Η Ελίζαμπεθ Σαγκάν μοιράζεται την αγάπη της για τα βιβλία με τους 90 χιλιάδες ακολούθους της εδώ και πολλά χρόνια και ποτέ δεν σταματάει να εκπλήσσει με τα ευφάνταστα και δημιουργικά σενάριά της.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Ελίζαμπεθ ξεκίνησε να μοιράζεται με τον κόσμο τα αγαπημένα της βιβλία και στην πορεία άρχισε να δημιουργεί βιβλιοθήκες με αυτά τα βιβλία και να βγάζει φωτογραφίες.
Καθώς εξοικειωνόταν όλο και περισσότερο με την ιδέα οι φωτογραφίες της άρχισαν να γίνονται πιο περίπλοκες και εφευρετικές.
