Οι περισσότεροι έχουν συνδέσει τον Μάρκο Λεζέ με τη δεκαετία του ’80 και την εποχή της βιντεοκασέτας, όπου τα σχόλια για τη συγκεκριμένη περίοδο είναι ανάμεικτα. Όσοι όμως τον έχουν παρακολουθήσει ζωντανά να παίζει κάποιο ρόλο σε επιθεώρηση, καταλαβαίνουν πως αν τα πράγματα ήταν διαφορετικά την περίοδο της ακμής του, τότε ο ίδιος θα είχε περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες.
Μάρκος Λεζές: Η νέα ζωή του ηθοποιού που βγήκε νικητής στην πιο μεγάλη μάχη που έδωσε
Τα χρόνια που ακολούθησαν την εποχή της βιντεοκασέτας ήταν δύσκολα για τον δημοφιλή καλλιτέχνη.
«Δεν είχα προτάσεις στο θέατρο, δε θέλουν να συνεργαστούν μαζί μου. Όπως και στην τηλεόραση. Είμαι εκτός τηλεόρασης. Κάνω καμιά φορά σε κάποιο σίριαλ 3-4 γυρίσματα και μετά είμαι μαγική εικόνα, περνάω και φεύγω», έχει δηλώσει σε συνέντευξη του στο «Πρωινό» και τη Μαίρη Αρώνη. Δούλεψε ένα φεγγάρι ως πωλητής αυτοκινήτων, ενώ σε μια διαδικασία εσωτερικής αναζήτησης έφυγε για το Άγιο Όρος, όπου έζησε μια περίοδο ως μοναχός. «Έκλαιγε όλη η οικογένειά μου όταν πήγα στο Άγιο Όρος, αλλά και μόνο το ότι εκεί έκοψα το τσιγάρο αποδείχτηκε σωστή επιλογή», παραδέχεται.
Η μεγαλύτερη περιπέτεια που έχει περάσει όμως είναι αυτή για να κρατηθεί στη ζωή. Επί τρία χρόνια έδωσε μάχη με τον καρκίνο και βγήκε νικητής. Η κακοήθεια ήταν στον προστάτη, σε επιθετική μορφή και ο λόγος που πρόλαβε τα χειρότερα είναι ο ίδιος που τον οδήγησε να γίνει και συγγραφέας με το «Η Μαρία των αγγέλων». Ο τίτλος είναι βιογραφικός. Ήταν μια Μαρία στο όνειρο της φίλης του ηθοποιού Σούλας, που της «έλεγε» επίμονα επί τρία βράδια «πες στον Μάρκο να προσέχει». Ο Λεζές θορυβήθηκε και υποβλήθηκε σε εξετάσεις, αποκαλώντας έκτοτε την εν λόγω Μαρία «φύλακα – άγγελό του».
Όταν χρειάστηκε, εκείνη την περίοδο, να μπει στο χειρουργείο ζήτησε από την αναισθησιολόγο να μην του κάνει αναισθησία, γιατί έχει τη… δική του. Κάπως έτσι, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ποια θα είναι η προσφώνηση (και) από τα τρία εγγόνια του όταν μεγαλώσουν…
Μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Μάρκος Λεζές στην κάμερα του Πρωινού την Παρασκευή στον ΑΝΤ1. Μέσα σε όλα, ο δημοφιλής ηθοποιός αναφέρθηκε στην καλλιτεχνική του αποχή, τόσο από το θέατρο όσο και από την τηλεόραση, εκφράζοντας την προσωπική του πικρία καθώς και στην περιπέτεια που αντιμετώπισε με την υγεία του.
Ειδικότερα, ο Μάρκος Λεζές εξομολογήθηκε πως «απέχω από την τηλεόραση και το θέατρο, τα μπούχτισα πια, δεν μπορώ. Η τηλεόραση έχει γίνει πια μια κρεατομηχανή όπου αλέθουν και τους ηθοποιούς και όλα. Με ενοχλεί να βλέπω ηθοποιούς που δεν είναι ηθοποιοί. Και δεν είναι μόνο οι ηθοποιοί, αλλά είναι και τραγουδιστές που μπαίνουν και κάνουν αυτά. Έχει γίνει ένας αχταρμάς. Ηθοποιός δεν σημαίνει απλώς φως, ηθοποιός σημαίνει… φως, νερό, τηλέφωνο απλήρωτο! Γιατί είναι δύσκολα τα πράγματα σήμερα».
«Πικράθηκα γιατί δεν μπορείς, ρε παιδί μου, να είσαι ταλαντούχος, να είσαι ταμειακός, να έρχεται ο κόσμος για σένα, να σε αγαπάει και να τρελαίνεται ο κόσμος και να μη σε παίρνουν στο θέατρο και αν είσαι άνεργος».
«Πήγα να κάνω εξετάσεις και μου βρήκαν ότι έχω καρκίνο στον προστάτη και μάλιστα βαρβάτο. Τώρα, δόξα τω Θεώ, είμαι μια χαρά. Ο καρκίνος του προστάτη, αν τον προλάβεις, δεν είναι τίποτα. Αν δεν τον προλάβεις, όμως, χαιρετίσματα. Δεν μπορώ να πω ότι φοβήθηκα γιατί πίστευα πολύ» πρόσθεσε ακόμα ο Μάρκος Λεζές στο ψυχαγωγικό μαγκαζίνο του Γιώργου Λιάγκα στον ΑΝΤ1.
«Τώρα όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, και την παλιά μου ζωή τη θυμάμαι σαν ένα κακό όνειρο που όταν θα το ιδείς τινάζεσαι από το κρεβάτι σου. Έτσι περίπου τινάζομαι όταν αναπολώ την περασμένη μου ζωή και θυμηθώ τις κακές στιγμές της. Τώρα πια η ζωή μου είναι στρωμένη», έλεγε ο «πατριάρχης» του ρεμπέτικου στην αυτοβιογραφία του, εννοώντας προφανώς τα δύσκολα χρόνια που πέρασε ως ρεμπέτης.
Πάντοτε επίκαιρος, αφού τα τραγούδια του αποτύπωναν τα βάσανα της φτώχειας, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την απελπισία και τον αγώνα των ανθρώπων για αξιοπρεπή ζωή, ο Μάρκος Βαμβακάρης μιλά με τους στίχους και τη μουσική του κατευθείαν στην ελληνική ψυχή μας όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Ως ακρογωνιαίος λίθος της λαϊκής μας μουσικής, ο Βαμβακάρης συνόψισε με τη ζωή και τη δουλειά του όλη την ιδιαιτερότητα των ρεμπετών αλλά και την ιδιόρρυθμη σχέση τους με την κοινωνία, στρώνοντας στην πορεία το χαλί της λαϊκής μας μουσικής.
Ο κορυφαίος ίσως συνθέτης του ρεμπέτικου τραγουδιού ήταν ένας μάγκας, ένας ρεμπέτης με τα όλα του, προλειαίνοντας το έδαφος για να πατήσει πάνω του όλο το σύγχρονο λαϊκό τραγούδι…
Πρώτα χρόνια
Ο Μάρκος Βαμβακάρης γεννιέται στις 10 Μάιου 1905 στην Άνω Σύρο μέσα σε καθολική οικογένεια, από όπου πήρε και το παρατσούκλι «Φράγκος» (όπως και ο πατέρας του). Η πολυμελής φαμίλια ζούσε από τον οργανοπαίκτη πατέρα, ο οποίος έπαιζε ζαμπούνα, και σύντομα ο μικρός Μάρκος θα βρεθεί στο πλευρό του να πλαισιώνει την ορχήστρα σε γιορτές και πανηγύρια παίζοντας τουμπί: ήταν δεν ήταν 8 χρονών όταν έγινε ξεφτέρι στο μουσικό όργανο.
Η καταραμένη φτώχεια δεν τον άφησε να τελειώσει το σχολείο κι έτσι πριν καλά καλά καταλάβει τον εαυτό του, βρέθηκε να κάνει πάμπολλες δουλειές του ποδαριού, συμβάλλοντας στο πενιχρό οικογενειακό εισόδημα. Δούλεψε ως λούστρος, βοηθός μανάβη, εργάτης σε φάμπρικα, μαθητευόμενος αγρότης, μέχρι και εφημερίδες πούλησε για να βγάλει τα προς το ζην.
Σε ηλικία 12 ετών, μετανάστευσε μόνος από τη Σύρο στον Πειραιά, με την υπόλοιπη φαμίλια να τον ακολουθεί αρκετά αργότερα. Η ζωή για το παιδί στην πρωτεύουσα μόνο εύκολη δεν ήταν και ο Μάρκος συνέχισε τη βαριά χειρωνακτική δουλειά: λιμενεργάτης, φορτοεκφορτωτής, λαχαναγορίτης, βοηθός καφετζή κ.ά. Και βέβαια εκδορέας στα δημοτικά σφαγεία του Πειραιά και κατόπιν της Αθήνας, η επίσημη δουλειά του από το 1925-1935 περίπου.
Ο πρώτος του γάμος ήρθε σε ηλικία 21 ετών, με την Ελένη Μαυροειδή, την οποία αποκαλούσε «Ζιγκοάλα» ο Μάρκος. Ταυτοχρόνως, άρχισε να γρατσουνά το μπουζούκι και ο λαϊκός θρύλος τον θέλει να ορκίζεται ότι θα έκοβε τα δάχτυλά του αν δεν γινόταν δεξιοτέχνης στο είδος! Το μπουζούκι το πρωτόπιασε όταν υπηρετούσε τη θητεία του το 1925 και δεν το ξανάφησε ποτέ. Και έγινε βέβαια δεξιοτέχνης αρκετά γρήγορα: το 1933 είχε ήδη κάνει ένα μικροόνομα στους τεκέδες του Πειραιά, γράφοντας πλέον δικούς του στίχους και μουσική.
Πλέον είναι αναπόσπαστο μέλος των ουζερί και των χαμαιτυπείων του Πειραιά, το κέντρο της φτωχολογιάς, της παρανομίας, των ναρκωτικών και της πορνείας εκείνη την εποχή, και γνωρίζεται με τους Γιώργο Μπάτη, Στράτο Παγιουμτζή (Τεμπέλη), Δημήτρη Γκόγκο ( Μπαγιαντέρα), Στέλιο Κερομύτη, Ανέστη Δελιά (Αρτέμη), Στέλιο Κρυδάκια και τους άλλους σημαντικούς μουσικούς του καιρού.
Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι, το «Εφουμέρναμε ένα βράδυ» (Νοέμβριος του 1932), αυτή ήταν πράγματι η πρώτη ηχογράφηση με μπουζούκι στη Ελλάδα! Παρά το γεγονός ότι αμφέβαλλε για τη φωνή του, τόλμησε να το τραγουδήσει ο ίδιος και ένας λαϊκός θρύλος είχε μόλις γεννηθεί…
Επιτυχίες
Ακολουθούν κι άλλες ηχογραφήσεις («Ο μαστούρης», «Μόρτισσα χασικλού» κ.ά), οι οποίες όμως δεν προωθήθηκαν από τη δισκογραφική (Columbia), τόσο για τον ακραίο στίχο τους όσο και για τις ενορχηστρώσεις, στις οποίες δεσπόζουν τα μπουζούκια και οι μπαγλαμάδες, μουσικά όργανα του υποκόσμου, των φυλακών και των τεκέδων!
Αν και δεν ήταν ο πρώτος που κυκλοφόρησε τραγούδια με «χασικλίδικο» περιεχόμενο (κυκλοφορούσαν ήδη από το 1925 από τους μικρασιάτες πρόσφυγες), στιγματίστηκε αμέσως από τους υπεύθυνους της δισκογραφικής και πέρασε στην αφάνεια.
Απογοητευμένος, μετακομίζει στην ανταγωνίστρια εταιρία Odeon του Μίνωα Μάτσα όπου γραμμοφωνεί τα «Καραντουζένι» («Έπρεπε να ’ρχόσουνα βρε μάγκα στον τεκέ μας»), «Χαρμάνης», «Δερβίσης» κ.ά., τα οποία γνωρίζουν πρωτόγνωρη επιτυχία, σημειώνουν μεγάλες πωλήσεις και ανοίγουν έτσι διάπλατα τον δρόμο για να καθιερωθεί το μπουζούκι και το ρεμπέτικο τραγούδι στην ελληνική δισκογραφία!
Εδώ αρχίζουν οι πρώτες δισκογραφικές περιπέτειές του: βλέποντας η Columbia τις επιτυχίες του Μάρκου, τον καλεί πίσω, καθώς ήταν δεμένος με συμβόλαιο. Χαρακτηριστικό είναι ότι η μεγάλη επιτυχία της εποχής, η «Φραγκοσυριανή» (1935), ηχογραφήθηκε για λογαριασμό της Columbia (όπως και 24 ακόμα κομμάτια), ενώ όταν τηρήθηκαν οι ρήτρες του συμβολαίου του, έφυγε αμέσως για την Odeon, με την οποία συνδέεται εξάλλου ο κύριος όγκος του έργου του.
Για τη μεγαλύτερη επιτυχία του, τη «Φραγκοσυριανή» (αν και δεν θα γινόταν ανάρπαστη πριν από το 1954, όταν θα την τραγουδούσε ο Γρηγόρης Μπηθικώτσης), ο Μάρκος θυμόταν: «Όλος ο κόσμος της Σύρου μ’ αγαπούσε πολύ, διότι κι εγώ ήμουν Συριανός και το είχαν καμάρι οι Συριανοί. Κάθε καλοκαιράκι με περίμεναν να πάω στη Σύρα να παίξω και να γλεντήσει όλη η Σύρα μαζί μου. Το 1935 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, σχεδόν είκοσι χρόνια αφότου έφυγα από το νησί. Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ’ ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος.
Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν… Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα: ‘‘Μία φούντωση, μια φλόγα έχω μέσα στην καρδιά λες και μάγια μου ’χεις κάνει Φραγκοσυριανή γλυκιά’’… Ούτε και ξέρω πώς την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως γι’ αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη ‘‘Φραγκοσυριανή’’».
Είχε ήδη προηγηθεί βέβαια (καλοκαίρι του 1934) η σύσταση της πρώτης ρεμπέτικης κομπανίας, της ξακουστής «Τετράς του Πειραιώς»! Βαμβακάρης, Μπάτης, Παγιουμτζής και Δελιάς σχηματίζουν το περίφημο ρεμπέτικο κουαρτέτο και γράφουν κυριολεκτικά μουσική ιστορία. Αυτό θα δώσει το έναυσμα για τη δημιουργία κι άλλων κομπανιών με κύρια όργανα το μπουζούκι και τον μπαγλαμά και σύντομα οι «μπουζουκομπαγλαμάδες» θα κατακλύσουν τον Πειραιά, τη Θεσσαλονίκη και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας. Στα τέλη της δεκαετίας του ’30, ο Μάρκος είναι ο σημαντικότερος και ο εμπορικότερος δημιουργός και τραγουδιστής της ελληνικής δισκογραφίας!
Το 1936 χωρίζει από την πρώτη του γυναίκα, την έπιασε να τον κερατώνει λέει, μόνο που η «Ζιγκοάλα» συνεχίζει να έχει δικαιώματα στα τραγούδια και τα οικονομικά του, κι έτσι ο Βαμβακάρης υπογράφει πολλά με ψευδώνυμο ή ονόματα συνεργατών του. Το δικό του «Διαζύγιο» περιγράφει το συγκεκριμένο γεγονός…
Ενδεικτικό του ονόματός του και της φήμης του ήταν η συναυλία που έδωσε στη Θεσσαλονίκη το 1937 και την παρακολούθησαν όχι λιγότεροι από 50.000 κόσμου! Το 1941 ανεβαίνει για δεύτερη φορά τα σκαλιά της εκκλησίας, με την Ευαγγελία αυτή τη φορά, η οποία του χάρισε 5 παιδιά, από τα οποία έζησαν ωστόσο μόνο τα τρία (Στέλιος, Δομένικος και Βασίλης), με τον Στέλιο και τον Δομένικο να ακολουθούν τα χνάρια του Μάρκου στο ρεμπέτικο και το λαϊκό πεντάγραμμο. Τη δεύτερη σύζυγό του την παντρεύτηκε μάλιστα με ορθόδοξο γάμο, γι’ αυτό και αφορίστηκε από την καθολική εκκλησία. Η κοινωνία των καθολικών του δόθηκε και πάλι μόλις το 1966…
Ταπείνωση και επαιτεία
Στα τέλη της δεκαετίας του ’40, ο Μάρκος Βαμβακάρης βρισκόταν στο ψηλότερο σκαλί του ρεμπέτικου. Η πρόσφατη συνεργασία του με τον Παπαϊωάννου γνώριζε μεγάλη επιτυχία και οι δίσκοι του ήταν πραγματικά ανάρπαστοι. Λίγα χρόνια όμως μετά, το σκηνικό αλλάζει άρδην…
Στις αρχές του ’50 σταματά απρόοπτα η παρουσία του στη δισκογραφία και αντιμετωπίζει πλέον μεγάλα προβλήματα υγείας και επιβίωσης. Δεν βρίσκει δουλειά στα μαγαζιά και αναγκάζεται να γυρνά στην επαρχία και να παίζει σε ταβέρνες, καφενεία και ουζερί. Και σαν να μη φτάνει αυτό, το 1954 αρρωσταίνει, με την παραμορφωτική αρθρίτιδα που χτύπησε τον δάσκαλο του ρεμπέτικου να αποβαίνει μοιραία: τώρα δεν μπορεί να παίξει με δεξιοτεχνία το μπουζούκι του και σιγά-σιγά όσοι μέχρι πρότινος μιλούσαν γι’ αυτόν με θαυμασμό, άρχισαν να τον ξεχνούν. Οι εταιρίες τού γύρισαν την πλάτη, καθώς το ρεμπέτικο είχε αρχίσει να δίνει προοδευτικά τη θέση του στο «καθαρότερο» λαϊκό τραγούδι…
Ο Βαμβακάρης ήταν στο περιθώριο! Για να τα βγάλει πέρα και να καταφέρει να ζήσει τη γυναίκα και τους τρεις γιους του, καταφεύγει σε χωριά της επαρχίας, εκεί που το ακροατήριο δεν ήταν τόσο αυστηρό και διψούσε για ζωντανές εμφανίσεις γνωστών ονομάτων. Η αμοιβή του δεν ήταν μάλιστα σε χρήματα, αλλά σε είδη πρώτης ανάγκης! Οι χωρικοί έδιναν κότες, αυγά, φακές, φασόλια και ό,τι άλλο καλλιεργούσαν για να ακούσουν ζωντανά τον Βαμβακάρη. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε να τα κουτσοβολέψει για λίγο, αν και μετά το 1955 τα πράγματα χειροτέρεψαν και ο Μάρκος αναγκάστηκε να καταφύγει με τον γιο του Στέλιο στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Σύρο.
Οι Συριανοί τον αγαπούσαν και οι εμφανίσεις του στο νησί στέφθηκαν από μεγάλη επιτυχία. Οι θαυμαστές του στριμώχνονταν ο ένας πάνω στον άλλο για να τον ακούσουν να ερμηνεύει την περιβόητη «Φραγκοσυριανή» και τα άλλα αγαπημένα τραγούδια. Ο Βαμβακάρης κατάφερε να συγκεντρώσει κουτσά-στραβά λίγα χρήματα, αν και λαχταρούσε να επιστρέψει στη ζωή του στον Πειραιά. Κι έτσι μέσα σε έναν χρόνο παράτησε τη Σύρο για δεύτερη φορά και κατέβηκε εκ νέου στην πρωτεύουσα.
Επιστρέφοντας, ο Μάρκος βρήκε τα πράγματα πολύ χειρότερα απ’ όσο τα είχε αφήσει. Ο κόσμος υπέφερε από τη φτώχεια και μέσα σε αυτούς και ο βάρδος του ρεμπέτικου, τον οποίο φαινόταν να είχε ξεχάσει η πλάση. Μία ήταν η λύση για να συντηρήσει τη φαμίλια του, παρά την ντροπή και το όνειδος που έφεραν στον μεγάλο δημιουργό: η λεγόμενη «σφουγγάρα», το πιατάκι που έβγαζαν οι μουσικοί στις ταβέρνες για να ρίξουν τα κέρματα οι θαμώνες. Στην περίπτωση του Βαμβακάρη, το πιατάκι το κρατούσε ο πεντάχρονος τότε γιος του. Ο ίδιος ο ρεμπέτης δεν άντεχε αυτό τον εξευτελισμό, δεν είχε όμως άλλη λύση: ήθελε μεν, αλλά δεν μπορούσε να αποφύγει τη ζητιανιά.
Πάτο έπιασε το 1958 στου Ρέντη, όταν τον έδιωξαν από τον καφενέ γιατί ενοχλούσε τους θαμώνες που απολάμβαναν τα τραγούδια του τζουκ-μποξ με τις διπλοπενιές του! Με μαύρη την καρδιά, γράφει ένα από τα καλύτερα κομμάτια του: «Απελπίστηκα μανούλα μου να υποφέρω»…
Οι περισσότεροι συνεργάτες του Μάρκου είχαν ήδη πεθάνει και μετά το 1955 η πλειονότητα των καλλιτεχνών που ο ίδιος είχε αναδείξει αρνήθηκαν να συνεργαστούν μαζί του, όπως επίσης και οι δισκογραφικές εταιρίες. Την όλα κατάσταση επιβάρυνε όπως είπαμε η αρθρίτιδα στα δάχτυλα, την οποία ξεπέρασε ωστόσο στα ιαματικά λουτρά της Ικαρίας…
Αποκατάσταση και τελευταία χρόνια
Ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο οποίος είχε εντωμεταξύ αναλάβει καλλιτεχνικός διευθυντής στην Columbia, που επανέφερε το 1958 στο προσκήνιο μια σειρά από κλασικές επιτυχίες του Μάρκου, αν και πλέον ερμηνευτής ήταν ο Μπιθικώτσης (και πρώτο μπουζούκι ο Νίκος Καρανικόλας). Η αναβίωση του ρεμπέτικου είναι προ των πυλών και ο Βαμβακάρης περιμένει καρδιοχτυπώντας τις εξελίξεις…
Είμαστε στη δεκαετία του 1960 όταν περισσότερες από 50 επανεκτελέσεις κομματιών του βρήκαν τη θέση τους στην ελληνική δισκογραφία και η προσφορά του στον λαϊκό μας πολιτισμό και το πεντάγραμμα αποκαταστάθηκαν, αν και ο ίδιος προσπαθούσε να «καθαρίσει» τώρα το όνομά του από τη ρετσινιά του περιθωριακού ρεμπέτη.
Το φοιτητικό κίνημα της εποχής ανακαλύπτει εκ νέου τον Βαμβακάρη και οι συναυλίες προς τιμήν του τον επαναφέρουν στο προσκήνιο, αν και ως ζωντανό μύθο πια παρά ως ενεργό στοιχείο του μουσικού μας πολιτισμού. Παρά ταύτα, ο Μάρκος ανεβαίνει σποραδικά στο πάλκο και καταφέρνει να εκδώσει την αυτοβιογραφία του, αν και το μεγάλο του όνειρο, το ταξίδι του στον Νέο Κόσμο, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ: «Tράβηξε η καρδιά μου να γράψω την ιστορία μου. Θέλω να την ιδώ γραμμένη και να τη διαβάσω απ’ την αρχή ως το τέλος σα να ήταν κάποιου άλλου. Πιστεύω πως έτσι θα ξεθυμάνει το φούσκωμα της καρδιάς που μου σταλάξανε τόσα πολλά και διάφορα, τέτοια που ο καθένας δεν θα ήθελε να τα ’χει στη δική του την ιστορία. Έχω σκοπό να δημοσιέψω κιόλας την ιστορία μου». Έτσι αρχίζει η προσωπική του εξομολόγηση για το παρελθόν…
«Δεν εγεννήθηκα κακός ούτε σκέφτηκα ποτές μου να φχαριστηθώ άμα λυπηθεί ο άλλος. Δεν εγεννήθηκα κακός, ούτε για να ζήσω τη ζωή μου όπως την έζησα. Kαι γι’ αυτό παίρνω το θάρρος να εκθέσω τα αμαρτήματά μου στον κόσμο. Σε έναν κόσμο που εγώ πρώτος του τραγούδησα τις χαρές και τις λύπες του, τα πλούτη και τη φτώχεια του, την ορφάνια του και την ξενιτιά του. Aυτός ο κόσμος θέλω να γίνει ο εξομολόγος μου και πιστεύω ότι όλοι αυτοί για τους οποίους έχω γράψει και γράφω μα και θα γράφω εκατοντάδες τραγούδια, θα με συγχωρέσουν, μια και αυτός είναι ο σκοπός της περιγραφής και εξιστορήσεως της ζωής μου, δηλαδή η συγγνώμη και η συγχώρεση. Γι’ αυτό όσοι θα διαβάσετε την ιστορία μου, φίλοι ή ξένοι, γνωστοί ή άγνωστοι, και μάλιστα οι γνωστοί μου, να ρθείτε και να μου σφίξτε το χέρι και να μου πείτε ένα ανοιχτόκαρδο γεια σου. Nα μου πείτε πως όλα περάσανε, ότι όλα αυτά ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Nα μου πείτε πως αν ζούσατε την ίδια ζωή με μένα, τα ίδια θα παθαίνατε και τα ίδια θα κάνατε».
«Τώρα όλα αυτά βέβαια ανήκουν στο παρελθόν, και την παλιά μου ζωή τη θυμάμαι σαν ένα κακό όνειρο που όταν θα το ιδείς τινάζεσαι από το κρεβάτι σου. Έτσι περίπου τινάζομαι όταν αναπολώ την περασμένη μου ζωή και θυμηθώ τις κακές στιγμές της. Tώρα πια η ζωή μου είναι στρωμένη. Zω ήσυχος, οικογενειάρχης, με καλή και αγαπημένη γυναίκα και τα τρία μου αγόρια. O θεός να μας τα χαρίζει. Tα παιδιά μου τα λατρεύω κυριολεκτικά και τα σπουδάζω και τα τρία για να ζήσουν μεθαύριο άνθρωποι ηθικοί και χρήσιμοι στην κοινωνία, για να τα βλέπω και να τα καμαρώνω και να χαίρομαι. Θέλω να είμαι περήφανος για τα παιδιά μου, έστω και αν εγώ δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου περήφανους για μένα. Aφού λοιπόν δεν μπόρεσα να κάνω τους γονείς μου να υπερηφανεύονται για μένα, ας κάνω το καθήκον μου σαν πατέρας»…
]
Ο Μάρκος Βαμβακάρης έσβησε σαν το κεράκι στις 8 Φεβρουαρίου 1972 από νεφρική ανεπάρκεια που προκάλεσε ο σακχαρώδης διαβήτης που έπασχε, αφήνοντας πίσω του ανεκτίμητη μουσική κληρονομιά. Αφήνοντας τις μουσικές του συνεισφορές κατά μέρος, μιας και αυτά ανήκουν στην ιστορία πια της ελληνικής μουσικής, ο «πατριάρχης» του ρεμπέτικου και πρόδρομος του λαϊκού μας τραγουδιού ήταν ο κύριος υπεύθυνος που το μπουζούκι αλλά και η δύσκολη καθημερινότητα του απλού ανθρώπου της εποχής πέρασε στη δισκογραφία και τα στόματα όλων…
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Μαρκόπουλος, μίλησε στον ΣΚΑΪ και την εκπομπή «Σήμερα».
Μεταξύ άλλων ο κ. Μαρκόπουλος αναφέρθηκε στο χτεσινό συμβάν με την ακινητοποίηση δεκάδων οχημάτων στην Αράχωβα.
Όλα ξεκίνησαν το μεσημέρι των Χριστουγέννων όταν κάποια από τα αυτοκίνητα που ξεκίνησαν να κατεβαίνουν από το χιονοδρομικό κέντρο της Αράχωβας ακινητοποιήθηκαν.
Δημιουργήθηκε έτσι μια ουρά τουλάχιστον πέντε χιλιομέτρων, ενώ η κυκλοφορία των αυτοκινήτων από το Λιβάδι προς το Χιονοδρομικό της Αράχωβας διακόπηκε ώστε να μην εγκλωβιστούν περισσότερα αυτοκίνητα πάνω στα χιόνια.
Δείτε το βίντεο:
Από την πρώτη στιγμή που προκλήθηκε το κυκλοφοριακό «έμφραγμα», εκχιονιστικά του δήμου ξεκίνησαν να ξεκολλούν τα αυτοκίνητα, ανοίγοντας τους δρόμους.
Ο κ. Μαρκόπουλος είπε ότι μέρα που είναι θα γίνει λίγο κακούλης και μίλησε για τους οδηγούς που πήγαν με τα ηλεκτρικά οχήματα στην Αράχωβα. Τα βουνά, είπε ο κ. Μαρκόπουλος δεν είναι παιδική χαρά. Πήρε ηλεκτρικό αυτοκίνητο για να ανέβει στο βουνό; Το ηλεκτρικό αυτοκίνητο είναι αυτοκίνητο πόλης… είπε ο κ. Μαρκόπουλος και συμπλήρωσε ότι για τον ανεύθυνο πολίτη φταίει το κράτος – πατερούλης;
Ο βουλευτής της ΝΔ χαρακτήρισε «αμυντική» τη στάση της αστυνομίας και άφησε αιχμές για τον πρόεδρο των εργαζομένων γιατρών του νοσοκομείου, καταγγέλλοντας «χουλιγκανισμό» και «υποκινούμενη ένταση»
Σκληρή γλώσσα χρησιμοποίησε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Δημήτρης Μαρκόπουλος για τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, κατά την επίσκεψη του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, υποστηρίζοντας ότι η αστυνομία λειτούργησε «αμυντικά» και «υποδειγματικά» και ότι ο υπουργός βρέθηκε σε πραγματικό κίνδυνο.
Δείτε το βίντεο:
Μιλώντας το πρωί της Παρασκευής (20.02.2026) στον ΣΚΑΪ, ο Δημήτρης Μαρκόπουλος ανέφερε ότι ήταν παρών στο σημείο και περιέγραψε πως, κατά την άφιξη του υπουργού στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, προηγήθηκαν φραστικές επιθέσεις, ενώ στη συνέχεια «άρχισαν να πετούν αβγά, νερά» και να εκτοξεύονται ύβρεις. Όπως είπε, του προκάλεσε «τεράστια εντύπωση» ότι υγειονομικοί «με σπουδές» μιλούσαν με αυτόν τον τρόπο, ενώ ισχυρίστηκε ότι σε κάποια στιγμή η κατάσταση εξελίχθηκε σε προσπάθεια «να τον αποσπάσουν από τον αστυνομικό κλοιό», την οποία χαρακτήρισε «ξεκάθαρη» απόπειρα να «λιντσάρουν» τον Άδωνι Γεωργιάδη. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι κατά την διάρκεια των επεισοδίων υπήρξαν σπρωξίματα προς τα κάγκελα και ότι λίγο έλειψε να τραυματιστεί και ο ίδιος.
Δείτε το βίντεο:
Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας επιτέθηκε ευθέως στον πρόεδρο των εργαζομένων γιατρών του νοσοκομείου, Παναγιώτη Παπανικολάου, κατηγορώντας τον για διαστρέβλωση των γεγονότων. «Λέγονται πολλά ψέματα, κυρίως από τον πρόεδρο των Εργαζομένων Γιατρών κ. Παπανικολάου, τον οποίον κατηγορώ ευθέως ότι είναι ψεύτης» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Μαρκόπουλος. Αμφισβήτησε επίσης ότι υπήρξε προσπάθεια διαλόγου, όπως –κατά τον ίδιο– υποστηρίχθηκε από την πλευρά των εργαζομένων, λέγοντας ότι «αυτό που υπήρξε ήταν ύβρεις με αντικείμενα». Σε αυτό το πλαίσιο, απέδωσε στον κ. Παπανικολάου «ηθική ευθύνη» για όσα συνέβησαν και μίλησε για «εικόνα χουλιγκανισμού», υποστηρίζοντας ότι η ένταση ήταν «υποκινούμενη».
Δείτε το βίντεο:
Παράλληλα, χαρακτήρισε «βαρύτατη» την ευθύνη που αποδίδει στον συνδικαλιστή, διερωτώμενος «πώς την έχει δει στο Κρατικό» και αφήνοντας αιχμές για τη στάση του απέναντι στην παρουσία πολιτικής ηγεσίας στο νοσοκομείο. Καταλήγοντας, ο κ. Μαρκόπουλος υποστήριξε ότι τέτοιες συμπεριφορές «δεν μπορούν να μείνουν έτσι», επαναφέροντας τη θέση του ότι «ο Άδωνις κινδύνευσε πολύ σοβαρά» κατά τη διάρκεια των επεισοδίων.
Φρίκη από όσα αναφέρει στην καταγγελία του το κορίτσι, που ένας άνδρας άρπαξε απο την γειτονιά του, μπροστά στα μάτια της αδελφής του.
Mετά τον αποτροπιασμό από όσα γίνονται γνωστά σχετικά με τον επαναλαμβανόμενο βιασμό της 12χρονης από τον Κολωνό και το κύκλωμα παιδοβιαστών μία νέα καταγγελία προκαλεί ανατριχίλα.
Πρόκειται για το 14χρονο κορίτσι το οποίο είχε απαχθεί το βράδυ της περασμένης Παρασκευής από την περιοχή της Νίκαιας, ενώ πήγαινε με την αδελφή της στο φούρνο της γειτονιάς. Τότε ένα αυτοκίνητο σταμάτησε δίπλα τους και οι επιβάτες άρπαξαν την 14χρονη.
Το βράδυ της Τετάρτης το τηλέφωνο των γονιών της χτύπησε και στην άλλη γραμμή ήταν η ίδια. Με όσο κουράγιο της είχε απομείνει τους είπε πως βρίσκεται στο Μαρκόπουλο. Οι γονείς της πήγαν στο σημείο και την παρέλαβαν.
Στη συνέχεια πήγαν στο αστυνομικό τμήμα, όπου η 14χρονη περιέγραψε τα όσα έζησε, κάνοντας λόγο, σύμφωνα με πληροφορίες για πέντε άντρες που την άρπαξαν, την οδήγησαν σε άγνωστη σε εκείνη τοποθεσία και την βίασαν ομαδικά.
Αφού την κακοποίησαν σεξουαλικά, την Τετάρτη οι πέντε άντρες, όπως είπε το κορίτσι, την παράτησαν στην περιοχή του Μαρκοπούλου.
Σύμφωνα με τη μητέρα της η 14χρονη είχε πέσει ξανά θύμα αρπαγής. Όπως υποστηρίζει, ο ίδιος άνδρας πριν από λίγες ημέρες την άρπαξε ενώ πήγαινε στο σχολείο. Την κράτησε για αρκετές ώρες σε ένα υπόγειο όπου την κακοποίησε σωματικά και ψυχικά, μέχρι το κορίτσι να καταφέρει να αποδράσει. Η οικογένεια της ανήλικης του έκανε μήνυση, αλλά η Αστυνομία δεν κατάφερε να εντοπίσει τον άνδρα.
Σε ανακοίνωση του, «Το Xαμόγελο του Παιδιού», που είχε εκδόσει Missing Alert για την εξαφάνιση της 14χρονης, αναφέρει
«Η περιπέτεια της Μαρκέλλας Τ. 14 ετών, έληξε σήμερα δίνοντας τέλος στην αγωνία των δικών της ανθρώπων που την αναζητούσαν. Η Μαρκέλλα Τ. κατάφερε να διαφύγει της Οδύσσειας που πέρασε από την ημέρα της εξαφάνισής της στις 7/10/22, όταν απήχθη, παρά τη θέλησή της, από ενήλικα άτομα από την περιοχή της Νίκαιας. Το κορίτσι ταλαιπωρήθηκε στα χέρια αγνώστων που προσπάθησαν να την εκμεταλλευτούν. Από σεβασμό στο παιδί και στο μέλλον του δεν θα περιγράψουμε την φρίκη που βίωσε. Στο παρόν, βρίσκεται ανακουφισμένη και ασφαλής κοντά στην οικογένειά της ενώ Ψυχολόγος του Συλλόγου βρίσκεται δίπλα της, με στόχο την άμεση και ολιστική υποστήριξη του παιδιού μετά από την τραυματική εμπειρία που έζησε».
Το παιδί πυροβολήθηκε στο κεφάλι κατά τη διάρκεια πυροβολισμών από Ρομά – Κατέληξε παρά τις προσπάθειες των γιατρών στο νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού» όπου μεταφέρθηκε
Τραγική κατάληξη είχε το περιστατικό του τραυματισμού 3χρονου παιδιού στο κεφάλι από πυροβολισμό στο Μαρκόπουλο καθώς παρά την μεταφορά του στο νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού», οι γιατροί δεν κατάφεραν να το κρατήσουν στη ζωή.
Κατά πληροφορίες το παιδί είχε μεταφερθεί από την αρχή χωρίς σφυγμό στο νοσοκομείο με τους γιατρούς να προσπαθούν – χωρίς δυστυχώς επιτυχία – να το επαναφέρουν εκτελώντας ΚΑΡΠΑ.
Σύμφωνα με πληροφορίες όλα συνέβησαν στην οδό Αγίου Δημητρίου όταν για άγνωστο λόγο οι επιβαίνοντες σε ένα αυτοκίνητο που φέρονται να είναι Ρομά σταμάτησαν δίπλα σε έτερο αυτοκίνητο στο οποίο βρίσκονταν το παιδί και οι γονείς του (επίσης Ρομά) και για άγνωστο λόγο, άρχισαν να πυροβολούν με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το 3χρονο παιδάκι.
Αρχικά το παιδί μεταφέρθηκε από συγγενείς του στο Κέντρο Υγείας Μαρκοπούλου και από εκεί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού».
Δεν τα κατάφερε τελικά το 3χρονο παιδί που πυροβολήθηκε το πρωί της Παρασκευής έξω από καταυλισμό Ρομά στο Μαρκόπουλο.
Το παιδί πυροβολήθηκε στο κεφάλι κατά τη διάρκεια πυροβολισμών από Ρομά
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά το παιδί που μεταφέρθηκε με σοβαρό τραύμα στο κεφάλι στο νοσοκομείο Παίδων, Αγλαΐα Κυριακού, παρά τις προσπάθειες των γιατρών έχασε τη μάχη να κρατηθεί στη ζωή.
Κατά πληροφορίες το παιδί είχε μεταφερθεί από την αρχή χωρίς τις αισθήσεις του στο νοσοκομείο με τους γιατρούς να προσπαθούν – χωρίς δυστυχώς επιτυχία – να το επαναφέρουν εκτελώντας ΚΑΡΠΑ.
Το παιδί, μόλις 3 ετών, βρισκόταν μέσα σε αυτοκίνητο έξω από τον καταυλισμό Ρομά στην περιοχή του Μαρκόπουλο, όταν βρέθηκε εν μέσω ανταλλαγής πυροβολισμών.
Από τα πυρά τραυματίστηκε το μικρό παιδί σοβαρά στο κεφάλι.
Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα συνέβησαν όταν για άγνωστο λόγο οι επιβαίνοντες σε ένα αυτοκίνητο που φέρονται να είναι Ρομά σταμάτησαν δίπλα σε έτερο αυτοκίνητο στο οποίο βρίσκονταν το παιδί και οι γονείς του (επίσης Ρομά) και για άγνωστο λόγο, άρχισαν να πυροβολούν με αποτέλεσμα να τραυματιστεί το 3χρονο παιδάκι.
Αρχικά το παιδί μεταφέρθηκε από συγγενείς του στο Κέντρο Υγείας Μαρκοπούλου και από εκεί με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» όπου λίγο ώρα αργότερα το παιδί δεν άντεξε και κατέληξε.
Την κατάσταση στα χέρια τους φαίνεται να πήραν άγνωστοι μετά τη δολοφονία του 5χρονου αγοριού από πυροβολισμούς στο Μαρκόπουλο.
Άγνωστοι έβαλαν φωτιά στα σπίτια των υπόπτων για τη δολοφονία του παιδιού, στον καταυλισμό Ρομά στο Κορωπί.
Συγκεκριμένα, οι πυρκαγιές σε δυο σπίτια εκ των δραστών που διαφεύγουν της σύλληψης μπήκαν τα ξημερώματα του Σαββάτου 2/11.
Στο σημείο μετέβησαν 15 πυροσβέστες με 7 οχήματα και μετά από μάχη που έδωσαν με τις φλόγες κατάφεραν να τις σβήσουν αλλά δεν μπόρεσαν να γλυτώσουν τις εκτεταμένες ζημιές που προκλήθηκαν στα σπίτια.
Μαρκόπουλο: Το παρελθόν των δυο οικογενειών
Όπως αναφέρει ο ΣΚΑΪ, οι δύο οικογένειες έχουν απασχολήσει στο παρελθόν την ΕΛ.ΑΣ και σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται επεισόδιο μεταξύ των δύο οικογενειών καθώς πυρά είχαν πέσει κατά τη διάρκεια διαπληκτισμού μεταξύ τους και 2020.
Ο πατέρας του αγοριού είχε φυλακιστεί για ναρκωτικά και αποφυλακίστηκε πριν λίγες ημέρες, γεγονός που κατά πάσα πιθανότητα αποτέλεσε και την ευκαιρία για να στηθεί η ενέδρα.
Ο φερόμενος ως δράστης είναι και αυτός πατέρας τριών ανήλικων παιδιών.
Το χρονικό της τραγωδίας στο Μαρκόπουλο
Στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» διακομίστηκε το πρωί της Παρασκευής (1/11) ένα 5χρονο παιδί στο Μαρκόπουλο, το οποίο σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες της ΕΡΤ έπεσε θύμα πυροβολισμού και έφυγε από τη ζωή.
Επρόκειτο, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, για ένα 5χρονο αγόρι στο Μαρκόπουλο το οποίο, μετά τον τραυματισμό του από πυροβολισμό, μεταφέρθηκε αρχικά στο Κέντρο Υγείας της περιοχής, ωστόσο λόγω αδυναμίας στο να αντεπεξέλθουν στο περιστατικό, κρίθηκε αναγκαία η διακομιδή του σε άλλο νοσοκομείο.
Συγκεκριμένα, η οικογένειά του το πήγε στο νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», όπου το τρίχρονο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, ωστόσο, δυστυχώς, έφυγε από τη ζωή.
Όπως μεταδίδει η ΕΡΤ, οι γονείς του παιδιού στο Μαρκόπουλο κατήγγειλαν πως αυτοκίνητο στάθμευσε δίπλα στο δικό τους, ανοίγοντας πυρ και τραυματίζοντας θανάσιμα το παιδί τους.
Αποτροπιασμό προκαλούν οι εικόνες με δεκάδες νεκρά ζώα που δηλητηριάζονται συστηματικά τις τελευταίες μέρες στο Μαρκόπουλο. Οι κάτοικοι της περιοχής είναι ανάστατοι από τα αλλεπάλληλα συμβάντα που έχουν προκαλέσει και την εισαγγελική παρέμβαση.
Αδιανόητο είναι αυτό που συνέβη στον Μαρκόπουλο με τις εικόνες να είναι πολύ σκληρές. Συγκεκριμένα, σε αυλές, σε δρόμους και σε κεραμίδια υπάρχουν παντού γάτες νεκρές.
Οι γάτες όπως όλα δείχνουν, δηλητηριάστηκαν από φόλες. Στις 15 Ιουνίου οι κάτοικοι της περιοχής μέτρησαν πάνω από 15 νεκρές γάτες ενώ μέχρι α πριν από λίγες ημέρες συνέχιζαν να βρίσκουν νεκρά ζώα παντού.
Από την πρώτη στιγμή έγιναν καταγγελίες στην Αστυνομία και έχει σχηματιστεί δικογραφία. Η ιατροδικαστική έκθεση έδειξε πως το δηλητήριο ήταν πολύ ισχυρό.
Τις επόμενες μέρες οι τοξικολογικές εξετάσεις θα δείξουν ακριβώς ποιο είδος δηλητηρίου χρησιμοποιήθηκε.
Όσα γατάκια κατάφεραν να γλυτώσουν, προστατεύονται από τους κατοίκους της περιοχής και είναι σε ασφαλή καταφύγια.
